Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Milrinon

Milrinon, lek o działaniu inotropowym dodatnim i wazodylatacyjnym, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, gdzie może zwiększać zużycie tlenu przez mięsień sercowy (MVO₂). Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, elektrokardiogram, równowaga płynowa, elektrolity (szczególnie potas) oraz czynność nerek (stężenie kreatyniny) jest niezbędne. U pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty milrinon nie powinien zastępować leczenia chirurgicznego ze względu na ryzyko nasilenia objawów zwężenia drogi odpływu. Ponadto, u pacjentów z niewydolnością serca obserwowano zwiększoną częstość nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnego przerwania infuzji.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania milrinonu

Milrinon, substancja czynna o działaniu inotropowym dodatnim i wazodylatacyjnym, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania klinicznego ze względu na potencjalne ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych oraz innych działań niepożądanych. Niniejszy artykuł przedstawia szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas terapii milrinonem.1 2

Stosowanie po zawale mięśnia sercowego

Nie zaleca się stosowania milrinonu w okresie bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego, dopóki nie zostanie ustalone bezpieczeństwo i skuteczność leku w tym stanie. Zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim, takich jak milrinon, w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego może prowadzić do niepożądanego zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO₂). Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów w ostrej fazie zawału, mimo że u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca milrinon nie zwiększa MVO₂.3

Monitorowanie parametrów klinicznych

W trakcie leczenia milrinonem należy uważnie monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca, stan kliniczny, elektrokardiogram, równowagę płynową, elektrolity i czynność nerek (tj. stężenie kreatyniny w surowicy krwi). Należy zapewnić dostępność sprzętu niezbędnego do natychmiastowego podjęcia leczenia potencjalnych działań niepożądanych dotyczących zaburzeń serca (np. zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca).4

Stosowanie przy zwężeniach zastawkowych

U pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty (w przebiegu KMP; niem. KMP – Kardiomyopathie) nie należy stosować milrinonu zamiast chirurgicznego usunięcia zwężenia. Tak jak inne leki o działaniu inotropowym/rozszerzającym naczynia krwionośne, może on nasilać objawy zwężenia drogi odpływu krwi w tych stanach.5

Zaburzenia rytmu serca

W trakcie leczenia milrinonem pacjentów z grupy dużego ryzyka obserwowano nadkomorowe i komorowe zaburzenia rytmu serca. U niektórych pacjentów obserwowano zwiększenie częstości występowania dodatkowych skurczów komorowych, w tym nietrwałego częstoskurczu komorowego. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca często występuje ryzyko nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca lub są oni szczególnie podatni na ich wystąpienie.6 7

Ponieważ wiele leków lub ich skojarzeń może zwiększać, już istniejącą u pacjentów z niewydolnością serca, możliwość zaburzeń rytmu serca, należy w trakcie infuzji uważnie monitorować stan pacjentów otrzymujących milrinon, a w razie wystąpienia zaburzeń rytmu serca infuzję należy przerwać.8 9

Trzepotanie lub migotanie przedsionków

U pacjentów z trzepotaniem lub migotaniem przedsionków może dojść do zwiększenia częstości akcji komór serca, ponieważ milrinon przyspiesza przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym. U tych pacjentów należy rozważyć wstępne podanie naparstnicy lub innych leków wydłużających czas przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym przed zastosowaniem milrinonu, jeżeli nie ma innych przeciwwskazań.10 11

Niedociśnienie tętnicze

Milrinon może wywołać niedociśnienie tętnicze krwi wskutek działania rozszerzającego naczynia krwionośne, dlatego też należy zachować ostrożność podając milrinon pacjentom, u których przed rozpoczęciem leczenia występuje niedociśnienie tętnicze krwi. U pacjentów, u których po podaniu milrinonu wystąpi nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, leczenie należy przerwać aż do ustania działania hipotensyjnego, a następnie w razie konieczności wznowić z mniejszą szybkością infuzji.12 13

Leczenie diuretyczne i gospodarka wodno-elektrolitowa

W przypadku, gdy przyczyną znacznego obniżenia ciśnienia napływu krwi do serca mogło być stosowane ostatnio intensywne leczenie moczopędne, milrinon należy podawać ostrożnie, monitorując ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca i inne istotne objawy kliniczne.14 15

W trakcie leczenia należy starannie kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową i stężenie kreatyniny w surowicy. Zwiększenie pojemności minutowej serca i w rezultacie nasilenie diurezy może spowodować konieczność zmniejszenia dawki środka moczopędnego.16 17

Gospodarka potasowa

Utrata potasu wynikająca z nasilenia diurezy może usposabiać pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy do zaburzeń rytmu serca. Dlatego też hipokaliemię należy korygować poprzez suplementację potasem przed lub w trakcie leczenia milrinonem.18 19

Parametry hematologiczne

Wśród pacjentów z niewydolnością serca często występuje obniżone stężenie hemoglobiny, jak również niedokrwistość. Z powodu ryzyka małopłytkowości lub niedokrwistości, należy ściśle monitorować odpowiednie wskaźniki laboratoryjne u pacjentów z obniżoną liczbą płytek krwi lub obniżonym stężeniem hemoglobiny.20 <sup data-drug="Milrinone Zentiva" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="U pacjentów z obniżonym poziomem płytek krwi (<100 000 /mikrolitr) milrinon można stosować wyłącznie wraz ze ścisłym monitorowaniem wyników badań laboratoryjnych, ponieważ w niektórych przypadkach następowało dalsze obniżenie liczby płytek krwi (patrz punkt 4.8). U pacjentów z obniżonym stężeniem hemoglobiny (21

Czas stosowania

Brak jest danych z kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania milrinonu w infuzji przez okres dłuższy niż 48 godzin. Obserwowano przypadki odczynów w miejscu podania infuzji związane z dożylnym leczeniem milrinonem. Należy zatem uważnie obserwować miejsce podania, aby unikać podania pozanaczyniowego.22 23

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie obserwowano wpływu wieku pacjenta na częstość występowania zdarzeń niepożądanych. Kontrolowane badania farmakokinetyczne nie wykazały odrębności w zakresie farmakokinetyki leku u pacjentów w podeszłym wieku.24 25

Zaburzenia czynności nerkowej i wątrobowej

Milrinon należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek dawkowanie należy dostosować. Należy zachować ostrożność podczas wstrzykiwania milrinonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.26 27

Dzieci i młodzież

Oprócz ostrzeżeń i środków ostrożności opisanych dla dorosłych, dodatkowo należy wziąć pod uwagę następujące w przypadku stosowania milrinonu u dzieci i młodzieży:28 29

Monitorowanie u dzieci

U noworodków po operacjach na otwartym sercu w trakcie leczenia milrinonem, monitorowanie powinno obejmować ocenę:

30 31

Wyniki badań laboratoryjnych, które należy śledzić to:

  • liczba płytek krwi
  • stężenia potasu w surowicy
  • czynności wątroby
  • czynność nerek

Częstotliwość oznaczeń zależy od wartości wyjściowych i koniecznie należy prowadzić ocenę reakcji noworodka na zmiany w terapii.32 33

Zaburzenia czynności nerek u dzieci

Z piśmiennictwa fachowego wiadomo, że u dzieci i młodzieży z zaburzoną czynnością nerek obserwowano wyraźne zmniejszenie klirensu milrinonu i klinicznie istotne działania niepożądane, lecz konkretna wartość klirensu kreatyniny, przy której należy dokonać dostosowania dawkowania u tych pacjentów nie została określona, dlatego też nie zaleca się stosowania milrinonu w tej populacji.34 35

Stabilność hemodynamiczna

Stosowanie milrinonu u dzieci i młodzieży należy rozpoczynać tylko wówczas, gdy pacjent jest stabilny hemodynamicznie.36 37

Ryzyko krwawienia dokomorowego

Należy zachować ostrożność u noworodków z czynnikami ryzyka krwawienia dokomorowego (tj. u noworodków przedwcześnie urodzonych, noworodków o małej masie urodzeniowej), ponieważ milrinon może powodować małopłytkowość. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci, ryzyko małopłytkowości istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji.38 39

Małopłytkowość u dzieci

Dane kliniczne sugerują, że małopłytkowość związana ze stosowaniem milrinonu występuje częściej u dzieci niż u dorosłych.40 41

Wpływ na przewód tętniczy

W badaniach klinicznych, milrinon wydawał się opóźniać zamykanie przewodu tętniczego u dzieci. Dlatego, jeśli zastosowanie milrinonu u noworodków przedwcześnie urodzonych lub noworodków donoszonych zagrożonych wystąpieniem przetrwałego przewodu tętniczego lub z przetrwałym przewodem tętniczym jest pożądane, należy ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka.42 43

Zawartość sodu

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, tzn. lek uznaje się za „wolny od sodu”.44 45

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl