Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Aldactone

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kanrenoinianu potasu obejmują szereg badań przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt, oceniających jego toksyczność podostną i przewlekłą, potencjał mutagenny i rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje z dostępnych badań przedklinicznych.¹

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania oceniające toksyczność podostną i przewlekłą kanrenoinianu potasu przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt, w tym szczurach, psach i małpach. W badaniach z zastosowaniem wysokich dawek u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość występowania gruczolakoraków tarczycy i jąder. Długotrwałe doustne podawanie kanrenoinianu potasu psom i małpom wykazało wyraźne działanie antyandrogenowe, wpływające na układ hormonalny tych zwierząt.²

Działanie mutagenne i rakotwórcze

Kanrenoinian potasu został poddany szczegółowym badaniom pod kątem potencjalnego działania mutagennego i rakotwórczego. Przeprowadzono dokładne analizy toksyczności zarówno samego kanrenoinianu potasu, jak i jego metabolitów – kanrenonu oraz 6,7-nadtlenku kanrenonu. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego klinicznie wpływu tych substancji na materiał genetyczny.³

Mimo braku działania mutagennego, w długoterminowych badaniach na szczurach zaobserwowano zwiększenie częstości występowania guzów litych i białaczek w jednej linii hodowlanej. Mechanizm działania rakotwórczego kanrenoinianu potasu pozostaje jednak niejasny i wymaga dalszych badań.⁴

Wpływ na rozrodczość

Badania przedkliniczne wykazały, że kanrenoinian potasu przenika przez barierę łożyskową. Podawanie tej substancji ciężarnym psom powodowało wystąpienie anomalii rozwojowych w zakresie genitaliów u płodów, w tym niezstąpienie jąder oraz feminizację zewnętrznych narządów płciowych.⁵

Podobne działanie feminizujące na zewnętrzne narządy płciowe zaobserwowano u męskich potomków szczurów, u których stosowano podczas ciąży wysokie dawki kanrenoinianu potasu (około 160 mg/kg masy ciała). Dodatkowo wykazano występowanie zaburzeń hormonalnych u potomstwa obu płci, manifestujących się zmianami stężenia hormonów we krwi, przy zastosowaniu niższych dawek – już od 80 mg/kg masy ciała. Zmniejszenie masy gruczołu krokowego u męskich potomków zaobserwowano nawet przy dawce 40 mg/kg masy ciała.⁶

Należy podkreślić, że przeprowadzone badania na myszach i szczurach nie wykazały działania teratogennego kanrenoinianu potasu. Nie prowadzono jednak specyficznych badań dotyczących wpływu substancji na płodność oraz na rozwój pre- i postnatalny u zwierząt.⁷

Z uwagi na brak jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania kanrenoinianu potasu u kobiet w ciąży, produkt Aldactone jest przeciwwskazany w okresie ciąży.⁸