emulsja tłuszczowa
Emulsja tłuszczowa to preparat farmaceutyczny składający się z rozdrobnionych cząsteczek tłuszczu rozproszonych w fazie wodnej, stabilizowanych przez emulgatory. W medycynie emulsje tłuszczowe stanowią kluczowy element żywienia pozajelitowego, dostarczając pacjentom niezbędnych kwasów tłuszczowych i skoncentrowanego źródła energii.
Najczęściej stosowane emulsje tłuszczowe zawierają olej sojowy, olej z oliwek, olej rybi (źródło kwasów omega-3) lub mieszaniny różnych olejów. Preparaty te dostarczają około 9 kcal/g i są podawane dożylnie pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą przewodu pokarmowego. Standardowe stężenia emulsji tłuszczowych to 10%, 20% lub 30%.
Wskazania do stosowania emulsji tłuszczowych obejmują zapobieganie i leczenie niedoboru kwasów tłuszczowych, żywienie pozajelitowe pacjentów w stanach katabolicznych, niedożywionych lub z przedłużającym się unieruchomieniem przewodu pokarmowego. Emulsje tłuszczowe nowej generacji zawierające kwasy omega-3 wykazują dodatkowo działanie immunomodulujące i przeciwzapalne, co ma szczególne znaczenie w leczeniu pacjentów w stanach krytycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Pediaven NN1 –
Pediaven NN1 to dwukomorowy roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego, zawierający aminokwasy (15 g/1000 ml) oraz glukozę (100 g/1000 ml) wraz z niezbędnymi składnikami mineralnymi, takimi jak wapń (9,4 mmol/1000 ml), magnez (2,1 mmol/1000 ml), sód (4,5 mmol/1000 ml) i mikroelementy (np. cynk 2030 µg/1000 ml, miedź 230 µg/1000 ml). Po zmieszaniu komór roztwór ma osmolarność około 715 mOsm/l i pH 4,8–5,5, co wymaga uwagi przy podawaniu dożylnym, zwłaszcza obwodowym, ze względu na ryzyko podrażnienia naczyń. Preparat jest dostarczany w sterylnych, dwukomorowych workach o pojemności 250 ml, które po aktywacji i wymieszaniu zawartości tworzą gotowy do użycia roztwór pozbawiony cząstek stałych. Pediaven NN1 nie powinien być mieszany z ceftriaksonem w tej samej linii infuzyjnej ze względu na ryzyko wytrącenia soli wapniowych.
acetylocysteina, aminokwas, azot całkowity, ceftriakson, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glukonian wapnia, glukoza jednowodna, hipertoniczność, linia infuzyjna, niezgodność fizykochemiczna, osmolarność, pierwiastek śladowy, podrażnienie żyły, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór dożylny, składnik mineralny, substancja pomocnicza, worek dwukomorowy, zakrzepowe zapalenie żyły, zestaw infuzyjny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Omegaflex special bez elektrolitów
Produkt leczniczy Omegaflex special bez elektrolitów, emulsja do infuzji dożylnej, zawiera glukozę (99,00–297,0 g), emulsję tłuszczową (25–75 g) oraz roztwór aminokwasów (35,0–105,1 g) w zależności od objętości opakowania (625–1875 ml). Całkowita wartość kaloryczna wynosi od 740 kcal (3090 kJ) do 2215 kcal (9265 kJ), a osmolalność produktu to 1840 mOsm/kg przy pH 5,0–6,0. Zgodnie z charakterystyką produktu, Omegaflex special bez elektrolitów nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co jest kluczową informacją dla lekarzy przepisujących ten preparat, zwłaszcza u pacjentów aktywnych zawodowo, wymagających zachowania pełnej sprawności psychomotorycznej.
aminokwas, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, infuzja dożylna, interakcja lekowa, lek przeciwbólowy, lek przeciwpadaczkowy, olej sojowy, omega-3-kwasy triglicerydów, osmolalność, osmolarność teoretyczna, roztwór aminokwasów, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, wartość kaloryczna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propofol Baxter 10 mg/ml
Propofol Baxter to dożylny środek do znieczulenia ogólnego w postaci emulsji o stężeniu 10 mg/ml, charakteryzujący się białą, nieprzezroczystą konsystencją, osmolalnością 250-390 mOsm/kg oraz pH 6,00-8,50. Preparat jest stosowany do indukcji i podtrzymania znieczulenia u dorosłych oraz dzieci powyżej 1. miesiąca życia, zapewniając szybkie i kontrolowane wprowadzenie w stan znieczulenia podczas zabiegów operacyjnych. Dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg), co umożliwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta i rodzaju procedury.
emulsja do infuzji, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, emulsja tłuszczowa, indukcja znieczulenia, nadwrażliwość na soję, oddział intensywnej terapii, olej sojowy oczyszczony, podtrzymanie znieczulenia, propofol, sedacja pacjentów wentylowanych, sedacja proceduralna, wentylacja mechaniczna, zabieg diagnostyczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Numeta G16%E –
Numeta G16%E to specjalistyczna emulsja do infuzji w postaci trójkomorowego worka, zawierająca 50% roztwór glukozy (155 ml), 5,9% pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami (221 ml) oraz 12,5% emulsję tłuszczową (124 ml). Preparat dostarcza aminokwasy (m.in. alanina, arginina, kwas asparaginowy, cysteina), glukozę oraz lipidy (około 80% oczyszczonego oleju z oliwek i 20% oleju sojowego), a także elektrolity: sód, potas, wapń, magnez, fosforany, octany, jabłczany i chlorki. Wersja trójkomorowa o objętości 500 ml zawiera 13 g aminokwasów, 77,5 g glukozy, 15,5 g lipidów, dostarczając 517 kcal energii całkowitej (465 kcal energii niebiałkowej), przy pH około 5,5 i osmolarności około 1230 mOsm/l. Konstrukcja worka umożliwia elastyczne podawanie składników odżywczych z lipidami lub bez, co pozwala na indywidualizację terapii żywienia pozajelitowego u pacjentów pediatrycznych.
aminokwasy, aminokwasy z elektrolitami, azot, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, osmolarność, roztwór aminokwasów, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, wartość energetyczna niebiałkowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Tyrozyna – Wskazania do stosowania
Tyrozyna, aminokwas endogenny, pełni kluczową rolę w syntezie białek oraz jako prekursor neurotransmiterów (dopamina, noradrenalina, adrenalina). W praktyce klinicznej jest istotnym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, stosowanych u pacjentów z niemożnością lub przeciwwskazaniami do odżywiania doustnego lub dojelitowego. Preparaty zawierające tyrozynę, takie jak Aminomel Nephro (0,30 g L-tyrozyny w formie N-acetylo-L-tyrozyny na 1000 ml) czy Nephrotect (0,60 g L-tyrozyny i 2,40 g N-glicylo-L-tyrozyny na 1000 ml), dedykowane są szczególnie pacjentom z niewydolnością nerek. Dla pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i encefalopatią wątrobową stosuje się preparat Aminoplasmal Hepa 10%. Tyrozyna jest także składnikiem preparatów pediatrycznych, m.in. Numeta G13%E Preterm, Numeta G16%E, Pediaven NN1 i NN2, dostosowanych do potrzeb noworodków i dzieci do 2 lat. W leczeniu przewlekłej niewydolności nerek u pacjentów niedożywionych stosuje się bezglukozowy roztwór do dializy otrzewnowej Nutrineal PD4 zawierający 0,300 g L-tyrozyny na 1000 ml.
aminokwas endogenny, dializa otrzewnowa, emulsja tłuszczowa, encefalopatia wątrobowa, hemodializa, L-tyrozyna, N-glicylo-L-tyrozyna, neurotransmitery, niedożywienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezbędne kwasy tłuszczowe, odżywianie dojelitowe, odżywianie doustne, parametry biochemiczne, populacja pediatryczna, prekursor neurotransmiterów, preparat do żywienia pozajelitowego, przewlekła niewydolność nerek, synteza białek, wcześniak, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – SmofKabiven
SmofKabiven to kompleksowy preparat do żywienia pozajelitowego w formie emulsji do infuzji, dostępny w trójkomorowych workach o pojemnościach od 493 ml do 2463 ml. Produkt zawiera precyzyjnie zbilansowany zestaw aminokwasów (np. alanina 7,1 g/1000 ml, arginina 6,1 g/1000 ml), glukozę (127 g/1000 ml) oraz emulsję tłuszczową z olejów roślinnych i rybnych, dostarczającą energii około 1100 kcal/1000 ml. Elektrolity takie jak sód (41 mmol/1000 ml), potas (30 mmol/1000 ml), magnez (5,1 mmol/1000 ml) i wapń (2,5 mmol/1000 ml) są obecne w ilościach odpowiadających zapotrzebowaniu klinicznemu. Produkt charakteryzuje się osmolalnością około 1800 mOsm/kg i pH około 5,6 po zmieszaniu składników, co jest istotne dla bezpieczeństwa i tolerancji infuzji. Worek Biofine z trójkomorowym systemem umożliwia oddzielne przechowywanie składników, które mieszane są tuż przed podaniem, co zapobiega degradacji i utlenianiu składników dzięki obecności pochłaniacza tlenu.
alanina, alfa-tokoferol, aminokwas, arginina, chlorek potasu, chlorek wapnia, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipid, glicerofosforan sodu, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas octowy, kwas solny, kwasy omega-3, leucyna, lizyna, metionina, octan sodu, oleinian sodu, olej oliwkowy, olej rybny, osmolalność, osmolarność, pochłaniacz tlenu, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, siarczan cynku, siarczan magnezu, tauryna, treonina, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, tyrozyna, walina, witamina E, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol Baxter 10 mg/ml
Propofol Baxter (10 mg/ml) jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji w intensywnej opiece medycznej, podawany wyłącznie przez lekarzy anestezjologów. Indukcja u dorosłych poniżej 55 lat wymaga dawki 1,5–2,5 mg/kg mc., podawanej stopniowo co 10 sekund w dawkach 20–40 mg, natomiast u pacjentów z grupy ASA III i IV oraz osób w podeszłym wieku dawka indukcyjna powinna być zmniejszona do około 1 mg/kg mc. i podawana wolniej (20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia odbywa się wlewami ciągłymi (4–12 mg/kg mc./godz. u dorosłych, do 4 mg/kg mc./godz. u pacjentów wysokiego ryzyka) lub bolusami 25–50 mg. U dzieci dawki indukcyjne wynoszą około 2,5 mg/kg mc. (większe u dzieci 1 miesiąc–3 lata: 2,5–4 mg/kg mc.), a podtrzymujące 9–15 mg/kg mc./godz. Sedacja u dorosłych wentylowanych mechanicznie wymaga infuzji 0,3–4,0 mg/kg mc./godz., z przeciwwskazaniem do stosowania u pacjentów ≤16 lat. Monitorowanie hemodynamiczne i oddechowe jest obligatoryjne, a dostęp do sprzętu resuscytacyjnego musi być zapewniony. Propofol nie zawiera konserwantów, dlatego należy zachować rygor aseptyki, a czas podawania przez jeden system infuzyjny nie powinien przekraczać 12 godzin.
anestezjologia, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, emulsja tłuszczowa, hipowolemia, indukcja znieczulenia, infuzja TCI, intensywna opieka medyczna, klasyfikacja ASA, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, niedobór tlenu, niedrożność dróg oddechowych, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa wolumetryczna, pulsoksymetria, sedacja, system infuzyjny, układ krążeniowo-oddechowy, urządzenie resuscytacyjne, wentylacja mechaniczna, wlew ciągły, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Chlorki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorki, jako podstawowe elektrolity fizjologiczne, odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy wodno-elektrolitowej i występują naturalnie w osoczu. Dane przedkliniczne potwierdzają, że podawanie chlorków w dawkach terapeutycznych, stosowanych w preparatach takich jak Lipoflex peri (38 mmol/l), Lipoflex special (48 mmol/l), Olimel N9E (45 mmol/l) oraz Prismasol 2 mmol/l potasu (111,5 mmol/l), nie wywołuje efektów toksycznych. Preparaty te, wykorzystywane m.in. w żywieniu pozajelitowym oraz hemodializie i hemofiltracji, zawierają chlorki w stężeniach odpowiadających zapotrzebowaniu fizjologicznemu, co podkreśla ich bezpieczeństwo kliniczne. W badaniach nie zaobserwowano specyficznych działań toksycznych chlorków, a ewentualne zmiany toksykologiczne w emulsjach tłuszczowych były związane z wysokim poborem tłuszczów, a nie obecnością chlorków.
beta-sitosterol, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fitoestrogen, hemodializa, hemofiltracja, hipercholesterolemia, homeostaza wodno-elektrolitowa, małopłytkowość, olej sojowy, osocze, roztwór aminokwasów, roztwór do hemodializy, roztwór glukozy, stężenie fizjologiczne, stłuszczenie wątroby, substancja toksyczna, zaburzenia płodności, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas dokozaheksaenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas dokozaheksaenowy (DHA), długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak estr etylowy (Omacor, 380 mg DHA) oraz emulsje lipidowe (Omegaven, 1,44-3,09 g DHA/100 ml). Standardowe badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał karcynogenny oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Badania na zwierzętach, w tym toksyczność rozrodcza u królików przy dawce 2 g lipidów/kg mc/dobę przez 12 dni, nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego. W przypadku preparatów takich jak Tran Hasco (30-90 mg DHA) brak jest danych przedklinicznych, co wymaga opierania się na danych klinicznych i historycznych dotyczących podobnych substancji.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksycznego wpływu, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające na skórę, emulsja tłuszczowa, ester etylowy, fitoestrogen, genotoksyczność, kwas dokozaheksaenowy, olej roślinny, olej rybi, olej wątłuszowy, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, triglicerydy, upośledzenie płodności, wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Wskazania do stosowania
Dl-alfa-tokoferol, będący formą witaminy E, jest stosowany jako przeciwutleniacz w emulsjach tłuszczowych do żywienia pozajelitowego, takich jak Omegaven, w stężeniu 0,015-0,0296 g/100 ml. Jego główną funkcją jest ochrona wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 (EPA 1,25-2,82 g/100 ml oraz DHA 1,44-3,09 g/100 ml) przed utlenianiem, co zapewnia stabilność preparatu i zachowanie właściwości terapeutycznych. Omegaven zawiera 10,0 g wysoko oczyszczonego oleju rybnego na 100 ml emulsji, a obecność dl-alfa-tokoferolu zapobiega powstawaniu wolnych rodników i peroksydacji lipidów, wzmacniając jednocześnie efekt przeciwzapalny kwasów omega-3. Parametry fizykochemiczne emulsji obejmują pH 7,5-8,7, osmolalność 308-376 mOsm/kg wody oraz wartość energetyczną 112 kcal/100 ml.
choroba zapalna jelit, dl-alfa-tokoferol, efekt przeciwzapalny, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja wątroby, intensywna terapia żywieniowa, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, niewydolność przewodu pokarmowego, osmolalność, peroksydacja lipidów, proces oksydacyjny, stan krytyczny pacjenta, wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, witamina E, wolne rodniki, wyniszczenie nowotworowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Numeta G13%E Preterm –
NUMETA G13%E Preterm to specjalistyczny produkt do żywienia pozajelitowego wcześniaków, dostępny w formie trójkomorowego worka zawierającego 50% roztwór glukozy (80 ml), 5,9% roztwór aminokwasów z elektrolitami (160 ml) oraz 12,5% emulsję tłuszczową (60 ml). Produkt umożliwia podanie z lipidami (300 ml, 7,5 g lipidów, 273 kcal) lub bez nich (240 ml, 0 g lipidów, 198 kcal), co pozwala na dostosowanie terapii do potrzeb klinicznych. Zawartość aminokwasów wynosi 9,4 g, a glukozy 40 g w obu wariantach. Elektrolity obejmują m.in. sód 6,4–6,6 mmol, potas 6,2 mmol, wapń 3,8 mmol i fosforany 3,2–3,8 mmol. Produkt charakteryzuje się pH około 5,5 oraz osmolarnością 1150–1400 mOsm/l. Worek jest wolny od PVC i wyposażony w system selektywnego otwierania spawów, co umożliwia aseptyczne przygotowanie roztworu do infuzji z lub bez lipidów.
aminokwas, ampicylina, ceftriakson, chlorek, chlorek wapnia, cytrynian, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, energia niebiałkowa, fenytoina, fosfolipid jaja, fosforan, furosemid, glicerofosforan sodu, glukoza, glukoza jednowodna, infuzja dożylna, jabłczan, jon wapniowy, kwas jabłkowy, kwas solny, magnez, nadtlenek, octan, octan magnezu, octan potasu, oleinian sodu, olej oliwkowy, olej sojowy, osmolarność, pierwiastek śladowy, potas, sód, wapń, wcześniak, witamina, wodorotlenek sodu, wykrzepianie, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olimel N5E
OLIMEL N5E to trójkomorowy preparat do żywienia pozajelitowego, przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2 roku życia, stosowany w sytuacjach, gdy odżywianie drogą doustną lub jelitową jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane (np. zaburzenia świadomości, dysfagia, niedrożność przewodu pokarmowego, stany hiperkataboliczne, ostre zapalenie trzustki). Preparat zawiera aminokwasy (8,2%), glukozę (28,75%), emulsję tłuszczową (20%) z oleju z oliwek (80%) i oleju sojowego (20%) oraz elektrolity (Na, K, Mg, Ca, fosforany, octany, chlorki), zapewniając kompleksowe wsparcie żywieniowe. Dostępny jest w trzech objętościach: 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml, różniących się zawartością składników odżywczych i wartością energetyczną (od ok. 1490 kcal do 2480 kcal), z proporcją energii niebiałkowej do azotu 165 kcal/g oraz zrównoważonym stosunkiem energii z glukozy do tłuszczów 53/47.
dysfagia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, hiperkatabolizm, katabolizm białek, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność jelit, niezbędne kwasy tłuszczowe, odżywianie doustne, odżywianie jelitowe, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, równowaga wodno-elektrolitowa, wartość energetyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, worek trójkomorowy, zapalenie jelit, zapalenie trzustki, zespół złego wchłaniania, żyła centralna, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Finomel Peri –
Finomel Peri to sterylna emulsja do infuzji przeznaczona do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Produkt jest dostępny w trójkomorowych workach zawierających 13% roztwór glukozy, 10% roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz 20% emulsję tłuszczową, które po zmieszaniu tworzą jednorodną emulsję o osmolarności około 850 mOsm/l i pH około 6,0. Preparat jest wskazany m.in. w niedrożności przewodu pokarmowego, poważnych powikłaniach pooperacyjnych, ciężkich zaburzeniach połykania, zespołach złego wchłaniania, hiperkatabolizmie, chorobach nowotworowych z wyniszczeniem, ostrym zapaleniu trzustki oraz stanach, w których żywienie drogą przewodu pokarmowego mogłoby nasilić schorzenia. Dostępny jest w objętościach 1085 ml, 1450 ml i 2020 ml, dostarczając odpowiednio 751, 1003 i 1398 kcal, z bilansowanym stosunkiem energii pochodzącej z glukozy i tłuszczów (52/48) oraz 39% kalorii z tłuszczów.
aminokwas egzogenny, bilans azotowy, degradacja białek, dostęp centralny, dysfagia, emulsja tłuszczowa, hiperkatabolizm, kwas jednonienasycony, kwas omega-3, niedokrwienie jelit, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, osmolarność, przetoka przewodu pokarmowego, równowaga wodno-elektrolitowa, triglicerydy, zapalenie jelit, zapalenie trzustki, zespół złego wchłaniania, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Omegaflex plus Produkt złożony
Preparat Omegaflex plus, stosowany w żywieniu pozajelitowym, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii pacjentów. Olej sojowy zawarty w emulsji tłuszczowej dostarcza witaminę K1, co może antagonizować działanie pochodnych kumaryny (np. warfaryny, acenokumarolu), prowadząc do zmniejszenia efektu przeciwzakrzepowego i zwiększonego ryzyka powikłań zakrzepowych; zaleca się ścisłe monitorowanie INR oraz ewentualną modyfikację dawkowania leków przeciwzakrzepowych. Heparyna indukuje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej, co skutkuje dwufazową odpowiedzią metaboliczną – początkowo nasilona lipoliza osocza, a następnie obniżona eliminacja triglicerydów, co wymaga monitorowania parametrów lipidowych. Ponadto, preparat zawiera potas, co w połączeniu z lekami podwyższającymi jego stężenie (m.in. diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, cyklosporyna, takrolimus) zwiększa ryzyko hiperkaliemii, wskazując na konieczność regularnego monitorowania poziomu potasu i dostosowania terapii.
aminokwasy, antagonista receptora angiotensyny II, bilans płynów, efekt przeciwzakrzepowy, emulsja tłuszczowa, gospodarka elektrolitowa, gospodarka lipidowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor ACE, INR, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, leki moczopędne oszczędzające potas, lipaza, lipaza lipoproteinowa, lipoliza, parametry koagulologiczne, pochodne kumaryny, pseudoaglutynacja, stężenie potasu, triglicerydy, warfaryna, witamina K1, zaburzenie rytmu serca, zator naczyniowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – SmofKabiven Peripheral
SmofKabiven Peripheral to trójkomorowa emulsja do infuzji, dostępna w objętościach 1206 ml, 1448 ml oraz 1904 ml, zawierająca precyzyjnie zdefiniowane ilości glukozy (od 85 g do 135 g), aminokwasów (32-60 g), tłuszczów (28-54 g) oraz elektrolitów, takich jak sód (25-48 mmol), potas (19-36 mmol), magnez (3,2-6,0 mmol), wapń (1,6-3,0 mmol) i fosforany (8,2-15,6 mmol). Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 950 mOsm/kg i pH około 5,6 po zmieszaniu. System trójkomorowy umożliwia oddzielne przechowywanie składników do momentu podania, co zapewnia stabilność fizykochemiczną i mikrobiologiczną. Worek wewnętrzny wykonany jest z wielowarstwowych materiałów zapewniających elastyczność i wytrzymałość, a obecność pochłaniacza tlenu chroni emulsję tłuszczową przed utlenianiem.
alanina, arginina, chlorek potasu, chlorek wapnia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy, glicerofosforan sodu, glicyna, glukoza jednowodna, histydyna, izoleucyna, kwasy omega-3, leucyna, lizyna, metionina, olej rybny, olej sojowy, olej z oliwek, osmolalność, osmolarność, pochłaniacz tlenu, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, siarczan cynku, siarczan magnezu, stabilność fizykochemiczna, substancja pomocnicza, tauryna, tokoferol, treonina, triglicerydy, tryptofan, tyrozyna, walina, worek trójkomorowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clinimix N9G15E –
CLINIMIX N9G15E to dwukomorowy roztwór do infuzji stosowany w odżywianiu pozajelitowym u pacjentów z niemożnością, niedostatecznością lub przeciwwskazaniami do odżywiania doustnego lub dojelitowego. Preparat zawiera 15 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, zapewniając odpowiedni profil aminokwasowy z 41,3% udziałem aminokwasów niezbędnych i 19% aminokwasów rozgałęzionych. Po zmieszaniu komór roztwór ma pH 6 i osmolarność 845 mOsm/l. Dostępny jest w trzech objętościach: 1 l, 1,5 l i 2 l, różniących się zawartością azotu (4,6–9,1 g), aminokwasów (28–55 g), glukozy (75–150 g) oraz elektrolitów (np. sód 35–70 mmol, potas 30–60 mmol, wapń 2,3–4,5 mmol). Wskazania obejmują stany, w których odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane, np. zaburzenia świadomości, niedrożność jelit, ostre zapalenie trzustki czy ciężki wstrząs.
aminokwasy niezbędne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy z elektrolitami, ciężki wstrząs, długotrwałe odżywianie pozajelitowe, dwukomorowy worek plastikowy, dysfagia, emulsja tłuszczowa, katabolizm, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasy tłuszczowe, L-aminokwasy, niedrożność jelit, obstrukcja przewodu pokarmowego, odżywianie dojelitowe, odżywianie doustne, odżywianie pozajelitowe, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, profil aminokwasowy, roztwór glukozy, synteza białka, terapia żywieniowa, uraz jamy ustnej, zaburzenia świadomości, zaburzenia wchłaniania, zapotrzebowanie energetyczne, zespół krótkiego jelita - Leksykon leków
Działania niepożądane – Multimel N7-1000E –
Emulsja do infuzji Multimel N7-1000E, stosowana w żywieniu pozajelitowym, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku infuzji. Objawy alergiczne, takie jak pocenie się, gorączka, dreszcze, ból głowy, wysypka, duszności czy skurcz oskrzeli, powinny skutkować natychmiastowym przerwaniem podawania. W badaniach klinicznych obejmujących 286 pacjentów stosowano dawki do 40 ml/kg/dobę przez 5-14 dni, co pozwoliło ocenić bezpieczeństwo i skuteczność produktu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu immunologicznego (nadwrażliwość), układu nerwowego (drżenie), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), skóry (rumień, nadmierna potliwość) oraz miejsc infuzji (ból, obrzęk, zapalenie). Częstość występowania większości działań jest nieznana.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azotemia, bilirubina, cholestaza, duszność, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hepatomegalia, hiperlipidemia, kurcz mięśni, małopłytkowość, martwica, nadwrażliwość, niedokrwistość, niewydolność płucna, obrzęk obwodowy, owrzodzenie, powiększenie wątroby, rak żołądka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stłuszczenie wątroby, transaminazy, triglicerydy, zaburzenia krzepliwości krwi, zapalenie, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zespół przeciążenia tłuszczami, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Ergokalcyferol – Właściwości farmakokinetyczne
Ergokalcyferol (witamina D₂) stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Vitalipid N Adult (0,5 μg/ml, 20 IU) oraz Vitalipid N Infant (1,0 μg/ml, 40 IU), wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne wynikające z jego lipofilnej natury i podania w postaci emulsji tłuszczowej. Po dożylnym podaniu omija wchłanianie jelitowe i trafia bezpośrednio do krążenia systemowego, gdzie jest transportowany przez białka wiążące witaminę D (VDBP) do tkanek docelowych i wątroby. Ergokalcyferol ulega dwustopniowej aktywacji: w wątrobie przez 25-hydroksylazę do 25(OH)D₂ – głównej formy krążącej, oraz w nerkach przez 1α-hydroksylazę do biologicznie aktywnej formy 1,25(OH)₂D₂. Okres półtrwania 25(OH)D₂ wynosi około 10-24 dni, natomiast 1,25(OH)₂D₂ jest eliminowany szybciej, w ciągu 4-6 godzin.
1α-hydroksylaza, 25-dihydroksyergokalcyferol, 25-hydroksyergokalcyferol, 25-hydroksylaza, białko wiążące witaminę D, chylomikron, emulsja tłuszczowa, emulsja typu olej w wodzie, ergokalcyferol, jednostka międzynarodowa, krążenie jelitowo-wątrobowe, krążenie systemowe, mineralizacja kości, okres półtrwania, osmolalność, substancja lipofilna, VDBP, Vitalipid N Adult, Vitalipid N Infant, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vaminolact –
Vaminolact to roztwór do infuzji zawierający 65,3 g/l aminokwasów, w tym 31,9 g/l aminokwasów niezbędnych, o pH 5,2 i osmolalności 510 mOsm/kg wody. Wartość energetyczna wynosi 240 kcal/l (1,0 MJ/l), a zawartość azotu 9,3 g/l. Produkt nie zawiera elektrolitów ani substancji przeciwutleniających. Dawkowanie jest dostosowane do wieku i masy ciała pacjenta, z zaleceniami dla wcześniaków (38-54 ml/kg mc./dobę, 2,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę), noworodków urodzonych o czasie (23-46 ml/kg mc./dobę, 1,5-3,0 g/kg mc./dobę), niemowląt (15-38 ml/kg mc./dobę, 1,0-2,5 g/kg mc./dobę) oraz dzieci i młodzieży (15-31 ml/kg mc./dobę, 1,0-2,0 g/kg mc./dobę). U wcześniaków i noworodków zaleca się stopniowe zwiększanie dawki w pierwszych dniach infuzji.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SmofKabiven
SmofKabiven to kompleksowy preparat do żywienia pozajelitowego, zawierający aminokwasy, glukozę, emulsję tłuszczową oraz elektrolity, przeznaczony dla pacjentów powyżej 2. roku życia, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niewystarczające, niemożliwe lub przeciwwskazane. Preparat dostępny jest w pięciu wielkościach opakowań, dostarczających od 550 kcal (2,3 MJ) do 2700 kcal (11,3 MJ), co pozwala na indywidualne dostosowanie dawki. Skład emulsji tłuszczowej obejmuje olej sojowy, triglicerydy średniołańcuchowe, olej z oliwek oraz olej rybny bogaty w kwasy omega-3, a elektrolity takie jak sód, potas, magnez, wapń, fosforany i inne zapewniają równowagę elektrolitową. Osmolalność preparatu wynosi około 1800 mOsm/kg wody, a osmolarność około 1500 mOsm/l, co ma znaczenie przy doborze dostępu naczyniowego.
choroba nowotworowa, emulsja tłuszczowa, kwasy omega-3, niedrożność przewodu pokarmowego, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność jelit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osmolalność, osmolarność, równowaga elektrolitowa, składniki odżywcze, stan kataboliczny, wyniszczenie organizmu, zaburzenia połykania, zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, zespół złego wchłaniania, żywienie enteralne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-tryptofan – Dawkowanie i sposób podawania
L-tryptofan, aminokwas egzogenny, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (2,00 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (2,50 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (0,70 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (1,9 g/1000 ml) oraz Vaminolact (1,4 g/1000 ml). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od stanu klinicznego pacjenta, wieku, masy ciała oraz rodzaju preparatu. Przykładowo, dla Aminomel 10E zalecana dawka wynosi 8-10 ml/kg mc./dobę (0,016-0,02 g L-tryptofanu/kg mc./dobę), a maksymalna w stanach katabolicznych to 20 ml/kg mc./dobę (0,04 g/kg mc./dobę). Ketosteril, zawierający 23 mg L-tryptofanu na tabletkę, stosuje się doustnie w dawce 4-8 tabletek trzy razy na dobę (276-552 mg/dobę), szczególnie u pacjentów z GFR <25 ml/min i ograniczeniem białka do 40 g/dobę. Infuzje dożylne powinny być prowadzone z uwzględnieniem maksymalnych prędkości podawania, np. Vamin 18 Electrolyte-Free nie powinien być podawany szybciej niż 1000 ml w ciągu 8 godzin (około 2 ml/min).
aminokwas egzogenny, cewnik żylny, dawka dobowa, emulsja tłuszczowa, filtracja kłębuszkowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa, L-tryptofan, niedobór kwasów tłuszczowych, osmolarność roztworu, prędkość wlewu, stan kataboliczny, stan kliniczny pacjenta, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omegaflex peri –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Omegaflex peri, obejmujące ocenę farmakologiczną oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, wykazały brak istotnych efektów toksycznych przy stosowaniu emulsji tłuszczowej o zmodyfikowanym składzie, zawierającej dwukrotnie wyższe stężenie triglicerydów kwasów omega-3 oraz zmniejszoną ilość triglicerydów kwasów omega-6. Obserwowane działania były zgodne z typowym profilem bezpieczeństwa dużych dawek tłuszczów, co potwierdza, że składniki odżywcze produktu nie wykazują toksyczności w zalecanych dawkach stosowanych w terapii substytucyjnej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Numeta G13%E Preterm –
Numeta G13%E Preterm to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca 9,4 g aminokwasów, 40 g glukozy oraz 7,5 g lipidów w 300 ml po aktywacji, dedykowana wyłącznie do żywienia dożylnego noworodków urodzonych przedwcześnie. Skład obejmuje pediatryczny roztwór aminokwasów (m.in. alanina, arginina, kwas asparaginowy, cysteina, histydyna, izoleucyna, leucyna), elektrolity (potas, wapń, magnez, sód), glukozę oraz emulsję tłuszczową z oczyszczonego oleju z oliwek i oleju sojowego. Ze względu na specyficzną grupę docelową, produkt nie jest wskazany do stosowania u kobiet w ciąży ani karmiących piersią, a badania dotyczące wpływu na ciążę, laktację i płodność nie są przeprowadzane. Wpływ na płodność jest oceniany jako mało prawdopodobny, co wynika z braku istotnego działania składników na ten aspekt.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Multimel N7-1000E –
Produkt Multimel N7-1000E jest złożonym preparatem do żywienia pozajelitowego, zawierającym 40 g aminokwasów, 160 g glukozy oraz 40 g tłuszczów na litr, co odpowiada całkowitej wartości energetycznej 1200 kcal/litr (w tym 1040 kcal energii niebiałkowej). Preparat dostarcza również elektrolity w ilościach: sód 32 mmol, potas 24 mmol, magnez 2,2 mmol, wapń 2 mmol, fosforany 10 mmol, octany 57 mmol oraz chlorki 48 mmol, przy osmolarności 1450 mOsm/l i pH 6. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Multimel N7-1000E u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności oraz indywidualna ocena korzyści i ryzyka przed wdrożeniem terapii żywienia pozajelitowego w tych grupach pacjentek.
aminokwasy egzogenne, azot całkowity, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, energia niebiałkowa, glukoza jednowodna, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, parametry biochemiczne, roztwór aminokwasów, składniki żywienia pozajelitowego, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha – Dawkowanie i sposób podawania
Trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) w emulsji Lipofundin MCT/LCT 20% (100 g MCT i 100 g oleju sojowego na 1000 ml) są stosowane w żywieniu pozajelitowym, z dawkowaniem dostosowanym do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała i wieku. U dorosłych standardowa dawka wynosi 0,7-1,5 g/kg m.c./dobę, z możliwością zwiększenia do 2,0 g/kg m.c./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania kalorycznego, jednak w długotrwałym żywieniu (>6 miesięcy) lub u pacjentów z zespołem krótkiego jelita dawka nie powinna przekraczać 1,0 g/kg m.c./dobę. U dzieci dawkę należy stopniowo zwiększać, monitorując stężenie triglicerydów, z maksymalną dawką do 3,0 g/kg m.c./dobę (do 4,0 g/kg m.c./dobę u niemowląt i małych dzieci) podawaną w infuzji ciągłej przez 24 godziny. Maksymalna szybkość infuzji u dorosłych to 0,15 g/kg m.c./godz. (np. 52,5 ml/h dla pacjenta 70 kg), u wcześniaków i małych dzieci 0,17 g/kg m.c./godz., a u dzieci i młodzieży 0,13 g/kg m.c./godz.
choroba nowotworowa, działanie niepożądane, emulsja oleju w wodzie, emulsja tłuszczowa, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kalorie pozabiałkowe, Lipofundin, olej sojowy oczyszczony, parametry biochemiczne, roztwór aminokwasów, stężenie triglicerydów, trójglicerydy MCT, wcześniak, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex plus Produkt złożony
Omegaflex plus to złożony produkt leczniczy w formie emulsji do infuzji dożylnej, dostarczany w trzykomorowym worku umożliwiającym oddzielne przechowywanie roztworu glukozy, emulsji tłuszczowej oraz roztworu aminokwasów przed podaniem. Dostępny jest w objętościach 1250 ml, 1875 ml i 2500 ml, zawierających odpowiednio 150-300 g glukozy, 50-100 g tłuszczów (w tym 5-10 g kwasów omega-3) oraz 48-96 g aminokwasów, co odpowiada 6,8-13,7 g azotu. Produkt charakteryzuje się osmolalnością 1540 mOsm/kg, pH 5,0-6,0 oraz całkowitą wartością kaloryczną od 1010 do 2530 kcal na podane objętości. Składniki elektrolitów obejmują m.in. sód (50-100 mmol), potas (35-70 mmol), magnez (4-8 mmol) i wapń (4-8 mmol). Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak kwas cytrynowy, glicerol, fosfolipidy jaja kurzego oraz all-rac-α-tokoferol.
alanina, arginina, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja, glicyna, glukoza jednowodna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, magnezu octan, metionina, niezgodność farmaceutyczna, octan cynku, olej sojowy, omega-3 triglicerydy, osmolalność, osmolarność, potasu octan, prolina, rozdzielanie faz, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, sodu chlorek, sodu diwodorofosforan, sodu octan, sodu oleinian, tokoferol, treonina, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, trzykomorowy worek, walina, wapnia chlorek, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Finomel –
Produkt leczniczy Finomel to emulsja do infuzji zawierająca kompleksowy skład odżywczy: aminokwasy (55-92 g, co odpowiada 9,1-15,3 g azotu), glukozę (138-231 g), lipidy (44-73 g) w postaci emulsji tłuszczowej z oleju rybiego bogatego w omega-3, oleju z oliwek, oleju sojowego oraz triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, a także elektrolity (sód, potas, magnez, wapń, fosforany, octany, chlorki, siarczany, cynk). Wartość energetyczna preparatu wynosi od 1184 do 1988 kcal, z czego 33% energii pochodzi z tłuszczów. Wskazania do stosowania u kobiet w okresie rozrodczym, w tym w ciąży i laktacji, wymagają szczegółowej oceny klinicznej, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania Finomelu w tych grupach pacjentek. Decyzja o podaniu preparatu powinna być oparta na analizie korzyści i ryzyka oraz rozważeniu alternatywnych metod żywienia pozajelitowego.
aminokwasy, azot, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glukoza, odżywianie pozajelitowe, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, omega-3 kwasy tłuszczowe, przenikanie do mleka kobiecego, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, wartość energetyczna, zaburzenia wchłaniania, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas linolowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas linolowy (omega-6) jest niezbędnym wielonienasyconym kwasem tłuszczowym, który musi być dostarczany z zewnątrz, gdyż organizm ludzki nie jest w stanie go syntetyzować. W żywieniu pozajelitowym stanowi kluczowy składnik emulsji tłuszczowych, takich jak Lipidem 20% (38,4-46,4 g/l kwasu linolowego), Lipofundin MCT/LCT 10% (24,0-29,0 g/l) oraz Lipofundin MCT/LCT 20% (48,0-58,0 g/l), gdzie głównym źródłem jest oczyszczony olej sojowy. Kwas linolowy pełni funkcje strukturalne w fosfolipidach błon komórkowych, jest prekursorem długołańcuchowych kwasów omega-6, w tym kwasu arachidonowego, oraz substratem do syntezy eikozanoidów (prostaglandyn, leukotrienów, tromboksanów), które regulują procesy zapalne, agregację płytek i homeostazę naczyniową. Metabolizm kwasu linolowego wymaga prawidłowej funkcji lipazy lipoproteinowej, karnityny oraz systemu transportu mitochondrialnego, a jego hydroliza i utlenianie są wolniejsze niż w przypadku triglicerydów średniołańcuchowych (MCT).
agregacja płytek krwi, cytokina przeciwzapalna, eikozanoidy, emulsja tłuszczowa, enzym cyklooksygenaza, fosfolipid błonowy, homeostaza naczyniowa, kanał jonowy, karnityna, kwas arachidonowy, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas linolowy, lipaza lipoproteinowa, lipooksygenaza, nasycony kwas tłuszczowy, niezbędny kwas tłuszczowy, olej sojowy, płynność błony komórkowej, proces zapalny, receptor błonowy, śródbłonek naczyniowy, stan kataboliczny, triglicerydy długołańcuchowe, triglicerydy średniołańcuchowe, wielonienasycony kwas tłuszczowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kabiven Peripheral –
Kabiven Peripheral to emulsja do infuzji dożylnej stosowana w żywieniu pozajelitowym, której działania niepożądane wynikają zarówno ze składu (emulsja tłuszczowa, aminokwasy, glukoza), jak i drogi podania. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do często obserwowanych należą bóle brzucha, nudności, wymioty, podwyższenie temperatury ciała, dreszcze i zmęczenie. Niezbyt często występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, wysypka i pokrzywka, a także zaburzenia ciśnienia tętniczego (niedociśnienie i nadciśnienie). Zakrzepowe zapalenie żył jest częstym powikłaniem przy podawaniu do żył obwodowych, co jest typowe dla roztworów hipertonicznych. W badaniach diagnostycznych może wystąpić zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy hematologiczne, takie jak hemoliza, retikulocytoza, anemia, leukopenia i trombocytopenia.
aminokwasy, anemia, ból brzucha, ból głowy, dreszcze, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hiperlipidemia, infuzja dożylna, leukopenia, naciek tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, roztwór hipertoniczny, śpiączka, tachypnoe, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył obwodowych, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe