działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sorafenib Sandoz 400 mg
Profil bezpieczeństwa sorafenibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i królikach. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu wykazały zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w narządach docelowych przy ekspozycjach niższych niż przewidywana ekspozycja kliniczna (oceniana na podstawie AUC). U młodych i dorastających psów zaobserwowano specyficzne zmiany w strukturze kości i zębów, takie jak nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku oraz zmiany w składzie zębiny, które nie występowały u dorosłych osobników. Standardowe testy genotoksyczności wykazały mieszane wyniki: sorafenib indukował aberracje chromosomowe in vitro w obecności metabolizmu, natomiast test Amesa i mikrojądrowy test in vivo u myszy były negatywne. Warto podkreślić obecność mutagennego produktu pośredniego (PAPE) w stężeniu 0,34% w substancji czynnej.
AUC, badanie ekotoksykologiczne, bioakumulacja, ciałko żółte, dawkowanie wielokrotne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, oligospermia, płytka wzrostowa, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, sorafenib, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, tozylan sorafenibu, wada wrodzona, zębina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 15 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne ipidakryny chlorowodorku wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 68 mg/kg u myszy, 62 mg/kg u szczurów oraz 55 mg/kg u królików, co wskazuje na największą wrażliwość królików. Badania toksyczności przewlekłej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z rzadkim i krótkotrwałym występowaniem działań niepożądanych, głównie związanych z pobudzeniem receptorów muskarynowych. Taki profil umożliwia stosowanie szerokiego zakresu dawek w terapii, minimalizując ryzyko niepożądanych efektów.
badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie immunotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt terapeutyczny, ipidakryna, model zwierzęcy, potencjał alergiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, receptor M-cholinergiczny, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Leuprorelina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Leuprorelina, stosowana w preparatach takich jak Eligard, Leuprostin, Librexa i Lutrate Depot, wykazuje w badaniach przedklinicznych brak specjalnego ryzyka toksycznego dla ludzi. W badaniach na szczurach i królikach zaobserwowano przemijające zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zwiększenie masy narządów rodnych oraz podwyższone poziomy hormonów, które ustępują po zaprzestaniu leczenia. Dawkowanie w badaniach wynosiło od 10 μg do 40 μg podskórnie u szczurów, a także do 200 μg/kg mc./dobę w badaniach trwających 3 miesiące. U królików stwierdzono toksyczne działanie embriotoksyczne przy dawkach powyżej 0,24 μg/kg, jednak nie wykazano działania teratogennego. W badaniach toksyczności ostrej dawki śmiertelne wynosiły 2 000–5 000 mg octanu leuproreliny. Długoterminowe podawanie (do 32 mg/kg mc./miesiąc) wiązało się z miejscowymi reakcjami skórnymi i zmianami zanikowymi w narządach rozrodczych, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem substancji.
badanie in vitro i in vivo, badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciałko żółte, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak przysadki, gruczolak wyspowo-komórkowy trzustki, leuprorelina, nabłonek kanalików nerkowych, narządy rodne, octan leuproreliny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, zahamowanie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flavamed 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej Flavamed 30 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wywołało ciężkich objawów toksyczności, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazał działania embriotoksycznego ani teratogennego w dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a dawki do 500 mg/kg mc./dobę nie wpływały na płodność u szczurów. W okresie okołourodzeniowym dawka 50 mg/kg mc./dobę była bezpieczna, natomiast 500 mg/kg mc./dobę wykazała nieznaczną toksyczność manifestującą się opóźnieniem przyrostu masy ciała i zmniejszeniem liczebności miotu.
aberracja chromosomowa, ambroksol chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, narząd docelowy, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Ambazon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambazon, substancja czynna preparatu Faringosept, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Dawka letalna LD50 po podaniu doustnym wynosi 1000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Badania nie wykazały cytotoksyczności, działania mutagennego ani klastogennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń komórkowych, mutacji genetycznych oraz uszkodzeń chromosomów. Ponadto, ambazon nie wpływa negatywnie na płodność ani nie wykazuje działania teratogennego, co jest istotne przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soyfem Forte 230,8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Soyfem Forte, zawierającego wyciąg z nasion soi z zespołem izoflawonów przeliczonych na genisteinę, wykazały, że dawki do 100 mg/kg/dobę podawane przez 13 tygodni nie powodowały istotnych zmian czynnościowych ani anatomicznych u zwierząt doświadczalnych. Natomiast dawka 500 mg/kg/dobę indukowała niekorzystne efekty, takie jak hiperplazja nadnerczy oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, co wskazuje na istnienie progu toksyczności dla izoflawonów sojowych. Brak jest natomiast danych potwierdzających działanie mutagenne lub kancerogenne preparatu, jednakże brak tych danych nie wyklucza potencjalnego ryzyka w tym zakresie.
- Leksykon substancji czynnych
Lubczyk – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń lubczyku (Levisticum officinale Koch, radix) stosowany w dawce 18 mg w preparatach takich jak Canephron wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, podobnie jak badania genotoksyczności, które nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego. Dodatkowo, badania dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój nie wskazały na negatywne efekty, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania korzenia lubczyku jako składnika złożonych preparatów ziołowych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, korzeń lubczyku, Levisticum officinale, ocena ryzyka i korzyści, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, preparat ziołowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja biologicznie czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulnozin o smaku czarnej porzeczki 750 mg
W przypadku karbocysteiny, substancji czynnej leku PULNOZIN o smaku czarnej porzeczki w dawce 750 mg w postaci tabletek do ssania, nie są dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja produktu leczniczego nie zawiera wyników badań oceniających potencjalną toksyczność, działanie mutagenne, kancerogenne ani wpływ na reprodukcję, co jest standardem w badaniach na modelach zwierzęcych przed wdrożeniem do badań klinicznych. Brak tych danych nie oznacza jednak automatycznie ryzyka związanego ze stosowaniem leku.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, karbocysteina, model zwierzęcy, produkt leczniczy, stosowanie kliniczne, substancja czynna, tabletka do ssania, terapia, toksyczność, wpływ na reprodukcję, wytyczne terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Segan 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku selegiliny wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej u zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności, przeprowadzone metodami bakteryjnymi oraz analizą struktury chromosomów, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego substancji. W badaniach teratogennych na szczurach, podawanie selegiliny w dawkach 4 mg/kg, 12 mg/kg oraz 36 mg/kg masy ciała (odpowiednio 4-, 12- i 35-krotność dawki terapeutycznej u ludzi przeliczonej na mg/m²) nie wykazało działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w standardowych dawkach.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bakteryjny test mutagenności, chlorowodorek selegiliny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test mutagenności, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucinar N (0,25 mg + 5 mg)/g
Produkt leczniczy Flucinar N w postaci maści zawiera fluocynolonu acetonid (0,25 mg/g) oraz neomycyny siarczan (5 mg/g). Fluocynolonu acetonid jest stosowany wyłącznie miejscowo, dlatego nie przeprowadzono badań toksyczności po podaniu ogólnoustrojowym, jednak jego profil toksyczności jest porównywalny z innymi fluorowanymi glikokortykosteroidami. Nie wykazano działania mutagennego w badaniach na podobnych glikokortykosteroidach, takich jak flutykazon propionian, hydrokortyzon i prednizolon, a miejscowe stosowanie glikokortykosteroidów nie zwiększa ryzyka raka skóry u ludzi. Brak jest danych dotyczących wpływu fluocynolonu acetonidu na płodność, choć inne glikokortykosteroidy mogą wpływać na ten parametr.
działanie klastogenowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluocynolonu acetonid, fluorowany glikokortykosteroid, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, hydrokortyzon, neomycyny siarczan, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rak skóry, stosowanie miejscowe, test Amesa, test konwersji genów, test mikrojąderkowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alkeran 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące melfalanu wskazują na jego mutagenne działanie, typowe dla leków alkilujących, potwierdzone w modelach zwierzęcych. W badaniach na samcach myszy, podanie dootrzewnowe dawki 7,5 mg/kg m.c. wykazało cytotoksyczne działanie na wybrane stadia rozwojowe męskich komórek zarodkowych, ze szczególną wrażliwością spermatyd w pośrednim i późnym stadium. Zaobserwowano również indukcję letalnych mutacji dominujących oraz dziedzicznych translokacji w komórkach pomejotycznych, co podkreśla potencjalne ryzyko genotoksyczne związane z terapią melfalanem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symquel XR 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej preparatu Symquel XR, obejmowały szerokie spektrum testów in vitro i in vivo, które nie wykazały działania genotoksycznego, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany takie jak zmiana pigmentacji tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 i parametrów hematologicznych u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. W modelu królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu w stawach nadgarstka i skokowym przy dawkach zbliżonych do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla bezpieczeństwa klinicznego pozostaje niejednoznaczne.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, ciąża rzekoma, działanie mutagenne, działanie toksyczne, faza międzyrujowa, funkcja tarczycy, gruczoł tarczowy, hipertrofia komórek pęcherzykowych, in vitro, in vivo, kwetiapina, narząd wzroku, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność, praktyka kliniczna, prolaktyna, staw skokowy, stężenie hemoglobiny, substancja czynna, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplerenon Medreg 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eplerenonu obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, genotoksyczności, kancerogenezy oraz wpływu na rozród. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania substancji czynnej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjał rakotwórczy, a ocena wpływu na rozród nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
antagonista receptorów mineralokortykoidowych, działanie mutagenne, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogeneza, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ hormonalny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozród, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Rennie Fruit zawiera 680 mg węglanu wapnia (odpowiadającego 272 mg jonów wapnia) oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego (odpowiadającego 20 mg jonów magnezu) na tabletkę do ssania. Nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dla tego preparatu, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych. Badania przedkliniczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, brak działania genotoksycznego i mutagennego oraz brak potencjału rakotwórczego. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, farmakoterapia, genotoksyczność, jony magnezu, jony wapnia, nadkwaśność, ocena bezpieczeństwa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisopromerck 10 10 mg
Bisoprolol fumarate, the active ingredient in Bisopromerck, demonstrates a predictable safety profile consistent with its beta-1 adrenergic receptor antagonism, as confirmed by preclinical pharmacological safety studies. Acute and chronic toxicity assessments revealed no significant human risk at therapeutic doses, with toxic effects primarily observed only at doses substantially exceeding clinical use. Long-term administration did not induce organ-specific toxicity. Genotoxicity and mutagenicity tests, including gene mutation, chromosomal aberration, and DNA damage assays, showed no evidence of genetic material damage. Carcinogenicity studies in animal models found no increased tumor incidence, supporting the absence of oncogenic potential during prolonged bisoprolol exposure.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, płodność, potencjał kancerogenny, receptor beta-1 adrenergiczny, resorpcja płodu, rozwój zarodkowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranofren 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny (Ranofren) obejmowały szeroki zakres testów toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na układ krwiotwórczy, reprodukcję, mutagenność oraz karcynogenność. W toksyczności ostrej u myszy i szczurów LD50 wynosiła odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, a u psów tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy obejmowały sedację, drżenia, drgawki i zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych obserwowano hamowanie OUN, działania przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawce 8-10 mg/kg/dobę. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
aberracja chromosomowa, ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie mielotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, komórki progenitorowe szpiku kostnego, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, prolaktyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wykazały wyraźne działanie teratogenne u naczelnych i królików, przy dawkach od 0,5 do 4 mg/kg/dobę u małp oraz 3-20 mg/kg/dobę u królików. U potomstwa samic małp obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc przy dawkach 10 i 20 mg/kg/dobę oraz przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (dawki 75, 150, 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a NOAEL ustalono poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi na podstawie AUC. U małp podawanie dawek 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni skutkowało śmiertelnością i istotną toksycznością hematologiczną oraz zapaleniem przewodu pokarmowego, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, AUC, działanie immunomodulujące, działanie mutagenne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, minimalna dawka letalna, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, przepona wadliwie rozwinięta, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mutacji bakteryjnych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, zmniejszenie liczby płytek krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Melisy 2,0 g/saszetkę
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) są ograniczone i opierają się głównie na badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Wykazano, że wodne wyciągi z melisy mogą hamować aktywność hormonu tyreotropowego (TSH), jednak mechanizm tego działania oraz jego znaczenie kliniczne pozostają niejasne. Brakuje kompleksowych badań oceniających wpływ na procesy reprodukcyjne, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu, a także przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy. Ponadto, nie przeprowadzono standardowych testów genotoksyczności (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy) ani badań długoterminowej rakotwórczości, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania preparatów zawierających liść melisy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alepton 160 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Alepton 160 mg, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono istotnych działań toksycznych poza potencjalnym uszkodzeniem nerek, co wskazuje na selektywność działania nefrotoksycznego. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano działanie fetotoksyczne i teratogenne jedynie przy dawkach co najmniej siedmiokrotnie przekraczających maksymalne dawki kliniczne stosowane w terapii sercowo-naczyniowej. Dawkowanie Alepton 160 mg jest znacznie niższe niż dawki toksyczne w badaniach przedklinicznych, co zapewnia dodatkowy margines bezpieczeństwa, zwłaszcza w długoterminowej terapii.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne i teratogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, funkcja nerek, kwas acetylosalicylowy, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, salicylan, schorzenie sercowo-naczyniowe, toksyczność dla matki, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cytosar 20 mg/ml
Badania przedkliniczne cytarabiny wykazały, że główną toksycznością leku jest dawkozależna mielosupresja, manifestująca się megaloblastozą, retikulocytopenią, leukopenią oraz trombocytopenią, obserwowaną u wszystkich badanych gatunków zwierząt. Działanie to wynika z farmakodynamicznego mechanizmu cytarabiny jako antymetabolitu pirymidynowego, hamującego syntezę DNA i podziały komórkowe. Ponadto, toksyczność narządowa obejmuje wątrobę, nerki i mózg, co wskazuje na ryzyko hepatotoksyczności, nefrotoksyczności oraz neurotoksyczności podczas terapii klinicznej. Badania genotoksyczności potwierdziły uszkodzenia chromosomów, w tym pęknięcia chromatyd, a także transformację złośliwą komórek u gryzoni, sugerując potencjalne działanie mutagenne i kancerogenne cytarabiny.
cytarabina, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, leukopenia, megaloblastoza, mielosupresja, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, pęknięcie chromatydy, retikulocytopenia, synteza DNA, toksyczność postnatalna, toksyczność prenatalna, transformacja złośliwa komórek, trombocytopenia, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 4 mg/ml
Przedkliniczne badania lorazepamu wykazały, że LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym i dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg mc., zróżnicowanym w zależności od gatunku zwierzęcia. Toksyczność przewlekła po podaniu doustnym u szczurów (80 tygodni) i psów (12 miesięcy) nie wykazała istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych ani hematologicznych, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach podprzewlekłych po podaniu pozajelitowym (do 20 mg/kg i.m. u szczurów, do 10 mg/kg i.m. u psów oraz do 8 mg/kg i.v. u szczurów) obserwowano jedynie odwracalne reakcje tkankowe w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Wyniki testów mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości u szczurów i myszy nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu podawanego doustnie.
badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie okulistyczne, badanie teratogenności, benzodiazepina, dawka śmiertelna, droga podania, dysmorfia zewnętrzna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, lorazepam, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja teratogenna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie umysłowe, wpływ na rozrodczość, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbicombi 32 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Karbicombi, zawierającego kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wykazały, że stosowanie dużych dawek kandesartanu prowadzi do istotnych zmian hematologicznych, takich jak zmniejszenie liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. Ponadto, obserwowano zmiany w strukturze i funkcji nerek, w tym regenerację, rozszerzenie i bazofilię kanalików nerkowych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Zmiany te są prawdopodobnie wtórne do działania hipotensyjnego kandesartanu, wpływającego na przepływ nerkowy. Dodanie hydrochlorotiazydu nasila nefrotoksyczność, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Rozrost i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, związane z farmakologią kandesartanu, oceniono jako klinicznie nieistotne przy dawkach terapeutycznych.
aparat przykłębuszkowy, badanie genotoksyczności, bazofilia kanalików nerkowych, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, morfologia krwi, nefrotoksyczność, parametry morfologii krwi, regeneracja kanalików nerkowych, rozszerzenie kanalików nerkowych, stężenie kreatyniny w osoczu, stężenie mocznika w osoczu, toksyczność kandesartanu, toksyczność ostra i przewlekła, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venoruton forte 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Venoruton forte (500 mg, tabletki), zawierającego o-(ß-hydroksyetylo)-rutozydy (oksyrutyny), obejmowały ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki badań toksyczności ostrej nie wykazały istotnych objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dużych dawek substancji czynnej, wskazując na niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie również nie ujawniło niepokojących efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Venoruton forte w terapii przewlekłej. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania oksyrutyn, eliminując ryzyko negatywnego wpływu na materiał genetyczny.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności ostrej, działanie mutagenne, genotoksyczność, hydroksyetylorutozydy, oksyrutyny, profil toksyczności, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, Venoruton forte, wskazanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salviasept –
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Salviasept wykazały zróżnicowany profil genotoksyczności i mutagenności jego składników aktywnych. Eugenol, główny składnik olejku goździkowego, posiada niejednoznaczne wyniki badań genotoksyczności i rakotwórczości, przy braku danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Olejek miętowy, oceniany w teście Amesa i na komórkach chłoniaka myszy, nie wykazał mutagenności, mimo że mentol, jego kluczowy składnik, ma silniejszy potencjał genotoksyczny. Olejek tymiankowy nie wykazał działania mutagennego w testach Amesa i Bacillus subtilis rec, jednak brak jest danych o toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Wodny wyciąg z kopru włoskiego był negatywny w teście Amesa, choć anetol wykazuje słabe działanie mutagenne, a estragol obecny w niskim stężeniu nie stanowi istotnego ryzyka.
anetol, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, chemotyp szałwii, cineol, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie neurotoksyczne, estragol, eugenol, mentol, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil genotoksyczności, Salmonella typhimurium, test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, wyciąg z kopru włoskiego, wyciąg z rumianku, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anafranil 10 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku klomipraminy, substancji czynnej preparatu Anafranil (dostępnego w dawkach 10 mg i 25 mg), wykazały brak działania mutagennego, rakotwórczego oraz teratogennego. Testy genotoksyczności nie potwierdziły indukcji mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa farmakologicznego, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zdolności do indukowania nowotworów, a badania rozwoju zarodkowo-płodowego potwierdziły brak teratogenności, co jest istotne w kontekście terapii u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
aberracja chromosomowa, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek klomipraminy, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lek psychotropowy, mutacja genowa, rozwój zarodkowo-płodowy, wskazanie psychiatryczne, zaburzenie depresyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apap Extra 500 mg + 65 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego APAP Extra, zawierającego 500 mg paracetamolu i 65 mg kofeiny, wykazały, że kofeina posiada silne działanie mutagenne in vitro oraz może wykazywać działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych przy wysokich dawkach. W odniesieniu do paracetamolu brak jest konwencjonalnych badań oceniających jego wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa zgodnych z aktualnymi standardami, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tego składnika w kontekście reprodukcyjnym.
Warto podkreślić, że wyniki badań in vitro oraz na modelach zwierzęcych mają ograniczoną wartość predykcyjną dla efektów klinicznych u ludzi, zwłaszcza że mutagenne i teratogenne działanie kofeiny obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie 65 mg. Brak kompleksowych danych dotyczących wpływu paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa wymaga zachowania ostrożności przy stosowaniu APAP Extra w okresie ciąży i laktacji, zgodnie z aktualnymi wytycznymi zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
badanie in vitro, badanie konwencjonalne, badanie laboratoryjne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, kofeina, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, paracetamol, produkt leczniczy, substancja czynna, zaburzenie rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zanacodar 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa telmisartanu, substancji czynnej preparatu Zanacodar, wykazały wpływ leku na parametry hematologiczne, funkcję nerek oraz układ pokarmowy. W dawkach terapeutycznych u zwierząt zaobserwowano obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. W zakresie funkcji nerek stwierdzono wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a u psów zmiany morfologiczne nerek, takie jak poszerzenie i zanik kanalików nerkowych. Zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego były zgodne z profilem farmakologicznym antagonistów receptora angiotensyny II i inhibitorów ACE, bez istotnego znaczenia klinicznego. W układzie pokarmowym odnotowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiec przez doustne uzupełnienie soli.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, poszerzenie kanalików nerkowych, potas, przerost aparatu przykłębuszkowego nerek, stężenie potasu w surowicy, telmisartan, zanik kanalików nerkowych, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Siofor 1000 1000 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej preparatu Siofor 1000, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Analizy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metforminy zwierzętom laboratoryjnym nie spowodowało efektów toksycznych, a długoterminowe badania potwierdziły bezpieczeństwo stosowania leku w terapii cukrzycy typu 2. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solacutan 30 mg/g
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Solacutan, wykazały, że po podaniu doustnym działania niepożądane koncentrują się głównie w obrębie przewodu pokarmowego, co jest zgodne z profilem NLPZ. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na funkcje rozrodcze, w tym hamowanie owulacji u królików oraz utrudnienie implantacji i wczesnego rozwoju zarodkowego u szczurów, co sugeruje potencjalne ryzyko dla płodności. Ekspozycja na dawki toksyczne dla matki powodowała obumarcie płodu i opóźnienie rozwoju, jednak diklofenak nie wykazywał działania teratogennego. Ponadto, lek wydłużał czas trwania ciąży i porodu, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych.
alkohol benzylowy, diklofenak sodowy, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na dawkę, ekspozycja ogólnoustrojowa, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, owulacja, podanie ogólnoustrojowe, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność ogólna, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide 250 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian, substancja czynna preparatu Flixotide (250 μg/dawkę inhalacyjną), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla glikokortykosteroidów, bez występowania nietypowych efektów toksycznych. Badania toksykologiczne, w tym ocena działania po wielokrotnym podawaniu, nie wykazały dodatkowych działań niepożądanych poza znanymi efektami klasy. Substancja nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozrodczość w modelach zwierzęcych, a także nie wykazuje potencjału genotoksycznego i kancerogennego w badaniach in vitro, in vivo oraz długoterminowych na gryzoniach. Flutykazon charakteryzuje się również dobrą tolerancją miejscową, nie wywołując podrażnień ani reakcji nadwrażliwości, co jest istotne przy podawaniu wziewnym.
aerozol inhalacyjny, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka wielokrotna, droga wziewna, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Flixotide, flutykazon propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, margines bezpieczeństwa, nośnik bezfreonowy, profil toksyczności, reakcja nadwrażliwości, tetrafluoroetan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pelavo Med 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z korzenia pelargonii (Pelargonii radicis extractum siccum), będącego składnikiem aktywnym produktu PELAVO Med 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa, co jest istotnym wskaźnikiem braku potencjału mutagennego. Test Amesa, jako standardowa metoda przesiewowa, potwierdził negatywny wynik dla wyciągu z Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., co stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa stosowania tego preparatu w praktyce klinicznej.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekstrakt z korzenia pelargonii, mutagen, nowotwór, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia długoterminowa, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z korzenia pelargonii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Albutein 50 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem Albutein 50 g/l (zawierającym 50 g/l białka całkowitego, z czego ≥95% stanowi albumina), wykazuje działanie analogiczne do albuminy fizjologicznej, co jest kluczowe dla oceny jej bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej po podaniu jednokrotnym nie pozwalają na precyzyjne określenie dawek toksycznych ani śmiertelnych, jednak w modelach zwierzęcych nie zaobserwowano objawów ostrego działania toksycznego. Ograniczeniem jest brak możliwości oceny toksyczności po podaniu wielokrotnym ze względu na immunogenność białek heterologicznych u zwierząt, co uniemożliwia wiarygodne badania przedkliniczne w tym zakresie.
albumina ludzka, Albutein, badanie przedkliniczne, białko całkowite, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, immunogenność białka, model zwierzęcy, mutagenność, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, ostre działanie toksyczne, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciało, ryzyko toksykologiczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicebrol BIO 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny, substancji czynnej leku Vicebrol Bio, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona ze względu na nietolerancję powyżej 400 mg/kg masy ciała. W badaniach podostrych szczury tolerowały dożylne dawki do 8 mg/kg przez 14 dni, a psy do 5 mg/kg przez 28 dni, przy czym wyższe dawki wywoływały objawy takie jak ślinienie, tachykardia i przyspieszony oddech. Doustne podawanie przez 28 dni było dobrze tolerowane nawet przy dawkach do 25 mg/kg u szczurów. W badaniach przewlekłych nie stwierdzono patologicznych zmian klinicznych ani laboratoryjnych przy dawkach do 100 mg/kg doustnie u szczurów przez 6 miesięcy, natomiast u psów dawki 45 mg/kg powodowały obniżenie łaknienia i wymioty. Dożylne podawanie powyżej 5 mg/kg przez 90 dni u psów wiązało się z objawami neurologicznymi i kardiopulmonalnymi, jednak bez trwałych zmian histologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clemastinum WZF 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klemastyny wykazały brak działania rakotwórczego w długoterminowych testach na szczurach i myszach, którym podawano dawki odpowiednio 84 mg/kg mc. (500-krotność dawki terapeutycznej u ludzi) oraz 206 mg/kg mc. (1300-krotność dawki terapeutycznej) przez okres 2 lat. Ponadto, badania na szczurach wykazały brak negatywnego wpływu na płodność przy dawkach 156-krotnie przekraczających dawki kliniczne. Wyniki te sugerują korzystny profil bezpieczeństwa klemastyny w zakresie kancerogenności oraz funkcji rozrodczych, nawet przy ekspozycji znacznie przewyższającej stosowane dawki terapeutyczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Velafax 75 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Velafax (dostępnego w dawkach 37,5 mg i 75 mg w formie tabletek), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego działania karcynogennego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych, obejmujące szczury i myszy, nie wykazały żadnych oznak działania rakotwórczego, co potwierdza brak indukcji nowotworów w tych gatunkach przy ekspozycji na wenlafaksynę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin C 400 mg + 240 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Aspirin C, zawierającego 400 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 240 mg kwasu askorbowego, wskazują na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności związane z salicylanami, potwierdzone w modelach zwierzęcych. Nie stwierdzono natomiast właściwości mutagennych ani rakotwórczych kwasu acetylosalicylowego. Istotne są również obserwacje dotyczące działania teratogennego salicylanów, obejmujące zaburzenia implantacji jaja płodowego, toksyczność na zarodek i płód oraz deficyty w uczeniu się potomstwa po prenatalnej ekspozycji. Te dane podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu leku u kobiet w ciąży oraz pacjentów z ryzykiem uszkodzenia nerek.
Aspirin C, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, implantacja jaja płodowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, niska toksyczność, rakotwórczość, salicylany, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, witamina C - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remodulin 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego (Remodulin) obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na szczurach i psach z ciągłą infuzją podskórną przez 13 i 26 tygodni zaobserwowano głównie miejscowe reakcje niepożądane, takie jak obrzęk, rumień, opuchlizna oraz ból w miejscu infuzji. U psów otrzymujących dawki ≥ 300 ng/kg/min wystąpiły ciężkie działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszona aktywność, wymioty, luźne stolce oraz nasilone obrzęki miejscowe. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom możliwym do osiągnięcia u ludzi przy dawkach przekraczających 50 ng/kg mc./min. Zgony zwierząt były powiązane z powikłaniami przewodu pokarmowego, takimi jak wgłobienie jelita i wypadnięcie odbytu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, genotoksyczność, infuzja podskórna, obrzęk miejsca infuzji, opuchnięcie tkanek, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, Remodulin, rumień, stężenie osoczowe treprostynilu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami farmaceutycznymi, nie wykazała istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły objawów toksyczności narządowej ani niekorzystnych zmian biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału metforminy. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych, z dawkami wielokrotnie przekraczającymi terapeutyczne, nie wykazały działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliptivil Combo 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Gliptivil Combo, zawierającego wildagliptynę i metforminę, wykazały brak nowych działań toksycznych przy stosowaniu kombinacji substancji czynnych w badaniach trwających do 13 tygodni. Wildagliptyna wykazywała efekty zależne od dawki i gatunku, m.in. opóźnienia przewodzenia impulsów sercowych u psów przy dawce NOEL 15 mg/kg (7-krotność ekspozycji u ludzi według Cmax) oraz gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach szczurów i myszy przy dawkach NOEL odpowiednio 25 mg/kg (5-krotność ekspozycji u ludzi według AUC) i 750 mg/kg (142-krotność ekspozycji). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania reprodukcyjne u szczurów i królików potwierdziły brak istotnych zaburzeń płodności i rozwoju przy dawkach NOEL do 75 mg/kg (10-krotność ekspozycji u ludzi). Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutków i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach do 1000 mg/kg, co jednak nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na brak działania genotoksycznego i specyficzność gatunkową.
badanie rakotwórczości, Cmax, dawka NOEL, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja leku, faliste żebra, genotoksyczność, Gliptivil Combo, gruczolakorak sutka, interakcja toksykologiczna, margines bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, objawy przewodu pokarmowego, piankowate makrofagi pęcherzykowe, toksyczne działanie na zarodek, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna i metformina, zmiana martwicza, zmniejszona aktywność ruchowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fromilid 500 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klarytromycyny (Fromilid) wykazały niską toksyczność ostrą, z dawką śmiertelną przekraczającą 5 g/kg masy ciała u gryzoni. W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja leku różniła się w zależności od gatunku: naczelne tolerowały do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, szczury do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy wykazywały większą wrażliwość, tolerując dawki do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni. Głównym narządem docelowym toksyczności była wątroba, z podwyższonymi enzymami wątrobowymi (fosfataza alkaliczna, aminotransferazy, γ-glutamylotransferaza, dehydrogenaza mleczanowa), które po odstawieniu leku wracały do normy. Działania niepożądane przy dawkach toksycznych obejmowały wymioty, osłabienie, odwodnienie oraz zmiany w narządach takich jak żołądek, grasica, nerki, a u psów i małp także zmętnienie rogówki i zaczerwienienie spojówek.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, choroby nerek, cykl rujowy, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, klarytromycyna, obrzęk rogówki, płodność i rozrodczość, płytka Petriego, poronienie, przekrwienie spojówek, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, uszkodzenie narządów, γ-glutamylotransferaza - Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne kapecytabiny wykazały charakterystyczną dla fluoropirymidyn toksyczność obejmującą układ pokarmowy, limfatyczny i krwiotwórczy, obserwowaną u małp Cynomolgus i myszy po wielokrotnym podaniu doustnym. Objawy te, w tym zmiany zwyrodnieniowe i zanikowe skóry, były odwracalne po zaprzestaniu terapii. W zakresie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego, dożylne podanie dawki 100 mg/kg u małp wywołało wydłużenie odstępów PR i QT, natomiast podanie doustne w dawce 1379 mg/m²/dobę nie skutkowało takimi zaburzeniami. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku.
5-fluorouracyl, analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, komórki ssaków, limfocyt ludzki, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dermatologiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, wpływ na płodność, wydłużenie odstępu QT