działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine +pharma 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, a u psów i małp tolerowane dawki doustne sięgały do 100 mg/kg mc. Toksyczność ostra objawiała się typowymi efektami neuroleptycznymi, takimi jak sedacja, drżenia, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach toksyczności wielokrotnej, trwających do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów, obserwowano hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, objawy antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę, przy czym ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Galena 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Metformin Galena 850 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu w modelach zwierzęcych nie wykazały działań toksycznych, a testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapina Viatris 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u zwierząt, takie jak sedacja, drżenia mięśniowe, drgawki kloniczne oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. W badaniach długoterminowych (do 1 roku) obserwowano hamowanie aktywności OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym. Wpływ na hematologię był gatunkowo zróżnicowany, a u psów cytopenie nie wiązały się z uszkodzeniem komórek progenitorowych szpiku, co sugeruje odwracalność tych zmian.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, drżenie mięśniowe, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, lek przeciwpsychotyczny, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, śpiączka, szpik kostny, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Detimedac 200 mg
Dakarbazyna wymaga stosowania wyłącznie pod ścisłym nadzorem onkologicznym z regularnym monitorowaniem parametrów klinicznych, biochemicznych (enzymy wątrobowe, bilirubina) oraz hematologicznych (liczba leukocytów, erytrocytów, trombocytów, ze szczególnym uwzględnieniem eozynofilów). Natychmiastowe przerwanie terapii jest wskazane przy objawach hepatotoksyczności, nefrotoksyczności, reakcjach nadwrażliwości oraz wystąpieniu choroby wenookluzyjnej wątroby, która stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do dalszego leczenia. W przypadku podejrzenia wenookluzyjnej wątroby zaleca się intensywną terapię dużymi dawkami kortykosteroidów (np. hydrokortyzon 300 mg/dobę) oraz ewentualne zastosowanie heparyny i tkankowego aktywatora plazminogenu. Monitorowanie wielkości wątroby oraz parametrów czynnościowych jest kluczowe dla wczesnego wykrycia powikłań, w tym martwicy wątroby spowodowanej niedrożnością żył wątrobowych.
bilirubina, choroba wenookluzyjna wątroby, cytostatyk, dakarbazyna, drgawki, działanie fibrynolityczne, działanie immunosupresyjne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, eozynofil, erytrocyt, fenytoina, fibrynoliza, granulocyt kwasochłonny, hemopoeza, heparyna, hepatotoksyczność, hydrokortyzon, kortykosteroid, krwinka biała, leukocyt, martwica wątroby, mielotoksyczność, morfologia krwi obwodowej, nefrotoksyczność, parametr czynnościowy wątroby, płytka krwi, reakcja nadwrażliwości, szczepionka inaktywowana, szpik kostny, tkankowy aktywator plazminogenu, trombocyt, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żywa szczepionka - Leksykon substancji czynnych
Kwas acetylosalicylowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas acetylosalicylowy (ASA) wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Toksyczność ostra objawia się dawkami śmiertelnymi LD50 około 1,5 g/kg u szczurów i 1,1 g/kg u myszy, a stężenia salicylanu w osoczu powyżej 300-350 μg/ml wywołują objawy zatrucia, z ryzykiem śpiączki przy 400-500 μg/ml. Głównym efektem toksycznym jest nefrotoksyczność oraz drażniące działanie na błony śluzowe przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia przy wysokich dawkach. Badania przewlekłe wykazały martwicę brodawek nerkowych i uszkodzenia błony śluzowej żołądka przy dawkach co najmniej siedmiokrotnie przekraczających maksymalne zalecane w terapii kardiologicznej. ASA nie wykazuje istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, choć sporadycznie obserwowano aberracje chromosomalne w hodowlach fibroblastów ludzkich. Działanie teratogenne, embrio- i fetotoksyczne występuje przy wysokich, toksycznych dla matek dawkach, obejmując deformacje serca, mięśni, zaburzenia implantacji, zmniejszenie masy urodzeniowej i opóźnienie rozwoju potomstwa.
aberracja chromosomalna, bisoprolol, choroba wrzodowa, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, deformacja serca, działanie drażniące na błony śluzowe, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, test Amesa, trudności w uczeniu się, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie nerek, zaburzenie linii środkowej ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minirin 10 mcg/dawkę donosową
W ramach oceny bezpieczeństwa farmakologicznego produktu leczniczego MINIRIN (10 mikrogramów/dawkę donosową, aerozol do nosa, roztwór) przeprowadzono szeroki zakres badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania farmakologiczne nie ujawniły niekorzystnego wpływu desmopresyny na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące dawki wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne, nie wykazały toksycznych efektów istotnych klinicznie. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy aberracji chromosomowych in vitro oraz testy mikrojądrowe in vivo, potwierdziły brak potencjału mutagennego desmopresyny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie niekliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, MINIRIN, octan desmopresyny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Movalis 15 mg
Przedkliniczne badania meloksykamu, substancji czynnej leku Movalis, wykazały charakterystyczne dla NLPZ działania niepożądane przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, takie jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwica brodawek nerkowych, wskazujące na ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka, jelit i nefrotoksyczność. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥1 mg/kg m.c. powodowały zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność manifestującą się nasileniem resorpcji zarodków. Jednakże, w dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików nie stwierdzono działania teratogennego, co stanowi 5-10-krotność zalecanego dawkowania klinicznego (7,5-15 mg dla osoby 75 kg). Meloksykam, jak inne inhibitory syntezy prostaglandyn, może wykazywać toksyczność płodową w końcowym okresie ciąży, wpływając na rozwój układu krążenia i funkcję nerek płodu.
badanie in vitro, badanie in vivo, błona śluzowa żołądka, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, karcinogeneza, martwica brodawek nerkowych, materiał genetyczny, meloksykam, Movalis, mutacja genetyczna, nadżerki przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owulacja, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodków, synteza prostaglandyn, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Qlaira 3 mg (tabletka ciemnożółta); 2 mg + 2 mg (tabletka czerwona); 2 mg + 3 mg (tabletka jasnożółta); 1 mg (tabletka ciemnoczerwona)
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Qlaira, zawierającego estradiol walerianian oraz dienogest, opierała się na standardowych badaniach toksykologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły, że profil toksykologiczny substancji czynnych jest zgodny z oczekiwaniami dla preparatów hormonalnych tej klasy, a obserwowane efekty mieszczą się w zakresie przewidywanych działań farmakologicznych. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani chromosomowych działań niepożądanych. Ponadto, badania kancerogenności na modelach mysich i szczurzych nie wskazały na zwiększoną częstość nowotworów związanych z dienogestem, choć należy uwzględnić znany wpływ hormonów płciowych na wzrost tkanek hormonozależnych i ryzyko nowotworów z nimi związanych.
badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dienogest, działanie mutagenne, estradiol walerianian, hormon płciowy, ocena korzyści i ryzyka, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, preparat hormonalny, profil toksykologiczny, rozwój zarodkowo-płodowy, tkanka hormonozależna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loperamide Grindeks 2 mg
Badania przedkliniczne loperamidu chlorowodorku wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznych dawek. W badaniach toksykologicznych, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych. Testy in vitro i in vivo potwierdziły brak działania elektrofizjologicznego na serce w zakresie dawek terapeutycznych oraz do 47-krotnie wyższych dawek, co wskazuje na bezpieczeństwo kardiologiczne. Jednakże, przy bardzo wysokich stężeniach, mogących wystąpić przy przedawkowaniu, loperamid hamuje kanały jonowe hERG i sodowe, co może prowadzić do arytmii. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani potencjału karcynogennego, potwierdzając bezpieczeństwo genetyczne i onkologiczne leku.
arytmia, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie elektrofizjologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hamowanie przepływu jonów potasowych, jon sodowy, kanał hERG, karcynogeneza, loperamid chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał nowotworowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, tlenek loperamidu chlorowodorku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum A Medana 50000 j.m./ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa witaminy A w postaci retynolu palmitynianu, stosowanej w preparacie VITAMINUM A Medana (50 000 IU/ml, płyn doustny), wykazały brak działania mutagennego oraz rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej. Warto podkreślić, że jedna kropla preparatu zawiera około 1 670 IU witaminy A, a każdy mililitr (około 30 kropli) dostarcza 50 000 IU retynolu palmitynianu, co jest istotne przy precyzyjnym dawkowaniu i monitorowaniu terapii.
Istotnym aspektem jest potencjalne działanie teratogenne witaminy A przy wysokich dawkach, co wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży. Na podstawie danych przedklinicznych ustalono maksymalną bezpieczną dawkę dobową na poziomie 6 000 IU witaminy A dla tej grupy pacjentek, aby minimalizować ryzyko uszkodzenia płodu. W związku z tym lekarze powinni ściśle kontrolować dawkowanie preparatu VITAMINUM A Medana u kobiet ciężarnych, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii i uniknąć potencjalnych działań niepożądanych związanych z teratogennością.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol Polpharma 500 mg
Przedkliniczne badania metronidazolu wykazały zróżnicowane wyniki dotyczące mutagenności, kancerogenności oraz teratogenności. W testach in vitro metronidazol wykazywał działanie mutagenne, jednak badania in vivo na ssakach nie potwierdziły tego efektu, z wyjątkiem długotrwałych badań doustnych u myszy i szczurów, gdzie zaobserwowano mutagenność. W badaniach kancerogennych u myszy samców podawanie wysokich dawek (500 mg/kg mc./dobę) wiązało się ze wzrostem częstości złośliwych guzów wątroby, a ekspozycja przez całe życie skutkowała zwiększoną częstością chłoniaków i nowotworów płuc. U szczurów samic odnotowano natomiast wzrost zachorowań na raka sutka i wątroby po długotrwałym doustnym podawaniu leku. Wyniki te dotyczą dawek znacznie przewyższających stosowane klinicznie u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gencjana 0,5% roztwór wodny 5 mg/g
Przedkliniczne badania metylorozanilinowego chlorku, substancji czynnej preparatu Gencjana 0,5% roztwór wodny (5 mg/g), wykazały działanie mutagenne in vitro oraz rakotwórcze w modelach zwierzęcych. Te właściwości genotoksyczne i karcynogenne stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leku, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania. Pomimo tych wyników, dane dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie wskazują na istotne zagrożenia, a obserwacje kliniczne nie potwierdziły negatywnego wpływu na potomstwo kobiet stosujących preparat miejscowo w trakcie ciąży.
aplikacja miejscowa, badanie in vitro, badanie laboratoryjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gencjana roztwór wodny, implikacja kliniczna, metylorozanilinowy chlorek, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, obserwacja kliniczna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Danazol Polfarmex 200 mg
Produkt leczniczy Danazol Polfarmex zawiera danazol w dawce 200 mg na tabletkę, która ma postać białych do jasnokremowych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy 10 mm. W skład tabletki wchodzi również 34 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa u pacjentów z nietolerancją laktozy. W dokumentacji rejestracyjnej leku brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania danazolu, w tym informacji o toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki, potencjale rakotwórczym, genotoksycznym, mutagennym, wpływie na rozród, badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa oraz tolerancji miejscowej.
badania farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania substancji czynnej, danazol, działania niepożądane, działanie mutagenne, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, substancja pomocnicza, toksyczność dawki, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Pseudoefedryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyczna substancja czynna, jest szeroko stosowana w terapii obrzęku i przekrwienia błony śluzowej nosa. Badania toksykologiczne wykazały, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie kliniczne, co wskazuje na niski potencjał toksyczności w warunkach terapeutycznych. W badaniach skojarzeniowych z ibuprofenem, loratadyną oraz cetyryzyną nie stwierdzono synergistycznego ani addytywnego działania toksycznego, a obserwowane efekty były zgodne z farmakodynamicznym profilem poszczególnych składników. Wartości dawki stosowane w badaniach na zwierzętach sięgały nawet 30-40 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 8-11-krotnemu przekroczeniu dawek zalecanych u ludzi, bez wykazania istotnej toksyczności.
badanie niekliniczne, badanie teratogenne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa nosa, cetyryzyna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ibuprofen, lek zmniejszający przekrwienie, loratadyna, mutagenność i karcynogenność, narażenie człowieka, obrzęk błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, pseudoefedryna, pseudoefedryny chlorowodorek, siarczan pseudoefedryny, test klastogenności, test mikrojądrowy, toksyczność subchroniczna, toksyczny wpływ na płodność, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie hemodynamiczne, związek niegenotoksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib Zentiva 400 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym szczurach, psach, małpach i królikach. Wykazano, że imatynib wywołuje zmiany hematologiczne o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego oraz wpływa na układ krwiotwórczy, szczególnie u szczurów i psów. Wątroba była głównym narządem docelowym toksyczności, z ciężkimi uszkodzeniami obserwowanymi u psów po 2-tygodniowej ekspozycji, natomiast u małp stwierdzono uszkodzenia nerek i upośledzenie ich funkcji (wzrost BUN i kreatyniny). W badaniu 39-tygodniowym u małp ustalono poziom NOAEL na 15 mg/kg, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki u ludzi (800 mg) przeliczonej na powierzchnię ciała. Imatynib wykazywał również wpływ na układ immunologiczny, pogarszając przebieg zakażenia malarią. Ocena genotoksyczności wykazała brak działania mutagennego w większości testów, z wyjątkiem klastogennego efektu in vitro w komórkach jajnika chomików oraz mutagenności dwóch produktów pośrednich procesu produkcji.
aberracja chromosomowa, aminotransferaza, azot mocznikowy, badanie przedkliniczne, brodawczak, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, martwica przewodów żółciowych, niewydolność serca, ogniskowa mineralizacja, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, rozwój pourodzeniowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność wielokrotna, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, upośledzenie funkcji nerek, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, utrata poimplantacyjna, zakażenie oportunistyczne, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna, zmniejszenie spermatogenezy, zwyrodnienie cewek nerkowych - Leksykon substancji czynnych
Bromowodorek dekstrometorfanu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bromowodorku dekstrometorfanu są ograniczone i pochodzą głównie z badań na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni zaobserwowano, że wysokie dawki substancji mogą indukować drgawki, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy przedawkowaniu. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano spowolnienie tempa wzrostu u nowo narodzonych szczurów, których matki otrzymywały dekstrometorfan, co sugeruje możliwy wpływ na rozwój postnatalny. Potencjał mutagenny bromowodorku dekstrometorfanu nie został jednoznacznie oceniony – testy na bakteriach wykazały brak działania mutagennego, jednak brak jest kompleksowych badań genotoksycznych w innych modelach eksperymentalnych.
badanie genotoksyczności, bromowodorek dekstrometorfanu, drgawka, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, hepatotoksyczność, paracetamol, potencjał mutagenny, przedawkowanie, pseudoefedryna, spowolnienie wzrostu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie spermatogenezy, zanik jądra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symtrend 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (szczury, króliki), co wskazuje na brak potencjału do indukowania wad rozwojowych płodów. Niemniej jednak, u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne i/lub fetotoksyczne przy dawkach niepowodujących toksyczności u samic, co sugeruje selektywną toksyczność wobec rozwijających się zarodków lub płodów. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego potencjału mutagennego karwedylolu, podobnie jak badania karcynogenności, które nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji czynnej.
badania in vitro, badania in vivo, badania kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, karwedylol, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zahron, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie wskazały na ryzyko toksyczności, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Ocena potencjału rakotwórczego nie ujawniła karcynogenności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które prawdopodobnie wynikają z farmakologicznego hamowania syntezy cholesterolu, a nie z bezpośredniego działania hepatotoksycznego. Nie stwierdzono podobnych zmian u małp.
badanie genotoksyczności, dawka lecznicza, działanie hepatotoksyczne, działanie mutagenne, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, indukcja nowotworów, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność, zaburzenia lipidowe, zagrożenie karcynogenne, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 2,5 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na rozwój zarodkowo-płodowy oraz potencjał mutagenny. W badaniach na małpach, podawanie lenalidomidu w dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę wykazało teratogenność, manifestującą się wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji), a także zmiany w narządach wewnętrznych (np. niedorozwój pęcherzyka żółciowego, wady przepony). U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, obserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, co wskazuje na działanie toksyczne na rozwijające się płody, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Minimalne dawki letalne po podaniu doustnym u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, działanie mutagenne, ekspozycja dobowa, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczki nerkowej, oligodaktylia, polidaktylia, potencjał karcynogenny, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diane – 35 2 mg + 0,035 mg
Produkt leczniczy Diane-35 zawiera cyproteronu octan (2 mg) oraz etynyloestradiol (0,035 mg). Badania przedkliniczne potwierdzają dobrze poznany profil toksykologiczny etynyloestradiolu, bez nowych istotnych zagrożeń. Cyproteron octan nie wykazał toksyczności ogólnej po wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych. Testy embriotoksyczności nie wykazały działania teratogennego, jednak duże dawki cyproteronu octanu w krytycznym okresie różnicowania płci mogą powodować feminizację płodów męskich, co podkreśla bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Diane-35 w ciąży.
cyproteronu octan, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, etynyloestradiol, feminizacja płodów męskich, izolowane komórki wątroby, kancerogeneza, ludzki hepatocyt, mechanizm naprawczy, mutacja genu bakteryjnego, organogeneza, profil toksykologiczny, test przesiewowy, toksyczność ogólna, wada wrodzona, właściwości antyandrogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flutixon 250 mcg/dawkę inh.
Propionian flutykazonu, substancja czynna Flutixon (250 µg/dawkę inhalacyjną), przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W toksykologii po podaniu wielokrotnym obserwowane efekty były typowe dla glikokortykosteroidów i zależne od dawki, bez specyficznych zagrożeń. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy przewlekłym stosowaniu.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, glikokortykosteroid, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, propionian flutykazonu, rozszczep podniebienia, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie rozwojowe, zagrożenie karcynogenne, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Binatta 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Binatty, wykazały brak potencjału genotoksycznego i karcynogennego. Test Amesa oraz testy aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, w tym test nieplanowanej syntezy DNA, nie potwierdziły działania mutagennego nawet przy maksymalnej tolerowanej dawce. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały ryzyka rakotwórczości, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długotrwałego stosowania. W zakresie wpływu na reprodukcję, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu tego efektu.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie leku do mleka, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nifuroksazyd Hasco 220 mg/5 ml
Podczas konsultacji lekarskiej z pacjentką w wieku rozrodczym istotne jest przekazanie szczegółowych informacji dotyczących stosowania Nifuroksazyd Hasco w formie zawiesiny doustnej 220 mg/5 ml. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania nifuroksazydu u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania przedkliniczne nie dostarczają wystarczających informacji do oceny ryzyka. Ze względu na potencjał mutagenny leku, jego stosowanie w ciąży nie jest rekomendowane. Ponadto, terapia powinna być poprzedzona wdrożeniem skutecznych metod antykoncepcji, gdyż brak kontroli antykoncepcyjnej stanowi przeciwwskazanie do stosowania nifuroksazydu. W kontekście laktacji, brak jest jednoznacznych danych potwierdzających przenikanie substancji czynnej do mleka matki, jednak niska biodostępność (10–20%) sugeruje potencjalnie niewielkie stężenie w mleku, choć nie można wykluczyć wpływu na mikrobiom niemowlęcia. Z tego względu lek nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią.
- Leksykon substancji czynnych
Thuja occidentalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania Thuja occidentalis, wykorzystano dane z preparatu Esberitox N zawierającego 2 mg ziela żywotnika zachodniego na tabletkę w postaci alkoholowo-wodnego wyciągu (1:11) z 30% etanolem. Badania toksyczności ostrej na myszach wykazały brak objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dawek do 5000 mg/kg masy ciała. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej na szczurach, podawano doustnie dawki 5000 mg/kg dziennie przez 3 i 6 miesięcy, nie obserwując śmiertelności ani nieprawidłowości w masie ciała, zachowaniu, badaniach laboratoryjnych i histologicznych. Test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo (dawki 250–5000 mg/kg) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Brak danych dotyczących karcynogenności, jednak wyniki badań i wieloletnie stosowanie kliniczne nie wskazują na ryzyko działania karcynogennego.
aberracja chromosomowa, badanie histologiczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Esberitox, mutacja powrotna, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości genotoksyczne, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, żywotnik zachodni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melisana Klosterfrau Original –
Melisana Klosterfrau Original to płyn doustny i na skórę zawierający 65 mg olejków lotnych z 13 surowców roślinnych na 100 ml produktu, rozpuszczonych w 66,8% (V/V) etanolu. W składzie znajdują się m.in. liście melisy (536 mg), kłącze omanu (714 mg), korzeń arcydzięgla (714 mg), kłącze imbiru (714 mg), kwiaty goździków (285 mg) oraz inne ekstrakty roślinne. Brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku, w tym badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W związku z tym decyzje terapeutyczne powinny opierać się na doświadczeniu klinicznym oraz znanych właściwościach poszczególnych składników roślinnych.
choroba wątroby, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, kwiat goździka, liść melisy, nasiono kardamonu, nasiono muszkatołowca, olejek eteryczny, olejek lotny, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, płyn doustny, płyn na skórę, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pravator 20 mg
Przedkliniczne badania prawastatyny wykazały, że lek posiada korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Hepatotoksyczność i miopatia pojawiały się jedynie przy dawkach przekraczających 50-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. W dwuletnich badaniach karcynogenności na myszach i szczurach, dawki rzędu 100-500 mg/kg/dobę (125-310-krotność dawki ludzkiej) prowadziły do wzrostu częstości raka wątrobowokomórkowego oraz gruczolaka płuc (u myszy samic), jednak efekty te nie występowały przy dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, ciało modzelowate, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak płuc, hepatotoksyczność, miopatia, parametry nasienia, potencjał rakotwórczy, prawastatyna, profil bezpieczeństwa leku, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność leku, wpływ na płodność, zaburzenia neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaini hydrochloridum Noridem 10 mg/ml
Analiza danych nieklinicznych dotyczących lidokainy chlorowodorku, obejmująca badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na rozwój potomstwa, nie wykazała istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Ostra toksyczność lidokainy manifestuje się głównie zaburzeniami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), z objawami toksyczności pojawiającymi się przy stężeniach 5-10 mcg/l u ludzi, co może prowadzić do drgawek i zgonu. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności samej lidokainy, jednak metabolit 2,6-ksylidyna wykazał działanie mutagenne in vitro przy wysokich, toksycznych dawkach. W modelu szczurzym, długotrwała ekspozycja na 2,6-ksylidynę indukowała powstawanie łagodnych i złośliwych guzów w obrębie jamy nosowej, co rodzi potencjalne, choć mało prawdopodobne ryzyko karcinogenne u ludzi przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek lidokainy.
6-ksylidyna, drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lidokainy chlorowodorek, objawy sercowo-naczyniowe, ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko karcinogenne, toksyczność podania wielokrotnego, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Trimebutyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trimebutyna (maleinian) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność przewlekłą, teratogenność, mutagenność oraz wpływ na rozrodczość. W badaniach 6-miesięcznych stosowano dawki wielokrotnie przekraczające maksymalną dawkę dopuszczalną dla ludzi, co ujawniło specyficzne dla gatunku efekty toksyczne: zmiany w błonie śluzowej żołądka u szczurów oraz zaburzenia czynności nerek u psów. Brak działania teratogennego, mutagennego i genotoksycznego, a także brak negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne, podkreślają bezpieczeństwo stosowania trimebutyny, zwłaszcza u pacjentów w wieku rozrodczym oraz potencjalnie u kobiet w ciąży, choć dane kliniczne w tym zakresie są ograniczone.
badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa żołądka, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maleinian, mutacja genetyczna, rozwój embrionalny, toksyczność przewlekła, trimebutyna, wada wrodzona, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Tiotepa – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tiotepa, jako lek alkilujący stosowany w terapii onkologicznej, wykazuje istotne działanie teratogenne oraz mutagenne, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykonanie testu ciążowego oraz zapewnienie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii i minimum 6 miesięcy po jej zakończeniu. U mężczyzn zaleca się stosowanie antykoncepcji podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po terapii ze względu na ryzyko mutagenności na plemniki. Tiotepa jest bezwzględnie przeciwwskazana w ciąży z powodu ryzyka obumarcia zarodka, wad rozwojowych oraz braku danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania. Karmienie piersią jest również przeciwwskazane podczas terapii, a w razie konieczności leczenia u kobiet karmiących, należy zalecić zaprzestanie karmienia przed rozpoczęciem podawania leku.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, kriokonserwacja nasienia, kriokonserwacja oocytów, lek alkilujący, medycyna prenatalna, niepłodność, niewydolność gonad, przedwczesna menopauza, specjalista rozrodczości, test ciążowy, Thiotepa Fresenius Kabi, tiotepa, tkanka jajnika, wada rozwojowa, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolpic 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winianu zolpidemu, substancji czynnej leku Zolpic, obejmowały długoterminowe testy kancerogenności na szczurach i myszach, którym podawano dawki 4, 18 oraz 80 mg/kg mc./dobę przez 2 lata. Dawki te odpowiadały 26-876-krotnemu przekroczeniu maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (10 mg). Wyniki nie wykazały działania kancerogennego, a częstość występowania tłuszczaków i tłuszczakomięsaków nerek u szczurów była porównywalna z grupą kontrolną. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa, badanie aberracji chromosomalnych w limfocytach ludzkich) oraz in vivo (test mikrojądrowy u myszy) potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego winianu zolpidemu w stosowanych dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, chłoniak, cykl rujowy, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, hepatocyt szczura, kancerogeneza, limfocyt ludzki, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, tłuszczakomięsak nerki, winian zolpidemu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinpoton 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące winpocetyny wskazują na niski poziom toksyczności ostrej u zwierząt laboratoryjnych, z dawką LD50 doustną u psów nieokreśloną z powodu wymiotów przy dawce >400 mg/kg mc. Toksyczność podostra i przewlekła była obserwowana dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, np. u szczurów tolerancja doustna do 25 mg/kg mc przez 28 dni oraz brak patologii przy 100 mg/kg mc przez 6 miesięcy. U psów dawki do 5 mg/kg mc dożylnie przez 28 dni były dobrze tolerowane, natomiast wyższe dawki wywoływały objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego (wzmożone ślinienie, tachykardia, przyspieszony oddech, drgawki). Wyniki badań laboratoryjnych i histologicznych pozostawały prawidłowe mimo wystąpienia objawów klinicznych.
Winpocetyna nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego w badaniach długoterminowych (do 2 lat). W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego, substancja nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic, jednak doustne podawanie w okresie ciąży u szczurów powodowało wady rozwojowe płodów przy dawkach klinicznie istotnych (np. 20 mg/kg mc/dobę), podczas gdy u królików, gatunku metabolicznie bliższego człowiekowi, toksyczność zarodkowo-płodowa pojawiała się dopiero przy dawce 300 mg/kg mc/dobę. Podawanie wysokich dawek ciężarnym zwierzętom wiązało się z krwawieniami z łożyska i poronieniami, szczególnie przy podaniu dożylnym. Brak toksycznego wpływu na potomstwo potwierdzono w badaniach okołoporodowych i poporodowych. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania winpocetyny w dawkach terapeutycznych, z koniecznością ostrożności w okresie ciąży.
badanie histologiczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, działanie mutagenne, krwawienie łożyskowe, płodność, poronienie, przepływ łożyskowy, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, winpocetyna, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Albunorm 20% 200 g/l
Albumina ludzka, główny składnik Albunorm 20%, jest naturalnym białkiem osocza o fizjologicznych funkcjach, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych nie wykazały objawów toksyczności po podaniu albuminy, jednak standardowe testy jednorazowej dawki nie pozwalają na precyzyjne określenie dawek toksycznych czy śmiertelnych. Ocena toksyczności powtarzanych dawek jest utrudniona przez rozwój przeciwciał przeciwko heterologicznym białkom ludzkim, co zaburza interpretację wyników i ogranicza wiarygodność badań długoterminowych.
albumina ludzka, Albunorm, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, mutacja genetyczna, odpowiedź immunologiczna, osocze krwi, potencjał onkogenny, praktyka kliniczna, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, toksyczność jednorazowej dawki, toksyczność ostra, toksyczność powtarzanych dawek, transformacja nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen Ziaja 25 mg/g
Preparat Ketoprofen Ziaja w postaci żelu o stężeniu 25 mg/g nie posiada szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa przedklinicznego w dokumentacji charakterystyki produktu leczniczego. Brak jest informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, kancerogennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu dla tego konkretnego preparatu. Producent opiera się na ogólnych danych dotyczących ketoprofenu oraz doświadczeniu klinicznym związanym z jego stosowaniem, co nie wyklucza bezpieczeństwa, ale wskazuje na ograniczenia w dostępnych badaniach przedklinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa żegawka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pokrzywa żegawka (Urtica urens L.) jest stosowana w produktach leczniczych, często samodzielnie lub w połączeniu z pokrzywą zwyczajną (Urtica dioica L.). Zgodnie z europejskimi regulacjami prawnymi, w szczególności artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC, przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa nie są standardowo wymagane dla produktów zawierających liść pokrzywy żegawki, chyba że są one niezbędne do potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania. W praktyce brak jest standardowego zestawu badań przedklinicznych, w tym oceny toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, co wynika z ugruntowanego, tradycyjnego zastosowania tej rośliny w medycynie. Produkty te występują najczęściej w formie ziół do zaparzania, zawierających 2 g surowca w saszetce lub 1 g/g w postaci sypkiej.
badanie przedkliniczne, ciąża, działanie mutagenne, genotoksyczność, kancerogenność, laktacja, liść pokrzywy, medycyna tradycyjna, pokrzywa żegawka, pokrzywa zwyczajna, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, Urtica dioica, Urtica urens, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trimesan 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne trimetoprimu, substancji czynnej leku Trimesan, wykazały relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 2000 mg/kg masy ciała u myszy po podaniu doustnym. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, trimetoprim nie wykazał działania mutagennego, co jest istotnym czynnikiem w ocenie ryzyka genotoksycznego związku.
badanie toksyczności, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lek Trimesan, mutagenność, ocena bezpieczeństwa, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, trimetoprym - Leksykon substancji czynnych
Hydroksyapatyt – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hydroksyapatyt, będący składnikiem kompleksu osseiny i hydroksyapatytu w preparacie Osteogenon, występuje w dawce około 444 mg na tabletkę (830 mg kompleksu), dostarczając 178 mg wapnia oraz 82 mg fosforu. Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmowały standardowe modele oceny bezpieczeństwa, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa hydroksyapatytu przy długotrwałym stosowaniu klinicznym.
badanie bezpieczeństwa przedklinicznego, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, działanie mutagenne, fosfor, hydroksyapatyt, kompleks osseiny i hydroksyapatytu, Osteogenon, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wapń - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crohnax 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne mesalazyny, substancji czynnej leku Crohnax w dawce 250 mg (postać czopków), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła niepokojących sygnałów. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym, w dawkach przekraczających terapeutyczne, nie wykazały efektów przeciwwskazujących do stosowania u ludzi. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego mesalazyny.
badanie przedkliniczne, czopek doodbytniczy, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, kancerogenność, mesalazyna, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Doxan 1 1 mg
Przedkliniczne badania doksazosyny, substancji czynnej Apo-Doxan 1, 2 i 4, wykazały brak działania rakotwórczego w długoterminowych badaniach karcynogenności na szczurach i myszach, którym podawano odpowiednio do 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę przez okres do 24 miesięcy. Ekspozycja ustrojowa (AUC) u zwierząt była wielokrotnie wyższa niż u ludzi przy dawce terapeutycznej 16 mg/dobę (8-krotnie u szczurów i 4-krotnie u myszy). Ponadto, kompleksowe testy mutagenności nie wykazały działania mutagennego doksazosyny ani jej metabolitów na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne leku.
AUC, dane przedkliniczne, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja AUC, ekspozycja ustrojowa, karcynogenność, maksymalna tolerowana dawka, mutageneza, płodność męska, potencjał mutagenny, poziom chromosomalny, poziom subchromosomalny, wpływ na płodność, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eribulin EVER Pharma 0,44 mg/ml
Przedkliniczne badania erybuliny wykazały potencjał genotoksyczny, w tym pozytywny wynik w teście na komórkach chłoniaka myszy oraz klastogenność w teście mikrojąderkowym u szczurów. W teście Amesa nie stwierdzono mutagenności in vitro. Brak jest jednak danych dotyczących potencjału rakotwórczego erybuliny, co ogranicza pełną ocenę długoterminowego bezpieczeństwa. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, erybulina wykazała szkodliwy wpływ na męski układ rozrodczy u szczurów i psów, manifestujący się hipospermią i aspermią, co sugeruje ryzyko obniżenia płodności u mężczyzn.
Badania rozwojowe na szczurach wykazały embriotoksyczność i teratogenność erybuliny. Podawanie erybuliny w dawkach 0,009–0,133 mg/kg mc. w dniach 8., 10. i 12. ciąży skutkowało dawkozależnym wzrostem resorpcji płodów oraz zmniejszeniem masy ciała płodu od dawki ≥0,088 mg/kg. Najwyższa dawka 0,133 mg/kg była związana ze znaczącym wzrostem częstości poważnych wad wrodzonych, takich jak agnezja żuchwy, języka, żołądka i wątroby. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu erybuliny u kobiet w ciąży oraz u pacjentów w wieku rozrodczym, ze względu na ryzyko toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej.
aspermia, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hipospermia, mezylan erybuliny, nabłonek plemnikotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodów, rozwój embrionalno-płodowy, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wady wrodzone