Przedawkowanie
Milrinon

Przedawkowanie milrinonu, stosowanego w formie koncentratu 1 mg/ml (Asicor, Milrinone Zentiva), prowadzi do nasilenia działania inotropowego dodatniego i wazodylatacyjnego, co skutkuje znacznym rozszerzeniem naczyń krwionośnych oraz zaburzeniami rytmu serca. Klinicznie manifestuje się to niedociśnieniem tętniczym, różnorodnymi arytmiami oraz niestabilnością hemodynamiczną, wynikającą z upośledzenia rzutu serca i perfuzji narządowej. Warto podkreślić, że brak specyficznego antidotum wymaga natychmiastowego przerwania infuzji oraz wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje układu krążenia.

Przedawkowanie milrinonu

Przedawkowanie milrinonu stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Substancja ta, stosowana jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (Asicor) lub roztwór do wstrzykiwań/infuzji (Milrinone Zentiva), może w nadmiernych dawkach prowadzić do poważnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego. 1 2

Mechanizm przedawkowania

Milrinon jest substancją o silnym działaniu inotropowym dodatnim i wazodylatacyjnym. W przypadku przedawkowania następuje nasilenie farmakologicznego działania leku, co prowadzi przede wszystkim do nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych oraz potencjalnego zaburzenia prawidłowej pracy serca. 3

Objawy przedawkowania

Nadmierne stężenie milrinonu w organizmie może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Najczęstsze objawy przedawkowania obejmują zaburzenia hemodynamiczne oraz arytmie. 4 5

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm
Niedociśnienie tętnicze Znaczące obniżenie ciśnienia krwi spowodowane nadmiernym działaniem wazodylatacyjnym substancji Nasilone rozszerzenie naczyń krwionośnych
Zaburzenia rytmu serca Różnorodne arytmie spowodowane wpływem na układ przewodzący i mięsień sercowy Zaburzenia elektrofizjologiczne kardiomiocytów
Niestabilność hemodynamiczna Zaburzenia w utrzymaniu prawidłowego rzutu serca i perfuzji narządowej Połączony efekt niedociśnienia i zaburzeń rytmu

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania milrinonu kluczowe jest szybkie wdrożenie działań terapeutycznych. Brak specyficznego antidotum powoduje, że leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. 6 7

Natychmiastowe działania
  • Przerwanie podawania leku – natychmiastowe wstrzymanie infuzji milrinonu jest pierwszym i najważniejszym krokiem
  • Monitorowanie parametrów życiowych – ciągła obserwacja ciśnienia tętniczego, EKG, saturacji
  • Stabilizacja hemodynamiczna – w zależności od nasilenia objawów

8 9

Leczenie objawowe

Ze względu na brak specyficznego antidotum dla milrinonu, leczenie musi koncentrować się na opanowaniu objawów i podtrzymaniu funkcji układu krążenia. 10 11

  1. Leczenie niedociśnienia tętniczego:
  2. Postępowanie w zaburzeniach rytmu serca:
  3. Wsparcie układu krążenia:

12 13

Monitorowanie pacjenta

Pacjenci po przedawkowaniu milrinonu wymagają ścisłego monitorowania hemodynamicznego do czasu stabilizacji parametrów życiowych. Zaleca się kontrolę funkcji nerek i wątroby, które mogą być wtórnie upośledzone wskutek niedostatecznej perfuzji narządowej w przebiegu niedociśnienia. 14 15

Zapobieganie przedawkowaniu

Kluczowym elementem zapobiegania przedawkowaniu milrinonu jest ścisłe przestrzeganie zalecanego dawkowania, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, gdzie może dochodzić do kumulacji leku. Należy stosować odpowiednie systemy kontroli infuzji oraz regularne monitorowanie parametrów hemodynamicznych pacjenta podczas terapii.

Należy pamiętać, że preparaty milrinonu (Asicor, Milrinone Zentiva) są dostępne w stężeniu 1 mg/ml, co wymaga precyzyjnego obliczania dawek i prędkości infuzji. 16 17

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl