badanie genotoksyczności

Badanie genotoksyczności to zespół testów laboratoryjnych mających na celu ocenę potencjału substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego. Testy te są niezbędnym elementem oceny bezpieczeństwa farmaceutyków, dodatków do żywności, pestycydów, kosmetyków oraz innych substancji, które mogą mieć kontakt z organizmem ludzkim.

W praktyce klinicznej i badawczej stosuje się kilka standardowych metod badania genotoksyczności. Test Amesa wykrywa mutacje genowe w bakteriach, test mikrojądrowy identyfikuje uszkodzenia chromosomów w komórkach eukariotycznych, a test kometowy pozwala na bezpośrednią ocenę uszkodzeń DNA. Dodatkowo stosuje się testy aberracji chromosomowych oraz wymian chromatyd siostrzanych.

Badania genotoksyczności mają fundamentalne znaczenie w onkologii, toksykologii i farmakologii. Pozytywny wynik testu sugeruje, że dana substancja może przyczyniać się do powstawania mutacji, które z kolei mogą prowadzić do rozwoju nowotworów lub chorób dziedzicznych. Dla lekarzy klinicystów wyniki tych badań stanowią istotną wskazówkę dotyczącą potencjalnych długoterminowych efektów ubocznych stosowanych terapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Accupro 10 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku chinaprylu wykazały brak działania kancerogennego u myszy i szczurów przy dawkach 75-100 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 50-60-krotności maksymalnej dawki stosowanej u ludzi, podawanych przez 104 tygodnie. Testy mutagenności i genotoksyczności, w tym test Amesa, badania in vitro mutacji punktowych, wymiany siostrzanych chromatyd, test mikrojąderek oraz aberracji chromosomalnych, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego dla chinaprylu i jego aktywnego metabolitu chinaprylatu. Badania wpływu na rozrodczość u szczurów potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę (60-krotność dawki ludzkiej).
aberracja chromosomalna, aktywacja metaboliczna, badanie cytogenetyczne, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, chinaprylat, chlorowodorek chinaprylu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt fetotoksyczny, embriotoksyczność, kancerogenność, konwertaza angiotensyny, mutacja punktowa, mutagenność, szpik kostny, test Amesa, test mikrojąderek, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, właściwość mutagenna, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, wymiana siostrzanych chromatyd
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmine Mylan 9,5 mg/24 h

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy, substancji czynnej produktu Rivastigmine Mylan, obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy, świnie miniaturowe) nie stwierdzono toksyczności ukierunkowanej na konkretne narządy, a obserwowane efekty wiązały się głównie z nasilonym działaniem farmakologicznym leku. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo były negatywne, z wyjątkiem testu aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach przy ekspozycji 104-krotnie przekraczającej narażenie kliniczne, przy czym test mikrojąderkowy in vivo był ujemny. Metabolit NAP226-90 nie wykazał działania genotoksycznego. Badania karcinogenności u myszy i szczurów nie wykazały działania rakotwórczego przy maksymalnych tolerowanych dawkach, a narażenie zwierząt było porównywalne z narażeniem klinicznym u ludzi.
aberracje chromosomalne, badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie podrażniające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcinogenność, limfocyty obwodowe, metabolit, metabolity rywastygminy, podrażnienie błon śluzowych, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rumień skóry, rywastygmina, system transdermalny, test mikrojąderkowy, toksyczność, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność skórna, tolerancja miejscowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magnezin 130 mg jonów magnezowych

Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Magnezin, zawierającego 130 mg jonów magnezowych w postaci 500 mg magnezu węglanu ciężkiego, wykazała brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały klinicznie istotnych nieprawidłowości w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani w funkcji narządów wewnętrznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jony magnezowe, magnez węglan ciężki, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tanyz 0,4 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsylosyny chlorowodorku obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek u myszy, szczurów oraz psów. Wyniki wskazały, że profil toksyczności jest zgodny z mechanizmem działania antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. Szczególną uwagę zwrócono na układ sercowo-naczyniowy, gdzie u psów poddanych bardzo dużym dawkom zaobserwowano zmiany w zapisie EKG, jednak bez klinicznego znaczenia, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa kardiologicznego. Badania genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały istotnych właściwości mutagennych, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, elektrokardiografia, gruczoł mleczny, hiperprolaktynemia, płodność, rozwój płodu, tamsylosyna, tamsylosyny chlorowodorek, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meropenem Genoptim 500 mg

Meropenem, substancja czynna produktu Meropenem Genoptim, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej dożylnej u gryzoni LD50 przekraczała 2000 mg/kg, co wskazuje na niski potencjał toksyczności ostrej. Uszkodzenia kanalików nerkowych obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach: ≥2000 mg/kg u myszy i psów oraz 500 mg/kg u małp, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, potwierdzając wysoki margines bezpieczeństwa dla funkcji nerek. Neurotoksyczność występowała jedynie po dawkach >1000 mg/kg u gryzoni, co również wskazuje na dobrą tolerancję ośrodkowego układu nerwowego. Długotrwałe podawanie do 6 miesięcy ujawniło jedynie niewielkie zmniejszenie liczby erytrocytów u psów, bez istotnych klinicznie efektów toksycznych na inne układy i narządy.
badanie genotoksyczności, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt neurotropowy, LD50, meropenem, metabolit meropenemu, ośrodkowy układ nerwowy, postać dożylna, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tolerancja nerkowa, uszkodzenie kanalików nerkowych, wada wrodzona, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Troxerutin Chema 20 mg/g

Przeprowadzone badania przedkliniczne trokserutyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne nie powodowało kumulacji toksycznych metabolitów ani klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy nie potwierdziły działania rakotwórczego trokserutyny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kancerogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA
Leksykon substancji czynnych
Doksylamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania toksyczności doksylaminy wykazały, że doustne podawanie leku u gryzoni prowadzi do uszkodzenia wątroby, będącego efektem indukcji enzymów cytochromu P450 oraz glukuronidacji tyroksyny, co skutkuje zmniejszeniem stężenia tyroksyny i wzrostem TSH w surowicy. U psów obserwowano objawy ośrodkowego działania leku, takie jak rozszerzenie źrenic i drżenie. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału genotoksycznego, natomiast długoterminowe badania rakotwórczości (104 tygodnie) u myszy i szczurów wskazały na powstawanie guzów wątroby i tarczycy, co jest związane z mechanizmami specyficznymi dla tych gatunków i nie ma istotnego znaczenia klinicznego u ludzi. Brak danych dotyczących ekspozycji układowej w badaniach rakotwórczości ogranicza interpretację wyników.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, genotoksyczność, glukuronidacja tyroksyny, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz tarczycy, guz wątroby, hormon tyreotropowy, indukcja enzymu CYP450, kostnienie płodu, pirydoksyna, rak wątroby, rozszerzenie źrenic, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie wątroby
Leksykon substancji czynnych
Tygecyklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania toksykologiczne tygecykliny przeprowadzone na szczurach i psach wykazały, że wielokrotne podawanie dawek powodujących ekspozycję przekraczającą odpowiednio 8- i 10-krotnie AUC obserwowaną u ludzi prowadzi do przemijającego zmniejszenia liczby komórek limfoidalnych, zaniku węzłów chłonnych, śledziony i grasicy, a także do obniżenia liczby erytrocytów, retikulocytów, leukocytów i płytek krwi oraz komórek szpiku kostnego. Działania niepożądane obejmowały również zmiany w nerkach i układzie pokarmowym, które ustępowały w ciągu 2 tygodni po zakończeniu leczenia. Jedynym trwałym efektem było nieodwracalne przebarwienie kości u szczurów. Tygecyklina przenika przez barierę łożyskową i wykazuje toksyczność reprodukcyjną, manifestującą się zmniejszeniem masy ciała płodów, opóźnieniem kostnienia oraz utratą płodów u królików, jednak bez działania teratogennego. Nie stwierdzono wpływu na płodność i cykl płodności szczurów przy ekspozycji do 4,7-krotności ludzkiej dawki.
badanie genotoksyczności, bariera łożyska, cykl płodności, dostępność biologiczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki limfoidalne, komórki szpiku kostnego, leukocyty i płytki krwi, nadwrażliwość na światło, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnienie kostnienia, pole pod krzywą stężenia, przebarwienie kości, reakcja histaminowa, test toksykologiczny, tkanki płodu, toksyczność wielokrotna, tygecyklina, wstrzyknięcie dożylne, zanik węzłów chłonnych, znakowanie izotopem
Leksykon substancji czynnych
Ziele tysiącznika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ziele tysiącznika (Centaurium erythraea Rafn s.l., herba), będące składnikiem preparatu Canephron N, nie wykazuje potencjału genotoksycznego na podstawie standardowego testu Amesa przeprowadzonego na produkcie leczniczym w formie kropli doustnych. Wyniki badania, zarówno z aktywacją metaboliczną, jak i bez niej, potwierdzają brak mutagenności, co stanowi istotny wskaźnik bezpieczeństwa w kontekście długotrwałego stosowania preparatu. Test Amesa, jako podstawowe narzędzie oceny mutagenności, pozwala na wykluczenie ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego przez składnik ziela tysiącznika w Canephron N. Niemniej jednak, istnieją istotne luki w danych przedklinicznych dotyczących innych aspektów toksykologicznych ziela tysiącznika, takich jak bezpieczeństwo farmakologiczne (wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy), toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa oraz potencjał rakotwórczy. Brak tych danych ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu, co wymaga ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, w tym kobiet ciężarnych, karmiących oraz osób z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek. Decyzje terapeutyczne powinny opierać się na dostępnych danych klinicznych oraz doświadczeniu w stosowaniu Canephron N.
aktywacja metaboliczna, badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, karcynogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa, wyciąg złożony, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, ziele tysiącznika
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Epiduo 0,1% + 2,5%

Epiduo 0,1% + 2,5% żel to preparat przeciwtrądzikowy zawierający adapalen (0,1%) oraz nadtlenek benzoilu (2,5%), łączący działanie retinoidu miejscowego z silnym efektem przeciwbakteryjnym. Adapalen moduluje keratynizację i różnicowanie komórek naskórka, hamuje odpowiedź zapalną poprzez wpływ na leukocyty wielojądrzaste, przemianę kwasu arachidonowego oraz ekspresję czynników AP-1 i receptorów Toll-podobnych 2. Nadtlenek benzoilu wykazuje bakteriobójcze działanie na Cutibacterium acnes, generując wolne rodniki i wykazując szerokie spektrum działania, także wobec szczepów opornych na antybiotyki, a także działa keratolitycznie. Skuteczność preparatu potwierdzono w dwóch wieloośrodkowych badaniach klinicznych z udziałem 2185 pacjentów (wiek ≥12 lat) z umiarkowanym trądzikiem, gdzie stosowano żel raz dziennie przez 12 tygodni. Epiduo wykazał istotnie wyższą skuteczność niż adapalen lub nadtlenek benzoilu stosowane osobno, z redukcją wykwitów zapalnych o 62,1-62,8%, niezapalnych o 51,2-53,8% oraz łącznej liczby wykwitów o 41-56,3% w porównaniu do podłoża.
adapalen, badanie fototoksyczności, badanie genotoksyczności, Cutibacterium acnes, działanie bakteriobójcze, działanie keratolityczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, keratynizacja, komórka naskórka, kwas arachidonowy, kwas naftalenokarboksylowy, kwas retynowy, leukocyt wielojądrzasty, mediator stanu zapalnego, mieszek łojowo-włosowy, mikrozaskórnik, nadtlenek benzoilu, patogeneza trądziku, profil farmakokinetyczny, receptor Toll-podobny 2, retynoid, trądzik pospolity, wchłanianie przezskórne, właściwość przeciwzapalna, wskaźnik IGA, wykwit niezapalny, wykwit zapalny, zaskórnik
Leksykon substancji czynnych
Cyproteron octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyproteronu octanu wykazały akceptowalny profil toksyczności ogólnej po wielokrotnym podaniu doustnym, bez istotnych działań niepożądanych wskazujących na zwiększone ryzyko dla pacjentów. Badania embriotoksyczności i teratogenności, przeprowadzone w okresie organogenezy, nie potwierdziły działania teratogennego, choć wysokie dawki w krytycznej fazie różnicowania narządów płciowych mogą indukować feminizację płodów męskich. Obserwacje nowo narodzonych samców nie wykazały feminizacji, jednak ze względów bezpieczeństwa stosowanie Diane-35 w ciąży jest przeciwwskazane.
aktywność enzymatyczna, badanie genotoksyczności, badanie in vivo, cyproteronu octan, Diane-35, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, etynyloestradiol, feminizacja płodów, genotoksyczność, hepatocyt, mostki DNA, mutacja genu, naprawa DNA, narządy płciowe, organogeneza, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, zmiany przednowotworowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol-ratiopharm 12,5 mg

Karwedylol przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano efektów wskazujących na ryzyko dla pacjentów przy długotrwałej terapii. Ponadto, standardowe badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani nowotworowego potencjału karwedylolu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa leku w terapii przewlekłej.
badanie embriotoksyczności, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, ciałko żółte, dawka subtoksyczna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, karwedylol, leczenie przewlekłe, mutacja, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał nowotworowy, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klipal 600 mg + 50 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne paracetamolu wykazały hepatotoksyczność i nefrotoksyczność przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. W modelach zwierzęcych zaobserwowano negatywny wpływ na płodność, w tym zanik i zmniejszenie masy jąder, redukcję liczby i ruchliwości plemników oraz zwiększenie nieprawidłowości morfologicznych plemników. Badania mutagenności wskazały na brak działania mutagennego w układach bakteryjnych, ale potencjalne działanie genotoksyczne w układach ssaków, z niejednoznacznymi wynikami in vivo. W kontekście rakotwórczości, u samic szczurów odnotowano niejednoznaczne zwiększenie częstości białaczki z komórek jednojądrzastych, natomiast u myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego przy stężeniach 600, 3000 i 6000 ppm paracetamolu.
badanie genotoksyczności, białaczka z komórek jednojądrzastych, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność in vivo, Klipal, kodeina, opóźnienie kostnienia, organogeneza, paracetamol, potencjał rakotwórczy, przepuklina oponowo-mózgowa, ruchliwość plemników, stężenie testosteronu, szczelina czaszki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątroby, zagnieżdżenie zarodka, zanik jąder, zwyrodnienie jąder
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Befoair (200 mcg + 6 mcg)/dawkę

Przedkliniczne badania produktu Befoair, zawierającego beklometazon dipropionian (200 µg) i formoterol fumaran dwuwodny (6 µg) na dawkę odmierzoną, wykazały, że działania toksyczne u zwierząt wynikają głównie z farmakologicznej aktywności składników: immunosupresyjnego działania beklometazonu oraz wpływu formoterolu na układ sercowo-naczyniowy. Nie zaobserwowano nasilenia toksyczności ani nieoczekiwanych efektów po podaniu obu substancji w formie produktu złożonego, co wskazuje na brak dodatkowych zagrożeń w porównaniu do stosowania ich oddzielnie. Badania reprodukcyjne na szczurach wykazały dawkozależne zmniejszenie płodności oraz toksyczność rozwojową, w tym teratogenność związaną z wysokim, 200-krotnie przekraczającym kliniczne stężenia, narażeniem na metabolit beklometazonu (17-monopropionian). Dodatkowo, formoterol wykazał tokolityczne działanie, wydłużając czas ciąży i porodu przy stężeniach niższych niż kliniczne. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności skojarzenia, a dane dotyczące rakotwórczości poszczególnych substancji nie wskazują na ryzyko u ludzi.
aerozol inhalacyjny, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie reprodukcyjne, beklometazon dipropionian, chlorofluorowęglowodór, działanie genotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, działanie toksyczne, formoterol fumaran dwuwodny, gaz nośny HFA 134a, hydrofluoroalkan, lek beta2-sympatykomimetyczny, rozszczep podniebienia, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrochlorothiazide Aurovitas 25 mg

Hydrochlorotiazyd, substancja czynna leku Hydrochlorothiazide Aurovitas (dostępnego w dawkach 12,5 mg i 25 mg), został poddany licznym badaniom przedklinicznym oceniającym genotoksyczność, potencjał karcynogenny oraz wpływ na rozrodczość. Wyniki badań genotoksyczności i karcynogenności były niejednoznaczne, jednak wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wykazało istotnego statystycznie związku między stosowaniem hydrochlorotiazydu a zwiększonym ryzykiem nowotworów. Badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i proces zapłodnienia, co sugeruje brak zaburzeń funkcji rozrodczych u tych gatunków.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie hipotensyjne, działanie teratogenne, efekt terapeutyczny, funkcja rozrodcza, hydrochlorotiazyd, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, wpływ na rozrodczość, zwierzę laboratoryjne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daxanlo 150 mg

Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Daxanlo, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności potwierdziły brak specyficznych działań niepożądanych niezwiązanych z mechanizmem działania przeciwkrzepliwego. W toksykologii wielokrotnego podawania obserwowano efekty wynikające z nasilonej aktywności farmakodynamicznej dabigatranu. W badaniach reprodukcyjnych u samic gryzoni stwierdzono zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów). Dodatkowo, toksyczność dla matki i płodu u szczurów i królików obejmowała zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie żywotności zarodków oraz wzrost wad rozwojowych przy dawkach 5-10-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną.
aktywność przeciwkrzepliwa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, Daxanlo, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, działanie uboczne, ekspozycja w osoczu, incydent krwawienia, mezylan, płodność samicy, umieralność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Auglavin PPH (400 mg + 57 mg)/5 ml

Produkt leczniczy Auglavin PPH zawiera amoksycylinę trójwodną w dawce odpowiadającej 400 mg amoksycyliny oraz potasu klawulanian odpowiadający 57 mg kwasu klawulanowego na 5 ml zawiesiny. Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, potencjalnej genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży czy rozwój pourodzeniowy. Badania toksyczności wielokrotnego podawania na psach ujawniły działania niepożądane takie jak podrażnienie żołądka, wymioty i przebarwienia języka, które są specyficzne dla tego gatunku i nie mają istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, kwas klawulanowy, metabolizm leku, płodność, podrażnienie żołądka, potasu klawulanian, przebarwienie języka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, wpływ na reprodukcję, wymioty
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Faringan 5 mg + 1,5 mg

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tabletek do ssania Faringan, zawierających 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1,5 mg benzokainy, wskazują na brak istotnych zagrożeń związanych z poszczególnymi substancjami czynnymi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym chloroheksydyny nie wykazały ryzyka dla człowieka, podobnie jak testy genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach na zwierzętach dawki chloroheksydyny sięgały do 300 mg/kg/dobę u szczurów i 40 mg/kg/dobę u królików, co odpowiadało odpowiednio 300- i 40-krotności dawki stosowanej u ludzi (przyjmując 30 ml płukanki jamy ustnej na dobę), bez obserwacji negatywnego wpływu na rozwój płodów czy płodność.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie niekliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, benzokaina, chloroheksydyny dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, płukanie jamy ustnej, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, tabletka do ssania, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność, wpływ na rozwój płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver 20 mg

Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Osaver, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE działania toksyczne, takie jak wzrost stężenia BUN i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych. Histologicznie obserwowano zmiany regeneracyjne nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego również potwierdzono, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Nasilenie tych efektów można ograniczyć poprzez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Badania genotoksyczności wykazały zwiększoną częstość pęknięć chromosomów in vitro, jednak brak efektów genotoksycznych in vivo nawet przy dawkach do 2000 mg/kg sugeruje niskie ryzyko kliniczne.
aktywność reninowa osocza, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy we krwi, badanie genotoksyczności, błona podstawna, cewki nerkowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, masa mięśnia sercowego, miedniczki nerkowe, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, pęknięcie chromosomu, płodność, potencjał genotoksyczny, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wskaźniki czerwonokrwinkowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efracea 40 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksycykliny, stosowanej w produkcie leczniczym Efracea w dawce 40 mg, wykazały charakterystyczne zmiany narządowe przy ekspozycji 1,5-2 razy wyższej niż u ludzi, takie jak przebarwienie tarczycy i zwyrodnienie kanalików nerkowych, choć ich znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone. Badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i klastogennego. W badaniach rakotwórczości na szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość niezłośliwych nowotworów, w tym gruczolakowłókniaka gruczołu sutkowego, polipa macicy oraz gruczolaka komórek C tarczycy. Dawka 50 mg/kg mc./dobę u szczurów, odpowiadająca około 4-krotnemu narażeniu w stosunku do ludzi, powodowała zmniejszenie prędkości liniowej spermy, jednak bez wpływu na płodność i morfologię plemników; negatywne efekty na płodność pojawiały się dopiero przy dawkach przekraczających 50 mg/kg mc./dobę.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, doksycyklina, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak komórek C, gruczolakowłókniak, narażenie ogólnoustrojowe, polip macicy, potencjał rakotwórczy, przebarwienie tarczycy, tetracyklina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zwyrodnienie kanalików nerkowych
Leksykon substancji czynnych
Melisa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) jest szeroko stosowana w produktach leczniczych, jednak dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone i często niekompletne. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, dostępne m.in. dla produktu Intractum Melissae Phytopharm, wykazały, że dożylne podanie wodno-etanolowego wyciągu w dawce 25 mg/kg u szczurów powodowało obniżenie stężenia TSH w surowicy i przysadce, co sugeruje potencjalne działanie antytyrotropowe o niejasnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności, takie jak test Ames’a z nalewką 70% etanolu (1:5) oraz badania na Aspergillus nidulans, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Najbardziej kompleksowe dane pochodzą z badań toksykologicznych produktu Iberogast, gdzie w dawkach do 1200-krotnie przekraczających zalecane nie stwierdzono ryzyka mutagenności, toksyczności reprodukcyjnej ani kancerogenności.
5-metoksypsoralen, 8-metoksypsoralen, aktywacja metaboliczna, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, działanie antytyrotropowe, działanie estrogenne, działanie fotokancerogenne, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, furanokumaryna, hormon tyreotropowy, melisa lekarska, nalewka z melisy, ostra reakcja skórna, promieniowanie UV, promieniowanie UVA, przysadka mózgowa, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, Salmonella typhimurium, segregacja somatyczna, składniki polifenolowe, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, wartość LD50, właściwości mutagenne, wyciąg etanolowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Krka 80 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak działania mutagennego i klastogennego w testach in vitro oraz in vivo, co wskazuje na brak genotoksyczności. W ocenie rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono działania kancerogennego, natomiast u myszy poddanych dawkom odpowiadającym 6-11-krotności AUC₀₋₂₄ₕ obserwowano gruczolaki i nowotwory wątrobowokomórkowe. Wpływ na płodność był nieistotny u szczurów, królików i psów, a brak działania teratogennego potwierdzono w tych gatunkach. Toksyczność dla płodu pojawiała się jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, a u szczurów wysokie dawki atorwastatyny skutkowały opóźnionym rozwojem postnatalnym i zmniejszoną przeżywalnością potomstwa.
atorwastatyna, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczoł mlekowy, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątrobowokomórkowy, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rozwój postnatalny, stężenie leku w mleku, toksyczność dla płodu, transport leku, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apra 15 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej leku Apra, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach na szczurach zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji AUC 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi po maksymalnej dawce klinicznej. Zwiększona częstość nowotworów nadnerczy wystąpiła jedynie przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotne względem ludzi). U małp stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3 razy wyższą niż u ludzi, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzkiej pozostawały znacznie poniżej progu rozpuszczalności in vitro. Profil toksyczności u młodych zwierząt był zbliżony do dorosłych, bez dowodów neurotoksyczności czy negatywnego wpływu na rozwój.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, obumieranie komórek miąższowych, profil toksyczności, rak nadnerczy, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Butapirazol 250 mg

Przedkliniczne badania fenylobutazonu, substancji czynnej leku Butapirazol, wykazały jego potencjalne działanie genotoksyczne oraz fetotoksyczne. W badaniach in vitro fenylobutazon indukował aberracje chromosomowe w fibroblastach chomika chińskiego, co wskazuje na ryzyko niestabilności genetycznej komórek. W modelach zwierzęcych substancja wykazywała właściwości fetotoksyczne, jednak bez działania teratogennego, co oznacza brak wad strukturalnych u rozwijającego się płodu. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu leku, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, Butapirazol, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, fenylobutazon, fibroblast chomika chińskiego, niestabilność genetyczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Hydrochloride Hameln 10 mg/ml

Dane przedkliniczne dotyczące oksykodonu chlorowodorku nie wykazują istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego przy dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 8 mg/kg/dobę (szczury) oraz 125 mg/kg/dobę (króliki), choć u królików zaobserwowano dawkozależne zmiany rozwojowe, prawdopodobnie związane z toksycznością matczyną przy najwyższej dawce. W badaniach okołoporodowych u szczurów dawki ≥2 mg/kg/dobę powodowały zmniejszenie masy ciała matek i obniżenie spożycia pokarmu, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała niższą masą ciała potomstwa F1, jednak bez wpływu na rozwój fizyczny, sensoryczny, behawioralny i reprodukcyjny. Poziom NOEL dla potomstwa F1 ustalono na 2 mg/kg/dobę. Nie zaobserwowano wpływu na generację F2.
aberracja chromosomowa, aktywacja metaboliczna, badanie genotoksyczności, chłoniak myszy, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, klastogenność, kręgi przedkrzyżowe, mutagenność bakteryjna, oksykodonu chlorowodorek, parametry rozwojowe, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowy, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoratio 10 10 mg

Badania przedkliniczne bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisoratio 10, wykazały typowy dla beta-adrenolityków profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po dawkach wielokrotnych nie zaobserwowano efektów toksycznych wykraczających poza znane działania farmakologiczne blokady receptorów beta-adrenergicznych. U zwierząt doświadczalnych odnotowano zmniejszenie apetytu oraz redukcję masy ciała, szczególnie u samic. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania bisoprololu w tych aspektach.
anoreksja, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, Bisoratio, działanie teratogenne, masa urodzeniowa, potencjał mutagenny, receptor beta-adrenergiczny, redukcja masy ciała, resorpcja płodu, rozwój postnatalny, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, zmiana metaboliczna
Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny rozmarynowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa olejku eterycznego rozmarynowego, będącego substancją czynną produktu leczniczego Rowiren (100 mg/g), są ograniczone głównie do oceny genotoksyczności. Badania wykazały brak mutagenności w teście Ames’a, co wskazuje na brak potencjału mutagennego w modelu bakteryjnym. Niemniej jednak, nie przeprowadzono kompleksowych badań dotyczących działania rakotwórczego ani wpływu na rozrodczość, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tego preparatu. Brak danych dotyczących wpływu olejku rozmarynowego na płodność, rozwój embrionalny, płodowy oraz pourodzeniowy ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z ekspozycją na substancję czynną w stężeniu 100 mg/g kremu Rowiren. W związku z tym, mimo pozytywnego wyniku testu Ames’a, konieczne są dalsze badania przedkliniczne obejmujące potencjał rakotwórczy oraz toksyczność reprodukcyjną, aby zapewnić kompleksową ocenę bezpieczeństwa stosowania olejku eterycznego rozmarynowego w terapii.
badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, ekspozycja, mutacja genowa, mutacja powrotna, olejek eteryczny rozmarynowy, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, Rosmarinus officinalis, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, wpływ na rozrodczość, wpływ toksyczny
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Singulair 5 5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa montelukastu wykazały, że lek charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ogólnej zaobserwowano przemijające zmiany biochemiczne (aminotransferaza alaninowa, glukoza, fosfor, triglicerydy) przy dawkach przekraczających ponad 17-krotne narażenie kliniczne. U małp działania niepożądane pojawiły się przy dawce 150 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji ponad 232-krotnie większej niż kliniczna. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu do 5000 mg/kg mc. (25 000-krotność dawki klinicznej) nie powodowała zgonów. Wpływ na reprodukcję był nieistotny przy dawkach ponad 24-krotnie większych niż kliniczne, choć u samic szczurów (200 mg/kg mc./dobę, >69-krotne narażenie) odnotowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała potomstwa, a u królików zwiększoną częstość niepełnego kostnienia. Montelukast przenika przez barierę łożyskową i do mleka, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
aminotransferaza alaninowa, badania toksykologiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczności, bariera łożyskowa, dawka kliniczna, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, montelukast sodowy, narażenie ogólnoustrojowe, niepełne kostnienie, promieniowanie UVA/UVB, toksyczność ostra i przewlekła, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sotalol Aurovitas 160 mg

Przedkliniczne badania sotalolu chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Sotalol Aurovitas, obejmowały kompleksową ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksykologicznego, genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych. Badania toksyczności wielokrotnej na różnych gatunkach zwierząt, przy różnych dawkach, nie ujawniły niepokojących objawów ani zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych, które mogłyby stanowić przeciwwskazanie do stosowania u ludzi. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe, nie wykazały mutagennego potencjału substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, działanie teratogenne, mutacja genowa, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sotalol chlorowodorek, toksyczność wielokrotna, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crotamiton Farmapol 100 mg/g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Crotamiton Farmapol (płyn i maść, 100 mg/g krotamitonu) wykazały dobrą tolerancję substancji czynnej przy miejscowej aplikacji na skórę królików pod opatrunkiem przez 3 miesiące, do dawki 250 mg/kg mc. Nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności ogólnoustrojowej, a jedynym efektem niepożądanym było przejściowe podrażnienie skóry. Ponadto, brak było reakcji nadwrażliwości oraz fotosensytyzacji, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania na odsłonięte partie ciała. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału krotamitonu, nie wykazując mutacji w modelach bakteryjnych ani uszkodzeń chromosomów w komórkach ssaków.
aplikacja miejscowa, aplikacja miejscowa na skórę, badanie genotoksyczności, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, infekcja pasożytnicza, krotamiton, parametr płodności, podrażnienie skóry, potencjał mutagenny, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa substancji czynnej, rozwój płodu, ryzyko genotoksyczne, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, wpływ na rozrodczość, zakażenie bakteryjne, zastosowanie dermatologiczne
Leksykon substancji czynnych
Azot – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Tlenek azotu (NO) wykazuje toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z dawką śmiertelną u gryzoni wynoszącą ≥300 ppm oraz u psów około 640 ppm przy 4-godzinnym narażeniu. Długotrwałe narażenie na stężenia około 250 ppm jest możliwe bez śmiertelnego efektu, jednak zgon następuje w wyniku anoksji spowodowanej methemoglobinemią (>30%), która ustępuje w ciągu 24 godzin. W badaniach na owcach stężenie 80 ppm przez 3 godziny nie powodowało wzrostu methemoglobiny. Inhalacja NO u królików i zdrowych ochotników powoduje około dwukrotne wydłużenie czasu krwawienia, co ma istotne implikacje kliniczne. W badaniach rozwojowych na noworodkach szczurów dawka 100 ppm nie wykazała toksyczności ani wpływu na zdolności rozrodcze, jednak brak jest szczegółowych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i rakotwórczości.
anoksja, badanie genotoksyczności, czas krwawienia, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, grupa tiolowa, mechanizm naprawy DNA, methemoglobina, methemoglobinemia, nadtlenek, nadtlenoazotyn, parametr hematologiczny, reakcja redoks, reaktywna forma tlenu, tlenek azotu, toksyczność płucna, toksyczność rozwojowa, zmiana chromosomalna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pseudoephedrine Espefa 60 mg

Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku pseudoefedryny wskazują, że działania niepożądane obserwowane u zwierząt po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek wynikają głównie z nasilonych efektów farmakologicznych związanych z działaniem sympatykomimetycznym substancji czynnej. Kompleksowe badania genotoksyczności, obejmujące test Amesa (mutacje genetyczne na komórkach bakterii), test mutacji na komórkach ssaków (linia V79), testy klastogenności in vitro na limfocytach ludzkich oraz test mikrojądrowy in vivo u myszy, nie wykazały potencjału genotoksycznego pseudoefedryny, co pozwala na uznanie jej za związek niegenotoksyczny.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, chlorowodorek pseudoefedryny, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, komórka bakteryjna, komórka ssaka, limfocyt ludzki, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, płodność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, wada rozwojowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketrel 25 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku Ketrel. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany narządowe, w tym wpływ na tarczycę (u szczurów zmiana pigmentacji, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych oraz obniżenie stężenia T3 w osoczu), a także zmiany hematologiczne u małp (obniżenie hemoglobiny, liczby erytrocytów i leukocytów). U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę, co może mieć znaczenie dla funkcji wzroku. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików odnotowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na dawki zbliżone do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieustalone.
badanie genotoksyczności, biała krwinka, ciąża urojona, czerwona krwinka, ekspozycja u ludzi, erytropoeza, faza międzyrujowa, funkcja hormonalna tarczycy, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, in vitro, in vivo, kwetiapina, parametr tarczycy, pigmentacja tarczycy, płodność, potencjał genotoksyczny, regulacja hormonalna, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie T3 w osoczu, toksyczne oddziaływanie kwetiapiny, zaćma, zmętnienie rogówki
Leksykon substancji czynnych
Liść rozmarynu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Liść rozmarynu (Rosmarinus officinalis L., folium) jest jednym z trzech równorzędnych składników wyciągu złożonego w produkcie leczniczym Canephron N, obok ziela tysiącznika i korzenia lubczyku, w proporcji 1:1:1. Przedkliniczne badania genotoksyczności, w tym test Amesa przeprowadzony na produkcie zawierającym 16,0-19,5% (V/V) etanolu, nie wykazały potencjału mutagennego zarówno w warunkach z aktywacją metaboliczną, jak i bez niej. Wyniki te stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa stosowania liścia rozmarynu w kontekście preparatu Canephron N, potwierdzając brak zagrożenia genotoksycznego dla ludzi.
aktywacja metaboliczna, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, potencjał mutagenny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg złożony, ziele tysiącznika
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SMOFlipid –

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa emulsji tłuszczowej SMOFlipid, zawierającej oleje sojowy, triglicerydy o średniej długości łańcucha, oliwę z oliwek oraz olej rybny (30 g/l) bogaty w kwasy omega-3, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, tolerancji miejscowej oraz potencjału uczulającego. Nie stwierdzono toksyczności ostrej ani przewlekłej poza typowymi reakcjami na duże dawki lipidów. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Badania tolerancji miejscowej na królikach ujawniły przemijające reakcje zapalne o różnym nasileniu w zależności od drogi podania, z umiarkowaną reakcją i martwicą tkanek jedynie po podaniu domięśniowym. Wszystkie zmiany miały charakter odwracalny po zaprzestaniu stosowania.
antygenowość układowa, badanie genotoksyczności, działanie anafilaktyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, kwas omega-3, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał uczulający, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polvertic 8 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej Polvertic, obejmowały długoterminową ocenę bezpieczeństwa na psach (6 miesięcy) i szczurach albinosach (18 miesięcy) przy dawkach od 2,5 do 120 mg/kg m.c. Wyniki nie wykazały istotnych działań toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu wielokrotnym. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania kariogenności na szczurach potwierdziły brak właściwości rakotwórczych betahistyny. Ocena teratogenności na ciężarnych królikach nie wykazała negatywnego wpływu na rozwój płodu, wskazując na brak ryzyka wad rozwojowych.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, betahistyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kariogenność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, wpływ na rozwój płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitresan 20 mg 20 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nitrendypiny, substancji czynnej leku Nitresan, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję. Badania te, przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła szczególnych efektów niepożądanych, a testy genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, co jest istotne w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży, choć zaleca się odniesienie do danych klinicznych i zaleceń SPC.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nadciśnienie tętnicze, nitrendypina, rozwój płodu, stosowanie w ciąży, toksyczność ostra, toksyczność ostrej dawki, toksyczność przewlekła, układ kostny, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitynib Adamed 37,5 mg

Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu wykazały wielokierunkowe działania niepożądane obejmujące przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy żeński, obserwowane przy klinicznie istotnych stężeniach leku. Zmiany te, w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii, obejmowały m.in. nudności, krwotoki, zmniejszenie liczby komórek szpiku, zaniki tkanki limfoidalnej, martwicę komórek trzustki, przerost gronek ślinianek, zgrubienie płytki wzrostowej oraz zanik macicy i zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych. Sunitynib nie wykazał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak w badaniach in vitro stwierdzono poliploidię w ludzkich limfocytach. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów obserwowano rozwój nowotworów (m.in. rak gruczołów Brunnera, rak żołądka i dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny, guzy chromochłonne nadnerczy) przy dawkach ≥ 0,9 do 7,8 razy wyższych niż AUC u pacjentów stosujących zalecaną dawkę.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie genotoksyczności, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, klastogen, mutagen, mysz transgeniczna, nadnercze, narażenie ogólnoustrojowe, narząd docelowy, odstęp QTc, opóźnione kostnienie kręgów, organogeneza, poliploidia, przewód pokarmowy, rakotwórczość, resorpcja, rozrost mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój zarodkowo-płodowy, śródbłoniak krwionośny, sunitynib, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ limfatyczny i krwiotwórczy, zanik kanalików jądrowych, zwyrodnienie ciałka żółtego
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z tymianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Wyciąg z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L., herba) jest składnikiem preparatu BRONCHOSTOP Duo na kaszel, zawierającego 120 mg wyciągu suchego (7-13:1) w dawce 15 ml. Przeprowadzone badania genotoksyczności, obejmujące zarówno wyciąg z tymianku, jak i olejek tymiankowy oraz produkt końcowy, nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie potencjalnego działania genotoksycznego. Dodatkowo, preparat zawiera 830 mg wyciągu płynnego z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L.) w dawce 15 ml, który również nie wykazał działania mutagennego w badaniach genotoksyczności.
Althaea officinalis, badanie genotoksyczności, Bronchostop Duo, działanie mutagenne, korzeń prawoślazu, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, schorzenia dróg oddechowych, Thymus vulgaris, Thymus zygis, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wyciąg suchy, wyciąg z tymianku, ziele tymianku
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gluadda 50 mg

Dane przedkliniczne wildagliptyny (lek Gluadda) wskazują na bezpieczeństwo stosowania w dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. W badaniach na psach dawka NOAEL dla opóźnień wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów wynosiła 15 mg/kg mc., co odpowiada 7-krotnej ekspozycji (Cmax) u ludzi. U szczurów i myszy obserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach, z NOAEL odpowiednio 25 mg/kg mc. (5-krotna ekspozycja AUC) i 750 mg/kg mc. (142-krotna ekspozycja AUC). Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dawki NOAEL wynosiły 75 mg/kg mc. (10-krotna ekspozycja AUC) i 50 mg/kg mc. (9-krotna ekspozycja AUC), odpowiednio, bez istotnych zaburzeń płodności czy rozwoju zarodka. Toksyczność rozwojowa pojawiała się jedynie przy dawkach ≥150 mg/kg mc. u szczurów, związana z toksycznością matczyną.
AUC, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, biegunka, Cmax, działanie mutagenne, działanie toksyczne, faliste żebra, gruczolakorak sutka, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, opóźnienie rozwoju, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, przewodzenie wewnątrzsercowe, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wildagliptyna, zmiany kośćca, zmiany skórne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin MSN 10 mg

Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny obejmują kompleksowe badania bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), pęcherzyku żółciowym (psy) oraz jądrach (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Wątroba u małp nie wykazywała takich zmian, co sugeruje różnice międzygatunkowe. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnych zaburzeń repolaryzacji mięśnia sercowego.
badanie genotoksyczności, badanie kompleksowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt toksyczny, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, różnica międzygatunkowa, rozuwastatyna, toksyczność leku, wskaźnik przeżycia, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax 500 500 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku metforminy, substancji czynnej leku Metformax 500, obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną i toksykologiczną. Testy wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy oraz wydalniczy. Wielokrotne podawanie metforminy nie wywołało efektów toksycznych w badaniach biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego potencjału, a długoterminowe testy karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek metforminy, indukcja nowotworu, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układ wydalniczy, uszkodzenie materiału genetycznego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klipal 300 mg + 25 mg

Badania niekliniczne produktu leczniczego Klipal, zawierającego 300 mg paracetamolu i 25 mg kodeiny fosforanu półwodnego, wykazały, że toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko kliniczne. Paracetamol w wysokich dawkach wykazuje toksyczność narządową, głównie na wątrobę i nerki, oraz potencjalne zaburzenia płodności, takie jak zanik jąder, zmniejszenie masy jąder, redukcję liczby i ruchliwości plemników oraz zwiększenie liczby nieprawidłowości plemników u szczurów. Mutagenność paracetamolu jest niejednoznaczna – brak działania mutagennego w układach bakteryjnych, ale potencjalna genotoksyczność w układach ssaków, z mieszanymi wynikami badań in vivo. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano niejednoznaczne oznaki białaczki u samic szczurów, natomiast u myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego przy dawkach 600, 3000 i 6000 ppm.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, białaczka z komórek jednojądrzastych, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, nieprawidłowość główki plemnika, opóźnienie kostnienia, organogeneza, paracetamol i kodeina, potencjał rakotwórczy, przepuklina oponowo-mózgowa, ruchliwość plemników, stężenie testosteronu, szczelina czaszki, toksyczne działanie na wątrobę i nerki, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zagnieżdżanie zarodka, zanik jąder, zwyrodnienie jąder
Leksykon substancji czynnych
Sodu askorbinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane dotyczące sodu askorbinianu, stosowanego w preparatach oczyszczających jelito takich jak Moviprep i Plenvu, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego nie wykazały istotnego potencjału toksycznego tej substancji w dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, przy dawkach toksycznych dla matki odpowiadających nawet 14-krotności dawki Moviprep zalecanej u ludzi, nie zaobserwowano embriotoksyczności ani teratogenności. Podobne wyniki uzyskano dla makrogolu 3350 w produkcie Movicol, nawet przy dawkach stanowiących 20-krotność maksymalnej dawki Plenvu u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka toksyczna dla matki, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperfleksja kończyn, kwas askorbinowy, makrogol 3350, preparat oczyszczający jelito, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja farmakodynamiczna, rozwój zarodka, sód askorbinian, substancja czynna, układ pokarmowy, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Theospirex 20 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teofiliny, przeprowadzone na psach i szczurach, nie wykazały toksyczności narządowej po wielokrotnym podaniu doustnym, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Badania toksyczności reprodukcyjnej ujawniły brak embriotoksyczności i teratogenności u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano wady rozwojowe, takie jak rozszczepienie podniebienia i niedorozwój kończyn, choć ich mechanizm pozostaje niejasny. Warto podkreślić, że różnice gatunkowe w metabolizmie i rozwoju płodowym ograniczają bezpośrednią ekstrapolację tych wyników na populację ludzką.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenezy, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, metabolizm teofiliny, mutacja genetyczna, niedorozwój kończyn, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, teofilina, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aryfrenix 30 mg

Badania niekliniczne arypiprazolu wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych. W toksykologii po podaniu wielokrotnym zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (3-10× AUC klinicznej), manifestujący się gromadzeniem lipofuscyny i obumieraniem komórek miąższowych. U samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (10× AUC klinicznej) stwierdzono zwiększoną częstość raka nadnerczy, jednak dawka bez efektów nowotworowych odpowiadała 7-krotnej ekspozycji klinicznej. U małp podawano dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3× AUC klinicznej), co skutkowało kamicą żółciową związaną z odkładaniem sprzężonych siarczanowych metabolitów, przy czym stężenia tych metabolitów u ludzi były znacznie niższe (6% stężenia małp). Badania genotoksyczności nie wykazały działania genotoksycznego, a profil toksyczności u młodych zwierząt był zbliżony do dorosłych, bez neurotoksyczności i wpływu na rozwój.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, barwnik lipofuscyna, efekt teratogenny, ekspozycja w stanie stacjonarnym, kamica żółciowa, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, rak nadnerczy, rakotwórczość, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, właściwość genotoksyczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perazin 100 mg 100 mg

Ocena bezpieczeństwa stosowania preparatów Perazin 25 mg i Perazin 100 mg opiera się na danych literaturowych dotyczących substancji czynnej – perazyny, gdyż nie przeprowadzono dedykowanych badań nieklinicznych dla tych produktów. Analizy farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego ani karcinogennego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania genotoksyczności obejmowały standardowe testy mutagenności, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, nie potwierdzając znaczącego zagrożenia. Również dane dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie wskazują na istotne ryzyko karcinogenne dla ludzi, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa terapii perazyną.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, chlorpromazyna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fenotiazyna, mutacja genowa, perazyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zagrożenie karcinogenne
Leksykon substancji czynnych
Ziele tymianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ziele tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi oraz danymi z charakterystyk produktów leczniczych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa na szczepach TA1535, TA1537, TA98, TA100 oraz test Bacillus subtilis rec., nie wykazały działania mutagennego ani uszkodzenia DNA dla ekstraktów i olejków tymiankowych. Wartość LD50 dla produktu Echinasal, zawierającego ziele tymianku, wynosi powyżej 15 g/kg masy ciała przy podaniu dożołądkowym, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, m.in. dla Bronchitabs, nie ujawniły istotnych zagrożeń, choć dla niektórych preparatów (Echinasal, Syrop tymiankowy złożony) brak jest danych w tym zakresie. Badania toksyczności reprodukcyjnej dla Bronchitabs nie wykazały negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, jednak dla innych produktów (Bronchostop, Salviasept) takie dane są niedostępne.
aktywacja metaboliczna, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dane post-marketingowe, działanie mutagenne, olejek eteryczny, olejek tymiankowy, podanie dożołądkowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po dawkach wielokrotnych, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, wartość LD50, wpływ na rozrodczość, wyciąg suchy, ziele tymianku
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Inventia 750 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy czy ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe in vivo i in vitro, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i mutacji prowadzących do transformacji nowotworowej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, cukrzyca typu 2, embriotoksyczność, metformina chlorowodorek, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, transformacja nowotworowa, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon substancji czynnych
Ceftazydym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania ceftazydymu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Wielokrotne podawanie substancji nie wywołało toksycznych efektów na wątrobę, nerki czy układ krwiotwórczy, a obserwowane zmiany były odwracalne i pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających planowane dawki terapeutyczne. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania ceftazydymu pod względem ryzyka genotoksycznego.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, ceftazydym, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy