zapalenie wątroby
Zapalenie wątroby (hepatitis) to stan zapalny tkanki wątrobowej, który może być wywołany przez czynniki infekcyjne, toksyczne, autoimmunologiczne lub metaboliczne. Najczęstszymi przyczynami są wirusy hepatotropowe (HAV, HBV, HCV, HDV, HEV), ale zapalenie może być również spowodowane przez alkohol, leki, toksyny, choroby autoimmunologiczne czy zaburzenia metaboliczne.
Objawy zapalenia wątroby mogą obejmować zmęczenie, żółtaczkę, ból brzucha (szczególnie w prawym podżebrzu), nudności, wymioty, utratę apetytu, ciemny mocz i jasny stolec. Wiele przypadków przebiega jednak bezobjawowo lub skąpoobjawowo, co utrudnia wczesną diagnostykę i może prowadzić do przewlekłego zapalenia wątroby.
Diagnostyka zapalenia wątroby obejmuje badania biochemiczne (AlAT, AspAT, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina), serologiczne (markery wirusowe), obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby. Leczenie zależy od etiologii – może obejmować leczenie przeciwwirusowe, immunosupresyjne, odstawienie czynnika uszkadzającego lub leczenie objawowe.
Przewlekłe zapalenie wątroby, nieleczone lub oporne na terapię, może prowadzić do włóknienia, marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego (HCC). Profilaktyka obejmuje szczepienia (przeciwko HAV i HBV), unikanie ryzykownych zachowań, odpowiedzialną konsumpcję alkoholu oraz monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów przyjmujących hepatotoksyczne leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ketoprofen – Przeciwwskazania stosowania
Ketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza przy historii reakcji anafilaktycznych, skurczu oskrzeli, astmy oskrzelowej, pokrzywki czy obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, stosowanie ketoprofenu jest bezwzględnie przeciwwskazane u osób z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, perforacją, przewlekłą niestrawnością, chorobami zapalnymi jelit (Choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego) oraz ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca. Dodatkowo, lek nie powinien być stosowany w trzecim trymestrze ciąży, a w przypadku aerozolu Ketoangin – przez cały okres ciąży i karmienia piersią. U dzieci i młodzieży przeciwwskazania dotyczą wieku poniżej 12-15 lat, w zależności od postaci leku.
alergia skórna, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, fenofibrat, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z odbytu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas tiaprofenowy, leczenie przeciwzakrzepowe, leukopenia, marskość wątroby, nadwrażliwość na ketoprofen, nadwrażliwość na światło słoneczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja glutenu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewlekła niestrawność, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, terapia moczopędna, trądzik, trombocytopenia, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk, zaburzenia hemostazy, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia układu krwiotwórczego, zakażenie skóry, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie odbytu, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Bacillus Calmette-Guérin – Działania niepożądane
Terapia dopęcherzowa Bacillus Calmette-Guérin (BCG) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które najczęściej mają charakter łagodny i przemijający, nasilając się wraz z liczbą podanych dawek. Miejscowe reakcje obejmują u około 90% pacjentów dyskomfort i ból podczas mikcji oraz częstomocz, a także zapalenie pęcherza i ziarniniaki, które są elementem działania przeciwnowotworowego. Rzadziej obserwuje się krwiomocz, zakażenia układu moczowego, retrakcję pęcherza, zapalenie jąder i najądrzy czy ropnie nerek. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak gorączka <38,5°C, objawy grypopodobne i złe samopoczucie, ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin i świadczą o aktywacji odpowiedzi immunologicznej. Kluczowe jest monitorowanie pacjentów i szybkie zgłaszanie gorączki >39,5°C utrzymującej się powyżej 12 godzin lub >38,5°C powyżej 48 godzin, co może wskazywać na zakażenie BCG lub poważniejsze powikłania.
antygen sterczowy, azoospermia, Bacillus Calmette-Guérin, ból pochwy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cytopenia, dyspareunia, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwiomocz, morfologia krwi, Mycobacterium bovis, Mycobacterium tuberculosis, niedociśnienie, niedokrwistość, niedrożność dróg moczowych, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oligospermia, posocznica, prosówkowe zapalenie płuc, przetoka jelitowa, przetoka naczyniowa, przykurcz pęcherza moczowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, retrakcja pęcherza moczowego, ropień mięśnia lędźwiowo-udowego, ropień nerki, śródmiąższowe zapalenie nerek, terapia dopęcherzowa, utajone zakażenie BCG, wysypka skórna, zakażenie BCG, zakażenie pęcherza moczowego, zakażenie szpiku kostnego, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie jąder, zapalenie kości i szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie naczyniówki, zapalenie najądrzy, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherza, zapalenie siatkówki, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie ziarniniakowe, zatrzymanie moczu, zespół Reitera, ziarniniak, ziarniniak płuc, ziarniniakowe zapalenie wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja wirusem cytomegalii – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Infekcja wirusem cytomegalii (CMV) wykazuje zróżnicowane rokowanie zależne od stanu immunologicznego pacjenta, czasu zakażenia oraz obecności objawów klinicznych. U noworodków z objawową wrodzoną infekcją CMV śmiertelność wynosi około 30%, a istotne wskaźniki prognostyczne obejmują zapalenie siatkówki i naczyniówki (10-15% przypadków, często związane z upośledzeniem umysłowym), małogłowie (około 50% noworodków), zwapnienia wewnątrzczaszkowe oraz podwyższone stężenie białka w płynie mózgowo-rdzeniowym. Dzieci z wrodzonym zakażeniem CMV wymagają stałej kontroli audiologicznej ze względu na ryzyko późnej, nieprzewidywalnej głuchoty. Czas trwania wydalania wirusa z moczem nie koreluje z późniejszymi zaburzeniami neurologicznymi, wzrokowymi czy audiologicznymi ocenianymi w wieku 6 lat.
głuchota, leczenie przeciwwirusowe, małogłowie, napad padaczkowy, niepełnosprawność intelektualna, oddział intensywnej terapii, płyn mózgowo-rdzeniowy, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep narządu, przeszczep szpiku kostnego, reaktywacja CMV, seropozytywność CMV, stan immunologiczny, utrata słuchu, wirus cytomegalii, wrodzone zakażenie CMV, zapalenie mózgu, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie siatkówki, zapalenie siatkówki i naczyniówki, zapalenie wątroby, zwapnienia wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fingolimod Fresenius Kabi 0,5 mg
Fingolimod Fresenius Kabi, zawierający 0,5 mg chlorowodorku fingolimodu w kapsułkach, jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, aktywnymi ciężkimi lub przewlekłymi zakażeniami (np. wirusowe zapalenie wątroby, gruźlica), a także u osób z aktywnymi złośliwymi nowotworami. Nie należy go stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh) oraz u osób z określonymi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu lub TIA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niewydolność serca klasy III/IV wg NYHA, ciężkie zaburzenia rytmu serca wymagające leków antyarytmicznych klasy Ia lub III, bloki przedsionkowo-komorowe II stopnia typu Mobitz II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego bez rozrusznika oraz wydłużony odstęp QTc >500 ms. Przeciwwskazania te wynikają z immunomodulującego działania leku oraz ryzyka bradykardii i zaburzeń przewodnictwa po pierwszej dawce.
aktywne przewlekłe zakażenie, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia, bradykardia, ciężkie aktywne zakażenie, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciężkie zaburzenie rytmu serca, działanie teratogenne, fingolimod, gruźlica, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, ocena kardiologiczna, odstęp QTc, przejściowy atak niedokrwienny, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rozrusznik serca, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zaostrzenie przewlekłej niewydolności serca, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Irbesartan Aurovitas 300 mg
Profil bezpieczeństwa irbesartanu, oceniany na podstawie badań kontrolowanych placebo obejmujących 1965 pacjentów, wykazał, że częstość występowania działań niepożądanych jest porównywalna z placebo (56,2% vs 56,5%). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych było rzadsze w grupie irbesartanu (3,3% vs 4,5%). Działania niepożądane nie wykazywały zależności od dawki w zalecanym zakresie, płci, wieku, rasy ani czasu leczenia. Wśród istotnych działań wymienia się hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z cukrzycą i chorobami nerek, gdzie stężenie potasu ≥ 5,5 mEq/l wystąpiło u 29,4% pacjentów z mikroalbuminurią i prawidłową czynnością nerek oraz u 46,3% pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i jawnym białkomoczem, co stanowi istotne ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ponadto, u 0,5% pacjentów obserwowano ortostatyczne zawroty głowy i hipotonię ortostatyczną, a u 1,7% wzrost aktywności kinazy kreatynowej bez klinicznych objawów mięśniowo-szkieletowych. Zgłaszano także zmniejszenie stężenia hemoglobiny u 1,7% pacjentów z zaawansowaną nefropatią cukrzycową.
białkomocz, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kinaza kreatynowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczne zawroty głowy, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, szumy uszne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etform 850 850 mg
Metformina, substancja czynna preparatu Etform 850 (850 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 662,90 mg zasady metforminy), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego, które występują bardzo często (≥1/10 pacjentów) i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz utratę apetytu. Objawy te zazwyczaj pojawiają się na początku terapii i ustępują samoistnie, a ich nasilenie można zmniejszyć poprzez stosowanie metforminy w 2-3 dawkach podzielonych podczas lub po posiłku oraz stopniowe zwiększanie dawki. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się również zaburzenia smaku (dysgeuzję), a także zmniejszenie stężenia i/lub niedobór witaminy B12, co wymaga monitorowania stężenia tej witaminy podczas długotrwałego leczenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zapalenie wątroby oraz reakcje skórne (rumień, świąd, pokrzywka), które zwykle ustępują po odstawieniu leku.
ból brzucha, czynność wątroby, dysgeuzja, działanie niepożądane, kwasica mleczanowa, metforminy chlorowodorek, niedobór witaminy B12, nudności i wymioty, pacjent pediatryczny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, terapia cukrzycy, utrata apetytu, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Polfarmex 25 mg
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Do najpoważniejszych powikłań hematologicznych należą bardzo rzadko występujące neutropenia/agranulocytoza, pancytopenia, anemia aplastyczna i hemolityczna oraz trombocytopenia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia metaboliczne obejmują rzadką anoreksję oraz bardzo rzadką hiperkaliemię i hipoglikemię, które mogą stanowić zagrożenie, zwłaszcza u chorych z niewydolnością nerek lub cukrzycą. Często obserwuje się zaburzenia snu, a rzadziej dezorientację i depresję. Neurologicznie dominują zaburzenia smaku i zawroty głowy, z bardzo rzadkimi incydentami naczyniowo-mózgowymi, takimi jak udar czy omdlenia. W zakresie układu sercowo-naczyniowego występują tachykardia, dławica piersiowa i palpitacje, a bardzo rzadko zatrzymanie akcji serca i wstrząs sercowy. Częstym objawem jest suchy kaszel i duszność, z bardzo rzadkimi przypadkami skurczu oskrzeli i eozynofilowego zapalenia płuc.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anemia aplastyczna, białkomocz, dławica piersiowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kolagenoza, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obniżona hemoglobina, obniżony hematokryt, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenia aftowe, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, podwyższony poziom BUN, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stenoza tętnicy nerkowej, tachykardia, trombocytopenia, wielomocz, wstrząs sercowy, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Atorwastatyna – Działania niepożądane
Atorwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, bóle stawów, skurcze mięśni) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, w tym aminotransferaz, które u 0,8% pacjentów przekraczały 3-krotną górną granicę normy. Zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej powyżej 3-krotności GGN wystąpiło u 2,5% pacjentów, a powyżej 10-krotności u 0,4%, co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Rzadko może wystąpić immunozależna miopatia martwicza, charakteryzująca się utrzymującym się osłabieniem mięśni i podwyższonym poziomem CK mimo odstawienia leku. Ponadto, atorwastatyna może indukować hiperglikemię (często) oraz hipoglikemię (niezbyt często), a u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², nadciśnienie, podwyższone triglicerydy) zaleca się monitorowanie gospodarki węglowodanowej.
aminotransferaza, anafilaksja, cholestaza, cholesterol we krwi, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, lek hipolipemizujący, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, próby wątrobowe, rabdomioliza, reakcja alergiczna, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crosuvo Plus 10 mg + 10 mg
Lek Crosuvo Plus zawiera rozuwastatynę (w postaci wapniowej) oraz ezetymib, a jego profil bezpieczeństwa opiera się na danych klinicznych zarówno monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych (często, w tym podwyższenie AlAT i AspAT ≥3× górnej granicy normy niezbyt często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, biegunka, ból brzucha) oraz bóle mięśniowe (mialgia). Rzadko mogą wystąpić poważniejsze powikłania, takie jak miopatia, rabdomioliza czy zapalenie wątroby. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych rozuwastatyny nie przekraczał 4%, a częstość działań niepożądanych ezetymibu była zbliżona do placebo. Monitorowanie parametrów wątrobowych i kinazy kreatynowej jest zalecane, szczególnie przy dawkach rozuwastatyny 20-40 mg oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii i u osób starszych (>70 lat) lub z upośledzoną funkcją nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza wątrobowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból mięśniowy, ból stawów, cukrzyca typu 2, ezetymib, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, kinaza kreatynowa, lek hipolipemizujący, mialgia, miotoksyczność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rozuwastatyna, świąd, wysypka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Golpimec 0,5 mg
Golpimec, zawierający fingolimod w dawce 0,5 mg w postaci kapsułek twardych, jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, zwiększonym ryzykiem zakażeń oportunistycznych, ciężkimi aktywnymi zakażeniami oraz aktywnymi przewlekłymi zakażeniami, takimi jak zapalenie wątroby i gruźlica. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność aktywnych złośliwych chorób nowotworowych, ze względu na immunosupresyjne działanie leku, które może sprzyjać progresji nowotworu. Ponadto, Golpimec nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh), gdyż może to prowadzić do nasilenia dysfunkcji wątroby i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciężkie aktywne zakażenie, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dysfunkcja wątroby, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, fingolimod, gruźlica, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, niestabilna dusznica bolesna, niewydolność serca, progresja nowotworu, przejściowy atak niedokrwienny, przewlekłe zakażenie, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwnowotworowa, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amaryl 3 3 mg
Lek Amaryl zawierający glimepiryd może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania, w tym rzadkie, ale potencjalnie ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Szczególnie niebezpieczna jest ciężka trombocytopenia z liczbą płytek krwi poniżej 10 000/μl oraz plamica małopłytkowa, które mogą prowadzić do zagrażających życiu krwawień. Hipoglikemia, występująca rzadko, może mieć nagły, ciężki i przedłużający się przebieg, zależny od indywidualnych czynników pacjenta, takich jak dieta i dawka leku. Ponadto, mogą pojawić się przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy we krwi oraz bardzo rzadkie objawy ze strony przewodu pokarmowego i wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
Reakcje nadwrażliwości, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg z dusznością, spadkiem ciśnienia tętniczego i wstrząsem anafilaktycznym, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Możliwe są także reakcje skórne, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka oraz łysienie. W trakcie terapii obserwuje się również przyrost masy ciała. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, zwłaszcza tych zagrażających życiu, konieczne jest pilne skonsultowanie się z lekarzem. Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych po wprowadzeniu leku do obrotu pozostaje kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii glimepirydem.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, cholestaza, ciężka trombocytopenia, duszność, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, leczenie hipoglikemizujące, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, płytki krwi, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, przyrost masy ciała, stężenie glukozy we krwi, sulfonamid, świąd, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Micafungin Teva
Mykafungina wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i potencjalnego działania karcynogennego. Badania przedkliniczne wykazały, że długotrwałe stosowanie u szczurów (≥3 miesiące) prowadziło do rozwoju ognisk zmienionych hepatocytów oraz raków wątrobowokomórkowych przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej u ludzi. W trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz bilirubiny, a w przypadku istotnego i utrzymującego się wzrostu enzymów wątrobowych zaleca się przerwanie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi chorobami wątroby (włóknienie, marskość, wirusowe zapalenie), wrodzonymi niedoborami enzymatycznymi oraz u dzieci poniżej 1. roku życia, które są bardziej podatne na uszkodzenia wątroby. Mykafungina może również wywoływać reakcje anafilaktyczne, poważne skórne reakcje złuszczające (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka) oraz powikłania hemolityczne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i intensywnego monitorowania.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, choroba wątroby noworodków, deoksycholan amfoterycyny B, itrakonazol, lek genotoksyczny, lek hepatotoksyczny, marskość wątroby, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nifedypina, ogniska zmienionych hepatocytów, ostra hemoliza śródnaczyniowa, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, skórna reakcja złuszczająca, syrolimus, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, wrodzony niedobór enzymatyczny, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Napro 250 mg
Stosowanie naproksenu w dawkach 250 mg i 500 mg wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z obciążeniami współistniejącymi. Najczęstsze powikłania dotyczą układu pokarmowego i obejmują zarówno łagodne objawy dyspeptyczne (nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha), jak i poważne komplikacje, takie jak wrzody trawienne, perforacje oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą zagrażać życiu, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Rzadziej obserwuje się zapalenie trzustki, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej oraz zapalenie błony śluzowej żołądka. Reakcje nadwrażliwości obejmują anafilaksję, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli oraz różnorodne dermatozy, w tym ciężkie reakcje pęcherzowe i złuszczające. Długotrwałe i wysokodawkowe stosowanie naproksenu może zwiększać ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zakrzepica tętnic prowadząca do zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, a także obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, szczególnie u pacjentów z istniejącymi chorobami kardiologicznymi.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, dyspepsja, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, martwica brodawek nerkowych, martwica naskórka, nadciśnienie tętnicze, naproksen, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, pseudoporfiria, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smołowaty stolec, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Havrix 720 Junior nie mniej niż 720 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Havrix 720 Junior jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A), zawierającą co najmniej 720 jednostek ELISA inaktywowanego wirusa HAV na dawkę 0,5 ml. Preparat jest wskazany do czynnej immunizacji osób narażonych na zakażenie HAV, zwłaszcza w rejonach o niskiej lub średniej endemiczności. Szczepionka nie chroni przed innymi wirusami zapalenia wątroby (HBV, HCV, HEV) ani innymi czynnikami patogennymi. Szczególnie zalecane jest szczepienie u podróżujących do obszarów o wysokiej zapadalności (Afryka, Azja, basen Morza Śródziemnego, Bliski Wschód, Ameryka Środkowa i Południowa), członków sił zbrojnych, personelu medycznego, osób narażonych zawodowo, pacjentów z hemofilią, osób z ryzykiem zachowań seksualnych oraz pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby lub podwyższonym ryzykiem ich rozwoju. Szczepionka zawiera 0,25 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwant oraz 83 µg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z fenyloketonurią.
czynna odporność, czynnik patogenny, fenyloalanina, fenyloketonuria, HBV, HCV, hemofilia, komórki diploidalne, nabyta odporność, nadużywanie alkoholu, pacjent seronegatywny, pacjent seropozytywny, poziom przeciwciał, produkt krwiopochodny, przewlekła choroba wątroby, stan zapalny wątroby, szczep HM175, transfuzja, wirus HAV, wirus zapalenia wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu uwodniony, WZW A, zapalenie wątroby, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tribux forte 200 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Tribux Forte (200 mg/tabletka), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000). Dominują objawy ze strony układu nerwowego (senność, ospałość, zawroty głowy, bóle głowy) oraz przewodu pokarmowego (suchość w ustach, biegunka, nudności, wymioty, zaparcia). Rzadkie, ale istotne klinicznie działania obejmują zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), a także reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się zatrzymanie moczu oraz zaburzenia endokrynologiczne, w tym ginekomastię u mężczyzn i bolesne powiększenie piersi u kobiet.
AlAT, AspAT, ból nadbrzusza, choroba wątroby, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, farmakovigilance, ginekomastia, niedosłuch, parametr wątrobowy, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, schorzenie przewodu pokarmowego, terminologia MedDRA, Tribux Forte, trimebutyna maleinian, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie menstruacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlectine 150 mg
Venlectine, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne istotne działania obejmują zaburzenia psychiczne (np. splątanie, depersonalizacja, myśli samobójcze), neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki), sercowo-naczyniowe (kołatanie, migotanie komór, torsade de pointes), a także zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza) i skórne (zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenie i objawy grypopodobne, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
agranulocytoza, akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bruksizm, częstomocz, częstoskurcz, delirium, depersonalizacja, dreszcze, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, dyzuria, eozynofilia płucna, hipertonia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwotok miesiączkowy, lęk, majaczenie, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niepokój psychoruchowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, NMS, nudności, objawy grypopodobne, objawy odstawienia, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, poty nocne, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, samookaleczanie, senność, SIADH, skurcz miokloniczny, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szum w uszach, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrozol 1 mg
Atrozol, zawierający anastrozol w dawce 1 mg, jest stosowany w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie, głównie jako terapia uzupełniająca przez 5 lat. Dane z badania klinicznego III fazy ATAC (9366 pacjentek) wskazują na specyficzny profil działań niepożądanych, z częstością występowania klasyfikowaną od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10000). Najczęstsze działania niepożądane to bóle i sztywność stawów (35,6%), uderzenia gorąca (35,7%), nudności (12,7%), wysypka, depresja (19,3%), osłabienie (18,6%) oraz zaburzenia funkcji wątroby (wzrost AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej). Istotne jest zwiększone ryzyko osteoporozy (10,5%) i złamań kości (10,2%, 22 na 1000 pacjento-lat), co wymaga monitorowania i odpowiedniej terapii wspomagającej. W porównaniu do tamoksyfenu, anastrozol wiąże się z mniejszą częstością zdarzeń zakrzepowo-zatorowych (2,8% vs 4,5%) oraz krwawień z pochwy (5,4% vs 10,2%).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anastrozol, badanie kliniczne III fazy, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból mięśni, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, krwawienie z pochwy, leczenie hormonalne, menopauza, nudność, osteoporoza, palec trzaskający, parathormon, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, przerzedzenie włosów, rak piersi, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, tamoksyfen, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie czucia, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicloberl 50 50 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna leku Dicloberl 50, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki (do 150 mg/dobę) oraz czasu stosowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, niestrawność i ból brzucha, a także podrażnienie w miejscu podania (często). Istotnym ryzykiem są poważne powikłania gastrologiczne, w tym wrzody, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby (zapalenie, martwica) oraz nerek (śródmiąższowe zapalenie, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek). Ponadto, diklofenak może indukować wzrost aktywności aminotransferaz (często) oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia czy agranulocytoza (bardzo rzadko).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, białkomocz, choroba Crohna, diklofenak sodowy, incydent zakrzepowy w tętnicy, jałowe zapalenie opon mózgowych, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czucia, zaburzenie psychotyczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betesda 10 mg
Betesda, zawierająca 10 mg escytalopramu (odpowiadającego 12,775 mg escytalopramu szczawianu), jest lekiem z grupy SSRI, który może wywoływać liczne działania niepożądane, szczególnie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (>10% pacjentów), nudności (>10%), zaburzenia snu, zawroty głowy, parestezje, zmiany masy ciała (w tym zwiększenie masy u około 10% pacjentów), a także zaburzenia psychiczne takie jak lęk, nerwowość, zmniejszenie libido i anorgazmia u kobiet. Istotne są również potencjalne poważne działania niepożądane, w tym zaburzenia rytmu serca (w tym Torsade de Pointes), myśli i zachowania samobójcze, zespół serotoninowy oraz objawy odstawienia przy nagłym przerwaniu terapii. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia.
akatyzja, anoreksja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskinezja, escytalopram szczawianu, halucynacje, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zaburzenie snu, zachowanie samobójcze, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Movalis 10 mg/ml (15 mg/1,5 ml)
Meloksykam (Movalis, 10 mg/ml, 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego, takimi jak niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia i biegunka, występującymi bardzo często. Istotnym ryzykiem są poważne powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, meloksykam może powodować działania niepożądane ze strony układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność), skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), nerek (zatrzymanie sodu i wody, hiperkaliemia, ostra niewydolność nerek) oraz układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, incydenty zakrzepowo-zatorowe). Częstość występowania działań niepożądanych opiera się na analizie 27 badań klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów stosujących meloksykam doustnie w dawkach 7,5 lub 15 mg przez okres do roku.
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, kołatanie serca, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kostarox 60 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Kostarox, był szeroko badany w licznych badaniach klinicznych obejmujących 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Profil działań niepożądanych jest spójny w różnych wskazaniach i dawkach (30 mg, 60 mg, 90 mg, a także 120 mg w krótkotrwałym leczeniu ostrego zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból brzucha (≥10%), obrzęk/zatrzymanie płynów, zawroty głowy, kołatanie serca oraz nadciśnienie tętnicze (≥1%). Rzadziej występują niedokrwistość, leukopenia, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne, niewydolność wątroby i nerek, a także poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, choć ryzyko ich wystąpienia powyżej 1% rocznie jest mało prawdopodobne. W trakcie terapii należy monitorować ciśnienie tętnicze, funkcję wątroby i nerek oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego.
astma indukowana kwasem acetylosalicylowym, białkomocz, choroba wrzodowa żołądka, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciężka reakcja skórna, cyklooksygenaza-2, dna moczanowa, etorykoksyb, hiperkaliemia, incydent naczyniowo-mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniczy incydent zakrzepowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wykwit polekowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trosicam 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy, ze szczególnym uwzględnieniem układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego, hematologicznego oraz nerek. W badaniach klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów stosujących dawki 7,5 mg lub 15 mg przez okres do roku, najczęściej obserwowano dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunka. Poważne powikłania obejmują chorobę wrzodową, perforację i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, meloksykam może powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. W zakresie hematologicznym odnotowano niedokrwistość (częstość >1/1000 do <1/100), leukopenię, trombocytopenię (rzadko >1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko agranulocytozę.
agranulocytoza, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, działanie mielotoksyczne, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalikowa, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taromentin 2000 mg + 200 mg
Produkt leczniczy Taromentin zawiera 2000 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny sodowej) oraz 200 mg kwasu klawulanowego (w postaci klawulanianu potasu) i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (≥1/100 do <1/10), nudności i wymioty (≥1/1000 do <1/100). Istotne są również poważne reakcje hematologiczne, w tym przemijająca leukopenia i małopłytkowość (rzadko), a także agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna (częstość nieznana). Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i alergiczne zapalenie naczyń, choć o częstości nieznanej, wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które stanowią wskazanie do hospitalizacji i intensywnej terapii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina sodowa, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, klawulanian potasu, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadmierny wzrost bakterii, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren SR 100 100 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna Voltaren SR 100, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą wystąpić zarówno podczas krótkotrwałej, jak i długotrwałej terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz niestrawność, a także podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (często). Rzadziej występują poważne powikłania, w tym owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, krwawienia, zapalenie wątroby, żółtaczka, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Bardzo rzadko mogą pojawić się zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, anemia), poważne zaburzenia neurologiczne (drgawki, jałowe zapalenie opon mózgowych), a także ostre uszkodzenia nerek (ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych).
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, białkomocz, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadwrażliwość na światło, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, plamica, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zakrzepica tętnic, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast 0,5 mg/ml
Ranigast (ranitydyna) w roztworze do infuzji 0,5 mg/ml może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do bardzo rzadkich należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i pancytopenia, czasem związane z aplazją lub hipoplazją szpiku kostnego. Rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze oraz ból w klatce piersiowej, a bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny, który może wystąpić nawet po pojedynczej dawce. Zaburzenia psychiczne, takie jak odwracalna dezorientacja, depresja i omamy, pojawiają się głównie u pacjentów w podeszłym wieku, ciężko chorych lub z nefropatią. Ponadto, bardzo rzadko notuje się bóle głowy, zawroty głowy, odwracalne zaburzenia ruchów mimowolnych, niewyraźne widzenie, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, asystolia) oraz zapalenie naczyń.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku, asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dezorientacja, ginekomastia, hipoplazja szpiku, impotencja, leukopenia, mlekotok, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pokrzywka, ranitydyna, roztwór do infuzji, ruchy mimowolne, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Ryluzol – Działania niepożądane
Ryluzol, stosowany w terapii stwardnienia zanikowego bocznego (SLA), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi III fazy. Najczęstsze działania niepożądane obejmują osłabienie, nudności oraz nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, w tym podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT), które zwykle pojawia się w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia i jest przejściowe. W przypadku przekroczenia pięciokrotności górnej granicy normy ALT konieczne jest przerwanie terapii. Występują także zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość (≥1/1000 do <1/100) oraz ostra neutropenia (częstość nieznana), a także reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktoidalne i obrzęk naczynioruchowy (niezbyt często). Działania niepożądane neurologiczne to ból głowy, zawroty głowy, parestezje wokół ust i senność, natomiast ze strony układu oddechowego może wystąpić śródmiąższowa choroba płuc (niezbyt często).
aminotransferaza alaninowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, niedokrwistość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, parametry wątrobowe, parestezje, rasa kaukaska, reakcja anafilaktoidalna, ryluzol, senność, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie zanikowe boczne, tachykardia, testy czynnościowe wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia hematologiczne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metcrean 850 mg
Metcrean, zawierający chlorowodorek metforminy w dawkach 500 mg, 850 mg i 1000 mg, jest stosowany w terapii cukrzycy, jednakże jego stosowanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które należy monitorować. Najczęstsze objawy to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu, występujące bardzo często (≥1/10), głównie na początku leczenia i ustępujące samoistnie. Aby zminimalizować ich nasilenie, zaleca się podawanie metforminy w 2-3 dawkach dziennie podczas lub po posiłku oraz stopniowe zwiększanie dawki. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują kwasicę mleczanową (<1/10 000), wymagającą natychmiastowej interwencji, oraz zmniejszenie wchłaniania witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej przy długotrwałym stosowaniu.
chlorowodorek metforminy, dawkowanie metforminy, dysgeuzja, dyspepsja, kwasica mleczanowa, Metcrean, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowa funkcja wątroby, pokrzywka, reakcja skórna, rumień, stężenie witaminy B12, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ristidic 6 mg
Ristidic, zawierający rywastygminę w dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności (38%) i wymioty (23%), szczególnie nasilonymi podczas ustalania dawki. U pacjentów z otępieniem alzheimerowskim i chorobą Parkinsona obserwuje się różnice w częstości i charakterze działań niepożądanych, w tym nasilenie objawów parkinsonowskich (drżenie 10,2%, upadki 5,8%, spowolnienie ruchowe 2,5%). W przypadku stosowania systemu transdermalnego pojawiają się dodatkowe objawy, takie jak majaczenie, gorączka, zmniejszenie apetytu, nietrzymanie moczu oraz zmiany skórne. Najpoważniejsze powikłania obejmują ryzyko pęknięcia przełyku w wyniku nasilonych wymiotów, krwawienia z przewodu pokarmowego, chorobę wrzodową, zapalenie trzustki oraz zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię i blok przedsionkowo-komorowy.
alergiczne zapalenie skóry, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, dystonia, hipokineza, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, otępienie alzheimerowskie, otępienie w chorobie Parkinsona, parkinsonizm, pęknięcie przełyku, profil działań niepożądanych, rywastygmina, system transdermalny, wodorowinian rywastygminy, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrozole Accord 2,5 mg
Profil bezpieczeństwa letrozolu, oparty na danych z badań klinicznych, wskazuje, że działania niepożądane występują u około 33% pacjentek leczonych z przerzutami oraz u około 80% w leczeniu uzupełniającym i przedłużonym. Najczęstsze objawy to uderzenia gorąca, hipercholesterolemia, bóle stawowe, nudności, nasilone pocenie się oraz uczucie zmęczenia. Szczególnie istotne są zdarzenia dotyczące układu kostnego (osteoporoza, złamania) oraz sercowo-naczyniowego (incydenty mózgowo-naczyniowe, zakrzepowo-zatorowe). W porównaniu z tamoksyfenem, letrozol wiąże się z wyższą częstością złamań kości (10,2% vs 7,2% podczas 5-letniego leczenia) i osteoporozy (5,1% vs 2,7%), ale niższą częstością hiperplazji endometrium i raka endometrium (0,2% vs 2,3%). W leczeniu sekwencyjnym obserwuje się zmienną częstość działań niepożądanych, z istotnie mniejszą częstością złamań kości przy schemacie letrozol → tamoksyfen (7,7%) w porównaniu do monoterapii letrozolem (10,0%).
ból nowotworowy, ból piersi, ból stawowy, dusznica, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hiperplazja endometrium, incydent niedokrwienny serca, jadłowstręt, krwawienie z dróg rodnych, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nasilone pocenie, niestrawność, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, tachykardia, uczucie zmęczenia, udar naczyniowo-mózgowy, uderzenie gorąca, upławy, zaćma, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica tętnicza, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zdarzenie w obrębie kośćca, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roswera 15 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Roswera, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi najczęściej łagodnymi i przemijającymi. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Ryzyko powikłań, zwłaszcza mięśniowych, nerkowych i wątrobowych, wzrasta proporcjonalnie do dawki, szczególnie powyżej 20 mg, a przy dawce 40 mg obserwuje się zwiększoną częstość rabdomiolizy oraz ciężkich zdarzeń nerkowych i wątrobowych. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u około 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując samoistnie, bez związku z rozwojem ostrej lub postępującej choroby nerek. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest zależne od dawki i w większości przypadków łagodne; przerwanie terapii zaleca się przy wzroście CK >5 x GGN. Podobnie, aminotransferazy wątrobowe mogą wzrastać łagodnie i przemijająco.
aminotransferaza, ból mięśni, cukrzyca, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, profil bezpieczeństwa, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanax SR 2 mg
Działania niepożądane leku Xanax SR (alprazolam o przedłużonym uwalnianiu) wynikają głównie z nadmiernego działania farmakologicznego benzodiazepiny na ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwuje się uspokojenie, senność, ataksję, zaburzenia pamięci i mowy, zawroty głowy oraz ból głowy (≥1/10 pacjentów). Wysokie dawki zwiększają ryzyko sedacji, zmęczenia, upośledzenia koordynacji i zaburzeń mowy. Rzadziej występują zmiany nastroju, zaburzenia poznawcze, zapalenie skóry czy zaburzenia czynności płciowych. Istotnym zagrożeniem jest rozwój zależności fizycznej i psychicznej, a nagłe odstawienie może wywołać zespół odstawienia z objawami takimi jak bóle głowy, lęk, pobudzenie psychoruchowe, omamy czy napady padaczkowe, szczególnie u pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami. Ryzyko działań niepożądanych może być wyższe u pacjentów z zaburzeniami osobowości typu borderline, agresywnym zachowaniem, nadużywających alkoholu lub leków oraz z zespołem stresu pourazowego.
agranulocytoza, alprazolam, anafilaksja, ataksja, benzodiazepina, bezsenność, ból głowy, depersonalizacja, derealizacja, dystonia, hiperprolaktynemia, hipomania, mania, napad padaczkowy, napięcie psychoruchowe, nieostre widzenie, niepamięć, nieregularne miesiączkowanie, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, reakcja alergiczna, sedacja, senność, stan splątania, suchość w jamie ustnej, uspokojenie, zaburzenie mowy, zaburzenie pamięci, zależność fizyczna i psychiczna, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół stresu pourazowego, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naxalgan 150 mg
Pregabalina, dostępna w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg (produkt leczniczy Naxalgan), wykazuje profil działań niepożądanych oparty na szerokich badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10). Większość działań niepożądanych ma nasilenie łagodne do umiarkowanego, a odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. W leczeniu bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza senności. Po odstawieniu leku mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, drgawki i depresja, co wskazuje na ryzyko uzależnienia, zależne od dawki. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi w postaci senności, gorączki i infekcji górnych dróg oddechowych.
anoreksja, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, drgawki, duszność, hipoglikemia, lęk, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad paniki, nastrój euforyczny, nerwowość, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, omamy, parestezja, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uzależnienie od leku, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszone libido, żółtaczka, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desloratadine Sopharma 0,5 mg/ml
Desloratadyna wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących populacje pediatryczną i dorosłych. U dzieci w wieku 6-23 miesięcy najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były biegunka (3,7%), gorączka (2,3%) oraz bezsenność (2,3%). W grupie 12-17 lat najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy, występujący u 5,9% pacjentów leczonych desloratadyną, co było porównywalne z grupą placebo (6,9%). U dorosłych i młodzieży stosujących lek w zalecanej dawce, działania niepożądane występowały o 3% częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość błon śluzowych jamy ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%).
alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból głowy, bradykardia, depresja, desloratadyna, drgawki, duszność, dyspepsja, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, halucynacje, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, tachykardia, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abacavir Accord 300 mg
Abacavir Accord (300 mg, tabletki powlekane) jest związany z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, z których najistotniejszą jest potencjalnie zagrażająca życiu reakcja nadwrażliwości. Objawy tej reakcji obejmują gorączkę, wysypkę (plamisto-grudkową lub pokrzywkową), nudności, wymioty, biegunkę, duszność, bóle głowy, limfopenię oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek. Reakcja nadwrażliwości może prowadzić do ciężkiego obniżenia ciśnienia tętniczego i zgonu, a ponowne podanie abakawiru po jej wystąpieniu powoduje szybki i cięższy nawrót objawów. Inne często obserwowane działania niepożądane to brak łaknienia, ból głowy, nudności, wymioty, biegunka, wysypka bez objawów ogólnych, gorączka, letarg oraz rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa, zapalenie trzustki, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
abakawir, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, fosfokinaza kreatynowa, kwasica mleczanowa, limfadenopatia, limfopenia, martwica kości, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozpad mięśni, rumień wielopostaciowy, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zakażenie HIV, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół reaktywacji immunologicznej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fingolimod MSN 0,5 mg
Fingolimod MSN w dawce 0,5 mg, podawany w formie kapsułek twardych, jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, ciężkimi aktywnymi zakażeniami (w tym przewlekłymi, jak zapalenie wątroby czy gruźlica), aktywnymi nowotworami złośliwymi oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Ponadto, terapia fingolimodem jest niewskazana u pacjentów z istotnymi schorzeniami kardiologicznymi i naczyniowymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dusznica bolesna, udar mózgu lub TIA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, zaostrzenie niewydolności serca wymagające hospitalizacji, niewydolność serca klasy III/IV wg NYHA, ciężkie zaburzenia rytmu serca wymagające leczenia antyarytmikami klasy Ia lub III, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia typu Mobitz II lub III stopnia oraz zespół chorego węzła zatokowego. Wydłużony odstęp QTc ≥ 500 ms w EKG stanowi również przeciwwskazanie. Fingolimod jest także przeciwwskazany w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenne.
antagonista kanału wapniowego, badanie EKG, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba obturacyjna, fingolimod, gruźlica, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, niestabilna dusznica bolesna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, przejściowy atak niedokrwienny, przewlekła niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, retinopatia cukrzycowa, teratogenność, udar mózgu, wydłużony odstęp QTc, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zakażenia oportunistyczne, zakażenie przewlekłe, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 300 mg
Program badań klinicznych pregabaliny objął ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Działania niepożądane były przeważnie łagodne lub umiarkowane, z częstością przerwania terapii wynoszącą 12% w grupie pregabaliny wobec 5% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zawroty głowy i senność, które były również głównymi przyczynami odstawienia leku. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz nieznana.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anorgazmia, ataksja, ból neuropatyczny ośrodkowy, depersonalizacja, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, drżenie zamiarowe, dyskineza, myśli samobójcze, napad paniki, niedoczulica, niedowidzenie, nieostre widzenie, niepamięć, niepokój ruchowy, niewydolność wątroby, objaw odstawienia, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk oka, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, pregabalina, przeczulica, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wysypka grudkowa, zaburzenia koordynacji, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axyven 150 mg
Axyven, zawierający wenlafaksynę w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Do działań bardzo często występujących (>1/10) należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są również potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. wydłużenie odstępu QT, tachykardia, torsade de pointes). W trakcie terapii należy zwracać szczególną uwagę na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego przerwaniu. Nagłe odstawienie leku często wywołuje objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia i nadciśnienie, co uzasadnia konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
agranulocytoza, bezsenność, ból głowy, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, działanie niepożądane, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia stresowa, krwotok poporodowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie, nadmierne pocenie, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, objawy grypopodobne, objawy odstawienia, pancytopenia, parestezja, poty nocne, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampicillin Adamed 500 mg
Ampicylina, jako antybiotyk beta-laktamowy, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii dożylnej lub domięśniowej. Najczęstsze reakcje obejmują świąd i wysypkę skórną, natomiast poważniejsze reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani czy zespół Stevensa-Johnsona, występują rzadziej, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wśród zaburzeń hematologicznych obserwuje się niedokrwistość, małopłytkowość, eozynofilię, leukopenię i agranulocytozę, z niedokrwistością hemolityczną o podłożu immunologicznym jako szczególnie niebezpieczną. Często występują luźne stolce, a rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile jest powikłaniem niezbyt częstym, ale istotnym klinicznie. Należy również uwzględnić ryzyko zakażeń grzybiczych w obrębie jamy ustnej i narządów płciowych.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, ampicylina, beta-laktam, białaczka, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, drgawki, eozynofilia, kryształy w moczu, leukopenia, luźny stolec, małopłytkowość, mdłość, mioklonia, mononukleoza, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, osutka, podwyższone transaminazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rumień wysiękowy wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, wysypka skórna, zakażenie grzybicze, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita, zapalenie języka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glibetic 2 mg 2 mg
Glibetic, zawierający glimepiryd, może wywoływać szereg działań niepożądanych, z których najważniejsze to rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Hipoglikemia, występująca z częstością rzadką, charakteryzuje się nagłym i często ciężkim przebiegiem, wymagającym szczególnej uwagi i edukacji pacjentów. Reakcje immunologiczne, w tym leukocytoklastyczne zapalenie naczyń oraz łagodne reakcje nadwrażliwości, mogą bardzo rzadko prowadzić do ciężkich stanów klinicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia widzenia o nieznanej częstości są zwykle przemijające i związane z wahaniami glikemii. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym cholestaza i zapalenie wątroby, występują bardzo rzadko, jednak mogą wymagać monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
agranulocytoza, cholestaza, fotosensytywność, glimepiryd, granulocytopenia, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja, lek hipoglikemizujący, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość krzyżowa, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuxal Plus 200 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Ibuxal Plus zawiera ibuprofen (200 mg) oraz paracetamol (500 mg) w formie tabletek powlekanych. Badania kliniczne nie wykazały działań niepożądanych innych niż te obserwowane przy stosowaniu poszczególnych składników osobno. Najczęściej występujące działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują ból brzucha, biegunkę, dyspepsję, nudności oraz wymioty. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą być szczególnie niebezpieczne u osób starszych. Istotne jest także ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wysokie dawki ibuprofenu (do 2400 mg/dobę) mogą zwiększać ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aplazja szpiku, choroba Leśniowskiego-Crohna, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, paracetamol, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imatinib Zentiva 100 mg
Stosowanie imatynibu w terapii przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, które wymagają systematycznego monitoringu. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił od 2,4% u pacjentów z nowo rozpoznaną CML do 5% w przełomie blastycznym oraz 4% u chorych z GIST. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (>10%) były nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, bóle i kurcze mięśni oraz wysypka. U pacjentów z CML dominowały mielosupresja i niedobory krwinek (neutropenia, trombocytopenia, anemia), szczególnie w zaawansowanych stadiach choroby, z częstością neutropenii 3/4 stopnia (ANC <1,0 x 10⁹/l) i trombocytopenii (<50 x 10⁹/l) sięgającą 59-64% i 44-63%. U pacjentów z GIST charakterystyczne były krwawienia z przewodu pokarmowego (5% przypadków stopnia 3/4). Ponadto obserwowano zatrzymanie płynów manifestujące się wysiękiem opłucnowym, wodobrzuszem i obrzękami, które w niektórych przypadkach stanowiły zagrożenie życia.
drgawki, eozynofilia, hiperbilirubinemia, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, limfopenia, małopłytkowość, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk mózgu, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, pancytopenia, podwyższona aktywność aminotransferaz, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, tamponada serca, tarcza zastoinowa, trombocytopenia, trombocytoza, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zapalenie osierdzia, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół rozpadu guza