Dawkowanie insuliny ludzkiej izofanowej

Dawkowanie preparatu Polhumin N (zawierającego 100 j.m./ml biosyntetycznej, wysokooczyszczonej insuliny ludzkiej izofanowej) wymaga indywidualnego podejścia do każdego pacjenta. Określenie odpowiedniej dawki insuliny jest procesem złożonym, uwzględniającym szereg czynników, takich jak: wiek pacjenta, poziom aktywności fizycznej, ogólny stan zdrowia (w tym współistniejąca niewydolność nerek), oraz stosowanie innych leków. Precyzyjne ustalenie dawki powinno opierać się na regularnym monitorowaniu stężenia glukozy we krwi i w moczu.¹

Zmiana rodzaju insuliny

W przypadku zmiany rodzaju stosowanej insuliny (np. z insuliny mieszanej wieprzowo-wołowej lub wołowej na insulinę ludzką), jej postaci farmaceutycznej lub producenta, może zaistnieć konieczność modyfikacji dawkowania. Proces ten powinien zawsze odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. U pacjentów, u których wysokooczyszczona insulina wieprzowa lub inne wysokooczyszczone insuliny ludzkie zapewniają właściwą kontrolę glikemii, zazwyczaj nie są konieczne większe zmiany w dawkowaniu poza rutynowymi dostosowaniami wynikającymi z bieżącego monitorowania stanu pacjenta.²

Szczegółowe zasady dawkowania w zależności od grupy pacjentów

Dawkowanie u dzieci

Leczenie cukrzycy u dzieci wymaga szczególnego podejścia terapeutycznego. Głównym celem insulinoterapii w tej grupie wiekowej jest osiągnięcie prawidłowych wartości stężenia glukozy we krwi (normoglikemii). Najbardziej odpowiednią metodą leczenia cukrzycy u dzieci jest insulinoterapia czynnościowa, która umożliwia uzyskanie odpowiedniego stężenia insuliny zarówno podstawowego, jak i poposiłkowego.³

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek

U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek metabolizm insuliny ulega istotnym zmianom. Okres półtrwania insuliny w surowicy jest wydłużony, a jej stężenie we krwi wzrasta. W przypadku klirensu kreatyniny poniżej 60 ml/min, eliminacja insuliny przez nerki jest znacząco ograniczona, co ma istotne znaczenie kliniczne. W związku z tym, u pacjentów z niewydolnością wątroby i/lub nerek, dawkę insuliny należy odpowiednio zredukować.⁴

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia znacznego obniżenia stężenia glukozy w surowicy krwi. W związku z tym, w tej grupie pacjentów nie zaleca się dążenia do uzyskania pełnej normoglikemii podczas insulinoterapii. Dla osób starszych rekomenduje się schemat dwóch wstrzyknięć insuliny na dobę. Często wystarczające jest utrzymanie glikemii poniżej progu nerkowego.⁵

Dawkowanie u pacjentów z otyłością

U pacjentów z otyłością może być konieczne zastosowanie zwiększonych dawek insuliny ze względu na zmienioną wrażliwość tkanek na insulinę.⁶

Sposób podawania insuliny ludzkiej izofanowej

Polhumin N we wkładach jest przeznaczony wyłącznie do podskórnego podawania przy użyciu wstrzykiwacza wielokrotnego użytku. Preparat nie jest przeznaczony do podawania dożylnego.⁷

Miejsca wykonywania wstrzyknięć

Wstrzyknięcia podskórne należy wykonywać w następujących obszarach:

• okolica brzucha – zapewnia najszybsze wchłanianie insuliny
• udo – insulina wchłania się wolniej
• górna część ramienia – obszar mięśnia naramiennego
• okolica pośladkowa – zapewnia powolne wchłanianie

Dla uniknięcia powikłań miejscowych, takich jak lipodystrofia i amyloidoza skórna, konieczne jest regularnie zmienianie miejsc iniekcji. Zaleca się wykonywanie wstrzyknięć w różne miejsca w obrębie jednego regionu anatomicznego tak, aby to samo miejsce nie było wykorzystywane częściej niż około raz w miesiącu.⁸

Technika przygotowania i wykonania wstrzyknięcia

Przed każdym podaniem insuliny Polhumin N konieczne jest jej prawidłowe przygotowanie:

1. Przed umieszczeniem wkładu z insuliną we wstrzykiwaczu, należy kilkakrotnie obrócić wkład do góry i na dół (około 10 razy), umożliwiając szklanej kulce swobodne przemieszczanie się od jednego do drugiego końca wkładu.
2. Czynność tę należy powtarzać aż do uzyskania jednorodnej mętnej lub mlecznej zawiesiny.
3. Jeżeli wkład jest już umieszczony we wstrzykiwaczu, należy wykonać analogiczne czynności.
4. Powyższe procedury trzeba powtarzać przed każdym wstrzyknięciem insuliny.

Technika wykonania wstrzyknięcia:

1. Ująć skórę między dwa palce, formując fałd skórny.
2. Wbić igłę w fałd skóry pod kątem około 45°.
3. Wstrzyknąć insulinę podskórnie.
4. Wyjąć igłę i lekko ucisnąć miejsce wstrzyknięcia przez kilka sekund, aby zapobiec wyciekaniu insuliny.

⁹

Tabela dawkowania insuliny ludzkiej izofanowej

Miejsca podawania Polhumin N niezależnie od grupy pacjentów powinny być regularnie zmieniane, aby zapobiec powikłaniom miejscowym. W ramach jednego regionu anatomicznego należy wykonywać wstrzyknięcia w różne miejsca tak, aby to samo miejsce nie było wykorzystywane częściej niż raz w miesiącu.¹⁰