Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroxol Dr. Max, charakteryzuje się bardzo niskim wskaźnikiem toksyczności ostrej, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego leku obejmują badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na rozrodczość oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego.¹

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

W badaniach toksyczności po wielokrotnym, doustnym podaniu ambroksolu nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL – no-observed adverse effect levels) przy zastosowaniu następujących dawek:²

• 150 mg/kg mc./dobę u myszy – badanie trwające 4 tygodnie
• 50 mg/kg mc./dobę u szczurów – badania trwające 52 i 78 tygodni
• 40 mg/kg mc./dobę u królików – badanie trwające 26 tygodni
• 10 mg/kg mc./dobę u psów – badanie trwające 52 tygodnie

Co istotne, w żadnym z wymienionych badań nie stwierdzono toksycznego działania ambroksolu chlorowodorku na narządy docelowe, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji.³

Toksyczność przy podaniu dożylnym

Przeprowadzono także czterotygodniowe badania toksyczności ambroksolu podawanego dożylnie w formie 3-godzinnych infuzji na dobę u dwóch gatunków zwierząt:⁴

• Szczury – dawki 4, 14 i 64 mg/kg mc./dobę
• Psy – dawki 45, 90 i 120 mg/kg mc./dobę

Badania te nie wykazały ciężkich miejscowych ani ogólnoustrojowych działań toksycznych, w tym zmian histopatologicznych. Wszystkie obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający, co dodatkowo wskazuje na bezpieczeństwo stosowania ambroksolu chlorowodorku.⁵

Toksyczność reprodukcyjna

Badania wpływu ambroksolu chlorowodorku na rozrodczość nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego substancji przy stosowaniu wysokich dawek:⁶

• do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów
• do 200 mg/kg mc./dobę u królików

Ambroksol nie powodował zaburzeń płodności samic i samców szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę. W badaniu wpływu na około- i pourodzeniowy rozwój szczurów ustalono wartość NOAEL na poziomie 50 mg/kg mc./dobę.⁷

Zaobserwowano jednak, że przy dawce 500 mg/kg mc./dobę ambroksolu chlorowodorek wykazywał nieznaczną toksyczność dla samic psów i ich potomstwa, co objawiało się opóźnionym przyrostem masy ciała oraz zmniejszoną wielkością miotu.⁸

Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy

Kompleksowe badania genotoksyczności ambroksolu chlorowodorku nie wykazały jego mutagennego działania. Przeprowadzono zarówno testy in vitro, jak i in vivo:⁹

• Badania in vitro:
  • test Amesa
  • test aberracji chromosomów
• Badania in vivo:
  • test mikrojądrowy u myszy

Długoterminowe badania karcynogenności również dały wyniki negatywne. Nie wykazano rakotwórczego działania ambroksolu chlorowodorku w następujących badaniach:¹⁰

• Myszy – podawanie w pożywieniu przez 105 tygodni w dawkach 50, 200 i 800 mg/kg mc./dobę
• Szczury – podawanie w pożywieniu przez 116 tygodni w dawkach 65, 250 i 1000 mg/kg mc./dobę

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa przedklinicznego

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Ambroxol Dr. Max. Wszystkie przeprowadzone badania toksyczności ostrej i przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego potwierdzają niskie ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, co uzasadnia stosowanie tej substancji w praktyce klinicznej.¹¹