działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej –
Przedkliniczne badania toksykologiczne ikodekstryny, głównego składnika roztworu do dializy otrzewnowej EXTRANEAL (7,5% stężenia), wykazały brak toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu dożylnym i dootrzewnowym w dawkach do 2000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. W badaniach podostrych, prowadzonych na szczurach i psach, podawano dootrzewnowo 20% roztwór ikodekstryny dwa razy dziennie przez 28 dni, nie obserwując toksycznych uszkodzeń tkanek ani narządów. Zaobserwowane zmiany dotyczyły jedynie równowagi płynowej, co jest zgodne z osmotycznym mechanizmem działania substancji. Testy mutagenności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału genotoksycznego ikodekstryny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dializa otrzewnowa, działanie mutagenne, działanie osmotyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, Extraneal, ikodekstryna, kancerogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, równowaga płynowa, środek osmotycznie czynny, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie tkanek, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flavamed 60 mg
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Flavamed 60 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie również nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Brak toksycznego wpływu na narządy docelowe oraz odwracalność obserwowanych działań niepożądanych dodatkowo potwierdzają bezpieczeństwo stosowania ambroksolu chlorowodorku.
aberracje chromosomowe, ambroksolu chlorowodorek, badania rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie odwracalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Flavamed, narządy docelowe, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, rozwój przed- i pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po podawaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Stada 20 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo na różnych modelach zwierzęcych (myszy, szczury, małpy, króliki). Główne obszary toksyczności obejmowały układ pokarmowy, krwiotwórczy i limfatyczny, z jelitem jako głównym organem docelowym u szczurów i małp. U szczurów obserwowano łagodne do umiarkowanych zmiany erytrocytów i szpiku kostnego, a także obniżenie liczby limfocytów i masy organów limfatycznych, które były odwracalne po zakończeniu terapii. Długoterminowo u małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek. Dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinjego in vitro, badania in vivo u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT ani innych istotnych zmian EKG.
agregacja płytek krwi, badanie rakotwórczości, dazatynib, działanie immunosupresyjne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, erytrocyty, fototoksyczność, hemostaza, kanał hERG, komórki CHO, krzepnięcie krwi, odstęp QT, podanie doustne, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sidarso 4 mg
Ocena bezpieczeństwa sylodosyny opiera się na szerokich badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a toksyczność narządowa ograniczała się do efektów na tarczycę gryzoni przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały ryzyka mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania teratogenności nie wskazały na wpływ sylodosyny na rozwój płodu, co potwierdza brak działania teratogennego w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obniżona płodność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, sylodosyna, toksyczność narządowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xirobud 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne budezonidu, substancji czynnej produktu Xirobud, obejmowały testy ostre, podostre i przewlekłe, które wykazały typowe dla glikokortykosteroidów działania ogólnoustrojowe, takie jak zmniejszenie przyrostu masy ciała oraz zanik tkanek limfatycznych i kory nadnerczy, jednak o łagodniejszym lub porównywalnym nasileniu w stosunku do innych leków z tej grupy. Ocena potencjału mutagennego obejmowała sześć różnych testów, które jednoznacznie wykluczyły działanie mutagenne i klastoogenne budezonidu, potwierdzając jego bezpieczeństwo genetyczne. W badaniach rakotwórczości na modelach zwierzęcych zaobserwowano początkowo zwiększoną częstość glejaków mózgu u samców szczurów, jednak dalsze, bardziej szczegółowe analizy nie potwierdziły tego efektu, a częstość glejaków była porównywalna w grupach leczonych budezonidem, prednizolonem, acetonidem triamcynolonu oraz w grupie kontrolnej.
acetonid triamcynolonu, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, budezonid, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, glejak mózgu, glikokortykosteroid, kora nadnerczy, nowotwór wątrobowokomórkowy, pierwotny nowotwór wątroby, potencjał mutagenny, prednizolon, profil toksykologiczny, Xirobud, zanik tkanki limfatycznej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mel 7,5 mg
Badania przedkliniczne meloksykamu wykazały profil bezpieczeństwa typowy dla NLPZ, z toksycznością obejmującą przewód pokarmowy (owrzodzenia, nadżerki) oraz nefrotoksyczność (martwica brodawek nerkowych) przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz działanie embriotoksyczne przy dawkach ≥1 mg/kg masy ciała, co wskazuje na konieczność ostrożności u kobiet planujących ciążę. Nie stwierdzono teratogenności przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania w okresie przedimplantacyjnym i wczesnej ciąży.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gastrotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, owulacja, potencjał kancerogenny, resorpcja zarodka - Leksykon substancji czynnych
Kłącze perzu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkty zawierające kłącze perzu (Agropyron repens, rhizoma) jako składnik aktywny, takie jak Fitolizyna (12,5% wyciągu z kłącza perzu w mieszaninie ziołowej) oraz monopreparat Kłącze perzu (100% kłącza perzu, 1g substancji w 1g produktu), nie posiadają wyczerpujących danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC oraz jej późniejszymi zmianami, dla tych tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych nie jest wymagane przeprowadzanie kompleksowych badań farmakologicznych i toksykologicznych na modelach zwierzęcych, o ile doświadczenie kliniczne i długotrwałe stosowanie potwierdzają ich bezpieczeństwo. Brak jest dedykowanych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy kłącza perzu, co stanowi istotną lukę w ocenie ryzyka przedklinicznego tych preparatów.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, Fitolizyna, genotoksyczność, kłącze perzu, mieszanina ziołowa, model zwierzęcy, monopreparat, nadzór farmakologiczny, płodność, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy roślinny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg złożony - Leksykon substancji czynnych
Alprostadyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne alprostadylu, substancji czynnej w produktach takich jak Prostavasin 60 i Prostin VR, wykazały brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Dawka śmiertelna LD50 po szybkim wlewie dożylnym lub dotętniczym wynosiła około 20 mg/kg u myszy i szczurów oraz 15 mg/kg u psów. Toksyczność przewlekła ujawniała się przy dawkach 60 μg/kg/dobę u szczurów (wlewy dożylne przez 3 miesiące), natomiast dawki dootrzewnowe 50-100 μg/kg/dobę przez 6 miesięcy nie wywoływały objawów toksyczności. U psów nie stwierdzono toksyczności przy dawkach 3,6-36 μg/kg/dobę (wlewy dotętnicze 6-godzinne, 30 dni) oraz 15-45 μg/kg/dobę (wlewy dożylne 2-godzinne, 6 miesięcy). Najbardziej narażonymi narządami przy bardzo wysokich dawkach (6 mg/kg) były jądra i nerki.
alfa-cyklodekstryna, alprostadyl, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, objaw toksyczności, podanie dootrzewnowe, podanie dotętnicze, poronienie, Prostavasin, Prostin VR, skurcz macicy, śmiertelność płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, wlew dożylny, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Szyszka Chmielu –
Produkt leczniczy Szyszka chmielu (Humulus lupulus L., flos) w formie ziół do zaparzania jest klasyfikowany jako tradycyjny produkt leczniczy roślinny zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC (art. 16c(1)(a)(iii)), co zwalnia go z obowiązku przeprowadzania kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, gdyż nie wykonano specjalistycznych badań w tych obszarach. Jednakże, długotrwałe stosowanie w tradycyjnej medycynie europejskiej stanowi podstawę do uznania bezpieczeństwa produktu, co jest zgodne z obowiązującymi regulacjami prawnymi.
działanie mutagenne, genotoksyczność, Humulus lupulus, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, szyszka chmielu, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjna medycyna europejska, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, tradycyjny produkt roślinny, wpływ na rozrodczość, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xenna Extra Comfort 150 – 220 mg
Badania przedkliniczne dotyczące preparatu Xenna Extra Comfort, zawierającego 1,4-3,5% antranoidów (w tym 0,9-2,3% reiny, 0,05-0,15% aloe-emodyny oraz 0,001-0,006% emodyny), wykazały niską toksyczność ostrą przy podaniu doustnym u szczurów i myszy. W 90-dniowym badaniu toksyczności na szczurach stosujących dawki 100-1500 mg/kg m.c. odnotowano odwracalną hiperplazję nabłonka jelita grubego i żołądka oraz zmiany w nerkach przy dawkach ≥300 mg/kg, bez wpływu na funkcję nerek. Nie stwierdzono specyficznej toksyczności przy podaniu sennozydów do 500 mg/kg u psów i 100 mg/kg u szczurów. Badania genotoksyczności wykazały mutagenność in vitro wyciągu i aloe-emodyny, natomiast sennozydy A i B oraz reina nie wykazały działania mutagennego; testy in vivo z wyciągiem ze strąków senesu były negatywne pod kątem mutagenności.
aloe-emodyna, antrachinony, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, emodyna, genotoksyczność, hiperplazja nabłonka jelita, kanaliki nerkowe, naciek bazofilów, przerost nabłonka, rak jelita grubego, reina, sennozydy, śmierć zarodka, splot nerwowy okrężnicy, strąki senesu, toksyczność, toksyczność ostra, zaparcie, zmiany w nerkach - Leksykon substancji czynnych
Nicergolina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nicergolina, pochodna ergoliny, wykazuje zróżnicowany profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 dla szczurów po podaniu doustnym wynoszą od 197,6 mg/kg mc. (metoda Millera i Taintera) do 2872 mg/kg mc., co wskazuje na dobrą tolerancję substancji. Badania toksyczności wielokrotnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego. Formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone, jednak dostępne dane nie sugerują istotnego ryzyka w tym zakresie. W badaniach płodności u samców nie stwierdzono negatywnego wpływu przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę, natomiast u samic zaobserwowano spadek liczby ciąż oraz zmniejszenie liczby ciałek żółtych i zagnieżdżonych zarodków przy tej samej dawce.
badanie farmakologiczne, badanie płodności, ciałko żółte, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie płodu, LD50, nicergolina, pochodna ergoliny, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozwój zarodka, układ krążenia, wzrost płodu, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RANMET XR 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Ranmet XR dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zostały przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi protokołami. Ocena obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności dawki wielokrotnej potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym podawaniu, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły mutagenne działanie metforminy. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z lekiem.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, Ranmet XR, rozwój płodu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Ryfamycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ryfamycyna sodowa, substancja czynna preparatu Relafalk, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych na narządy wewnętrzne, parametry biochemiczne i hematologiczne. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego działania ryfamycyny sodowej, co wskazuje na brak ryzyka genotoksycznego dla człowieka.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane niekliniczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, nieprawidłowość kostna, nieprawidłowość trzewna, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, ryfamycyna sodowa, uszkodzenie DNA, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rudotel 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa medazepamu, substancji czynnej produktu leczniczego Rudotel 10 mg, wykazały brak istotnej toksyczności ostrej oraz przewlekłej przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły patologicznych zmian, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach mutagenności medazepam wykazywał potencjał mutagenny jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi, co ogranicza ryzyko mutagenne przy standardowej terapii.
benzodiazepiny, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, medazepam, model zwierzęcy, opóźnienie rozwoju umysłowego, pierwszy trymestr ciąży, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie, rozszczep podniebienia, ryzyko dla płodu, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, wady wrodzone, zaburzenie rozwojowe, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Ramlolan, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały niski profil toksyczności ostrej obu substancji u gryzoni i psów. Ramipryl w dawkach do 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp był dobrze tolerowany, choć wysokie dawki (250 mg/kg/dobę) indukowały zmiany w układzie nerkowym, takie jak powiększenie aparatu przykłębuszkowego. Badania reprodukcyjne ramiprylu nie wykazały teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg mc./dobę podawane ciężarnym szczurzym samicom powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazywał działania mutagennego ani genotoksycznego w szeroko zakrojonych testach.
aparat przykłębuszkowy, badania przedkliniczne, bezylan, działanie mutagenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, homeostaza, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórki Sertoliego, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, ramipryl i amlodypina, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRami 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału teratogennego oraz właściwości mutagennych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano objawów zatrucia po doustnym podaniu dużych dawek. W toksyczności przewlekłej, przy dawkach dobrze tolerowanych wynoszących 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp, odnotowano zmiany fizjologiczne typowe dla inhibitorów ACE, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego, szczególnie przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę). Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i małp.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dololibre 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naproksenu, substancji czynnej produktu Dololibre (50 mg/ml, zawiesina doustna), potwierdzają typowy dla NLPZ profil toksykologiczny. Główne działania niepożądane obejmują uszkodzenia przewodu pokarmowego oraz nerek przy wysokich dawkach. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej wykazano embriotoksyczność u szczurów i królików, jednak bez dowodów na teratogenność. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 30 mg/kg, choć wyższe dawki zahamowały owulację u królików. Ze względu na mechanizm hamowania syntezy prostaglandyn, stosowanie naproksenu w trzecim trymestrze ciąży może opóźniać poród i wywoływać toksyczne efekty u płodu.
działanie karcinogenne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, mutagenność, naproksen, nerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opóźnienie porodu, owulacja, płodność, potencjał karcinogenny, profil toksykologiczny, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowo-płodowy, synteza prostaglandyn, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, układ rozrodczy, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Naproksen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje względnie niską toksyczność w badaniach przedklinicznych, z wartością LD50 około 0,5 g/kg u szczurów oraz powyżej 1,0 g/kg u myszy, chomików i psów. Główne działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i nerek, co jest typowe dla NLPZ. Badania wielokrotnego podawania wykazały dobrą tolerancję u myszy, królików, małp i świń, natomiast u szczurów i psów obserwowano wyraźniejsze objawy toksyczne. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego naproksenu w testach na różnych modelach, w tym na szczurach (dawki 8, 16, 24 mg/kg/dobę przez 24 miesiące) oraz w testach genotoksyczności na Salmonella typhimurium i Saccharomyces cerevisiae. Ponadto, naproksen nie wpływał negatywnie na płodność u szczurów przy dawkach do 30 mg/kg/dobę u samców i 20 mg/kg/dobę u samic, choć hamowanie cyklooksygenazy może powodować przemijające zaburzenia owulacji u kobiet.
chłoniak, cyklooksygenaza, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opóźnienie porodu, organogeneza, podrażnienie żołądka, przewód Botalla, przewód pokarmowy, śmiertelność zarodków, strata przedimplantacyjna, synteza prostaglandyn, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wpływ na płodność, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Aurovitas 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego u psów, gdzie dawka NOEL u samców wynosiła 0,3 mg/kg/dobę, co odpowiada 0,1-krotności AUC u ludzi dla anagrelidu i jego metabolitów. Wpływ na reprodukcję był zróżnicowany: u samców szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 240 mg/kg/dobę, natomiast u samic szczurów dawka NOEL wynosiła 10 mg/kg/dobę, przy której obserwowano zwiększoną utratę zarodków i zmniejszenie liczby żywych zarodków (AUC anagrelidu 143-krotnie wyższe niż u ludzi). W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka NOEL wynosiła 3 mg/kg/dobę, powodując wydłużenie ciąży, a u suk dawka NOEL 30 mg/kg/dobę wiązała się z wydłużeniem porodu i zwiększoną śmiertelnością płodów, przy czym wartości AUC były wielokrotnie wyższe niż u ludzi (do 425-krotnie dla anagrelidu). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu. Jednak w dwuletnich badaniach rakotwórczości u szczurów stwierdzono wzrost częstości guzów chromochłonnych nadnerczy u samców przy dawkach ≥ 3 mg/kg/dobę (37-krotność AUC u ludzi) oraz gruczolakoraków macicy u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę (572-krotność AUC). Zmiany te były powiązane z nadmiernym działaniem farmakologicznym oraz indukcją enzymów CYP1. Podsumowując, profil bezpieczeństwa anagrelidu wskazuje na potencjalne ryzyko kardiotoksyczności, wpływu na reprodukcję oraz działanie promotorowe nowotworów przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wymaga uwzględnienia w ocenie ryzyka stosowania leku u pacjentów.
anagrelid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzym CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, obumarcie płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, resorpcja zarodka, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodów, toksyczność po wielokrotnym podaniu, utrata zarodka, wydłużenie ciąży, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AzitroLEK 250 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że podawanie tego antybiotyku makrolidowego zwierzętom w dawkach generujących stężenia nawet 40-krotnie wyższe niż kliniczne u ludzi prowadzi do przemijającej fosfolipidozy, która przebiega bez objawów toksyczności. Badania mutagenności, obejmujące testy na mysich modelach chłoniaka, limfocytach ludzkich oraz komórkach szpiku kostnego, nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak genotoksycznego potencjału azytromycyny. W zakresie embriotoksyczności i teratogenności, testy na myszach i szczurach nie wykazały wad rozwojowych, jednakże u szczurów stosujących dawki 100-200 mg/kg mc./dobę zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz zwiększenie masy ciała samic ciężarnych. Ponadto, dawka 50 mg/kg mc./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym powodowała opóźnienie kostnienia u potomstwa.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, limfocyt ludzki, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, szpik kostny, test chłoniaka, układ kostny, wada wrodzona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bendamustine Eugia
Bendamustyna chlorowodorek, stosowany w terapii onkologicznej, wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego ze względu na ryzyko mielosupresji, w tym konieczność cotygodniowej kontroli leukocytów, płytek krwi, hemoglobiny oraz neutrofili. Przed kolejnym cyklem terapii liczba leukocytów powinna przekraczać 4 000/μl, a płytek krwi 100 000/μl, aby uniknąć powikłań infekcyjnych. Istotne jest także monitorowanie limfopenii (< 600/μl) i liczby limfocytów T CD4+ (< 200/μl), zwłaszcza przy skojarzeniu z rytuksymabem, ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, takich jak Pneumocystis jiroveci, VZV czy CMV. W przypadku spadku limfocytów T CD4+ poniżej 200/μl zaleca się rozważenie profilaktyki przeciw PJP. Ponadto, u nosicieli HBV istnieje ryzyko reaktywacji zakażenia, co wymaga konsultacji hepatologicznej i monitorowania w trakcie i po terapii.
bendamustyna chlorowodorek, działanie mutagenne, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, leukocyt, limfocyty T CD4+, limfopenia, mielosupresja, monitoring hematologiczny, neutrofil, nieczerniakowy rak skóry, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, płytki krwi, Pneumocystis jiroveci, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reaktywacja HBV, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wirus cytomegalii, wirus ospy wietrznej, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wynaczynienie, zakażenia oportunistyczne, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Accord 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cisatrakurium wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tego środka zwiotczającego mięśnie szkieletowe. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu przez trzy tygodnie na psach i małpach nie wykazały toksyczności specyficznej dla leku. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego przy stężeniach do 5000 μg/płytkę oraz dawkach do 4 mg/kg mc. W jednym teście in vitro na mysich komórkach chłoniaka wykazano mutagenność przy stężeniu ≥40 μg/ml, jednak ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie cisatrakurium, wynik ten ma ograniczone znaczenie kliniczne. Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co jest uzasadnione charakterem stosowania leku.
badanie cytogenetyczne in vivo, badanie mutagenności in vitro, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka leku, działanie mutagenne, mutagenność, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie cisatrakurium, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Tlenek magnezu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa tlenku magnezu wskazują na zależność toksyczności od stężenia w osoczu, z progami toksyczności wynoszącymi: 1,5-2,5 mmol/l (3-5 mEq/l) – nudności, wymioty, bradykardia; 2,5-5,0 mmol/l (5-10 mEq/l) – osłabienie odruchów, zaburzenia EEG; >5,0 mmol/l (>10 mEq/l) – zahamowanie ośrodka oddechowego, śpiączka. W preparacie Aspimag (21 mg tlenku magnezu, 150 mg kwasu acetylosalicylowego) nie wykazano mutagenności ani rakotwórczości, a badania toksyczności wielokrotnej nie wskazały na istotne ryzyko dla człowieka. W przypadku Neospasminy Extra (80 mg tlenku magnezu, wyciągi roślinne, witamina B6) bezpieczeństwo poszczególnych składników jest dobrze udokumentowane, choć brak jest kompleksowych badań przedklinicznych całego preparatu, co ogranicza pełną ocenę ryzyka.
badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, bradykardia, chlorowodorek pirydoksyny, dawka LD50, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, kwas acetylosalicylowy, miąższ wątrobowy, nerw obwodowy, neuropatia, osłabienie odruchów nerwowych, ostra toksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewlekła toksyczność, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stężenie w osoczu, test Amesa, tlenek magnezu, witamina B6, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść krążeniowa, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tlen medyczny TZF 99,5 %
W praktyce klinicznej stosowanie produktu leczniczego Tlen medyczny sprężony TZF, zawierającego 99,5% tlenu w postaci gazu medycznego, u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo. Zaleca się unikanie tlenoterapii w tych grupach pacjentek, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Lekarz powinien podczas konsultacji szczegółowo informować pacjentki o braku danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tlenu medycznego w okresie ciąży i laktacji oraz o potencjalnych zagrożeniach, podejmując decyzję terapeutyczną po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka oraz stanu klinicznego pacjentki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valcyte 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walgancyklowiru, proleku gancyklowiru, wykazały toksyczność narządową obejmującą nieodwracalną toksyczność gonadalną (utrata komórek jąder), nefrotoksyczność (mocznica i zwyrodnienie komórek nerkowych) oraz przemijającą mielotoksyczność (niedokrwistość, neutropenia, limfocytopenia) i toksyczność przewodu pokarmowego (martwica błony śluzowej). Ekspozycja toksyczna była porównywalna lub niższa niż u ludzi stosujących dawki indukcyjne. Gancyklowir wykazuje istotny potencjał genotoksyczny, potwierdzony działaniem mutagennym w komórkach chłoniaka myszy oraz klastogennym w komórkach ssaków, co koreluje z dodatnim wynikiem badania rakotwórczości na myszach, klasyfikując go jako potencjalny czynnik kancerogenny.
chłoniak myszy, czynnik rakotwórczy, działanie biologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, leczenie indukcyjne, limfocytopenia, martwica błony śluzowej, mielotoksyczność, mocznica, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, potencjał genotoksyczny, prolek gancyklowiru, toksyczność gonadalna, toksyczność przewodu pokarmowego, upośledzenie płodności, wada wrodzona płodu, walgancyklowir, zaburzenie spermatogenezy, zwyrodnienie komórek nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bewim 10 mg
Prasugrel w dawce 10 mg wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania na szczurach i królikach nie wykazały wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na rozwój płodu, nawet przy dawkach ponad 240-krotnie wyższych niż zalecane dobowe dawki podtrzymujące (w przeliczeniu na mg/m²). Obserwowano jedynie nieznaczne zmniejszenie masy ciała potomstwa, prawdopodobnie wtórne do zmniejszonego spożycia pokarmu przez samice przy bardzo wysokich dawkach.
badanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój behawioralny, rozwój reprodukcyjny, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 137 mcg
Lewotyroksyna, substancja czynna preparatu Levothyroxine Accord, wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, co wskazuje na minimalne ryzyko działań toksycznych po jednorazowym podaniu. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach i psach ujawniły, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Warto podkreślić, że te efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapina Aurobindo 7,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny obejmowały oceny ostrej i przewlekłej toksyczności u różnych gatunków zwierząt, w tym myszy, szczurów, psów i małp. Dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, podczas gdy psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały sedację, drżenia, drgawki, ataksję oraz zmniejszenie masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany w układzie rozrodczym związane ze wzrostem prolaktyny, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne nabłonka pochwy i gruczołu sutkowego.
anoreksja, ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, duszność, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, leukocyty, małopłytkowość, mioza, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, prolaktyna, prostracja, ślinotok, szpik kostny, tachykardia, toksyczność przewlekła, tolerancja farmakologiczna, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazując działania mutagennego, embriotoksycznego ani teratogennego. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, nie wykazując jednocześnie działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, ze szczególnym nasileniem objawów żołądkowo-jelitowych u psów oraz toksyczności u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie. Amlodypina nie wykazuje istotnej toksyczności przewlekłej, jednak w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, bez wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
amlodypina, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, objawy żołądkowo-jelitowe, peryndopryl z argininą, rozkurcz naczyń, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acidum folicum Richter 5 mg
Przedkliniczne badania kwasu foliowego, przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi protokołami, nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania układów nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. W testach farmakologicznych nie stwierdzono niepożądanych interakcji z receptorami, kanałami jonowymi ani enzymami. Wielokrotne podawanie kwasu foliowego nie powodowało patologicznych zmian w narządach docelowych ani istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowe in vivo, potwierdziły brak działania mutagennego i klastogennego. Długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kanał jonowy, kancerogeneza, kwas foliowy, mutacja genowa, narząd docelowy, nowotwór, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, proces nowotworowy, reakcja nadwrażliwości, receptory, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada cewy nerwowej, zaburzenie chromosomalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trosicam 7,5 mg
Meloksykam, substancja czynna leku Trosicam, wykazuje profil toksykologiczny typowy dla NLPZ, potwierdzony badaniami przedklinicznymi na dwóch gatunkach zwierząt. Długotrwałe podawanie dużych dawek skutkowało owrzodzeniami i nadżerkami przewodu pokarmowego oraz martwicą brodawek nerkowych. W badaniach reprodukcyjnych na samicach szczurów dawki toksyczne ≥ 1 mg/kg powodowały zmniejszenie liczby owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność, jednak nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i do 80 mg/kg u królików, co stanowi 5-10-krotność dawek klinicznych (7,5-15 mg dla człowieka o masie 75 kg). W końcowym okresie ciąży meloksykam wykazywał toksyczność płodową, zgodnie z profilem innych inhibitorów syntezy prostaglandyn.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, kancerogeneza, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, mutacja genetyczna, nadżerka przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, owulacja, profil toksykologiczny, resorpcja zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Bluefish 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że stosowanie tego leku w dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną u ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg lub mg/m² powierzchni ciała) może prowadzić do istotnych zaburzeń rozrodczych u szczurów i myszy, takich jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większych niż u ludzi), nie stwierdzono wpływu na płodność, jednak krótsze ekspozycje u samców wykazały obniżenie stężenia hormonów (FSH, testosteron), zmniejszenie gęstości nasienia oraz redukcję liczby komórek Sertoliego i dojrzałych spermatyd, co może wskazywać na potencjalne ryzyko przy długotrwałym stosowaniu lub wyższych dawkach.
amlodypina, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spermatyda, testosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipa fix –
Produkt leczniczy LIPA Fix, zawierający kwiat lipy (Tilia cordata Miller, Tilia platyphyllos Scop. lub ich mieszaninę), nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego. Brak jest szczegółowych badań w kluczowych obszarach takich jak toksyczność reprodukcyjna, genotoksyczność oraz kancerogenność. W szczególności nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na płodność, rozwój zarodka i płodu, mutagenność składników ani potencjał rakotwórczy. Ten stan wynika z faktu, że LIPA Fix jest tradycyjnym produktem leczniczym pochodzenia roślinnego, którego profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym, a nie na standardowych badaniach toksykologicznych wymaganych dla nowych substancji chemicznych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciąża, działanie mutagenne, genotoksyczność, kancerogenność, karmienie piersią, kwiat lipy, materiał genetyczny, medycyna oparta na dowodach, medycyna tradycyjna, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt pochodzenia roślinnego, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Migea 200 mg
Badania przedkliniczne kwasu tolfenamowego, substancji czynnej preparatu Migea (200 mg), wykazały negatywny wpływ na reprodukcję u zwierząt doświadczalnych, w tym zmniejszenie częstości implantacji i zwiększoną resorpcję zarodków przy podawaniu we wczesnej ciąży szczurów i królików. Dane dotyczące teratogenności są niejednoznaczne, natomiast stosowanie w okresie około- i poporodowym wiązało się z zaburzeniami porodu oraz obniżoną przeżywalnością potomstwa. Potencjał genotoksyczny oceniano w badaniach in vitro i in vivo; brak jednoznacznych dowodów mutagenności w modelach bakteryjnych, jednak wyniki badań na komórkach ssaków oraz in vivo pozostają nierozstrzygnięte. Dane dotyczące właściwości rakotwórczych są niepełne i nie pozwalają na sformułowanie ostatecznych wniosków.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, czynność nerek, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, implantacja, indeks terapeutyczny, kwas tolfenamowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, resorpcja zarodka, właściwość rakotwórcza, zagnieżdżenie zarodka, zmiany nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin 20 mg/g (2%)
Dane przedkliniczne dotyczące klindamycyny w kremie dopochwowym (Dalacin 20 mg/g) wskazują na brak działania mutagennego, potwierdzonego negatywnymi wynikami testu mikrojądrowego u szczurów oraz testu Amesa. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę (31-krotność dawki terapeutycznej przeliczonej na mg/m²), nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność ani zdolności reprodukcyjne. Ponadto, badania rozwoju zarodka i płodu na szczurach i królikach, przy podaniu doustnym i podskórnym, nie wykazały teratogenności ani toksycznego wpływu na płód, o ile dawki nie wywoływały toksyczności matczynej.
aparat mitotyczny, badanie genotoksyczności, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, efekt genotoksyczny, erytrocyt, klindamycyna, krem dopochwowy, podanie doustne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, uszkodzenie chromosomów, wpływ na rozrodczość, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 25 mg tabletki powlekane 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Kventiax) wykazały brak potencjału genotoksycznego w testach in vivo i in vitro, co potwierdza bezpieczeństwo leku pod kątem mutagenności. Jednakże, przy ekspozycji na poziomie klinicznym u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano różnorodne zmiany patologiczne: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy sugerująca wpływ na gospodarkę hormonalną, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, co wskazuje na zaburzenia endokrynologiczne i hematologiczne. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę, co może świadczyć o toksycznym wpływie na struktury oka. W badaniach teratogenności u królików odnotowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów oraz zmniejszony przyrost masy ciała samic ciężarnych, przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, ciąża urojona, działanie mutagenne, ekspozycja na kwetiapinę, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, gospodarka hormonalna tarczycy, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna regulacja rozrodu, kwetiapina, liczba krwinek, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, potencjał genotoksyczny, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie T3, toksyczne oddziaływanie, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sedistress 200 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Sedistress, zawierającego wyciąg z ziela męczennicy (Passiflora incarnata L.), wykazała niski profil toksyczności w modelach zwierzęcych. Badania toksyczności ostrej oraz wielokrotnych dawek podawanych doustnie gryzoniom nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi. Test Amesa przeprowadzony na wyciągu wodno-alkoholowym z kwiatów męczennicy, identycznym z tym w produkcie, nie wykazał aktywności mutagennej, potwierdzając brak potencjału genotoksycznego. Brak jest jednak szczegółowych badań dotyczących działania rakotwórczego, co jest typowym ograniczeniem dla leków roślinnych, choć dotychczasowe dane i tradycyjne zastosowanie nie wskazują na takie ryzyko.
aktywność mutagenna, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, bilans korzyści i ryzyka, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, mutacja genetyczna, Passiflora incarnata, profil bezpieczeństwa, Sedistress, test Amesa, test toksyczności ostrej, toksyczność ostra, wyciąg wodno-alkoholowy, wyciąg z ziela męczennicy, zachowanie kopulacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pemetrexed EVER Pharma 25 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności pemetreksedu wykazały istotne ryzyko teratogenności i embriofetotoksyczności, w tym zmniejszoną zdolność płodów do życia, obniżoną masę ciała płodów, niepełne kostnienie oraz rozszczep podniebienia po podaniu ciężarnym samicom myszy. U samców myszy stwierdzono zmniejszoną płodność oraz zanik jąder, a u psów rasy beagle po 9-miesięcznej terapii dożylnej obserwowano zwyrodnienie i martwicę nabłonka plemnikotwórczego, co potwierdza negatywny wpływ na męskie narządy rozrodcze. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu na płodność samic, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriofetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, klastogenność, kostnienie, martwica tkanki, nabłonek plemnikotwórczy, pęknięcie chromosomu, pemetreksed, rozszczep podniebienia, test Amesa, test mikrojądrowy, zanik jąder