działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ziele męczennicy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele męczennicy (Passiflora incarnata L.) jest składnikiem aktywnym produktu leczniczego Neurapas, występującym w formie suchego wyciągu w dawce 32 mg na tabletkę, uzyskanego przy współczynniku DER 6-7:1 z użyciem 68% etanolu jako rozpuszczalnika. W ramach oceny bezpieczeństwa przedklinicznego przeprowadzono standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo dla kompozycji wyciągów (ziele męczennicy, ziele dziurawca, korzeń kozłka), które nie wykazały działania mutagennego. Negatywne wyniki tych badań stanowią istotny argument za bezpieczeństwem stosowania tej kombinacji, jednakże brak jest danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości oraz toksyczności reprodukcyjnej, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa.
badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, korzeń kozłka, kozłek lekarski, Neurapas, Passiflora incarnata, potencjał genotoksyczny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, standaryzowany wyciąg, substancja aktywna, suchy wyciąg, toksyczny wpływ na reprodukcję, ziele dziurawca, ziele męczennicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące olanzapiny zawartej w preparacie Zolafren-Swift obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz oceny potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów LD50 wynosiła odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast u psów tolerancja na pojedyncze dawki doustne sięgała 100 mg/kg bez przypadków śmiertelnych. Obserwowano typowe objawy neuroleptyczne, takie jak sedacja, ataksja, drżenia, drgawki oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) odnotowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy ekspozycji 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny.
badanie toksykologiczne, cytopenia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, komórka szpiku kostnego, lek neuroleptyczny, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, sedacja, ślinotok, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Izotek 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności izotretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe badania na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę przez ponad 2 lata) ujawniły działania niepożądane takie jak częściowe wypadanie włosów oraz wzrost stężenia triglicerydów w osoczu, podobne do objawów hiperwitaminozy A, jednak bez masywnych zwapnień tkanek czy zmian w komórkach wątrobowych typowych dla witaminy A. Co istotne, efekty te były odwracalne i ustępowały w ciągu 1-2 tygodni po zakończeniu terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilomag 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) zawartego w produkcie leczniczym Bilomag, standaryzowanym na 80 mg ekstraktu o DER 40-50:1, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, mutagennych oraz teratogennych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach podawanie dawki 7-14 mg/kg/dobę skutkowało statystycznie istotnym obniżeniem masy płodów oraz wewnątrzmacicznym opóźnieniem wzrostu, co wskazuje na potencjalny wpływ na rozwój płodowy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, nie potwierdziły działania mutagennego wyciągu. Skład ekstraktu obejmuje 17,6-21,6 mg flawonoidów (w przeliczeniu na glikozydy flawonowe), 2,2-2,7 mg ginkgolidów A, B i C oraz 2,1-2,6 mg bilobalidu na kapsułkę, co podkreśla znaczenie standaryzacji dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii.
bilobalid, czas krwawienia, działanie mutagenne, działanie przeciwpłytkowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, ginkgo biloba, ginkgolidy, glikozydy flawonowe, krzepnięcie krwi, miłorząb japoński, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, układ krzepnięcia, wyciąg z liści - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamisil 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terbinafiny wykazały, że doustne podawanie leku w dawkach do około 100 mg/kg masy ciała na dobę u szczurów i psów nie powodowało istotnych objawów toksyczności, choć wątroba i nerki mogą być narządami docelowymi przy wyższych dawkach. W badaniach na małpach dawka nietoksyczna wynosiła 50 mg/kg/dobę, a obserwowane zmiany w siatkówce były odwracalne i nie towarzyszyły im zmiany histologiczne. Wysokie dawki (≥100 mg/kg/dobę) u psów wywoływały objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak drgawki, co potwierdzono również po dożylnym podaniu u szczurów i małp. Terbinafina nie wykazała działania mutagennego ani klastogennego w testach in vitro i in vivo, a dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały zmian nowotworowych przy dawkach do 130 mg/kg/dobę (samce) i 156 mg/kg/dobę (samice). U szczurów zaobserwowano natomiast zwiększoną częstość nowotworów wątroby przy dawce 69 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i związanym z proliferacją peroksysomów.
ataksja, badania płodności, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo stosowania leku, dawka nietoksyczna, drgawki, działanie mutagenne, ekspozycja układowa, nieprawidłowości siatkówki, objawy toksyczności, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proliferacja peroksysomów, śmiertelność potomstwa, terbinafina, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodka i płodu, wpływ na reprodukcję, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dasatinib Krka 20 mg
Dazatynib jest inhibitorem kinazy BCR-ABL o wysokiej skuteczności w leczeniu nowotworów hematologicznych, zwłaszcza przewlekłej białaczki szpikowej (CML) i ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Działa w stężeniach subnanomolarnych (0,6-0,8 nM), hamując zarówno aktywną, jak i nieaktywną formę BCR-ABL oraz kinazy z rodziny SRC, c-KIT, EPH i PDGFβ. W badaniach przedklinicznych wykazano jego zdolność do przełamywania oporności na imatynib, wynikającej z mutacji domeny kinazy BCR-ABL, zwiększonej ekspresji BCR-ABL, aktywacji alternatywnych szlaków sygnalizacyjnych oraz oporności wielolekowej. W modelach zwierzęcych dazatynib skutecznie hamował progresję CML, zapobiegając przejściu do fazy blastycznej i wydłużając przeżycie, także w przypadku komórek nowotworowych w ośrodkowym układzie nerwowym. W badaniach klinicznych fazy I i II potwierdzono jego skuteczność i trwałość odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej u pacjentów z CML i Ph+ ALL, w tym u osób opornych lub nietolerujących imatynibu, stosując dawkę początkową 70 mg dwa razy na dobę z możliwością modyfikacji dawkowania.
Profil bezpieczeństwa dazatynibu obejmuje toksyczność głównie w układzie pokarmowym (jelito), krwiotwórczym (zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych i zmiany w szpiku) oraz limfatycznym (redukcja liczby limfocytów i masy narządów limfoidalnych), przy czym zmiany te są odwracalne po przerwaniu terapii. U małp obserwowano śródmiąższową mineralizację nerek, a w badaniach in vitro dazatynib hamuje agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków. Potencjał genotoksyczny jest ograniczony, z brakiem mutagenności in vitro i genotoksyczności in vivo, choć wykazano efekt klastogenny na komórkach CHO. Badania kancerogenności u szczurów wykazały wzrost częstości raka płaskonabłonkowego i brodawczaków macicy oraz gruczolaka prostaty, jednak znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Dazatynib wykazuje selektywną toksyczność embrionalno-płodową, powodując obumieranie płodów i zmiany kostne przy dawkach klinicznych, co wymaga ostrożności w ciąży. Działania immunosupresyjne i fototoksyczność były obserwowane w modelach zwierzęcych, ale kontrolowalne i nieklinicznie istotne.
agregacja płytek krwi, badanie fototoksyczności, białaczka, brodawczak, chromosom Philadelphia, czas krwawienia, dazatynib, działanie mutagenne, efekt klastogenny, EKG, faza akceleracji, faza blastyczna, fototoksyczność, grasica, gruczolak prostaty, immunosupresja, inhibitor kinazy BCR-ABL, inhibitor kinazy proteinowej, kanał potasowy hERG, kinaza onkogenna, kinaza SRC, lek przeciwnowotworowy, mineralizacja nerek, mutacja domeny kinazy BCR-ABL, narząd limfoidalny, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odstęp QT, oporność na imatynib, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, receptor PDGFβ, repolaryzacja komór, śledziona, szpik kostny, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ krzepnięcia, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Evastix 20 mg
Ebastyna, substancja czynna preparatu Evastix, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Badania te nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Tolerancja leku przy długotrwałej ekspozycji była zadowalająca, a obserwowane zmiany toksyczne miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałym stosowaniu ebastyny.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, długoterminowe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ebastyna, genotoksyczność, objawy alergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minovivax 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania minoksydylu w postaci roztworu na skórę, stosowanego w produkcie Minovivax 2%, wykazały brak działania mutagennego i genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania zgodnie z zaleceniami. Analiza toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniła istotnego ryzyka dla ludzi, mimo że u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów hormonozależnych, związanych z hiperprolaktynemią indukowaną wysokimi dawkami minoksydylu, mechanizmem porównywalnym do działania rezerpiny. Efekt ten nie występował przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, co podkreśla różnicę między modelami zwierzęcymi a klinicznym zastosowaniem.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, minoksydyl, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, prolaktyna, rezerpina, teratogenność, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, zaburzenie implantacji zarodka, zaburzenie zapłodnienia - Leksykon substancji czynnych
Octan all-rac-α-tokoferylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan all-rac-α-tokoferylu, będący głównym składnikiem aktywnym produktu Vitaminum E Medana (300 mg/ml), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach przedklinicznych. Substancja ta wykazuje niski potencjał toksyczny, brak działania teratogennego, rakotwórczego oraz mutagennego w modelach zwierzęcych, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u pacjentów, w tym kobiet w wieku rozrodczym. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dla samego produktu, wnioski o bezpieczeństwie opierają się na szeroko dostępnej wiedzy dotyczącej witaminy E jako substancji aktywnej oraz wieloletnim doświadczeniu klinicznym.
badanie przedkliniczne, charakterystyka farmakologiczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, int-rac-α-Tocopherylis acetas, niski potencjał toksyczny, octan all-rac-α-tokoferylu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ogólna, Vitaminum E Medana, witamina E - Leksykon substancji czynnych
Boraks – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Boraks, obecny w różnych postaciach farmaceutycznych takich jak roztwory do jamy ustnej (Aphtin, Aphtin Aflofarm), maści (Neo-Tormentil, Tormentiol, Tormexal forte) oraz proszki do sporządzania roztworu (Gargarin), został poddany kompleksowej ocenie przedklinicznej. Badania obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W preparatach zawierających 1% boraksu (Neo-Tormentil, Tormexal forte) nie wykazano szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu miejscowym. Dodatkowo, ichtamol, często łączony z boraksem, nie wykazuje działania teratogennego, mutagennego ani karcinogennego. Niemniej jednak, w przypadku produktu Tormentiol zaobserwowano kumulację boraksu w tkance jąder u zwierząt laboratoryjnych (szczury, psy), co prowadziło do bezpłodności, co stanowi istotny sygnał do rozważenia przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, bezpłodność, boraks, dane przedkliniczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, ichtamol, kumulacja w tkance jąder, nalewka z kłącza pięciornika, postać farmaceutyczna, roztwór do jamy ustnej, tlenek cynku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozwój potomstwa, wyciąg z kłącza pięciornika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rostil 250 mg
Dobezylan wapnia jednowodny, substancja czynna produktu leczniczego Rostil (250 mg, tabletki), przeszedł standardowe badania przedkliniczne, które potwierdziły brak działania teratogennego na modelach zwierzęcych. W badaniach tych nie zaobserwowano indukcji wad rozwojowych u płodów, co jest istotnym elementem oceny bezpieczeństwa stosowania leku, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym. Jednakże, charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych danych dotyczących innych aspektów toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, działanie mutagenne, kancerogenne czy wpływ na płodność, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa substancji czynnej. W jednej tabletce Rostil znajduje się 250 mg dobezylanu wapnia jednowodnego oraz 135,5 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, co należy uwzględnić przy ocenie tolerancji leku u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pomimo braku działania teratogennego w badaniach na zwierzętach, należy pamiętać, że wyniki te nie zawsze przekładają się bezpośrednio na bezpieczeństwo kliniczne u ludzi. Dlatego decyzje terapeutyczne powinny opierać się również na danych klinicznych oraz doświadczeniu po wprowadzeniu leku do obrotu, aby zapewnić optymalną opiekę pacjentom.
badanie przedkliniczne, dobezylan wapnia jednowodny, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza jednowodna, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, Rostil, substancja pomocnicza o znanym działaniu, toksyczność ostra i przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Citalopram – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa citalopramu obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz wpływu na rozrodczość, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u szczurów zaobserwowano przemijającą fosfolipidozę w różnych narządach, charakterystyczną dla lipofilnych amin, bez trwałych zmian morfologicznych czy funkcjonalnych. Badania embriotoksyczności wskazały, że dawki toksyczne citalopramu mogą indukować wady rozwojowe kośćca u potomstwa, jednak ryzyko to u ludzi pozostaje nieustalone, co wymaga ostrożności przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży.
citalopram, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, kancerogenność, lipofilna amina, nieprawidłowe nasienie, płodność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa kośćca, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidon Zentiva 267 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu wykazały, że lek nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u myszy, szczurów i psów zaobserwowano odwracalne zwiększenie masy wątroby oraz centralnozrazikowy przerost wątroby. W badaniach kancerogenności u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby oraz u samic szczurów guzów macicy przy dawce 1500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższej niż dawka u ludzi 2 403 mg/dobę), jednak mechanizmy te są specyficzne dla zwierząt i nie obserwowane u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność przy standardowych dawkach, choć wysokie dawki (≥450 mg/kg/dobę) powodowały zaburzenia cyklu rozrodczego i wydłużenie ciąży u szczurów. Pirfenidon i jego metabolity przenikają przez łożysko i do mleka, co należy uwzględnić w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
centralnozrazikowy przerost wątroby, cykl rozrodczy, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hormon płciowy, łożysko, mikrosomalne enzymy wątrobowe, pęknięcie chromosomu, pirfenidon, płyn owodniowy, promieniowanie UV, promieniowanie UVA/UVB, test fotoklastogenny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenofor SR 500 mg
Produkt leczniczy Zenofor SR, zawierający 500 mg metforminy chlorowodorku, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące ocenę farmakologiczną, toksykologiczną, genotoksyczną oraz karcynogenną. Badania farmakologiczne nie wykazały niekorzystnych efektów na główne układy fizjologiczne, natomiast testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu dawki terapeutycznej. Ponadto, metformina nie wykazała potencjału mutagennego ani karcynogennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa przewlekłej terapii u pacjentów z cukrzycą typu 2.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, efekt toksyczny, indukcja nowotworów, karcynogenność, metforminy chlorowodorek, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Babka lancetowata – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Babka lancetowata (Plantago lanceolata L.) jest szeroko stosowana w produktach leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone. Test AMES przeprowadzony dla wyciągu z liścia babki lancetowatej (30 mg/ml, produkt Fiordatussi) nie wykazał działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego. W przypadku złożonych preparatów, takich jak Padma 28 Formuła, badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Produkty zawierające aloidy babki lancetowatej podlegają standardowym badaniom toksyczności zgodnie z Farmakopeą Europejską, a roztwory do stosowania podjęzykowego z alergenami pyłku chwastów, w tym babki lancetowatej, są testowane zgodnie z obowiązującymi wymogami.
alergeny pyłku chwastów, babka lancetowata, badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, liść babki lancetowatej, potencjał genotoksyczny, roztwór podjęzykowy, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, wyciąg z babki lancetowatej, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poltram 100 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku w preparacie Poltram (100 mg/ml, krople doustne) wskazują na potencjalne ryzyko hepatotoksyczności przy dawkach 10-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (gryzonie i psy) wykazały uszkodzenia wątroby, co jest istotne klinicznie w kontekście przedawkowania. Objawy zatrucia tramadolem u zwierząt obejmowały typowe dla opioidów symptomy, takie jak niepokój, ataksja, wymioty, drżenie, duszność oraz drgawki, co potwierdza mechanizm działania leku na ośrodkowy układ nerwowy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Cardio 100 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi, które wskazują na specyficzną nefrotoksyczność jako główną niekorzystną reakcję narządową, szczególnie uszkodzenia tkanki nerkowej u zwierząt doświadczalnych. Badania in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego ASA, co eliminuje obawy dotyczące potencjalnego ryzyka genotoksycznego i nowotworowego.
Analizy wpływu ASA na rozrodczość i rozwój potomstwa ujawniły działanie teratogenne, obejmujące embriotoksyczność, fetotoksyczność oraz zaburzenia poznawcze u potomstwa narażonego prenatalnie na salicylany. Te dane przedkliniczne są kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii ASA, zwłaszcza u kobiet w ciąży i planujących ciążę, podkreślając konieczność ostrożności i indywidualizacji decyzji terapeutycznych w tej grupie pacjentek.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kobieta w ciąży, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, okres prenatalny, salicylany, uszkodzenie tkanki nerkowej, zaburzenie poznawcze - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne tramadolu chlorowodorku wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej u gryzoni i psów, hepatotoksyczność oraz objawy typowe dla opioidów (niepokój, ataksja, wymioty, drżenie, duszność, drgawki) pojawiały się jedynie przy dawkach 10-krotnie wyższych niż kliniczne. Dobrze tolerowane dawki doustne wynosiły 20 mg/kg u szczurów i 10 mg/kg u psów, a doodbytniczo u psów 20 mg/kg. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności in vivo, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego u szczurów; u myszy zaobserwowano jedynie nieznamienne statystycznie zmiany przy dawkach ≥15 mg/kg. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej tramadol wykazywał działanie toksyczne u samic i zwiększał śmiertelność noworodków przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę u szczurów oraz >125 mg/kg u królików, z opóźnionym kostnieniem i zaburzeniami rozwojowymi potomstwa, jednak bez wpływu na płodność samców i samic. Tramadol przenika przez łożysko, a jego stosowanie w skojarzeniu z paracetamolem nie wykazało dodatkowego ryzyka teratogennego przy dawkach terapeutycznych, choć dawka 50/434 mg/kg (8,3× dawka terapeutyczna) indukowała embriotoksyczność i fetotoksyczność u szczurów.
anomalia kostnienia, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, hepatotoksyczność, mutagenność, NOAEL, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewlekła toksyczność, przewód pokarmowy, rakotwórczość, śmiertelność noworodkowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, toksyczność u samic, toksyczny wpływ na reprodukcję, tramadol chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie kostnienia szkieletu, zatrucie tramadolem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Digoxin Teva 100 mcg
Digoksyna, substancja czynna produktu leczniczego Digoxin Teva, posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji charakterystyki produktu brak jest informacji o potencjalnym działaniu mutagennym i rakotwórczym, co wynika z braku przeprowadzenia standardowych badań genotoksyczności i karcynogenności. Ponadto, nie udokumentowano toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na rozród i rozwój płodu, badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa ani tolerancji miejscowej. Brak tych danych jest konsekwencją długotrwałego stosowania digoksyny w praktyce klinicznej, zanim wprowadzono współczesne rygorystyczne wymogi badań przedklinicznych dla nowych substancji czynnych.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, digoksyna, Digoxin Teva, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, pharmacovigilance, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentohexal 600 retard 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pentoksyfiliny wskazują na różnorodne profile toksyczności w zależności od drogi podania i dawki. Toksyczność ostra wykazuje wartości LD50: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg oraz doustna 1,2-2,1 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach i psach przy dawkach do 1000 mg/kg (szczury) i 100 mg/kg (psy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych, jednak dawki ≥320 mg/kg/dobę u psów indukowały poważne zaburzenia neurologiczne, krążeniowe, krwotoczne, płucne oraz zmiany w jądrach. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach (do 570 mg/kg/dobę przez 18 miesięcy) nie potwierdziły działania kancerogennego u myszy, natomiast u samic szczurów zaobserwowano nieznaczny wzrost łagodnych gruczolakowłókniaków sutka o niejasnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności pentoksyfiliny.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, koordynacja ruchowa, krwotok, laktacja, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie, przenikanie do mleka, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu krążenia, zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Actikerall, zawierającego fluorouracyl (FU) oraz kwas salicylowy, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu na skórę. Fluorouracyl wykazuje działanie przeciwmetaboliczne, a jego ogólnoustrojowa biodostępność jest zależna od dawki; letalne efekty obserwowano jedynie przy dawkach do 10 000 razy wyższych niż stosowane u ludzi. Badania in vitro wykazały potencjalne działanie mutagenne FU, a podanie dootrzewnowe u myszy wskazało na ryzyko kancerogenne przy ekspozycji ogólnoustrojowej. Wyniki badań na gryzoniach nie potwierdziły jednoznacznie teratogenności, choć duże dawki FU podawane systemowo mogły wywoływać efekty teratogenne lub embriotoksyczne. Wchłanianie ogólnoustrojowe fluorouracylu po aplikacji miejscowej jest bardzo ograniczone, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych u ludzi.
aplikacja miejscowa, biodostępność fluorouracylu, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluorouracyl, kwas salicylowy, niepłodność męska, odczyn skórny, ryzyko kancerogenne, toksyczność fluorouracylu, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramladio 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramladio, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się niskim potencjałem toksycznym przy jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach tolerowano dawki odpowiednio do 2, 2,5 i 8 mg/kg/dobę bez szkodliwych efektów, choć obserwowano zaburzenia elektrolitowe, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, mutagenność, ramipryl, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość teratogenna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fingolimod Bluefish 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fingolimodu obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) i wykazały, że głównymi narządami docelowymi są układ limfatyczny (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuca (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich na połączeniu oskrzelowo-pęcherzykowym) oraz serce (ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia krwi, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego). U szczurów stwierdzono waskulopatię przy dawkach ≥0,15 mg/kg mc., co odpowiada około 4-krotności ekspozycji u ludzi po dawce terapeutycznej 0,5 mg/dobę. Badania rakotwórczości wykazały brak działania kancerogennego u szczurów do dawki 2,5 mg/kg mc. (50-krotność ekspozycji u ludzi), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków złośliwych przy dawkach ≥0,25 mg/kg mc. Fingolimod nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego w testach genotoksyczności.
chłoniak złośliwy, dojrzewanie płciowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź neurobehawioralna, przenikanie przez łożysko, przerost tkanki mięśniowej, przetrwały pień tętniczy, śmiertelność zarodka, układ limfatyczny, wada przegrody komorowej, waskulopatia, zaburzenia neurobehawioralne, zwyrodnienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coryol 6,25 mg 6,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej preparatu Coryol 6,25 mg, wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego. Testy na szczurach i myszach, przy dawkach do 75 mg/kg/dobę (38-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD), nie wykazały wzrostu częstości nowotworów ani uszkodzeń materiału genetycznego. Wpływ na płodność zaobserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach (200 mg/kg, 100× MRHD) u szczurów, manifestujący się osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, zmniejszeniem liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami zagnieżdżania zarodka. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych, choć przy dawkach 60 mg/kg (30× MRHD) i wyższych obserwowano spowolnienie wzrostu płodów oraz toksyczne działanie na zarodki, objawiające się zwiększoną śmiertelnością po zagnieżdżeniu.
aktywność reprodukcyjna, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, ciałko żółte, Coryol, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, karwedylol, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy karwedylolu, toksyczność embrionalna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Farmorubicin PFS 2 mg/ml (10 mg/5 ml, 50 mg/25 ml, 200 mg/100 ml)
Przedkliniczne badania epirubicyny, substancji czynnej Farmorubicin PFS, wykazały jej wyraźne działanie genotoksyczne, mutagenne i rakotwórcze, co jest zgodne z mechanizmem działania antracyklin polegającym na interkalacji do DNA i hamowaniu topoizomerazy II. W modelach zwierzęcych stwierdzono toksyczność narządową obejmującą układ krwiotwórczy (mielosupresja), przewód pokarmowy (uszkodzenia błony śluzowej), serce (kardiotoksyczność), nerki (zaburzenia funkcji wydalniczej), wątrobę (hepatotoksyczność) oraz narządy rozrodcze. Szczególnie istotne są obserwacje dotyczące uszkodzeń gonad u samców i samic, w tym zmniejszenie masy jąder i najądrzy, zahamowanie spermatogenezy oraz zmiany strukturalne i funkcjonalne jajników i macicy, co przekłada się na obniżoną płodność.
antracyklina, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie topoizomerazy II, hepatotoksyczność, interkalacja DNA, kardiotoksyczność, mechanizm działania, mielosupresja, narząd rozrodczy, obniżenie płodności, organogeneza, przewód pokarmowy, spermatogeneza, teratogeneza, toksyczność embrionalna, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomów, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaprel MR 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej Diaprel MR 60 mg, wykazały brak istotnych efektów toksycznych przy powtórzonym podawaniu, co wskazuje na niski potencjał zagrożenia dla pacjentów. Testy genotoksyczności nie ujawniły działania mutagennego ani uszkadzającego DNA, potwierdzając bezpieczeństwo genetyczne substancji. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, co pozostawia lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, gliklazyd, margines bezpieczeństwa, masa ciała płodu, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Makrogol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące makrogolu w postaciach 3350 i 4000, stosowanego w różnych preparatach leczniczych, potwierdzają brak istotnej toksyczności ogólnoustrojowej oraz toksycznego wpływu na przewód pokarmowy. Badania toksyczności ostrej i po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego. W szczególności, długoterminowe badania na zwierzętach potwierdziły bezpieczeństwo makrogolu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Preparat Moviprep, zawierający makrogol 3350, kwas askorbowy i siarczan sodu, również nie wykazał znaczącego działania toksycznego. Ponadto, badania interakcji farmakokinetycznych u szczurów wskazują, że makrogol 4000 nie wpływa na wchłanianie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwzakrzepowych, inhibitorów wydzielania kwasu solnego ani sulfonamidów hipoglikemizujących.
badanie farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, interakcja farmakologiczna, karcynogenność, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego, makrogol 3350, makrogol 4000, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przewód pokarmowy, sulfonamid hipoglikemizujący, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na przewód pokarmowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomide G.L. Pharma 14 mg
Przedkliniczne badania toksyczności teriflunomidu przeprowadzone na myszach, szczurach i psach wykazały, że główne narządy docelowe toksyczności to szpik kostny, narządy limfoidalne, jama ustna, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustka. Obserwowano niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenię, limfopenię oraz wtórne zakażenia, co jest konsekwencją immunosupresji wynikającej z hamowania podziałów komórkowych. Zwierzęta laboratoryjne wykazywały większą wrażliwość na teriflunomid niż ludzie, a toksyczne efekty pojawiały się przy ekspozycji równej lub niższej od terapeutycznych stężeń u ludzi. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, a długoterminowe testy rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału kancerogennego leku.
4-trifluorometyloanilina, dehydrogenaza dihydroorotanu, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hamowanie podziałów komórkowych, komórka B, leukopenia, limfocyt T, limfopenia, małopłytkowość, narząd limfoidalny, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, odpowiedź przeciwciał, potencjał kancerogenny, przeciwciało IgG, przeciwciało IgM, przewód pokarmowy, szpik kostny, teriflunomid, układ immunologiczny, zakażenie wtórne - Leksykon substancji czynnych
Lachesis mutus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna Lachesis mutus, obecna w preparacie homeopatycznym Gripp-Heel w rozcieńczeniu D12 (60 mg na tabletkę), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji produktu, w sekcji 5.3, brak jest informacji o badaniach toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Wysokie rozcieńczenie D12 (1:10^12) implikuje bardzo niskie stężenie substancji aktywnej, co może wpływać na profil bezpieczeństwa, jednak brak danych uniemożliwia pełną ocenę ryzyka klinicznego. Lachesis mutus jest jednym z kilku składników preparatu, co dodatkowo komplikuje ocenę potencjalnych interakcji i bezpieczeństwa terapii.
aconitum napellus, badania toksykologiczne, Bryonia, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Eupatorium perfoliatum, interakcje lekowe, Lachesis mutus, Phosphorus, preparat Gripp-Heel, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignox 50 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące lidokainy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Lignox (50 mg/g, żel), wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu doustnym była niska, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. W modelach zwierzęcych zaobserwowano potencjalne działanie ototoksyczne, jednak jego znaczenie kliniczne przy miejscowym stosowaniu Lignox wymaga dalszej oceny. Kompleksowe testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie potwierdziły działania mutagennego lidokainy.
6-dimetyloanilina, aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, lidokainy chlorowodorek, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alexan 50 mg/ml
Produkt leczniczy Alexan zawierający cytarabinę (50 mg/ml) wykazuje działanie teratogenne i potencjalnie rakotwórcze, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży. Terapia cytarabiną powinna być rozważana jedynie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, kiedy ryzyko wad rozwojowych jest najwyższe. W przypadku terapii w drugim i trzecim trymestrze ryzyko uszkodzeń płodu jest mniejsze, jednak nadal obecne. Zaleca się długoterminową obserwację dzieci narażonych prenatalnie na cytarabinę. Ponadto, brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania cytarabiny do mleka matki, jednak ze względu na potencjalne poważne działania niepożądane u niemowląt, karmienie piersią powinno być przerwane na czas terapii. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 10 ml (500 mg), 20 ml (1000 mg) i 40 ml (2000 mg), zawierających 1,28 mg sodu/ml roztworu.
Alexan, azoospermia, brak miesiączki, cytarabina, czynność gonad, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, karmienie naturalne, lek alkilujący, medycyna rozrodu, roztwór do infuzji, ryzyko teratogenne, substancja czynna, trymestr ciąży, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 500 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefadroksylu, stosowanego w postaci jednowodnej w produktach DURACEF (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml), są ograniczone i niekompletne. Brak jest długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy oraz standardowych testów toksyczności genetycznej, które mogłyby wykazać mutagenność lub klastogenność substancji czynnej. Ponadto, dokumentacja nie zawiera danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, ani szczegółowych informacji o bezpieczeństwie farmakologicznym względem poszczególnych układów narządowych. Nie są również dostępne dane o potencjalnych interakcjach cefadroksylu z innymi lekami w badaniach przedklinicznych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, cefadroksyl, cefadroksyl jednowodny, cefalosporyna, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność genetyczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glinu wodorotlenek, będący składnikiem preparatu Gastal (450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem oraz 300 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę), jest powszechnie stosowany jako środek zobojętniający kwas żołądkowy. Dane przedkliniczne dotyczące jego toksyczności ostrej i przewlekłej są jednak ograniczone, a brak jest szczegółowych badań toksykologicznych dla tego związku podawanego doustnie. Ponadto, nie dysponujemy udokumentowanymi badaniami oceniającymi potencjalne działanie mutagenne i rakotwórcze glinu wodorotlenku, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tego składnika. Mimo to, wieloletnie doświadczenie kliniczne wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami producenta.
badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glin wodorotlenek, magnez węglan, magnez wodorotlenek, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, środek zobojętniający kwas żołądkowy, tabletka do ssania, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wpływ na rozrodczość, związek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Verdye 5 mg/ml
Przeprowadzone badania toksyczności ostrej zieleni indocyjaninowej wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) po podaniu dożylnym wynosiły odpowiednio: 87 mg/kg masy ciała u szczurów, 60 mg/kg u myszy oraz 50-80 mg/kg u królików. Po podaniu dootrzewnowym u myszy LD50 wyniosła 650 mg/kg masy ciała. W trakcie tych badań nie zaobserwowano żadnych makroskopowych ani histopatologicznych zmian w tkankach zwierząt, co wskazuje na brak ostrej toksyczności na poziomie tkanek przy tych dawkach.
Ocena potencjału genotoksycznego zieleni indocyjaninowej obejmowała standardowe testy, takie jak test Amesa, test mutacji genów w locus kinazy tymidynowej (TK+/-) w komórkach L5178Y oraz test aberracji chromosomowej w komórkach V79. Wszystkie testy dały wyniki negatywne, potwierdzając brak działania mutagennego. Pomimo braku badań dotyczących wpływu na reprodukcję, teratogenności i rakotwórczości, wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wskazuje na ryzyko tych działań niepożądanych, co wspiera bezpieczeństwo stosowania zieleni indocyjaninowej w diagnostyce medycznej.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kinaza tymidynowa, LD50, mutacja genów, mutacja punktowa, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, ryzyko kancerogenne, ryzyko reprodukcyjne, substancja czynna, test Amesa, test genotoksyczności, toksyczność ostra, właściwość rakotwórcza, wpływ na reprodukcję, zieleń indocyjaninowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Telmisartan HCT EGIS, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, przeprowadzono na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, stosując dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej. Nie wykazano dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu poszczególnych składników osobno. Charakterystyczne zmiany obejmowały hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), nerkowe (zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego), oraz zmiany w układzie renina-angiotensyna (wzrost aktywności reniny w osoczu). Uszkodzenia śluzówki żołądka były możliwe do zapobiegania przez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. W badaniach na psach obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologiczną aktywnością telmisartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy we krwi, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, czerwona krwinka, działanie klastogeniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność i kancerogenność, hemodynamika nerek, hipertrofia i hiperplazja, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanaliki nerkowe, renina w osoczu, telmisartan i hydrochlorotiazyd, uszkodzenie śluzówki żołądka - Leksykon substancji czynnych
Nintedanib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności nintedanibu, dostępnego w dawkach 100 mg i 150 mg, wykazały niską toksyczność ostrą w modelach gryzoni, jednak u młodych szczurów zaobserwowano nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie siekaczy oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych kości. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i wymioty, wraz z utratą masy ciała, występowały u psów i makaków. Hepatotoksyczność była minimalna, z łagodnym wzrostem enzymów wątrobowych jedynie u makaków rezus, bez poważnych działań niepożądanych. Badania reprodukcyjne ujawniły działanie teratogenne i letalne na zarodki u szczurów przy ekspozycji poniżej MRHD (150 mg x 2/dobę), a u królików przy ekspozycji około trzykrotnie wyższej, z wpływem na rozwój szkieletu osiowego i serca już przy dawkach niższych niż MRHD. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców szczurów ani znaczącego przenikania do mleka (≤ 0,5% dawki).
Analizy genotoksyczności i rakotwórczości nintedanibu w dwuletnich badaniach na myszach i szczurach nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Profil bezpieczeństwa uwzględnia charakterystyczne dla inhibitorów VEGFR-2 zmiany kostne i zębowe u młodych zwierząt oraz działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego u innych gatunków, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Podsumowując, nintedanib charakteryzuje się ograniczoną toksycznością ogólną, istotnym potencjałem teratogennym oraz brakiem działania rakotwórczego i genotoksycznego, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i w okresie laktacji.
badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja, inhibitor VEGFR-2, kapsułka miękka, maksymalna zalecana dawka dla człowieka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum C Teva 100 mg/ml
Badania przedkliniczne dotyczące kwasu askorbowego (Acidum ascorbicum) zawartego w produkcie Vitaminum C Teva (100 mg/ml, 500 mg w ampułce 5 ml) wykazały potencjał mutagenny i genotoksyczny przy podawaniu dawek znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. W warunkach eksperymentalnych substancja ta indukowała zmiany w materiale genetycznym komórek, co może sugerować ryzyko mutacji. Jednakże, przy dawkach terapeutycznych stosowanych u pacjentów, ryzyko to jest istotnie niższe, co podkreśla różnicę między ekspozycją laboratoryjną a kliniczną.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z głogu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z głogu (Crataegi folii cum flore), standaryzowanego na 18,75% oligomerycznej procyjanidyny, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny. W badaniach toksyczności ostrej po podaniu doustnym dawki do 3000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów nie zaobserwowano objawów toksycznych ani ustalonej dawki letalnej (LD50). Długoterminowe podawanie wyciągu w dawkach 30, 90 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni u szczurów i psów nie wykazało działania toksycznego, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy regularnym stosowaniu. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i zdolności rozrodcze u samców, samic oraz potomstwa F1, a testy genetyczne potwierdziły brak działania mutagennego wyciągu.
badanie genetyczne, Crataegi folii cum flore, dawka letalna LD50, działanie mutagenne, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, mutagenność, Neo-Cardiol, oligomeryczna procyjanidyna, preparat Neo-Cardiol, profil bezpieczeństwa, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wyciąg z głogu, wyciąg z kwiatostanu głogu