Wskazania do stosowania
Aminoplasmal Paed 10%

Aminoplasmal Paed 10% to specjalistyczny roztwór do infuzji, stanowiący źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym pacjentów pediatrycznych, w tym noworodków (zarówno urodzonych o czasie, jak i przedwcześnie), niemowląt oraz dzieci w różnym wieku. Preparat charakteryzuje się wartością energetyczną 1700 kJ/l (406 kcal/l), osmolarnością teoretyczną 790 mOsm/l oraz pH około 6,1, co wymaga uwzględnienia przy wyborze drogi podania (preferowana centralna linia dożylna przy wysokiej osmolarności). Zawiera pełne spektrum aminokwasów egzogennych, warunkowo egzogennych i endogennych, dostosowanych do metabolicznych potrzeb rozwijającego się organizmu, z łączną zawartością aminokwasów 10 g/100 ml i azotu 1,52 g/100 ml. Aminoplasmal Paed 10% jest przeznaczony do stosowania w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, np. w niedojrzałości przewodu pokarmowego, po zabiegach chirurgicznych, niedrożności przewodu pokarmowego czy ciężkim zapaleniu trzustki.

Pobierz ChPL PDF Aminoplasmal Paed 10% – Roztwór do infuzji – –
  1. Wskazania do stosowania leku Aminoplasmal Paed 10%
    1. Populacja pacjentów
    2. Skład i cechy roztworu istotne przy doborze leczenia
    3. Szczegółowy skład aminokwasów
    4. Szczególne okoliczności stosowania
    5. Kompleksowe żywienie pozajelitowe
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym
Substancja czynna
  1. acetylocysteina
  2. alanina
  3. arginina
  4. fenyloalanina
  5. glicyna
  6. histydyna
  7. izoleucyna
  8. kwas asparaginowy
  9. kwas glutaminowy
  10. leucyna
  11. lizyna
  12. metionina
  13. n-acetylotyrozyna
  14. prolina
  15. seryna
  16. tauryna
  17. treonina
  18. tryptofan
  19. walina
Kategoria leku
  1. preparaty do żywienia pozajelitowego
  2. roztwory aminokwasów do żywienia pozajelitowego

Wskazania do stosowania leku Aminoplasmal Paed 10%

Aminoplasmal Paed 10% to specjalistyczny roztwór do infuzji, który stanowi źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym pacjentów pediatrycznych. Lek ten należy stosować w skojarzeniu z roztworami dostarczającymi energię (takimi jak glukoza i tłuszcze) oraz elektrolity. Zastosowanie tego preparatu jest uzasadnione w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe nie jest możliwe, jest niewystarczające lub istnieją przeciwwskazania do jego stosowania.1

Populacja pacjentów

Aminoplasmal Paed 10% jest przeznaczony do stosowania u pacjentów pediatrycznych w różnych grupach wiekowych, w tym u:2

  • Noworodków urodzonych o czasie – dzieci urodzone po ukończonym 37. tygodniu ciąży
  • Noworodków urodzonych przedwcześnie – dzieci urodzone przed ukończeniem 37. tygodnia ciąży
  • Niemowląt – dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 miesięcy życia
  • Małych dzieci – dzieci w wieku od 1 roku do około 3-4 lat
  • Starszych dzieci – dzieci powyżej 4. roku życia

Skład i cechy roztworu istotne przy doborze leczenia

Preparat Aminoplasmal Paed 10% to roztwór do infuzji o precyzyjnie dobranym składzie aminokwasów, dostosowanym do potrzeb metabolicznych dzieci w różnym wieku. Roztwór ma postać przejrzystego, bezbarwnego lub lekko żółtawego płynu przeznaczonego do podania dożylnego.3

Przy kwalifikacji pacjenta do leczenia tym preparatem należy uwzględnić jego parametry fizjochemiczne:4

  • Wartość energetyczna: 1700 kJ/l (406 kcal/l)
  • Osmolarność teoretyczna: 790 mOsm/l – należy uwzględnić to przy wyborze drogi podania (centralna vs. obwodowa)
  • Kwasowość (miareczkowanie do pH 7,4): 23 mmol NaOH/l
  • pH: około 6,1

Szczegółowy skład aminokwasów

Aminoplasmal Paed 10% zawiera pełne spektrum aminokwasów egzogennych i endogennych, dostosowanych do potrzeb pacjentów pediatrycznych. Proporcje poszczególnych aminokwasów zostały zoptymalizowane pod kątem wymagań metabolicznych rozwijającego się organizmu.5

Aminokwas w 1 ml w 100 ml w 250 ml
Aminokwasy egzogenne:
Izoleucyna 5,10 mg 0,51 g 1,28 g
Leucyna 7,60 mg 0,76 g 1,90 g
Lizyna jednowodna (odpowiada lizynie) 9,88 mg (8,80 mg) 0,99 g (0,88 g) 2,47 g (2,20 g)
Metionina 2,00 mg 0,20 g 0,50 g
Fenyloalanina 3,10 mg 0,31 g 0,78 g
Treonina 5,10 mg 0,51 g 1,28 g
Tryptofan 4,00 mg 0,40 g 1,00 g
Walina 6,10 mg 0,61 g 1,53 g
Aminokwasy warunkowo egzogenne:
Arginina 9,10 mg 0,91 g 2,28 g
Histydyna 4,60 mg 0,46 g 1,15 g
N-acetylotyrozyna (odpowiada tyrozynie) 1,30 mg (1,06 mg) 0,13 g (0,11 g) 0,33 g (0,27 g)
Acetylocysteina (odpowiada cysteinie) 0,700 mg (0,520 mg) 0,070 g (0,052 g) 0,175 g (0,13 g)
Aminokwasy endogenne:
Alanina 15,90 mg 1,59 g 3,98 g
Glicyna 2,00 mg 0,20 g 0,50 g
Kwas asparaginowy 6,60 mg 0,66 g 1,65 g
Kwas glutaminowy 9,30 mg 0,93 g 2,33 g
Prolina 6,10 mg 0,61 g 1,53 g
Seryna 2,00 mg 0,20 g 0,50 g
Inne składniki:
Tauryna 0,300 mg 0,030 g 0,075 g
Łączna zawartość aminokwasów 0,1 g 10 g 25 g
Łączna zawartość azotu 0,0152 g 1,52 g 3,8 g

Szczególne okoliczności stosowania

Aminoplasmal Paed 10% powinien być zalecany w następujących sytuacjach klinicznych:6

  • Brak możliwości żywienia doustnego lub dojelitowego – np. w przypadku niedojrzałości przewodu pokarmowego u wcześniaków, po zabiegach operacyjnych w obrębie przewodu pokarmowego, w przypadku niedrożności przewodu pokarmowego
  • Niewystarczające żywienie doustne lub dojelitowe – w sytuacjach gdy pacjent nie jest w stanie przyjąć wystarczającej ilości składników odżywczych drogą przewodu pokarmowego, np. w przypadkach częściowej niewydolności układu pokarmowego, chorób przebiegających z hiperkatabolizmem
  • Przeciwwskazania do żywienia doustnego lub dojelitowego – np. w przypadku ciężkiego zapalenia trzustki, niedrożności porażennej, rozległych uszkodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego

Kompleksowe żywienie pozajelitowe

Należy podkreślić, że Aminoplasmal Paed 10% stanowi jedynie źródło aminokwasów i powinien być stosowany jako element kompleksowego żywienia pozajelitowego. Dla zapewnienia prawidłowego odżywienia pacjenta, preparat ten należy podawać w skojarzeniu z:7

  • Roztworami dostarczającymi energię – roztwory glukozy i/lub emulsje tłuszczowe, dobierane indywidualnie w zależności od potrzeb pacjenta i jego stanu klinicznego
  • Roztworami elektrolitów – zawierającymi sód, potas, wapń, magnez, chlorki, fosforany itp., dostosowanymi do aktualnego zapotrzebowania i stanu gospodarki wodno-elektrolitowej pacjenta
  • W razie potrzeby także z witaminami i pierwiastkami śladowymi

Właściwy dobór składników żywienia pozajelitowego i proporcji między nimi powinien uwzględniać indywidualne potrzeby pacjenta, jego stan kliniczny, wiek i masę ciała, a także wyniki badań biochemicznych.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl