badanie genotoksyczności
Badanie genotoksyczności to zespół testów laboratoryjnych mających na celu ocenę potencjału substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego. Testy te są niezbędnym elementem oceny bezpieczeństwa farmaceutyków, dodatków do żywności, pestycydów, kosmetyków oraz innych substancji, które mogą mieć kontakt z organizmem ludzkim.
W praktyce klinicznej i badawczej stosuje się kilka standardowych metod badania genotoksyczności. Test Amesa wykrywa mutacje genowe w bakteriach, test mikrojądrowy identyfikuje uszkodzenia chromosomów w komórkach eukariotycznych, a test kometowy pozwala na bezpośrednią ocenę uszkodzeń DNA. Dodatkowo stosuje się testy aberracji chromosomowych oraz wymian chromatyd siostrzanych.
Badania genotoksyczności mają fundamentalne znaczenie w onkologii, toksykologii i farmakologii. Pozytywny wynik testu sugeruje, że dana substancja może przyczyniać się do powstawania mutacji, które z kolei mogą prowadzić do rozwoju nowotworów lub chorób dziedzicznych. Dla lekarzy klinicystów wyniki tych badań stanowią istotną wskazówkę dotyczącą potencjalnych długoterminowych efektów ubocznych stosowanych terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Loratadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Loratadyna, szeroko stosowana w terapii przeciwalergicznej, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, co eliminuje ryzyko mutagenne i kancerogenne. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym loratadyna była dobrze tolerowana, a dawki wielokrotnie przekraczające kliniczne nie wywoływały istotnych efektów niepożądanych. W przypadku połączenia loratadyny z siarczanem pseudoefedryny (dawki do 150 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u królików, odpowiednio 30- i 24-krotnie wyższe niż dawki kliniczne) toksyczność była niska i nie przekraczała sumy toksyczności poszczególnych składników, bez działania teratogennego.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane niekliniczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lecznictwo przeciwalergiczne, loratadyna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, siarczan pseudoefedryny, stężenie loratadyny w osoczu, toksyczność skojarzenia, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wydłużenie porodu - Leksykon substancji czynnych
Kwas deoksycholowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu deoksycholowego, substancji czynnej w produkcie Belkyra (roztwór do wstrzykiwań 10 mg/ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności (obejmujące testy in vitro: test bakteryjny mutacji powrotnych, test aberracji chromosomalnych oraz test mikrojądrowy in vivo) oraz toksyczności rozwojowej nie potwierdziły działania rakotwórczego ani genotoksycznego. W badaniach długoterminowych na szczurach i psach, gdzie dawki przekraczały maksymalną planowaną dawkę kliniczną (u szczurów 2,5-12,5-krotnie, u psów 2-3-krotnie), nie zaobserwowano miejscowych ani ogólnoustrojowych reakcji przednowotworowych. Schemat podawania w badaniach był intensywniejszy niż kliniczny, obejmując do 13 dawek u szczurów i 20 dawek u psów, podawanych dwa razy w miesiącu, w porównaniu do maksymalnie 6 comiesięcznych zabiegów u ludzi.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne miejscowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kwas deoksycholowy, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reakcja przednowotworowa, roztwór do wstrzykiwań, schemat podawania, substancja czynna, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczność układu rozrodczego, wstrzyknięcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Teva 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Teva, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, w tym braku działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i myszy, co znacznie przekracza dawki kliniczne. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała zauważalnych efektów, a wartość AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń u samców ani samic, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania tadalafilu w kontekście funkcji rozrodczych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wartość AUC, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Propionian klobetazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Propionian klobetazolu, zawarty w szamponie leczniczym Clobex w stężeniu 500 mikrogramów/g, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych dotyczących farmakologii, toksyczności ogólnej oraz genotoksyczności. Badania obejmowały zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki, nie wykazując istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. W testach tolerancji miejscowej na królikach odnotowano jedynie słabe działanie drażniące na skórę i oczy, natomiast badania na świnkach morskich nie wykazały reakcji nadwrażliwości typu późnego, co potwierdza względne bezpieczeństwo dermatologiczne preparatu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo dermatologiczne, działanie drażniące, działanie teratogenne, embriotoksyczność, glikokortykoid, kortykosteroid, nadwrażliwość typu późnego, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, propionian klobetazolu, szampon leczniczy, tolerancja miejscowa, wady układu kostnego, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aescin 20 mg
Ocena bezpieczeństwa alfa-escyny opierała się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy genotoksyczności, w tym analiza uszkodzeń DNA w komórkach bakteryjnych, test Amesa na Salmonella typhimurium oraz test mikrojąderkowy na modelach mysich, potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, a ocena potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję nie wykazała zwiększonego ryzyka nowotworów ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu.
alfa-escyna, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test mikrojąderkowy, test płytkowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomu, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Fosfatydylocholina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fosfatydylocholina, stanowiąca około 70% fosfolipidów w preparacie Curosurf (około 74 mg/ml w 80 mg/ml zawiesiny), jest kluczowym składnikiem naturalnego surfaktantu pozyskiwanego z płuc świni. Preparat zawiera także około 1% hydrofobowych białek powierzchniowych SP-B i SP-C, niezbędnych dla funkcji surfaktantu. Badania toksyczności ostrej i podostrej, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (psy, króliki, szczury), wykazały brak objawów toksyczności, zmian hematologicznych, makroskopowych oraz śmiertelności po podaniu dootrzewnowym, donosowym i dotchawiczym. Długoterminowe podawanie dootrzewnowe przez 4 tygodnie również nie ujawniło toksyczności fosfatydylocholiny ani innych składników preparatu.
badanie genotoksyczności, bierna skórna reakcja anafilaktyczna, działanie klastogenne, fosfatydylocholina, mutacja genowa, nadwrażliwość skórna, potencjał immunogenny, potencjał mutagenny, proteiny powierzchniowe SP-B i SP-C, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, surfaktant płucny, synteza przeciwciał, test Magnussona-Kligmana, toksyczność ostra, toksyczność podostra, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eubiocard 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego w dawce 150 mg (tabletki dojelitowe, preparat Eubiocard) wykazały brak działania rakotwórczego. Testy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po ekspozycji na substancję czynną, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku, zwłaszcza w profilaktyce sercowo-naczyniowej.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, kwas acetylosalicylowy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, tabletka dojelitowa, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa, stanowiąca 36% składu pasty do zębów Sulphodent (370 mg/g), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały negatywnego wpływu na funkcjonowanie kluczowych układów organizmu. Badania farmakologiczne potwierdziły brak interakcji z podstawowymi funkcjami fizjologicznymi, a toksykologiczne testy wielokrotnego podawania nie wykazały kumulacji toksyn ani efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne tej substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję, funkcja rozrodcza, model zwierzęcy, mutacja genowa, nowotwór, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA, woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa, związek toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daxanlo 75 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej leku Daxanlo, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym jako inhibitora trombiny, co przekłada się na zwiększone ryzyko krwawień. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg mc., odpowiadającej 5-krotnej ekspozycji w osoczu w stosunku do dawek terapeutycznych, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i wzrostem utraty zapłodnionych jaj. Wysokie dawki toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) u szczurów i królików powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie żywotności zarodków oraz wzrost wad rozwojowych, a także zwiększoną umieralność płodów przy 4-krotnej ekspozycji w okresie pre- i postnatalnym.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, potencjał kancerogenny, ryzyko krwawienia, ryzyko środowiskowe, toksyczność dla matek, toksyczność zarodkowa, układ krzepnięcia, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurosolin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Aurosolin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji w różnych modelach zwierzęcych nie ujawniło toksyczności istotnej klinicznie, co sugeruje potencjalne bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. Badania rozrodczości nie wykazały ryzyka dla rozwoju zarodka i płodu, jednak u karmiących samic myszy zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, masy urodzeniowej oraz opóźnienie rozwoju potomstwa, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja osoczowa, model in vitro, model in vivo, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, samica karmiąca, śmiertelność, solifenacyna bursztynianu, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Migdałecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Migdałecznik (Terminalia chebula), obecny w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 30 mg na kapsułkę, został poddany standardowym badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnych klinicznie efektów toksycznych ani zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz potencjału genotoksycznego, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. Nie stwierdzono kumulacyjnego efektu toksycznego ani mutagennego działania na DNA komórek, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu terapeutycznym preparatu zawierającego migdałecznik.
Istotnym ograniczeniem jest brak danych przedklinicznych dotyczących wpływu migdałecznika na procesy reprodukcyjne, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy. Brak tych informacji stanowi lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet planujących ciążę, ciężarnych oraz karmiących piersią. W takich przypadkach lekarze powinni indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając brak odpowiednich badań nad wpływem migdałecznika na płodność i rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, efekt toksyczny, migdałecznik, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podprzewlekła, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na DNA, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Serdecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Leonurus cardiaca L. (serdecznik pospolity) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są bardzo ograniczone. W produktach takich jak Nerwobonisol (15 g nalewki na 100 g produktu), Stresolek (20 g nalewki na 100 g płynu), tabletki Labofarm (100 mg ziela na tabletkę) oraz zioła do zaparzania (1 g ziela na 1 g produktu) nie przeprowadzono dedykowanych badań toksykologicznych, w tym oceny genotoksyczności, mutagenności, toksyczności reprodukcyjnej czy karcynogenności. W przypadku preparatów złożonych zawierających serdecznik (50 mg sproszkowanego ziela na tabletkę) dane toksykologiczne odnoszą się głównie do innych składników, takich jak waleranon z korzenia kozłka, którego ostra toksyczność (LD50) wynosi 460-3160 mg/kg u myszy i 1000-3160 mg/kg u szczurów, natomiast brak jest danych dotyczących toksyczności walepotriatów i olejku z korzenia kozłka.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie endokrynologiczne, działanie estrogenne, frakcja wodna, gonadotropina, interakcja lekowa, karcynogenność, LD50, medycyna ziołowa, nalewka z ziela serdecznika, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, serdecznik pospolity, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walepotriaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaril 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, potwierdziły, że profil toksyczności jest ściśle powiązany z jego farmakodynamicznym działaniem hipoglikemizującym. Program badań obejmował ocenę wpływu na układy fizjologiczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na rozwój płodu. Zaobserwowane działania niepożądane, takie jak embriotoksyczność, teratogenność i toksyczność rozwojowa, były konsekwencją wtórnych zaburzeń metabolicznych u ciężarnych samic, wynikających z hipoglikemii, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym na tkanki rozwijającego się organizmu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, działanie teratogenne, efekt hipoglikemizujący, embriotoksyczność, glimepiryd, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, profil bezpieczeństwa leku, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quator 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Quator, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W szczególności, dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów nie powodowała negatywnych efektów rozwojowych, mimo że ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń reprodukcyjnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tadalafilu w kontekście zdolności rozrodczych.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję czynną, płodność samca, płodność samicy, pole pod krzywą stężenia, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urotrim 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trimetoprimu, substancji czynnej produktu Urotrim, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności. Wyniki te stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi, podkreślając jego korzystny profil przy standardowych dawkach terapeutycznych.
antagonista kwasu foliowego, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt teratogenny, embriotoksyczność, kwas foliowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, suplementacja kwasu foliowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, utrata płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asanix PPH 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rasagiliny, substancji czynnej Asanix PPH, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W testach genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, rasagilina nie wykazała potencjału mutagennego, z wyjątkiem zwiększonej częstości aberracji chromosomalnych przy stężeniach znacznie przekraczających terapeutyczne (stosowanych dawka 1 mg/dobę). Badania rakotwórczości na szczurach i myszach wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów przy ekspozycji 84-339-krotnie wyższej niż stężenia terapeutyczne u ludzi, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolaka oskrzelikowego/pęcherzykowego i/lub raka przy stężeniach 144-213-krotnie przekraczających stężenia terapeutyczne.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hepatocyt, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rasagilina, stężenie w osoczu, stosowanie terapeutyczne, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Actavis, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy ani oddechowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, przy dawkach 25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6 razy wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tadalafilu, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały brak wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała negatywnych efektów, a AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daruph 111 mg
Dazatynib, substancja czynna produktu Daruph, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie układu pokarmowego, krwiotwórczego i limfatycznego, z jelitem jako głównym narządem docelowym u szczurów i małp. Zmiany hematologiczne obejmowały modyfikacje parametrów erytrocytów oraz szpiku kostnego, a w układzie limfatycznym obserwowano limfocytopenię i zmniejszenie masy narządów limfatycznych, wszystkie efekty miały charakter odwracalny po zakończeniu terapii. U małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek po leczeniu do 9 miesięcy, co wymaga dalszej oceny w kontekście długoterminowego bezpieczeństwa. W zakresie hemostazy dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków. Pomimo in vitro wykazania wpływu na kanał potasowy hERG i potencjalnego ryzyka wydłużenia odstępu QT, badania in vivo na małpach nie potwierdziły istotnych zaburzeń elektrokardiograficznych.
agregacja płytek krwi, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, działanie fototoksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, mineralizacja nerek, odstęp QT, rak płaskonabłonkowy, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego - Leksykon substancji czynnych
Famotydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Famotydyna, obecna w preparatach takich jak Famogast, Famotydyna Ranigast oraz Manti Extra, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach, którym podawano dawkę około 2 g/kg mc./dobę (około 2500-krotnie wyższą niż dawka terapeutyczna u ludzi), nie wykazały działania rakotwórczego. Parametr LD50 dla famotydyny wynosił 3000 mg/kg mc. u myszy i szczurów, co klasyfikuje substancję jako o niskiej toksyczności. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności, a testy toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, famotydyna, farmakologia bezpieczeństwa, margines bezpieczeństwa, narząd docelowy toksyczności, nieprawidłowa osteogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa substancji czynnej, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, wskazanie terapeutyczne - Leksykon substancji czynnych
Staphylococcus aureus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Staphylococcus aureus jako składnika liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci (3,5 mg) nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych. Testy wielokrotnego podawania nie ujawniły efektów kumulacyjnych ani opóźnionych działań toksycznych. Ponadto, badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a długoterminowe analizy na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości rakotwórczych. Ocena wpływu na procesy rozrodcze i rozwój potomstwa również nie wykazała negatywnych efektów, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u populacji pediatrycznej.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, Broncho-Vaxom dla dzieci, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodka, Staphylococcus aureus, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny - Leksykon substancji czynnych
Winkrystyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Winkrystyna, alkaloid barwinka, wykazuje istotne działanie teratogenne oraz toksyczne na układ rozrodczy, co potwierdzono w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Substancja czynna preparatu Vincristine Teva wykazuje toksyczność dla płodu oraz negatywny wpływ na płodność, w tym zahamowanie spermatogenezy. Ponadto, przewlekłe stosowanie winkrystyny wiąże się z neurotoksycznością, mielosupresją wynikającą z zahamowania czynności szpiku kostnego oraz toksycznym działaniem na układ pokarmowy. Roztwór do wstrzykiwań winkrystyny siarczanu o stężeniu 1 mg/ml charakteryzuje się pH 3,5-5,5 oraz osmolalnością około 600 mOsm/l, co może mieć znaczenie dla jego bezpieczeństwa stosowania.
aberracje chromosomowe, alkaloid roślinny, aneuploidia, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, mielosupresja, neurotoksyczność, osmolalność roztworu, pH kwasowe, poliploidia, roztwór do iniekcji, siarczan winkrystyny, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Pokrzywy
Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE art. 16c (1) (a) (iii) oraz jej późniejszymi zmianami, dla produktu leczniczego zawierającego liść pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich mieszaninę) nie jest wymagane przeprowadzanie pełnych standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, o ile nie występują szczególne okoliczności wskazujące na taką potrzebę. W przypadku liścia pokrzywy w postaci ziół do zaparzania (1 g/1 g) nie wykonano badań oceniających potencjał genotoksyczny, rakotwórczy ani wpływ na funkcje rozrodcze, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. Brak jest danych wskazujących na mutagenność, zdolność do indukcji aberracji chromosomowych, uszkodzeń DNA czy nowotworów wywoływanych przez składniki pokrzywy.
Brak konieczności przeprowadzania pełnych badań przedklinicznych wynika z długotrwałego, tradycyjnego stosowania liścia pokrzywy w medycynie oraz kwalifikacji produktu do grupy tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych. Zgodnie z przepisami dyrektywy 2001/83/WE, wymagania dotyczące bezpieczeństwa dla takich produktów mogą być ograniczone, co uzasadnia odstąpienie od standardowych badań toksykologicznych. W praktyce klinicznej oznacza to, że liść pokrzywy może być stosowany bez konieczności dodatkowej oceny toksykologicznej, o ile nie pojawią się nowe dane wskazujące na potencjalne ryzyko.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, funkcja rozrodcza, liść pokrzywy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, Urtica dioica, Urtica urens, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Chlorheksydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorheksydyna, szeroko stosowana substancja antyseptyczna, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z dawką LD50 doustną przekraczającą 2 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz LD50 naskórną wynoszącą około 630-637 mg/kg u myszy i ponad 1 g/kg u szczurów. W badaniach przewlekłej toksyczności, dawka NOEL ustalona została na poziomie 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, przy czym wyższe dawki (40 mg/kg) indukowały zmiany w wątrobie, takie jak włóknienia, martwica ogniskowa, rozrost przewodów żółciowych oraz podwyższenie poziomu ALT. Nie zaobserwowano jednoznacznej korelacji pomiędzy podawaniem chlorheksydyny a zaostrzeniem bronchopneumonii u psów, jednak dane te wymagają dalszej weryfikacji. Badania reprodukcyjne i embriotoksyczność nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach do 450 mg/kg u szczurów i 175 mg/kg u królików, a toksyczność matczyna nie występowała poniżej 10 mg/kg masy ciała u szczurów.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bronchopneumonia, chlorheksydyna, dawka LD50, dekspantenol, działanie przeciwdrobnoustrojowe, embriotoksyczność, hemosyderoza, karcynogenność, NOEL, obszar martwicy, odczyn zapalny, odkażanie błon śluzowych, odkażanie skóry, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie naskórne, podwyższony poziom ALT, rozrost przewodów żółciowych, substancja antyseptyczna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna, włóknienie, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venofer 20 mg Fe 3+/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Venofer, zawierającego kompleks żelaza(III) wodorotlenku z sacharozą w stężeniu 20 mg jonów żelaza(III)/ml, obejmowały konwencjonalne testy toksyczności po wielokrotnym podawaniu, które nie wykazały istotnych efektów toksycznych mogących stanowić zagrożenie dla człowieka. Dodatkowo, standardowe badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzającego materiał genetyczny, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa preparatu. W ramach kompleksowej oceny uwzględniono również wpływ na rozród i rozwój potomstwa, gdzie nie stwierdzono negatywnych efektów na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, efekt toksyczny, jon żelaza, kompleks żelaza wodorotlenku z sacharozą, profil bezpieczeństwa preparatu, przebieg ciąży, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, Venofer, wpływ na płodność, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexmedetomidine Altan 4 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa deksmedetomidyny wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego przy dawkach klinicznych. Analizy obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając istotnych zagrożeń. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały specyficznych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i klastogenności. W badaniach reprodukcyjnych na królikach (do 96 μg/kg/dobę i.v.) nie stwierdzono toksycznego wpływu na rozwój zarodków i płodów, a u szczurów (do 200 μg/kg/dobę s.c.) obserwowano zwiększoną śmiertelność embrionalno-płodową, zmniejszenie masy ciała płodów oraz toksyczność u samic ciężarnych, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie toksyczności, deksmedetomidyna, Dexmedetomidine Altan, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakodynamika, farmakokinetyka, narażenie kliniczne, opóźnienie kostnienia, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, śmiertelność embrionalno-płodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimestra 10 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Olimestra, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa typowy dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE. W toksyczności przewlekłej u szczurów i psów zaobserwowano podwyższone stężenia azotu mocznika (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). Histopatologicznie stwierdzono zmiany regeneracyjne nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zmiany te można było ograniczyć przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Charakterystyczne dla tej klasy leków były również neurohormonalne zmiany, takie jak wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy, azot mocznika, badanie genotoksyczności, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie teratogenne, erytrocyty, inhibitor ACE, miedniczka nerkowa, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, parametr hematologiczny, pęknięcie chromosomu, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, przerost komórek, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, wskaźnik czerwonokrwinkowy, zmiany nerkowe, zmiany sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flurhinal 250 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian w dawce 250 mikrogramów/dawkę inhalacyjną, stosowany w postaci aerozolu inhalacyjnego, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania flutykazonu w ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach wykazały potencjalne działania niepożądane charakterystyczne dla glikokortykosteroidów, takie jak wady rozwojowe (np. rozszczep podniebienia) oraz zahamowanie wzrostu płodu, ale tylko przy stężeniach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Retrospektywne badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka ciężkich wad wrodzonych (Major Congenital Malformations, MCM) przy stosowaniu flutykazonu w pierwszym trymestrze w porównaniu do innych wziewnych kortykosteroidów. Stosowanie leku w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o terapii powinna być indywidualna i oparta na dokładnej ocenie stanu klinicznego.
aerozol inhalacyjny, badanie epidemiologiczne, badanie genotoksyczności, biodostępność ogólnoustrojowa, działanie mutagenne, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, kortykosteroid, podanie podskórne, przenikanie leku do mleka, rozszczep podniebienia, stężenie leku w osoczu, trymestr ciąży, wziewny kortykosteroid, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon substancji czynnych
Anidulafungina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania anidulafunginy wykazały hepatotoksyczność przy dawkach 4-6-krotnie przekraczających kliniczne, manifestującą się podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych oraz zmianami morfologicznymi krwi, bez różnic wrażliwości między młodymi a dorosłymi szczurami. Brak dowodów na genotoksyczność potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, natomiast nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności. W zakresie reprodukcji, anidulafungina nie wpływała na płodność samców i samic, jednak przenikała przez łożysko, co potwierdzono obecnością leku w osoczu płodu. W badaniach toksyczności rozwojowej stosowano dawki od 0,2 do 2-krotności zalecanej dawki podtrzymującej 100 mg/dobę u szczurów oraz 1-4-krotności u królików; u szczurów nie stwierdzono toksyczności rozwojowej, natomiast u królików odnotowano niewielkie zmniejszenie masy płodu przy najwyższej dawce, która jednocześnie była toksyczna dla matki.
aktywność enzymu wątrobowego, anidulafungina, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, badanie genotoksyczności, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, echinokandyna, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, infekcja ośrodkowego układu nerwowego, ketamina i ksylazyna, lek przeciwgrzybiczny, morfologia krwi, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie przez łożysko, rozsiana kandydoza, środek znieczulający, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 200 ZK 190 mg
Przedkliniczne badania metoprololu bursztynianu, substancji czynnej leku Beto ZK, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania farmakologiczne potwierdziły typowy profil działania selektywnego antagonisty receptorów beta-1-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów farmakologicznych w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały toksyczności w dawkach klinicznych, a dawki toksyczne były znacznie wyższe niż stosowane terapeutycznie. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły działania uszkadzającego DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na zwierzętach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badania farmakologiczne, badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, beta-adrenolityk, dawka toksyczna, genotoksyczność, klastogenność, metoprolol bursztynian, mutagenność, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przepływ krwi pępowinowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenia kostnienia, zgon płodu, zgon poporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliatilin 1000 250 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa choliny alfosceranu (Gliatilin 1000, 250 mg/ml) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 1 g/kg masy ciała po podaniu pozajelitowym oraz ponad 10 g/kg masy ciała po podaniu doustnym u gryzoni. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 300 mg/kg u szczurów i 150 mg/kg u psów, nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności ani zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych czy w badaniach moczu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie moczu, badanie przedkliniczne, cholina alfosceranu, dawka śmiertelna, dysfagia, działanie teratogenne, Gliatilin, krew obwodowa, mutacja genetyczna, parametr hematologiczny, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform SR 1 g
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w formulacji o przedłużonym uwalnianiu (Etform SR) obejmowała szeroki zakres badań przedklinicznych, w tym standardowe testy farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Toksydologiczne analizy na różnych gatunkach zwierząt nie wskazały na specyficzne narządy docelowe toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tabletek Etform SR w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, metformina chlorowodorek o przedłużonym uwalnianiu, narząd docelowy toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, parametr reprodukcyjny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko rozwoju nowotworu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relpax 40 mg
Bromowodorek eletryptanu, substancja czynna leku Relpax 40 mg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych klinicznie efektów niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwała toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani niekorzystnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych u zwierząt laboratoryjnych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, klastogenności ani indukcji aberracji chromosomowych, co potwierdza brak działania genotoksycznego bromowodorku eletryptanu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksycznego wpływu, badanie toksyczności, bromowodorek eletryptanu, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, klastogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, Relpax, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xevoben XR 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa skojarzenia lewodopy z benserazydem (Xevoben XR) wykazały dawkozależne zmiany szkieletowe u szczurów, głównie niezarośnięte chrząstki nasadowe, obserwowane wyłącznie u osobników w fazie wzrostu. U psów podawanie dużych dawek skutkowało wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczeniem wątroby, wydłużeniem czasu protrombinowego oraz zmniejszeniem ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym, co wskazuje na potencjalny wpływ na funkcję wątroby i układ hematopoetyczny. Test Amesa nie wykazał działania mutagennego lewodopy ani benserazydu, jednak brak jest dodatkowych badań genotoksyczności oraz danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie długoterminowe, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, czas protrombinowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, lewodopa z benserazydem, stłuszczenie wątroby, test Amesa, tkanka krwiotwórcza, toksyczność dla samic, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zgon wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroxol Dr. Max, wykazuje bardzo niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz przewlekłej, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ustalono wartości NOAEL na poziomie 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po dożylnym podaniu ambroksolu również nie wykazały ciężkich działań toksycznych, a obserwowane efekty niepożądane miały charakter przemijający. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksycznego wpływu na narządy docelowe, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, narząd docelowy, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ambroksolu, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Krotamiton – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa krotamitonu, aktywnego składnika preparatów Crotamiton Farmapol, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt, wykazały wysoką tolerancję substancji przy miejscowym stosowaniu. W badaniach toksyczności na królikach, aplikacja pod opatrunkiem raz dziennie przez 3 miesiące w dawce do 250 mg/kg mc. nie wywołała systemowych objawów toksyczności, a jedynym efektem ubocznym było odwracalne, lokalne podrażnienie skóry. Ponadto, nie stwierdzono reakcji nadwrażliwości ani fototoksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania krotamitonu nawet przy ekspozycji na promieniowanie UV.
aplikacja skórna, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, fototoksyczność, infekcja pasożytnicza, krotamiton, podrażnienie skóry, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, reakcja nadwrażliwości, substancja aktywna, toksyczność dermalna, uszkodzenie chromosomu, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatexo 20 mg
Przedkliniczne badania bilastyny, substancji czynnej leku Clatexo (20 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie ujawniły genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego. W toksycznych dawkach dla samic szczurów i królików zaobserwowano jedynie przed- i poimplantacyjną stratę płodów oraz niepełne kostnienie kości, jednak poziomy NOAEL były ponad 30-krotnie wyższe niż ekspozycja przy dawce terapeutycznej u ludzi. W badaniu laktacji u szczurów po podaniu 20 mg/kg mc. bilastyna przenikała do mleka w stężeniu o połowę niższym niż w osoczu matki, choć znaczenie tego dla ludzi pozostaje nieokreślone. Ponadto, doustne podawanie bilastyny do 1000 mg/kg mc./dobę nie wpływało na narządy rozrodcze ani parametry płodności u szczurów, w tym współczynniki łączenia w pary, wskaźniki płodności i częstość zachodzenia w ciążę.
autoradiografia, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie laktacji, bilastyna, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dystrybucja bilastyny, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, kostnienie kości czaszki, lek przeciwhistaminowy, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, strata płodów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ toksyczny, wskaźnik płodności, współczynnik łączenia w pary - Leksykon substancji czynnych
All-rac-α-tokoferyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
All-rac-α-tokoferyl (witamina E) jest składnikiem preparatu Juvit Multi w stężeniu 4,0 mg/ml. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego produktu, dostępne dane literaturowe wskazują na niski potencjał toksyczny all-rac-α-tokoferylu. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały dobrą tolerancję witaminy E nawet przy wysokich dawkach, a standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani kancerogenności tej substancji. Również badania reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego all-rac-α-tokoferylu, jednak brak specyficznych badań dla Juvit Multi ogranicza możliwość pełnej oceny bezpieczeństwa tego preparatu.
all-rac-α-tokoferyl, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, efekt teratogenny, interakcja farmakodynamiczna, octan all-rac-α-tokoferylu, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, preparat wielowitaminowy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, witamina E