badanie genotoksyczności
Badanie genotoksyczności to zespół testów laboratoryjnych mających na celu ocenę potencjału substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego. Testy te są niezbędnym elementem oceny bezpieczeństwa farmaceutyków, dodatków do żywności, pestycydów, kosmetyków oraz innych substancji, które mogą mieć kontakt z organizmem ludzkim.
W praktyce klinicznej i badawczej stosuje się kilka standardowych metod badania genotoksyczności. Test Amesa wykrywa mutacje genowe w bakteriach, test mikrojądrowy identyfikuje uszkodzenia chromosomów w komórkach eukariotycznych, a test kometowy pozwala na bezpośrednią ocenę uszkodzeń DNA. Dodatkowo stosuje się testy aberracji chromosomowych oraz wymian chromatyd siostrzanych.
Badania genotoksyczności mają fundamentalne znaczenie w onkologii, toksykologii i farmakologii. Pozytywny wynik testu sugeruje, że dana substancja może przyczyniać się do powstawania mutacji, które z kolei mogą prowadzić do rozwoju nowotworów lub chorób dziedzicznych. Dla lekarzy klinicystów wyniki tych badań stanowią istotną wskazówkę dotyczącą potencjalnych długoterminowych efektów ubocznych stosowanych terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibument (50 mg + 30 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ibument, zawierającego ibuprofen (50 mg/g) oraz lewomentol (30 mg/g) w postaci żelu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia. Testy farmakologiczne przeprowadzone in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału genotoksycznego obu substancji czynnych, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. Formulacja żelu zawiera również glikol propylenowy (100 mg/g) oraz etanol (300 mg/g), które nie wpłynęły negatywnie na profil bezpieczeństwa produktu w badaniach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quator 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Quator, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa oraz badania aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, dały wyniki negatywne, co wyklucza mutagenne i klastogenne działanie tadalafilu. Długoterminowe badania karcynogenności na gryzoniach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, przy dawkach 25 mg/kg/dobę (3,7-18,6-krotna ekspozycja w porównaniu do jednorazowej dawki 20 mg u ludzi), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy u niektórych zwierząt, co stanowi jedyny istotny efekt niepożądany przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zali 75 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Zali, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z mechanizmem działania jako antykoagulant. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu ujawniły działania wynikające z nasilonego hamowania krzepnięcia krwi, co jest zgodne z farmakodynamiką leku. W badaniach na samicach zwierząt stwierdzono wpływ na płodność przy dawce 70 mg/kg (5-krotna ekspozycja względem ludzi), objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj przed zagnieżdżeniem. W toksyczności rozwojowej u szczurów i królików, przy dawkach 5-10-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi, zaobserwowano zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych. Dodatkowo, badania pre- i postnatalne u szczurów wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawce 4-krotnej względem ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
aktywność farmakologiczna dabigatranu, antykoagulant, badanie genotoksyczności, badanie pre- i postnatalne, badanie toksyczności, czynna cząstka dabigatranu, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna dla matki, działanie farmakodynamiczne dabigatranu, działanie guzotwórcze, hamowanie krzepnięcia krwi, incydent krwawienia, mechanizm działania farmakologicznego, płodność samicy, potencjał genotoksyczny, umieralność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linatra 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne linagliptyny, zawartej w produkcie Linatra (5 mg), obejmowały wielokrotne podawanie dawek zwierzętom (myszy, szczury, psy, makaki jawajskie) w dawkach przekraczających ekspozycję u ludzi nawet ponad 1500-krotnie. Zaobserwowano toksyczność głównie w wątrobie, nerkach i przewodzie pokarmowym, a także zmiany w narządach rozrodczych, tarczycy i układzie immunologicznym. U psów wystąpiły specyficzne pseudoalergiczne reakcje sercowo-naczyniowe, nieistotne klinicznie dla ludzi. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, a dwuletnie testy karcynogenności u szczurów i myszy nie potwierdziły ryzyka nowotworowego, mimo obserwacji zwiększonej częstości chłoniaka u samic myszy przy dawkach ponad 200-krotnie wyższych niż u ludzi, co uznano za niezwiązane z terapią.
badanie genotoksyczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenne, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa, chłoniak złośliwy, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, linagliptyna, makak jawajski, narząd limfatyczny, narząd rozrodczy, NOAEL, parametr enzymatyczny, potencjał karcynogenny, reakcja pseudoalergiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wczesny rozwój embrionalny, węzeł chłonny, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benzacne 100 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benzoilu nadtlenku, substancji czynnej preparatu Benzacne, wykazały brak klasyfikacji tej substancji jako kancerogenu. Badania na modelach mysich, wykazujących wysoką podatność na rozwój nowotworów, wskazały na potencjalne działanie promujące rozrost guzów, jednak nie inicjujące karcinogenezę. Znaczenie tych obserwacji dla praktyki klinicznej u ludzi pozostaje nieustalone, co wymaga ostrożnej interpretacji i dalszych badań. W kontekście długoterminowej terapii dermatologicznej, wyniki te są istotne dla oceny ryzyka stosowania benzoilu nadtlenku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoksycylina, substancja czynna leku Amoxicillin Aurovitas, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniła znaczących efektów toksycznych na narządy krytyczne, co potwierdza brak przewlekłej toksyczności w dawkach odpowiadających stosowanym u ludzi.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, narząd krytyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, proces reprodukcyjny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pokrzywa fix –
Produkt leczniczy Pokrzywa fix, zawierający liść pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich mieszaninę) w formie ziół do zaparzania, jest klasyfikowany jako tradycyjny lek roślinny i podlega specyficznym regulacjom prawnym zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE (art. 16c (1) (a) (iii)). W związku z tym nie wymaga się przeprowadzania pełnego zakresu badań przedklinicznych, takich jak testy genotoksyczności, kancerogenności czy wpływu na rozrodczość, o ile nie jest to konieczne do potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania. Brak tych badań dla Pokrzywa fix wynika z wieloletniego, tradycyjnego stosowania liścia pokrzywy, które dostarcza wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności produktu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lapixen 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lacydypiny, antagonisty kanałów wapniowych, wykazały charakterystyczne dla tej grupy leków działania farmakologiczne i toksyczne, które były w większości odwracalne. U szczurów i psów zaobserwowano zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego oraz rozrost dziąseł przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów dawka 15 mg/kg m.c. powodowała wewnątrzmaciczną śmierć płodu oraz zwiększenie masy łożyska, przy czym poziom NOAEL ustalono na 2,5 mg/kg m.c. U królików dawka 18 mg/kg m.c. skutkowała zmniejszeniem masy ciała płodu, z NOAEL na poziomie 9 mg/kg m.c. Ponadto, u szczurów podawanie lacydypiny przed porodem i podczas karmienia skutkowało zmniejszeniem przyrostu masy ciała młodych oraz hamowaniem intensywności skurczów macicy.
antagonista wapnia, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, gruczolak, guz z komórek śródmiąższowych jąder, hamowanie skurczów macicy, in vitro, in vivo, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, toksyczność reprodukcyjna, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, zaparcie, zmniejszenie masy ciała płodu, zwiększenie masy łożyska - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Augmentin MFF (400 mg + 57 mg)/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny z kwasem klawulanowym (Augmentin MFF) nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy genotoksyczności, obejmujące standardowe badania mutagenności i klastogenności in vitro i in vivo, nie potwierdziły potencjału uszkadzającego DNA ani mutagennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój okołoporodowy i poporodowy, co eliminuje ryzyko teratogenności i zaburzeń rozwojowych potomstwa po ekspozycji prenatalnej. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na psach zaobserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka (zmiany histopatologiczne), wymioty oraz przebarwienia języka, co koreluje z klinicznym profilem działań niepożądanych leku. Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących potencjału rakotwórczego Augmentin MFF, jednak brak danych wskazujących na karcynogenność jest zgodny z charakterystyką beta-laktamów oraz krótkotrwałym stosowaniem antybiotyków w praktyce klinicznej. Podsumowując, profil bezpieczeństwa amoksycyliny z kwasem klawulanowym jest korzystny, bez istotnych zagrożeń farmakologicznych, genotoksycznych i reprodukcyjnych, a obserwowane działania niepożądane są zgodne z dotychczasową praktyką kliniczną.
aberracja chromosomowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, Augmentin MFF, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenezy, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Preparat CoAramlessa zawiera peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, których badania przedkliniczne wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w terapii nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek w toksyczności przewlekłej u szczurów i małp, bez działania mutagennego, embriotoksycznego czy teratogennego, choć inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu i zwiększać śmiertelność okołoporodową u zwierząt. Indapamid w dawkach 40-8000 razy wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, a toksyczność ostra objawia się spowolnieniem oddechu i rozkurczem naczyń, bez mutagenności i karcynogenności. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność niż monoterapia, z objawami żołądkowo-jelitowymi u psów i nasilonymi efektami u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa.
amlodypina, badanie genotoksyczności, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt nefrotoksyczny, enzym konwertujący, enzym konwertujący angiotensynę, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, nadciśnienie tętnicze, obwodowy rozkurcz naczyń, peryndopryl z argininą, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność płodu, stężenie testosteronu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Sód amidotryzoinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód amidotryzoinian, główny składnik aktywny produktu Gastrografin, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność układową, genotoksyczność, wpływ na reprodukcję oraz tolerancję miejscową. Badania ostrej toksyczności nie wykazały ryzyka zatrucia po podaniu doustnym, a niskie wchłanianie do krążenia ogólnego uzasadnia brak konieczności badań wielokrotnych dawek doustnych. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, co zmniejsza ryzyko długoterminowych działań niepożądanych. Pomimo braku specyficznych badań rakotwórczości, brak działania genotoksycznego, stabilność metaboliczna oraz farmakokinetyka wskazują na niskie ryzyko kancerogenności przy jednorazowym podaniu. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani embriotoksyczności, a minimalne wchłanianie doustne ogranicza potencjalne ryzyko dla płodu, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży.
Brak specyficznych badań tolerancji miejscowej błon śluzowych przewodu pokarmowego dla Gastrografin rekompensują dane dotyczące tolerancji po dootrzewnowym i dojajowodowym podaniu amidotryzoinianu megluminy, które nie wykazały działań niekorzystnych. Wieloletnie doświadczenie kliniczne potwierdza dobrą tolerancję miejscową oraz brak działania uczulającego w testach kontaktowych. Niemniej jednak, ze względu na charakterystykę środków kontrastowych zawierających jod, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią alergii. Podsumowując, profil bezpieczeństwa sodu amidotryzoinianu w produkcie Gastrografin jest korzystny, a ryzyko działań niepożądanych jest niskie przy jednorazowym doustnym podaniu w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego.
badanie genotoksyczności, diagnostyka radiologiczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas amidotryzoesowy, meglumina amidotryzoinian, mutacja genowa, ostra toksyczność, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktoidalna, sód amidotryzoinian, środek kontrastowy, substancja kontrastowa, toksyczność układowa, tolerancja miejscowa, uczulenie kontaktowe, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic 1000 mg
Metforminy chlorowodorek, substancja czynna leku Formetic, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Długotrwała toksyczność po wielokrotnym podaniu w różnych dawkach nie ujawniła istotnych zagrożeń toksykologicznych, co jest kluczowe w terapii przewlekłej cukrzycy typu 2. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, cukrzyca typu 2, działanie teratogenne, farmakoterapia, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogeneza, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, terapia przewlekła, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetraxal Plus (3 mg + 0,25 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Cetraxal Plus, zawierającego 3 mg/ml cyprofloksacyny oraz 0,25 mg/ml acetonidu fluocynolonu, wykazały korzystny profil toksykologiczny przy miejscowym stosowaniu w postaci kropli do uszu. Analizy toksyczności obu substancji czynnych oraz ich połączenia nie wykazały istotnego ryzyka ototoksyczności ani toksyczności ogólnoustrojowej po podaniu do ucha. W badaniach na modelach zwierzęcych nie stwierdzono negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne, a potencjalne działania niepożądane cyprofloksacyny, takie jak uszkodzenia tkanki chrzęstnej i ścięgien, obserwowano jedynie przy dawkach doustnych lub dożylnych, które nie są osiągalne przy aplikacji miejscowej.
acetonid fluocynolonu, aplikacja uszna, badanie genotoksyczności, chinolon, cyprofloksacyna, działanie teratogenne, kortykosteroid, krople do uszu, leczenie miejscowe, ośrodkowy układ nerwowy, ototoksyczność, podanie dobębenkowe, potencjał kancerogenny, tkanka chrzęstna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, utrata słuchu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilagra 20 mg
Bilastyna, substancja czynna preparatu Bilagra, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania toksyczności reprodukcyjnej ujawniły efekty niekorzystne jedynie przy dawkach toksycznych dla organizmów matek, takie jak przed- i poimplantacyjna strata ciąży u szczurów oraz niepełne kostnienie kości u królików. Poziomy ekspozycji bez efektów niepożądanych (NOAEL) były ponad 30-krotnie wyższe niż te obserwowane przy zalecanej dawce terapeutycznej u ludzi, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. W badaniach płodności na szczurach, przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono wpływu bilastyny na narządy rozrodcze ani na wskaźniki płodności i zachodzenia w ciążę.
autoradiografia, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Bilagra, bilastyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dystrybucja bilastyny, działanie rakotwórcze, ekspozycja, kostnienie kości, narząd rozrodczy, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie do mleka, stężenie bilastyny, strata poimplantacyjna, substancja czynna, toksyczny wpływ na rozród, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa farmakologicznego prednizonu, substancji czynnej leku Medoxa, obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W modelu szczurzym LD50 dla prednizolonu wyniosła 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Toksyczność podostra i przewlekła wykazała zmiany w komórkach wysp trzustkowych przy dawce 33 mg/kg (szczury), uszkodzenia wątroby przy 2-3 mg/kg (króliki), martwicę mięśni przy 0,5-5 mg/kg (świnki morskie) oraz 4 mg/kg (psy). Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani karcynogennego, co wskazuje na brak klinicznie istotnego ryzyka genotoksycznego przy stosowaniu terapeutycznym.
anomalia czaszki, badanie genotoksyczności, dawka letalna, działanie histotoksyczne, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, mikroskop świetlny, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Crusia, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach stosowano dawki 10–15 mg/kg/dobę podskórnie i dożylnie przez 13–26 tygodni, nie wykazując działań niepożądanych poza spodziewanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej w szpiku kostnym szczura) nie wykazały mutagenności ani klastogenności enoksaparyny. Badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, przy dawkach do 30 mg/kg/dobę, nie potwierdziły działania teratogennego ani toksycznego na rozwój płodu. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze szczurów obu płci przy dawkach do 20 mg/kg/dobę nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój potomstwa.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, droga dożylna, droga podskórna, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, limfocyt ludzki, mutacja genowa, ocena histopatologiczna, organogeneza, parametry hematologiczne, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko krwawienia, szpik kostny, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, wskaźnik płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entekavir Adamed 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi, bez podobnych zmian u innych gatunków, w tym małp z narażeniem >100-krotnym. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono obniżenia płodności, jednak przy narażeniu ≥26-krotnym zaobserwowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, nieobecną u małp. W badaniach teratologicznych u szczurów i królików przy dawkach >21-krotnych odnotowano toksyczność u ciężarnych, embriotoksyczność, zmiany kostne i resorpcje. Entakawir przenikał do mleka szczurów, a u młodych zwierząt przy ekspozycji ≥92-krotnej względem ludzi zaobserwowano umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, prawdopodobnie bez znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, z wyjątkiem zmian chromosomalnych w ludzkich limfocytach przy stężeniach znacznie przekraczających kliniczne.
aberracje chromosomowe, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodów, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, specyficzność gatunkowa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność ciążowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenia słuchu, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palifren Long 50 mg
Badania przedkliniczne palmitynianu paliperydonu wykazały, że główne efekty toksyczne wynikają z farmakologicznego antagonizmu receptorów dopaminowych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym i doustnym u szczurów i psów obserwowano sedację oraz hiperprolaktynemię, skutkującą zmianami w gruczołach sutkowych i narządach płciowych. W miejscu wstrzyknięcia występowały reakcje zapalne, czasem z tworzeniem ropni. Badania reprodukcji z podawaniem domięśniowym palmitynianu paliperydonu w dawkach do 160 mg/kg/dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy dawce 150 mg) nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności. Badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i uszkadzającego chromosomy.
antagonista dopaminy, antagonista receptorów dopaminowych, antagonizm receptorów D2, badanie genotoksyczności, blokada receptorów dopaminowych, embriotoksyczność, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolak trzustki, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, nowotwór gruczołu sutkowego, palmitynian paliperydonu, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, reakcja zapalna, ropień, sedacja, toksyczność po wielokrotnym podaniu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kelicardina –
Produkt leczniczy Kelicardina zawiera trzy główne składniki aktywne: wyciąg płynny (1:1) z ziela konwalii (Convallaria majalis L.) w stężeniu 0,47 g/ml, odpowiadający 2,5–4,2 j.g. glikozydów nasercowych, wyciąg płynny (1:1) z kwiatostanu głogu (Crataegus monogyna Jacquin i Crataegus oxycantha L.) w stężeniu 0,40 g/ml oraz trokserutynę w stężeniu 4,7 mg/ml. Produkt zawiera również znaczną ilość etanolu (59–67% V/V), co odpowiada 536 mg etanolu na dawkę 1 ml. Brak jest kompleksowych badań toksyczności dla całej kompozycji, co ogranicza możliwość pełnej oceny bezpieczeństwa produktu na podstawie danych przedklinicznych. Ocena opiera się zatem na danych dotyczących poszczególnych składników oraz doświadczeniu klinicznym ze stosowania podobnych preparatów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Day Zero 100 mg
Badania przedkliniczne mykafunginy wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza hepatotoksyczność i potencjalne działanie rakotwórcze u szczurów. Rozwój ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych był zależny od dawki i czasu leczenia, przy czym dawka 32 mg/kg mc./dobę wiązała się ze znaczącym wzrostem częstości nowotworów po 18-20 miesiącach od zakończenia terapii. Stężenia leku wywołujące te zmiany mieściły się w zakresie klinicznym stosowanym u ludzi, co rodzi pytania o potencjalne ryzyko u pacjentów. Ponadto, obserwowano toksyczność narządową obejmującą wątrobę, nerki, pęcherz moczowy, krwinki czerwone (potencjalna hemoliza) oraz męskie narządy rozrodcze, przy czym poziomy NOAEL były zbliżone lub niższe od stężeń klinicznych. W badaniach farmakologicznych wykazano również wpływ na układ sercowo-naczyniowy i uwalnianie histaminy, zależny od czasu ekspozycji i dawki.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, działanie hemolityczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, enzym wątrobowy, hemoliza krwi, hepatocyt, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, krwinka czerwona, męski narząd płciowy, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, ognisko zmienione hepatocytów, poronienie, przerost zrazików wątrobowych, toksyczność narządowa, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja komórek nabłonka, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka nasiennego, wakuolizacja nabłonka pęcherza moczowego, wlew dożylny, zanik kanalików nasiennych, zmiana zwyrodnieniowa hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmiles 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne zolmitryptanu wykazały, że substancja ta nie wywołuje działań toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a szkodliwe efekty obserwowano jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne zalecane dla ludzi. Kompleksowa ocena obejmowała toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny oraz rakotwórczy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów po długotrwałej ekspozycji na zolmitryptan.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Medreg 1000 mg
Metformina chlorowodorek, dostępna w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metforminy w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne nie wywołało toksyczności narządowej u różnych gatunków zwierząt. Ponadto, testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracje chromosomowe i test mikrojądrowy) nie wykazały działania mutagennego, a badania kancerogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa produktu leczniczego, rozwój prenatalny, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allefin Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna w dawce 5 mg zawarta w produkcie Allefin Allergy, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały specyficznych zagrożeń, a badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału leku. Długoterminowe analizy nie wskazały na działanie karcynogenne substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, Allefin Allergy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucophage XR 1000 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna Glucophage XR, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię, toksykologię, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na rozród. Badania farmakologiczne potwierdziły mechanizmy działania przeciwcukrzycowego bez wykazania działań niepożądanych zagrażających bezpieczeństwu pacjentów. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych efektów toksycznych, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Wyniki badań genotoksyczności, w tym testu Amesa, aberracji chromosomowych oraz testu mikrojądrowego, nie wskazały na potencjał mutagenny ani klastogenny metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, cukrzyca typu 2, działanie przeciwcukrzycowe, ekspozycja na metforminę, Glucophage XR, metformina chlorowodorek, parametr biochemiczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, ryzyko teratogenne, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran etexilate +pharma 110 mg
Dabigatran eteksylat przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu obserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznego działania przeciwzakrzepowego, co jest zgodne z mechanizmem działania leku. Wpływ na płodność samic ujawniono przy dawce 70 mg/kg, czyli 5-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zarodków przed implantacją. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dawki toksyczne dla matek (5-10-krotnie wyższe niż u ludzi) powodowały zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych, a także zwiększoną umieralność płodów w okresie pre- i postnatalnym przy dawkach 4-krotnie wyższych niż u pacjentów.
aktywność farmakologiczna, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, incydent krwawienia, karcynogeneza, mechanizm przeciwzakrzepowy, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, toksyczność u młodych osobników, umieralność płodów, wada rozwojowa płodu, właściwość przeciwkrzepliwa, wpływ na płodność, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Astha 0,03 mg + 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Astha, zawierającego 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, obejmują szeroki zakres badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności nie wykazały szczególnych zagrożeń dla funkcjonowania organów wewnętrznych, parametrów hematologicznych i biochemicznych przy długotrwałej ekspozycji na dawki terapeutyczne. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Standardowe badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rakotwórcze w stosowanych dawkach, choć należy uwzględnić charakterystyczną dla steroidowych hormonów płciowych możliwość nasilenia rozwoju tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol i dienogest, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, parametr hematologiczny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, steroidowy hormon płciowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Pięciornik złoty – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone konwencjonalne badania toksykologiczne przedkliniczne dla produktu leczniczego Padma 28 Formuła, zawierającego 15 mg ziela pięciornika złotego (Potentilla aurea L., herba) na kapsułkę, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały toksyczność ostrą po pojedynczej dawce, toksyczność przewlekłą po podaniu wielokrotnym oraz testy genotoksyczności, które wszystkie dały wyniki negatywne, potwierdzając brak toksycznego i genotoksycznego wpływu tej substancji na organizmy testowe. Wskazuje to na korzystny profil bezpieczeństwa pięciornika złotego w kontekście stosowania zgodnie z zaleceniami producenta. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono specjalistycznych badań dotyczących wpływu pięciornika złotego na reprodukcję i rozwój potomstwa, co pozostawia tę kwestię nie w pełni ocenioną w warunkach przedklinicznych. Mimo to, biorąc pod uwagę brak innych istotnych zagrożeń toksykologicznych, można uznać, że pięciornik złoty jako składnik Padma 28 Formuła ma korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena ta powinna być jednak rozpatrywana w kontekście całkowitego składu produktu oraz potencjalnych interakcji z innymi składnikami aktywnymi.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Padma 28 Formuła, potencjał genotoksyczny, Potentilla aurea, profil bezpieczeństwa, składnik aktywny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, ziele pięciornika złotego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 150 mg
Tapentadol, substancja czynna Palexia retard, przeszedł szeroką ocenę bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmującą testy genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na rozrodczość oraz bezpieczeństwa stosowania u młodych osobników. Test Amesa oraz powtórzone badania aberracji chromosomowych in vitro wykazały brak działania genotoksycznego. Badania in vivo, obejmujące aberracje chromosomowe i nieplanowaną syntezę DNA, również nie potwierdziły potencjału genotoksycznego przy dawkach sięgających maksymalnej tolerowanej przez zwierzęta. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego. W zakresie rozrodczości tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów, bez jednoznacznego określenia przyczyny. Nie stwierdzono działania teratogennego po podaniu dożylnym i podskórnym, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały embriotoksyczność i opóźnienie rozwoju, głównie ośrodkowego układu nerwowego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie makroskopowe, badanie mikroskopowe, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, lek opioidowy, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, podwójny mechanizm działania, potencjał karcynogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności na zwierzętach wykazały, że połączenie peryndoprylu i indapamidu cechuje się nieznacznie wyższą toksycznością niż monoterapia, z objawami takimi jak toksyczne działanie na przewód pokarmowy u psów oraz zwiększony wpływ toksyczny na organizm matki u szczurów, jednak te efekty pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Badania genotoksyczności i karcinogenności dla peryndoprylu i indapamidu nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a toksyczność reprodukcyjna nie ujawniła działania embriotoksycznego, teratogennego ani wpływu na płodność.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, objawy nerkowe, pęcherzyk żółciowy, peryndopryl z indapamidem, poziom terapeutyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, toksyczność jąder, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność reprodukcyjna rozuwastatyny, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ubistesin Forte (40 mg + 0,012 mg)/ml
Produkt leczniczy Ubistesin forte, zawierający artykainę chlorowodorek (40 mg/ml) oraz epinefrynę chlorowodorek (0,012 mg/ml), wykazuje w badaniach przedklinicznych akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Artykaina w dawkach przekraczających terapeutyczne wykazuje działanie kardiodepresyjne i rozszerzające naczynia, natomiast epinefryna wykazuje typowe efekty sympatykomimetyczne. W badaniach toksyczności przy wielokrotnym podawaniu podskórnym, działania niepożądane obserwowano u szczurów od dawki 50 mg/kg/dobę oraz u psów od 80 mg/kg/dobę po 4 tygodniach, jednakże mają one ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na doraźny sposób stosowania leku.
artykaina chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kardiodepresyjne, działanie niepożądane, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, epinefryna chlorowodorek, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do wstrzykiwań, śmiertelność płodowa, substancja czynna, teratogenność, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirtor 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mirtazapiny potwierdzają jej akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych objawów toksycznych, a testy genotoksyczności nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani uszkodzeń DNA. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego; jednak przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz obniżoną przeżywalność młodych w pierwszych trzech dniach laktacji. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, mirtazapina, model zwierzęcy, nowotwór wątrobowokomórkowy, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Arbutyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Arbutyna, główny składnik aktywny wyciągu z liścia mącznicy (Arctostaphylos uva-ursi) stosowanego w preparacie Cystinol, występuje w dawce 265 mg wyciągu suchego (DER 3,5-5,5:1), co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę. Pomimo jej szerokiego zastosowania w terapii schorzeń układu moczowego, dostępne dane przedkliniczne są niewystarczające. Brakuje kompleksowych badań genotoksyczności, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania arbutyny. Ponadto, nie przeprowadzono systematycznych analiz dotyczących wpływu na funkcje reprodukcyjne, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy.
arbutyna, Arctostaphylos uva-ursi, badanie genotoksyczności, bezwodna arbutyna, choroba nowotworowa, działanie karcinogenne, funkcja reprodukcyjna, płodność, pochodna hydrochinonu, preparat Cystinol, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, schorzenie układu moczowego, skuteczność terapeutyczna, wyciąg z liścia mącznicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donepezil Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku donepezylu wykazały wysoki profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi ograniczonymi głównie do zamierzonej stymulacji cholinergicznej. Testy genotoksyczności, obejmujące mutagenność in vitro i in vivo oraz test mikrojądrowy na myszach, nie wykazały istotnego potencjału genotoksycznego w warunkach terapeutycznych. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach potwierdziły brak działania onkogennego. W zakresie wpływu na rozród i rozwój, donepezyl nie wpływał na płodność szczurów ani nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików. Przy dawkach 50-krotnie przekraczających terapeutyczne obserwowano jedynie nieznaczne zmiany w liczbie martwych płodów oraz przeżywalności w okresie wczesnopostnatalnym.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek donepezylu, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinesterazy, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogeniczny, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, stymulacja cholinergiczna, stymulacja układu cholinergicznego, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, test mutagenności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gadoteric Acid Farmak 0,5 mmol/ml
Bezpieczeństwo stosowania kwasu gadoterynowego, zawartego w produkcie leczniczym Gadoteric Acid Farmak, zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało klinicznie istotnych efektów toksycznych, co jest istotne w kontekście wielokrotnego stosowania środków kontrastowych zawierających gadolinę w diagnostyce obrazowej. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, eliminując potencjalne ryzyko kancerogenne.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, diagnostyka obrazowa, działanie mutagenne i klastogenne, efekt teratogenny, funkcja rozrodcza, kwas gadoterynowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, środek kontrastowy zawierający gadolin, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxiparine 2850 j.m. a.Xa/0,3 ml
Bezpieczeństwo stosowania nadroparyny wapniowej (Fraxiparine) zostało potwierdzone w szerokim zakresie badań przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksykologię, genotoksyczność oraz karcynogenność. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły patologicznych zmian narządowych ani objawów toksyczności systemowej przy dawkach klinicznych od 2 850 j.m. AXa/0,3 ml do 9 500 j.m. AXa/1 ml. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Fraxiparine, materiał genetyczny, mutacja genowa, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność systemowa, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rozwojowe, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinecod 5 mg/ml
Produkt leczniczy Sinecod zawierający butymirat cytrynian został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które objęły farmakodynamikę, toksykologię, genotoksyczność oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy. Badania farmakodynamiczne wykazały brak istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano istotnych zmian w narządach wewnętrznych, parametrach biochemicznych krwi ani ogólnym stanie zdrowia zwierząt. Wyniki badań genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego działania substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakodynamiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, butamirat cytrynian, działanie teratogenne, krople doustne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne krwi, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, Sinecod, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nervosol TABS 100 mg + 32 mg
Produkt leczniczy Nervosol TABS zawiera wyciąg wodno-alkoholowy z korzenia kozłka (Valeriana officinalis L.s.l., radix) oraz wyciąg z szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos). Badania przedkliniczne wykazały niski profil toksyczności korzenia kozłka zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (4-8 tygodni), co wskazuje na względnie dobre bezpieczeństwo przy stosowaniu w standardowych dawkach terapeutycznych. Wyciągi wodno-etanolowe z szyszek chmielu nie wykazały działania genotoksycznego, natomiast brak jest danych genotoksycznych dla wyciągów wodnych z chmielu oraz dla korzenia kozłka, co stanowi lukę w ocenie bezpieczeństwa tych substancji.
badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, Humulus lupulus, karcynogenność, korzeń kozłka, Nervosol TABS, niski profil toksyczności, szyszki chmielu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, Valeriana officinalis, wyciąg wodno-etanolowy, wyciąg wodny