Działania niepożądane
Hydroxyurea medac 500 mg

Hydroksykarbamid (Hydroxyurea medac 500 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z głównym ograniczeniem dawkowania wynikającym z zahamowania czynności szpiku kostnego, obserwowanym bardzo często (≥1/10). Do często występujących należą leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość oraz zmniejszenie liczby limfocytów CD4, co jest szczególnie istotne u pacjentów z HIV. Częstość innych działań obejmuje megaloblastozę, nowotwory skóry (rak płaskonabłonkowy i podstawnokomórkowy), neuropatię obwodową, hepatotoksyczność, zapalenie trzustki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także zaburzenia nerek i układu rozrodczego (azoospermia, oligospermia). Warto podkreślić, że megaloblastoza nie reaguje na suplementację kwasem foliowym ani witaminą B, a wtórna białaczka może rozwinąć się u pacjentów z chorobami rozrostowymi szpiku przyjmujących hydroksykarbamid przewlekle, choć związek z leczeniem pozostaje niejasny.

Wprowadzenie do działań niepożądanych hydroksykarbamidu

Hydroksykarbamid, składnik aktywny leku Hydroxyurea medac 500 mg, może powodować szereg działań niepożądanych, których znajomość jest kluczowa dla prawidłowego prowadzenia terapii. Głównym działaniem toksycznym ograniczającym dawkowanie jest zahamowanie czynności szpiku kostnego. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występują często, jednakże rzadko wymagają zmniejszenia dawki czy przerwania leczenia1.

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych

Zgodnie z przyjętą klasyfikacją, częstość działań niepożądanych została opisana według następującego schematu2:

  • Bardzo często: występują u co najmniej 1 na 10 pacjentów (≥1/10)
  • Często: występują u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż u 1 na 10 pacjentów (≥1/100 do <1/10)
  • Niezbyt często: występują u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż u 1 na 100 pacjentów (≥1/1000 do <1/100)
  • Rzadko: występują u co najmniej 1 na 10 000, ale mniej niż u 1 na 1000 pacjentów (≥1/10 000 do <1/1000)
  • Bardzo rzadko: występują rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów (<1/10 000)
  • Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Szczegółowy opis działań niepożądanych według układów i częstości

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często obserwuje się zahamowanie czynności szpiku kostnego, zmniejszenie liczby limfocytów CD4, leukopenię, niedokrwistość oraz małopłytkowość3. Często występuje megaloblastoza, która nie reaguje na leczenie kwasem foliowym czy witaminą B4. Z nieznaną częstością raportowano niedokrwistość hemolityczną5.

Nowotwory łagodne i złośliwe

Często obserwuje się raka skóry, w tym raka płaskonabłonkowego i raka podstawnokomórkowego6. U pacjentów przyjmujących przewlekle hydroksykarbamid w chorobach rozrostowych szpiku, takich jak czerwienica prawdziwa i samoistna nadpłytkowość, może się rozwinąć wtórna białaczka. Związek z leczeniem lub chorobą podstawową pozostaje aktualnie nieznany7.

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często występują: zapalenie trzustki, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej, uczucie dyskomfortu w żołądku, niestrawność, ból brzucha oraz melena8. Zgłaszano przypadki zapalenia trzustki (zakończonego oraz nie zakończonego zgonem) u pacjentów zarażonych HIV, którzy otrzymywali hydroksykarbamid w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi, zwłaszcza z dydanozyną w połączeniu ze stawudyną9.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często obserwuje się hepatotoksyczność, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, cholestazę oraz zapalenie wątroby10. Niezbyt często dochodzi do zwiększenia stężenia bilirubiny11. Hepatotoksyczność zgłaszano również u pacjentów zakażonych HIV otrzymujących hydroksykarbamid w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi12.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często występują owrzodzenia skóry (zwłaszcza owrzodzenia nóg), zapalenie naczyń krwionośnych skóry, świąd, fioletowe grudki, zmiany skórne podobne do zapalenia skórno-mięśniowego, łysienie, wysypka grudkowo-plamkowa, łuszczenie się skóry, zanik skóry, rumień (np. rumień twarzy, rumień akralny), przebarwienia skórne, zaburzenia paznokci (np. pigmentacja paznokci, zanik paznokci)13. Niezbyt często obserwuje się rogowacenie słoneczne14. Bardzo rzadko notuje się toczeń rumieniowaty układowy i skórny15. Z nieznaną częstością raportowana jest suchość skóry16.

Zaburzenia układu nerwowego

Często występują neuropatia obwodowa, senność, zaburzenia neurologiczne, w tym bóle głowy, zawroty głowy i drgawki17. Zgłaszano przypadki ciężkiej neuropatii obwodowej u pacjentów zarażonych HIV, którzy otrzymywali hydroksykarbamid w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi18.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często obserwuje się zwłóknienie płuc, obrzęk płuc, ostre reakcje płucne w postaci rozlanych nacieków płucnych, gorączkę i duszność19. Z nieznaną częstością raportowane są choroby śródmiąższowe płuc, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, kaszel20.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Bardzo często występują bolesne oddawanie moczu, przejściowe zaburzenie czynności kanalików nerkowych z towarzyszącym zwiększeniem stężenia kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny w surowicy21. Bardzo rzadko notuje się zaburzenia czynności nerek22.

Pozostałe zaburzenia

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: rzadko – zgorzel23.

Zaburzenia układu immunologicznego: rzadko – reakcje nadwrażliwości24.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: bardzo często – brak łaknienia25; rzadko – zespół rozpadu guza26; częstość nieznana – hiperkaliemia27.

Zaburzenia psychiczne: często – omamy, dezorientacja28.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: bardzo często – azoospermia, oligospermia29.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: bardzo często – gorączka polekowa, astenia, dreszcze, złe samopoczucie30.

Tabela działań niepożądanych hydroksykarbamidu według częstości występowania

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis/Komentarz
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zahamowanie czynności szpiku kostnego Bardzo często Główne działanie toksyczne ograniczające dawkowanie
Zmniejszenie liczby limfocytów CD4 Bardzo często Istotne u pacjentów z HIV
Leukocytopenia, niedokrwistość, małopłytkowość Bardzo często Wymaga monitorowania morfologii
Megaloblastoza Często Nie reaguje na leczenie kwasem foliowym czy witaminą B
Niedokrwistość hemolityczna Częstość nieznana Wymaga natychmiastowej interwencji
Nowotwory łagodne i złośliwe Rak skóry (płaskonabłonkowy, podstawnokomórkowy) Często Wymaga regularnej kontroli dermatologicznej
Wtórna białaczka Częstość nieznana U pacjentów przyjmujących przewlekle hydroksykarbamid w chorobach rozrostowych szpiku
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zgorzel Rzadko Może wymagać interwencji chirurgicznej
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja nadwrażliwości Rzadko Może wymagać natychmiastowego przerwania leczenia
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Brak łaknienia Bardzo często Może prowadzić do wyniszczenia
Zespół rozpadu guza Rzadko Wymaga monitorowania parametrów biochemicznych
Hiperkaliemia Częstość nieznana Wymaga kontroli poziomu elektrolitów
Zaburzenia psychiczne Omamy, dezorientacja Często Może wymagać modyfikacji dawki
Zaburzenia układu nerwowego Neuropatia obwodowa Często Ciężka neuropatia raportowana u pacjentów z HIV
Senność, zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, drgawki) Często Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów
Zaburzenia układu oddechowego Zwłóknienie płuc, obrzęk płuc, ostre reakcje płucne Często Może manifestować się jako rozlane nacieki płucne, gorączka i duszność
Choroby śródmiąższowe płuc, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych, kaszel Częstość nieznana Wymaga kontroli radiologicznej
Zaburzenia żołądka i jelit Zapalenie trzustki Bardzo często Raportowano przypadki zakończone zgonem, zwłaszcza u pacjentów z HIV
Nudności Bardzo często Rzadko wymaga przerwania leczenia
Wymioty Bardzo często Rzadko wymaga przerwania leczenia
Biegunka Bardzo często Może prowadzić do odwodnienia
Zaparcia Bardzo często Wymaga odpowiedniej podaży płynów
Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Bardzo często Może utrudniać przyjmowanie pokarmów
Zapalenie błony śluzowej Bardzo często Wymaga leczenia miejscowego
Uczucie dyskomfortu w żołądku Bardzo często Zaleca się przyjmowanie leku z posiłkiem
Niestrawność Bardzo często Może wymagać leczenia objawowego
Ból brzucha, melena Bardzo często Melena wymaga dalszej diagnostyki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Hepatotoksyczność, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Często Wymaga monitorowania parametrów wątrobowych
Cholestaza, zapalenie wątroby Często Może wymagać modyfikacji dawki
Zwiększenie stężenia bilirubiny Niezbyt często Wymaga kontroli parametrów wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Owrzodzenia skóry (zwłaszcza nóg), zapalenie naczyń krwionośnych skóry, świąd, fioletowe grudki, zmiany skórne, łysienie Bardzo często Owrzodzenia nóg mogą być trudne do wyleczenia
Rogowacenie słoneczne Niezbyt często Wymaga ochrony przed ekspozycją na słońce
Toczeń rumieniowaty układowy i skórny Bardzo rzadko Wymaga natychmiastowego przerwania leczenia
Suchość skóry Częstość nieznana Wymaga odpowiedniego nawilżania
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bolesne oddawanie moczu, przejściowe zaburzenie czynności kanalików nerkowych Bardzo często Z towarzyszącym zwiększeniem stężenia kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny
Zaburzenie czynności nerek Bardzo rzadko Wymaga monitorowania parametrów nerkowych
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Azoospermia, oligospermia Bardzo często Może być nieodwracalne, należy rozważyć krioprezerwację nasienia
Zaburzenia ogólne Gorączka polekowa, astenia, dreszcze, złe samopoczucie Bardzo często Może wymagać leczenia objawowego

Specjalne uwagi kliniczne

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów zarażonych HIV, u których zgłaszano przypadki zapalenia trzustki (zakończonego oraz nie zakończonego zgonem), hepatotoksyczności oraz ciężkiej neuropatii obwodowej, gdy otrzymywali hydroksykarbamid w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi, zwłaszcza z dydanozyną w połączeniu ze stawudyną31.

U pacjentów przyjmujących przewlekle hydroksykarbamid w chorobach rozrostowych szpiku, takich jak czerwienica prawdziwa i samoistna nadpłytkowość, może się rozwinąć wtórna białaczka. Na chwilę obecną nie można jednoznacznie określić, czy jest to związane z leczeniem hydroksykarbamidem czy wynika z przebiegu choroby podstawowej32.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl