emulsja tłuszczowa
Emulsja tłuszczowa to preparat farmaceutyczny składający się z rozdrobnionych cząsteczek tłuszczu rozproszonych w fazie wodnej, stabilizowanych przez emulgatory. W medycynie emulsje tłuszczowe stanowią kluczowy element żywienia pozajelitowego, dostarczając pacjentom niezbędnych kwasów tłuszczowych i skoncentrowanego źródła energii.
Najczęściej stosowane emulsje tłuszczowe zawierają olej sojowy, olej z oliwek, olej rybi (źródło kwasów omega-3) lub mieszaniny różnych olejów. Preparaty te dostarczają około 9 kcal/g i są podawane dożylnie pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą przewodu pokarmowego. Standardowe stężenia emulsji tłuszczowych to 10%, 20% lub 30%.
Wskazania do stosowania emulsji tłuszczowych obejmują zapobieganie i leczenie niedoboru kwasów tłuszczowych, żywienie pozajelitowe pacjentów w stanach katabolicznych, niedożywionych lub z przedłużającym się unieruchomieniem przewodu pokarmowego. Emulsje tłuszczowe nowej generacji zawierające kwasy omega-3 wykazują dodatkowo działanie immunomodulujące i przeciwzapalne, co ma szczególne znaczenie w leczeniu pacjentów w stanach krytycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kabiven –
Produkt leczniczy Kabiven, będący trójkomorową emulsją do infuzji, nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako całość. Ocena bezpieczeństwa opiera się na badaniach poszczególnych składników: Intralipid 20% (olej sojowy 40-100 g w zależności od objętości worka), roztworów aminokwasów z elektrolitami (34-85 g aminokwasów) oraz roztworów glukozy 19% (100-250 g glukozy bezwodnej). Każdy z tych komponentów wykazał dobrą tolerancję biologiczną i odpowiedni profil bezpieczeństwa w modelach przedklinicznych, co stanowi podstawę do stosowania Kabiven w żywieniu pozajelitowym.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy niezbędne, aminokwasy rozgałęzione, biodostępność, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glukoza bezwodna, Intralipid, Kabiven, olej sojowy oczyszczony, profil bezpieczeństwa, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, tolerancja biologiczna, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Izoleucyna – Wskazania do stosowania
Izoleucyna, jako aminokwas egzogenny z grupy BCAA, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego stosowanych w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparaty zawierające izoleucynę dedykowane są różnym grupom pacjentów, w tym osobom z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (np. Aminomel Nephro, Nephrotect, Nutrineal PD4), ciężką niewydolnością wątroby i encefalopatią wątrobową (Aminoplasmal Hepa 10%), a także noworodkom i niemowlętom (Aminoplasmal Paed 10%, Aminoven Infant 10%, Numeta G13%E Preterm, Numeta G16%E). Stężenia izoleucyny w preparatach wahają się od 5,00 g/l (Aminoplasmal B. Braun 10%) do 8,80 g/l (Aminoplasmal Hepa 10%), a w preparatach pediatrycznych wynoszą odpowiednio 5,10 mg/ml (Aminoplasmal Paed 10%) i 8,00 g/l (Aminoven Infant 10%). Izoleucyna jest podawana zawsze w połączeniu z innymi składnikami odżywczymi, takimi jak węglowodany, tłuszcze, elektrolity i witaminy, aby zapewnić pełne pokrycie zapotrzebowania metabolicznego pacjenta.
aminokwas egzogenny, dializa, dializa otrzewnowa, emulsja tłuszczowa, encefalopatia wątrobowa, izoleucyna, mieszanina aminokwasów, mieszanina trójkomorowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezbędne kwasy tłuszczowe, populacja pediatryczna, równowaga elektrolitowa, roztwór do dializy, stan kataboliczny, wcześniak, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Peditrace Novum produkt złożony
Peditrace Novum to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający pierwiastki śladowe niezbędne w żywieniu pozajelitowym, w tym cynk (7,64 µmol/ml), miedź (0,630 µmol/ml), mangan (0,0182 µmol/ml), selen (0,0887 µmol/ml) oraz jod (0,0155 µmol/ml). Produkt ma osmolalność około 40 mOsm/kg i pH 2,0, występuje w ampułkach po 10 ml i wymaga rozcieńczenia przed podaniem. Zawiera kwas solny do regulacji pH oraz wodę do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik. Peditrace Novum jest kompatybilny z wieloma preparatami do żywienia pozajelitowego, takimi jak Aminoven Infant 10%, Vaminolact, SMOFlipid, Intralipid 20%, Vitalipid N, Soluvit N, ADDIPHOS, GLYCOPHOS oraz mieszaninami SmofKabiven i SmofKabiven EF z witaminami i elektrolitami.
cynk, emulsja tłuszczowa, fosforan, jod, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas solny, łącznik Luer-Lock, makroskładnik odżywczy, mangan, miedź, mieszanina do żywienia pozajelitowego, mikrobiologia, mikroelement, osmolalność, pierwiastek śladowy, preparat aminokwasowy, roztwór aminokwasów, roztwór przezroczysty, selen, strzykawka bezigłowa, warunek aseptyczny, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, witaminy rozpuszczalne w wodzie, woda do wstrzykiwań, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven
Produkt leczniczy SmofKabiven, będący emulsją do infuzji zawierającą mieszaninę aminokwasów, glukozy, tłuszczów (w tym oleju sojowego, triglicerydów średniołańcuchowych, oleju z oliwek oraz oleju rybiego bogatego w omega-3) oraz elektrolitów, został poddany ocenie bezpieczeństwa na podstawie badań poszczególnych składników. Dane niekliniczne, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz toksyczność reprodukcyjną, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W szczególności nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego, a także negatywnego wpływu na płodność i zdolności rozrodcze przy stosowaniu w stężeniach fizjologicznych jako leczenie substytucyjne.
aminokwasy, badania farmakologiczne, badania niekliniczne, badania przedkliniczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glicerofosforan sodu, leczenie substytucyjne, martwica tkanek, omega-3 kwasy tłuszczowe, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, potencjał genotoksyczny, preparat żywieniowy, reakcja zapalna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, właściwości alergizujące, wpływ teratogenny, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N5E
OLIMEL N5E to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy z wapniem (28,75%), emulsję tłuszczową (20%) oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami (8,2%), dostępna w pojemnościach 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml. Po połączeniu komór otrzymuje się gotową emulsję o pH 6,4 i osmolarności 1120 mOsm/l, zawierającą odpowiednio 60-100 g tłuszczów (mieszanina oleju z oliwek i sojowego), 49,4-82,3 g aminokwasów oraz 172,5-287,5 g glukozy. Wartość energetyczna wynosi od 1490 do 2480 kcal, z proporcją energii niebiałkowej do azotu 165 kcal/g i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 53/47, przy 40% kalorii pochodzących z tłuszczów. Elektrolity zawarte w emulsji obejmują m.in. sód (52,5-87,5 mmol), potas (45-75 mmol), magnez (6-10 mmol) i wapń (5,3-8,8 mmol). Produkt wymaga aseptycznego połączenia trzech komór przed podaniem oraz może być wzbogacany o dodatkowe elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.
alanina, aminokwasy, arginina, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek wapnia, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja kurzego, fosforany, glicerofosforan sodu, glukoza jednowodna, izoleucyna, leucyna, metionina, niezbędne kwasy tłuszczowe, osmolarność, pierwiastki śladowe, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna niebiałkowa, warunki aseptyczne, zator powietrzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Numeta G13%E Preterm –
Produkt leczniczy NUMETA G13%E Preterm, stosowany w żywieniu pozajelitowym wcześniaków, jest dostępny w formie trójkomorowego worka o objętości 300 ml, zawierającego 9,4 g aminokwasów, 40 g glukozy oraz 7,5 g lipidów, co odpowiada łącznej wartości energetycznej 273 kcal, z czego 28% (75 kcal) pochodzi z lipidów. Alternatywnie, w przypadku przeciwwskazań do podawania lipidów, możliwe jest użycie aktywowanego worka dwukomorowego o objętości 240 ml i wartości energetycznej 198 kcal, zawierającego jedynie aminokwasy i glukozę. Składniki emulsji lipidowej to głównie oczyszczony olej z oliwek (około 80%) oraz olej sojowy (około 20%).
- Leksykon substancji czynnych
Seryma – Przedawkowanie
Przedawkowanie roztworów aminokwasów i preparatów do żywienia pozajelitowego zawierających serymę może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, zależnych od dawki i szybkości infuzji. Najczęstsze symptomy to nudności, wymioty, dreszcze, ból głowy, uderzenia gorąca oraz hiperhydroza. W przypadku preparatu Aminoplasmal B.Braun 10% E dodatkowo obserwuje się utratę aminokwasów przez nerki, co skutkuje zaburzeniem równowagi azotowej. Poważniejsze przedawkowanie może wywołać hiperwolemię i kwasicę, które bez odpowiedniego leczenia mogą prowadzić do zagrażających życiu stanów. Specyficzne zaburzenia metaboliczne obejmują hiperglikemię, cukromocz i zespół hiperosmolarny przy przekroczeniu klirensu metabolicznego glukozy, a także zespół przeciążenia tłuszczami w wyniku nadmiernej podaży emulsji tłuszczowej.
chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, ciśnienie śródczaszkowe, cukromocz, emulsja tłuszczowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperhydroza, hiperwolemia, kwasica, osmolarność osocza, próg nerkowy dla glukozy, reabsorpcja cewkowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, suplementacja insuliny, technika nerkozastępcza, zaburzenia elektrolitowe, zespół hiperosmolarny, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven EF
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego SmofKabiven EF, opartego na składnikach takich jak emulsja tłuszczowa SMOFlipid oraz roztwory aminokwasów i glukozy, nie wykazała istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania farmakologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz testy genotoksyczności, nie ujawniły niepokojących efektów. Analizy reprodukcyjne na królikach potwierdziły brak działania teratogennego i embriotoksycznego przy stosowaniu roztworów aminokwasów, a dane literaturowe wskazują na brak negatywnego wpływu na płodność i zdolności rozrodcze przy stosowaniu emulsji tłuszczowych w dawkach substytucyjnych. Ocena alergogenności oleju rybnego, jednego ze składników emulsji, wykazała umiarkowane działanie uczulające na skórę w teście maksymalizacji na świnkach morskich, jednak bez ryzyka reakcji anafilaktycznych po podaniu układowym.
badanie farmakologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, leczenie substytucyjne, martwica tkanek, olej rybi, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał alergizujący, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, SMOFlipid, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne - Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan dwuwodny – Interakcje
Disodu fosforan dwuwodny, stosowany w żywieniu pozajelitowym jako suplement fosforanów, nie wykazuje bezpośrednich interakcji farmakologicznych, jednak wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń gospodarki fosforanowej. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia fosforanów przy jednoczesnym podawaniu witaminy D, która może indukować hiperfosfatemię poprzez zwiększone wchłanianie fosforanów z przewodu pokarmowego. Warto uwzględnić, że emulsje tłuszczowe stosowane w żywieniu pozajelitowym zawierają około 7,5 mmol fosforanów na 500 ml, co może prowadzić do kumulacji fosforanów i zwiększać ryzyko hiperfosfatemii. Ponadto, jednoczesne podawanie preparatów wapnia niesie ryzyko wytrącania nierozpuszczalnych soli wapniowo-fosforanowych, zwłaszcza przy nieprawidłowym pH roztworu, co może skutkować poważnymi powikłaniami, takimi jak mikrozatorowość.
aminoglikozyd, analog parathormonu, cyklosporyna, disodu fosforan dwuwodny, diuretyk pętlowy, emulsja tłuszczowa, glikokortykosteroid, gospodarka fosforanowa, hiperfosfatemia, hipofosfatemia, inhibitor ACE, lek anaboliczny, mikrozatorowość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, preparat wapnia, suplementacja fosforanów, takrolimus, witamina D, zaburzenie elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – SmofKabiven extra Nitrogen EF –
SmofKabiven extra Nitrogen EF to trójkomorowa emulsja do infuzji dożylnych, stosowana w żywieniu pozajelitowym, zawierająca aminokwasy (33,1–166 g), azot (5,3–26,5 g), glukozę bezwodną (42,8–214 g) oraz emulsję tłuszczową (14,6–73 g) w opakowaniach o objętości od 506 ml do 2531 ml. Całkowita wartość energetyczna preparatu waha się od 450 kcal (1,9 MJ) do 2250 kcal (9,4 MJ). Ze względu na brak działania na ośrodkowy układ nerwowy, preparat nie wpływa na funkcje poznawcze ani zdolności psychomotoryczne, co przekłada się na nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Produkt jest przeznaczony do stosowania w warunkach szpitalnych lub kontrolowanego środowiska domowego, a jego podawanie wymaga infuzji dożylnej, często z użyciem pompy infuzyjnej.
aminokwas, aminokwasy egzogenne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, infuzja dożylna, kwas omega-3, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, ośrodkowy układ nerwowy, pompa infuzyjna, roztwór aminokwasów, triglicerydy o średniej długości łańcucha, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olej sojowy – Wskazania do stosowania
Olej sojowy oczyszczony (Soiae oleum raffinatum) jest istotnym składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, dostarczającym około 9 kcal/g tłuszczu energii oraz niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), w tym kwasu linolowego (omega-6) i α-linolenowego (omega-3). Stanowi podstawę wielu preparatów, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi olejami (np. MCT, olej z oliwek, olej rybi), co pozwala na optymalizację profilu kwasów tłuszczowych i dostosowanie do potrzeb metabolicznych pacjentów. Energia pochodząca z tłuszczów w tych emulsjach stanowi zwykle 30-50% całkowitej wartości energetycznej, co umożliwia właściwy bilans z węglowodanami i białkami. Wskazania do stosowania obejmują pacjentów z niewydolnością przewodu pokarmowego, przeciwwskazaniami do żywienia doustnego lub dojelitowego, stany kataboliczne o różnym nasileniu, niedobory NNKT, a także żywienie noworodków, wcześniaków, pacjentów chirurgicznych i onkologicznych.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zwyrodnieniowa stawów, emulsja tłuszczowa, kacheksja, kwas linolowy, kwas α-linolenowy, niedobór NNKT, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, niezbędne kwasy tłuszczowe, ostra niewydolność jelit, profil kwasów tłuszczowych, przetoka przewodu pokarmowego, stan kataboliczny, terapia żywieniowa, triglicerydy MCT, wcześniaki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia wchłaniania tłuszczów, zapalenie trzustki, zespół jelita drażliwego, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe, żywienie wcześniaków - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol Baxter 20 mg/ml
Propofol Baxter (20 mg/ml) jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 3 lat, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała oraz klasyfikacji ASA. Indukcja u dorosłych poniżej 55 lat wymaga 1,5–2,5 mg/kg mc. podawanych stopniowo co 10 sekund (20–40 mg co 10 s), a podtrzymanie znieczulenia wymaga infuzji 4–12 mg/kg mc./h. U pacjentów w grupach ryzyka ASA III-IV, osób starszych i z chorobami serca dawki są zmniejszone do około 1 mg/kg mc. na indukcję i 4 mg/kg mc./h na podtrzymanie, z wolniejszym tempem podawania. U dzieci dawki indukcyjne wynoszą 2,5–4 mg/kg mc., a podtrzymujące 9–15 mg/kg mc./h, z koniecznością indywidualizacji i zmniejszenia dawek u pacjentów wysokiego ryzyka. Sedacja w intensywnej terapii u pacjentów wentylowanych mechanicznie wymaga infuzji 0,3–4,0 mg/kg mc./h, z wykluczeniem pacjentów ≤16 lat i przeciwwskazaniem do stosowania TCI.
depresja krążeniowa, depresja oddechowa, emulsja tłuszczowa, hipolowemia, indukcja znieczulenia, infuzja sterowana docelowym stężeniem, intensywna opieka medyczna, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, monitorowanie układu krążenia, niedobór tlenu, niedrożność dróg oddechowych, podtrzymanie znieczulenia, pulsoksymetria, urządzenie resuscytacyjne, utrata świadomości, wentylacja mechaniczna, wlew ciągły, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Numeta G13%E Preterm –
NUMETA G13%E Preterm to trójkomorowy produkt do żywienia pozajelitowego wcześniaków, zawierający roztwór glukozy, pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową. W badaniu klinicznym III fazy obejmującym 159 pacjentów pediatrycznych zidentyfikowano działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak hipofosfatemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipertriglicerydemia, hiperlipidemia, hiponatremia oraz cholestaza. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przeciążenia tłuszczami, objawiającego się hiperlipidemią, gorączką, stłuszczeniem i pogorszeniem funkcji wątroby, niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością, zaburzeniami krzepliwości oraz objawami neurologicznymi, który może wystąpić zarówno przy nieprawidłowym, jak i prawidłowym stosowaniu produktu, zwłaszcza u pacjentów z ograniczoną zdolnością metabolizowania lipidów.
cholestaza, emulsja tłuszczowa, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica skóry, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, osady w naczyniach płucnych, parametry biochemiczne krwi, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, śpiączka, stłuszczenie wątroby, trójkomorowy worek, uszkodzenie tkanek miękkich, wynaczynienie, zaburzenia krzepliwości krwi, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zator naczyń płucnych, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe wcześniaków - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ClinOleic 20% –
Emulsja do infuzji ClinOleic 20% zawiera 20 g na 100 ml oleju z oliwek i oleju sojowego, dostarczając 2000 kcal/l oraz 4 g niezbędnych kwasów tłuszczowych na 100 ml. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, preparat nie powinien być stosowany w tym okresie, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko i nie ma dostępnych alternatyw. Podobne ograniczenia dotyczą kobiet karmiących piersią, gdzie brak jest danych o przenikaniu składników do mleka i wpływie na dziecko, co wymaga rozważenia przerwania karmienia lub zastosowania alternatywnych metod żywienia.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas alfa-linolenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas alfa-linolenowy (ALA), niezbędny kwas tłuszczowy omega-3 stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na zwierzętach (psy, króliki, myszy). Testowano dawki dożylne do 6 g tłuszczów/kg masy ciała u psów oraz 4,6 g/kg u królików, znacznie przekraczające dawki kliniczne (2-3-krotność maksymalnych dawek u ludzi). Pomimo 29- i 353-krotnego przekroczenia zalecanej prędkości infuzji, nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności, uszkodzeń narządów ani zmian biochemicznych. Badania reprodukcyjne z użyciem emulsji Lipidem (zawierającej dwukrotnie więcej triglicerydów omega-3) nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, a także nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawce 2 g lipidów/kg/dobę przez 12 dni u królików. Brak jest danych dotyczących mutagenności i kancerogenności, co jest uzasadnione naturalnym pochodzeniem ALA i jego rolą w fizjologicznym metabolizmie.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, kwas alfa-linolenowy, kwas tłuszczowy omega-3, Lipidem, Lipofundin MCT/LCT, triglicerydy długołańcuchowe omega-6, triglicerydy kwasów omega-3, upośledzenie płodności, uszkodzenie wątroby, właściwość uczulająca, wpływ na płodność, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex special bez elektrolitów
Omegaflex special bez elektrolitów to trzykomorowa emulsja do infuzji dożylnej, przeznaczona do kompletnego żywienia pozajelitowego, zawierająca aminokwasy, glukozę oraz tłuszcze, w tym kwasy omega-3. Produkt dostępny jest w objętościach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml, dostarczając odpowiednio: aminokwasy od 35,0 g do 105,1 g, azot od 5 g do 15 g, glukozę od 90 g do 270 g oraz tłuszcze od 25 g do 75 g. Wartość energetyczna waha się od 740 kcal (3090 kJ) do 2215 kcal (9265 kJ) w zależności od objętości. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 1840 mOsm/kg, pH 5,0-6,0 oraz wymaga aseptycznego wymieszania zawartości komór przed podaniem, co skutkuje powstaniem jednolitej emulsji typu olej w wodzie.
alanina, alanylo-glutamina, aminokwas, arginina, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja mlecznobiała, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy, glicerol, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, kwas tłuszczowy omega-3, leucyna, lizyna, metionina, mikroelement, oleinian sodu, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, tokoferol, treonina, triglicerydy kwasów omega-3, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, walina, wodorotlenek sodu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminosteril N-Hepa 8% –
AMINOSTERIL N-HEPA 8% to roztwór do infuzji dożylnej zawierający 80 g/l aminokwasów, w tym L-izoleucynę (10,40 g/l), L-leucynę (13,09 g/l), L-lizynę (6,88 g/l), L-metioninę (1,10 g/l), N-acetylo-L-cysteinę (0,52 g/l), L-fenyloalaninę (0,88 g/l), L-treoninę (4,40 g/l), L-tryptofan (0,70 g/l), L-walinę (10,08 g/l), L-argininę (10,72 g/l), L-histydynę (2,80 g/l), glicynę (5,82 g/l), L-alaninę (4,64 g/l), L-prolinę (5,73 g/l) oraz L-serynę (2,24 g/l). Zawartość azotu wynosi 12,90 g/l, a wartość energetyczna 1340 kJ/l (320 kcal/l). Roztwór ma pH 5,7-6,3, osmolarność około 770 mOsm/l oraz kwasowość 12-25 mmol NaOH/l. Produkt jest sterylny, bezbarwny i przeznaczony do jednorazowego użytku, pakowany w butelki 500 ml z bezbarwnego szkła. Po otwarciu należy go zużyć natychmiast, a niezużytą zawartość usunąć, aby uniknąć ryzyka zakażenia mikrobiologicznego.
aminokwas, azot, emulsja tłuszczowa, glicyna, kwasowość roztworu, L-alanina, L-arginina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-walina, N-acetylo-L-cysteina, niezgodność farmaceutyczna, octan L-lizyny, osmolarność, podanie dożylne, równowaga elektrolitowa, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, warunek aseptyczny, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Fosfolipidy jaja – Wskazania do stosowania
Fosfolipidy jaja stanowią kluczowy składnik emulgujący w preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Omegaven, umożliwiając stabilne rozproszenie lipidów w roztworze wodnym i bezpieczne podanie dożylne. W emulsji Omegaven fosfolipidy jaja występują w stężeniu 1,2 g/100 ml, co zapewnia odpowiednią stabilność fizykochemiczną emulsji o pH 7,5–8,7, kwasowości poniżej 1 mmol HCl/l oraz osmolalności 308–376 mOsm/kg wody. Preparat zawiera również 10 g/100 ml wysoko oczyszczonego oleju rybiego, dostarczającego EPA (1,25–2,82 g/100 ml) i DHA (1,44–3,09 g/100 ml), a także przeciwutleniacz dl-α-tokoferol (0,015–0,0296 g/100 ml) i glicerol (2,5 g/100 ml), co łącznie zapewnia wartość energetyczną 470 kJ/100 ml (112 kcal/100 ml).
Wskazaniem do stosowania preparatów zawierających fosfolipidy jaja jest żywienie pozajelitowe u pacjentów z niemożnością, niewystarczalnością lub przeciwwskazaniami do żywienia doustnego lub dojelitowego, zwłaszcza gdy konieczne jest uzupełnienie długołańcuchowych kwasów omega-3 (EPA i DHA). Lekarz powinien uwzględnić specyficzne potrzeby pacjenta, w tym zapotrzebowanie energetyczne i odżywcze, przy doborze preparatu. Stabilność i właściwości fizykochemiczne emulsji, takie jak pH, kwasowość i osmolalność, są istotne dla bezpieczeństwa podania dożylnego i skuteczności terapii żywieniowej.
D,L-α-tokoferol, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipid jaja, glicerol, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, olej rybny, osmolalność, parametr fizykochemiczny, podanie dożylne, przeciwutleniacz, zapotrzebowanie energetyczne, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olimel N9E
OLIMEL N9E to emulsja do infuzji o wysokiej zawartości azotu, dostarczana w trójkomorowym worku zawierającym roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat ze względu na nieodpowiedni skład i objętość. Dawkowanie u dorosłych zależy od indywidualnego wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników. Średnie dobowe zapotrzebowanie wynosi: azot 0,16-0,35 g/kg mc (1-2 g aminokwasów/kg), energia 20-40 kcal/kg mc oraz płyny 20-40 ml/kg mc lub 1-1,5 ml/kcal. Maksymalna dawka dobowa OLIMEL N9E to 35 ml/kg mc, co odpowiada 2,0 g aminokwasów/kg, 3,9 g glukozy/kg, 1,4 g tłuszczów/kg, 1,2 mmol sodu/kg i 1,1 mmol potasu/kg. Przykładowo, dla pacjenta 70 kg maksymalna dawka wynosi 2450 ml, dostarczając 140 g aminokwasów, 270 g glukozy, 98 g tłuszczów oraz 2622 kcal całkowitej energii.
dawka dobowa, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, energia niebiałkowa, katabolizm, OLIMEL N9E, podaż aminokwasów, populacja pediatryczna, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy z wapniem, składniki odżywcze, stan odżywienia, stężenie aminokwasów, stężenie glukozy, stężenie magnezu, szybkość infuzji, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, worek trójkomorowy, wydatek energetyczny, zapotrzebowanie na azot, zapotrzebowanie na płyny, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lizyna bezwodna – Działania niepożądane
Lizyna bezwodna, obecna w produktach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven Peripheral (3,4–5,6 g lizyny bezwodnej w postaci chlorowodorku lizyny na worek), jest związana z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu naczyniowego. Szczególnie istotne jest ryzyko zakrzepowego zapalenia żył, zwłaszcza przy podawaniu dożylnym obwodowym roztworów hipertonicznych, co może prowadzić do powikłań takich jak zakrzepica żył głębokich czy zatorowość płucna. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty), neurologiczne (bóle głowy), ogólne (gorączka, dreszcze, zmęczenie) oraz naczyniowe (niedociśnienie i nadciśnienie tętnicze). Bardzo rzadko obserwuje się hemolizę, retikulocytozę, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), przyspieszony oddech, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz priapizm.
anemia, anemia hemolityczna, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek lizyny, dreszcze, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hepatomegalia, hiperlipidemia, hipotensja, Kabiven Peripheral, leukopenia, lizyna bezwodna, naciek tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk krtani, podwyższona temperatura ciała, pokrzywka, priapizm, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, roztwór hipertoniczny, skurcz oskrzeli, śpiączka, splenomegalia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Numeta G16%E –
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego NUMETA G16%E opiera się na badaniach toksykologicznych poszczególnych składników zawartych w trójkomorowym worku, w tym aminokwasów (13 g), glukozy (77,5 g) oraz lipidów (15,5 g) w 500 ml emulsji. Skład lipidowy stanowi mieszanina oleju z oliwek oczyszczonego (około 80%) oraz oleju sojowego oczyszczonego (około 20%). Badania te nie wykazały dodatkowego ryzyka związanego ze stosowaniem produktu, a emulsja tłuszczowa charakteryzuje się typową, jednorodną, mlecznobiałą postacią, co jest zgodne z normami dla żywienia pozajelitowego. Warto podkreślić, że nie przeprowadzono badań przedklinicznych na kompletnym produkcie w formie połączenia komór, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na dobrze poznanym profilu poszczególnych składników.
aminokwas, aminokwasy aromatyczne, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy siarkowe, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, emulsja lipidowa, emulsja tłuszczowa, glukoza, lipidy, ocena bezpieczeństwa, olej sojowy, olej z oliwek, worek trójkomorowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas alfa-linolenowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas alfa-linolenowy (ALA), należący do wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3, jest niezbędnym składnikiem żywienia pozajelitowego, obecnym w preparatach takich jak Lipidem (4,0-8,8 g/l), Lipofundin MCT/LCT 10% (2,5-5,5 g/l) oraz Lipofundin MCT/LCT 20% (5,0-11,0 g/l). ALA pełni kluczową rolę w budowie i utrzymaniu integralności błon komórkowych oraz stanowi prekursor długołańcuchowych kwasów tłuszczowych EPA i DHA, które wykazują działanie przeciwzapalne. Metabolizm ALA obejmuje hydrolizę trójglicerydów, transport jako wolnych kwasów tłuszczowych oraz elongację i desaturację do aktywnych metabolitów omega-3, co jest istotne w kontekście terapii żywieniowej pacjentów z niedoborami niezbędnych kwasów tłuszczowych oraz stanami hiperzapalnymi i ryzykiem posocznicy.
błona komórkowa, cytokina prozapalna, cytokina przeciwzapalna, długołańcuchowy kwas tłuszczowy, działanie przeciwzapalne, eikozanoid, emulsja tłuszczowa, fosfolipid, kwas alfa-linolenowy, kwas arachidonowy, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas tłuszczowy MCT, kwas tłuszczowy omega-3, lipaza lipoproteinowa, niezbędny kwas tłuszczowy, płynność błony komórkowej, posocznica, przekazywanie sygnału komórkowego, reakcja hiperzapalna, stan kataboliczny, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, trójgliceryd, wielonienasycony kwas tłuszczowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipofundin MCT/LCT 20% 20%
Lipofundin MCT/LCT 20% to emulsja lipidowa zawierająca olej sojowy oraz trójglicerydy średniołańcuchowe i długołańcuchowe, dostarczająca niezbędne kwasy tłuszczowe. Dawkowanie u dorosłych wynosi standardowo 0,7-1,5 g tłuszczów/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 2,0 g/kg mc./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania kalorycznego. W szczególnych przypadkach, takich jak długotrwałe żywienie pozajelitowe w domu lub zespół krótkiego jelita, dawka nie powinna przekraczać 1,0 g/kg mc./dobę. U wcześniaków dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g/kg mc./dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 3,0 g/kg mc./dobę. U niemowląt i małych dzieci maksymalna dawka to 3,0-4,0 g/kg mc./dobę, podawana w infuzji ciągłej przez 24 godziny. U dzieci i młodzieży dawka maksymalna wynosi 2,0-3,0 g/kg mc./dobę. Zaleca się, aby emulsja stanowiła do 50% kalorii pozabiałkowych w żywieniu pozajelitowym.
całkowite żywienie pozajelitowe, choroba nowotworowa, emulsja tłuszczowa, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kalorie pozabiałkowe, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej sojowy, parametry kliniczne, parametry laboratoryjne, roztwór aminokwasów, triglicerydy, trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, węglowodany, zapotrzebowanie kaloryczne, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe