zapalenie wątroby
Zapalenie wątroby (hepatitis) to stan zapalny tkanki wątrobowej, który może być wywołany przez czynniki infekcyjne, toksyczne, autoimmunologiczne lub metaboliczne. Najczęstszymi przyczynami są wirusy hepatotropowe (HAV, HBV, HCV, HDV, HEV), ale zapalenie może być również spowodowane przez alkohol, leki, toksyny, choroby autoimmunologiczne czy zaburzenia metaboliczne.
Objawy zapalenia wątroby mogą obejmować zmęczenie, żółtaczkę, ból brzucha (szczególnie w prawym podżebrzu), nudności, wymioty, utratę apetytu, ciemny mocz i jasny stolec. Wiele przypadków przebiega jednak bezobjawowo lub skąpoobjawowo, co utrudnia wczesną diagnostykę i może prowadzić do przewlekłego zapalenia wątroby.
Diagnostyka zapalenia wątroby obejmuje badania biochemiczne (AlAT, AspAT, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina), serologiczne (markery wirusowe), obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby. Leczenie zależy od etiologii – może obejmować leczenie przeciwwirusowe, immunosupresyjne, odstawienie czynnika uszkadzającego lub leczenie objawowe.
Przewlekłe zapalenie wątroby, nieleczone lub oporne na terapię, może prowadzić do włóknienia, marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego (HCC). Profilaktyka obejmuje szczepienia (przeciwko HAV i HBV), unikanie ryzykownych zachowań, odpowiedzialną konsumpcję alkoholu oraz monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów przyjmujących hepatotoksyczne leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fingolimod – Przeciwwskazania stosowania
Fingolimod, stosowany w dawkach 0,5 mg i 0,25 mg w terapii stwardnienia rozsianego, jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, aktywnymi zakażeniami (w tym przewlekłymi jak zapalenie wątroby czy gruźlica), aktywnymi złośliwymi nowotworami oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Ponadto, nie powinien być stosowany u osób z poważnymi incydentami sercowo-naczyniowymi w ciągu ostatnich 6 miesięcy (np. zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar, zaostrzenie niewydolności serca klasy III/IV wg NYHA) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, w tym blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego bez rozrusznika oraz odstępem QTc ≥ 500 ms. Przeciwwskazaniem jest także ciąża oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym.
antagonista wapnia, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, fingolimod, gruźlica, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, obrzęk plamki żółtej, odstęp QTc, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, przejściowy atak niedokrwienny, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, udar, wirus JC, wirus półpaśca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vetira 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Vetira dostępnego w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 3416 pacjentów w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥10%), senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy. Zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość i leukopenia, występują niezbyt często (≥0,1% do <1%), a poważniejsze, jak pancytopenia czy agranulocytoza, są rzadkie (≥0,01% do <0,1%). Wśród działań niepożądanych psychicznych często obserwuje się depresję, agresję, lęk i bezsenność, natomiast rzadziej poważne zaburzenia psychotyczne i samobójstwa. Neurologiczne działania niepożądane, takie jak drgawki, zaburzenia równowagi i zawroty głowy, występują często (≥1% do <10%), a encefalopatia i zaostrzenie napadów padaczkowych są rzadkie. Warto zwrócić uwagę na specyficzne reakcje alergiczne, w tym zespół DRESS i anafilaksję, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
anafilaksja, ataksja, ból głowy, choreoatetoza, drgawki, drżenie, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, funkcje behawioralne, funkcje poznawcze, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad padaczkowy, napad paniki, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, splątanie, topiramat, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxepilax
Oxepilax (okskarbazepina) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym natychmiastowych (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy) oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i rumień wielopostaciowy. Reakcje te mogą wystąpić zarówno u pacjentów z nadwrażliwością na karbamazepinę (ryzyko krzyżowe 25-30%), jak i bez niej, a średni czas ich pojawienia się to około 19 dni od rozpoczęcia terapii. U pacjentów pochodzenia azjatyckiego, zwłaszcza z allelem HLA-B*1502 (około 10% populacji Han i Tajów), istnieje zwiększone ryzyko ciężkich reakcji skórnych, co uzasadnia genotypowanie przed leczeniem. Podobnie, obecność allelu HLA-A*3101 u osób europejskiego i japońskiego pochodzenia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem reakcji skórnych. W przypadku wystąpienia reakcji skórnej lub nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać leczenie i rozważyć alternatywną terapię przeciwpadaczkową.
agranulocytoza, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, anafilaksja, działanie uspokajające, hiponatremia, hormonalny środek antykoncepcyjny, myśli samobójcze, nasilenie napadu padaczkowego, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, okskarbazepina, pancytopenia, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości klasy I, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia serca, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symglic 1 mg
Stosowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Symglic 1 mg, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się trombocytopenię, leukopenię, granulocytopenię, agranulocytozę, erytropenię, niedokrwistość hemolityczną oraz pancytopenię, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Ciężka małopłytkowość z liczbą płytek krwi poniżej 10 000/μl oraz plamica małopłytkowa występują z częstością nieznaną i stanowią poważne zagrożenie ze względu na ryzyko krwawień. Hipoglikemia, choć rzadka, może mieć nagły i ciężki przebieg, zależny od indywidualnych czynników takich jak nawyki żywieniowe i dawkowanie. Ponadto, bardzo rzadko występują reakcje alergiczne, w tym alergiczne zapalenie naczyń oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego. Zaburzenia widzenia są przejściowe i pojawiają się głównie na początku terapii, związane ze zmianami stężenia glukozy we krwi.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, cholestaza, ciężka małopłytkowość, enzymy wątrobowe, epizod hipoglikemiczny, erytropenia, fotowrażliwość, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość skórna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia widzenia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vermox 100 mg
Przedawkowanie mebendazolu, substancji czynnej leku Vermox (100 mg/tabletka), może prowadzić do objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak napadowe skurcze brzucha, nudności, wymioty oraz biegunka. W przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek obserwowano rzadko poważniejsze powikłania, w tym przemijające zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby z podwyższonymi parametrami wątrobowymi), zapalenie kłębuszkowe nerek manifestujące się białkomoczem i krwinkomoczem oraz neutropenię zwiększającą ryzyko infekcji. Zalecane dawkowanie Vermoxu nie powinno przekraczać trzech dni, co minimalizuje ryzyko toksyczności i powikłań.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból prawego podżebrza, funkcje nerek, funkcje wątroby, kłębuszki nerkowe, krwinkomocz, leczenie objawowe, mebendazol, neutrofile, neutropenia, nudności, objawy niepożądane, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, skurcze jamy brzusznej, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa Fast Kids 0,5 mg/ml
Desloratadyna, substancja czynna leku Hitaxa Fast Kids, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami klinicznymi w populacji pediatrycznej (6 miesięcy–17 lat) oraz dorosłych. W badaniach u dzieci 2-11 lat częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo, natomiast u niemowląt (6-23 miesiące) najczęściej obserwowano biegunkę (3,7%), gorączkę (2,3%) i bezsenność (2,3%). U młodzieży 12-17 lat najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9% vs. 6,9% placebo). Istotnym sygnałem bezpieczeństwa jest zwiększona częstość nowych napadów drgawkowych u dzieci 0-4 lat (wzrost o 37,5 na 100 000 osobolat; 95% CI 10,5-64,5) oraz 5-19 lat (wzrost o 11,3 na 100 000 osobolat; 95% CI 2,3-20,2). U dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, najczęściej zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) i bóle głowy (0,6%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, badanie kliniczne, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, desloratadyna, drgawka, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omam, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość oczu, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Amsidyl 75 mg/1,5 ml
Amsakryna, jako lek cytotoksyczny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Farmakodynamicznie, amsakryna osłabia odpowiedź immunologiczną na szczepionki przeciw grypie i pneumokokom oraz jest przeciwwskazana z żywymi szczepionkami ze względu na ryzyko rozwoju chorób zakaźnych u pacjentów immunosupresyjnych. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami cytotoksycznymi zwiększa ryzyko mielosupresji, kardiotoksyczności i hepatotoksyczności, co wymaga ścisłego monitorowania. Ponadto, amsakryna może nasilać toksyczność leków hepatotoksycznych, kardiotoksycznych oraz przeciwpłytkowych i przeciwzakrzepowych, zwiększając ryzyko krwawień i zaburzeń rytmu serca. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii ze względu na potencjalne nasilenie hepatotoksyczności, neurotoksyczności, kardiotoksyczności oraz ryzyka krwawień.
amsakryna, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwpłytkowe, induktor enzymów, inhibitor enzymów, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, lek hepatotoksyczny, lek kardiotoksyczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mielosupresja, napad padaczkowy typu grand mal, niewydolność wątroby, szczepionka przeciw pneumokokom, szczepionka żywa, toksyczność wątrobowa, trombocytopenia, układ odpornościowy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma, zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa wynikającym z działania obu substancji. Mimo braku odrębnych badań klinicznych dla tego połączenia, wykazano biorównoważność z jednoczesnym podawaniem obu leków osobno. Najważniejsze działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości oraz ryzyko hipoglikemii, szczególnie wysokie przy terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliną (10,9%). Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i częstości występowania, z najczęstszymi objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty) oraz reakcjami skórnymi i immunologicznymi o częstości nieznanej. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR ≥30 i <50 mL/min/1,73 m²), częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, a zapalenie trzustki wystąpiło u 0,3% pacjentów na sytagliptynie versus 0,2% w grupie kontrolnej.
artropatia, badanie TECOS, biorównoważność, ciężkie działanie niepożądane, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna i metformina chlorowodorek, trombocytopenia, układ pokarmowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atofab 25 mg
Atomoksetyna, substancja czynna leku Atofab, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które różnią się w zależności od grupy wiekowej. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), przy czym działania te są zazwyczaj przejściowe i rzadko prowadzą do przerwania terapii (częstość rezygnacji odpowiednio 0,1%, 0,2% i 0,0%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia (14,9%), nudności (26,7%), suchość w jamie ustnej (18,4%), ból głowy (16,3%) oraz bezsenność (11,3%), z przewagą nasilenia łagodnego do umiarkowanego. Istotne jest monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%). U pacjentów z wolno metabolizującym enzymem CYP2D6 obserwuje się większe zmniejszenie masy ciała (średnio 1,1 kg) w porównaniu do osób z prawidłowym metabolizmem (0,6 kg).
anoreksja, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, drażliwość, drgawki, drżenie, dyskineza, dyspepsja, dysuria, enzym CYP2D6, hiperhidroza, kołatanie serca, letarg, mydriaza, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, objaw Raynauda, obniżenie progu drgawkowego, omdlenie, opóźniony orgazm, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, priapizm, reakcja alergiczna, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Famotydyna – Działania niepożądane
Famotydyna, antagonista receptorów histaminowych H2, jest szeroko stosowana w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z klasyfikacją od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich, należą zaburzenia hematologiczne takie jak pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i neutropenia, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, również występują bardzo rzadko, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią alergii. Często obserwuje się bóle głowy i zawroty głowy, a niezbyt często anoreksję, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje zwiększone ryzyko napadów padaczkowych typu grand mal oraz wydłużenia odcinka QT, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania parametrów nerkowych i kardiologicznych.
agranulocytoza, anafilaksja, anoreksja, antagonista receptorów histaminowych H₂, blok przedsionkowo-komorowy, choroby wątroby, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, famotydyna, ginekomastia, kwas żołądkowy, leukopenia, morfologia krwi, napad padaczkowy typu grand mal, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia psychiczne, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Ampicylina – Działania niepożądane
Ampicylina, jako antybiotyk beta-laktamowy o szerokim spektrum działania, wykazuje liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne (wysypka, świąd – często, ≥1/100 do <1/10) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (często, ≥1/100 do <1/10), nudności i wymioty (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Istotne są również reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (niezbyt często) i wstrząs anafilaktyczny (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (rzadko), stanowią zagrożenie życia. Dodatkowo, ampicylina może indukować zaburzenia hematologiczne (np. agranulocytoza, neutropenia, małopłytkowość – niezbyt często) oraz poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (rzadko), wywołane zakażeniem Clostridioides difficile, które może prowadzić do ciężkich powikłań i wymaga natychmiastowego leczenia metronidazolem lub wankomycyną doustnie.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie nerek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, cholestaza, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, eozynofilia, hiperbilirubinemia, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, mononukleoza zakaźna, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Verospiron 50 mg
Spironolakton, zawarty w leku Verospiron, wykazuje działania niepożądane wynikające z antagonizmu względem aldosteronu oraz działania antyandrogennego. Najczęściej obserwowane efekty obejmują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak ginekomastia u mężczyzn i zaburzenia miesiączkowania u kobiet, oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hiperkaliemię i hiponatremię. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcje skórne od łagodnych (wysypka, świąd) do ciężkich (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) również są istotne klinicznie. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z podziałem na kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000) oraz nieznaną.
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, antagonizm aldosteronu, bezpłodność, działanie antyandrogenne, eozynofilia, ginekomastia, gorączka polekowa, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hiponatremia, hirsutyzm, klasyfikacja MedDRA, kwasica hiperchloremiczna, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, osteomalacja, ostra niewydolność nerek, plamica, porfiria, spironolakton, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia wątroby, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascovir 200 mg
Analiza działań niepożądanych leku Hascovir (acyklowir 200 mg i 400 mg) wykazała, że najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy) oraz układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) z częstością występowania 1/100 do <1/10. Często występują również objawy ogólne, takie jak zmęczenie i gorączka. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano poważne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), reakcje anafilaktyczne, ciężkie zaburzenia neurologiczne (pobudzenie, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, śpiączka), zapalenie wątroby, żółtaczkę, obrzęk naczynioruchowy oraz ostrą niewydolność nerek. Niezbyt często (1/1000 do <1/100) obserwowano przemijające podwyższenie bilirubiny i enzymów wątrobowych oraz pokrzywkę i przyspieszone wypadanie włosów, choć związek tego ostatniego z acyklowirem jest wątpliwy.
acyklowir, biegunka, ból brzucha, ból głowy, drgawka, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, Hascovir, hiperbilirubinemia, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie mowy, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aribit ODT 15 mg
Aribit ODT zawierający arypiprazol w dawce 15 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania to akatyzja oraz nudności, występujące u ponad 3% pacjentów w badaniach klinicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne zaburzenia metaboliczne, takie jak rozwój cukrzycy, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna oraz kwasica ketonowa, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Ponadto, często występują zaburzenia neurologiczne (akatyzja, drżenie mięśniowe, zaburzenia pozapiramidowe), psychiatryczne (myśli i próby samobójcze), hematologiczne (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy. Należy również monitorować objawy ze strony układu oddechowego (skurcz krtani, zachłystowe zapalenie płuc) oraz wątroby (niewydolność, zapalenie, żółtaczka).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, drżenie mięśniowe, dysfagia, fotofobia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, myśli samobójcze, neutropenia, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójne widzenie, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, sedacja, skurcz krtani, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenia pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vetira 100 mg/ml
Produkt leczniczy Vetira zawierający lewetyracetam (100 mg/ml, roztwór doustny) wykazuje profil bezpieczeństwa spójny we wszystkich grupach wiekowych i wskazaniach w leczeniu padaczki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Analiza danych z 3416 pacjentów z badań klinicznych kontrolowanych placebo oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu pozwoliła na klasyfikację działań niepożądanych według układów narządów i częstości występowania (bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000). Szczególną uwagę zwraca występowanie małopłytkowości, leukopenii, pancytopenii, encefalopatii, a także zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, agresja, lęk czy myśli samobójcze. U pacjentów japońskich odnotowano wyższą częstość rabdomiolizy i wzrostu aktywności fosfokinazy kreatynowej.
agranulocytoza, anafilaksja, badanie elektrokardiograficzne, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, kontrola placebo, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad częściowy, napad padaczkowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, podwójne widzenie, rabdomioliza, roztwór doustny, rumień wielopostaciowy, topiramat, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie koordynacji ruchów, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceclor 375 mg/5 ml
CECLOR, zawierający cefaklor w stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml w postaci granulatu do zawiesiny doustnej, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowaną reakcją jest biegunka, rzadko wymagająca przerwania terapii. Inne objawy ze strony przewodu pokarmowego to nudności, wymioty oraz zapalenie jelita grubego, w tym sporadyczne rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Reakcje uczuleniowe obejmują wysypkę odropodobną, świąd, pokrzywkę oraz objawy podobne do choroby posurowiczej, które częściej występują u dzieci i manifestują się rumieniem wielopostaciowym, zapaleniem stawów i gorączką. Rzadkie, ale poważne reakcje to zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórkowa oraz anafilaksja, szczególnie u pacjentów z uczuleniem na penicyliny.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, cefaklor, choroba posurowicza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kandydoza, kortykosteroid, leukopenia, limfocytoza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, preparat antyhistaminowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórkowa, trombocytopenia, wysypka odropodobna, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amaryl 2 2 mg
Produkt leczniczy Amaryl (glimepiryd) stosowany w terapii cukrzycy może wywoływać liczne działania niepożądane, obejmujące zaburzenia hematologiczne takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia, z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000). Zgłaszano również ciężką trombocytopenię z liczbą płytek poniżej 10 000/μl oraz plamicę małopłytkową (częstość nieznana). Hipoglikemia, o częstości rzadkiej, może mieć nagły i ciężki przebieg, z ryzykiem przedłużenia okresu hipoglikemii, co stanowi istotne zagrożenie dla życia pacjenta. Inne działania niepożądane to przemijające zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie i niewydolność wątroby), reakcje nadwrażliwości skórnej oraz przyrost masy ciała.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, cholestaza, ciężka trombocytopenia, cukrzyca, enzymy wątrobowe, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukocyty, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, płytki krwi, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopidogrel MSN 75 mg
Klopidogrel został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 44 000 pacjentów, z czego ponad 12 000 leczono przez ≥1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, szczególnie w pierwszym miesiącu terapii. W badaniu CAPRIE częstość krwawień wynosiła 9,3%, z podobnym odsetkiem ciężkich krwawień jak w grupie ASA. Terapia skojarzona klopidogrel + ASA zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza jeśli leczenie nie jest przerwane ≥5 dni przed zabiegiem chirurgicznym (9,6% vs 6,3%). W badaniu ACTIVE-A odsetek poważnych krwawień wyniósł 6,7% w grupie klopidogrel + ASA vs 4,3% w grupie placebo + ASA, z dominującą lokalizacją pozaczaszkową (głównie przewód pokarmowy: 3,5% vs 1,8%). Intensywna potrójna terapia przeciwpłytkowa (ASA + klopidogrel + dipirydamol) po udarze niedokrwiennym zwiększa ryzyko krwawień ponad dwukrotnie (OR 2,54; 95% CI 2,05-3,16; p<0,0001) w porównaniu do monoterapii lub terapii podwójnej.
agranulocytoza, alergiczny zawał mięśnia sercowego, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hemofilia nabyta, klopidogrel, krwawienie pozamózgowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwioplucie, krwotok płucny, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, terapia klopidogrelem, terapia przeciwpłytkowa, toksyczna nekroliza naskórka, udar krwotoczny, udar niedokrwienny mózgu, wrzód dwunastnicy, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Stosowanie piperacyliny z tazobaktamem wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęstszym efektem ubocznym jest biegunka, występująca u ≥10% pacjentów, a poważnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (≥1/100 do <1/10), wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość, neutropenia oraz rzadziej niedokrwistość hemolityczna, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i wskazują na konieczność regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem dysfunkcji układu krwiotwórczego. Ponadto, rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Stevensa-Johnsona, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. W trakcie terapii obserwuje się także zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, napady drgawek) oraz psychiczne (bezsenność, majaczenie), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do encefalopatii.
AlAT, antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, krwawienie z nosa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, nadpłytkowość, napad drgawki, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, odczyn Coombsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranopril 10 mg
Ranopril, zawierający lizynopryl (lizynopryl dwuwodny) w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest inhibitorem ACE stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą zawroty głowy, bóle głowy, kaszel suchy, objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie), biegunka i wymioty. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu, a bardzo rzadko poważniejsze powikłania hematologiczne (np. agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna). W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić zawał mięśnia sercowego, incydenty naczyniowo-mózgowe, tachykardia oraz objaw Raynauda. W układzie oddechowym dominują kaszel i zapalenia błon śluzowych, a w przewodzie pokarmowym – biegunka, nudności, bóle brzucha oraz bardzo rzadko zapalenie trzustki i wątroby.
agranulocytoza, bezmocz, chłoniak rzekomy skóry, choroba autoimmunologiczna, dezorientacja, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, ginekomastia, hematokryt, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukocytoza, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, mocznica, naciek płucny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stężenie hemoglobiny, substancja czynna, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie smaku, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie krtani, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levalergedd 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek (Levalergedd) jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji stosowanym w leczeniu objawów alergii. W badaniach klinicznych u pacjentów w wieku 12-71 lat, przy dawce 5 mg/dobę, działania niepożądane wystąpiły u 15,1% osób (vs 11,3% placebo), głównie o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Najczęstsze działania niepożądane to senność (5,2% vs 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs 3,2%), suchość w jamie ustnej (2,6% vs 1,6%) oraz zmęczenie (2,5% vs 1,2%). Łączna częstość działań sedatywnych (senność, zmęczenie, osłabienie) wyniosła 8,1% (vs 3,1% placebo). U dzieci dawki 1,25-5 mg/dobę wykazały podobny profil bezpieczeństwa, z sennością jako dominującym działaniem niepożądanym. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był niski (1,0% vs 1,8% placebo).
anafilaksja, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, drżenie, duszność, dyzuria, działanie sedatywne, hepatotoksyczność leku, kołatanie serca, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśli samobójcze, nadwrażliwość krzyżowa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rotacyjne ruchy gałek ocznych, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Działania niepożądane
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny (odpowiada ilościowo 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny w preparacie Unasyn), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (≥1/10), wymioty, nudności i bóle brzucha (≥1/100 do <1/10). Szczególnie niebezpieczne jest rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane przez Clostridioides difficile, które wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia. Ponadto, sultamycylina może powodować poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktoidalne i zespół Kounisa, a także ciężkie reakcje skórne, w tym toksyczną nekrolizę naskórka i pęcherzowy rumień wielopostaciowy. Zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna, małopłytkowość oraz zaburzenia krzepnięcia, stanowią istotne zagrożenie życia i wymagają monitorowania morfologii krwi.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ból brzucha, cholestaza, Clostridioides difficile, eozynofilia, hiperbilirubinemia, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, oporność bakterii, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, sultamycylina, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripiprazole Medical Valley 30 mg
Aripiprazol, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim zaburzenia pozapiramidowe, takie jak akatyzja (częstość ≥ 1/100 do < 1/10) oraz nudności (często). W badaniach klinicznych u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi częstość występowania akatyzji wynosiła odpowiednio do 12,1% i 6,2% w grupach leczonych aripiprazolem, przewyższając placebo. Inne często obserwowane działania to senność, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia snu oraz zmęczenie. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemia i cukrzyca (częstość cukrzycy – często). W populacji młodzieży (13-17 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością senności i zaburzeń pozapiramidowych.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, choroba zakrzepowo-zatorowa żył, drżenie, dysfagia, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudności, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja uczuleniowa, sedacja, tachykardia, torsades de pointes, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Rytonawir – Działania niepożądane
Rytonawir, stosowany w terapii zakażeń HIV zarówno jako lek przeciwretrowirusowy, jak i substancja wzmacniająca farmakokinetykę innych inhibitorów proteazy, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (w tym ciężka z zaburzeniami równowagi elektrolitowej), nudności, wymioty oraz bóle brzucha. Często występują również zaburzenia neurologiczne (parestezje, bóle głowy, neuropatia obwodowa), zmęczenie, a w przypadku skojarzenia z lopinawirem – hipertriglicerydemia i hipercholesterolemia. Rytonawir może indukować istotne zaburzenia metaboliczne, w tym hipercholesterolemię, hipertriglicerydemię, dną moczanową oraz obrzęki, a także rzadziej cukrzycę i hiperglikemię. W trakcie terapii obserwuje się podwyższenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) nawet pięciokrotnie powyżej normy, wzrost stężenia bilirubiny i GGTP, co wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zapalenia trzustki, zwłaszcza u pacjentów z hipertriglicerydemią, które może prowadzić do zgonu.
aminotransferaza wątrobowa, anafilaksja, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa, choroba refluksowa przełyku, cukrzyca, dna moczanowa, eozynofilia, gamma-glutamylotranspeptydaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, inhibitor proteazy, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwretrowirusowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk twarzy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, skąpomocz, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie HIV, zakażenie oportunistyczne, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Cushinga, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Medreg 40 mg
Atorvastatin Medreg, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. W badaniach klinicznych obejmujących 16066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie, 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia, przyrost masy ciała), zaburzenia psychiczne (koszmary senne, bezsenność), neurologiczne (bóle głowy, zawroty, neuropatia obwodowa), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zapalenie trzustki), a także zmiany w funkcji wątroby (zapalenie, cholestaza, niewydolność). Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (>3x GGN) u 2,5%, z ryzykiem rabdomiolizy u 0,4% leczonych, co wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwość ostrej niewydolności nerek.
aminotransferaza, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bioprazol 20 mg
Omeprazol w dawce 20 mg, zawarty w leku Bioprazol, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego (ból głowy) oraz przewodu pokarmowego (biegunki, zaparcia, wzdęcia, bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, łagodne polipy dna żołądka). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Rzadkie, ale klinicznie istotne działania obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), wątrobowe (encefalopatia, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby) oraz reakcje skórne o ciężkim przebiegu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do złamań kości (biodra, nadgarstka, kręgosłupa) oraz hipomagnezemii, co wymaga monitorowania stężenia magnezu.
agranulocytoza, ból nadbrzusza, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, martwica naskórka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, polip dna żołądka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zakażenie drożdżakowe, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie patologiczne, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metformin hydrochloride Biofarm 500 mg
Metformina, stosowana w dawce 500 mg w leczeniu cukrzycy typu 2, wykazuje skuteczność, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu, które pojawiają się bardzo często (≥1/10) na początku terapii i zwykle ustępują samoistnie. Zaleca się podawanie leku w 2-3 dawkach podzielonych podczas lub po posiłkach oraz stopniowe zwiększanie dawki, co poprawia tolerancję. Często (≥1/100, <1/10) obserwuje się zmniejszenie stężenia witaminy B12, co może prowadzić do anemii megaloblastycznej, a także zaburzenia smaku, najczęściej metaliczny posmak w ustach. Bardzo rzadko (<1/10 000) występuje kwasica mleczanowa, stanowiąca zagrożenie życia, wymagająca natychmiastowej interwencji, szczególnie u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek.
anemia megaloblastyczna, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dawka podzielona, dysgeusia, działanie niepożądane, funkcja nerek i wątroby, kwasica mleczanowa, metformina, niedobór witaminy B12, nieprawidłowa funkcja wątroby, przewód pokarmowy, reakcja skórna, tabletka powlekana, witamina B12, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie skórne, zaburzenie smaku, zaburzenie wątrobowo-żółciowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Myconafine 250 mg
Myconafine, zawierający 250 mg terbinafiny chlorowodorku, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy hematologiczny, immunologiczny, nerwowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny oraz mięśniowo-szkieletowy. Do najczęstszych należą zmniejszenie apetytu, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (niestrawność, nudności, bóle brzucha, biegunka) oraz bóle mięśni i stawów. Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia), reakcje anafilaktyczne, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz rabdomiolizę. Objawy neurologiczne obejmują ból głowy (często), utratę smaku i węchu, parestezje oraz zaburzenia słuchu o częstości nieznanej. Monitorowanie pacjentów jest kluczowe, zwłaszcza w przypadku objawów sugerujących uszkodzenie wątroby, ciężkie reakcje skórne lub hematologiczne.
ageuzja, agranulocytoza, anosmia, cholestaza, choroba grypopodobna, choroba posurowicza, dysgeuzja, fotodermatoza, hipoestezja, hipogeuzja, łuszczyca, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niedosłuch, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, podwyższona kinaza kreatynowa, podwyższone enzymy wątrobowe, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szum w uszach, terbinafina chlorowodorek, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wysypka skórna, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sastium 50 mg
Lek Sastium, zawierający sertralinę (chlorowodorek), wykazuje profil działań niepożądanych zależny od dawki, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności oraz zaburzenia seksualne (np. niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn z zespołem lęku społecznego). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz o częstości nieznanej. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności, drżenia i bóle głowy, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U osób starszych istnieje ryzyko hiponatremii, a u dzieci i młodzieży obserwuje się bóle głowy (22%), bezsenność (21%), biegunkę (11%) i nudności (15%).
choroba zwyrodnieniowa stawów, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperwentylacja, hiponatremia, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nieregularna miesiączka, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, rabdomioliza, sertralina, skurcz krtani, skurcz mięśnia, SSRI, TCA, włóknienie płuc, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie seksualne, zaburzenie wytrysku, zaburzenie wzwodu, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół lęku społecznego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 1,25 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bibloc, jako beta-adrenolityk, wywołuje działania niepożądane wynikające z blokady receptorów beta-adrenergicznych oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane działania obejmują bradykardię (≥10% u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca), nasilenie niewydolności serca (1-10%), uczucie ziębnięcia kończyn, niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy, a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia. Rzadziej występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie ortostatyczne, skurcz oskrzeli u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych, a także reakcje alergiczne skóry, zapalenie wątroby, zmiany w enzymach wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz zaburzenia psychiczne, w tym depresja i zaburzenia snu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyslipidemia, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, kurcz mięśniowy, lek beta-adrenolityczny, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła niewydolność serca, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, substancja czynna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miansec 30 30 mg
Ocena działań niepożądanych podczas terapii mianseryną (MIANSEC 30, 30 mg) jest kluczowa ze względu na nakładanie się symptomów depresji z potencjalnymi skutkami ubocznymi farmakoterapii. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10000), jednak wiele z nich ma częstość nieznaną. Do najważniejszych działań niepożądanych należą agranulocytoza i granulocytopenia (zaburzenia krwi), uspokojenie (często na początku leczenia), drgawki, hiperkineza, złośliwy zespół neuroleptyczny, a także poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, wydłużenie odstępu QT oraz torsade de pointes. Ponadto obserwuje się zaburzenia wątroby, w tym wzrost enzymów wątrobowych, żółtaczkę i zapalenie wątroby, co wymaga monitorowania funkcji wątrobowych.
agranulocytopenia, bradykardia, drgawka, działanie przeciwdepresyjne, elektrokardiogram, enzymy wątrobowe, granulocytopenia, hiperkineza, hipomania, mianseryna, myśli samobójcze, nagły zgon sercowy, niedociśnienie, niewydolność wątroby, suchość jamy ustnej, torsade de pointes, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Alteplaza – Przeciwwskazania stosowania
Alteplaza, będąca aktywnym składnikiem leków takich jak Actilyse, jest stosowana jako trombolityk w leczeniu zawału mięśnia sercowego, ostrej masywnej zatorowości płucnej oraz ostrego udaru niedokrwiennego. Preparaty dostępne są w dawkach 20 mg i 50 mg, podawane dożylnie. Ze względu na mechanizm działania i ryzyko krwawień, istnieje szereg przeciwwskazań do jej stosowania, w tym nadwrażliwość na alteplazę, zaburzenia hemostazy (np. INR > 1,3 przy leczeniu warfaryną), świeże lub ciężkie krwawienia, krwawienia śródczaszkowe, podejrzenie krwawienia podpajęczynówkowego, a także uszkodzenia OUN, ciężkie niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, choroby przewodu pokarmowego, nowotwory z ryzykiem krwawienia oraz ciężkie choroby wątroby. Szczególne przeciwwskazania dotyczą także świeżych urazów, dużych zabiegów chirurgicznych oraz specyficznych stanów klinicznych zależnych od wskazania do leczenia.
alteplaza, choroba wrzodowa, doustne antykoagulanty, drgawki, gospodarka węglowodanowa, krwawienie podpajęczynówkowe, krwawienie śródczaszkowe, lek trombolityczny, małopłytkowość, marskość wątroby, masaż serca, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wrotne, niewydolność wątroby, płytki krwi, przejściowy atak niedokrwienny, skala NIHSS, skaza krwotoczna, tętniak, tętniak rozwarstwiający, tomografia komputerowa, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, warfaryna, zaburzenia hemostazy, zakrzepica, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wsierdzia, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Krka 80 mg
Atorvastatin Krka, będący inhibitorem reduktazy HMG-CoA, stosowany jest w terapii zaburzeń lipidowych. Analiza danych klinicznych wykazała, że 5,2% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo, przy średnim czasie terapii 53 tygodnie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, hiperglikemię, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. zaparcia, wzdęcia, nudności), podwyższenie enzymów wątrobowych (istotne klinicznie u 0,8% pacjentów, >3x GGN) oraz wzrost aktywności kinazy kreatynowej (u 2,5% pacjentów >3x GGN, u 0,4% >10x GGN). Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, rabdomiolizę, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz immunozależną miopatię martwiczą. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, artralgia, atorwastatyna wapniowa, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mialgia, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, tendinopatia, zaburzenie lipidowe, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alventa 150 mg
Alventa, zawierająca chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych. Najczęściej (>1/10) obserwuje się nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym nocne poty. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół odstawienny po nagłym przerwaniu terapii, objawiający się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, lękiem, nudnościami, drżeniem, bólami głowy, objawami grypopodobnymi oraz nadciśnieniem. U pacjentów pediatrycznych (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak zmniejszenie apetytu i masy ciała, podwyższenie ciśnienia tętniczego, wzrost cholesterolu, myśli samobójcze, zwiększona wrogość oraz samookaleczenia. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes, migotanie komór), wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatię stresową, rabdomiolizę, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), oraz zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia).
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie, nadmierne pocenie, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie ADH, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy grypopodobne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, podwyższone ciśnienie krwi, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Okskarbazepina – Działania niepożądane
Okskarbazepina, stosowana w monoterapii lub terapii skojarzonej napadów padaczkowych, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej (>10%) obserwuje się senność, bóle głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Istotnym działaniem niepożądanym jest hiponatremia, występująca często (około 2,7% pacjentów) z poziomem sodu w surowicy <125 mmol/l, która może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się objawami neurologicznymi i psychicznymi. Rzadkie, ale poważne są zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza czy pancytopenia, wymagające monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza na początku terapii. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń metabolizmu kostnego, w tym osteopenii i osteoporozy, co wskazuje na konieczność oceny gęstości mineralnej kości u pacjentów z czynnikami ryzyka.
AGEP, agranulocytoza, arytmia, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, DRESS, dyzartria, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, hamowanie szpiku kostnego, hiponatremia, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość wielonarządowa, napad padaczkowy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, okskarbazepina, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, podwójne widzenie, podwyższone transaminazy, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, vertigo, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losartan Krka 100 mg
Losartan potasowy, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, 177 dzieci i młodzieży, ponad 9000 pacjentów z przerostem lewej komory, 7700 z przewlekłą niewydolnością serca oraz 1500 z cukrzycą typu 2 i białkomoczem. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia (częstość ≥1/100 do <1/10). Istotnym klinicznie działaniem jest hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, występująca u 9,9% leczonych losartanem w porównaniu do 3,4% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, choć dane są ograniczone. Inne często obserwowane działania to niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności nerek, osłabienie, zmęczenie oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
białkomocz, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nefropatia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, plamica Schoenleina-Henocha, przerost lewej komory, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agomelatine G.L. Pharma 25 mg
Agomelatine G.L. Pharma w dawce 25 mg jest stosowana w leczeniu depresji, a jej profil bezpieczeństwa został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8000 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (≥1/10), nudności, zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, zaparcia, ból brzucha i wymioty (często ≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność – podwyższenie enzymów wątrobowych AlAT i AspAT powyżej 3-krotnej normy obserwowano u 1,2% pacjentów przy dawce 25 mg i 2,6% przy 50 mg, z rzadkimi przypadkami zapalenia wątroby, niewydolności wątroby oraz żółtaczki. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego występują często senność i bezsenność, a także niezbyt często parestezje, migrena i akatyzja. W trakcie terapii obserwuje się również zaburzenia psychiczne, takie jak lęk i nietypowe sny (często), a także myśli i zachowania samobójcze, pobudzenie, agresję, koszmary senne, stan splątania i omamy (rzadziej).
agomelatyna, akatyzja, aminotransferaza, bezsenność, bilirubina, ból głowy, depresja, działanie niepożądane, egzema, enzym wątrobowy, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, migrena, myśli samobójcze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przeszczepienie wątroby, senność, splątanie, szum uszny, wysypka rumieniowata, zaburzenie psychiczne, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 300 300 mg
Gabapentyna (Neurontin) w dawkach 100 mg, 300 mg i 400 mg jest stosowana w leczeniu padaczki oraz bólu neuropatycznego. Profil działań niepożądanych jest szeroki i obejmuje objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, ataksja – bardzo często, tj. ≥1/10), psychiczne (depresja, lęk, splątanie – często, tj. ≥1/100 do <1/10), zaburzenia hematologiczne (leukopenia – często, trombocytopenia – częstość nieznana), metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia), a także reakcje alergiczne i immunologiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne i zespół nadwrażliwości. U pacjentów dializowanych obserwowano miopatie z podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej. W populacji pediatrycznej częste są infekcje dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, drgawki oraz agresywne zachowania i hiperkinezy. Po odstawieniu leku, zwłaszcza nagłym, mogą wystąpić objawy abstynencyjne (niepokój, bezsenność, nudności, drżenie), co wskazuje na ryzyko uzależnienia i wymaga stopniowego odstawiania przez co najmniej 7 dni.
ataksja, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, miopatia, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, Neurontin, niepamięć, nietrzymanie moczu, objawy odstawienne, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, uzależnienie lekowe, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabapentin Teva 600 mg
Gabapentin Teva, stosowany w terapii padaczki oraz bólu neuropatycznego, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo częste (≥1/10), częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100), rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadkie (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ataksja), układu psychicznego (depresja, lęk, zaburzenia myślenia) oraz objawów odstawienia, które mogą pojawić się w ciągu 48 godzin po przerwaniu leczenia i obejmują m.in. niepokój, bezsenność, nudności, drżenia i bóle głowy. U pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych hemodializom odnotowano miopatie z podwyższonym stężeniem kinazy kreatynowej. W populacji pediatrycznej dominują zakażenia dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, drgawki oraz agresywne zachowania i hiperkinezy.
agresja, ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, drgawka, drgawki kloniczne, dysfagia, dyskineza, dystonia, gabapentyna, ginekomastia, hemodializa, hiperglikemia, hiperkineza, hipertrofia piersi, hipoglikemia, hiponatremia, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, miopatia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedowidzenie, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, schyłkowa niewydolność nerek, senność, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia seksualne, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Astexana 25 mg
Eksemestan w dawce 25 mg/dobę jest stosowany jako leczenie uzupełniające u pacjentek z wczesnym i zaawansowanym rakiem piersi, wykazując dobrą tolerancję. W badaniu IES u pacjentek z wczesnym rakiem piersi 7,4% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, najczęściej uderzeń gorąca (22%), bólów stawów (18%) i zmęczenia (16%). W grupie z zaawansowanym rakiem piersi odsetek ten wynosił 2,8%, z dominującymi uderzeniami gorąca (14%) i nudnościami (12%). Działania niepożądane wynikają głównie ze zmniejszenia stężenia estrogenów. Najczęstsze objawy obejmują uderzenia gorąca (≥ 10%), bóle głowy, bezsenność, nudności, bóle stawów i zmęczenie, a także zaburzenia hematologiczne takie jak leukopenia i trombocytopenia, choć rzadko. Osteoporoza i złamania występowały często, co wymaga monitorowania stanu kostnego.
anoreksja, astenia, bezsenność, ból głowy, ból stawu, cholesterol HDL, depresja, eksemestan, hipercholesterolemia, leczenie uzupełniające, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, niewydolność serca, nudność, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, świąd, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wrzód żołądka, zaawansowany rak piersi, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół cieśni nadgarstka, złamanie, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka q – Etiologia i przyczyny
Gorączka Q jest zoonozą wywołaną przez Coxiella burnetii, gram-ujemną, pleomorficzną, wewnątrzkomórkową pałeczkę z rodziny Coxiellaceae, zdolną do przetrwania w środowisku przez miesiące lub lata. Bakteria występuje w formach LCV i SCV oraz wykazuje wariację antygenową ściany komórkowej, co determinuje fazę I (wysoka wirulencja) i fazę II (niższa wirulencja). Główne rezerwuary to zwierzęta gospodarskie (bydło, owce, kozy), zwierzęta domowe, dzika fauna oraz kleszcze. Transmisja do ludzi odbywa się głównie drogą inhalacyjną przez skażone aerozole, ale także przez kontakt z płynami porodowymi, spożycie niepasteryzowanego mleka oraz kontakt z odchodami i tkankami zwierzęcymi. Zakażenia człowiek-człowiek są rzadkie, choć możliwe, zwłaszcza w kontekście transfuzji, autopsji i opieki okołoporodowej. Grupy zawodowe o podwyższonym ryzyku to rolnicy, weterynarze, pracownicy rzeźni i laboratoriów oraz personel medyczny. Czynniki ryzyka seroprewalencji obejmują m.in. brak stosowania środków roztoczobójczych (OR 5,61; 95% CI 2,97-10,94) i obecność kleszczy (OR 3,23; 95% CI 1,87-5,69).
choroba odzwierzęca, choroba zastawkowa serca, ciężkość choroby, Coxiella burnetii, gorączka Q, inhalacja aerozolu, niepasteryzowane mleko, objawy kliniczne, ostra gorączka Q, patogen wewnątrzkomórkowy, przeszczep naczyniowy, przewlekła gorączka Q, rezerwuar zwierzęcy, seroprewalencja, tętniak tętniczy, transfuzja krwi, wydzielina, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapalenie wsierdzia, zespół przewlekłego zmęczenia, zespół zmęczenia po gorączce Q - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trileptal 600 mg
Produkt leczniczy Trileptal (okskarbazepina) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii padaczki. Najczęściej (>10%) obserwuje się senność, bóle głowy, nieukładowe zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty oraz uczucie zmęczenia. Hiponatremia występuje często (2,7% pacjentów z sodem <125 mmol/l), zwykle bezobjawowo, choć w bardzo rzadkich przypadkach może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych, takich jak napady padaczkowe, encefalopatia, zaburzenia świadomości i splątanie. Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości wielonarządowej, zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy), oraz rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak DRESS, AGEP, zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella.
agranulocytoza, amnezja, amylaza, aplazja szpiku kostnego, arytmia, astma, ataksja, białkomocz, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, depresja, diplopia, drżenie, dyzartria, encefalopatia, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, fosfataza zasadowa, hiponatremia, leukopenia, lipaza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, okskarbazepina, osmolalność surowicy, osteopenia, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, pancytopenia, pobudzenie psychoruchowe, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wymioty, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy nieukładowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości wielonarządowej, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół Stevensa-Johnsona