badanie genotoksyczności
Badanie genotoksyczności to zespół testów laboratoryjnych mających na celu ocenę potencjału substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego. Testy te są niezbędnym elementem oceny bezpieczeństwa farmaceutyków, dodatków do żywności, pestycydów, kosmetyków oraz innych substancji, które mogą mieć kontakt z organizmem ludzkim.
W praktyce klinicznej i badawczej stosuje się kilka standardowych metod badania genotoksyczności. Test Amesa wykrywa mutacje genowe w bakteriach, test mikrojądrowy identyfikuje uszkodzenia chromosomów w komórkach eukariotycznych, a test kometowy pozwala na bezpośrednią ocenę uszkodzeń DNA. Dodatkowo stosuje się testy aberracji chromosomowych oraz wymian chromatyd siostrzanych.
Badania genotoksyczności mają fundamentalne znaczenie w onkologii, toksykologii i farmakologii. Pozytywny wynik testu sugeruje, że dana substancja może przyczyniać się do powstawania mutacji, które z kolei mogą prowadzić do rozwoju nowotworów lub chorób dziedzicznych. Dla lekarzy klinicystów wyniki tych badań stanowią istotną wskazówkę dotyczącą potencjalnych długoterminowych efektów ubocznych stosowanych terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Gastrografin, zawierającego 10 g sodu amidotryzoinianu oraz 66 g megluminy amidotryzoinianu w 100 ml roztworu, nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych. Ocena toksyczności ostrej nie wskazała na ryzyko zatrucia po pojedynczym podaniu, a brak danych dotyczących toksyczności po wielokrotnych dawkach doustnych uznano za uzasadniony ze względu na minimalne wchłanianie amidotryzoesowego kwasu do krążenia ogólnego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, a brak działania teratogennego i embriotoksycznego potwierdzono w badaniach na zwierzętach po dożylnym podaniu. Nie stwierdzono również wyraźnego ryzyka rakotwórczości, biorąc pod uwagę stabilność metaboliczną i farmakokinetykę substancji czynnych.
amidotryzoinian sodu, badanie genotoksyczności, disodu edetynian, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Gastrografin, genotoksyczność, kwas amidotryzoesowy, olejek anyżu gwiaździstego, polisorbat 80, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, reakcja anafilaktoidalna, sacharyna sodowa, środek kontrastowy zawierający jod, substancja kontrastowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, tolerancja miejscowa, właściwość mutagenna - Leksykon substancji czynnych
Benzokaina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benzokaina wykazuje niską toksyczność ogólnoustrojową, co wynika ze słabej rozpuszczalności w wodzie i minimalnego wchłaniania po podaniu miejscowym. W badaniach toksyczności ostrej na gryzoniach wartości LD50 wyniosły odpowiednio 2500 mg/kg u myszy i 3042 mg/kg u szczurów. Ostre działanie toksyczne obejmuje depresję ośrodkowego układu nerwowego, zwiększoną skłonność do drgawek, zahamowanie przewodzenia impulsów i zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego oraz spadek ciśnienia krwi. Istotnym ryzykiem jest również methemoglobinemia. Dane dotyczące toksyczności po wielokrotnym podaniu są ograniczone, jednak badania konwencjonalne dla preparatów zawierających benzokainę, takich jak Sebidin Intensive czy DoppelSept Gardło, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, benzokaina, dawka śmiertelna, drgawki, działanie depresyjne na OUN, erytrocyty polichromatyczne, kurczliwość mięśnia sercowego, LD50, methemoglobinemia, miejscowy środek znieczulający, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewodzenie impulsów serca, spadek ciśnienia krwi, substancja rakotwórcza, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych bakterii, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 100 mcg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Althyxin, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza minimalne działania toksyczne po jednorazowym podaniu wysokich dawek u zwierząt laboratoryjnych. Długoterminowe badania na szczurach i psach ujawniły jednak toksyczność przewlekłą, obejmującą hepatopatię, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na metaboliczne skutki nadmiernej ekspozycji na hormon tarczycy. Warto podkreślić, że w dokumentacji brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje rozrodcze, a także brak specyficznych badań oceniających płodność, rozwój płodu i przebieg ciąży u zwierząt laboratoryjnych.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, mutacja genetyczna, mutagenność, narząd wewnętrzny, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze, uszkodzenie genomu, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lizyna, jako aminokwas egzogenny niezbędny do syntezy białek, jest powszechnie stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego, najczęściej w formie chlorowodorku, jednowodnej lub octanu. Dane przedkliniczne wskazują, że toksyczność lizyny jest ściśle związana z zaburzeniem równowagi aminokwasowej, a nie z samą substancją, co potwierdza bezpieczeństwo jej stosowania w mieszaninach aminokwasowych przy zachowaniu odpowiednich proporcji. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu lizyny w zalecanych dawkach, choć brak jest szczegółowych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym samej lizyny oraz specyficznych badań dotyczących rakotwórczości, genotoksyczności i wpływu na rozród i rozwój potomstwa dla większości preparatów zawierających ten aminokwas.
aminokwas egzogenny, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, białko ustrojowe, emulsja tłuszczowa, farmakologia bezpieczeństwa, hipercholesterolemia, lizyna chlorowodorek, lizyna jednowodna, małopłytkowość, mieszanina aminokwasowa, niewydolność nerek, octan lizyny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, równowaga aminokwasowa, stłuszczenie wątroby, synteza białek, toksyczny wpływ na rozród, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urocare 5 mg
Solifenacyny bursztynian, substancja czynna leku Urocare, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocena wpływu na płodność i rozród nie wskazały na ryzyko dla pacjentów. Testy genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania solifenacyny, co świadczy o korzystnym profilu bezpieczeństwa przy długotrwałej ekspozycji.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt uboczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, ośrodkowy układ nerwowy, solifenacyna bursztynian, stężenie solifenacyny w osoczu, układ sercowo-naczyniowy, zagrożenie kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dacepton 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa apomorfiny chlorowodorku półwodnego, substancji czynnej preparatu Dacepton, obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na rozród. Badania toksyczności podskórnej nie wykazały zagrożeń wykraczających poza znane informacje z Charakterystyki Produktu Leczniczego, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa przy klinicznym stosowaniu. W testach genotoksyczności in vitro apomorfina wykazała działanie mutagenne i klastogenne, jednak efekt ten przypisano produktom utleniania, gdyż sama apomorfina bez tych produktów nie wykazywała genotoksyczności. W modelu szczurzym apomorfina nie wykazała działania teratogennego, choć toksyczne dawki u samic powodowały negatywne skutki u potomstwa, takie jak utrata opieki matczynej i niewydolność oddechowa noworodków.
apomorfiny chlorowodorek półwodny, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, chlorek sodu, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne i klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nadwrażliwość na składniki, niewydolność oddechowa, pirosiarczyn sodu, potencjał rakotwórczy, produkt utleniania, roztwór do infuzji, toksyczność po wielokrotnym podaniu - Leksykon substancji czynnych
Minoksydyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Minoksydyl, stosowany miejscowo w leczeniu łysienia androgenowego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Badania toksykologiczne na zwierzętach nie wykazały toksyczności narządowej przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną u ludzi. Specyficzne zmiany hemodynamiczne w sercu obserwowane u psów nie mają odpowiednika u ludzi. Minoksydyl nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano wzrost częstości nowotworów hormonozależnych, jednak mechanizm ten jest wtórny do hiperprolaktynemii indukowanej wysokimi dawkami, co nie ma przełożenia na stosowanie kliniczne u ludzi. Miejscowe stosowanie minoksydylu nie wpływa na układ hormonalny kobiet, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo terapii.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, łysienie androgenowe, minoksydyl, nowotwór hormonozależny, podrażnienie skóry, potencjał mutagenny, reakcja fotoalergiczna, tolerancja miejscowa, układ hormonalny, wpływ na płodność, zapłodnienie, zmiana hemodynamiczna - Leksykon substancji czynnych
Caulophyllum thalictroides – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Caulophyllum thalictroides, obecny w preparatach Mastodynon (81,0 mg/tabletka), Mastodynon N (10 g/100 g kropli) oraz Pascofemin (0,75 g/10 g kropli), nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. Badania toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dla Mastodynon i Mastodynon N nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność. Wyniki te potwierdzają brak mutagennego potencjału oraz bezpieczeństwo stosowania w kontekście reprodukcyjnym dla preparatów zawierających Caulophyllum thalictroides w rozcieńczeniu D4. Niemniej jednak, istotnym ograniczeniem jest brak danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej dla Caulophyllum thalictroides w badaniach przedklinicznych, zwłaszcza dla produktu Pascofemin, który zawiera substancję w rozcieńczeniu D2. Brak tych informacji utrudnia pełną ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego tej substancji, co jest szczególnie istotne ze względu na potencjalne różnice w profilu działania i bezpieczeństwie pomiędzy różnymi rozcieńczeniami homeopatycznymi. Konieczne są dalsze badania w celu uzupełnienia tych luk.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, bezpieczeństwo przedkliniczne, Caulophyllum thalictroides, działanie mutagenne, działanie teratogenne, parametr toksykologiczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, test genotoksyczności, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pharmavate 100 j.m./ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa ludzkiego VIII czynnika krzepnięcia (Pharmavate) koncentrują się na toksykologii reagentów stosowanych w procesie produkcji, zwłaszcza substancji używanych do inaktywacji wirusów metodą rozpuszczalnik/detergent (SD). Kluczowymi związkami są tri-n-butylofosforan (TNBP) oraz polisorbatu 80 (Tween 80). Badania wykazały, że ekspozycja na stężenia tych substancji, przewidywane u pacjentów, niesie bardzo niskie ryzyko działań niepożądanych. W szczególności, toksykologiczne testy wielokrotnego podawania nie ujawniły objawów toksyczności u zwierząt nawet przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, ekspozycja terapeutyczna, inaktywacja wirusów, metoda rozpuszczalnik/detergent, niejonowy surfaktant, polisorbat 80, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik organiczny, toksyczność dawki wielokrotnej, tri-n-butylofosforan, VIII czynnik krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranolteril 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winianu tolterodyny, substancji czynnej Ranolteril 1 mg i 2 mg, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów. W modelach zwierzęcych (myszy, króliki) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym, choć przy stężeniach w osoczu wielokrotnie przekraczających Cmax (20×) i AUC (7× u myszy, 3× u królików) odnotowano zwiększoną śmiertelność zarodków oraz wady wrodzone. Wyniki te podkreślają bezpieczeństwo stosowania tolterodyny w zalecanych dawkach, z zachowaniem ostrożności przy potencjalnym narażeniu na wysokie stężenia.
badanie elektrofizjologiczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dysuria, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, funkcja rozrodcza, gen HERG, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prąd potasowy, repolaryzacja, śmiertelność zarodków, stężenie terapeutyczne, wada wrodzona, winian tolterodyny, włókna Purkinjego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acecor 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące acebutololu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej, przy podawaniu doustnym i dożylnym. Nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych w dawkach terapeutycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych u potomstwa zwierząt, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności do indukowania mutacji genetycznych. Długoterminowe badania kancerogenności na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach przekraczających terapeutyczne, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
acebutolol, badanie genotoksyczności, diacetolol, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, margines terapeutyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zdolność rozrodcza, związek macierzysty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tormexal forte –
Maść Tormexal forte zawiera cynku tlenek (20 g/100 g), wyciąg płynny z kłącza pięciornika (3 g/100 g), ichtamol (2 g/100 g) oraz boraks (1 g/100 g). Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że miejscowa aplikacja tych substancji nie wiąże się z istotnym ryzykiem toksycznym, genotoksycznym ani karcynogennym. Wielokrotne podawanie składników nie wywołało efektów toksycznych, a badania genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego i ryzyka rozwoju nowotworów. Ponadto, substancje nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, co jest istotne dla pacjentów w wieku reprodukcyjnym.
aplikacja miejscowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo stosowania, boraks, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ichtamol, potencjał genotoksyczny, proces rozrodczy, ryzyko karcynogenne, tlenek cynku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, Tormexal forte, uszkodzenie materiału genetycznego, wyciąg z pięciornika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apenal 500 mg
Analiza danych przedklinicznych dotyczących paracetamolu, substancji czynnej preparatu Apenal (250 mg i 500 mg, czopki), nie wykazała istotnych informacji wpływających na zalecane dawkowanie i stosowanie leku, które nie byłyby już uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Niemniej jednak, brak jest konwencjonalnych badań klinicznych przeprowadzonych zgodnie z aktualnymi standardami oceniających toksyczny wpływ paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa, co stanowi istotną lukę w danych przedklinicznych. Ponadto, dokumentacja nie zawiera szczegółowych wyników dotyczących genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym, które są standardowymi elementami kompleksowej oceny bezpieczeństwa farmakologicznego substancji leczniczych.
Apenal, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, karmienie piersią, kobieta w ciąży, paracetamol, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa leku, rozwój potomstwa, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dimethyl fumarate Reddy 240 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fumaranu dimetylu obejmują szeroki zakres analiz genotoksyczności, rakotwórczości, toksykologii ogólnej oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Testy genotoksyczności (Ames, aberracje chromosomalne, test mikrojąderkowy in vivo) nie wykazały działania mutagennego. W badaniach rakotwórczych u myszy i szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość raka komórek kanalikowych nerek przy dawkach 75 mg/kg m.c./dobę u myszy (ekspozycja AUC porównywalna z dawką terapeutyczną u ludzi) oraz 100 mg/kg m.c./dobę u szczurów (około 2-krotnie wyższa ekspozycja niż u ludzi). Dodatkowo u myszy i szczurów stwierdzono zmiany nowotworowe w przedżołądku, jednak brak odpowiednika anatomicznego u ludzi ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. W badaniach toksyczności przewlekłej u różnych gatunków zwierząt obserwowano uszkodzenia nerek, w tym regenerację nabłonka kanalików nerkowych oraz rozrost kanalików, przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecaną dawkę terapeutyczną (np. u psów dawka graniczna zanik kory nerki była 3-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, u małp martwica komórek przy dawce 2-krotnie wyższej, a włóknienie i zanik kory przy dawce 6-krotnie wyższej). W jądrach szczurów i psów obserwowano zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego przy dawkach od poziomu terapeutycznego do 3-krotnie wyższego, bez jasnego znaczenia klinicznego.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, błona łożyskowa, brodawczak płaskonabłonkowy, densytometria kości, fumaran dimetylu, fumaran diroksymel, fumaran monometylu, gruczolak jąder z komórek Leydiga, hiperkeratoza, hiperplazja, martwica pojedynczych komórek, nabłonek kanalików nerkowych, NOAEL, opóźnione kostnienie, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedżołądek, rak komórek kanalikowych nerek, rozrost kanalików nerkowych, rozrost komórek płaskonabłonkowych, test mikrojąderkowy, włóknienie śródmiąższowe, zanik kory nerki, zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego - Leksykon substancji czynnych
Alfa-escyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alfa-escyna, będąca substancją czynną leków AESCIN w formie tabletek powlekanych 20 mg oraz żelu o stężeniach 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne, toksykologiczne po wielokrotnym podaniu oraz testy genotoksyczności (m.in. testy na bakteriach Salmonella typhimurium i test mikrojąderkowy na myszach) nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Alfa-escyna nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdza brak uszkodzeń DNA i chromosomów w warunkach in vivo i in vitro.
alfa-escyna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, tabletka powlekana, test mikrojąderkowy, test płytkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DHC Continus 60 mg
Profil bezpieczeństwa dihydrokodeiny winianu, substancji czynnej produktu leczniczego DHC Continus w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu (60 mg i 90 mg), opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych farmakologicznych, przy jednoczesnym braku szczegółowych badań przedklinicznych. W dokumentacji rejestracyjnej nie przeprowadzono standardowych testów genotoksyczności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy in vivo, ani badań oceniających potencjał kancerogenny w modelach zwierzęcych, w tym długoterminowych badań na gryzoniach. Ponadto, brak jest danych dotyczących wpływu dihydrokodeiny winianu na płodność samców i samic, rozwój zarodkowo-płodowy, rozwój pre- i postnatalny oraz teratogenność, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży i wpływu na rozwój potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dihydrokodeina winian, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesicare 1 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu w postaci zawiesiny doustnej (1 mg/ml) wykazała brak istotnych zagrożeń toksykologicznych w konwencjonalnych badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozrodczość, rozwój zarodka i płodu, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Badania te nie wykazały działań niepożądanych na główne układy fizjologiczne, mutagenności ani kancerogenności, co potwierdza profil bezpieczeństwa substancji u dorosłych zwierząt doświadczalnych. Dodatkowo, testy miejscowego działania drażniącego na królikach potwierdziły brak podrażnienia oczu po ekspozycji na zawiesinę doustną Vesicare, co jest istotne w kontekście przypadkowego kontaktu z błonami śluzowymi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja w osoczu, miejscowe działanie drażniące, mutacja genowa, populacja pediatryczna, rozwój zarodka i płodu, śmiertelność, solifenacyna bursztynianu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozrodczość, zawiesina doustna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchostop Duo na kaszel (120 mg + 830 mg)/15 ml
Produkt leczniczy Bronchostop Duo (120 mg + 830 mg/15 ml) został poddany szczegółowej ocenie genotoksyczności w badaniach przedklinicznych, obejmujących zarówno cały preparat, jak i jego składniki aktywne, takie jak wyciągi z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.), olejek tymiankowy oraz suchy ekstrakt korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L.). W żadnym z przeprowadzonych testów nie wykazano działania mutagennego, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego komórek przy stosowaniu syropu Bronchostop Duo. Ocena ta potwierdza bezpieczeństwo preparatu pod kątem potencjalnej genotoksyczności.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, Bronchostop Duo, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, olejek tymianku, potencjał mutagenny, prawoślaz, proces nowotworowy, rozwój płodu, rozwój postnatalny, toksyczność reprodukcyjna, tymianek, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość rakotwórcza, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej w produktach Nebulin (0,5 mg/2 mL oraz 1 mg/2 mL, zawiesina do nebulizacji), wykazały, że profil toksyczności jest zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów, bez pojawienia się nieoczekiwanych efektów toksycznych. Badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego, aberracji chromosomowych czy innych uszkodzeń DNA, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano jednak działanie teratogenne, w tym rozszczep podniebienia i deformacje układu kostnego, co wskazuje na ryzyko zniekształceń płodów przy ekspozycji na glikokortykosteroidy.
aberracja chromosomowa, anomalia rozwojowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, budezonid, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, nebulizacja, rozszczep podniebienia, toksyczność budezonidu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memigmin 10 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna leku Memigmin, wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjalne efekty neurotoksyczne, takie jak wakuolizacja i martwica neuronów (uszkodzenie typu Olney’a), obserwowane u szczurów po podaniu bardzo wysokich dawek prowadzących do dużych stężeń w surowicy. Objawy przedkliniczne, w tym ataksja, poprzedzały te zmiany. Jednakże w długoterminowych badaniach na gryzoniach i innych gatunkach nie stwierdzono neurotoksyczności, co ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. Dodatkowo, u psów i gryzoni zaobserwowano zmiany w narządzie wzroku, które nie występowały u małp ani w badaniach okulistycznych u ludzi, sugerując specyficzność gatunkową i brak istotnego wpływu klinicznego. W płucach gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach związane z kumulacją memantyny, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
amfifilny kation, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, ekspozycja leku, fosfolipid, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, lizosom, makrofag płucny, memantyna chlorowodorek, potencjał kancerogenny, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja płuc - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem nie wykazały specyficznych zagrożeń dla ludzi przy wielokrotnym podawaniu. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjalnej rakotwórczości, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i myszach zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotów, opóźnione kostnienie, wady żeber oraz zmniejszenie masy ciała płodów i noworodków, a także zwiększoną śmiertelność okołoporodową, jednak efekty te korelowały z toksycznością matczyną, sugerując ich wtórny charakter.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, martwe urodzenie, piperacylina z tazobaktamem, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, śmiertelność noworodków, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Eteksylan Stada 110 mg
Dabigatran eteksylan przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych, które potwierdziły jego profil bezpieczeństwa bez wykazania istotnych zagrożeń toksykologicznych dla zdrowia ludzkiego. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych efektów niepożądanych, przy czym obserwowane działania toksyczne były związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku jako antykoagulantu. W badaniach na samicach gryzoni przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja kliniczna) zaobserwowano zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zarodków. W toksycznych dawkach (5-10-krotnie wyższych) u szczurów i królików stwierdzono zmniejszenie masy płodów, obniżoną przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych, co wiązało się z toksycznością matczyną. Podobnie, w badaniach pre- i postnatalnych dawki 4-krotnie przekraczające ekspozycję kliniczną powodowały zwiększoną umieralność płodów, podkreślając zależność między toksycznością matczyną a niekorzystnymi efektami rozwojowymi.
aktywność farmakologiczna, antykoagulant, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, incydent krwawienia, mezylan, płodność, toksyczność matczyna, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nonpres 50 mg
Przedkliniczne badania eplerenonu, substancji czynnej preparatu Nonpres, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla płodności, rozwoju zarodka, płodu ani rozwoju pourodzeniowego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie rakotwórcze, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój nowotworu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 225 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, będąc dobrze tolerowaną przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi (maksymalna dawka 600 mg/dobę). W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania na szczurach i małpach zaobserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ataksja, zmniejszenie lub nadmierna aktywność ruchowa, jednak występowały one przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej dawki terapeutyczne. Istotnym efektem była zwiększona częstość zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż u ludzi. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Wpływ na rozrodczość u szczurów był przemijający i obserwowany tylko przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Badania genotoksyczności jednoznacznie potwierdziły brak działania genotoksycznego pregabaliny zarówno in vitro, jak i in vivo.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, pregabalin reddy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, ryzyko karcynogenne, zaburzenie koordynacji ruchowej, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tarsime 250 mg
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej produktu leczniczego Tarsime, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie ujawniły ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój płodu nie wskazała na ryzyko teratogenne ani negatywny wpływ na płodność i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Brak jest również dowodów na karcinogenność cefuroksymu aksetylu, choć specyficzne badania karcinogenności nie zostały przeprowadzone.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, test laboratoryjny, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uronorm 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Uronorm, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu człowieka, takich jak układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy czy układ oddechowy. Wielokrotne podawanie substancji w różnych dawkach nie ujawniło toksyczności ani negatywnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych. Testy genotoksyczności i kancerogenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego działania solifenacyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy nie wykazały istotnych zagrożeń dla płodności i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, bursztynian solifenacyny, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisocard dostępnego w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg i 7,5 mg, wykazały typowy dla beta-adrenolityków profil farmakologiczny bez nieoczekiwanych działań niepożądanych. Wielokrotne podawanie bisoprololu nie ujawniło specyficznych efektów toksycznych, co sugeruje dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału bisoprololu, potwierdzając jego bezpieczeństwo w kontekście ryzyka nowotworowego.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, Bisocard, bisoprolol fumaran, charakterystyka produktu leczniczego, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lek beta-adrenolityczny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil farmakologiczny, resorpcja zarodka, tabletka powlekana, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisocard, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena farmakologiczna potwierdziła typowy dla beta-adrenolityków profil działania, bez nieoczekiwanych efektów ubocznych na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły dodatkowych efektów toksycznych poza znanymi działaniami farmakodynamicznymi. Testy genotoksyczności i mutagenności dały wyniki negatywne, a długoterminowe badania nie wykazały potencjału rakotwórczego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa bisoprololu pod względem genetycznym i onkogennym.
badanie genotoksyczności, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, klastogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał onkogenny, receptor beta-adrenergiczny, resorpcja płodu, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, urodzeniowa masa ciała, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wzrost wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoloft 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność prawdopodobnie związaną z toksycznym działaniem leku na organizm matki. Wczesna umieralność okołoporodowa i zmniejszenie masy ciała potomstwa występowały jedynie w pierwszych dniach po urodzeniu, co sugeruje wpływ ekspozycji in utero po 15. dniu ciąży, jednak opóźnienia rozwojowe były raczej konsekwencją działania na organizm matki niż bezpośrednim efektem na płód, co nie wskazuje na istotne ryzyko dla ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, in utero, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwojowe, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, sertralina, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, umieralność okołoporodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silungo 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej leku Silungo, wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy dawce terapeutycznej 20 mg. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły niepokojących efektów przy ekspozycji odpowiadającej dawce klinicznej, a toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalny poziom u ludzi. Ponadto, testy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. W badaniach reprodukcyjnych efekty toksyczne u potomstwa pojawiły się jedynie przy dawce 60 mg/kg, czyli około 50-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna 20 mg stosowana u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, monitorowanie kliniczne, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, podanie wewnątrzmaciczne, rozwój potomstwa, substancja czynna, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – neoFuragina 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne furazydyny, substancji czynnej leku neoFuragina (50 mg), wykazały brak istotnych klinicznie objawów toksyczności po podaniu wielokrotnym, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania kancerogennego, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu furazydyny.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, funkcja rozrodcza, furazydyna, mutacja genowa, neoFuragina, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rectanal Enema (14 g + 5 g)/100 ml
Produkt leczniczy Rectanal Enema, zawierający sodu diwodorofosforan jednowodny (14 g/100 ml) oraz disodu fosforan dwunastowodny (5 g/100 ml) w formie roztworu doodbytniczego, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy obejmowały ocenę farmakologiczną pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń, w tym braku kumulacji toksycznych efektów, braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz braku negatywnego wpływu na procesy rozrodcze.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, disodu fosforan dwunastowodny, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, funkcja fizjologiczna organizmu, karcynogeneza, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, Rectanal Enema, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyrtec 1 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Zyrtec (1 mg/ml, roztwór doustny), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak kumulacji toksyczności i niekorzystnych efektów przy długotrwałym stosowaniu. Ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutagenności i aberracji chromosomowych, nie wskazała na potencjał uszkodzenia materiału genetycznego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z cetyryzyną dichlorowodorkiem.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, kumulacja toksyczności, mutacja genowa, ocena przedkliniczna, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Zyrtec - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esputicon 200 mg
Dimetykon, substancja czynna produktu leczniczego Esputicon, charakteryzuje się chemiczną obojętnością oraz brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, co determinuje jego korzystny profil bezpieczeństwa. Pozostaje on w świetle jelita, gdzie działa powierzchniowo, a następnie jest wydalany w stanie niezmienionym, eliminując ryzyko układowych działań toksycznych. Badania toksykologiczne, przeprowadzone zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi, nie wykazały istotnych objawów toksyczności ostrej ani po podaniu wielokrotnym, co potwierdza brak ekspozycji narządów wewnętrznych na działanie dimetykonu.
badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, brak wchłaniania, dimetykon, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie powierzchniowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Mannitol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mannitol, stosowany zarówno jako substancja czynna, jak i pomocnicza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie dostępnych danych przedklinicznych. Badania toksyczności przewlekłej, przeprowadzone głównie na produktach zawierających mannitol jako substancję pomocniczą (np. Betahistyna Bluefish), wykazały dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg mc. u szczurów i 25 mg/kg mc. u psów, bez istotnych zmian biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności produktów zawierających mannitol (np. ALYOSTAL z zawartością do 40 mg/ml mannitolu) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego in vitro. Ponadto, długoterminowe badania toksyczności przewlekłej nie potwierdziły działania rakotwórczego, a badania reprodukcyjne betahistyny (substancji czynnej w Betahistynie Bluefish) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, implantację, przebieg porodu ani rozwój płodu przy dawkach do 250 mg/kg mc. u szczurów i do 100 mg/kg mc. u królików.
badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, dichlorowodorek betahistyny, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, liofilizat, Mannitol 20%, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, substancja pomocnicza, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg alergenowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z owocu kopru włoskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nalewka z owocu kopru włoskiego (Foeniculi tinctura) jest składnikiem leczniczym w preparatach takich jak Sirupus Pini compositus (1,0 g nalewki na 100 g syropu) oraz SYROP Z SOSNY I KOPRU WŁOSKIEGO ZIOŁOWA TRADYCJA. Aktualne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania nalewki są jednak bardzo ograniczone lub nieistniejące. Brak jest kompleksowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa specyficznych dla tej substancji. W dokumentacji Sirupus Pini compositus wskazano jedynie na niską toksyczność ostrą substancji czynnych preparatu, jednak bez podania konkretnych wartości LD50 lub LDL0 dla nalewki z kopru włoskiego. Nie prowadzono również badań toksyczności przewlekłej ani badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane przedkliniczne, dane toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, najniższa dawka śmiertelna, nalewka z kopru włoskiego, nalewka z owocu kopru włoskiego, rozwój potomstwa, ryzyko dla płodu, Sirupus Pini compositus, środki ostrożności, substancja czynna, syrop z sosny i kopru włoskiego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Glenmark 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu, prowadzone na szczurach i małpach przez okres do 9 miesięcy, wykazały wielonarządowe działania niepożądane obejmujące przewód pokarmowy (wymioty, biegunki), nadnercza (przekrwienie kory, krwotoki, martwica z włóknieniem), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), zewnątrzwydzielniczą część trzustki (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zaburzenia rozwoju pęcherzyków jajnikowych). Zmiany te występowały przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu i były w większości odwracalne w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, obniżenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Zmiany w macicy i płytce wzrostowej kości wiązano z farmakologicznym działaniem sunitynibu.
aberracja chromosomalna liczbowa, atrezja pęcherzyków jajnikowych, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, mutagenność bakteryjna, mysz transgeniczna rasH2, nadnercza, odstęp QTc, organogeneza, płytka wzrostowa kości, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep wargi, rozszczep wargi i podniebienia, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, ślinianki, szpik kostny, toksyczny wpływ na rozród, układ endokrynny, układ limfatyczny i krwiotwórczy, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa szkieletu płodu, węzeł chłonny, zanik błony śluzowej, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zewnątrzwydzielnicza część trzustki, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Areplex 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klopidogrelu wykazały, że podawanie dawek ≥25-krotnie wyższych niż kliniczna (75 mg/dobę) u szczurów i pawianów powodowało zmiany w wątrobie związane z wpływem na enzymy metabolizujące, jednak u pacjentów w dawkach terapeutycznych nie zaobserwowano takich efektów. Wysokie dawki indukowały również zapalenie i nadżerki błony śluzowej żołądka oraz wymioty, co nie występowało przy dawkach klinicznych. Długoterminowe badania na myszach (78 tygodni) i szczurach (104 tygodnie) przy dawkach do 77 mg/kg/dobę nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń genetycznych. Badania reprodukcyjne wskazały na brak wpływu na płodność i teratogenność u szczurów i królików, choć u szczurów karmiących obserwowano niewielkie opóźnienie rozwoju potomstwa.
badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczności, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, klopidogrel, nadżerka błony śluzowej żołądka, płodność, potencjał rakotwórczy, test in vitro, test in vivo, toksyczność wątrobowa, tolerancja żołądkowa, wada rozwojowa, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Sulfatiazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulfatiazolu, składnika preparatu Sulfarinol (50 mg/ml sulfatiazolu i 1 mg/ml azotanu nafazoliny), wykazały, że substancja ta charakteryzuje się relatywnie dobrym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Przeprowadzone badania obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Wyniki nie wskazały na istotne ryzyko genotoksyczne, rakotwórcze ani negatywny wpływ na płodność i rozwój potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne sulfatiazolu w dawkach terapeutycznych.
azotan nafazoliny, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, błona śluzowa nosa, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, krople do nosa, nafazolina, Sulfarinol, sulfatiazol, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie mikrokrążenia, zwężenie naczyń włosowatych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Synthon 25 mg
Badania przedkliniczne sunitynibu (Sunitinib Synthon) wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych, obejmującą przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy. Zaobserwowano m.in. nudności, biegunki, przekrwienia i krwotoki nadnerczy, zmniejszenie liczby komórek szpiku, degranulację komórek trzustki, przerost gronek ślinianek, zanik macicy i zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych. Dodatkowo stwierdzono wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost mezangium nerkowego oraz przerost komórek przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu był ograniczony – brak mutagenności i działania klastogennego in vivo, jednak zaobserwowano poliploidię in vitro. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu aktywnego.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dysfagia, działanie klastogenne, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, martwica komórek, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia kręgów, organogeneza, płytka wzrostu, poliploidia, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śródbłoniak krwionośny, śródbłoniak krwionośny złośliwy, stężenie osoczowe, sunitynibu jabłczan, szpik kostny, wada rozwojowa szkieletu, właściwość mutagenna, zanik błony śluzowej, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez działania mutagennego, embriotoksycznego czy teratogennego. Inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, mogą jednak opóźniać rozwój płodu, prowadząc do wad wrodzonych i zwiększonej śmiertelności okołoporodowej u gryzoni i królików. Indapamid, nawet w dawkach 40-8000 razy przekraczających terapeutyczne, wykazuje nasilenie działania moczopędnego, bez mutagenności, karcynogenności czy wpływu na płodność. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, zwłaszcza żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność dla matek u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie większych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) u szczurów i myszy powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, ale nie wpływała na płodność przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego dla żadnej z substancji.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, obwodowy rozkurcz naczyń, ostra toksyczność, śmierć płodu, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie nerki, wada wrodzona