Właściwości farmakodynamiczne
Polhumin N 100 j.m./ml

Polhumin N to biosyntetyczna insulina ludzka izofanowa o pośrednim czasie działania, zawierająca 100 j.m./ml insuliny ludzkiej z protaminą, produkowana metodą rekombinacji DNA z Escherichia coli. Preparat działa poprzez wiązanie się z receptorami insulinowymi na komórkach wrażliwych na insulinę (wątroba, mięśnie szkieletowe, tkanka tłuszczowa), co inicjuje kaskadę metaboliczną prowadzącą do obniżenia stężenia glukozy we krwi. Insulina hamuje glukoneogenezę i glikogenolizę w wątrobie, zwiększa transport glukozy do komórek mięśniowych i tłuszczowych, hamuje lipolizę oraz stymuluje syntezę kwasów tłuszczowych, co zapobiega ketogenezie. Ponadto wykazuje działanie anaboliczne na metabolizm białek, pobudzając ich syntezę i hamując katabolizm.

Właściwości farmakodynamiczne leku Polhumin N

Polhumin N należy do grupy farmakoterapeutycznej insuliny i analogów insuliny o pośrednim czasie działania, sklasyfikowanej kodem ATC: A10AC01. Jest to obojętna, jałowa zawiesina biosyntetycznej insuliny ludzkiej z protaminą, charakteryzująca się pośrednim czasem działania hipoglikemizującego. Preparat zawiera 100 j.m./ml biosyntetycznej, wysokooczyszczonej insuliny ludzkiej izofanowej, otrzymywanej metodą rekombinacji DNA z wykorzystaniem bakterii Escherichia coli.1

Mechanizm działania

Insulina zawarta w preparacie Polhumin N wywiera swój efekt terapeutyczny poprzez związanie ze specyficznymi receptorami zlokalizowanymi na powierzchni komórek w tkankach wrażliwych na insulinę. Główne narządy docelowe to wątroba, mięśnie szkieletowe oraz tkanka tłuszczowa. Związanie insuliny z receptorem uruchamia kaskadę procesów metabolicznych prowadzących do zmniejszenia stężenia glukozy w surowicy krwi.2

Efekty metaboliczne

Działanie hipoglikemizujące insuliny ludzkiej zawartej w preparacie Polhumin N polega na złożonym wpływie na metabolizm węglowodanów, lipidów i białek:

  • Wpływ na metabolizm węglowodanów – insulina hamuje wytwarzanie glukozy w wątrobie poprzez blokowanie procesów glukogenolizy (rozkładu glikogenu) i glukoneogenezy (syntezy glukozy ze związków niewęglowodanowych). Jednocześnie nasila transport glukozy do komórek mięśniowych i tłuszczowych, zwiększając tym samym wewnątrzkomórkowe zużycie glukozy.3
  • Wpływ na metabolizm lipidów – insulina wywiera hamujący wpływ na lipolizę (rozkład tłuszczów), jednocześnie pobudzając syntezę kwasów tłuszczowych. Prowadzi to do obniżenia wytwarzania ciał ketonowych, co ma szczególne znaczenie w zapobieganiu rozwoju kwasicy ketonowej.4
  • Wpływ na metabolizm białek – insulina wykazuje działanie anaboliczne poprzez pobudzanie syntezy białek przy jednoczesnym hamowaniu ich rozpadu w mięśniach i innych tkankach organizmu.5

Charakterystyka produktu

Preparat Polhumin N jest obojętną, jałową zawiesiną biosyntetycznej insuliny ludzkiej z protaminą, o pośrednim czasie działania. Insulina ludzka zawarta w produkcie jest wytwarzana z zastosowaniem zaawansowanej metody rekombinacji DNA. Pod względem struktury i działania jest ona identyczna z insuliną endogenną wytwarzaną przez trzustkę człowieka, charakteryzując się jednocześnie czystością insuliny wysokooczyszczonej.6

Postać farmaceutyczna preparatu to biała lub prawie biała, obojętna, jałowa, wodna zawiesina insuliny ludzkiej we wkładzie o pH 6,9-7,8.7

Profil działania czasowego

Jedną z kluczowych właściwości farmakodynamicznych preparatu Polhumin N jest jego charakterystyczny profil działania czasowego po podskórnym wstrzyknięciu. Czas hipoglikemizującego działania insuliny przedstawia się następująco:

Faza działania Czas od wstrzyknięcia
Początek działania 1,5 godziny
Maksimum działania 4-12 godzin
Całkowity czas działania 24 godziny

Przedstawiony profil działania czasowego ma charakter przybliżony i może podlegać indywidualnym wahaniom w zależności od pacjenta, miejsca wstrzyknięcia oraz innych czynników fizjologicznych.8

Pośredni czas działania preparatu Polhumin N wynika z połączenia insuliny z protaminą, co spowalnia jej absorpcję z miejsca wstrzyknięcia i wydłuża czas działania w porównaniu z insuliną krótkodziałającą. Ta cecha farmakodynamiczna czyni preparat odpowiednim do zastosowania w schematach insulinoterapii, gdzie wymagane jest utrzymanie poziomu insuliny przez dłuższy okres, np. do zapewnienia podstawowego poziomu insuliny w organizmie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl