Właściwości farmakokinetyczne
Kvelux SR 400 mg
Kwetiapina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Kvelux SR) wykazuje liniową farmakokinetykę do dawek 800 mg podawanych raz na dobę, z Tmax około 6 godzin dla kwetiapiny i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny. AUC jest równoważne w porównaniu do postaci o natychmiastowym uwalnianiu, natomiast Cmax jest o 13% niższe, a AUC norkwetiapiny o 18% mniejsze. Pokarm bogaty w tłuszcze zwiększa Cmax o około 50% i AUC o 20%, dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo. Kwetiapina wiąże się z białkami osocza w 83%, jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, a jej okres półtrwania wynosi około 7 godzin, natomiast norkwetiapiny około 12 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (73% w moczu) i kał (21%), z mniej niż 5% leku wydalanego w postaci niezmienionej.
- ciężkie zaburzenie depresyjne
- epizod depresyjny w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- epizod maniakalny w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- schizofrenia
- zaburzenie afektywne dwubiegunowe
- zapobieganie nawrotowi epizodu maniakalnego lub depresyjnego u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
Wprowadzenie do farmakokinetyki kwetiapiny
Kwetiapina, dostępna w postaci farmaceutycznej Kvelux SR jako tabletki o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który istotnie wpływa na jej stosowanie kliniczne. Właściwości farmakokinetyczne leku obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania, które determinują osiąganie i utrzymywanie odpowiedniego stężenia terapeutycznego w organizmie pacjenta.1
Parametry farmakokinetyczne podstawowe
Kwetiapina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Kvelux SR) charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek do 800 mg podawanych raz na dobę. Oznacza to przewidywalny wzrost stężenia leku w osoczu proporcjonalnie do zwiększenia dawki.2
Proces wchłaniania
Kwetiapina po podaniu doustnym jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. W przypadku postaci o przedłużonym uwalnianiu (Kvelux SR) maksymalne stężenie w osoczu zarówno kwetiapiny, jak i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny, osiągane jest po około 6 godzinach od momentu podania (Tmax).3
Porównanie postaci o przedłużonym i natychmiastowym uwalnianiu
Porównując kwetiapinę w postaci o przedłużonym uwalnianiu (podawaną raz na dobę) z kwetiapiną o natychmiastowym uwalnianiu (podawaną w tej samej dawce dobowej, ale w dwóch dawkach podzielonych) zaobserwowano, że:
- Pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) jest równoważne dla obu postaci
- Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest o 13% mniejsze w stanie stacjonarnym dla postaci o przedłużonym uwalnianiu
- Wartość AUC dla aktywnego metabolitu norkwetiapiny jest o 18% mniejsza w przypadku postaci o przedłużonym uwalnianiu4
Wpływ pokarmu na biodostępność
Badania nad wpływem pokarmu na biodostępność kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu wykazały, że:
- Posiłek o dużej zawartości tłuszczu powoduje istotne statystycznie zwiększenie wartości Cmax (o około 50%) oraz AUC (o około 20%)
- Lekki posiłek nie wpływa znacząco na wartości Cmax ani AUC kwetiapiny
- Ze względu na możliwy większy wpływ bogatotłuszczowego posiłku na farmakokinetykę, zaleca się przyjmowanie kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę bez posiłku5
Dystrybucja
Po wchłonięciu kwetiapina wiąże się z białkami osocza w około 83%. Jest to umiarkowanie wysoki stopień wiązania, co może mieć znaczenie przy interakcjach z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami.6
Metabolizm
Kwetiapina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Po podaniu znakowanej radioizotopem kwetiapiny, mniej niż 5% podanej substancji jest wydalane w postaci niezmienionej w moczu lub kale.7
Udział enzymów cytochromu P450
Badania in vitro wykazały, że:
- CYP3A4 jest głównym izoenzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny z udziałem układu cytochromu P450
- Izoenzym CYP3A4 odgrywa kluczową rolę w wytwarzaniu i eliminacji aktywnego metabolitu – norkwetiapiny8
Wpływ na aktywność enzymów cytochromu P450
W badaniach in vitro stwierdzono, że:
- Kwetiapina i niektóre jej metabolity (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami aktywności izoenzymów 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4 układu cytochromu P450
- Efekt hamujący obserwowano tylko przy stężeniach 5-50 razy większych niż stężenia występujące po zastosowaniu dawek terapeutycznych 300-800 mg na dobę
- W warunkach klinicznych jest mało prawdopodobne, aby kwetiapina powodowała istotne zahamowanie metabolizmu innych leków zależnego od cytochromu P4509
Badania na zwierzętach wskazują, że kwetiapina może pobudzać aktywność enzymów cytochromu P450. Jednak specyficzne badania interakcji u pacjentów z psychozą nie wykazały zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.10
Wydalanie
Kwetiapina i jej metabolity są eliminowane z organizmu przede wszystkim przez nerki. Charakterystyka procesu wydalania przedstawia się następująco:
- Okres półtrwania kwetiapiny w fazie eliminacji wynosi około 7 godzin
- Okres półtrwania aktywnego metabolitu norkwetiapiny wynosi około 12 godzin
- Około 73% znakowanego leku wydalane jest w moczu, a 21% w kale
- Mniej niż 5% całkowitej radioaktywności odpowiada niezmienionemu lekowi
- Mniej niż 5% średniej dawki frakcji wolnej kwetiapiny i czynnego metabolitu osoczowego (norkwetiapiny) wydalane jest w moczu11
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Profil farmakokinetyczny kwetiapiny może ulegać modyfikacji w zależności od czynników indywidualnych takich jak płeć, wiek czy współistniejące zaburzenia funkcji narządów.
Różnice związane z płcią
Nie zaobserwowano istotnych różnic w farmakokinetyce kwetiapiny pomiędzy mężczyznami a kobietami.12
Osoby w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku średni klirens kwetiapiny jest w przybliżeniu o 30-50% mniejszy niż u osób dorosłych w wieku 18-65 lat. Może to prowadzić do wyższych stężeń leku w osoczu przy stosowaniu tych samych dawek, co potencjalnie zwiększa ryzyko działań niepożądanych.13
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²) średni klirens osoczowy kwetiapiny był zmniejszony o około 25%. Należy jednak zauważyć, że indywidualne wartości klirensu pozostawały w przedziale wartości stwierdzanych u osób zdrowych, co może sugerować zmienność międzyosobniczą w tej grupie pacjentów.14
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U osób z zaburzeniami czynności wątroby (stabilna marskość poalkoholowa) średni klirens osoczowy kwetiapiny jest zmniejszony o około 25%. Ze względu na fakt, że kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, u pacjentów z zaburzeniami czynności tego narządu można oczekiwać zwiększenia stężenia leku w osoczu. W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki.15
Dzieci i młodzież
Dane farmakokinetyczne zebrane u dzieci i młodzieży wykazały pewne różnice w porównaniu z populacją dorosłych:
- Badania przeprowadzono u 9 dzieci w wieku 10-12 lat i 12 młodych osób otrzymujących stałe dawki kwetiapiny 400 mg dwa razy na dobę
- Unormowane zależnie od dawki stężenie w osoczu kwetiapiny u dzieci i młodzieży (w wieku 10-17 lat) było zasadniczo zbliżone do obserwowanego u dorosłych pacjentów
- Wartość Cmax u dzieci znajdowała się w zakresie wyższych wartości obserwowanych u dorosłych
- Wartości AUC i Cmax dla aktywnego metabolitu norkwetiapiny były większe u dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi:
- U dzieci (10-12 lat): AUC większe o około 62%, Cmax większe o około 49%
- U młodzieży (13-17 lat): AUC większe o około 28%, Cmax większe o około 14%
- Brak dostępnych danych dotyczących kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu u dzieci i młodzieży16
| Grupa wiekowa | Zwiększenie AUC w porównaniu z dorosłymi | Zwiększenie Cmax w porównaniu z dorosłymi |
|---|---|---|
| Dzieci (10-12 lat) | ~62% | ~49% |
| Młodzież (13-17 lat) | ~28% | ~14% |
| Dorośli | Wartość referencyjna | Wartość referencyjna |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania