Działania niepożądane
Hydroxyurea medac 500 mg
Hydroksykarbamid (Hydroxyurea medac 500 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z głównym ograniczeniem dawkowania wynikającym z zahamowania czynności szpiku kostnego, obserwowanym bardzo często (≥1/10). Do często występujących należą leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość oraz zmniejszenie liczby limfocytów CD4, co jest szczególnie istotne u pacjentów z HIV. Częstość innych działań obejmuje megaloblastozę, nowotwory skóry (rak płaskonabłonkowy i podstawnokomórkowy), neuropatię obwodową, hepatotoksyczność, zapalenie trzustki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także zaburzenia nerek i układu rozrodczego (azoospermia, oligospermia). Warto podkreślić, że megaloblastoza nie reaguje na suplementację kwasem foliowym ani witaminą B, a wtórna białaczka może rozwinąć się u pacjentów z chorobami rozrostowymi szpiku przyjmujących hydroksykarbamid przewlekle, choć związek z leczeniem pozostaje niejasny.
- Wprowadzenie do działań niepożądanych hydroksykarbamidu
- Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych
- Szczegółowy opis działań niepożądanych według układów i częstości
- Zaburzenia krwi i układu chłonnego
- Nowotwory łagodne i złośliwe
- Zaburzenia żołądka i jelit
- Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
- Zaburzenia układu nerwowego
- Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
- Zaburzenia nerek i dróg moczowych
- Pozostałe zaburzenia
- Tabela działań niepożądanych hydroksykarbamidu według częstości występowania
- Specjalne uwagi kliniczne
Wprowadzenie do działań niepożądanych hydroksykarbamidu
Hydroksykarbamid, składnik aktywny leku Hydroxyurea medac 500 mg, może powodować szereg działań niepożądanych, których znajomość jest kluczowa dla prawidłowego prowadzenia terapii. Głównym działaniem toksycznym ograniczającym dawkowanie jest zahamowanie czynności szpiku kostnego. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występują często, jednakże rzadko wymagają zmniejszenia dawki czy przerwania leczenia1.
Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych
Zgodnie z przyjętą klasyfikacją, częstość działań niepożądanych została opisana według następującego schematu2:
- Bardzo często: występują u co najmniej 1 na 10 pacjentów (≥1/10)
- Często: występują u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż u 1 na 10 pacjentów (≥1/100 do <1/10)
- Niezbyt często: występują u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż u 1 na 100 pacjentów (≥1/1000 do <1/100)
- Rzadko: występują u co najmniej 1 na 10 000, ale mniej niż u 1 na 1000 pacjentów (≥1/10 000 do <1/1000)
- Bardzo rzadko: występują rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów (<1/10 000)
- Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Szczegółowy opis działań niepożądanych według układów i częstości
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często obserwuje się zahamowanie czynności szpiku kostnego, zmniejszenie liczby limfocytów CD4, leukopenię, niedokrwistość oraz małopłytkowość3. Często występuje megaloblastoza, która nie reaguje na leczenie kwasem foliowym czy witaminą B4. Z nieznaną częstością raportowano niedokrwistość hemolityczną5.
Nowotwory łagodne i złośliwe
Często obserwuje się raka skóry, w tym raka płaskonabłonkowego i raka podstawnokomórkowego6. U pacjentów przyjmujących przewlekle hydroksykarbamid w chorobach rozrostowych szpiku, takich jak czerwienica prawdziwa i samoistna nadpłytkowość, może się rozwinąć wtórna białaczka. Związek z leczeniem lub chorobą podstawową pozostaje aktualnie nieznany7.
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często występują: zapalenie trzustki, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej, uczucie dyskomfortu w żołądku, niestrawność, ból brzucha oraz melena8. Zgłaszano przypadki zapalenia trzustki (zakończonego oraz nie zakończonego zgonem) u pacjentów zarażonych HIV, którzy otrzymywali hydroksykarbamid w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi, zwłaszcza z dydanozyną w połączeniu ze stawudyną9.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często obserwuje się hepatotoksyczność, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, cholestazę oraz zapalenie wątroby10. Niezbyt często dochodzi do zwiększenia stężenia bilirubiny11. Hepatotoksyczność zgłaszano również u pacjentów zakażonych HIV otrzymujących hydroksykarbamid w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi12.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często występują owrzodzenia skóry (zwłaszcza owrzodzenia nóg), zapalenie naczyń krwionośnych skóry, świąd, fioletowe grudki, zmiany skórne podobne do zapalenia skórno-mięśniowego, łysienie, wysypka grudkowo-plamkowa, łuszczenie się skóry, zanik skóry, rumień (np. rumień twarzy, rumień akralny), przebarwienia skórne, zaburzenia paznokci (np. pigmentacja paznokci, zanik paznokci)13. Niezbyt często obserwuje się rogowacenie słoneczne14. Bardzo rzadko notuje się toczeń rumieniowaty układowy i skórny15. Z nieznaną częstością raportowana jest suchość skóry16.
Zaburzenia układu nerwowego
Często występują neuropatia obwodowa, senność, zaburzenia neurologiczne, w tym bóle głowy, zawroty głowy i drgawki17. Zgłaszano przypadki ciężkiej neuropatii obwodowej u pacjentów zarażonych HIV, którzy otrzymywali hydroksykarbamid w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi18.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często obserwuje się zwłóknienie płuc, obrzęk płuc, ostre reakcje płucne w postaci rozlanych nacieków płucnych, gorączkę i duszność19. Z nieznaną częstością raportowane są choroby śródmiąższowe płuc, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, kaszel20.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bardzo często występują bolesne oddawanie moczu, przejściowe zaburzenie czynności kanalików nerkowych z towarzyszącym zwiększeniem stężenia kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny w surowicy21. Bardzo rzadko notuje się zaburzenia czynności nerek22.
Pozostałe zaburzenia
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: rzadko – zgorzel23.
Zaburzenia układu immunologicznego: rzadko – reakcje nadwrażliwości24.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: bardzo często – brak łaknienia25; rzadko – zespół rozpadu guza26; częstość nieznana – hiperkaliemia27.
Zaburzenia psychiczne: często – omamy, dezorientacja28.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: bardzo często – azoospermia, oligospermia29.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: bardzo często – gorączka polekowa, astenia, dreszcze, złe samopoczucie30.
Tabela działań niepożądanych hydroksykarbamidu według częstości występowania
| Klasyfikacja układów i narządów | Działanie niepożądane | Częstość występowania | Opis/Komentarz |
|---|---|---|---|
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Zahamowanie czynności szpiku kostnego | Bardzo często | Główne działanie toksyczne ograniczające dawkowanie |
| Zmniejszenie liczby limfocytów CD4 | Bardzo często | Istotne u pacjentów z HIV | |
| Leukocytopenia, niedokrwistość, małopłytkowość | Bardzo często | Wymaga monitorowania morfologii | |
| Megaloblastoza | Często | Nie reaguje na leczenie kwasem foliowym czy witaminą B | |
| Niedokrwistość hemolityczna | Częstość nieznana | Wymaga natychmiastowej interwencji | |
| Nowotwory łagodne i złośliwe | Rak skóry (płaskonabłonkowy, podstawnokomórkowy) | Często | Wymaga regularnej kontroli dermatologicznej |
| Wtórna białaczka | Częstość nieznana | U pacjentów przyjmujących przewlekle hydroksykarbamid w chorobach rozrostowych szpiku | |
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Zgorzel | Rzadko | Może wymagać interwencji chirurgicznej |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Reakcja nadwrażliwości | Rzadko | Może wymagać natychmiastowego przerwania leczenia |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Brak łaknienia | Bardzo często | Może prowadzić do wyniszczenia |
| Zespół rozpadu guza | Rzadko | Wymaga monitorowania parametrów biochemicznych | |
| Hiperkaliemia | Częstość nieznana | Wymaga kontroli poziomu elektrolitów | |
| Zaburzenia psychiczne | Omamy, dezorientacja | Często | Może wymagać modyfikacji dawki |
| Zaburzenia układu nerwowego | Neuropatia obwodowa | Często | Ciężka neuropatia raportowana u pacjentów z HIV |
| Senność, zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, drgawki) | Często | Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów | |
| Zaburzenia układu oddechowego | Zwłóknienie płuc, obrzęk płuc, ostre reakcje płucne | Często | Może manifestować się jako rozlane nacieki płucne, gorączka i duszność |
| Choroby śródmiąższowe płuc, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych, kaszel | Częstość nieznana | Wymaga kontroli radiologicznej | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Zapalenie trzustki | Bardzo często | Raportowano przypadki zakończone zgonem, zwłaszcza u pacjentów z HIV |
| Nudności | Bardzo często | Rzadko wymaga przerwania leczenia | |
| Wymioty | Bardzo często | Rzadko wymaga przerwania leczenia | |
| Biegunka | Bardzo często | Może prowadzić do odwodnienia | |
| Zaparcia | Bardzo często | Wymaga odpowiedniej podaży płynów | |
| Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej | Bardzo często | Może utrudniać przyjmowanie pokarmów | |
| Zapalenie błony śluzowej | Bardzo często | Wymaga leczenia miejscowego | |
| Uczucie dyskomfortu w żołądku | Bardzo często | Zaleca się przyjmowanie leku z posiłkiem | |
| Niestrawność | Bardzo często | Może wymagać leczenia objawowego | |
| Ból brzucha, melena | Bardzo często | Melena wymaga dalszej diagnostyki | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Hepatotoksyczność, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych | Często | Wymaga monitorowania parametrów wątrobowych |
| Cholestaza, zapalenie wątroby | Często | Może wymagać modyfikacji dawki | |
| Zwiększenie stężenia bilirubiny | Niezbyt często | Wymaga kontroli parametrów wątrobowych | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Owrzodzenia skóry (zwłaszcza nóg), zapalenie naczyń krwionośnych skóry, świąd, fioletowe grudki, zmiany skórne, łysienie | Bardzo często | Owrzodzenia nóg mogą być trudne do wyleczenia |
| Rogowacenie słoneczne | Niezbyt często | Wymaga ochrony przed ekspozycją na słońce | |
| Toczeń rumieniowaty układowy i skórny | Bardzo rzadko | Wymaga natychmiastowego przerwania leczenia | |
| Suchość skóry | Częstość nieznana | Wymaga odpowiedniego nawilżania | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Bolesne oddawanie moczu, przejściowe zaburzenie czynności kanalików nerkowych | Bardzo często | Z towarzyszącym zwiększeniem stężenia kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny |
| Zaburzenie czynności nerek | Bardzo rzadko | Wymaga monitorowania parametrów nerkowych | |
| Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | Azoospermia, oligospermia | Bardzo często | Może być nieodwracalne, należy rozważyć krioprezerwację nasienia |
| Zaburzenia ogólne | Gorączka polekowa, astenia, dreszcze, złe samopoczucie | Bardzo często | Może wymagać leczenia objawowego |
Specjalne uwagi kliniczne
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów zarażonych HIV, u których zgłaszano przypadki zapalenia trzustki (zakończonego oraz nie zakończonego zgonem), hepatotoksyczności oraz ciężkiej neuropatii obwodowej, gdy otrzymywali hydroksykarbamid w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi, zwłaszcza z dydanozyną w połączeniu ze stawudyną31.
U pacjentów przyjmujących przewlekle hydroksykarbamid w chorobach rozrostowych szpiku, takich jak czerwienica prawdziwa i samoistna nadpłytkowość, może się rozwinąć wtórna białaczka. Na chwilę obecną nie można jednoznacznie określić, czy jest to związane z leczeniem hydroksykarbamidem czy wynika z przebiegu choroby podstawowej32.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania