zapalenie wątroby
Zapalenie wątroby (hepatitis) to stan zapalny tkanki wątrobowej, który może być wywołany przez czynniki infekcyjne, toksyczne, autoimmunologiczne lub metaboliczne. Najczęstszymi przyczynami są wirusy hepatotropowe (HAV, HBV, HCV, HDV, HEV), ale zapalenie może być również spowodowane przez alkohol, leki, toksyny, choroby autoimmunologiczne czy zaburzenia metaboliczne.
Objawy zapalenia wątroby mogą obejmować zmęczenie, żółtaczkę, ból brzucha (szczególnie w prawym podżebrzu), nudności, wymioty, utratę apetytu, ciemny mocz i jasny stolec. Wiele przypadków przebiega jednak bezobjawowo lub skąpoobjawowo, co utrudnia wczesną diagnostykę i może prowadzić do przewlekłego zapalenia wątroby.
Diagnostyka zapalenia wątroby obejmuje badania biochemiczne (AlAT, AspAT, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina), serologiczne (markery wirusowe), obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby. Leczenie zależy od etiologii – może obejmować leczenie przeciwwirusowe, immunosupresyjne, odstawienie czynnika uszkadzającego lub leczenie objawowe.
Przewlekłe zapalenie wątroby, nieleczone lub oporne na terapię, może prowadzić do włóknienia, marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego (HCC). Profilaktyka obejmuje szczepienia (przeciwko HAV i HBV), unikanie ryzykownych zachowań, odpowiedzialną konsumpcję alkoholu oraz monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów przyjmujących hepatotoksyczne leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Enarenal 5 mg
Enarenal (enalaprylu maleinian) w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg jest inhibitorem konwertazy angiotensyny, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych wymagających ścisłego monitorowania. Do istotnych hematologicznych powikłań należą niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna), neutropenia, agranulocytoza oraz pancytopenia, które mogą prowadzić do zahamowania czynności szpiku kostnego. Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) o nieznanej częstości może powodować hiponatremię. Wśród objawów neurologicznych często występują bóle głowy i depresja, a bardzo często nieostre widzenie i zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego. Kardiologicznie obserwuje się często niedociśnienie, omdlenia, zaburzenia rytmu serca oraz rzadko zawał mięśnia sercowego i incydenty naczyniowo-mózgowe, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Ze strony układu oddechowego bardzo często występuje suchy kaszel, a często duszność i skurcz oskrzeli. Do bardzo częstych objawów ze strony przewodu pokarmowego należą nudności, a często biegunka i ból brzucha. Rzadko obserwuje się poważne powikłania wątroby, takie jak niewydolność i zapalenie wątroby z martwicą. Często występują reakcje skórne, w tym wysypka i obrzęk naczynioruchowy, a rzadko ciężkie zespoły skórne jak zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, białkomocz, depresja, enalaprylu maleinian, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukocytoza, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszone OB, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stężenie hemoglobiny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błon surowiczych, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Vipharm 1 mg
Anagrelide Vipharm, dostępny w kapsułkach zawierających 0,5 mg lub 1 mg anagrelidu, jest stosowany w dawce średniej około 2 mg/dobę, z obserwacjami sięgającymi do 5 lat. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, najczęściej ból głowy (14%), kołatanie serca (9%), retencję płynów i nudności (6%) oraz biegunkę (5%). Mechanizm działania jako inhibitora fosfodiesterazy III wiąże się z efektami inotropowymi i chronotropowymi, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu układu sercowo-naczyniowego. Do poważnych powikłań należą arytmie (w tym torsade de pointes), zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka zakrzepowego. Działania niepożądane obejmują także układ nerwowy (bóle i zawroty głowy, depresja, parestezje), oddechowy (duszność, nadciśnienie płucne, śródmiąższowa choroba płuc) oraz pokarmowy (biegunka, nudności, zapalenie trzustki, krwawienia). Występują również zaburzenia hematologiczne, metaboliczne i wątrobowe, co podkreśla konieczność kompleksowego monitorowania pacjentów.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, duszność, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, nagły zgon sercowy, niedoczulica, niedokrwistość, niepamięć, niestrawność, nudności, objawy grypopodobne, pancytopenia, parestezje, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, udar mózgu, wymioty, wysięk opłucnowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 25 mg
Profil bezpieczeństwa leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods został oceniony na podstawie badania klinicznego trwającego 8 tygodni, obejmującego 2271 pacjentów, z czego 582 otrzymywało pełne skojarzenie w dawce maksymalnej 10 mg/320 mg/25 mg. Działania niepożądane były przeważnie łagodne i przemijające, a przerwanie terapii wystąpiło rzadko (0,7%), głównie z powodu zawrotów głowy i niedociśnienia tętniczego. Nie zaobserwowano nowych, niespodziewanych działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii lub terapii dwuskładnikowej. W badaniu odnotowano łagodne zmiany w badaniach laboratoryjnych, zgodne z mechanizmem działania składników, a obecność walsartanu zmniejszała hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. hipokaliemię (często), hipomagnezemię (często), hiponatremię (niezbyt często), agranulocytozę (bardzo rzadko) oraz zaburzenia wątroby i nerek (bardzo rzadko do niezbyt często).
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, dysfagia, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kserostomia, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, próby wątrobowe, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wypróżnień, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 600 600 mg
Lek Neurontin, zawierający gabapentynę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem, obserwowanych zarówno u pacjentów z padaczką, jak i bólem neuropatycznym. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne takie jak senność, zawroty głowy i ataksja (≥1/10), a także zakażenia wirusowe i dróg oddechowych (≥1/10 i ≥1/100). Istotne są również poważne reakcje, takie jak zespół nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia funkcji nerek i wątroby, zapalenie trzustki oraz rabdomioliza, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Objawy odstawienia, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin po zaprzestaniu leczenia, obejmują m.in. niepokój, bezsenność, nudności i pocenie się, co wskazuje na ryzyko uzależnienia od leku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej tydzień, niezależnie od wskazań klinicznych.
ataksja, ból neuropatyczny, ciężka reakcja skórna, depresja, depresja oddechowa, duszność, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, kołatanie serca, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, objawy odstawienia, obrzęk twarzy, omam, ostra niewydolność nerek, padaczka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, trombocytopenia, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloxicam APTEO MED 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy, z istotnym klinicznym znaczeniem, wymagającym monitorowania pacjentów. Długotrwałe stosowanie w dawkach 7,5-15 mg/dobę przez okres do roku wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu, a także obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha, a także poważne stany, takie jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia, które mogą być śmiertelne, zwłaszcza u osób starszych. Rzadziej obserwuje się ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, cholestyramina, choroba Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zinnat 125 mg
Cefuroksym aksetyl, substancja czynna preparatu Zinnat, jest cefalosporyną II generacji, stosowaną w dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty), przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz nadmierny wzrost Candida. Istotne jest monitorowanie ryzyka rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego związanego z nadmiernym wzrostem Clostridioides difficile. Ponadto, mogą wystąpić reakcje hematologiczne, takie jak eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia oraz niedokrwistość hemolityczna, a także dodatni odczyn Coombsa, co wymaga kontroli parametrów morfologii krwi.
anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Explemed 30 mg
Lek Explemed zawierający arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się akatyzję i nudności (>3% pacjentów). Arypiprazol może powodować poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia i trombocytopenia, zwiększające ryzyko infekcji i krwawień. W zakresie układu endokrynologicznego często występuje hiperprolaktynemia i jej paradoksalne obniżenie, co może skutkować zaburzeniami miesiączkowania i ginekomastią. Istotne są również zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzyca, hiperglikemia, hiponatremia oraz anoreksja, a także ryzyko cukrzycowej śpiączki hiperosmolarnej i kwasicy ketonowej. Arypiprazol może wywoływać poważne zaburzenia psychiczne, w tym myśli i próby samobójcze, zaburzenia kontroli impulsów oraz agresję, co wymaga ścisłego nadzoru klinicznego, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianach dawkowania.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, biegunka, ból mięśniowy, bradykardia, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, czkawka, drgawki grand mal, drżenie, dysfagia, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipoprolaktynemia, kwasica ketonowa, letarg, leukopenia, łysienie, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obżarstwo, patologiczne uzależnienie od hazardu, podwójne widzenie, pokrzywka, poriomania, późne dyskinezy, próba samobójcza, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, sedacja, senność, skurcz gardła, skurcz krtani, ślinotok, świąd alergiczny, światłowstręt, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsades des pointes, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia mowy, zaburzenia pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egistrozol 1 mg
W badaniu klinicznym fazy 3 ATAC oceniono profil bezpieczeństwa anastrozolu (Egistrozol 1 mg) u 9366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi, leczonych przez 5 lat. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały bóle głowy, uderzenia gorąca (35,7%), nudności (12,7%), pokrzywkę, bóle i sztywność stawów (35,6%), zapalenie stawów oraz osłabienie (18,6%). Występowały także zaburzenia metaboliczne (anoreksja, hipercholesterolemia), psychiczne (depresja), neurologiczne (senność, zespół cieśni nadgarstka), żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty), wątrobowe (podwyższone enzymy AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa), skórne (wysypka, łysienie, reakcje alergiczne) oraz mięśniowo-szkieletowe (osteoporoza, bóle kości i mięśni). Częstość złamań kości wyniosła 10,2% (22/1000 pacjentów-lat), a osteoporozy 10,5%, co było istotnie wyższe niż w grupie tamoksyfenu (6,8% złamań, 7,3% osteoporozy). Krwawienia z dróg rodnych występowały rzadziej niż przy tamoksyfenie (5,4% vs 10,2%).
anastrozol, anoreksja, badanie ATAC, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, fosfataza zasadowa, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, krwawienie z pochwy, łysienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, palec trzaskający, parathormon, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, tamoksyfen, uderzenie gorąca, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie tętnic wieńcowych, zaćma, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, złamanie kręgosłupa, złamanie nadgarstka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 20 mg
Rywaroksaban, oceniany w badaniach klinicznych fazy III u 69 608 dorosłych i 488 pacjentów pediatrycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków przeciwzakrzepowych, z dominującymi działaniami niepożądanymi w postaci krwawień. Najczęściej obserwowane są krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%), przy czym częstość powikłań krwotocznych zależy od wskazania klinicznego, dawki i czasu terapii (np. 6,8% w profilaktyce po operacjach ortopedycznych, do 23% w leczeniu i profilaktyce nawrotów ZŻG i ZP). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub stosujących inne leki wpływające na hemostazę ryzyko krwawień jest zwiększone. W porównaniu z antagonistami witaminy K częściej występują krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Klinicznie istotne powikłania mogą manifestować się objawami takimi jak osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność czy wstrząs, a także powikłaniami wtórnymi do ciężkiego krwawienia, np. zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy nefropatia związana z antykoagulantami.
andeksanet alfa, antagonista witaminy K, antykoagulant, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie domięśniowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas traneksamowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taromentin 875 mg + 125 mg
Taromentin to preparat zawierający 875 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trójwodnej) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (klawulanian potasu) w jednej tabletce powlekanej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony układu pokarmowego, w tym biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10), a także niestrawność (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie jelita grubego indukowane antybiotykiem, ostre zapalenie trzustki czy czarny język włochaty (częstość nieznana). Ponadto, często obserwuje się kandydozę skóry i błon śluzowych (często, ≥1/100 do <1/10) oraz możliwy jest nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii (częstość nieznana).
agranulocytoza, alergiczna dławica piersiowa, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczny zawał mięśnia sercowego, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, czarny język włochaty, kandydoza skóry i błon śluzowych, klawulanian potasu, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, zapalenie jelit polekowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 10 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat z astmą oraz u dzieci w wieku 6-14 lat (w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 6150 pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. W badaniach długoterminowych (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zaobserwowano istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z ustalonymi kategoriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazol Medreg 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Omeprazol Medreg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, bez zależności od dawki. Najczęściej (1-10%) obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności/wymioty) oraz bóle głowy. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), hiponatremia, hipomagnezemia (możliwa ciężka, prowadząca do hipokalcemii i hipokaliemii), zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja, agresja, omamy) oraz ciężkie reakcje skórne (SCARs: SJS, TEN, DRESS, AGEP). Wśród działań niepożądanych odnotowano także polipy dna żołądka o charakterze łagodnym oraz zwiększone ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa.
agranulocytoza, ciężkie skórne działania niepożądane, dysguezia, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna fast 5 mg
Deslodyna fast, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi, z działaniami niepożądanymi występującymi u 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było niższe niż w grupie placebo (6,9%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Objawy dotyczą różnych układów, m.in. zaburzeń psychicznych (omamy, agresja), nerwowego (ból głowy, zawroty, drgawki), sercowego (tachykardia, wydłużenie QT), żołądkowo-jelitowego (suchość w jamie ustnej, nudności), wątroby (podwyższone enzymy, żółtaczka) oraz reakcji alergicznych (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketonal Fast 50 mg
Ketonal Fast, zawierający 50 mg ketoprofenu w postaci ketoprofenu z lizyną, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęstsze powikłania dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, perforację oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Inne objawy ze strony przewodu pokarmowego to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zapalenie błony śluzowej żołądka i jamy ustnej oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit. Długotrwałe stosowanie NLPZ, w tym ketoprofenu, wiąże się z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, a także z zaburzeniami kardiologicznymi, w tym niewydolnością serca, migotaniem przedsionków i nadciśnieniem tętniczym. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować ciężkie anafilaksje, obrzęk naczynioruchowy oraz różnorodne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beto 50 ZK 47,5 mg
Metoprolol w postaci bursztynianu, stosowany w leku Beto ZK, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które dotyczą głównie układu sercowo-naczyniowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej obserwuje się zmęczenie (≥1/10), zawroty głowy i ból głowy (≥1/100 do <1/10), a także bradykardię, kołatanie serca i uczucie zimna w kończynach. Niezbyt często występują depresja, zaburzenia koncentracji, senność, bezsenność, koszmary senne, a także przejściowe zaostrzenie niewydolności serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia oraz ból w klatce piersiowej. Rzadko notuje się wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu i przewodzenia serca. Dodatkowo, częstość działań niepożądanych obejmuje zwiększenie masy ciała oraz zmiany metaboliczne, takie jak podwyższenie triglicerydów i obniżenie cholesterolu HDL (częstość nieznana). U pacjentów z chorobami obturacyjnymi płuc mogą pojawić się duszność wysiłkowa (niezbyt często) oraz skurcz oskrzeli (rzadko).
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, cholesterol HDL, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, hipoglikemia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, metoprololu bursztynian, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, objaw Raynauda, omamy, osłabienie pamięci, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, plastyczne stwardnienie prącia, profil bezpieczeństwa leku, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, splątanie, triglicerydy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół odstawienia beta-adrenolityków, zespół z odstawienia, zmiany osobowości - Leksykon chorób i schorzeń
Wzw (wirusowe zapalenie wątroby) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) to stan zapalny wątroby o charakterze ostrym (<6 miesięcy) lub przewlekłym (>6 miesięcy), wywołany głównie przez wirusy, ale także toksyny, alkohol czy autoimmunologię. Objawy kliniczne obejmują utratę apetytu, nudności, zmęczenie, bóle w prawym górnym kwadrancie, żółtaczkę, jasny stolec i ciemny mocz. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić wodobrzusze i encefalopatia wątrobowa związana z podwyższonym poziomem amoniaku (>45 mcg/dL). Diagnostyka opiera się na monitorowaniu enzymów wątrobowych (ALT 7-56 U/L, AST 10-40 U/L) oraz bilirubiny (>1 mg/dL). Opieka pielęgniarska koncentruje się na łagodzeniu objawów, zapobieganiu powikłaniom, edukacji pacjenta oraz monitorowaniu funkcji wątroby i postępu choroby. Leczenie farmakologiczne obejmuje leki przeciwwirusowe, interferon, immunoglobuliny oraz leki wspomagające, takie jak laktuloza w encefalopatii.
alkoholowe zapalenie wątroby, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biegunka, bilans płynów, bilirubina, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, faza przedżółtaczkowa, faza żółtaczkowa, immunoglobulina, interferon, laktuloza, lek przeciwwirusowy, marskość wątroby, poziom amoniaku, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, rak wątrobowokomórkowy, serokonwersja HBeAg, turgor skóry, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, wypełnienie włośniczkowe, WZW typu A, WZW typu B, WZW typu C, zaburzenie autoimmunologiczne, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyurea medac 500 mg
Hydroksykarbamid (Hydroxyurea medac 500 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z głównym ograniczeniem dawkowania wynikającym z zahamowania czynności szpiku kostnego, obserwowanym bardzo często (≥1/10). Do często występujących należą leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość oraz zmniejszenie liczby limfocytów CD4, co jest szczególnie istotne u pacjentów z HIV. Częstość innych działań obejmuje megaloblastozę, nowotwory skóry (rak płaskonabłonkowy i podstawnokomórkowy), neuropatię obwodową, hepatotoksyczność, zapalenie trzustki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także zaburzenia nerek i układu rozrodczego (azoospermia, oligospermia). Warto podkreślić, że megaloblastoza nie reaguje na suplementację kwasem foliowym ani witaminą B, a wtórna białaczka może rozwinąć się u pacjentów z chorobami rozrostowymi szpiku przyjmujących hydroksykarbamid przewlekle, choć związek z leczeniem pozostaje niejasny.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, azoospermia, cholestaza, choroba śródmiąższowa płuc, czerwienica prawdziwa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hydroksykarbamid, leukopenia, limfocyt CD4+, małopłytkowość, megaloblastoza, melena, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk płuc, oligospermia, owrzodzenie skóry, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, rogowacenie słoneczne, samoistna nadpłytkowość, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, wtórna białaczka, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół rozpadu guza, zgorzel, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heviran 800 mg
Lek Heviran, zawierający acyklowir w dawkach 200 mg, 400 mg lub 800 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skóry (świąd, wysypka, w tym fotouczuleniowa) oraz objawy ogólne, takie jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie bilirubiny i enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny). Bardzo rzadko odnotowuje się poważne powikłania hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), ciężkie zaburzenia neurologiczne (pobudzenie, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek. Monitorowanie parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych jest wskazane zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka lub przy długotrwałej terapii.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, dyzartria, encefalopatia, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, gorączka, kreatynina, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, monitoring działań niepożądanych, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, niedokrwistość, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 37,5 mg
Venlafaxine Teva, chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z farmakodynamicznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy oraz inne układy organizmu. Do bardzo częstych działań należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy (częstość porównywalna z placebo) oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenia, ból głowy, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze, które mogą mieć nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, ale u niektórych pacjentów utrzymywać się dłużej. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny czy krwawienia z nosa, a także zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśni, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, drżenia, duszność, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy odstawienne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, późne dyskinezy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, redukcja masy ciała, rumień wielopostaciowy, samookaleczanie, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Amoksycylina, stosowana w praktyce klinicznej, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i nudności (często, ≥ 1/100 do < 1/10), a także wysypkę skórną (często). Bardzo rzadko (< 1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej oraz alergiczne zapalenie naczyń, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej. Ponadto, bardzo rzadkie są ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Wśród innych istotnych działań niepożądanych wymienia się przemijające zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna) oraz wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co może zwiększać ryzyko krwawień u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia.
AGEP, agranulocytoza, AlAT, amoksycylina, anafilaksja, AspAT, choroba posurowicza, czas krwawienia, czas protrombinowy, DRESS, drgawki, działania niepożądane antybiotyków, hiperkinezja, IgA dermatoza, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, włochaty język, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 16 mg
Lek Meprelon, zawierający metyloprednizolonu sodu bursztynian, jest wskazany do szybkiego wprowadzenia kortykosteroidoterapii w stanach nagłych, gdy podanie doustne jest niemożliwe (np. wymioty, utrata przytomności). Dostępny jest w dawkach 16 mg (20,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, odpowiadającej 15,78 mg metyloprednizolonu) oraz 32 mg (41,85 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, odpowiadającej 31,57 mg metyloprednizolonu). Preparat stosuje się w ciężkich ostrych stanach, takich jak atak astmy, obrzęk mózgu z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, ciężkie reakcje alergiczne (np. obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), ostre choroby skóry o podłożu autoimmunologicznym, ostre zaburzenia hematologiczne, ostre zapalenie wątroby oraz toksyczny obrzęk płuc. W przełomie addisonoidalnym preferowany jest hydrokortyzon, jednak Meprelon może być stosowany jako alternatywa w sytuacjach wymagających szybkiego działania.
astma oskrzelowa, choroba miąższu wątroby, choroba skóry, ciśnienie śródczaszkowe, działanie przeciwzapalne, erytrodermia, guz mózgu, hydrokortyzon, immunosupresja, kortykosteroid, kortykosteroidoterapia, metyloprednizolon, metyloprednizolonu sodu bursztynian, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obturacja oskrzeli, ostry atak astmy, pęcherzyca zwykła, plamica małopłytkowa, proces autoimmunologiczny, przełom addisonoidalny, przerzuty do mózgu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tomografia komputerowa, utrata przytomności, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Genoptim 80 mg
Atorvastatin Genoptim, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla statyn, potwierdzony badaniami klinicznymi na 16 066 pacjentach, gdzie 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych (vs. 4,0% placebo) przy średnim czasie leczenia 53 tygodnie. Najczęściej obserwowanymi zmianami biochemicznymi były podwyższenia aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%), które były odwracalne i zależne od dawki. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Wśród działań niepożądanych zgłaszano również zaburzenia seksualne, depresję, śródmiąższową chorobę płuc oraz ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie, hipertriglicerydemia).
aminotransferaza, anafilaksja, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szumy uszne, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodowy – Działania niepożądane
Diklofenak sodowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest szeroko stosowany w terapii bólu i stanów zapalnych układu mięśniowo-szkieletowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, stanowiące około 45% wszystkich zgłoszeń, w tym nudności, wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha i anoreksja. Poważniejsze powikłania, takie jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, krwawienia, perforacje oraz zapalenia przewodu pokarmowego, mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dawkowanie powyżej 150 mg/dobę i długotrwałe stosowanie zwiększają ryzyko zakrzepicy tętniczej, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Ponadto, diklofenak może wywoływać działania niepożądane ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty, parestezje), wątroby (podwyższenie aminotransferaz, zapalenie, żółtaczka), nerek (ostra niewydolność, krwiomocz, zespół nerczycowy) oraz skóry (wysypka, świąd, ciężkie reakcje skórne). Wstrzyknięcia diklofenaku często powodują ból i stwardnienie w miejscu podania, a miejscowe stosowanie może wywoływać reakcje zapalne skóry.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, embolia cutis medicamentosa, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, piorunujące zapalenie wątroby, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, schorzenie mięśniowo-szkieletowe, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan zapalny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefotaxime Dali Pharma 0,5 g
Cefotaxime Dali Pharma (0,5 g) to cefalosporynowy antybiotyk beta-laktamowy, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się nadkażenia oportunistyczne (np. kandydoza), zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, leukopenia, eozynofilia, małopłytkowość) oraz reakcje skórne, w tym wysypki, świąd, pokrzywkę, rumień wielopostaciowy, a także ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej martwicy naskórka. W trakcie terapii należy monitorować morfologię krwi, enzymy wątrobowe (AlAT, AspAT, LDH, gamma-GT, fosfataza alkaliczna) oraz parametry nerkowe (kreatynina, mocznik), zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z dysfunkcją wątroby i nerek. Istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i leczenia.
agranulocytoza, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefotaksym, encefalopatia, eozynofilia, granulocytopenia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna martwica naskórka, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketolek
Ketolek (ketoprofen 50 mg, kapsułki twarde) powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wrzodową w wywiadzie, przyjmujących jednocześnie inne NLPZ, doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz leki hamujące agregację płytek krwi. Ryzyko powikłań takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego jest zwiększone, a leczenie u pacjentów wysokiego ryzyka powinno być wspierane lekami osłaniającymi (mizoprostol, inhibitory pompy protonowej). W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia należy natychmiast przerwać terapię.
agregacja płytek krwi, astma, astma aspirynowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca, fotoalergiczne kontaktowe zapalenie skóry, hiperlipidemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, katar sienny, ketoprofen, kortykosteroid doustny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia polekowa, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ospa wietrzna, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie zakrzepowe, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranisan 75 mg 75 mg
Ranisan 75 mg, zawierający ranitydynę (chlorowodorek ranitydyny 84 mg), wykazuje działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane według układów i narządów. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, agranulocytozę oraz pancytopenię z możliwym zahamowaniem czynności szpiku kostnego. Rzadko (>1/10 000 i <1/1000) występują reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny. Wśród zaburzeń psychicznych i neurologicznych bardzo rzadko notuje się stany splątania, depresję, omamy, bóle głowy, zawroty głowy oraz przemijające zaburzenia ruchów mimowolnych. Działania ze strony układu sercowo-naczyniowego obejmują bardzo rzadkie przypadki bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego, tachykardii oraz zapalenia naczyń. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, zaparcia i nudności, występują niezbyt często (>1/1000 i <1/100), natomiast ostre zapalenie trzustki i biegunka są bardzo rzadkie.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek ranitydyny, ginekomastia, mlekotok, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, ranitydyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zmiana hematologiczna, zmniejszenie liczby leukocytów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beto 100 ZK 95 mg
Beto 100 ZK to tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawierająca 95 mg metoprololu bursztynianu, co odpowiada 100 mg metoprololu winianu. Lek z grupy beta-adrenolityków może powodować działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmęczenie (≥1/10), zawroty głowy i bóle głowy (≥1/100 do <1/10). Często występują także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardia i kołatanie serca. Rzadziej mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, zaostrzenie niewydolności serca, czy skurcz oskrzeli u predysponowanych pacjentów. Istotne jest również maskowanie objawów hipoglikemii oraz możliwość ujawnienia lub zaostrzenia cukrzycy.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cholesterol HDL, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, duszność wysiłkowa, hipoglikemia, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, metoprololu bursztynian, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, objaw Raynauda, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, skurcz oskrzeli, triglicerydy, utajona cukrzyca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 800 mg
Darunavir Accord, stosowany w dawkach 600/100 mg dwa razy na dobę lub 800/100 mg raz na dobę (u pacjentów wcześniej nieleczonych), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 2613 pacjentów z przeciętnym czasem terapii 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (≥10%), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty (≥1/100 do <1/10). W terapii z kobicystatem (średni czas leczenia 58,4 tygodnia) odsetek działań niepożądanych wynosił 66,5%, z podobnym profilem. Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Występują także zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca, hipertriglicerydemia i hiperlipidemia, które mogą zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowe. Wysypka, w tym ciężkie postacie jak zespół DRESS i zespół Stevensa-Johnsona, wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
aftowe zapalenie jamy ustnej, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica nerkowa, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nefropatia krystaliczna, neuropatia obwodowa, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zaranta 30 mg
Rozuwastatyna (Zaranta) wykazuje profil działań niepożądanych, który jest w większości przypadków łagodny i przemijający, a konieczność przerwania terapii z powodu działań niepożądanych występuje u mniej niż 4% pacjentów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, z większym ryzykiem przy dawkach powyżej 20 mg, a szczególnie 40 mg. Najistotniejsze klinicznie działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego, w tym bóle mięśni, miopatia, zapalenie mięśni oraz rzadkie przypadki rabdomiolizy, z towarzyszącym wzrostem aktywności kinazy kreatynowej, który jest zwykle łagodny i przemijający. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg, jednak nie wiąże się z ostrą lub postępującą chorobą nerek. Zwiększenie aktywności aminotransferaz, również zależne od dawki, jest zwykle bezobjawowe i przemijające.
aminotransferazy, ból mięśni, dysfagia, działanie niepożądane, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, trombocytopenia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Hasco 125 mg
Paracetamol Hasco, dostępny w czopkach o dawkach 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg, charakteryzuje się niskim profilem toksyczności przy stosowaniu w dawkach leczniczych, jednak wymaga uważnego monitorowania ze względu na możliwość wystąpienia rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych. Do najistotniejszych należą bardzo rzadkie (<1/10 000) zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, małopłytkowość i niedokrwistość, manifestujące się zwiększoną podatnością na infekcje, krwawieniami oraz bladością skóry i błon śluzowych. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) może wystąpić obrzęk krtani, stanowiący zagrożenie życia z powodu ryzyka niewydolności oddechowej, wymagający natychmiastowej interwencji. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się powikłania nerkowe, takie jak kolka nerkowa, niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek oraz ropomocz, które objawiają się bólem w okolicy lędźwiowej, obrzękami i zmianami w moczu.
agranulocytoza, anemia, czerwona krwinka, enzym wątrobowy, granulocyt obojętnochłonny, hemoglobina, kolka nerkowa, małopłytkowość, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, płytka krwi, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ropomocz, skurcz oskrzeli, układ immunologiczny, układ moczowy, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amotaks 500 mg/5 ml
Amotaks (amoksycylina) w dawce 500 mg/5 ml, stosowany doustnie w postaci granulatu do zawiesiny, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla antybiotyków beta-laktamowych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (biegunka, nudności – częstość ≥1/100 do <1/10) oraz skóry (wysypka – częstość ≥1/100 do <1/10). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna oraz zaburzenia krzepnięcia (wydłużony czas krwawienia i protrombinowy). Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i zespół choroby posurowiczej, również należą do bardzo rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu powikłań. Ponadto, rzadko mogą pojawić się objawy neurologiczne (hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki) oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (częstość nieznana). Wśród powikłań gastroenterologicznych, oprócz biegunki i nudności, odnotowano bardzo rzadkie przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, choroba posurowicza, czas protrombinowy, drgawki, hiperkinezja, język włochaty, kandydoza błon śluzowych, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, osutka krostkowa uogólniona ostra, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie hematologiczne, zakażenie Clostridioides difficile, zakażenie oportunistyczne, zapalenie naczyń alergiczne, zapalenie nerek śródmiąższowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych aseptyczne, zapalenie skóry pęcherzowe, zapalenie skóry złuszczające, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arimidex 1 mg
Stosowanie anastrozolu w dawce 1 mg (Arimidex) u pacjentek po menopauzie z rakiem piersi wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badania III fazy ATAC (n=9366) oraz danych po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, wysypka, bóle i sztywność stawów, zapalenie stawów oraz osłabienie. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000). Wśród istotnych zaburzeń metabolicznych odnotowano hipercholesterolemię i hiperkalcemię, a w układzie nerwowym – depresję (bardzo często) oraz zespół cieśni nadgarstka (często), szczególnie u pacjentek z predyspozycjami. Wątroba może wykazywać podwyższone enzymy (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa) oraz rzadko zapalenie wątroby. W obrębie skóry i tkanki podskórnej obserwowano wysypkę (bardzo często), reakcje alergiczne i rzadkie ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anastrozol, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból kości, ból mięśniowy, depresja, dysfagia, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, krwawienie z pochwy, leczenie uzupełniające, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, osteoporoza, palec trzaskający, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, przerzedzenie włosów, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie czucia, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 5 mg
Montelukast, substancja czynna leku Orilukast, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥ 15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z przewlekłą astmą. Tabletki powlekane 10 mg stosowano u starszych pacjentów, a tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), natomiast u dzieci dominowały bóle brzucha. Długotrwałe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano poważne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, częstość ≥ 1/1000 do < 1/100), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, oraz bardzo rzadkie przypadki nacieków eozynofilowych wątroby (< 1/10 000), mogące prowadzić do zaburzeń funkcji wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia obwodowa, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, miąższowe uszkodzenie wątroby, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, przewlekła astma, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, układowe zapalenie naczyń, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Biofarm 1000 mg
Paracetamol w dawce 1000 mg w postaci tabletek powlekanych (Paracetamol Biofarm) cechuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do rzadkich i bardzo rzadkich działań należą zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości, hipoglikemia, zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie, omamy), neurologiczne (drżenie, ból głowy), zaburzenia widzenia, obrzęki, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (krwawienia, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty), a także zaburzenia czynności wątroby i nerek, w tym hepatotoksyczność i jałowy ropomocz. Częstość występowania tych działań klasyfikowana jest od rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000) do bardzo rzadkich (<1/10 000), a ich rozpoznanie wymaga monitorowania klinicznego i laboratoryjnego podczas terapii.
agranulocytoza, bezmocz, hepatotoksyczność, hipoglikemia, jałowy ropomocz, krwiomocz, leukopenia, martwica wątroby, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stomezul 40 mg
Stomezul 40 mg, zawierający ezomeprazol magnezowy dwuwodny, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów pompy protonowej, z najczęstszymi objawami takimi jak ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz o częstości nieznanej. Niezbyt często obserwuje się leukopenię i małopłytkowość, które wymagają monitorowania morfologii krwi ze względu na ryzyko infekcji i krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, również należą do niezbyt często występujących, stanowiąc potencjalne zagrożenie życia. Metabolicznie istotne są obrzęki obwodowe, hiponatremia oraz hipomagnezemia, która może współistnieć z hipokalcemią i hipokaliemią, niosąc ryzyko powikłań kardiologicznych i neurologicznych.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drożdżyca przewodu pokarmowego, encefalopatia, enzym wątrobowy, ezomeprazol magnezowy, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie siły mięśniowej, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, POChP, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra - Leksykon leków
Działania niepożądane – Donecept 5 mg
Donepezyl, substancja czynna leku Donecept, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka i nudności (bardzo często, ≥1/10), skurcze mięśni (bardzo często), zmęczenie (bardzo często), wymioty (często, ≥1/100 do <1/10) oraz bezsenność (często). Istotne są również zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak omamy, pobudzenie, agresja, nietypowe sny i koszmary (często), które mogą wymagać modyfikacji dawki lub odstawienia leku. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię i bloki przewodzenia (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także rzadkie, ale groźne torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT. Rabdomioliza, choć rzadka, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji.
bezsenność, biegunka, blok przewodzenia, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz komorowy, donepezyl, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, nietypowe sny, nudności, objaw pozapiramidowy, omamy, omdlenie, pobudzenie, przeziębienie, rabdomioliza, skurcz mięśni, świąd, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie żołądkowe, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard 40 40 mg
Atorwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych odnotowano u 5,2% pacjentów w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są podwyższenie aktywności aminotransferaz (istotne klinicznie u 0,8% pacjentów, przekraczające 3-krotnie górną granicę normy) oraz kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3-krotnie normy u 2,5% pacjentów, z czego 0,4% miało wzrost CK przekraczający 10-krotność normy. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się także zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia), zaburzenia psychiczne (depresja), oraz rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc i cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m²).
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Haloperidol WZF 0,2% 2 mg/ml
Profil bezpieczeństwa haloperydolu został oceniony na podstawie danych od 284 pacjentów w 3 badaniach kontrolowanych placebo oraz 1295 pacjentów w 16 badaniach z podwójnie ślepą próbą z lekiem porównawczym, a także u 410 pacjentów stosujących haloperydol dekanonian w 13 badaniach. Najczęściej występujące działania niepożądane to zaburzenia pozapiramidowe (34%), bezsenność (19%), pobudzenie (15%), hiperkinezja (13%), ból głowy (12%), zaburzenia psychotyczne (9%), depresja (8%), zwiększenie masy ciała (8%), drżenie (8%), wzmożone napięcie mięśniowe (7%), niedociśnienie ortostatyczne (7%), dystonia (6%) oraz nadmierna senność (5%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana częstość.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, bradykinezja, cholestaza wątroby, częstoskurcz komorowy, dystonia, ginekomastia, haloperydol, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hipokinezja, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, mlekotok, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, późne dyskinezy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychotyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zespół neuroleptyczny złośliwy, złośliwy zespół pozapiramidowy, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Piroksykam – Działania niepożądane
Piroksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest generalnie dobrze tolerowany, jednak najczęściej wywołuje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak dyskomfort, ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności i niestrawność. Formuła z β-cyklodekstryną (Flamexin) wykazuje lepszą tolerancję przewodu pokarmowego dzięki krótszemu kontaktowi substancji czynnej z błoną śluzową. Dawka 20 mg/dobę, podawana jednorazowo lub w dawkach podzielonych, powoduje mniej podrażnień niż kwas acetylosalicylowy. Długotrwałe stosowanie dawek ≥30 mg/dobę zwiększa ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, perforacje i owrzodzenia przewodu pokarmowego. Ponadto, piroksykam może wywoływać obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit. Reakcje skórne, w tym ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella, choć rzadkie, stanowią istotne zagrożenie, podobnie jak zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia) i nefropatie (niewydolność nerek, zespół nerczycowy, zapalenie kłębuszków). Występują także objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, aseptyczne zapalenie opon) oraz wątrobowe (żółtaczka, zapalenie wątroby z ryzykiem zgonu).
anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, hiperglikemia, hipoglikemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, osutka polekowa z eozynofilią, piroksykam z β-cyklodekstryną, plamica Henocha-Schoenleina, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glimepiride Aurovitas 4 mg
Glimepiride Aurovitas, stosowany w terapii cukrzycy typu 2, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które są klasyfikowane według częstości występowania. Do rzadkich zaburzeń hematologicznych należą małopłytkowość, leukopenia, erytrocytopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, które zwykle ustępują po przerwaniu leczenia. Ciężka trombocytopenia z liczbą płytek poniżej 10 000/μl oraz plamica małopłytkowa występują z nieznaną częstością i mogą prowadzić do poważnych krwawień. Reakcje nadwrażliwości, w tym leukoklastyczne zapalenie naczyń, mogą mieć przebieg ciężki, z dusznością, spadkiem ciśnienia tętniczego i wstrząsem. Hipoglikemia, choć rzadka, wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalnie ciężki przebieg i trudności w wyrównaniu, a jej częstość zależy od indywidualnych czynników, takich jak dawkowanie i nawyki żywieniowe.
agranulocytoza, cholestaza, cukrzyca, enzym wątrobowy, erytrocytopenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, lek hipoglikemizujący, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy we krwi, stężenie sodu, sulfonamid, trombocytopenia, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oramorph 2 mg/ml
Lek Oramorph, zawierający 2 mg/ml morfiny siarczanu w roztworze doustnym, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na morfinę lub substancje pomocnicze takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216), etanol (96%), glukoza ciekła i sacharoza. Nie należy go stosować w ostrym zatruciu alkoholem, stanach pobudzenia alkoholowego, podejrzeniu niedrożności porażennej jelita, zespole ostrego brzucha, ostrych chorobach wątroby (np. zapaleniu wątroby, porfirii wątrobowej), urazie głowy z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, napadach astmy, ostrej i ciężkiej niedrożności oskrzeli, niewydolności oddechowej lub depresji oddechowej bez możliwości wentylacji mechanicznej oraz podczas stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) i w ciągu 2 tygodni po ich odstawieniu. Morfina przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko depresji oddechowej u płodu lub noworodka oraz zespół abstynencyjny.
W przypadku pacjentów z przewlekłymi chorobami płuc, przewlekłymi chorobami wątroby, nadużywających alkoholu, z ryzykiem niedrożności przewodu pokarmowego, przyjmujących inne leki o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy oraz z zaburzeniami funkcji nerek, stosowanie Oramorph wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i kumulacji metabolitów morfiny. Substancje pomocnicze zawarte w preparacie mogą wywoływać reakcje alergiczne (E 218, E 216), modyfikować działanie leków (etanol) oraz stanowić problem u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi lub cukrzycą (glukoza ciekła, sacharoza). Decyzja o zastosowaniu leku powinna być oparta na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając indywidualną sytuację kliniczną pacjenta oraz możliwe interakcje farmakologiczne.
depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, morfina siarczan, nadwrażliwość, napad astmy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność oskrzeli, nietolerancja fruktozy, niewydolność oddechowa, ostra choroba wątroby, ostre zatrucie alkoholem, ostry brzuch, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, perystaltyka jelitowa, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, porfiria wątrobowa, przewlekła choroba płuc, uraz głowy, wentylacja mechaniczna, zaburzenie funkcji nerek, zapalenie wątroby, zespół abstynencyjny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oriven 37,5 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Oriven w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i nasilenia. Do bardzo często (>1/10) zgłaszanych działań należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się m.in. bezsenność, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia widzenia i zmniejszenie apetytu. Rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, torsade de pointes, kardiomiopatię takotsubo oraz ciężkie reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz agresji, które mogą wystąpić zarówno podczas leczenia, jak i po jego przerwaniu.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nietypowy sen, NMS, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omam, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, poty nocne, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, szum w uszach, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie orgazmu, zaburzenie równowagi, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy błędnikowe, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crestor 20 mg
Rozuwastatyna, składnik leku Crestor, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno w badaniach klinicznych, jak i w doświadczeniach porejestracyjnych. Działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać terapię z ich powodu. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (≥1/100 do <1/10). Do najczęstszych objawów należą bóle mięśni, zaparcia, nudności, bóle głowy oraz zaburzenia snu. Istotne działania niepożądane obejmują miopatię, rabdomiolizę, zwiększone stężenia aminotransferaz wątrobowych, a także proteinurię, której częstość zależy od dawki: poniżej 1% przy dawkach 10-20 mg oraz około 3% przy dawce 40 mg. Wzrost aktywności kinazy kreatynowej powyżej 5 x GGN wymaga przerwania leczenia.
aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, upośledzenie pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beto 200 ZK 190 mg
Beto ZK, zawierający metoprololu bursztynian, jest selektywnym β-adrenolitykiem dostępnym w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach od 25 mg do 200 mg (odpowiednio 23,75 mg do 190 mg metoprololu bursztynianu). Działania niepożądane leku obejmują szeroki zakres objawów, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą układu sercowo-naczyniowego: bradykardia, kołatanie serca, uczucie zimna w kończynach, przejściowe zaostrzenie niewydolności serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, ból w klatce piersiowej oraz rzadko wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego. Często obserwuje się również niedociśnienie ortostatyczne, które w bardzo rzadkich przypadkach może prowadzić do omdlenia, a u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych – martwicę. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują bardzo często zmęczenie oraz często zawroty i bóle głowy, a także zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, zaburzenia koncentracji, senność, bezsenność, koszmary senne, nerwowość, niepokój, zaburzenia pamięci, splątanie, omamy i zmiany osobowości.
blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, duszność wysiłkowa, hipoglikemia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, metoprolol bursztynian, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objaw Raynauda, omdlenie, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uczucie zimna w kończynach, utajona cukrzyca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie stężenia triglicerydów, β-adrenolityk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Excedrin Duo 200 mg + 500 mg
Excedrin Duo to preparat zawierający 500 mg paracetamolu oraz 200 mg ibuprofenu w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z działaniami niepożądanymi obserwowanymi przy monoterapii tymi substancjami. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i obejmują ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę oraz niestrawność. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak wrzody, perforacje przewodu pokarmowego czy krwotoki, które mogą być szczególnie niebezpieczne u osób starszych. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), a także nefrotoksyczność i hepatotoksyczność, zwłaszcza przy przedawkowaniu paracetamolu.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba Leśniowskiego-Crohna, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, paracetamol i ibuprofen, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wrzód trawienny, zaburzenia układu krwiotwórczego, zaostrzenie astmy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asentra 50 mg
Sertralina (Asentra) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla SSRI, z najczęstszym objawem w postaci nudności. W badaniach klinicznych u pacjentów z zespołem lęku społecznego 14% mężczyzn doświadczyło zaburzeń seksualnych, głównie niezdolności do ejakulacji, w porównaniu do 0% w grupie placebo. Działania niepożądane są często zależne od dawki i mają charakter przemijający. Nagłe odstawienie sertraliny może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, mdłości, drżenia i ból głowy, które zwykle ustępują samoistnie, jednak zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U osób starszych istnieje ryzyko hiponatremii, a u dzieci i młodzieży najczęściej obserwowano bóle głowy (22%), bezsenność (21%), nudności (15%) i biegunkę (11%).
akatyzja, anizokoria, bezsenność, bradykardia, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, dystonia, hiperwentylacja, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, krwiomocz, krwotok poporodowy, lęk napadowy, makulopatia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nekroliza naskórka, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, szczękościsk, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia seksualne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół lęku społecznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złamanie kości, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candezek Combi 16 mg + 10 mg
Candezek Combi to lek złożony zawierający kandesartan cyleksetyl oraz amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Nie przeprowadzono odrębnych badań klinicznych dla tego preparatu, a profil bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi kandesartanu są zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia dróg oddechowych, natomiast amlodypina wywołuje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, obrzęki oraz nudności. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1% dla kandesartanu i 3,2% dla placebo, a działania niepożądane miały przeważnie charakter łagodny i przemijający. Ze względu na wpływ kandesartanu na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może wystąpić nieznaczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w osoczu.
agranulocytoza, amlodypina, bradykardia, cholestaza, częstoskurcz komorowy, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, kandesartan cyleksetyl, kreatynina w osoczu, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, przerost dziąseł, rumień wielopostaciowy, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona