Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Zolpic

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania winianu zolpidemu, substancji czynnej produktu leczniczego Zolpic, obejmują szereg badań oceniających potencjalne działanie kancerogenne, mutagenne oraz wpływ na płodność. Wyniki tych badań dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku w kontekście długotrwałego stosowania.¹

Potencjalne działanie kancerogenne

Przeprowadzono długoterminowe badania kancerogenezy, w których winian zolpidemu podawano szczurom i myszom przez okres 2 lat. Zastosowane dawki wynosiły 4, 18 i 80 mg/kg masy ciała na dobę, co w przeliczeniu na maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (10 mg) odpowiada:²

• U szczurów – dawkom od 43 do 876 razy większym (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała)
• U myszy – dawkom od 26 do 520 razy większym (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała)

Wyniki tych badań nie wykazały działania kancerogennego winianu zolpidemu. W przypadku szczurów otrzymujących dawki 4, 18 i 80 mg winianu zolpidemu/kg masy ciała/dobę przez 2 lata, zaobserwowano tłuszczaki i tłuszczakomięsaki nerek, jednak częstość ich występowania była porównywalna z częstością obserwowaną w grupach kontrolnych zwierząt niepoddawanych działaniu badanej substancji.³

Potencjalne działanie mutagenne

Ocena potencjału mutagennego winianu zolpidemu obejmowała szereg testów zarówno in vitro, jak i in vivo:⁴

• Badania in vitro:
  • Test na hepatocytach szczurów – wynik negatywny
  • Test Amesa – wynik negatywny
  • Badanie na komórkach chłoniaka u myszy – brak działania genotoksycznego
  • Badanie aberracji chromosomalnych w wyhodowanych limfocytach ludzkich – wynik negatywny
• Badania in vivo:
  • Test mikrojądrowy u myszy – wynik negatywny

Wyniki powyższych badań wskazują na brak potencjału mutagennego winianu zolpidemu w stosowanych dawkach terapeutycznych.⁵

Wpływ na płodność

Badania oceniające wpływ winianu zolpidemu na płodność przeprowadzono na szczurach, którym podawano dawki w zakresie od 4 do 100 mg/kg masy ciała. W zakresie większości stosowanych dawek nie obserwowano wpływu na płodność, zarówno u samic jak i u samców.⁶

Jedynie w przypadku najwyższej badanej dawki (100 mg/kg masy ciała na dobę) zaobserwowano u samic następujące zaburzenia:⁷

• Nieregularne cykle rujowe
• Wydłużenie przerw pomiędzy kopulacjami

Należy jednak podkreślić, że dawka 100 mg/kg masy ciała na dobę wielokrotnie przekracza maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi.⁸