badanie rakotwórczości
Badanie rakotwórczości (karcinogenności) to proces naukowy oceniający zdolność substancji chemicznych, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania nowotworów. Badania te są kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa substancji, z którymi mamy kontakt w życiu codziennym, środowisku pracy czy procedurach medycznych.
Metodologia badań rakotwórczości obejmuje zarówno testy in vitro (na liniach komórkowych), jak i badania in vivo (na modelach zwierzęcych). Standardowe procedury testowe zostały opracowane przez organizacje międzynarodowe, takie jak OECD (Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju) czy IARC (Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem), która klasyfikuje czynniki według stopnia ich rakotwórczości.
W praktyce klinicznej znajomość potencjału rakotwórczego substancji ma znaczenie przy ocenie ryzyka ekspozycji zawodowej pacjentów, planowaniu diagnostyki u osób narażonych na karcinogeny oraz w medycynie prewencyjnej. Lekarze powinni być świadomi, że niektóre leki (np. cytostatyki), procedury diagnostyczne (np. promieniowanie jonizujące) czy substancje stosowane w placówkach medycznych mogą wykazywać działanie rakotwórcze, co wymaga odpowiednich środków ostrożności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranozek 750 mg
Dane przedkliniczne ranolazyny wskazują na specyficzne działania toksyczne przy ekspozycji przekraczającej około 3-krotne stężenie terapeutyczne u ludzi, takie jak drgawki i zwiększona śmiertelność u szczurów i psów. W toksyczności przewlekłej u szczurów przy dawkach nieznacznie wyższych niż kliniczne zaobserwowano zmiany w nadnerczach związane ze wzrostem cholesterolu, jednak bez potwierdzenia tych efektów u ludzi. Badania rakotwórczości na myszach (do 50 mg/kg/dobę, 150 mg/m²/dobę) i szczurach (do 150 mg/kg/dobę, 900 mg/m²/dobę) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza brak potencjału kancerogennego ranolazyny. Ponadto, badania płodności u szczurów przy ekspozycji 3,6- i 6,6-krotnie wyższej niż u ludzi nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze.
badanie kliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, cholesterol, dawka kliniczna, drgawki, działanie niepożądane, ekspozycja kliniczna, ekspozycja na lek, kostnienie, maksymalna tolerowana dawka, nadnercza, oś korowo-nadnerczowa, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, ranolazyna, śmiertelność pourodzeniowa, substancja czynna, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hiconcil 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny, zawartej w preparacie Hiconcil (250 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w schematach wielokrotnego dawkowania. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału do indukcji mutacji genowych, aberracji chromosomowych ani innych uszkodzeń DNA, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, indukcja mutacji genowych, narząd docelowy toksyczności, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvachol 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej preparatu Simvachol (dawki 10 mg, 20 mg, 40 mg), potwierdziły zgodność działania leku z mechanizmem inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez wykrycia nieoczekiwanych efektów farmakodynamicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, z efektami toksycznymi wynikającymi głównie z farmakologicznego mechanizmu działania. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności u gryzoni nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, efekt karcynogenny, efekt toksyczny, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mechanizm farmakologiczny, mutacja genowa, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, reduktaza HMG-CoA, symwastatyna, tabletka powlekana, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zaburzenie lipidowe - Leksykon substancji czynnych
Tolperyzon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolperyzonu, substancji czynnej w lekach takich jak Mydocalm (50 mg), Mydocalm Forte (150 mg), Tolperis VP (50 mg) oraz Tolperison NeuroPharma (50 mg i 150 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach farmakologicznych i toksykologicznych po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały negatywnego wpływu tolperyzonu na materiał genetyczny ani ryzyka nowotworowego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w warunkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, materiał genetyczny, Mydocalm, Mydocalm Forte, narażenie człowieka, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, Tolperis VP, Tolperison NeuroPharma, tolperyzon, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atenza 45 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metylofenidatu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Atenza, obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu u zwierząt laboratoryjnych. W długoterminowych badaniach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania złośliwych guzów wątroby u samców myszy, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska dla ludzi pozostaje nieustalone. Metylofenidat nie wykazywał negatywnego wpływu na płodność ani zdolności rozrodcze zwierząt, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane u ludzi, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, metylofenidat, metylofenidatu chlorowodorek, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, zdolność rozrodcza, złośliwy guz wątroby - Leksykon substancji czynnych
Malina właściwa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z liści maliny właściwej (Rubus idaeus L.) są fragmentaryczne i niekompletne, zwłaszcza w zakresie badań rakotwórczości oraz wpływu na funkcje rozrodcze. Wyciąg stosowany w produkcie Ladiva jest standaryzowanym suchym wyciągiem wodnym w proporcji 3-5:1, z dawką 226 mg na kapsułkę. Badania in vitro wykazały pewne dodatnie wyniki mutagenności, prawdopodobnie związane z obecnością flawonoidów, w tym kwercetyny, które jednak są powszechnie uznawane za bezpieczne związki. Kluczowe badania in vivo, w tym test mikrojądrowy na modelu mysim, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego wyciągu, co jest istotnym argumentem przemawiającym za bezpieczeństwem stosowania preparatu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, flawonoidy, kwercetyna, malina właściwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, Rubus idaeus, standaryzowany suchy wyciąg wodny, suchy wyciąg wodny, test mikrojądrowy, wpływ na funkcje rozrodcze, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulsevia 90 mg
Badania przedkliniczne duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego i mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono efektów nowotworowych, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie o niejasnym znaczeniu klinicznym. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych wątrobowych. Znaczenie tych obserwacji dla bezpieczeństwa klinicznego u ludzi pozostaje niejednoznaczne.
badanie embriotoksyczności, badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, enzym mikrosomalny wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, profil toksyczności, rak wątroby, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, właściwość mutagenna, wpływ na rozród i rozwój, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finlepsin 200 retard 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne karbamazepiny, substancji czynnej leku Finlepsin 200 retard (200 mg), wykazały brak potencjału mutagennego zarówno w testach in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. Jest to istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku, potwierdzając, że karbamazepina nie indukuje mutacji genetycznych, co minimalizuje ryzyko genotoksyczności u pacjentów.
- Leksykon substancji czynnych
Prawastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pravastatyna, substancja czynna produktu Pravator (20 mg, 40 mg), wykazuje zadowalający profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym ujawniły hepatotoksyczność oraz miopatię jedynie przy dawkach przekraczających 50-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (w mg/kg mc.). Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach i szczurach wykazały wzrost częstości raka wątrobowokomórkowego przy dawkach 250-500 mg/kg mc. (310-krotność dawki ludzkiej) u myszy oraz 100 mg/kg mc. (125-krotność dawki ludzkiej) u szczurów, z dodatkowymi zmianami nowotworowymi u myszy płci żeńskiej. Wpływ na parametry reprodukcyjne zaobserwowano przy dawce 335-krotnej dawki ludzkiej, jednak poziomy narażenia odpowiadające dawkom terapeutycznym (40 mg) nie wykazywały szkodliwych efektów.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, ciało modzelowate, działanie mutagenne, gruczolak płuc, hepatotoksyczność, mechanizm działania farmakologiczny, miopatia, obniżona płodność, ośrodkowy układ nerwowy, prawastatyna, rak wątrobowokomórkowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki, zaburzenia neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenta MX 50 50 mcg/h
Bezpieczeństwo stosowania fentanylu w postaci systemu transdermalnego zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksykologię, wpływ na reprodukcję oraz potencjał mutagenny i rakotwórczy. Standardowe badania farmakologiczne i toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego, zgodnie z profilem działania opioidów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów stwierdzono brak wpływu na płodność samców, natomiast u samic obserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązało się z toksycznością dla matki, a nie bezpośrednim działaniem na zarodek. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały wad rozwojowych, a rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa nie uległy zaburzeniu mimo zmniejszonej przeżywalności potomstwa przy dawkach obniżających masę ciała matek.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, hodowla komórkowa ssaków, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, test bakteryjny, toksyczność dla matki, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa sodu pikosiarczanu, substancji czynnej produktu Pikopil, wykazała brak potencjału genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach toksyczności zarodkowo-płodowej u szczurów i królików, dawka 1000 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie masy ciała płodów oraz zwiększoną liczbę resorpcji zarodków u królików, jednak nie stwierdzono efektów teratogennych przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę u szczurów i do 1000 mg/kg/dobę u królików. W okresie postnatalnym u szczurów dawki 10 i 100 mg/kg/dobę skutkowały zmniejszonym przyrostem masy ciała potomstwa, a dawka 100 mg/kg/dobę zwiększała liczbę martwych szczeniąt podczas porodu. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach do 100 mg/kg/dobę.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, okres laktacji, Pikopil, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, resorpcja zarodka, rozwój postnatalny, sodu pikosiarczan, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Synoptis 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały specyficzne dla gatunku efekty toksyczne, takie jak przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy narażeniu 10-19-krotnie przekraczającym ekspozycję u ludzi (dawki 0,5–1 mg). Nie stwierdzono tych zmian u małp, które otrzymywały dawki przekraczające 100-krotnie ekspozycję terapeutyczną. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano obniżenia płodności u szczurów przy wysokim narażeniu, jednak przy ≥26-krotnym przekroczeniu ekspozycji terapeutycznej odnotowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, co nie potwierdziło się u małp. Toksyczność rozwojowa obejmowała objawy embriotoksyczności, zmniejszenie masy ciała płodów, wady rozwojowe i zaburzenia kostnienia u szczurów i królików przy dawkach przekraczających 21-krotną ekspozycję u ludzi. W badaniach około- i pourodzeniowych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych na potomstwo, a umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny u młodych szczurów wystąpiło przy AUC ≥ 92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie genotoksyczności, badanie pourodzeniowe, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodu, embriotoksyczność, entekawr, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, lek przeciwwirusowy, mutacja punktowa, nowotwór płuc, osłabienie reakcji akustycznej, ośrodkowy układ nerwowy, rak wątroby, resorpcja płodu, test mutagenności, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie chromosomu, wada kręgosłupa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duomox 375 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne amoksycyliny wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym, również w przypadku podawania wielokrotnego. Analizy toksyczności nie wskazały na istotne zagrożenia dla organizmu ludzkiego, a badania genotoksyczności potwierdziły brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego komórek. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazała negatywnego oddziaływania, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym oraz kobiet w ciąży. W dokumentacji brak jest danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości, jednak wieloletnie doświadczenie kliniczne oraz szeroki zakres innych badań bezpieczeństwa rekompensują to ograniczenie.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, genotoksyczność, podawanie wielokrotne, toksyczność amoksycyliny, toksyczność przy podawaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Submena 800 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej preparatu Submena dostępnego w dawkach 100, 200, 400 i 800 mikrogramów, nie wykazały nowych zagrożeń poza znanymi efektami typowymi dla silnych opioidów. Badania farmakologii bezpieczeństwa i toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły przewidywalny profil działania fentanylu. W modelach zwierzęcych zaobserwowano negatywny wpływ na funkcje reprodukcyjne – zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów, jednak bez dowodów na działanie teratogenne. Potencjał mutagenny oceniono różnorodnie: testy bakteryjne i in vivo na gryzoniach były negatywne, natomiast in vitro na komórkach ssaków wykazały mutagenność przy stężeniach znacznie przekraczających terapeutyczne, co klinicznie oznacza niskie ryzyko mutagenne przy standardowym stosowaniu.
badanie rakotwórczości, charakterystyka produktu leczniczego, cytrynian fentanylu, działanie mutagenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, silny opioid, śmiertelność płodu, test mutagenności, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zmiana histopatologiczna, zmniejszona płodność - Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Duloksetyna, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, lękowych oraz bólu neuropatycznego, nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani działania rakotwórczego u szczurów w badaniach in vivo. U myszy samic podawanie wysokich dawek (144 mg/kg/dobę) wiązało się ze zwiększoną częstością gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisuje się indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów (45 mg/kg/dobę) stwierdzono zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie spożycia pokarmu, masy ciała, wskaźnika żywych urodzeń oraz przeżywalności potomstwa, a także opóźnienie wzrostu, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC). Embriotoksyczność u królików ujawniła wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy narażeniu mniejszym niż maksymalna ekspozycja kliniczna, choć wyniki te wymagają dalszych badań ze względu na rozbieżności w innych modelach.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, ból neuropatyczny, cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, enzymy wątrobowe, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątrobowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Reboksetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Reboksetyna, substancja czynna leku Edronax, nie wykazuje mutagenności w testach in vitro na bakteriach i komórkach ssaków, choć indukuje aberracje chromosomowe w ludzkich limfocytach in vitro. Nie stwierdzono uszkodzeń DNA w komórkach drożdży i hepatocytach szczura, ani uszkodzeń chromosomów w teście mikrojądrowym na myszach in vivo. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, co wskazuje na brak potencjału karcynogennego. W toksykologii zaobserwowano hemosyderozę u szczurów, co może być reakcją specyficzną gatunkowo. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 90 mg/kg/dobę.
aberracja chromosomowa, badanie płodności, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, Edronax, hemosyderoza, hemosyderyna, hepatocyt, ludzki limfocyt, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, reboksetyna, stężenie w osoczu, test mikrojądrowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie behawioralne, zaburzenie wzrostu, zakres terapeutyczny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zafiron 12 mcg
Badania przedkliniczne formoterolu fumaranu, substancji czynnej leku Zafiron, wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne tej substancji. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, trwające 24 miesiące, nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka nowotworów przy dawkach odpowiadających lub przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Zaobserwowane zmiany nowotworowe, takie jak łagodne guzy mięśni gładkich narządów płciowych czy mięśniaki gładkokomórkowe krezki jajnika, były związane z bardzo wysokimi dawkami i są znanym, specyficznym dla gryzoni efektem farmakologicznym leków β-adrenergicznych. Przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej (10-krotność maksymalnej dawki u ludzi) nie stwierdzono istotnego wzrostu częstości występowania guzów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, formoterol fumaran, guz mięśni gładkich, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, komórka osłonki, laktacja, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, potencjał mutagenny, receptor β-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, torbiel jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agartha DUO 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Agartha DUO, zawierający wildagliptynę i metforminę, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające bezpieczeństwo stosowania. Wildagliptyna wykazała wpływ na układ sercowo-naczyniowy (opóźnienia przewodzenia impulsów przy dawce ≥ 15 mg/kg u psów, co odpowiada 7-krotności Cmax u ludzi), układ oddechowy (gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach u szczurów i myszy przy dawkach 25 mg/kg i 750 mg/kg, odpowiednio 5- i 142-krotność AUC u ludzi) oraz przewód pokarmowy (objawy takie jak biegunka i krew w kale u psów, bez ustalonej dawki niepowodującej). Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania reprodukcyjne u szczurów i królików wskazały na toksyczność zarodkowo-płodową jedynie przy dawkach ≥ 50 mg/kg (9-10-krotność ekspozycji u ludzi). Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów i myszy nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo obserwacji nowotworów u myszy przy bardzo wysokich dawkach (do 1000 mg/kg). W badaniach na małpach cynomolgus zaobserwowano zmiany skórne przy dawkach ≥ 5 mg/kg/dobę, z nasileniem objawów przy wyższych dawkach (do 160 mg/kg/dobę). Metformina nie wykazała istotnych zagrożeń toksykologicznych w badaniach przedklinicznych.
AUC, badania przedkliniczne, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, Cmax, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, kardiologia, makrofagi pęcherzykowe, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, płodność, przewód pokarmowy, przewodzenie wewnątrzsercowe, rozrodczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność zarodkowa, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna i metformina, żebra faliste, zmiany kośćca, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Durogesic 50 mcg/h
Przedkliniczne badania toksykologiczne fentanylu, substancji czynnej systemu transdermalnego Durogesic, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ogólnoustrojowej. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W zakresie wpływu na reprodukcję, fentanyl nie oddziaływał negatywnie na płodność samców szczurów, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązano z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. Badania na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a rozwój fizyczny i behawioralny potomstwa nie ulegał zaburzeniom. Zmniejszona przeżywalność potomstwa obserwowana przy dawkach toksycznych dla matek sugeruje wpływ toksyczności matczynej i zmienionej opieki macierzyńskiej.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, chlorowodorek fentanylu, Durogesic, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność samców, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, rozwój płodowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, wada rozwojowa płodu, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GluaMet 50 mg/tabl. + 850 mg/tabl.
Produkt leczniczy GluaMet, zawierający wildagliptynę (50 mg) i metforminę chlorowodorku (850 mg lub 1000 mg), przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały nowych działań toksycznych przy łącznym podawaniu substancji. Wildagliptyna w dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi wykazywała wpływ na układ sercowo-naczyniowy (NOAEL 15 mg/kg mc. u psów, 7-krotność Cmax u ludzi), oddechowy (NOAEL 25 mg/kg mc. u szczurów, 5-krotność AUC; 750 mg/kg mc. u myszy, 142-krotność AUC) oraz przewód pokarmowy. W badaniach na małpach cynomolgus zaobserwowano zmiany skórne przy dawkach ≥5 mg/kg mc./dobę (ekspozycja zbliżona do AUC u ludzi po 100 mg), które były odwracalne przy niższych dawkach, natomiast dawki ≥20 mg/kg mc./dobę powodowały bardziej zaawansowane zmiany skórne. Badania genotoksyczności i wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń, a toksyczność rozwojowa była obserwowana jedynie przy dawkach ≥50 mg/kg mc. u królików i ≥75 mg/kg mc. u szczurów, co stanowi odpowiednio 9- i 10-krotność ekspozycji u ludzi (AUC).
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka NOAEL, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, gruczolakorak sutka, makrofag pęcherzykowy, małpa cynomolgus, metformina chlorowodorek, naczyniakomięsak krwionośny, opóźnienie rozwoju, płodność, przewód pokarmowy, przewodzenie wewnątrzsercowe, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna, zdolność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Eksemestan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Eksemestan wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, gdzie działania toksyczne obserwowano głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje stosowane u ludzi (25 mg/dobę). W badaniach toksykologicznych na szczurach i psach odnotowano efekty niepożądane dotyczące narządów rozrodczych, wątroby, nerek oraz ośrodkowego układu nerwowego, jednak ich znaczenie kliniczne jest ograniczone ze względu na wysokie dawki stosowane w badaniach. Eksemestan nie wykazał działania genotoksycznego w testach in vivo, mimo że in vitro zaobserwowano działanie klastogenne na limfocyty. Badania reprodukcyjne wskazały na embriotoksyczność przy dawkach odpowiadających 25 mg/dobę, bez dowodów na teratogenność.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, eksemestan, gruczolak nerki, hepatocyt szczura, indukcja wątrobowych enzymów, limfocyt, margines bezpieczeństwa, narząd rozrodczy, nerka, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przewlekła nefropatia, test Amesa, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amotaks 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa amoksycyliny w leku Amotaks obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian w funkcjach narządów wewnętrznych, parametrach hematologicznych i biochemicznych. Standardowe testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, nie potwierdziły potencjału mutagennego amoksycyliny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze oraz rozwój potomstwa nie wykazały toksycznego działania na płodność ani rozwój zarodkowo-płodowy i pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, parametr hematologiczny, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Zaleplon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne zaleplonu, substancji czynnej Morfeo, wykazały, że podanie wielokrotne w dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi powodowało przemijające zwiększenie masy wątroby i nadnerczy u szczurów i psów, bez mikroskopowych zmian zwyrodnieniowych. W trzymiesięcznych badaniach na młodych psach zaobserwowano istotne zmniejszenie masy gruczołu krokowego i jąder przy dawkach znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną. Zmiany te są zgodne z mechanizmem działania typowym dla leków wiążących się z receptorami benzodiazepinowymi i nie występują przy dawkach stosowanych klinicznie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroDulox 60 mg
Duloksetyna, substancja czynna leku Duloxetine Apotex, nie wykazała potencjału genotoksycznego w standardowych testach. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Wpływ tych obserwacji na bezpieczeństwo kliniczne u ludzi pozostaje niejasny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę, odpowiadająca maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC), powodowała zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie spożycia pokarmu i masy ciała, a także obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiała się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy narażeniu mniejszym niż maksymalna ekspozycja kliniczna (AUC).
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie neurobehawioralne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, funkcja rozrodcza, gruczolak wątroby, narażenie układowe, NOAEL, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzasta komórka, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, fructus) jest istotnym składnikiem leków roślinnych, takich jak Salviasept. W badaniach przedklinicznych wodny wyciąg z owocu kopru nie wykazał działania mutagennego w teście Amesa z użyciem szczepów Salmonella typhimurium TA98 i TA100. Główne składniki aktywne, anetol i estragol, wykazują słabe działanie mutagenne i minimalne ryzyko genotoksyczne odpowiednio, przy czym niska zawartość estragolu w naparach znacząco ogranicza potencjalne zagrożenie. W preparacie Salviasept owoc kopru stanowi 9,35 części wyciągu płynnego, co dodatkowo zmniejsza ryzyko toksyczne. Porównawczo, inne składniki preparatu, takie jak olejek goździkowy, miętowy i tymiankowy, wykazują różne profile bezpieczeństwa, z olejkiem goździkowym o niejednoznacznych wynikach genotoksyczności, a olejki miętowy i tymiankowy bez potwierdzonego działania mutagennego.
anetol, badanie rakotwórczości, chłoniak myszy, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, estragol, eugenol, Foeniculum vulgare, kancerogenność, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, owoc kopru, potencjał mutagenny, ryzyko genotoksyczne, Salmonella typhimurium, test Amesa, test Bacillus subtilis, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg płynny, wyciąg roślinny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza bezpieczeństwa wyciągu z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifuga racemosa) opiera się na badaniach toksyczności, genotoksyczności oraz potencjalnego wpływu na nowotwory. W 28-dniowym badaniu na szczurach stosowano dawki 50, 200 i 1000 mg/kg mc (odpowiednio 8, 32 i 161 mg/kg u ludzi), co stanowiło 73-, 291- i 1464-krotność dawki klinicznej (0,11 mg/kg). Już przy najniższej dawce obserwowano działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy wątroby, które były odwracalne, natomiast najwyższa dawka powodowała nieodwracalne uszkodzenia wątroby utrzymujące się po 14 dniach rekonwalescencji. Zmiany ultrastrukturalne obejmowały obrzęk mitochondrialny i powiększenie kanalików żółciowych, potwierdzone mikroskopią elektronową. W badaniu 6-miesięcznym ustalono NOEL dla ekstraktu izopropanolowego na poziomie 22,5 mg/kg mc u szczurów. Badania genotoksyczności (test Amesa, badanie chłoniaków, testy in vivo) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego wyciągu.
badanie chłoniaków, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, Cimicifuga racemosa, działanie genotoksyczne, ekstrakt izopropanolowy, nieplanowana synteza DNA, NOEL, nowotwór gruczołu sutkowego, nowotwór zależny od hormonów, obrzęk mitochondrialny, rak piersi, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność długoterminowa, toksyczność krótkoterminowa, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie wątroby, wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej, zwiększenie masy wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Stada 20 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo na różnych modelach zwierzęcych (myszy, szczury, małpy, króliki). Główne obszary toksyczności obejmowały układ pokarmowy, krwiotwórczy i limfatyczny, z jelitem jako głównym organem docelowym u szczurów i małp. U szczurów obserwowano łagodne do umiarkowanych zmiany erytrocytów i szpiku kostnego, a także obniżenie liczby limfocytów i masy organów limfatycznych, które były odwracalne po zakończeniu terapii. Długoterminowo u małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek. Dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinjego in vitro, badania in vivo u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT ani innych istotnych zmian EKG.
agregacja płytek krwi, badanie rakotwórczości, dazatynib, działanie immunosupresyjne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, erytrocyty, fototoksyczność, hemostaza, kanał hERG, komórki CHO, krzepnięcie krwi, odstęp QT, podanie doustne, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xirobud 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne budezonidu, substancji czynnej produktu Xirobud, obejmowały testy ostre, podostre i przewlekłe, które wykazały typowe dla glikokortykosteroidów działania ogólnoustrojowe, takie jak zmniejszenie przyrostu masy ciała oraz zanik tkanek limfatycznych i kory nadnerczy, jednak o łagodniejszym lub porównywalnym nasileniu w stosunku do innych leków z tej grupy. Ocena potencjału mutagennego obejmowała sześć różnych testów, które jednoznacznie wykluczyły działanie mutagenne i klastoogenne budezonidu, potwierdzając jego bezpieczeństwo genetyczne. W badaniach rakotwórczości na modelach zwierzęcych zaobserwowano początkowo zwiększoną częstość glejaków mózgu u samców szczurów, jednak dalsze, bardziej szczegółowe analizy nie potwierdziły tego efektu, a częstość glejaków była porównywalna w grupach leczonych budezonidem, prednizolonem, acetonidem triamcynolonu oraz w grupie kontrolnej.
acetonid triamcynolonu, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, budezonid, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, glejak mózgu, glikokortykosteroid, kora nadnerczy, nowotwór wątrobowokomórkowy, pierwotny nowotwór wątroby, potencjał mutagenny, prednizolon, profil toksykologiczny, Xirobud, zanik tkanki limfatycznej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elvanse 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lisdeksamfetaminy dimezylanu, substancji czynnej leku Elvanse, wskazują na umiarkowany potencjał uzależniający, z działaniem pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy o opóźnionym i przemijającym charakterze. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu obserwowano głównie zmiany behawioralne, takie jak zwiększona aktywność, zmniejszenie masy ciała, apetytu oraz spowolnienie wzrostu, co jest prawdopodobnie efektem farmakologicznym leku. Potencjał genotoksyczny został wykluczony w testach in vitro (test Amesa, test komórek chłoniaka myszy) oraz in vivo (test mikrojądrowy mysich komórek szpiku). Dane dotyczące rakotwórczości pochodzą z badań mieszaniny enancjomerów D i L amfetaminy, które nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach do 30 mg/kg mc./dobę u myszy i 5 mg/kg mc./dobę u szczurów.
aktywność ruchowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, deksamfetamina, działanie genotoksyczne, działanie neurotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie subiektywne, funkcja seksualna, lisdeksamfetamina dimezylan, mieszanina enancjomerów, ośrodkowy układ nerwowy, podatność na nadużywanie, potencjał uzależniający, przeżywalność zarodka, rozwój zarodka, rozwój zarodkowy, samodzielne podawanie substancji, test Amesa, test komórek chłoniaka, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ nagrody, uszkodzenie włókien nerwowych, wpływ na reprodukcję, zaburzenie uczenia się, zmiana neurochemiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Glenmark 250 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały istotny wpływ na układ hormonalny zwierząt, przede wszystkim poprzez znaczące obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce mózgowej oraz gruczołach sutkowych. Zmiany te miały charakter odwracalny, ustępując całkowicie lub częściowo w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. W badaniach płodności na szczurach odnotowano obniżenie płodności u obu płci, z normalizacją parametrów w okresie 4-16 tygodni po zaprzestaniu podawania leku. W badaniach rozwojowych stwierdzono zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz wpływ na rozwój zewnętrznych narządów płciowych, jednak bez działania teratogennego.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie rakotwórczości, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczoły sutkowe, mechanizm farmakologiczny, nadnercza, narządy rozrodcze, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, odwracalność zmian, przysadka mózgowa, testosteron krążący, toksyczność rozwojowa, zagrożenie środowiska wodnego, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa CoAramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłym podawaniu doustnym, bez działania mutagennego, rakotwórczego oraz embriotoksycznego czy teratogennego. Niemniej jednak, inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu, zwiększając śmiertelność płodów i ryzyko wad wrodzonych, szczególnie u gryzoni i królików. Indapamid, podawany w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nasilał działanie moczopędne, nie wykazując mutagenności ani rakotwórczości, a także nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój embrionalny. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazała nieznacznie większą toksyczność, głównie żołądkowo-jelitową u psów oraz nasilone objawy toksyczności u ciężarnych szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bezylan amlodypiny, dojrzałe spermatydy, działanie moczopędne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor ACE, komórki Sertoliego, mutagenność, nerka, ostra toksyczność, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, testosteron, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zocor 80 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny obejmowały szeroki zakres testów na modelach zwierzęcych, w tym ocenę farmakodynamiki, toksyczności wielokrotnych dawek, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały zagrożeń innych niż te wynikające z podstawowego mechanizmu działania leku, czyli hamowania syntezy cholesterolu. Badania toksyczności wielokrotnych dawek potwierdziły brak dodatkowych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu, a testy genotoksyczności (w tym test Amesa oraz badania in vitro i in vivo) nie wykazały istotnego potencjału mutagennego. Ponadto, badania rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane z terapią symwastatyną.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie teratologiczne, efekt teratogenny, hamowanie syntezy cholesterolu, indukowanie nowotworów, mechanizm działania leku, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa symwastatyny, terapia długoterminowa, test Amesa, toksyczność wielokrotnych dawek, właściwości rakotwórcze, wpływ mutagenny, Zocor - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Differin 1 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące adapalenu w postaci żelu Differin 1 mg/g potwierdzają jego dobry profil bezpieczeństwa po podaniu miejscowym. Badania długoterminowe na królikach (6 miesięcy) oraz myszach (2 lata) wykazały dobrą tolerancję lokalną substancji. Doustne podanie adapalenu w dużych dawkach u zwierząt wywoływało objawy toksyczności charakterystyczne dla retinoidów, takie jak hiperwitaminoza A, zanik kości, wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej oraz niewielka niedokrwistość. Dodatkowo obserwowano łagodne objawy ze strony układu neurologicznego, kardiologicznego i oddechowego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności adapalenu, co wspiera bezpieczeństwo jego długotrwałego stosowania.
absorpcja ogólnoustrojowa, adapalen, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, fosfataza alkaliczna, hiperwitaminoza A, niedokrwistość, parametry czerwonokrwinkowe, pheochromocytoma, podanie przezskórne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak chromochłonny rdzenia nadnerczy, retinoid, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa, układ neurologiczny, zanik kości, żel Differin - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escapelle 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lewonorgestrelu, substancji czynnej Escapelle, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych na zwierzętach, w tym ocenę toksyczności po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawki terapeutycznej 1,5 mg. Szczególną uwagę zwraca efekt wirylizacji płodów żeńskich po ekspozycji na wysokie dawki lewonorgestrelu, co jest związane z jego działaniem androgenopodobnym. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania lewonorgestrelu, a badania onkogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworowe w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, Escapelle, genotoksyczność, lewonorgestrel, maskulinizacja płodu, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, progestagen syntetyczny, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność dawki wielokrotnej, uszkodzenie DNA, wirylizacja płodu, właściwości androgenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dutasteride + Tamsulosin hydrochloride León Farma 0,5 mg + 0,4 mg
Ocena bezpieczeństwa skojarzonego produktu leczniczego Dutasteride + Tamsulosin hydrochloride León Farma (0,5 mg + 0,4 mg) opiera się na badaniach nieklinicznych poszczególnych substancji czynnych: dutasterydu i tamsulosyny chlorowodorku. Badania dutasterydu wykazały brak istotnego ryzyka genotoksycznego i rakotwórczego, jednak zaobserwowano farmakologicznie związane zmiany w układzie rozrodczym samców szczurów, takie jak zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz redukcję wskaźników płodności. Dutasteryd wywoływał feminizację płodów męskich u szczurów i królików przy podaniu w ciąży, jednak u naczelnych nie stwierdzono takiego efektu nawet przy wysokich stężeniach, co sugeruje niskie ryzyko dla płodu ludzkiego przy ekspozycji przez nasienie.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, badanie genotoksyczności, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, inhibitor 5-alfa-reduktazy, pęcherzyk nasienny, potencjał rakotwórczy, tamsulosyny chlorowodorek, teratogenność, toksyczny wpływ na reprodukcję, wskaźnik płodności, zaburzenie ejakulacji, zmiana proliferacyjna, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okteva 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa oktreotydu, substancji czynnej preparatu Okteva, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych. Ocena obejmowała toksyczność ostrą, wielokrotną, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na zarodek czy płód, nawet przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę. Zaobserwowane u potomstwa szczurów przejściowe opóźnienia wzrostu były wynikiem farmakodynamicznego hamowania wydzielania hormonu wzrostu, co jest spodziewanym efektem działania leku, a nie objawem toksyczności.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, mechanizm farmakodynamiczny, oktreotyd, opóźnienie wzrostu fizjologicznego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wpływ na zarodek, zaburzenia reprodukcyjne, zstąpienie jąder