Dawkowanie i sposób podawania
Milrinon

Dawkowanie i sposób podawania milrinonu

Milrinon jest substancją aktywną podawaną wyłącznie drogą dożylną, stosowaną w leczeniu niewydolności serca. Prawidłowe dawkowanie ma kluczowe znaczenie dla uzyskania optymalnych efektów terapeutycznych przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.^{1 2}

Dawkowanie u dorosłych

Leczenie milrinonem u pacjentów dorosłych składa się z dwóch etapów: dawki nasycającej oraz dawki podtrzymującej. Schemat dawkowania wygląda następująco:^{3 4}

• Dawka nasycająca: 50 μg/kg masy ciała podawana powoli przez 10 minut
• Dawka podtrzymująca: zazwyczaj 0,5 μg/kg mc./min (zakres 0,375-0,75 μg/kg mc./min) podawana w ciągłej infuzji
• Dawka maksymalna: nie powinna przekraczać 1,13 mg/kg mc./dobę

^{5 6}

Poziom dawki podtrzymującej powinien być dostosowany w oparciu o efekt hemodynamiczny i skuteczność kliniczną. Należy monitorować odpowiedź pacjenta i w razie potrzeby modyfikować dawkę.⁷

Przygotowanie roztworu do infuzji

Roztwór do infuzji podtrzymującej należy przygotować tak, aby zawierał 200 μg/ml milrinonu. W tym celu należy:^{8 9}

• Dodać 40 ml roztworu nośnikowego do 10 ml nierozcieńczonego roztworu milrinonu (1 mg/ml)
• Alternatywnie: dodać 400 ml rozcieńczalnika na 100 ml roztworu do wstrzykiwań lub 80 ml rozcieńczalnika na ampułkę 20 ml

^{10 11}

Jako roztworów nośnikowych można używać: 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy do infuzji. W zależności od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta na płyny można zastosować roztwory o innych stężeniach.¹²

Szczegółowa tabela dawkowania

Poniższa tabela przedstawia zależność między dawką podtrzymującą a odpowiadającą jej szybkością infuzji przy stężeniu roztworu 200 μg/ml:^{13 14}

* Obliczono dla roztworu do infuzji o stężeniu 200 μg milrinonu na ml.

Dodatkowo, w przypadku Milrinone Zentiva, dostępna jest tabela przedstawiająca dawkę początkową w zależności od masy ciała pacjenta:¹⁵

* Stężenie 1 mg/ml

Całkowita dobowa dawka milrinonu może być również obliczona następująco:¹⁶

* Dawkę dobową (w mg/kg mc.) oblicza się z odpowiadającej jej dawki (minimalnej, standardowej, maksymalnej) plus dawka początkowa (0,05 mg/kg mc.)

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie są wymagane szczególne zalecenia dotyczące dawkowania. Należy jednak pamiętać, że klirens nerkowy może być obniżony w tej grupie wiekowej, co może wymagać zastosowania mniejszych dawek milrinonu.^{17 18}

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania ze względu na wydłużony okres półtrwania milrinonu w fazie eliminacji. Dawka nasycająca pozostaje bez zmian (50 μg/kg mc.), natomiast dawkę podtrzymującą należy zmodyfikować w zależności od stopnia niewydolności nerek, określonego na podstawie klirensu kreatyniny.^{19 20}

Poniższa tabela przedstawia zalecane dostosowanie dawki podtrzymującej w zależności od klirensu kreatyniny:^{21 22}

* Obliczono dla roztworu do infuzji o stężeniu 200 μg milrinonu na ml.

Dzieci i młodzież

Opublikowane badania dotyczące stosowania milrinonu u niemowląt i dzieci wskazują na następujący schemat dawkowania:^{23 24}

• Dawka nasycająca: 50-75 μg/kg mc. podawana przez 30-60 minut
• Infuzja ciągła: 0,25-0,75 μg/kg mc./min przez okres do 35 godzin, dawkę należy dostosować w zależności od odpowiedzi hemodynamicznej

W badaniach klinicznych dotyczących zespołu małego rzutu serca u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 6 lat po operacji naprawczej wrodzonej wady serca, skuteczny schemat dawkowania obejmował dawkę nasycającą 75 μg/kg mc. podawaną przez 60 minut, a następnie dawkę 0,75 μg/kg mc./min podawaną w infuzji przez 35 godzin. Taki schemat istotnie zmniejszał ryzyko rozwoju zespołu małego rzutu serca.^{25 26}

Przy stosowaniu milrinonu u dzieci należy uwzględnić wyniki badań farmakokinetycznych. Nie zaleca się stosowania milrinonu u dzieci z zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie pacjentów.^{27 28}

Przetrwały przewód tętniczy

W przypadku stosowania milrinonu u wcześniaków, noworodków donoszonych lub niemowląt z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych jego wystąpieniem, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka.^{29 30}

Sposób podawania

Milrinon należy podawać wyłącznie drogą dożylną – jako wstrzyknięcie (w przypadku dawki nasycającej) lub w formie ciągłej infuzji (dawka podtrzymująca). Podczas podawania leku należy przestrzegać następujących zasad:^{31 32}

• Należy unikać podania pozanaczyniowego
• Lek powinien być podawany do największej dostępnej żyły, aby zapobiec miejscowemu podrażnieniu i odczynom w miejscu podania
• Jeżeli nie jest możliwe natychmiastowe podanie przygotowanego roztworu, należy go zużyć w ciągu 24 godzin
• Nie należy mieszać milrinonu z roztworami nośnikowymi innymi niż 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy

³³

W trakcie leczenia milrinonem konieczne jest staranne monitorowanie pacjenta. Należy kontrolować:³⁴

• Ciśnienie krwi
• Częstość akcji serca
• Stan kliniczny pacjenta
• Elektrokardiogram
• Równowagę płynową
• Stężenie elektrolitów
• Czynność nerek (stężenie kreatyniny w surowicy krwi)

Należy zapewnić dostępność sprzętu niezbędnego do natychmiastowego podjęcia leczenia potencjalnych działań niepożądanych dotyczących zaburzeń serca, w tym zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca.³⁵

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia milrinonem powinien być dostosowany do odpowiedzi klinicznej pacjenta. Ze względu na brak dowodów dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności przy długotrwałym leczeniu zastoinowej niewydolności serca, nie zaleca się podawania milrinonu przez okres dłuższy niż 48 godzin u dorosłych. W przypadku dzieci maksymalny czas leczenia wynosi 35 godzin.^{36 37}

Dostępne wyniki badań dotyczą wyłącznie leczenia niewydolności serca za pomocą milrinonu przy jednoczesnym podawaniu leku moczopędnego.³⁸