roztwór glukozy
Roztwór glukozy to preparat medyczny zawierający glukozę (cukier prosty) rozpuszczoną w wodzie do iniekcji. W praktyce klinicznej stosowany jest w różnych stężeniach, najczęściej jako 5%, 10%, 20%, 40% lub 50% roztwór.
Główne zastosowania roztworu glukozy obejmują: suplementację kalorii w żywieniu pozajelitowym, leczenie hipoglikemii, dostarczanie płynów w odwodnieniu, użycie jako nośnik dla leków oraz stosowanie w procedurach diagnostycznych. W zależności od stężenia, roztwory glukozy mają różną osmolarność i wartość energetyczną.
Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie roztworów glukozy może prowadzić do hiperglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą. Wysokie stężenia glukozy (20% i więcej) podaje się wyłącznie do żył o dużym przepływie, najczęściej centralnych, ze względu na ryzyko podrażnienia śródbłonka naczyń żylnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Accord 50 mg
Micafungin Accord jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 50 mg i 100 mg mykafunginy sodowej. Po rozpuszczeniu stężenie wynosi odpowiednio 10 mg/ml dla fiolki 50 mg oraz 20 mg/ml dla fiolki 100 mg. Preparat ma pH w zakresie 5,0-7,0 i zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, kwas cytrynowy i wodorotlenek sodu. Produkt nie może być mieszany z innymi lekami poza roztworem chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%. Okres ważności wynosi 2 lata dla dawki 50 mg i 3 lata dla dawki 100 mg. Po przygotowaniu koncentrat jest stabilny przez 48 godzin w 25°C, a rozcieńczony roztwór do infuzji przez 96 godzin w tych samych warunkach, pod warunkiem ochrony przed światłem i użycia odpowiednich roztworów do infuzji. Ze względu na brak konserwantów, roztwory powinny być podane natychmiast lub przechowywane maksymalnie 24 godziny w 2-8°C, chyba że przygotowanie odbywa się w warunkach aseptycznych.
guma bromobutylowa, koncentrat roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, mykafungina, mykafungina sodowa, niezgodność farmaceutyczna, promieniowanie UV, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, rozcieńczony roztwór, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, środek konserwujący, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, wlew dożylny, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Injectio Glucosi 10% Baxter 100 mg/ml
Injectio Glucosi 10% Baxter to roztwór do infuzji zawierający glukozę jednowodną w stężeniu 100 g/l (100 mg/ml). Produkt jest jałowy, przezroczysty, bez konserwantów i innych substancji pomocniczych poza wodą do wstrzykiwań. Charakteryzuje się osmolarnością około 555 mOsm/l, pH w zakresie 3,5-6,5 oraz wartością energetyczną około 1680 kJ/l (400 kcal/l). Dostępny jest w woreczkach Viaflo o pojemnościach 250 ml, 500 ml i 1000 ml, z okresem ważności 18 miesięcy. Produkt przeznaczony jest do podawania dożylnego i wymaga zachowania aseptycznych warunków podczas przygotowania i infuzji. Roztwór nie powinien być podawany tym samym zestawem infuzyjnym co krew ze względu na ryzyko hemolizy i pseudoaglutynacji.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Glibenese GITS 5 mg
Przedawkowanie glipizydu, pochodnej sulfonylomocznika zawartej w preparacie Glibenese GITS, prowadzi przede wszystkim do hipoglikemii o różnym nasileniu, od łagodnych objawów (drżenie rąk, nadmierne pocenie, uczucie głodu, zaburzenia widzenia) po ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka hipoglikemiczna i drgawki. Szczególnie narażone na przedłużoną hipoglikemię są osoby z chorobami wątroby, ze względu na wydłużony klirens leku, a także osoby starsze i niedożywione. Glipizyd silnie wiąże się z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku z organizmu.
białko osocza, choroba wątroby, ciężka hipoglikemia, drgawki, drżenie rąk, glikemia, glipizyd, hipoglikemia, klirens glipizydu, kołatanie serca, łagodna hipoglikemia, lek hipoglikemizujący, nadmierne pocenie, objawy hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, podanie dożylne, roztwór glukozy, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, stan kliniczny pacjenta, stężenie glukozy, utrata przytomności, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Hasco 80 mg
Przedawkowanie paracetamolu stanowi istotne zagrożenie hepatotoksyczne, prowadzące do progresywnego uszkodzenia wątroby, które klinicznie ujawnia się zwykle od drugiego dnia po przyjęciu dawki toksycznej. U dorosłych dawka wywołująca ciężkie zatrucie wynosi 10-15 g paracetamolu, co odpowiada 125-187 czopkom o dawce 80 mg, 80-120 czopkom o dawce 125 mg, 40-60 czopkom o dawce 250 mg lub 20-30 czopkom o dawce 500 mg. Opóźnione pojawienie się objawów hepatotoksyczności wymaga wysokiej czujności klinicznej i szybkiej interwencji terapeutycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorki, jako podstawowe elektrolity fizjologiczne, odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy wodno-elektrolitowej i występują naturalnie w osoczu. Dane przedkliniczne potwierdzają, że podawanie chlorków w dawkach terapeutycznych, stosowanych w preparatach takich jak Lipoflex peri (38 mmol/l), Lipoflex special (48 mmol/l), Olimel N9E (45 mmol/l) oraz Prismasol 2 mmol/l potasu (111,5 mmol/l), nie wywołuje efektów toksycznych. Preparaty te, wykorzystywane m.in. w żywieniu pozajelitowym oraz hemodializie i hemofiltracji, zawierają chlorki w stężeniach odpowiadających zapotrzebowaniu fizjologicznemu, co podkreśla ich bezpieczeństwo kliniczne. W badaniach nie zaobserwowano specyficznych działań toksycznych chlorków, a ewentualne zmiany toksykologiczne w emulsjach tłuszczowych były związane z wysokim poborem tłuszczów, a nie obecnością chlorków.
beta-sitosterol, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fitoestrogen, hemodializa, hemofiltracja, hipercholesterolemia, homeostaza wodno-elektrolitowa, małopłytkowość, olej sojowy, osocze, roztwór aminokwasów, roztwór do hemodializy, roztwór glukozy, stężenie fizjologiczne, stłuszczenie wątroby, substancja toksyczna, zaburzenia płodności, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Meprelon 1000 mg
Produkt leczniczy Meprelon dostępny jest w dwóch dawkach: 250 mg i 1000 mg metyloprednizolonu (odpowiednio 331,48 mg i 1325,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu w proszku). Po rozpuszczeniu, roztwór zawiera 66,3 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu (równoważne 50 mg metyloprednizolonu) na 1 ml dla dawki 250 mg oraz 132,59 mg (100 mg metyloprednizolonu) na 1 ml dla dawki 1000 mg. Preparat jest dostępny jako proszek i rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, z substancjami pomocniczymi takimi jak sód diwodorofosforan dwuwodny i disodu fosforan dwuwodny, które stabilizują pH roztworu. Produkt wymaga aseptycznego przygotowania bezpośrednio przed podaniem, a roztwory do infuzji należy rozcieńczać w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub roztworze Ringera.
ampułka OPC, disodu fosforan dwuwodny, fiolka ze szkła typu I, korek z gumy bromobutylowej, metyloprednizolon, metyloprednizolonu sodu bursztynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, opakowanie zewnętrzne, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodowego, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sodu diwodorofosforan dwuwodny, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, warunki przechowywania, woda do wstrzykiwań, wytrącanie substancji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carboplatin-Ebewe 10 mg/ml
Carboplatin-Ebewe jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml, zawierający karboplatynę w ilości 10 mg/ml. Produkt jest bezbarwnym roztworem, zawierającym jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą, co minimalizuje ryzyko reakcji niepożądanych u pacjentów onkologicznych. Dostępne pojemności fiolki to 5 ml (50 mg), 15 ml (150 mg), 45 ml (450 mg), 60 ml (600 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Lek przeznaczony jest do podawania dożylnego po rozcieńczeniu, a roztwór do infuzji zachowuje stabilność fizyczną i chemiczną przez 28 dni w stężeniach 0,4 mg/ml i 4 mg/ml w 5% roztworze glukozy, przy przechowywaniu w temperaturze 2-8°C lub 20-25°C, bez dostępu światła. Koncentrat po otwarciu powinien być zużyty natychmiast lub przechowywany maksymalnie 24 godziny w 2-8°C, chyba że pobranie odbyło się w warunkach aseptycznych, co pozwala na stabilność do 28 dni.
fiolka ze szkła typu I, infuzja dożylna, karboplatyna, koncentrat do sporządzania roztworu, korek halobutylowy, pacjent onkologiczny, produkt cytotoksyczny, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, środki ochrony osobistej, stabilność fizykochemiczna, warunki aseptyczne, właściwości cytotoksyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gensulin M50 (50/50) 100 j.m./1 ml
Przedawkowanie insuliny, w tym preparatu Gensulin M50 zawierającego 100 j.m./ml ludzkiej insuliny dwufazowej (50% insuliny rozpuszczalnej i 50% insuliny izofanowej), prowadzi do hipoglikemii o różnym nasileniu, zależnym od stopnia obniżenia stężenia glukozy we krwi. Objawy hipoglikemii obejmują apatię, splątanie, kołatanie serca, bóle głowy, poty oraz wymioty. W przebiegu przedawkowania Gensulinu M50 należy uwzględnić dwufazowy charakter hipoglikemii, wynikający z szybkiego działania insuliny rozpuszczalnej oraz przedłużonego działania insuliny izofanowej, co wymaga szczególnej uwagi i długotrwałej obserwacji pacjenta.
apatia, działanie dwufazowe, Gensulin M50, glikogen wątrobowy, glukagon, hipoglikemia, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, kołatanie serca, parametry biochemiczne, przedawkowanie insuliny, rekombinacja DNA, roztwór glukozy, śpiączka hipoglikemiczna, splątanie, stężenie glukozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carboplatin Eugia 10 mg/ml
Produkt leczniczy Carboplatin Eugia to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml karboplatyny, dostępny w fiolkach o pojemnościach 5 ml (50 mg), 15 ml (150 mg), 45 ml (450 mg) oraz 60 ml (600 mg). Preparat jest klarownym, bezbarwnym do jasnożółtego roztworem o pH 5,0-7,0, zawierającym mannitol i wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze poniżej 30°C, w opakowaniu chroniącym przed światłem, a okres ważności nieotwartego produktu wynosi 2 lata. Po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 56 dni w temperaturze 2-8°C (stężenia końcowe 0,2 mg/ml oraz 3,5 mg/ml), natomiast w 0,9% roztworze chlorku sodu stabilność wynosi 24 godziny w 2-8°C i 8 godzin w 22°C. Produkt należy zużyć natychmiast po rozcieńczeniu lub przechowywać maksymalnie 24 godziny w 2-8°C, o ile nie zastosowano warunków aseptycznych.
Carboplatin Eugia, chemioterapia, igła odpowietrzająca, karboplatyna, koncentrat do sporządzania roztworu, lek przeciwnowotworowy, mannitol, połączenie Luer Lock, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór soli fizjologicznej, środki ochrony osobistej, stabilność roztworu, warunki aseptyczne, właściwości cytotoksyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, zestaw do podawania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tazocin 2 g + 0,25 g
Tazocin to preparat do infuzji zawierający piperacylinę (2 g lub 4 g) i tazobaktam (0,25 g lub 0,5 g) w formie soli sodowych, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu. Każda fiolka zawiera odpowiednio 130 mg lub 261 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Proszek rekonstytuuje się w 10 ml (dla dawki 2 g + 0,25 g) lub 20 ml (dla dawki 4 g + 0,5 g) rozpuszczalnika, którym może być 0,9% roztwór chlorku sodu, jałowa woda do wstrzykiwań (max 50 ml) lub 5% roztwór glukozy. Po rekonstytucji roztwór można rozcieńczać do 50-150 ml za pomocą kompatybilnych rozcieńczalników, takich jak 0,9% NaCl, 5% glukoza, 6% dekstran w NaCl, płyny Ringera (z mleczanami, octanem lub octanem i jabłczanem). Stabilność chemiczna i fizyczna roztworu wynosi do 12 godzin w temperaturze 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia preparat powinien być zużyty niezwłocznie po przygotowaniu.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, chlorek sodu, edetynian disodu, gentamycyna, guma bromobutylowa, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydu, klirens kreatyniny, kwas cytrynowy, piperacylina, płyn Ringera, podanie dożylne, roztwór dekstranu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, tazobaktam, wodorowęglan sodu, zawartość sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pantoprazole Kalceks 40 mg
Pantoprazole Kalceks to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający 40 mg pantoprazolu w formie sodowej półtorawodnej. Proszek ma postać białej lub prawie białej porowatej masy, która po rekonstytucji z 10 mL 0,9% roztworu chlorku sodu tworzy klarowny, żółtawy roztwór. Produkt może być podawany bezpośrednio po rekonstytucji lub po rozcieńczeniu w 100 mL 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Stabilność roztworu po przygotowaniu zależy od warunków przechowywania i rodzaju rozcieńczalnika: w 2-8°C roztwór jest stabilny do 24 godzin, natomiast w 25°C stabilność wynosi 24 godziny dla roztworu chlorku sodu i 12 godzin dla roztworu glukozy. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a wszelkie niewykorzystane resztki należy usunąć zgodnie z przepisami.
Fiolki Pantoprazole Kalceks wykonane są z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 10 mL, zamykane korkami z gumy bromobutylowej i zabezpieczone wieczkami typu flip-off. Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych dla nieotwartych fiolek. Nie zaleca się mieszania leku z innymi produktami leczniczymi poza wymienionymi roztworami chlorku sodu i glukozy. Przed podaniem należy ocenić klarowność i barwę roztworu – powinien być wolny od cząstek stałych. Z punktu widzenia aseptyki, roztwór powinien być zużyty natychmiast po przygotowaniu, a w przypadku przechowywania odpowiedzialność za warunki spoczywa na użytkowniku.
cytrynian sodu, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, stabilizator pH, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja wypełniająca, warunki aseptyczne, warunki przechowywania, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius to emulsja do wstrzykiwań i infuzji, zawierająca 20 mg propofolu w 1 ml emulsji o charakterystycznym wyglądzie białej emulsji typu olej w wodzie. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 20 ml (400 mg propofolu), 50 ml (1000 mg propofolu) oraz 100 ml (2000 mg propofolu). Skład preparatu obejmuje również substancje pomocnicze takie jak oczyszczony olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, fosfatydy jaja kurzego, glicerol, kwas oleinowy oraz maksymalnie 0,06 mg sodu na ml. Fiolki wykonane są ze szkła typu I lub II i zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej. Propofol przeznaczony jest do podania dożylnego, a przed użyciem należy dezynfekować membranę fiolki alkoholem.
emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, emulsja typu olej w wodzie, fosfatydy jaja kurzego, glicerol, kwas oleinowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy oczyszczony, podanie dożylne, propofol, Propofol MCT/LCT, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, triglicerydy kwasów tłuszczowych, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clinimix N9G15E –
CLINIMIX N9G15E to dwukomorowy roztwór do infuzji stosowany w odżywianiu pozajelitowym u pacjentów z niemożnością, niedostatecznością lub przeciwwskazaniami do odżywiania doustnego lub dojelitowego. Preparat zawiera 15 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, zapewniając odpowiedni profil aminokwasowy z 41,3% udziałem aminokwasów niezbędnych i 19% aminokwasów rozgałęzionych. Po zmieszaniu komór roztwór ma pH 6 i osmolarność 845 mOsm/l. Dostępny jest w trzech objętościach: 1 l, 1,5 l i 2 l, różniących się zawartością azotu (4,6–9,1 g), aminokwasów (28–55 g), glukozy (75–150 g) oraz elektrolitów (np. sód 35–70 mmol, potas 30–60 mmol, wapń 2,3–4,5 mmol). Wskazania obejmują stany, w których odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane, np. zaburzenia świadomości, niedrożność jelit, ostre zapalenie trzustki czy ciężki wstrząs.
aminokwasy niezbędne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy z elektrolitami, ciężki wstrząs, długotrwałe odżywianie pozajelitowe, dwukomorowy worek plastikowy, dysfagia, emulsja tłuszczowa, katabolizm, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasy tłuszczowe, L-aminokwasy, niedrożność jelit, obstrukcja przewodu pokarmowego, odżywianie dojelitowe, odżywianie doustne, odżywianie pozajelitowe, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, profil aminokwasowy, roztwór glukozy, synteza białka, terapia żywieniowa, uraz jamy ustnej, zaburzenia świadomości, zaburzenia wchłaniania, zapotrzebowanie energetyczne, zespół krótkiego jelita - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amiokordin 50 mg/ml
Produkt leczniczy Amiokordin zawiera chlorowodorek amiodaronu w stężeniu 50 mg/ml (odpowiadającemu 47,33 mg amiodaronu w formie zasadowej na 1 ml). Każda ampułka o objętości 3 ml zawiera 150 mg chlorowodorku amiodaronu (141,98 mg amiodaronu). Substancje pomocnicze obejmują alkohol benzylowy (20,2 mg/ml, 60,6 mg/ampułka), polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest przeznaczony do podawania dożylnego, w formie wstrzyknięć trwających co najmniej 3 minuty lub wlewów dożylnych z 5% roztworem glukozy, z dawką nasycającą podawaną w 250 ml glukozy przez 20 minut do 2 godzin oraz dawką podtrzymującą również w 250 ml 5% glukozy. Wlewy należy podawać przez centralny cewnik żylny przy użyciu pompy objętościowej.
alkohol benzylowy, amiodaron chlorowodorek, centralny cewnik żylny, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, polisorbat 80, pompa objętościowa, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anidulafungin Synoptis 100 mg
Anidulafungin Synoptis jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierającego 100 mg anidulafunginy na fiolkę. Po odtworzeniu proszku w 30 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór o stężeniu 3,33 mg/ml, który następnie rozcieńcza się w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy do stężenia końcowego 0,77 mg/ml. Zalecana szybkość infuzji nie powinna przekraczać 1,1 mg/min anidulafunginy, co odpowiada 1,4 ml/min roztworu, a minimalny czas trwania infuzji wynosi 90 minut dla dawki 100 mg i 180 minut dla dawki 200 mg. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania i kontroli wizualnej roztworu pod kątem obecności cząstek stałych oraz zmiany zabarwienia przed podaniem.
anidulafungina, aseptyka, chlorek sodu, cząstki stałe, droga podania leku, guma butylowa, infuzja dożylna, koncentrat roztworu do infuzji, kwas solny, kwas winowy, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, proszek do sporządzania koncentratu, regulacja kwasowości, roztwór glukozy, sacharoza, stabilność roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, surfaktant, szybkość infuzji, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diaril 1 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril (dostępnego w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg), stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko długotrwałej hipoglikemii, która może wystąpić z opóźnieniem do 24 godzin po przyjęciu leku i utrzymywać się od 12 do 72 godzin. Objawy przedawkowania obejmują zarówno dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle nadbrzusza), jak i poważne objawy neurologiczne związane z hipoglikemią, takie jak niepokój ruchowy, drżenia mięśni, zaburzenia widzenia, problemy z koordynacją, senność, śpiączka oraz drgawki. Ze względu na możliwość nawrotów hipoglikemii po początkowej poprawie, konieczna jest co najmniej 72-godzinna hospitalizacja i monitorowanie stężenia glukozy we krwi.
ataksja, ból nadbrzusza, drgawki, drżenie mięśniowe, glikemia, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia polekowa, monitorowanie glikemii, niemowlę, niepokój ruchowy, nudności, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, poziom glikemii, roztwór glukozy, senność patologiczna, siarczan sodu, śpiączka, węgiel aktywowany, wlew dożylny, wymioty, zaburzenia koordynacji, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Omeprazole Genoptim 40 mg
Omeprazole Genoptim w dawce 40 mg (42,6 mg omeprazolu sodowego) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na omeprazol, inne podstawione benzimidazole oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, podanie leku w tych przypadkach jest bezwzględnie zabronione. Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z nelfinawirem z powodu istotnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, które mogą negatywnie wpłynąć na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka powikłań i zapewnienia optymalnej opieki farmakologicznej.
benzimidazole, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, nadwrażliwość, nelfinawir, omeprazol, omeprazol sodowy, Omeprazole Genoptim, proszek do sporządzania, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór chlorku sodowego, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, substancja pomocnicza, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Siarczan magnezu – Dawkowanie i sposób podawania
Siarczan magnezu w postaci 20% roztworu (200 mg/ml) jest stosowany do podawania dożylnego lub domięśniowego u dorosłych i dzieci, z zalecaną szybkością wstrzyknięcia nie przekraczającą 1,5 ml/min dla 10% roztworu lub ekwiwalentu. Wskazania obejmują stany zagrożenia rzucawką, kontrolę drgawek, niedobory magnezu, zaburzenia rytmu serca oraz ostry napad astmy. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania i masy ciała, np. w stanach zagrożenia rzucawką podaje się 3 dawki po 30 ml 20% roztworu domięśniowo co 4 godziny, a w ostrym niedoborze magnezu 250 mg/kg m.c. domięśniowo w odstępach >4 godz. Alternatywnie stosuje się dożylny wlew 5 g siarczanu magnezu w 1 litrze 5% glukozy lub 0,9% NaCl przez 3 godziny. W terapii drgawek dożylna infuzja wynosi 1-2 g/godz., a w ciężkiej niewydolności nerek dawka nie powinna przekraczać 20 g w ciągu 48 godzin. Podczas podawania konieczne jest monitorowanie stężenia magnezu w surowicy oraz dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.
arytmia zagrażająca życiu, choroba nadciśnieniowa, ciężka niewydolność nerek, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki padaczkowe, encefalopatia, infuzja ciągła, interakcja z magnezem, kłębuszkowe zapalenie nerek, kontrola drgawek, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, odżywianie pozajelitowe, ostre zapalenie nerek, ostry napad astmy, ostry niedobór magnezu, podanie dożylne i domięśniowe, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór soli fizjologicznej, siarczan magnezu, stężenie magnezu, torsade de pointes, wlew kroplowy - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Dawkowanie i sposób podawania
Cisplatyna jest lekiem przeciwnowotworowym podawanym wyłącznie dożylnie po uprzednim rozcieńczeniu, z koniecznością unikania kontaktu z urządzeniami zawierającymi aluminium. Dawkowanie zależy od rodzaju terapii (monoterapia lub chemioterapia skojarzona), choroby podstawowej oraz stanu pacjenta, w tym funkcji nerek i szpiku kostnego. W monoterapii stosuje się dawki pojedyncze 50-120 mg/m² (Cisplatinum Accord) lub 80-100 mg/m² (Cisplatin-Ebewe) co 3-4 tygodnie, bądź dawki dzienne 15-20 mg/m² przez 5 dni. W chemioterapii skojarzonej dawka jest zredukowana, zwykle ≥20 mg/m² co 3-4 tygodnie. W leczeniu raka szyjki macicy cisplatyna podawana jest w dawce 40 mg/m² co tydzień przez 6 tygodni w skojarzeniu z radioterapią. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub szpiku dawki należy indywidualnie zmniejszyć.
aluminium, chemioterapia skojarzona, cisplatyna, diuretyk, diureza wymuszona, droga dożylna, guz jajnika, infuzja dożylna, jama otrzewnowa, lek moczopędny, lek przeciwnowotworowy, mannitol, monoterapia, morfologia krwi, nawodnienie pacjenta, nefrotoksyczność, podanie dootrzewnowe, powierzchnia ciała, radioterapia, rak szyjki macicy, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór mannitolu, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxytocin-Richter 5 IU/ml
Preparat Oxytocin-Richter zawiera 5 IU/ml oksytocyny w roztworze do infuzji i wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od reakcji matki i płodu. Podawanie oksytocyny odbywa się wyłącznie w formie dożylnego wlewu kroplowego, z preferowanym użyciem pompy infuzyjnej umożliwiającej precyzyjną kontrolę szybkości infuzji. Standardowy roztwór przygotowuje się przez rozcieńczenie 2,5 IU oksytocyny w 500 ml roztworu glukozy lub NaCl, a początkowa szybkość podawania wynosi 10 kropli/min, co odpowiada około 2,5 mIU/min oksytocyny. Konieczne jest częste monitorowanie siły skurczów macicy oraz częstości akcji serca płodu, a w przypadku nadmiernej stymulacji macicy należy natychmiast przerwać wlew, aby zapobiec powikłaniom. Istotnym ograniczeniem jest zachowanie co najmniej 6-godzinnego odstępu pomiędzy podaniem dopochwowych prostaglandyn a rozpoczęciem infuzji oksytocyny.
akcja serca płodu, ampułka, indukcja porodu, jednostka międzynarodowa, oksytocyna, płyn infuzyjny, pompa infuzyjna, prostaglandyny dopochwowe, roztwór do infuzji, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór NaCl, skurcz macicy, stężenie roztworu, stymulacja mięśnia macicy, substancja pomocnicza, wlew dożylny kroplowy, wlew kroplowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml
Fentanyl Kalceks to roztwór do wstrzykiwań zawierający fentanyl w postaci cytrynianu fentanylu o stężeniu 0,05 mg/mL (0,0785 mg cytrynianu fentanylu/mL). Dostępny jest w ampułkach 2 mL (0,1 mg fentanylu, 0,157 mg cytrynianu fentanylu) oraz 10 mL (0,5 mg fentanylu, 0,785 mg cytrynianu fentanylu). Preparat zawiera sód w ilościach klinicznie istotnych: 7,08 mg (0,31 mmol) w ampułce 2 mL oraz 35,41 mg (1,54 mmol) w ampułce 10 mL, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Roztwór jest izotoniczny, o pH 4,0–7,5, i może być podawany pozajelitowo w postaci niezmienionej lub rozcieńczonej roztworem chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%, z zachowaniem kompatybilności z plastikowym sprzętem do wlewów. Nie zaleca się mieszania z innymi lekami poza wymienionymi.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Neorelium 5 mg/ml
NEORELIUM to roztwór do wstrzykiwań zawierający diazepam w stężeniu 5 mg/ml, dostępny w ampułkach po 2 ml (10 mg diazepamu). Substancje pomocnicze obejmują glikol propylenowy, etanol 96%, alkohol benzylowy, benzoesan sodu, kwas benzoesowy oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat jest klarowny, bezbarwny do żółtego i może być podawany domięśniowo lub dożylnie. W przypadku podania domięśniowego wstrzyknięcie powinno być powolne i głębokie, ze względu na wolne wchłanianie diazepamu. Dożylne podanie wymaga szczególnej ostrożności i szybkości 0,5-1 ml/min (2,5-5 mg/min), aby uniknąć poważnych działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa i hipotonia.
alkohol benzylowy, ampułka szklana, benzoesan sodu, diazepam, dysfagia, etanol, glikol propylenowy, infuzja dożylna, kwas benzoesowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, spadek ciśnienia tętniczego, stan padaczkowy, tężec, wlew dożylny, zahamowanie oddechu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol Baxter 20 mg/ml
Propofol Baxter jest emulsją do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 20 mg/ml, dostępną w fiolkach 50 ml zawierających 1000 mg propofolu. Preparat ma postać białej, nieprzezroczystej emulsji typu olej w wodzie, z osmolalnością w zakresie 250-390 mOsm/kg oraz pH 6,00-8,50. Zawiera substancje pomocnicze takie jak olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, glicerol, lecytynę z jaja kurzego, sodu oleinian, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt przechowywany jest w temperaturze poniżej 25°C, nie wolno go zamrażać, a okres ważności wynosi 2 lata. Po otwarciu fiolki emulsję należy zużyć natychmiast, choć wykazano stabilność do 12 godzin w 25°C.
atrakurium, emulsja do wstrzykiwań, fiolka szklana, guma bromobutylowa, lecytyna, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, miwakurium, okres ważności leku, oleinian sodu, olej sojowy, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, substancja pomocnicza, system infuzyjny, triglicerydy kwasów tłuszczowych, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol Baxter 10 mg/ml
Propofol Baxter to emulsja do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 10 mg/ml, zawierająca 10 mg propofolu w 1 ml emulsji typu olej w wodzie. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 250-390 mOsm/kg oraz pH w zakresie 6,00-8,50. Dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) i 100 ml (1000 mg). Składniki pomocnicze obejmują m.in. oczyszczony olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy średniołańcuchowe, glicerol, lecytynę z jaja kurzego oraz środki do ustalenia pH. Produkt przeznaczony jest do jednorazowego użytku, wymaga wstrząśnięcia przed podaniem i może być rozcieńczany wyłącznie wybranymi roztworami: 5% glukozy, 0,9% chlorku sodu, ich połączeniem lub 1% lidokainą bez konserwantów, przy czym końcowe stężenie propofolu nie może być niższe niż 2 mg/ml.
atrakurium, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, fiolka, infuzja, lecytyna, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, miwakurium, niezgodność farmaceutyczna, oleinian sodu, olej sojowy, osmolalność, podanie dożylne, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, substancja czynna, substancja pomocnicza, system infuzyjny, triglicerydy, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – OxyNorm 10 mg/ml
Przedawkowanie oksykodonu (OxyNorm 10 mg/ml) prowadzi do ciężkiej depresji oddechowej, będącej bezpośrednim zagrożeniem życia, oraz objawów takich jak senność, osłupienie, śpiączka, hipotonia, zwężenie źrenic (mioza), bradykardia (<60/min), niedociśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach obrzęk płuc. Dodatkowo, może wystąpić toksyczna leukoencefalopatia, charakteryzująca się uszkodzeniem istoty białej mózgu i poważnymi zaburzeniami neurologicznymi. Brak natychmiastowej interwencji może skutkować zgonem pacjenta.
antagonista opioidowy, bradykardia, ciężkie przedawkowanie, dawka w bolusie, defibrylacja, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipoksja tkankowa, hipotonia, lek obkurczający naczynia, masaż serca, mioza, nalokson, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, płyn infuzyjny, przedawkowanie oksykodonu, przedawkowanie opioidów, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, senność, silny opioid, sztuczne oddychanie, toksyczna leukoencefalopatia, uszkodzenie istoty białej mózgu, wlew dożylny, wstrząs krążeniowy, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omeprazole Noridem 40 mg
Omeprazole Noridem w dawce 40 mg (w postaci soli sodowej omeprazolu) jest dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, stanowiąc alternatywę dla terapii doustnej u pacjentów z przeciwwskazaniami do podawania doustnego. Po rozpuszczeniu, 1 ml roztworu zawiera 0,4 mg omeprazolu, a pH roztworu w 0,9% NaCl wynosi 9,3–10,3, natomiast w 5% glukozie 8,9–9,5. Lek jest wskazany w leczeniu aktywnych wrzodów dwunastnicy i żołądka, profilaktyce nawrotów tych wrzodów, eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami, a także w leczeniu i profilaktyce wrzodów związanych z NLPZ. Ponadto, stosuje się go w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (zarówno aktywnego, jak i podtrzymującego) oraz w objawowej chorobie refluksowej przełyku.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja bakterii, gastrynoma, Helicobacter pylori, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, omeprazol, proszek do sporządzania roztworu, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, terapia dożylna, terapia skojarzona, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fragmin 10 000 j.m. a.Xa/0,4 ml
Fragmin to heparyna drobnocząsteczkowa zawierająca dalteparynę sodową, której aktywność wyrażana jest w międzynarodowych jednostkach anty-Xa (j.m. anty-Xa). Preparat dostępny jest w siedmiu stężeniach, od 2 500 j.m. anty-Xa/0,2 ml do 18 000 j.m. anty-Xa/0,72 ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta. Skład substancji pomocniczych różni się nieznacznie w zależności od dawki, obejmując m.in. sodu wodorotlenek lub kwas solny do korekcji pH (5-7,5) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest dostępny w ampułkostrzykawkach z igłą, wykonanych ze szkła klasy I, z możliwością wyposażenia w system Needle-Trap zapobiegający przypadkowym ukłuciom. Osłonka igły może zawierać lateks, co jest istotne dla pacjentów z alergią na tę substancję.
ampułkostrzykawka, dalteparyna sodowa, guma chlorobutylowa, heparyna drobnocząsteczkowa, jednostka anty-Xa, kwas solny, nadwrażliwość na substancje, Needle-Trap, osłonka igły, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, skażenie mikrobiologiczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biotum 1 g
Produkt leczniczy Biotum zawiera ceftazydym w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu, dostępny w fiolkach o zawartości 1 g lub 2 g substancji czynnej. Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji ma barwę białą lub jasnożółtą, a po rekonstytucji może przyjmować zabarwienie od jasnożółtego do bursztynowego, co nie wpływa na skuteczność leku. Każda fiolka zawiera odpowiednio 60 mg (1 g) lub 120 mg (2 g) sodu. Roztwory do wstrzyknięć domięśniowych przygotowuje się z 3 ml rozpuszczalnika (stężenie 260 mg/ml dla 1 g), dożylnych z 10 ml (90 mg/ml dla 1 g, 170 mg/ml dla 2 g) lub infuzyjnych z 50 ml rozpuszczalnika (20 mg/ml dla 1 g, 40 mg/ml dla 2 g), z zaleceniem dwustopniowego dodawania rozpuszczalnika w przypadku infuzji. Do przygotowania roztworów do infuzji można stosować szeroki zakres rozpuszczalników, w tym roztwory chlorku sodu, mleczanu sodu, glukozy oraz dekstranu, a do wstrzyknięć domięśniowych roztwory lidokainy 0,5% lub 1%.
aminoglikozydy, ceftazydym, chlorowodorek lidokainy, dializa otrzewnowa, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, mleczan sodu, płyn dożylny, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, wankomycyna, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxytocin Grindeks 16,7 mcg/ml
Oxytocin Grindeks jest dostępny w dwóch stężeniach: 8,3 µg/ml (5 IU oksytocyny/ml) oraz 16,7 µg/ml (10 IU oksytocyny/ml) w postaci bezbarwnego, przezroczystego roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak octan sodu trójwodny, kwas octowy lodowaty, chlorek sodu, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań, które stabilizują pH w zakresie 3,5–4,5, zapewniając stabilność oksytocyny. Lek może być podawany dożylnie w formie wstrzyknięcia lub infuzji, z kompatybilnością do roztworów chlorku sodu 0,9%, glukozy 5%, roztworu Ringera oraz octanowego roztworu Ringera. Należy unikać mieszania oksytocyny z krwią, osoczem oraz roztworami zawierającymi pirosiarczan sodu ze względu na ryzyko inaktywacji substancji czynnej.
ampułka szklana, bilans elektrolitowy, chlorek sodu, inaktywacja substancji czynnej, infuzja dożylna, kwas octowy, octan sodu, octanowy roztwór Ringera, oksytocyna, pirosiarczan sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór Ringera, skażenie mikrobiologiczne, substancja buforująca, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex plus Produkt złożony
Omegaflex plus to złożony produkt leczniczy w formie emulsji do infuzji dożylnej, dostarczany w trzykomorowym worku umożliwiającym oddzielne przechowywanie roztworu glukozy, emulsji tłuszczowej oraz roztworu aminokwasów przed podaniem. Dostępny jest w objętościach 1250 ml, 1875 ml i 2500 ml, zawierających odpowiednio 150-300 g glukozy, 50-100 g tłuszczów (w tym 5-10 g kwasów omega-3) oraz 48-96 g aminokwasów, co odpowiada 6,8-13,7 g azotu. Produkt charakteryzuje się osmolalnością 1540 mOsm/kg, pH 5,0-6,0 oraz całkowitą wartością kaloryczną od 1010 do 2530 kcal na podane objętości. Składniki elektrolitów obejmują m.in. sód (50-100 mmol), potas (35-70 mmol), magnez (4-8 mmol) i wapń (4-8 mmol). Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak kwas cytrynowy, glicerol, fosfolipidy jaja kurzego oraz all-rac-α-tokoferol.
alanina, arginina, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja, glicyna, glukoza jednowodna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, magnezu octan, metionina, niezgodność farmaceutyczna, octan cynku, olej sojowy, omega-3 triglicerydy, osmolalność, osmolarność, potasu octan, prolina, rozdzielanie faz, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, sodu chlorek, sodu diwodorofosforan, sodu octan, sodu oleinian, tokoferol, treonina, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, trzykomorowy worek, walina, wapnia chlorek, wodorotlenek sodu - Leksykon substancji czynnych
Milrinon – Dawkowanie i sposób podawania
Milrinon jest lekiem dożylnym stosowanym w terapii niewydolności serca, z dawkowaniem obejmującym dawkę nasycającą 50 μg/kg mc. podawaną przez 10 minut oraz dawkę podtrzymującą w zakresie 0,375-0,75 μg/kg mc./min (zwykle 0,5 μg/kg mc./min) podawaną w ciągłej infuzji. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,13 mg/kg mc. Roztwór do infuzji przygotowuje się do stężenia 200 μg/ml, stosując 0,9% NaCl lub 5% glukozę jako nośnik. Dawkę podtrzymującą należy dostosować do efektu hemodynamicznego i stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem modyfikacji u osób z niewydolnością nerek, gdzie dawka podtrzymująca jest redukowana proporcjonalnie do klirensu kreatyniny (np. przy klirensie 5 ml/min/1,73 m² dawka wynosi 0,20 μg/kg mc./min). U dzieci dawka nasycająca wynosi 50-75 μg/kg mc. podawana przez 30-60 minut, a infuzja ciągła 0,25-0,75 μg/kg mc./min do 35 godzin, z zaleceniem unikania stosowania u dzieci z zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak danych bezpieczeństwa.
ciągła infuzja, czynność nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, efekt hemodynamiczny, klirens kreatyniny, komorowe zaburzenie rytmu, kreatynina, milrinon, niewydolność serca, podanie pozanaczyniowe, przetrwały przewód tętniczy, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, wrodzona wada serca, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zespół małego rzutu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Meropenem AptaPharma 2000 mg
Meropenem AptaPharma 2000 mg jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 2000 mg meropenemu (2280 mg meropenemu trójwodnego) oraz 416 mg sodu węglanu (odpowiadającego 180 mg sodu, czyli 7,85 mmol). Preparat ma postać krystalicznego proszku o barwie białej do jasnożółtej, który po rozpuszczeniu tworzy roztwór o pH 7,3-8,3. Produkt jest pakowany w fiolki o pojemności 50 mL, zabezpieczone korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym wieczkiem typu flip-off, dostępny w opakowaniach po 6 fiolek. Meropenem AptaPharma przeznaczony jest do podawania dożylnego w formie infuzji po rekonstytucji w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy.
chlorek sodu, dekstroza, infuzja dożylna, meropenem trójwodny, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, rekonstytucja, roztwór glukozy, stabilność fizykochemiczna, substancja czynna, utylizacja produktów leczniczych, warunki aseptyki, węglan sodu, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazole Eugia 40 mg
Pantoprazole Eugia w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do dożylnego podawania wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, głównie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Standardowa dawka w chorobie wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy oraz refluksowym zapaleniu przełyku wynosi 40 mg (1 fiolka) raz na dobę, podawana dożylnie w czasie 2-15 minut. W leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego dawka początkowa to 80 mg na dobę, którą można dostosować w zależności od wyników badań wydzielania kwasu. Dawkę powyżej 80 mg należy podzielić na dwa podania, a w sytuacjach wymagających szybkiego hamowania wydzielania kwasu stosuje się dawkę początkową 2 x 80 mg, co zwykle redukuje wydzielanie kwasu do <10 mEq/h w ciągu 1 godziny. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z zaburzeniami czynności nerek i osób w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. Produkt nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, hamowanie wydzielania kwasu, niewydolność wątroby, pantoprazol, pantoprazol doustny, personel medyczny, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Amfoterycyna B – Dawkowanie i sposób podawania
Amfoterycyna B, dostępna w formach Abelcet (kompleksy lipidowe), AmBisome (liposomy) oraz Fungizone (konwencjonalna), wykazuje zróżnicowane dawkowanie i profil farmakokinetyczny zależnie od preparatu, wskazania klinicznego oraz cech pacjenta. Abelcet stosuje się w dawce 5 mg/kg mc./dobę przez co najmniej 14 dni, podając infuzję dożylną z szybkością 2,5 mg/kg mc./godzinę, także u dzieci od 1 miesiąca życia. AmBisome dawkowany jest od 1,0 do 3,0 mg/kg mc./dobę (w mukormikozie 5 mg/kg mc./dobę), z czasem leczenia do 56 dni lub dłużej, podawany w infuzji 30-60 minut (lub 2 godziny przy dawkach >5 mg/kg). Fungizone rozpoczyna się od 0,25 mg/kg mc./dobę, zwiększając do 0,5-1 mg/kg mc./dobę, z maksymalną dawką dobową 1,5 mg/kg mc., podawaną w infuzji trwającej 2-6 godzin. Dawkowanie dostosowuje się do rodzaju zakażenia grzybiczego, np. kandydoza wymaga 0,4-0,6 mg/kg mc./dobę przez ≥4 tygodnie, kryptokokoza 0,3-0,8 mg/kg mc./dobę przez 4-12 tygodni, a mukormikoza nosowo-mózgowa 0,7-1,5 mg/kg mc./dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania Abelcet i AmBisome, natomiast brak jest danych dla niewydolności wątroby w przypadku AmBisome.
AmBisome, amfoterycyna B, amfoterycyna B w kompleksach lipidowych, amfoterycyna B w liposomach, aspergiloza, blastomikoza, ciężka neutropenia, dysfunkcja nerek, działanie niepożądane, grzybica układowa, histoplazmoza, infuzja dożylna, kandydoza, kokcydioidomikoza, konwencjonalna amfoterycyna B, kryptokokoza, kwasica ketonowa, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, mukormikoza, mukormikoza nosowo-mózgowa, neutropenia, niewydolność wątroby, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, roztwór glukozy, substancja przeciwgrzybicza, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie inwazyjne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Midazolam Accord 1 mg/ml
Midazolam Accord (1 mg/ml) jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce o pojemności 5 ml, zawierającej 5 mg midazolamu chlorowodorku. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 2,9-3,7 oraz osmolalnością 270-330 mOsm/kg. Składniki pomocnicze obejmują chlorek sodu (3,53 mg/ml), kwas solny, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Ampułko-strzykawka umożliwia precyzyjne dawkowanie dzięki podziałce co 0,1 ml i jest wykonana z bezbarwnego szkła z gumowym korkiem bromobutylowym. Midazolam Accord jest kompatybilny z roztworami chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% i 10%, fruktozy 5%, a także z roztworami Ringera i Hartmanna, jednak nie należy mieszać go z roztworami o odczynie zasadowym ani z 6% roztworem dekstranu w glukozie 0,9%.
ampułko-strzykawka, chlorek sodu, kwas solny, midazolamu chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fruktozy, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, stabilność po rozcieńczeniu, warunki aseptyczne, warunki przechowywania, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Physioneal 35 Clear-Flex –
PHYSIONEAL 35 CLEAR-FLEX to jałowy, dwukomorowy roztwór do dializy otrzewnowej o pH 7,4 po zmieszaniu obu komór, zawierający bufor o łącznym stężeniu 35 mmol/l (10 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu). Produkt dostępny jest w trzech stężeniach glukozy: 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml oraz 38,6 mg/ml, co przekłada się na osmolarność odpowiednio 345, 396 i 484 mOsmol/l. Skład gotowego roztworu obejmuje m.in. Na 132 mmol/l, Ca 1,75 mmol/l, Mg 0,25 mmol/l, Cl 101 mmol/l, HCO3 25 mmol/l oraz mleczan 10 mmol/l. Roztwór jest przechowywany w hermetycznych, dwukomorowych workach CLEAR-FLEX, dostępnych w objętościach od 1500 ml do 5000 ml, przeznaczonych do automatycznej (ADO) lub ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO). Przed użyciem konieczne jest zmieszanie zawartości obu komór, a roztwór należy podać w ciągu 24 godzin od przygotowania.
aminoglikozyd, automatyczna dializa otrzewnowa, cefazolina, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, endotoksyna bakteryjna, gentamycyna, glukoza jednowodna, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, insulina, kwas solny, magnezu chlorek sześciowodny, mleczan, netylmycyna, niezgodność chemiczna, osmolarność roztworu, penicylina, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór glukozy, sodu mleczan, sodu wodorotlenek, sodu wodorowęglan, tobramycyna, wankomycyna, wapnia chlorek dwuwodny, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Linezolid Eugia 2 mg/ml
Linezolid Eugia to roztwór do infuzji o stężeniu 2 mg/mL, dostępny w jednorazowych workach infuzyjnych o pojemności 300 mL, zawierających 600 mg linezolidu. Preparat jest izotoniczny, klarowny, o pH 4,4-5,2, zabarwiony od bezbarwnego do nieco żółtego, bez widocznych cząstek stałych. W skład roztworu wchodzą substancje pomocnicze, w tym 45,7 mg/mL glukozy (13,7 g w całym worku) oraz 0,38 mg/mL sodu (114 mg w całym worku), które zapewniają odpowiednią osmolarność i stabilizację pH. Produkt przechowywany jest w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 2 lata przed otwarciem. Po otwarciu należy go stosować natychmiast lub zgodnie z zasadami aseptyki, a niewykorzystane resztki należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
amfoterycyna B, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk makrolidowy, ceftriakson, chloropromazyny chlorowodorek, cytrynian sodu, diazepam, erytromycyny laktobionian, fenytoina sodowa, glukoza, glukoza jednowodna, kwas cytrynowy jednowodny, kwas solny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpierwotniakowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, niezgodność farmaceutyczna, pH roztworu, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór klarowny, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, sód, sulfametoksazol z trimetoprymem, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Propofol 1% Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% Fresenius (10 mg/ml) jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym i monitorowaniem parametrów krążeniowo-oddechowych. Dawkowanie indukcyjne u dorosłych poniżej 55 lat wynosi 1,5-2,5 mg/kg mc. podawane stopniowo (20-40 mg co 10 sekund), natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z grupy ASA III-IV dawki są zredukowane do minimum 1 mg/kg mc. z wolniejszym tempem podawania (około 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia realizuje się infuzją w dawkach 4-12 mg/kg mc./godz. lub powtarzanymi bolusami 25-50 mg, z uwzględnieniem mniejszych dawek u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami serca. U dzieci dawki indukcyjne wahają się od 2,5 mg/kg mc. (powyżej 8 lat) do 2,5-4 mg/kg mc. (1 miesiąc – 3 lata), a dawki podtrzymujące wynoszą 9-15 mg/kg mc./godz. Sedacja wymaga dostosowania dawki do odpowiedzi klinicznej, zwykle 0,5-1,0 mg/kg mc. w ciągu 1-5 minut i podtrzymania infuzją 1,5-4,5 mg/kg mc./godz. u dorosłych, z koniecznością redukcji dawek u pacjentów starszych i z ASA III-IV. W sedacji na OIT zaleca się infuzję 0,3-4,0 mg/kg mc./godz., bez przekraczania 4,0 mg/kg mc./godz. i bez stosowania systemu TCI.
anestezjolog, ciągła infuzja, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja do wstrzykiwań, filtr mikrobiologiczny, hipowolemia, indukcja znieczulenia, infuzja TCI, intensywna opieka medyczna, leki zwiotczające, lidokaina, oddział intensywnej opieki medycznej, parametry krążeniowo-oddechowe, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sedacja podczas zabiegów, skala ASA, sprzęt resuscytacyjny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia czynności serca, zestaw infuzyjny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Noradrenalin Kalceks 1mg/ml
Noradrenalin Kalceks jest dostępny jako koncentrat o stężeniu 1 mg/ml noradrenaliny winianu, który wymaga rozcieńczenia przed dożylną infuzją. Standardowo 2 ml koncentratu rozcieńcza się w 48 ml roztworu glukozy 5%, uzyskując roztwór o stężeniu 40 μg/ml (80 mg/l) noradrenaliny winianu. Początkowa szybkość infuzji powinna wynosić 10-20 ml/godzinę (0,16-0,32 ml/min), co odpowiada dawce 0,4-0,8 mg/godzinę noradrenaliny. Dawkę należy stopniowo zwiększać, monitorując ciśnienie tętnicze, z celem terapeutycznym uzyskania skurczowego ciśnienia tętniczego 100-120 mm Hg lub średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65-80 mm Hg, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Dawkowanie dostosowuje się indywidualnie, uwzględniając masę ciała, z tabelą dawkowania podającą wartości od 0,05 do 1 μg/kg/min (od 0,12 do 5,4 mg/godzinę) oraz odpowiadającą szybkość infuzji od 3 do 135 ml/godzinę.
centralny cewnik żylny, choroba współistniejąca, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, dostęp dożylny, koncentrat do sporządzania roztworu, licznik kropli, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie tętnicze, noradrenalin kalceks, noradrenaliny winian, perfuzja tkanek, podanie dożylne, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, roztwór glukozy, średnie ciśnienie tętnicze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Etoposide Kabi 20 mg/ml
Etoposide Kabi jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml, zawierający etopozyd oraz substancje pomocnicze takie jak alkohol benzylowy (30 mg/ml) i etanol bezwodny (241,4 mg/ml). Produkt jest konfekcjonowany w fiolkach o pojemnościach 5 ml (100 mg etopozydu), 10 ml (200 mg), 25 ml (500 mg) oraz 50 ml (1000 mg). Koncentrat wymaga rozcieńczenia w roztworze glukozy 5% lub chlorku sodu 0,9% do docelowego stężenia 0,2–0,4 mg/ml, aby uniknąć wytrącenia osadu. Rozcieńczony roztwór zachowuje stabilność fizykochemiczną przez 24 godziny w temperaturze 15–25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty natychmiast lub przechowywany maksymalnie 12 godzin w warunkach aseptycznych, bez chłodzenia (2–8°C). Podawanie leku w formie szybkiego wstrzyknięcia dożylnego jest przeciwwskazane.
Ze względu na cytotoksyczne właściwości etopozydu, podczas przygotowania i podawania Etoposide Kabi należy stosować rygorystyczne środki ostrożności, w tym aseptyczne warunki pracy, użycie rękawiczek, masek, okularów ochronnych oraz odzieży ochronnej, a także preferowanie pracy w komorze laminarnej z pionowym przepływem powietrza (LAF). Kontakt z koncentratem powinien być bezwzględnie unikany, a w przypadku ekspozycji na skórę lub błony śluzowe należy natychmiast przemyć te miejsca wodą i mydłem. Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z lekiem. Należy również przestrzegać odpowiednich procedur utylizacji odpadów cytotoksycznych zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapewnić bezpieczeństwo personelu i środowiska.
alkohol benzylowy, etanol bezwodny, etopozyd, fiolka szklana, komora laminarna, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, korek z gumy bromobutylowej, kwas cytrynowy, lek przeciwnowotworowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność fizykochemiczna, substancja cytotoksyczna, warunki aseptyczne, właściwości cytotoksyczne, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anidulafungin Sandoz 100 mg
Anidulafungin Sandoz jest lekiem przeciwgrzybiczym dostępnym w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierającym 100 mg anidulafunginy na fiolkę. Po rozpuszczeniu w 30 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się koncentrat o stężeniu 3,33 mg/ml, który następnie rozcieńcza się w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy do stężenia końcowego 0,77 mg/ml. Zalecane dawki to 100 mg (1 fiolka) lub 200 mg (2 fiolki), z odpowiednio 130 ml i 260 ml całkowitej objętości roztworu do infuzji. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 1,4 ml/min (1,1 mg/min), a minimalny czas trwania infuzji wynosi 90 minut dla dawki 100 mg i 180 minut dla dawki 200 mg. pH roztworu po przygotowaniu mieści się w zakresie 3,5–5,5. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania i kontroli wizualnej pod kątem obecności cząstek stałych lub zmiany zabarwienia, które dyskwalifikują roztwór do podania.
anidulafungina, fiolka szklana, fruktoza, koncentrat roztworu do infuzji, korek z gumy bromobutylowej, kwas mlekowy, kwas solny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, polisorbat, proszek do sporządzania koncentratu, przechowywanie w lodówce, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, technika aseptyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu