roztwór glukozy
Roztwór glukozy to preparat medyczny zawierający glukozę (cukier prosty) rozpuszczoną w wodzie do iniekcji. W praktyce klinicznej stosowany jest w różnych stężeniach, najczęściej jako 5%, 10%, 20%, 40% lub 50% roztwór.
Główne zastosowania roztworu glukozy obejmują: suplementację kalorii w żywieniu pozajelitowym, leczenie hipoglikemii, dostarczanie płynów w odwodnieniu, użycie jako nośnik dla leków oraz stosowanie w procedurach diagnostycznych. W zależności od stężenia, roztwory glukozy mają różną osmolarność i wartość energetyczną.
Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie roztworów glukozy może prowadzić do hiperglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą. Wysokie stężenia glukozy (20% i więcej) podaje się wyłącznie do żył o dużym przepływie, najczęściej centralnych, ze względu na ryzyko podrażnienia śródbłonka naczyń żylnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Metotreksat Accord 100 mg/ml
Metotreksat Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, dostępny w fiolkach o objętościach 5 ml (500 mg), 10 ml (1000 mg) oraz 50 ml (5000 mg). Preparat jest przejrzystym, żółtym roztworem o pH 7,0-9,0, zawierającym substancje pomocnicze, w tym 10,60 mg/ml sodu (0,461 mmol/ml). Roztwór należy rozcieńczać w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu, przy czym stabilność rozcieńczonego preparatu wynosi do 36 godzin w temperaturze 20-25°C oraz do 35 dni w 2-8°C. Po otwarciu fiolkę należy zużyć natychmiast, a niewykorzystany roztwór traktować jako odpad niebezpieczny. Nie zaleca się mieszania metotreksatu z innymi lekami ze względu na brak badań zgodności.
aluminiowe uszczelnienie, błona śluzowa, ciąża, cytostatyk, cytotoksyczność, fiolka, guma butylowa, komora laminarna, koncentrat do sporządzania roztworu, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kontrola wizualna, maska ochronna, metotreksat, odpady niebezpieczne, odzież ochronna, okulary ochronne, płyn ustrojowy, rękawice ochronne, roztwór glukozy, roztwór NaCl, substancja pomocnicza, terapia przeciwnowotworowa, warunki jałowe, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omegaflex plus Produkt złożony
Produkt leczniczy Omegaflex plus, będący emulsją do infuzji, nie był poddany szczegółowym badaniom nieklinicznym, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa jego stosowania. Emulsja zawiera triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (20 g/1000 ml), oczyszczony olej sojowy (16 g/1000 ml) oraz triglicerydy kwasów omega-3 (4 g/1000 ml). W badaniach przedklinicznych wykazano, że ß-sitosterol, obecny w oleju sojowym jako fitoestrogen, może wpływać na funkcje rozrodcze zwierząt, powodując m.in. zaburzenia płodności, zmniejszenie masy jąder i obniżenie stężenia plemników u szczurów oraz zmniejszenie odsetka ciąż u królików. Jednakże droga podania w tych badaniach (podskórna, dopochwowa) różni się od dożylnej stosowanej klinicznie, co zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia podobnych efektów u pacjentów.
Brak jest specyficznych danych przedklinicznych dotyczących pozostałych składników Omegaflex plus, takich jak roztwór aminokwasów i glukozy, które stanowią podstawę odżywczą produktu. Pomimo ograniczonych danych, aktualny stan wiedzy nie wskazuje na istotne ryzyko toksyczne przy stosowaniu produktu zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi. Potencjalne ryzyko związane z obecnością fitoestrogenów w oleju sojowym nie ma klinicznego znaczenia przy dożylnym podawaniu emulsji w dawkach takich jak 20 g triglicerydów nasyconych, 16 g oleju sojowego i 4 g omega-3 na 1000 ml infuzji. W związku z tym Omegaflex plus może być stosowany bez istotnych obaw o toksyczność czy wpływ na rozrodczość u ludzi.
beta-sitosterol, emulsja do infuzji, fitoestrogen, funkcja rozrodcza, model zwierzęcy, olej sojowy oczyszczony, oligozoospermia, podanie dożylne, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, terapia substytucyjna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, triglicerydy kwasów omega-3, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, zmniejszenie masy jąder, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Skład i postać leku – Etoposid Ebewe 50 mg/2,5 ml
Etoposid-Ebewe to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml, dostępny w fiolkach o pojemnościach 2,5 ml (50 mg), 5 ml (100 mg), 10 ml (200 mg) oraz 20 ml (400 mg). Substancją czynną jest etopozyd, a preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak alkohol benzylowy (20 mg/ml) i etanol 96,7% (260,60 mg/ml), które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta. Koncentrat wymaga rozcieńczenia wyłącznie w izotonicznym roztworze chlorku sodu lub glukozy do infuzji, przy czym stężenie etopozydu w roztworze nie powinno przekraczać 0,4 mg/ml, aby zapobiec wytrącaniu osadu. Preparatu nie należy mieszać z innymi lekami, a nierozcieńczony koncentrat może uszkadzać urządzenia z polimerów akrylowych lub ABS. Przechowywanie fiolki powinno odbywać się w temperaturze do 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji.
alkohol benzylowy, etopozyd, koncentrat do sporządzania roztworu, lek przeciwnowotworowy, niezgodność farmaceutyczna, odpad cytotoksyczny, produkt leczniczy, reakcja skórna, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, stabilność fizyczna i chemiczna, substancja czynna, warunki aseptyczne, właściwość cytotoksyczna, wytrącanie osadu - Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Dawkowanie i sposób podawania
Filgrastym (Neupogen) jest czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), stosowanym w leczeniu neutropenii wywołanej chemioterapią cytotoksyczną, po przeszczepieniu szpiku kostnego, w mobilizacji hematopoetycznych komórek progenitorowych (PBPC) oraz w leczeniu ciężkiej przewlekłej neutropenii (wrodzonej, idiopatycznej, cyklicznej) i neutropenii związanej z zakażeniem HIV. Podstawowa dawka w chemioterapii wynosi 5 μg/kg mc./dobę, podawana podskórnie lub dożylnie (po rozcieńczeniu 5% roztworem glukozy), rozpoczynając co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii i kontynuując do powrotu liczby granulocytów obojętnochłonnych (ANC) do wartości prawidłowych. W leczeniu mieloablacyjnym dawka początkowa to 10 μg/kg mc./dobę, z dostosowaniem dawki po przekroczeniu nadiru ANC (>1,0 × 10⁹/l przez 3 dni zmniejszenie dawki do 5 μg/kg, a następnie odstawienie po kolejnych 3 dniach). Mobilizacja PBPC w monoterapii wymaga 10 μg/kg mc./dobę przez 5-7 dni, a po chemioterapii mielosupresyjnej 5 μg/kg mc./dobę od pierwszego dnia po zakończeniu leczenia do powrotu ANC do normy. U zdrowych dawców dawka wynosi 10 μg/kg mc./dobę przez 4-5 dni, z leukaferezą rozpoczynaną 5. dnia.
ANC, badanie kliniczne, chemioterapia cytotoksyczna, ciężka przewlekła neutropenia, dawka podzielona, farmakodynamika, farmakokinetyka, filgrastym, G-CSF, granulocyt obojętnochłonny, guz lity, infuzja dożylna, infuzja podskórna, komórka CD34+, leczenie mieloablacyjne, leukafereza, mielosupresja, mobilizacja PBPC, nadir granulocytów, neutropenia idiopatyczna, neutropenia wrodzona, ostra białaczka szpikowa, PBPC, przeszczepienie allogeniczne, przeszczepienie szpiku kostnego, roztwór glukozy, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Działania niepożądane – Injectio Glucosi 10% Baxter 100 mg/ml
Injectio Glucosi 10% Baxter, roztwór glukozy do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, może indukować istotne działania niepożądane, w tym hiperglikemię, zaburzenia równowagi płynów (hiperwolemia) oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hipomagnezemia i hipofosfatemia. Szczególnie niebezpieczna jest hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym, która może prowadzić do encefalopatii hiponatremicznej z ryzykiem nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i zgonu. Dodatkowo, stosowanie glukozy w żywieniu pozajelitowym wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań wątrobowych (niewydolność, marskość, cholestaza, stłuszczenie wątroby) oraz zaburzeń pęcherzyka żółciowego i płucnych. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, są szczególnie istotne u pacjentów z alergią na kukurydzę, będącą źródłem glukozy w preparacie.
bilirubina, cholestaza, diureza osmotyczna, encefalopatia hiponatremiczna, enzymy wątrobowe, glikozuria, hemodylucja, hiperglikemia, hiperwolemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kamica żółciowa, marskość wątroby, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, reakcja anafilaktyczna, roztwór glukozy, rumień, sepsa, śpiączka hiperglikemiczna, stłuszczenie wątroby, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi płynów, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Alexan 20 mg/ml
Alexan to roztwór do wstrzykiwań zawierający cytarabinę w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w fiolkach po 5 ml (100 mg cytarabiny). Preparat zawiera również sód (2,87 mg/ml) oraz substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu, mleczan sodu, kwas mlekowy i wodę do wstrzykiwań, które zapewniają odpowiednią osmolarność, buforowanie i pH roztworu. Produkt wymaga rozcieńczenia przed podaniem, z użyciem 0,9% roztworu NaCl lub 5% roztworu glukozy, w stężeniach 0,2-3,2 mg/ml. W przypadku podania dokanałowego należy stosować wyłącznie 0,9% roztwór NaCl bez konserwantów. Alexan wykazuje liczne niezgodności farmaceutyczne z lekami takimi jak heparyna, insulina, metotreksat, 5-fluorouracyl, nafcylina, oksacylina, benzylopenicylina oraz sól sodowa bursztynianu metyloprednizolonu, co wymaga zachowania ostrożności przy łączeniu terapii.
5-fluorouracyl, benzylopenicylina, bursztynian metyloprednizolonu, cytarabina, działanie mutagenne, działanie teratogenne, heparyna, insulina, kwas mlekowy, lek cytotoksyczny, metotreksat, mleczan sodu, nafcylina, niezgodność farmaceutyczna, oksacylina, podanie dokanałowe, podanie parenteralne, podchloryn sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sodu chlorek, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sandostatin 50 mcg/ml
Preparat Sandostatin zawiera oktreotyd w stężeniach 50 µg/ml oraz 100 µg/ml, dostępny w ampułkach 1 ml. Substancja czynna to oktreotyd octan, a skład uzupełniają regulatory pH (kwas mlekowy, sodu wodorowęglan), mannitol oraz woda do wstrzykiwań. Lek jest przechowywany w temperaturze 2-8°C, chroniony przed światłem, z dopuszczalnym przechowywaniem do 2 tygodni poniżej 30°C. Ampułki są jednorazowego użytku, a po otwarciu preparat należy zużyć natychmiast. Zaleca się, aby pacjent samodzielnie wykonujący iniekcje podskórne był odpowiednio przeszkolony, a lek przed podaniem osiągnął temperaturę pokojową, by zmniejszyć miejscowe dolegliwości.
homeostaza glukozy, infuzja dożylna, kwas mlekowy, mannitol, oktreotyd, podanie podskórne, pompa infuzyjna, regulator kwasowości, regulator pH, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, stabilność fizyczna i chemiczna, substancje pomocnicze, temperatura pokojowa, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie podskórne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lorabex 4 mg/ml
Lorabex to roztwór do wstrzykiwań zawierający 4 mg/ml lorazepamu, przeznaczony do podania pozajelitowego. Każda ampułka zawiera 1 ml roztworu, w skład którego wchodzą także substancje pomocnicze: glikol propylenowy (840 mg/ml) oraz alkohol benzylowy (21 mg/ml), co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z określonymi przeciwwskazaniami. Produkt jest przechowywany w lodówce (2-8ºC) i wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 1 godzinę po rozcieńczeniu. Zaleca się rozcieńczenie Lorabex równą objętością 0,9% roztworu NaCl, 5% roztworu glukozy lub wody do wstrzykiwań przed podaniem domięśniowym lub dożylnym, przy czym szybkość wstrzyknięcia dożylnego nie powinna przekraczać 2 mg/min.
alkohol benzylowy, ampułka ze szkła, glikol propylenowy, lorazepam, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór NaCl, stabilność chemiczna, substancje pomocnicze, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – 5-Fluorouracil-Ebewe 50 mg/ml
5-Fluorouracil-Ebewe to roztwór do wstrzykiwań i infuzji o stężeniu 50 mg/ml, zawierający fluorouracyl – cytostatyk stosowany w terapii przeciwnowotworowej. Preparat dostępny jest w ampułkach i fiolkach o pojemnościach 5 ml (250 mg), 10 ml (500 mg), 20 ml (1000 mg) oraz 100 ml (5000 mg). Każdy mililitr roztworu zawiera 8,4 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Do rozcieńczania stosuje się 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy, przy czym nie należy mieszać leku z folinianem wapnia ze względu na ryzyko wytrącania osadu. Przed podaniem roztwór należy odpowiednio rozcieńczyć i stosować natychmiast lub przechowywać zgodnie z zaleceniami aseptycznymi (do 28 dni w temperaturze pokojowej lub 2–8°C). Preparat przechowuje się w temperaturze 15–25°C, nie zamrażać i chronić przed światłem.
ampułka, cytostatyk, fluorouracyl, folinian wapnia, infuzja dożylna, lek cytostatyczny, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór parenteralny, sól fizjologiczna, stabilność fizyko-chemiczna, substancja pomocnicza, terapia przeciwnowotworowa, warunki aseptyczne, wytrącanie osadu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neupogen 300 mcg/ml (30 mln j.m./ml)
Neupogen to roztwór do wstrzykiwań zawierający filgrastym w stężeniu 300 mikrogramów/ml (30 mln j.m./ml), odpowiadający 0,3 mg/ml. Filgrastym jest rekombinowanym ludzkim czynnikiem pobudzającym tworzenie kolonii granulocytów, produkowanym metodą r-DNA w szczepie E. coli K12. Produkt dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań oraz koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, który należy rozcieńczać wyłącznie 5% roztworem glukozy, nie rozcieńczając poniżej 2 mikrogramów/ml (0,2 mln j.m./ml). W przypadku stężeń poniżej 15 mikrogramów/ml (1,5 mln j.m./ml) zaleca się dodanie ludzkiej albuminy do 2 mg/ml w celu stabilizacji roztworu. Neupogen jest kompatybilny z materiałami takimi jak szkło medyczne, PVC, poliolefina i polipropylen. Produkt nie zawiera konserwantów i jest przeznaczony do jednorazowego użytku.
albumina ludzka, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, Escherichia coli, Farmakopea Europejska, filgrastym, koncentrat do sporządzania roztworu, kontrolowana jałowość, kwas octowy lodowaty, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, polichlorek winylu, polisorbat, rekombinowane DNA, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, skażenie mikrobiologiczne, sorbitol, stabilność chemiczna i fizyczna, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alexan 20 mg/ml
Alexan (cytarabina) 20 mg/ml jest stosowany w leczeniu białaczek i chłoniaków, podawany dożylnie (w formie szybkiej lub ciągłej infuzji), podskórnie lub dokanałowo. Doustne podanie jest nieaktywne. Dawkowanie zależy od schematu leczenia i rodzaju nowotworu. W indukcji remisji stosuje się dawki 100-200 mg/m² pc./dobę przez 5-10 dni, z przerwą 7-9 dni do oceny remisji szpiku. W terapii podtrzymującej dawki wynoszą 70-200 mg/m² pc./dobę, podawane przez 5 dni co 4 tygodnie lub raz w tygodniu. W chłoniakach nieziarniczych u dorosłych cytarabina podawana jest w dawce 300 mg/m² pc. w 8. dniu cyklu (np. schemat PROMACE-CYTABOM). U dzieci stosuje się protokoły BMF z dawkami 75-150 mg/m² pc. w określonych dniach terapii. W leczeniu dużymi dawkami podaje się 1-3 g/m² pc. co 12 godzin przez 4-6 dni w infuzji trwającej 1-3 godziny, stosując rozcieńczalniki bez konserwantów. Podawanie dokanałowe obejmuje dawki 5-30 mg/m² pc. co 2-7 dni, najczęściej 30 mg/m² co 4 dni, do oczyszczenia płynu mózgowo-rdzeniowego z komórek nowotworowych.
badanie szpiku kostnego, białaczka, białaczka OUN, chemioterapia, chemioterapia skojarzona, chłoniak nie-B-komórkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak non-Hodgkin, chłoniak z komórek B, cytarabina, droga dożylna, droga podskórna, hemodializa, hipoplazja szpiku, infuzja dożylna, kortykosteroid, leczenie dokanałowe, leczenie podtrzymujące remisję, lek cytotoksyczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, remisja szpiku kostnego, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, terapia indukcyjna, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polhumin N 100 j.m./ml
Przedawkowanie insuliny ludzkiej izofanowej zawartej w preparacie Polhumin N (100 j.m./ml) prowadzi do hipoglikemii, która stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza w ciężkich postaciach z utratą przytomności. Ze względu na przedłużony czas działania insuliny izofanowej, objawy hipoglikemii mogą utrzymywać się dłużej niż w przypadku insulin szybkodziałających, co wymaga długotrwałego monitorowania glikemii przez 24-48 godzin po incydencie. W przypadku łagodnej do umiarkowanej hipoglikemii u pacjentów przytomnych zaleca się natychmiastowe podanie 15-25 g węglowodanów prostych, np. 2-5 kostek cukru rozpuszczonych w wodzie lub szklanki napoju słodzonego. W ciężkich przypadkach z utratą przytomności konieczne jest podanie glukagonu w dawce 1 mg podskórnie lub domięśniowo oraz dożylne podanie roztworu glukozy, zwłaszcza gdy brak poprawy po glukagonie.
biosyntetyczna insulina ludzka, ciężka hipoglikemia, glikemia, glukagon, hipoglikemia, hipoglikemia polekowa, insulina izofanowa, insulina ludzka izofanowa, insulina o pośrednim czasie działania, insulina szybkodziałająca, nadmierna potliwość, Polhumin N, roztwór glukozy, tachykardia, węglowodany proste, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carbomedac 10 mg/ml
Carbomedac to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający karboplatynę w stężeniu 10 mg/ml, dostępny w fiolkach o pojemnościach od 5 ml (50 mg) do 100 ml (1000 mg). Preparat jest klarownym, bezbarwnym lub jasnożółtym roztworem, przeznaczonym do podawania dożylnego po odpowiednim rozcieńczeniu. Jako jedyny składnik pomocniczy zawiera wodę do wstrzykiwań, co zapewnia wysoką czystość i kompatybilność biologiczną. Nieotwarty produkt należy przechowywać w temperaturze do 25°C, chronić przed światłem i nie zamrażać; okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy (50 mg/ml) roztwór jest stabilny przez 72 godziny w temperaturze pokojowej, natomiast w 0,9% roztworze chlorku sodu (9 mg/ml) stabilność wynosi 24 godziny w 2-8°C, pod warunkiem ochrony przed światłem i aseptycznych warunków przygotowania.
Carbomedac, cytostatyk, działanie mutagenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, infuzja dożylna, karboplatyna, koncentrat do sporządzania roztworu, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność chemiczna, stabilność fizykochemiczna, substancja czynna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicopix 200 mg
Teicopix to antybiotyk glikopeptydowy zawierający teikoplaninę w dawkach 200 mg (≥ 200 000 j.m.) oraz 400 mg (≥ 400 000 j.m.), dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu. Każda fiolka zawiera 9,45 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Po rozpuszczeniu w 3,2 mL wody do wstrzykiwań uzyskuje się 3,0 mL roztworu o stężeniu teikoplaniny odpowiednio 66,7 mg/mL lub 133,3 mg/mL, o pH 7,2-7,8 i izotonicznym charakterze. Roztwór może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja), doustnie lub jako roztwór do wstrzykiwań, z możliwością rozcieńczenia w standardowych płynach infuzyjnych, takich jak 0,9% NaCl, roztwór Ringera, Hartmanna, 5% glukozy oraz roztwory do dializy otrzewnowej. Należy unikać mieszania teikoplaniny z aminoglikozydami i innymi lekami poza wymienionymi płynami infuzyjnymi.
aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, chlorek sodu, dializa otrzewnowa, infuzja, izotoniczność osocza, liofilizacja, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie parenteralne, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór doustny, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, stabilność leku, teikoplanina, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kabiven –
Kabiven to kompleksowy preparat do żywienia pozajelitowego, zawierający trzy składowe: 20% emulsję tłuszczową (Intralipid), roztwór aminokwasów oraz roztwór glukozy 19%, dostarczający odpowiednio od 100 g do 250 g glukozy, 34 g do 85 g aminokwasów (5,4 g do 13,5 g azotu) oraz zbilansowany zestaw elektrolitów (np. sód 32–80 mmol, potas 24–60 mmol, magnez 4–10 mmol) w zależności od objętości worka (1026–2566 ml). Preparat zapewnia całkowitą wartość energetyczną od 900 do 2300 kcal, z energią pozabiałkową 800–2000 kcal, co umożliwia kompleksowe pokrycie zapotrzebowania energetycznego i odżywczego pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego. Obecność octanów, metabolizowanych do wodorowęglanów, wspiera utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej. Kabiven charakteryzuje się osmolalnością około 1230 mOsm/kg i pH około 5,6, co zapewnia stabilność preparatu i bezpieczeństwo infuzji.
aminokwas egzogenny, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, homeostaza wodno-elektrolitowa, Intralipid, niezbędne kwasy tłuszczowe, osmolalność, osmolarność, parametr hemodynamiczny, proces anaboliczny, profil hemodynamiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, termogeneza, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dobutamin hameln 5 mg/ml
Dobutamin hameln to roztwór do infuzji zawierający chlorowodorek dobutaminy w stężeniu 5 mg/ml (250 mg dobutaminy w 50 ml). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym sód (0,13 mmol/ml, co daje 6,65 mmol w fiolce 50 ml) oraz pirosiarczyn sodu (0,06 mg/ml, 3 mg w fiolce). Roztwór ma pH 3,0-4,5 i osmolalność 270-310 mOsmol/kg, jest przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółty. Produkt jest pakowany w fiolki z bezbarwnego szkła typu I, zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym wieczkiem z nakładką flip-off. Dostępne są opakowania zawierające od 1 do 10 fiolek po 50 ml.
acyklowir, alteplaza, aminofilina, antybiotyk, bretylium, bursztynian hydrokortyzonu, cefalotyna sodowa, cefamandolu mrówczan, cefazolina sodowa, chloramfenikol, chlorek potasu, chlorek wapnia, chlorowodorek dobutaminy, cisplatyna, diazepam, digoksyna, dobutamina, etakrynian sodu, fenytoina, furosemid, glukonian wapnia, heparyna sodowa, insulina, kwas solny, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwirusowy, lek psychotropowy, lek trombolityczny, niezgodność farmaceutyczna, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, siarczan magnezu, sodu pirosiarczyn, streptokinaza, werapamil, woda do wstrzykiwań, wodorosiarczyn sodu, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Glipizyd – Przedawkowanie
Przedawkowanie glipizydu, pochodnej sulfonylomocznika, prowadzi do hipoglikemii poprzez nadmierną stymulację wydzielania insuliny z komórek beta trzustki. Hipoglikemia może mieć różne nasilenie, od łagodnych objawów takich jak drżenie, pocenie się i głód, po ciężkie stany z utratą przytomności, śpiączką hipoglikemiczną oraz drgawkami, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby obserwuje się wydłużony klirens glipizydu, co może powodować przedłużenie i nasilenie objawów hipoglikemii. Wartości docelowe stężenia glukozy we krwi podczas leczenia ciężkiej hipoglikemii to >100 mg/dl (>5,55 mmol/l).
białka osocza, choroba wątroby, ciężka hipoglikemia, drżenie, hemodializa, hipoglikemia, insulina, klirens glipizydu, kołatanie serca, komórki beta trzustki, napad drgawkowy, niedobór glukozy, pochodna sulfonylomocznika, przedawkowanie glipizydu, roztwór glukozy, śpiączka hipoglikemiczna, utrata przytomności, wlew dożylny, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia koncentracji, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Soluvit N –
Soluvit N to liofilizowany, jałowy proszek do sporządzania roztworu do infuzji, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Po rozpuszczeniu w 10 ml wody uzyskuje osmolalność około 490 mOsm/kg i pH około 5,8. Każda fiolka zawiera kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie, w tym tiaminy azotan (3,1 mg, ekwiwalent 2,5 mg witaminy B1), ryboflawiny sodu fosforan (4,9 mg, 3,6 mg witaminy B2), nikotynamid (40 mg), pirydoksyny chlorowodorek (4,9 mg, 4,0 mg witaminy B6), sodu pantotenian (16,5 mg, 15,0 mg kwasu pantotenowego), sodu askorbinian (113 mg, 100 mg witaminy C), biotynę (60 μg), kwas foliowy (0,40 mg) oraz cyjanokobalaminę (5,0 μg witaminy B12). Produkt zawiera metylu parahydroksybenzoesan jako konserwant oraz substancje pomocnicze: glicynę i disodu edetynian. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania i rozpuszczenia w 10 ml odpowiedniego rozpuszczalnika, np. Vitalipid N Adult, Intralipid 10% lub 20%, wody do wstrzykiwań lub roztworu glukozy (5-50%).
aminokwasy, aseptyka, biotyna, cyjanokobalamina, elektrolity, emulsja lipidowa, emulsja tłuszczowa, korek chlorobutylowy, kwas foliowy, kwas pantotenowy, metylu parahydroksybenzoesan, nikotynamid, osmolalność, pierwiastki śladowe, pirydoksyny chlorowodorek, podanie parenteralne, roztwór glukozy, ryboflawina, ryboflawiny sodu fosforan, sodu askorbinian, sodu pantotenian, stabilność termiczna, tiaminy azotan, witamina B12, witamina C, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, witaminy rozpuszczalne w wodzie, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cordarone 50 mg/ml
Produkt leczniczy Cordarone w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera chlorowodorek amiodaronu w stężeniu 50 mg/ml, co odpowiada 150 mg substancji czynnej w ampułce o pojemności 3 ml. W składzie pomocniczym istotny jest alkohol benzylowy (60 mg/ampułka), który pełni funkcję konserwantu, ale może wywoływać działania niepożądane. Lek przeznaczony jest do podania dożylnego i zawiera także polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań. Należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje z materiałami medycznymi zawierającymi DEHP, które mogą ulegać uwalnianiu w kontakcie z roztworem amiodaronu, dlatego zaleca się stosowanie zestawów bez DEHP oraz rozcieńczanie leku bezpośrednio przed infuzją.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Piperacillin + Tazobactam Kalceks dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, w dwóch dawkach: 2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu (zawierający 108 mg sodu) oraz 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu (216 mg sodu). Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych i interakcji. Rekonstytucja powinna odbywać się w warunkach aseptycznych, stosując odpowiednie rozpuszczalniki, takie jak 0,9% roztwór chlorku sodu, 5% roztwór glukozy, ich połączenie lub wodę do iniekcji (maksymalnie 50 mL na dawkę). Po rekonstytucji roztwór można rozcieńczyć do objętości 50-150 mL, używając wymienionych rozcieńczalników lub roztworu octanu Ringera. Produkt jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 12 godzin w 25°C oraz 48 godzin w 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe zużycie rozcieńczonego roztworu lub przechowywanie go maksymalnie 12 godzin w 2-8°C pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, chlorek sodu, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydu, infuzja, octan Ringera, piperacylina sodowa, podanie dożylne, produkt krwiopochodny, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, tazobaktam sodowy, warunki aseptyczne, woda do iniekcji, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Dawkowanie albuminy ludzkiej, w tym preparatu Human Albumin Grifols 20%, wymaga indywidualnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając masę ciała, ciężkość urazu lub choroby oraz stopień utraty płynów i białek. Preparat zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego minimum 95% stanowi albumina, dostępny jest w fiolkach 10 ml (≥1,9 g albuminy), butelkach 50 ml (≥9,5 g) oraz 100 ml (≥19 g). Dawka powinna być ustalana na podstawie oceny niedoboru objętości krwi krążącej, a nie jedynie stężenia albumin w osoczu. Podawanie może odbywać się bezpośrednio dożylnie lub po rozcieńczeniu w roztworach izotonicznych, takich jak 5% glukoza lub 0,9% NaCl.
albumina ludzka, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, hematokryt, objętość krwi krążącej, objętość moczu, ośrodkowe ciśnienie żylne, parametry hemodynamiczne, podanie dożylne, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór hiperonkotyczny, stężenie albumin, stężenie elektrolitów, stężenie preparatu, szybkość infuzji, wymiana osocza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefuroxime TZF 750 mg
Cefuroxime TZF jest dostępny w dawkach 750 mg i 1500 mg cefuroksymu sodowego, odpowiednio zawierających 40,65 mg i 81,3 mg sodu, co jest istotne u pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu. Preparat występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, o pH roztworu w zakresie 5,5-8,5. Roztwory dożylne muszą być przezroczyste i wolne od cząstek widocznych gołym okiem. Przygotowanie roztworu zależy od dawki i drogi podania, z objętościami wody do dodania od 3 do 15 mL i stężeniami od 94 mg/mL do 216 mg/mL. Do rozpuszczania można stosować różne płyny, w tym wodę do wstrzykiwań, 0,9% NaCl, roztwory glukozy, Ringera, metronidazolu, ksylitolu, lidokainy (tylko domięśniowo) oraz roztwory heparyny. Należy unikać mieszania cefuroksymu z aminoglikozydami w jednej strzykawce ze względu na inaktywację oraz stosować rozpuszczalniki o pH nieprzekraczającym 7,5.
aminoglikozyd, cefuroksym, cefuroksym sodowy, chlorek sodu, heparyna, infuzja dożylna, ksylitol, lidokaina, metronidazol, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, przesuw fazowy, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, stabilność fizykochemiczna, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epirubicin Accord 2 mg/ml
Epirubicin Accord jest dostępny jako klarowny, czerwony roztwór do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 2 mg/ml, zawierający epirubicynę chlorowodorek w ilościach od 10 mg (fiolka 5 ml) do 200 mg (fiolka 100 ml). Preparat zawiera również sód (3,54 mg/ml, 0,154 mmol) oraz inne substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu, kwas solny i wodę do wstrzykiwań. Lek przeznaczony jest do podawania dożylnego, bezpośrednio lub po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy bądź 0,9% roztworze chlorku sodu. Należy unikać kontaktu z roztworami zasadowymi oraz heparyną ze względu na ryzyko hydrolizy substancji czynnej i wytrącania osadu. Fiolki są jednorazowego użytku, a preparat wymaga przechowywania w temperaturze 2–8°C, chroniony przed światłem, z okresem ważności 2 lat.
chlorek sodu, działanie teratogenne, epirubicyny chlorowodorek, fiolka szklana, hydroliza substancji czynnej, korek z gumy chlorobutylowej, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, produkt cytotoksyczny, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór zasadowy, sód, środek przeciwnowotworowy, warunki aseptyki, warunki przechowywania, właściwości cytotoksyczne, woda do wstrzykiwań, wytrącanie osadu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kabiven –
Produkt leczniczy Kabiven, będący trójkomorową emulsją do infuzji, nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako całość. Ocena bezpieczeństwa opiera się na badaniach poszczególnych składników: Intralipid 20% (olej sojowy 40-100 g w zależności od objętości worka), roztworów aminokwasów z elektrolitami (34-85 g aminokwasów) oraz roztworów glukozy 19% (100-250 g glukozy bezwodnej). Każdy z tych komponentów wykazał dobrą tolerancję biologiczną i odpowiedni profil bezpieczeństwa w modelach przedklinicznych, co stanowi podstawę do stosowania Kabiven w żywieniu pozajelitowym.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy niezbędne, aminokwasy rozgałęzione, biodostępność, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glukoza bezwodna, Intralipid, Kabiven, olej sojowy oczyszczony, profil bezpieczeństwa, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy, tolerancja biologiczna, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atosiban Accord 37,5 mg/5 ml
Atosiban Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający 37,5 mg atozybanu (antagonisty receptora oksytocyny) w 5 ml, co odpowiada stężeniu 7,5 mg/ml. Po rozcieńczeniu w 100 ml roztworu (0,9% NaCl, roztwór Ringera z mleczanem lub 5% glukoza) uzyskuje się stężenie 0,75 mg/ml. Preparat jest stosowany w położnictwie do hamowania czynności skurczowej macicy. Roztwór ma pH 4,0-5,0 i osmolarność 285-335 mOsmol/l, co zapewnia bezpieczeństwo podania dożylnego. Produkt jest bezbarwny, przezroczysty i pozbawiony cząstek nierozpuszczalnych, a fiolki przechowuje się w temperaturze 2-8°C, z okresem ważności 3 lata. Po rozcieńczeniu roztwór zachowuje stabilność fizykochemiczną przez 72 godziny w temperaturze 23-27°C.
antagonista receptora oksytocyny, atozyban, hamowanie czynności skurczowej macicy, komora mikrokroplowa, kompatybilność leków, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas solny, mannitol, osmolarność, pH roztworu, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór Ringera z mleczanem, skażenie mikrobiologiczne, stabilność fizykochemiczna, urządzenie do kontroli przepływu, wlew nasycający, wlew podtrzymujący, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kybernin P 50 j.m./ml; 500 j.m./10 ml
Kybernin P to lek zawierający ludzką antytrombinę III pozyskiwaną z osocza, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji o mocy 500 j.m. Po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór o stężeniu około 50 j.m./ml. Aktywność swoista antytrombiny wynosi od 3,3 do 8,6 j.m./mg białka. Substancje pomocnicze obejmują glicynę, chlorek sodu, cytrynian sodu oraz regulujące pH wodorotlenek sodu lub kwas solny, a także sód w ilości 44,76 mg (1,947 mmol) na fiolkę. Produkt wymaga aseptycznej rekonstytucji z użyciem dołączonego rozpuszczalnika i igły dwustronnej Transofix, a po przygotowaniu roztwór powinien być bezbarwny lub lekko opalizujący, bez obecności osadów czy zmętnień.
albumina ludzka, antytrombina III, chlorek sodu, cytrynian sodu, dobutamina, dopamina, furosemid, glicyna, igła dwustronna, infuzja, infuzja dożylna, kwas solny, metoda chromogenna, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, poligelina, rekonstytucja, roztwór do infuzji, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór Ringera, stabilność fizykochemiczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cabazitaxel Medical Valley 60 mg
Cabazitaxel Medical Valley jest dostępny jako koncentrat (1,5 ml zawierające 60 mg kabazytakselu, tj. 40 mg/ml) oraz rozpuszczalnik (4,5 ml etanolu 96% i wody do wstrzykiwań). Po rozcieńczeniu całym rozpuszczalnikiem uzyskuje się roztwór o stężeniu 10 mg/ml kabazytakselu. Produkt zawiera polisorbat 80 i śladowe ilości kwasu cytrynowego w koncentracie oraz 573,3 mg etanolu 96% w rozpuszczalniku, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania przez przeszkolony personel, z zachowaniem środków ochrony osobistej, ze względu na cytotoksyczne właściwości kabazytakselu. Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z lekiem.
kabazytaksel, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas cytrynowy, niezgodność farmaceutyczna, podanie leku, polisorbat 80, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, środki ochrony osobistej, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja cytotoksyczna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, worek do infuzji, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxaliplatin Kabi 5 mg/ml
Oxaliplatin Kabi, dostępny jako koncentrat 5 mg/ml do sporządzania roztworu do infuzji, jest stosowany u dorosłych pacjentów w leczeniu uzupełniającym oraz zaawansowanym raku okrężnicy i odbytu. Standardowa dawka wynosi 85 mg/m² powierzchni ciała, podawana dożylnie co 2 tygodnie przez 12 cykli (6 miesięcy) w leczeniu uzupełniającym, lub do progresji choroby bądź toksyczności w terapii zaawansowanej. Preparat należy rozcieńczyć w 250-500 ml 5% roztworu glukozy, uzyskując stężenie 0,2-0,7 mg/ml, a infuzja powinna trwać od 2 do 6 godzin. Oksaliplatyna musi być podawana przed 5-fluorouracylem, który może być podawany zarówno w bolusie, jak i w ciągłej infuzji. W przypadku wynaczynienia infuzję należy natychmiast przerwać. Nie jest wymagane nadmierne nawodnienie pacjenta podczas podawania leku.
5-fluorouracyl, ciągła infuzja dożylna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie niepożądane, guz lity, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu, leczenie uzupełniające, niewydolność wątroby, objaw toksyczności, oksaliplatyna, pochodna fluoropirymidynowa, progresja choroby, rak okrężnicy i odbytu, roztwór glukozy, schemat skojarzony, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diflucan 2 mg/ml
Diflucan w postaci roztworu do infuzji zawiera flukonazol w stężeniu 2 mg/ml, dostępny w fiolkach o objętościach 25 ml (50 mg), 50 ml (100 mg), 100 ml (200 mg) oraz 200 ml (400 mg) oraz w workach PVC o objętościach 100 ml i 200 ml. Substancją pomocniczą jest chlorek sodu w ilości 9 mg/ml (0,154 mmol Na+/ml), zapewniający izotoniczność roztworu. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu, przeznaczonego do podawania dożylnego w formie infuzji. Roztwór jest dostępny w fiolkach ze szkła typu I oraz w workach PVC, z określonymi warunkami przechowywania: fiolki do 5 lat bez zamrażania, worki PVC do 12 miesięcy w temperaturze poniżej 30°C, również bez zamrażania.
chlorek potasu, chlorek sodu, dostęp dożylny, flukonazol, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, substancja izotonizująca, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N5E
OLIMEL N5E to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy z wapniem (28,75%), emulsję tłuszczową (20%) oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami (8,2%), dostępna w pojemnościach 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml. Po połączeniu komór otrzymuje się gotową emulsję o pH 6,4 i osmolarności 1120 mOsm/l, zawierającą odpowiednio 60-100 g tłuszczów (mieszanina oleju z oliwek i sojowego), 49,4-82,3 g aminokwasów oraz 172,5-287,5 g glukozy. Wartość energetyczna wynosi od 1490 do 2480 kcal, z proporcją energii niebiałkowej do azotu 165 kcal/g i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 53/47, przy 40% kalorii pochodzących z tłuszczów. Elektrolity zawarte w emulsji obejmują m.in. sód (52,5-87,5 mmol), potas (45-75 mmol), magnez (6-10 mmol) i wapń (5,3-8,8 mmol). Produkt wymaga aseptycznego połączenia trzech komór przed podaniem oraz może być wzbogacany o dodatkowe elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.
alanina, aminokwasy, arginina, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek wapnia, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja kurzego, fosforany, glicerofosforan sodu, glukoza jednowodna, izoleucyna, leucyna, metionina, niezbędne kwasy tłuszczowe, osmolarność, pierwiastki śladowe, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna niebiałkowa, warunki aseptyczne, zator powietrzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Numeta G13%E Preterm –
Produkt leczniczy NUMETA G13%E Preterm, stosowany w żywieniu pozajelitowym wcześniaków, jest dostępny w formie trójkomorowego worka o objętości 300 ml, zawierającego 9,4 g aminokwasów, 40 g glukozy oraz 7,5 g lipidów, co odpowiada łącznej wartości energetycznej 273 kcal, z czego 28% (75 kcal) pochodzi z lipidów. Alternatywnie, w przypadku przeciwwskazań do podawania lipidów, możliwe jest użycie aktywowanego worka dwukomorowego o objętości 240 ml i wartości energetycznej 198 kcal, zawierającego jedynie aminokwasy i glukozę. Składniki emulsji lipidowej to głównie oczyszczony olej z oliwek (około 80%) oraz olej sojowy (około 20%).
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Sandoz 50 mg
Micafungin Sandoz to liofilizowany proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg mykafunginy sodowej. Po rekonstytucji stężenie wynosi odpowiednio 10 mg/ml i 20 mg/ml. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, kwas cytrynowy i wodorotlenek sodu, które stabilizują pH roztworu. Fiolki są zabezpieczone przed światłem i mają okres ważności 3 lata (50 mg) lub 30 miesięcy (100 mg). Preparat wymaga aseptycznego przygotowania z użyciem 5 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%, a następnie rozcieńczenia do 100 ml, co daje końcowe stężenia od 0,5 mg/ml (dla 50 mg) do 2,0 mg/ml (dla 200 mg). Podanie odbywa się w powolnym wlewie dożylnym trwającym około 1 godziny.
aseptyka, fiolka ze szkła typu I, guma izobutylo-izoprenowa, koncentrat do infuzji, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, mykafungina, mykafungina sodowa, niezgodność farmaceutyczna, promieniowanie UV, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, proszek liofilizowany, rekonstytucja i rozcieńczanie, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór glukozy, stabilność chemiczno-fizyczna, wlew dożylny, wodorotlenek sodu - Leksykon substancji czynnych
Magnezu mleczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnezu mleczan dwuwodny jest stosowany jako źródło jonów magnezu w preparacie do żywienia pozajelitowego Pediaven NN1, w dawce 0,12 g na 250 ml roztworu (0,48 g na 1000 ml), co odpowiada 0,53 mmol magnezu na 250 ml (2,1 mmol na 1000 ml). Preparat ten zawiera również aminokwasy, glukozę oraz inne elektrolity i pierwiastki śladowe, a jego osmolarność wynosi około 715 mOsm/l, przy pH 4,8–5,5. Brak specyficznych badań toksyczności magnezu mleczanu dwuwodnego w tym preparacie, jednak dane literaturowe wskazują, że stosowanie aminokwasów i roztworów glukozy w różnych stężeniach nie niesie ze sobą istotnego ryzyka toksycznego dla pacjenta.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka fizjologiczna, działanie toksyczne, elektrolity i pierwiastki śladowe, jon magnezu, magnez mleczan dwuwodny, mieszanina aminokwasów, osmolarność roztworu, preparat żywieniowy, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, terapia zastępcza, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Amsakryna – Dawkowanie i sposób podawania
Amsakryna (Amsidyl) jest lekiem cytostatycznym dostępnym w postaci koncentratu 75 mg/1,5 ml, zawierającym 50 mg amsakryny/ml koncentratu. Po rozpuszczeniu stężenie wynosi 5 mg/ml. Leczenie wymaga precyzyjnego dawkowania i monitorowania, szczególnie stężenia potasu w surowicy (zalecane >4 mEq/l) oraz parametrów czynności wątroby i nerek. W fazie indukcji remisji stosuje się 300-650 mg/m² amsakryny w dawkach podzielonych przez 3-7 dni, z maksymalną dawką 750 mg/m² na cykl. W fazach konsolidacji i podtrzymującej dawki są porównywalne lub nieco mniejsze. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się redukcję dawki początkowej o 20-30%, z dalszymi modyfikacjami w zależności od toksyczności klinicznej. Nie ma danych dotyczących stosowania u dzieci ani wpływu wieku na farmakokinetykę i tolerancję leku.
amsakryna, Amsidyl, EKG, farmakokinetyka, faza podtrzymująca, indukcja remisji, infuzja dożylna, jony chlorkowe, koncentrat płytek krwi, konsolidacja remisji, lek cytostatyczny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, populacja pediatryczna, roztwór glukozy, stężenie potasu, toksyczność kliniczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxytocin-Richter 5 IU/ml
Oxytocin-Richter to roztwór do infuzji zawierający 5 IU/ml oksytocyny, dostępny w ampułkach 1 ml (5 IU substancji czynnej). Preparat zawiera stabilizator (kwas octowy lodowaty), konserwant (chlorobutanol półwodny), 40 mg/ml etanolu 96%, oraz substancje regulujące pH (kwas octowy 20% i wodorotlenek sodu 10%). Produkt jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych, z możliwością rzadkiego użycia poza ośrodkami opieki zdrowotnej. Roztwór do infuzji należy przygotować aseptycznie, rozcieńczając 1 ml ampułki w 1000 ml izotonicznego rozpuszczalnika, co daje stężenie końcowe 0,005 IU/ml oksytocyny.
chlorobutanol półwodny, etanol, jednostka międzynarodowa, kwas octowy, kwas octowy lodowaty, mleczan sodu, oksytocyna, pompa infuzyjna, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór soli fizjologicznej, środek konserwujący, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Numeta G13%E Preterm –
NUMETA G13%E Preterm to trójkomorowy produkt do żywienia pozajelitowego wcześniaków, zawierający roztwór glukozy, pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową. W badaniu klinicznym III fazy obejmującym 159 pacjentów pediatrycznych zidentyfikowano działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak hipofosfatemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipertriglicerydemia, hiperlipidemia, hiponatremia oraz cholestaza. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przeciążenia tłuszczami, objawiającego się hiperlipidemią, gorączką, stłuszczeniem i pogorszeniem funkcji wątroby, niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością, zaburzeniami krzepliwości oraz objawami neurologicznymi, który może wystąpić zarówno przy nieprawidłowym, jak i prawidłowym stosowaniu produktu, zwłaszcza u pacjentów z ograniczoną zdolnością metabolizowania lipidów.
cholestaza, emulsja tłuszczowa, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica skóry, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, osady w naczyniach płucnych, parametry biochemiczne krwi, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, śpiączka, stłuszczenie wątroby, trójkomorowy worek, uszkodzenie tkanek miękkich, wynaczynienie, zaburzenia krzepliwości krwi, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zator naczyń płucnych, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe wcześniaków - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Glukoza 10 Braun 100 mg/ml
Roztwór do infuzji Glukoza 10 Braun (100 mg/ml) charakteryzuje się energią 1675 kJ/l (400 kcal/l), osmolarnością 555 mOsm/l oraz pH 3,5-5,5. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z hiperglikemią oporną na insulinę (do 6 j./h), ostrymi stanami wstrząsu lub zapaści, delirium tremens z odwodnieniem, kwasicą metaboliczną, przewodnieniem, obrzękiem płuc oraz ciężką niewydolnością serca. Podanie roztworu w tych stanach może prowadzić do pogorszenia stanu metabolicznego, destabilizacji hemodynamicznej oraz nasilenia objawów niewydolności krążenia, co stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta.
hiperglikemia oporna na insulinę, infuzja, insulinoterapia, kwasica, nietolerancja glukozy, nieustabilizowana cukrzyca, niewydolność serca, obrzęk płuc, osmolarność, osmolarność osocza, przewodnienie organizmu, roztwór glukozy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół odstawienny alkoholowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Doxycyclinum TZF 20 mg/ml
Doxyclinum TZF to roztwór do infuzji zawierający doksycyklinę w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w ampułkach po 5 ml (100 mg doksycykliny). Substancją pomocniczą jest m.in. pirosiarczyn sodu (E 223). Roztwór ma kwaśny odczyn i barwę od żółtej do bursztynowej, co jest istotne przy łączeniu z innymi lekami. Przed podaniem należy rozcieńczyć zawartość ampułki do 10 ml wodą do wstrzykiwań, a następnie rozcieńczyć ten roztwór w 100-1000 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, uzyskując stężenie doksycykliny od 0,1 do 1 mg/ml. Roztwór należy przygotować bezpośrednio przed podaniem i nie przechowywać po rozcieńczeniu.