Przedawkowanie
Polhumin N 100 j.m./ml

Przedawkowanie insuliny ludzkiej izofanowej zawartej w preparacie Polhumin N (100 j.m./ml) prowadzi do hipoglikemii, która stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza w ciężkich postaciach z utratą przytomności. Ze względu na przedłużony czas działania insuliny izofanowej, objawy hipoglikemii mogą utrzymywać się dłużej niż w przypadku insulin szybkodziałających, co wymaga długotrwałego monitorowania glikemii przez 24-48 godzin po incydencie. W przypadku łagodnej do umiarkowanej hipoglikemii u pacjentów przytomnych zaleca się natychmiastowe podanie 15-25 g węglowodanów prostych, np. 2-5 kostek cukru rozpuszczonych w wodzie lub szklanki napoju słodzonego. W ciężkich przypadkach z utratą przytomności konieczne jest podanie glukagonu w dawce 1 mg podskórnie lub domięśniowo oraz dożylne podanie roztworu glukozy, zwłaszcza gdy brak poprawy po glukagonie.

Przedawkowanie leku Polhumin N 100 j.m./ml

Przedawkowanie insuliny ludzkiej izofanowej w preparacie Polhumin N może prowadzić do wystąpienia groźnego stanu klinicznego określanego jako hipoglikemia. Jest to jedno z najpoważniejszych powikłań insulinoterapii, które może stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta, szczególnie w przypadku ciężkiej postaci hipoglikemii przebiegającej z utratą przytomności.1

Mechanizm działania przedawkowanej insuliny

Przedawkowanie biosyntetycznej insuliny ludzkiej zawartej w produkcie Polhumin N (100 j.m./ml) prowadzi do nadmiernego obniżenia stężenia glukozy we krwi. Polhumin N jest zawiesiną insuliny izofanowej, która po wstrzyknięciu podskórnym wykazuje przedłużony czas działania, przez co objawy przedawkowania mogą utrzymywać się dłużej niż w przypadku insulin szybkodziałających.2

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania insuliny Polhumin N należy dostosować do nasilenia występującej hipoglikemii. Właściwe i szybkie działania są kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta.3

Zalecane schematy postępowania w zależności od nasilenia hipoglikemii

W przypadku hipoglikemii o nasileniu lekkim do umiarkowanego, gdy pacjent jest przytomny i może przyjmować pokarmy doustnie, zaleca się natychmiastowe podanie węglowodanów prostych. Rekomendowane jest spożycie 15-25 g glukozy w postaci roztworu 2-5 kostek cukru rozpuszczonych w wodzie lub spożycie szklanki napoju zawierającego cukier.4

W przypadku ciężkiej hipoglikemii, przebiegającej z utratą przytomności, konieczne jest wdrożenie bardziej zaawansowanych metod leczenia. W takiej sytuacji zaleca się:

  • Podanie glukagonu w dawce 1 mg podskórnie lub domięśniowo – działanie przeciwstawne do insuliny, prowadzące do uwolnienia glukozy z zapasów glikogenu w wątrobie5
  • Podanie dożylne roztworu glukozy – zwłaszcza gdy nie obserwuje się poprawy po zastosowaniu glukagonu6
  • Po odzyskaniu przytomności przez pacjenta niezbędne jest doustne podanie węglowodanów w celu zapobieżenia nawrotowi hipoglikemii7

Istotne jest, aby pacjentowi nieprzytomnemu bezwzględnie nie podawać pożywienia ani płynów doustnie, ze względu na wysokie ryzyko zachłyśnięcia, które mogłoby doprowadzić do poważnych powikłań oddechowych.8

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Po ustabilizowaniu stanu pacjenta po ciężkiej hipoglikemii spowodowanej przedawkowaniem preparatu Polhumin N, należy kontynuować monitorowanie glikemii przez co najmniej 24-48 godzin ze względu na przedłużone działanie insuliny izofanowej. Przedawkowanie insuliny o pośrednim czasie działania, jaką jest Polhumin N, może prowadzić do nawrotów hipoglikemii, nawet po początkowej stabilizacji stanu klinicznego.9

Nasilenie hipoglikemii Objawy przedawkowania Zalecane postępowanie Dawkowanie
Łagodna do umiarkowanej
  • Drżenie rąk
  • Wzmożona potliwość
  • Kołatanie serca
  • Niepokój
  • Uczucie głodu
  • Zaburzenia koncentracji
  • Osłabienie
Doustne podanie węglowodanów prostych (cukier, sok owocowy, napoje słodzone) 2-5 kostek cukru rozpuszczonych w wodzie lub szklanka napoju zawierającego cukier (minimum 15 g węglowodanów)
Ciężka
  • Utrata przytomności
  • Drgawki
  • Nieprawidłowe zachowanie
  • Zaburzenia świadomości
  • Bladość
  • Obfite pocenie
  • Tachykardia
  1. Glukagon (podskórnie lub domięśniowo)
  2. Glukoza (dożylnie) – szczególnie gdy brak odpowiedzi na glukagon
  3. Po odzyskaniu przytomności – doustne podanie węglowodanów
  • Glukagon: 1 mg
  • Glukoza: zgodnie z protokołem terapeutycznym dla ciężkiej hipoglikemii
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl