emulsja tłuszczowa
Emulsja tłuszczowa to preparat farmaceutyczny składający się z rozdrobnionych cząsteczek tłuszczu rozproszonych w fazie wodnej, stabilizowanych przez emulgatory. W medycynie emulsje tłuszczowe stanowią kluczowy element żywienia pozajelitowego, dostarczając pacjentom niezbędnych kwasów tłuszczowych i skoncentrowanego źródła energii.
Najczęściej stosowane emulsje tłuszczowe zawierają olej sojowy, olej z oliwek, olej rybi (źródło kwasów omega-3) lub mieszaniny różnych olejów. Preparaty te dostarczają około 9 kcal/g i są podawane dożylnie pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą przewodu pokarmowego. Standardowe stężenia emulsji tłuszczowych to 10%, 20% lub 30%.
Wskazania do stosowania emulsji tłuszczowych obejmują zapobieganie i leczenie niedoboru kwasów tłuszczowych, żywienie pozajelitowe pacjentów w stanach katabolicznych, niedożywionych lub z przedłużającym się unieruchomieniem przewodu pokarmowego. Emulsje tłuszczowe nowej generacji zawierające kwasy omega-3 wykazują dodatkowo działanie immunomodulujące i przeciwzapalne, co ma szczególne znaczenie w leczeniu pacjentów w stanach krytycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Działania niepożądane
Cysteina, występująca w formie L-cysteiny lub L-cystyny, jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Vamin 14 Electrolyte-Free, gdzie dawka wynosi 420 mg/1000 ml roztworu. Stosowanie cysteiny wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym rzadko występujących nudności, przejściowego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych, reakcji nadwrażliwości o różnym nasileniu (od wysypki po wstrząs anafilaktyczny) oraz zakrzepowego zapalenia żył przy podawaniu hipertonicznych roztworów (osmolalność 810 mOsm/kg wody). Ryzyko zakrzepowego zapalenia żył można zmniejszyć poprzez jednoczesne podanie emulsji tłuszczowej, np. Intralipid.
działanie niepożądane, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, Intralipid, L-cysteina, L-cystyna, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór hipertoniczny, skrzep, świąd, Vamin 14 Electrolyte-Free, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące siarczanu cynku siedmiowodnego, stosowanego jako składnik produktów żywieniowych pozajelitowych z grupy SmofKabiven, wskazują na brak specyficznej toksyczności tej substancji w stężeniach fizjologicznych. Badania obejmowały farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność, nie wykazując szczególnego zagrożenia dla pacjenta. Ocena bezpieczeństwa prowadzona była w kontekście całego składu preparatu, co pozwoliło na identyfikację potencjalnych interakcji między siarczanem cynku a innymi składnikami. W badaniach na królikach nie stwierdzono efektów teratogennych ani embriotoksycznych, a także nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność czy zdolności rozrodcze. Zawartość siarczanu cynku w poszczególnych produktach SmofKabiven waha się od 0,0027 g (0,017 mmol) do 0,017 g (0,10 mmol) na porcję, co odpowiada bezpiecznym dawkom stosowanym klinicznie.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, glicerofosforan sodu, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał alergenny, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, siarczan cynku siedmiowodny, SmofKabiven, SmofKabiven extra Nitrogen, SmofKabiven Low Osmo Peripheral, SmofKabiven Nutribase, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, wpływ teratogenny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Finomel –
Finomel to nowoczesny preparat do żywienia pozajelitowego dostępny w trójkomorowych workach o objętościach 1085 ml, 1435 ml i 1820 ml, zawierający 42% roztwór glukozy, 10% roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz 20% emulsję tłuszczową. Po zmieszaniu komór powstaje jednorodna emulsja o pH około 6,0 i osmolarności około 1440 mOsm/l. Preparat dostarcza zbilansowaną podaż makroskładników: azot 9,1–15,3 g, aminokwasy 55–92 g, glukozę 138–231 g, tłuszcze 44–73 g, oraz energię całkowitą 1184–1988 kcal, z wartością energetyczną niebiałkową na poziomie 964–1619 kcal. Emulsja tłuszczowa zawiera olej rybi (8,24–13,84 g), olej z oliwek (10,30–17,30 g), olej sojowy (12,36–20,76 g) oraz MCT (10,30–17,30 g), co zapewnia optymalny profil kwasów tłuszczowych o właściwościach immunomodulujących. Preparat zawiera także kompleks elektrolitów (m.in. sód 44,1–73,9 mmol, potas 33,1–55,5 mmol, wapń 2,8–4,7 mmol, magnez 5,5–9,3 mmol, fosforany 10,7–23,1 mmol) oraz pierwiastki śladowe, co umożliwia kompleksowe wsparcie metaboliczne pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego.
aminokwasy, aminokwasy egzogenne, emulgator, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jajeczne, homeostaza wodno-elektrolitowa, kwasy tłuszczowe, MCT, niedrożność naczyń, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, pierwiastki śladowe, rozwarstwienie emulsji, tokoferol, triglicerydy, trójkomorowy worek, warunki aseptyczne, właściwości immunomodulujące, wytrącenie osadu, zator powietrzny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel Peri N4E
OLIMEL PERI N4E to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy (18,75% odpowiadający 18,75 g/100 ml), roztwór aminokwasów (6,3% odpowiadający 6,3 g/100 ml) oraz emulsję tłuszczową (15% odpowiadającą 15 g/100 ml). Po zmieszaniu komór powstaje jednorodna emulsja o mlecznym wyglądzie, dostarczająca w zależności od objętości (1000-2500 ml) od 30 do 75 g tłuszczów, 25,3 do 63,3 g aminokwasów, 75 do 187,5 g glukozy oraz elektrolity w ilościach: sód 21-52,5 mmol, potas 16-40 mmol, magnez 2,2-5,5 mmol, wapń 2-5 mmol i fosforany 8,5-21,2 mmol. Całkowita wartość energetyczna wynosi od 700 do 1750 kcal, z proporcją energii niebiałkowej do azotu 150 kcal/g i równym podziałem energii między glukozę a tłuszcze (50/50). Produkt zawiera także fosfolipidy z jaja kurzego oraz jest stabilny po zmieszaniu przez 7 dni w 2-8°C i 48 godzin w temperaturze do 25°C, pod warunkiem aseptycznego przygotowania i przechowywania.
elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja mleczna, emulsja tłuszczowa, fosfolipid, glicerofosforan, infuzja, kation dwuwartościowy, kwas octowy, kwas solny, niezbędny kwas tłuszczowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, środek przeciwzakrzepowy, wartość energetyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, warunki aseptyczne, worek trójkomorowy, żyła obwodowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Finomel –
Produkt leczniczy Finomel, będący trójkomorowym preparatem żywieniowym zawierającym emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz roztwór glukozy, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie Finomelu z krwią lub produktami krwiopochodnymi przez ten sam zestaw infuzyjny ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji. Podawanie ceftriaksonu przez tę samą linię infuzyjną co Finomel jest również zabronione z powodu możliwości wytrącenia się osadów soli wapniowej ceftriaksonu, co może prowadzić do zatorów naczyniowych. W przypadku konieczności podania obu preparatów należy dokładnie przepłukać linię infuzyjną płynem kompatybilnym. Olej sojowy w emulsji tłuszczowej zawiera witaminę K1, która teoretycznie może wpływać na działanie pochodnych kumaryny, jednak stężenie witaminy K1 jest niskie, a monitorowanie parametrów krzepnięcia jest zalecane jedynie profilaktycznie.
acenokumarol, bilirubina, cefalosporyna, ceftriakson, dehydrogenaza mleczanowa, emulsja tłuszczowa, hepatotoksyczność, lek hepatotoksyczny, lek przeciwkrzepliwy, olej sojowy, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, produkt krwiopochodny, profil lipidowy, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, saturacja hemoglobiny, sól wapniowa ceftriaksonu, stężenie hemoglobiny, uszkodzenie wątroby, warfaryna, witamina K1, zator naczyniowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olimel N12E –
Emulsja do infuzji OLIMEL N12E, przeznaczona do żywienia pozajelitowego, zawiera roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami w trójkomorowym worku. W kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i wpływu na reprodukcję, co wymaga szczególnej ostrożności. Wskazane jest stosowanie preparatu jedynie w sytuacjach medycznie uzasadnionych, po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjentki, potencjalnych korzyści oraz ryzyka terapii. W przypadku kobiet ciężarnych należy uwzględnić możliwy wpływ składników na rozwijający się płód, natomiast u kobiet karmiących brak jest wystarczających informacji o przenikaniu składników do mleka kobiecego, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimel N9
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Olimel N9 opierają się na badaniach poszczególnych składników emulsji, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań całego preparatu. Emulsja tłuszczowa zawiera około 80% oczyszczonego oleju z oliwek i 20% oleju sojowego, z udziałem niezbędnych kwasów tłuszczowych stanowiącym 20% całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych. Badania toksykologiczne emulsji wykazały zmiany typowe dla zwiększonego poboru lipidów, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz hipercholesterolemia, które nie są specyficzne dla emulsji, lecz odzwierciedlają fizjologiczną odpowiedź organizmu na nadmierne spożycie tłuszczów. Roztwór aminokwasów (14,2%) oraz glukozy (27,5%) nie wykazały w badaniach przedklinicznych właściwości toksycznych, co potwierdza ich bezpieczeństwo w stosowanych dawkach.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omegaflex special –
Preparat Omegaflex special to kompleksowa emulsja do infuzji dożylnej, zawierająca aminokwasy, glukozę oraz tłuszcze, przeznaczona do żyły centralnej. Zaleca się podawanie ciągłe z powolnym zwiększaniem szybkości infuzji w ciągu pierwszych 30 minut, maksymalnie do 24 godzin z jednego worka. Maksymalna dawka dobowa wynosi 35 ml/kg masy ciała, a maksymalna szybkość infuzji 1,7 ml/kg/godz. Dla pacjenta o masie 70 kg oznacza to maksymalną szybkość 119 ml/godz., co dostarcza 6,8 g aminokwasów, 17,1 g glukozy i 4,8 g tłuszczów na godzinę. Całkowita wartość kaloryczna 1000 ml preparatu to 1180 kcal (4945 kJ), z osmolalnością 2115 mOsm/kg i pH 5,0-6,0. Preparat dostępny jest w workach o pojemnościach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml, z oddzielnymi komorami dla składników odżywczych, które mieszają się przed podaniem.
aminokwasy, dawkowanie, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glukoza, infuzja dożylna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Omegaflex special, osmolalność, parametry biochemiczne, parametry kliniczne, podanie dożylne, przeciwwskazanie, szybkość infuzji, tłuszcze, wartość kaloryczna, worek do infuzji, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Multimel N7-1000E –
Multimel N7-1000E to emulsja do infuzji zawierająca 40 g aminokwasów, 160 g glukozy (176 g/l w postaci glukozy jednowodnej), 40 g tłuszczów oraz elektrolity w stężeniach: sód 32 mmol/l, potas 24 mmol/l, magnez 2,2 mmol/l, wapń 2 mmol/l, fosforany 10 mmol/l, octany 57 mmol/l i chlorki 48 mmol/l. Aminokwasy podawane dożylnie omijają efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, co zwiększa ich biodostępność i wpływa na ich dystrybucję systemową. Glukoza jest metabolizowana przez szlak glikolizy i cykl Krebsa, natomiast tłuszcze, stanowiące mieszaninę oleju z oliwek (80%) i oleju sojowego (20%), eliminowane są z krążenia z szybkością porównywalną do chylomikronów, co jest związane z wielkością cząstek emulsji. Elektrolity dystrybuują się zgodnie z ich fizjologicznym rozmieszczeniem w płynach ustrojowych, a azot z aminokwasów metabolizowany jest w cyklu mocznikowym.
aminokwas, aminokwasy egzogenne, biodostępność, chlorek, chylomikron, cykl Krebsa, cykl mocznikowy, efekt pierwszego przejścia, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, farmakokinetyka, fosforan, glikoliza, krążenie ogólnoustrojowe, lipaza lipoproteinowa, lipoproteina, magnez, octan, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, potas, sód, szlak glikolizy, układ wrotny, wapń, wartość energetyczna niebiałkowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Multimel N4-550E komora z 10% emulsją tłuszczową (co odpowiada 10 g/100 ml) (200 ml) – 20,00 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 4,56 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,53 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,27 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,06 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,32 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,61 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,60 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,88 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,23 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,50 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,10 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,92 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,40 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,09 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,28 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,98 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,14 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,19 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,45 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 88,00 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 0,30 g
Multimel N4-550 E to trójkomorowa emulsja do infuzji, dostępna w objętościach 1000 ml, 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml, zawierająca odpowiednio emulsję tłuszczową (10%), roztwór aminokwasów (5,5%) oraz roztwór glukozy (20%). W 1-litrowym worku emulsja dostarcza 3,6 g azotu, 22 g aminokwasów, 80 g glukozy oraz 20 g tłuszczów, co odpowiada łącznej wartości energetycznej 610 kcal (w tym 520 kcal energii niebiałkowej). Produkt charakteryzuje się stałym stosunkiem wartości energetycznej niebiałkowej do azotu 144 kcal/g N oraz osmolarnością 750 mOsm/l i pH 6. W skład emulsji wchodzą m.in. olej z oliwek i sojowy, aminokwasy egzogenne i endogenne, elektrolity (Na, K, Mg, Ca, fosforany) oraz substancje pomocnicze stabilizujące emulsję i utrzymujące odpowiednie pH. Opakowanie umożliwia aseptyczne dodanie witamin, elektrolitów i pierwiastków śladowych, z zachowaniem stabilności mieszaniny do określonych limitów (np. do 150 mmol Na, 150 mmol K, 5,6 mmol Mg, 5 mmol Ca na litr).
alanina, aminokwas, arginina, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfatydy jaja kurzego, fosforan wapnia, glicerol, glicyna, glukoza, glukoza jednowodna, histydyna, infuzja, izoleucyna, kwas octowy lodowaty, kwas solny, leucyna, lizyna, lizyny chlorowodorek, magnezu chlorek, metionina, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, osmolarność, pierwiastki śladowe, podanie dożylne, potasu chlorek, prolina, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, sodu glicerofosforan, sodu octan trójwodny, sodu oleinian, sodu wodorotlenek, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapnia chlorek, wartość energetyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SmofKabiven extra Nitrogen –
SmofKabiven extra Nitrogen to trójkomorowy preparat do żywienia pozajelitowego, przeznaczony dla pacjentów dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające. Produkt dostarcza 65,5 g aminokwasów (10,5 g azotu), 84,7 g glukozy oraz 28,9 g tłuszczów na 1000 ml, co odpowiada całkowitej wartości energetycznej około 889 kcal (3,7 MJ) na 1000 ml, z wartością energetyczną pozabiałkową 627 kcal (2,6 MJ). Preparat zawiera szeroki profil aminokwasów egzogennych i endogennych oraz emulsję tłuszczową złożoną z oleju sojowego, triglicerydów średniołańcuchowych, oleju z oliwek i oleju rybiego bogatego w kwasy omega-3, a także kompletny zestaw elektrolitów (m.in. sód 40,8 mmol, potas 30,5 mmol, magnez 5,1 mmol na 1000 ml). Osmolalność wynosi około 1600 mOsm/kg wody, a pH po zmieszaniu około 5,6.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, choroba nowotworowa, dysfagia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, jednonienasycone kwasy tłuszczowe, kwasy omega-3, niedrożność przewodu pokarmowego, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność narządowa, niezbędne kwasy tłuszczowe, okres okołooperacyjny, przetoka przewodu pokarmowego, równowaga elektrolitowa, stan hiperkataboliczny, triglicerydy, właściwości przeciwzapalne, worek trójkomorowy, zaburzenia świadomości, zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminomel 12,5 E –
Preparaty Aminomel 10E i Aminomel 12,5E to roztwory L-aminokwasów z elektrolitami, przeznaczone do żywienia pozajelitowego, które dostarczają pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych w stężeniach odpowiednio 10 g/100 ml i 12,5 g/100 ml. Aminokwasy te są kluczowe dla syntezy białek ustrojowych, utrzymania homeostazy białkowej oraz ograniczenia katabolizmu w stanach niedożywienia lub zwiększonego zapotrzebowania metabolicznego. Preparaty zawierają także elektrolity (Na+ 69-87 mmol/l, K+ 45-56,25 mmol/l, Ca++ 5-6 mmol/l, Mg++ 5-6 mmol/l, Cl- 90-112,5 mmol/l, octany 74-92,5 mmol/l, L-jabłczany 22-28 mmol/l), które wspierają metabolizm aminokwasów i równowagę kwasowo-zasadową. Osmolarność roztworów wynosi 1145 mOsm/l dla Aminomel 10E i 1430 mOsm/l dla Aminomel 12,5E, co determinuje konieczność podawania ich dożylnie do żył centralnych. pH preparatów mieści się w zakresie 6,0-6,3, z wartością energetyczną odpowiednio 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l), co odzwierciedla energię dostarczaną z aminokwasów.
acetylocysteina, alanina, aminokwas, aminokwasy egzogenne i endogenne, aminokwasy o rozgałęzionym łańcuchu, anabolizm białkowy, arginina, cykl mocznikowy, elektrolit, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, glukoneogeneza, histydyna, homeostaza białkowa, izoleucyna, katabolizm białka, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, neuroprzekaźnik, ornityna, prolina, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, seryna, synteza białka, synteza neuroprzekaźników, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Dawkowanie i sposób podawania
Substancja dl-α-tokoferol, występująca w stężeniu 0,015-0,0296 g/100 ml emulsji Omegaven, pełni funkcję przeciwutleniacza i jest integralnym składnikiem tego preparatu, którego głównym składnikiem aktywnym jest wysoko oczyszczony olej rybny. Dawkowanie Omegaven jest uzależnione od masy ciała pacjenta i wynosi 1-2 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę. Przykładowo, dla pacjenta o masie 70 kg dzienna dawka wynosi 70-140 ml. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g oleju rybnego/kg mc./godz.), aby zapobiec wzrostowi stężenia triglicerydów w surowicy. Olej rybny powinien stanowić 10-20% całkowitej dobowej dawki tłuszczu (1-2 g/kg mc./dobę).
- Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Właściwości farmakodynamiczne
Olej rybny, będący bogatym źródłem długołańcuchowych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3, w szczególności EPA i DHA, jest kluczowym składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, takich jak Omegaven (10,0 g/100 ml, 100% oleju rybnego) oraz mieszane preparaty SMOFlipid (30,0 g/1000 ml, 15%), SmofKabiven, SmofKabiven EF i SmofKabiven Peripheral (odpowiednio 5,7 g/1000 ml i 4,2 g/1000 ml, 15%). DHA pełni istotną rolę strukturalną w fosfolipidach błon komórkowych, natomiast EPA jest prekursorem eikozanoidów o działaniu przeciwzapalnym i przeciwagregacyjnym, co przekłada się na immunomodulacyjne właściwości tych emulsji. Po dożylnym podaniu kwasy omega-3 są wbudowywane w lipidy osocza i tkanek, co potwierdzono wzrostem ich zawartości w lipoproteinach osocza i fosfolipidach erytrocytów po 4 tygodniach terapii.
alfa-tokoferol, białko wiążące retinol, działanie immunomodulacyjne, działanie przeciwagregacyjne, działanie przeciwzapalne, emulsja tłuszczowa, endogenne chylomikrony, fosfolipidy błon komórkowych, fosfolipidy erytrocytów, integralność błon komórkowych, jednonienasycone kwasy tłuszczowe, kwas alfa-linolenowy, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas linolowy, kwasy tłuszczowe omega-3, leukotrien, lipidy osocza, lipoproteiny osocza, mediator lipidowy, peroksydacja lipidowa, prealbumina, profil kwasów tłuszczowych, prostaglandyna, synteza eikozanoidów, triglicerydy średniołańcuchowe, tromboksan, wielonienasycone kwasy tłuszczowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-asparaginowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas L-asparaginowy jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (1,91 g/l) oraz Aminomel 12,5E (2,39 g/l). Dawkowanie kwasu L-asparaginowego nie jest ustalone jako samodzielna substancja, lecz podawany jest w ramach całego roztworu aminokwasowego. Maksymalna prędkość wlewu wynosi odpowiednio 1 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) dla Aminomel 10E oraz 0,8 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) dla Aminomel 12,5E. Zalecana dobowa dawka aminokwasów to 0,8-1,0 g/kg mc., co odpowiada 8-10 ml/kg mc./dobę dla Aminomel 10E i 6,4-8 ml/kg mc./dobę dla Aminomel 12,5E. W stanach katabolicznych dawkę można zwiększyć do 2,0 g/kg mc., przy maksymalnej dobowej podaży 20 ml/kg mc. dla Aminomel 10E i 16 ml/kg mc. dla Aminomel 12,5E, nie przekraczając 40 ml/kg mc. całkowitej podaży płynów.
cewnik żyły głównej, dawka substancji, dieta doustna, dożylna infuzja kroplowa, dysfagia, emulsja tłuszczowa, kwas L-asparaginowy, niedobór kwasów tłuszczowych, odżywianie pozajelitowe, osmolarność roztworu, podaż aminokwasów, podaż energii, preparat aminokwasowy, preparat do żywienia pozajelitowego, przemiana materii, równowaga płynów, roztwór aminokwasów, stan kataboliczny, szybkość infuzji, zapotrzebowanie na aminokwasy, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Dawkowanie i sposób podawania
Olej rybny, będący źródłem kwasów tłuszczowych omega-3 (EPA i DHA), stosowany jest w żywieniu pozajelitowym w różnych preparatach, takich jak Omegaven, SMOFlipid oraz złożone worki SmofKabiven, SmofKabiven EF i SmofKabiven Peripheral. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu klinicznego. Omegaven zawiera 10 g oleju rybnego/100 ml emulsji, z dawką 1-2 ml/kg mc./dobę (0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę) i maksymalną szybkością infuzji 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g/kg mc./godz.), podawaną do 4 tygodni. SMOFlipid dostarcza 30 g oleju rybnego/l i stosowany jest u dorosłych w dawce 5-10 ml/kg mc./dobę (1,0-2,0 g tłuszczu/kg mc./dobę) z maksymalną szybkością 0,75 ml/kg mc./godz. (0,15 g tłuszczu/kg mc./godz.). U noworodków i niemowląt dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę, zwiększana do maksymalnie 3,0 g/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę), z infuzją ciągłą około 24 godzin u wcześniaków.
emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej rybny oczyszczony, Omegaven, preparat złożony, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, szybkość infuzji, triglicerydy średniołańcuchowe, triglicerydy w surowicy, trójkomorowy worek, wcześniaki i noworodki, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flecainide acetate Holsten 50 mg
Przedawkowanie flekainidu octanu stanowi stan nagły, zagrażający życiu, manifestujący się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, takimi jak niedociśnienie tętnicze, drgawki, bradykardia (<60 uderzeń/min), bloki przewodzenia (zatokowo-przedsionkowy, przedsionkowo-komorowy), asystolia oraz charakterystyczne zmiany w EKG, w tym wydłużenie odstępów QRS i QT, co predysponuje do arytmii komorowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość konwersji migotania przedsionków do trzepotania przedsionków z szybkim przewodzeniem do komór, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Toksyczność flekainidu wynika z jego wpływu na przewodzenie śródkomorowe i repolaryzację komór, a także z działania neurotoksycznego, co wymaga kompleksowej oceny klinicznej i monitorowania kardiologicznego. Leczenie przedawkowania flekainidu jest wyzwaniem ze względu na brak skutecznych metod szybkiej eliminacji leku (dializa i hemoperfuzja są nieskuteczne). Postępowanie obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego (np. płukanie żołądka), rozważenie wymuszonej diurezy z zakwaszeniem moczu oraz dożylne podanie emulsji tłuszczowej w celu zmniejszenia stężenia wolnego leku. Terapia objawowa i podtrzymująca funkcje życiowe obejmuje dożylne podanie wodorowęglanu sodu 8,4%, który może szybko zmniejszyć aktywność flekainidu na poziomie receptorów, stosowanie leków inotropowych (dopamina, dobutamina, izoproterenol), wentylację mechaniczną, mechaniczne wspomaganie krążenia (np. kontrapulsacja wewnątrzaortalna) oraz tymczasową stymulację serca w przypadku blokad przewodzenia. W ciężkich przypadkach wskazane jest ECMO. Ze względu na okres półtrwania flekainidu około 20 godzin, konieczne jest długotrwałe monitorowanie i wsparcie na oddziale intensywnej terapii.
arytmia komorowa, asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dializa, ECMO, emulsja tłuszczowa, flekainid octan, hemoperfuzja, interakcje lekowe, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, lek inotropowy, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, płukanie żołądka, pozaustrojowe utlenowanie krwi, stężenie leku, stymulator serca, trzepotanie przedsionków, wentylacja mechaniczna, wodorowęglan sodu, wydłużenie odstępu QRS, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Właściwości farmakodynamiczne
Dl-alfa-tokoferol, obecny w preparacie Omegaven w stężeniu 0,015-0,0296 g/100 ml emulsji tłuszczowej, pełni kluczową rolę jako przeciwutleniacz chroniący długołańcuchowe kwasy tłuszczowe omega-3 (EPA 1,25-2,82 g oraz DHA 1,44-3,09 g na 100 ml) przed peroksydacją lipidów. Jego działanie neutralizujące wolne rodniki zapewnia stabilność fizyczną i chemiczną emulsji, zapobiegając degradacji składników lipidowych, co jest niezbędne dla zachowania właściwości terapeutycznych tych kwasów, w tym funkcji strukturalnej DHA w fosfolipidach błon komórkowych oraz roli EPA jako prekursora eikozanoidów. Współdziałanie dl-alfa-tokoferolu z fosfolipidami jaja (1,2 g/100 ml) dodatkowo stabilizuje emulsję, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa i skuteczności żywienia pozajelitowego (kod ATC: B05BA02).
alfa-tokoferol, degradacja oksydacyjna, eikozanoidy, emulsja tłuszczowa, EPA i DHA, fosfolipidy błonowe, fosfolipidy jaja, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy tłuszczowe omega-3, mediatory lipidowe, peroksydacja lipidów, przeciwutleniacz, właściwości przeciwagregacyjne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Intralipid 20% 200 mg/ml
Intralipid 20% to emulsja do infuzji zawierająca 200 mg/ml oczyszczonego oleju sojowego (200 g/1000 ml), fosfolipidy z jaja jako emulgator, sodu wodorotlenek jako regulator pH oraz glicerol bezwodny jako modyfikator osmolalności. Parametry fizykochemiczne emulsji to osmolalność 350 mOsm/kg wody, pH około 8 oraz wartość energetyczna 8,4 MJ (2000 kcal) na 1000 ml. Produkt dostępny jest w butelkach szklanych typu II oraz w zaawansowanych systemach workowych Biofine, wyposażonych w pochłaniacz tlenu i wskaźnik uszkodzenia opakowania (Oxalert™), co zapewnia stabilność i bezpieczeństwo podania. Opakowania nie zawierają lateksu ani PCV, a dostępne pojemności to 100, 250 i 500 ml.
emulgator, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy z jaja, fosforany organiczne, glicerol bezwodny, infuzja dożylna, nadtlenki, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy oczyszczony, osmolalność, pierwiastki śladowe, pochłaniacz tlenu, podanie parenteralne, produkty rozpadu, substancje odżywcze, wartość energetyczna, warunki aseptyczne, wodorotlenek sodu, wskaźnik uszkodzenia, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kabiven Peripheral –
Kabiven Peripheral to emulsja do infuzji w trójkomorowych workach o pojemnościach 1440 ml, 1920 ml i 2400 ml, zawierająca roztwór glukozy (odpowiednio 885 ml, 1180 ml, 1475 ml), roztwór aminokwasów z elektrolitami (300 ml, 400 ml, 500 ml) oraz emulsję tłuszczową Intralipid 20% (255 ml, 340 ml, 425 ml). Zawartość aminokwasów wynosi 34 g, 45 g i 57 g, azotu 5,4 g, 7,2 g i 9,0 g, tłuszczów 51 g, 68 g i 85 g, a węglowodanów (glukoza/dekstroza) 97 g, 130 g i 162 g. Całkowita wartość energetyczna wynosi 1000 kcal, 1400 kcal i 1700 kcal, z osmolalnością około 830 mOsm/kg i pH około 5,6. Produkt zawiera elektrolity w ilościach: sód 32-53 mmol, potas 24-40 mmol, magnez 4,0-6,7 mmol, wapń 2,0-3,3 mmol, fosforany 11-18 mmol, chlorki 47-78 mmol oraz octany 39-65 mmol, co należy uwzględnić przy suplementacji dodatkowych elektrolitów.
alanina, aminokwasy, arginina, azot, chlorki, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy, fosforan nieorganiczny, fosforan organiczny, fosforany, glicyna, glukoza jednowodna, histydyna, Intralipid, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas octowy, leucyna, lizyna, magnez, metionina, octany, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, pierwiastki śladowe, potas, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, siarczany, sód, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapń, wartość energetyczna, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Numeta G16%E –
Produkt leczniczy NUMETA G16%E wykazuje istotne interakcje farmaceutyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii żywieniowej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie NUMETA G16%E z preparatami krwi przez ten sam zestaw do infuzji z powodu ryzyka pseudoaglutynacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z ceftriaksonem – u noworodków ≤ 28 dnia życia jednoczesne podawanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wytrącenia soli wapniowych ceftriaksonu i zgonu. U pacjentów powyżej 28 dnia życia ceftriakson nie powinien być mieszany ani podawany jednocześnie z NUMETA G16%E lub innymi roztworami zawierającymi wapń, nawet przy różnych liniach infuzyjnych, ze względu na ryzyko powstawania osadów; dopuszcza się jedynie sekwencyjne podawanie z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności. Ponadto, obecność witaminy K1 w emulsji tłuszczowej może antagonizować działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryny), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i ewentualnej modyfikacji dawki.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, ceftriakson, cyklosporyna, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyk oszczędzający potas, dysfunkcja wątroby, emulsja tłuszczowa, hiperglikemia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, nasycenie krwi tlenem, niezgodność farmaceutyczna, preparat krwi, pseudoaglutynacja, sól wapniowa ceftriaksonu, spironolakton, stężenie bilirubiny, stężenie hemoglobiny, takrolimus, triamteren, witamina K1, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Multimel N4-550E komora z 10% emulsją tłuszczową (co odpowiada 10 g/100 ml) (200 ml) – 20,00 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 4,56 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,53 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,27 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,06 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,32 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,61 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,60 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,88 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,23 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,50 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,10 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,92 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,40 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,09 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,28 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,98 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,14 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,19 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,45 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 88,00 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 0,30 g
Multimel N4-550 E to emulsja do żywienia pozajelitowego, zawierająca aminokwasy, glukozę oraz emulsję tłuszczową (ok. 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego), a także elektrolity (sód, potas, magnez, wapń, fosforany, octany, chlorki). Produkt jest przeznaczony do infuzji w trójkomorowych workach i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania Multimel N4-550 E w tych grupach, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę wpływu na rozwijający się płód oraz wydzielanie składników do mleka matki.
albumina, aminokwas, białko całkowite, bilirubina, elektrolit, emulsja tłuszczowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, glikemia, glukoza, gospodarka węglowodanowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, kreatynina, mocznik, Multimel N4-550 E, niedożywienie, olej sojowy, olej z oliwek, transaminaza, układ krzepnięcia, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminoven Infant 10% –
Aminoven Infant 10% to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego niemowląt i małych dzieci, zawierający precyzyjnie dobrane aminokwasy egzogenne (np. L-izoleucyna 8,00 g, L-leucyna 13,00 g, L-lizyna 8,51 g), częściowo egzogenne (L-arginina 7,50 g, L-histydyna 4,76 g) oraz endogenne (np. L-alanina 9,30 g, L-prolina 9,71 g) w 1000 ml roztworu. Preparat charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością 885 mOsm/l, kwasowością 27-40 mmol NaOH/l oraz pH w zakresie 5,5-6,0. Produkt dostępny jest w butelkach o pojemnościach 100 ml, 250 ml i 1000 ml i przeznaczony jest wyłącznie do dożylnej infuzji. Ze względu na ryzyko zakażenia mikrobiologicznego i niezgodności farmaceutycznych, nie należy mieszać go z innymi lekami poza składnikami żywienia pozajelitowego, a wszelkie dodatki (węglowodany, tłuszcze, elektrolity, witaminy, pierwiastki śladowe) muszą być dodawane aseptycznie i po potwierdzeniu zgodności farmaceutycznej.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas częściowo egzogenny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, aseptyka, elektrolity, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, kwas jabłkowy, kwas tłuszczowy, leucyna, metionina, nadtlenek, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór do infuzji, seryna, tauryna, treonina, tryptofan, walina, zakażenie mikrobiologiczne, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimel N9E
Produkt leczniczy Olimel N9E to trójkomorowy worek zawierający roztwór glukozy (27,5%), emulsję tłuszczową (20 g/100 ml, głównie olej z oliwek 80% i olej sojowy 20%) oraz roztwór aminokwasów (14,2%) z elektrolitami. Przedkliniczne badania toksykologiczne przeprowadzono na poszczególnych składnikach, nie na gotowym preparacie. Emulsja tłuszczowa wywołała typowe zmiany fizjologiczne u zwierząt, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu, co jest charakterystyczne dla wysokiego spożycia lipidów i nie wskazuje na specyficzną toksyczność. Roztwory aminokwasów i glukozy, zawierające m.in. alaninę, argininę, lizynę, metioninę i inne aminokwasy egzogenne, nie wykazały właściwości toksycznych w badaniach przedklinicznych.
emulsja tłuszczowa, małopłytkowość, monitorowanie parametrów klinicznych, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, OLIMEL N9E, proces krzepnięcia, roztwór aminokwasów, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, roztwór glukozy z wapniem, stłuszczenie wątroby, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nutriflex Special
Nutriflex special to zestaw dwóch roztworów do sporządzania roztworu do infuzji w dwukomorowym worku, umożliwiającym aseptyczne zmieszanie składników bezpośrednio przed podaniem. Preparat zawiera kompleksową mieszaninę aminokwasów (70 g/1000 ml, 105 g/1500 ml), węglowodanów (240 g/1000 ml, 360 g/1500 ml) oraz elektrolitów, stanowiąc kompletne źródło składników odżywczych do żywienia pozajelitowego. W skład aminokwasów wchodzą zarówno aminokwasy egzogenne (np. izoleucyna 4,11 g/1000 ml, leucyna 5,48 g/1000 ml, lizyna 3,98 g/1000 ml), jak i endogenne (np. alanina 8,49 g/1000 ml, glicyna 2,89 g/1000 ml). Źródłem energii jest glukoza jednowodna (240 g/1000 ml), a profil elektrolitowy obejmuje m.in. sód 40,5 mmol/1000 ml, potas 25,7 mmol/1000 ml, magnez 5,0 mmol/1000 ml oraz wapń 4,1 mmol/1000 ml. Całkowita wartość energetyczna wynosi 1240 kcal/1000 ml i 1860 kcal/1500 ml, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii żywieniowej do potrzeb pacjenta.
alanina, aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas niezbędny, arginina, aseptyka, elektrolit, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, glukoza jednowodna, histydyna, homeostaza, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, pochłaniacz tlenu, proces oksydacji, profil elektrolitowy, prolina, roztwór do infuzji, seryna, terapia żywieniowa, treonina, tryptofan, walina, wartość energetyczna, warunki aseptyczne, węglowodan, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Octany – Wskazania do stosowania
Preparat Olimel N9E jest emulsją do żywienia pozajelitowego zawierającą octany w postaci octanu sodu trójwodnego oraz octanu lizyny, które pełnią kluczową rolę w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej. Preparat dostępny jest w trzech objętościach: 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, zawierających odpowiednio 54 mmol, 80 mmol oraz 107 mmol octanów. W składzie znajdują się także precyzyjnie dobrane elektrolity: sód (35,0-70,0 mmol), potas (30,0-60,0 mmol), magnez (4,0-8,0 mmol), wapń (3,5-7,0 mmol), fosforany (15,0-30,0 mmol) i chlorki (45-90 mmol), co umożliwia kompleksowe wsparcie metaboliczne i precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Wartość energetyczna preparatu wynosi od 1070 kcal do 2140 kcal, z czego energia niebiałkowa stanowi 840-1680 kcal, a stosunek energii glukozy do tłuszczów wynosi 52/48, zapewniając optymalne wykorzystanie składników odżywczych.
choroba Leśniowskiego-Crohna, dysfagia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, niedrożność przewodu pokarmowego, octan lizyny, octan sodu trójwodny, octan w żywieniu pozajelitowym, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, równowaga kwasowo-zasadowa, rozległy zabieg operacyjny, roztwór aminokwasów, terapia żywieniowa, wartość energetyczna niebiałkowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie wchłaniania, zapalenie jelita, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe