Specjalne ostrzeżenia
Zolafren-Swift

Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren-Swift, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, gdzie obserwowano dwukrotny wzrost śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotny wzrost incydentów naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%). Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z psychozą indukowaną agonistami dopaminy w chorobie Parkinsona ze względu na nasilenie objawów parkinsonizmu i omamów. Należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) oraz hiperglikemii, w tym kwasicy ketonowej, z pomiarem glikemii przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie. Kontrola masy ciała powinna odbywać się przed leczeniem, w 4., 8. i 12. tygodniu oraz kwartalnie. Zalecane jest także monitorowanie lipidów (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat). Olanzapina może powodować przejściowe podwyższenie aminotransferaz (AlAT, AspAT), co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami wątroby lub stosujących leki hepatotoksyczne.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Zolafren-Swift

Stosowanie leku Zolafren-Swift, zawierającego substancję czynną olanzapinę, wymaga szczególnej uwagi lekarskiej ze względu na potencjalne zagrożenia i środki ostrożności, które należy uwzględnić przy zlecaniu tego leczenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego.1

Psychoza i zaburzenia zachowania w otępieniu

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z objawami psychozy i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, trwających 6-12 tygodni, obejmujących pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, wykazano dwukrotne zwiększenie częstości zgonów w grupie przyjmującej olanzapinę w porównaniu z placebo (3,5% wobec 1,5%). Zwiększona śmiertelność nie była związana z dawką leku (średnia dobowa 4,4 mg) ani z czasem trwania terapii.2

Zidentyfikowane czynniki ryzyka zwiększonej śmiertelności obejmują:

  • Wiek powyżej 65 lat
  • Utrudnienie połykania
  • Sedacja
  • Niedożywienie i odwodnienie
  • Choroby płuc (np. zapalenie płuc z aspiracją lub bez)
  • Jednoczesne stosowanie benzodiazepin

Należy podkreślić, że śmiertelność była większa u pacjentów leczonych olanzapiną nawet przy braku powyższych czynników ryzyka.65 lat, utrudnienie połykania, sedacja, niedożywienie i odwodnienie, choroby płuc (np. zapalenie płuc z aspiracją lub bez aspiracji) lub jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Jednak śmiertelność była większa wśród pacjentów leczonych olanzapiną niż w grupie pacjentów leczonych placebo i pozbawionych czynnika ryzyka.”>3

W tych samych badaniach odnotowano trzykrotne zwiększenie częstości występowania niepożądanych zdarzeń naczyniowo-mózgowych (np. udar, przemijający napad niedokrwienny), w tym przypadków śmiertelnych, u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu z grupą placebo (1,3% wobec 0,4%). Czynnikami ryzyka dla tych zdarzeń były wiek powyżej 75 lat oraz otępienie naczyniowe lub mieszane.4

Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy związanej z przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych bardzo często zgłaszano nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy, występujące częściej niż w przypadku placebo. Olanzapina nie wykazywała większej skuteczności niż placebo w leczeniu objawów psychotycznych w tej grupie pacjentów.5

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)

Złośliwy zespół neuroleptyczny stanowi potencjalne zagrożenie życia i jest związany z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny. Kliniczne objawy ZZN obejmują:

  • Bardzo wysoką gorączkę
  • Sztywność mięśni
  • Zaburzenia świadomości
  • Objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno, wahania ciśnienia tętniczego, tachykardia, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca)

Mogą również wystąpić: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek.6

W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na ZZN lub wysokiej gorączki o niewyjaśnionej przyczynie, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym olanzapinę.7

Hiperglikemia i cukrzyca

Niezbyt często zgłaszano wystąpienie hiperglikemii i/lub rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy z występującą sporadycznie kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym kilka przypadków śmiertelnych. W niektórych przypadkach odnotowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym.8

Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego:

  • Pomiar stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem leczenia
  • Kontrola po 12 tygodniach od rozpoczęcia leczenia olanzapiną
  • Następnie badania kontrolne raz na rok

Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów hiperglikemii (nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie). U pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi do cukrzycy konieczne jest regularne badanie w celu wykrycia pogorszenia kontroli glikemii.9

Należy również regularnie kontrolować masę ciała:

  • Przed rozpoczęciem leczenia
  • 4, 8 i 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
  • Następnie raz na kwartał

10

Zmiany stężenia lipidów

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano niepożądane zmiany w stężeniu lipidów. W przypadku wystąpienia takich zmian należy zastosować odpowiednie leczenie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami przemiany lipidów oraz u tych, u których występują czynniki ryzyka rozwoju takich zaburzeń.11

U pacjentów otrzymujących produkt Zolafren-Swift należy regularnie badać stężenie lipidów zgodnie z przyjętymi wytycznymi:

  • Przed rozpoczęciem leczenia
  • 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
  • Następnie co 5 lat

12

Aktywność przeciwcholinergiczna

Olanzapina wykazuje aktywność przeciwcholinergiczną in vitro, jednak badania kliniczne ujawniły małą częstość występowania związanych z nią objawów. Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne ze stosowaniem olanzapiny u pacjentów ze współistniejącymi chorobami, należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z:

  • Przerostem gruczołu krokowego
  • Niedrożnością porażenną jelit
  • Podobnymi schorzeniami

13

Czynność wątroby

Często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowychaminotransferazy alaninowej (AlAT) i aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), zwłaszcza w początkowym etapie leczenia. Należy zachować szczególną ostrożność i wykonać badania kontrolne u:

  • Pacjentów ze zwiększoną aktywnością AlAT i/lub AspAT
  • Pacjentów z objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby
  • Pacjentów z uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową
  • Pacjentów stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym

14

W przypadku stwierdzenia zapalenia wątroby (w tym wątrobokomórkowego i cholestatycznego uszkodzenia wątroby oraz mieszanej postaci uszkodzenia wątroby) należy przerwać leczenie olanzapiną.15

Neutropenia

Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których stwierdza się:

  • Małą liczbę leukocytów i/lub granulocytów obojętnochłonnych z jakiejkolwiek przyczyny
  • Przyjmowanie leków mogących wywoływać neutropenię
  • Zahamowanie czynności i/lub toksyczne uszkodzenie szpiku indukowane przez leki w wywiadzie
  • Zahamowanie czynności szpiku spowodowane przez współistniejącą chorobę, radioterapię bądź chemioterapię
  • Hipereozynofilię lub chorobę mieloproliferacyjną

16

U pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną i walproinianem często zgłaszano neutropenię.17

Przerwanie leczenia

Rzadko (≥0,01% do <0,1%) po nagłym przerwaniu stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów, takich jak:

  • Pocenie się
  • Bezsenność
  • Drżenie
  • Lęk
  • Nudności lub wymioty

<sup data-drug="Zolafren-Swift" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Rzadko (≥0,01% do 18

Odstęp QT

W badaniach klinicznych istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc u pacjentów leczonych olanzapiną (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥500 milisekund [ms] w każdym momencie po rozpoczęciu badania, dla pacjentów z odstępem QTcF<500 ms przed rozpoczęciem badania) występowało niezbyt często (0,1% do 1%). W porównaniu z placebo nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania kardiologicznych zdarzeń niepożądanych.<sup data-drug="Zolafren-Swift" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="W badaniach klinicznych istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc u pacjentów leczonych olanzapiną (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥500 milisekund [ms] w każdym momencie po rozpoczęciu badania, dla pacjentów z odstępem QTcF19

Należy zachować ostrożność zalecając jednoczesne stosowanie olanzapiny i innych leków powodujących wydłużenie odstępu QTc, zwłaszcza u:

20

Zakrzep z zatorami

Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥0,1% do <1%) zgłaszano przejściowe występowanie zakrzepu z zatorami w układzie żylnym. Związek między pojawiającymi się zakrzepami z zatorami w układzie żylnym a leczeniem olanzapiną nie został ustalony. Jednakże, ponieważ u pacjentów ze schizofrenią często występują czynniki ryzyka zakrzepu z zatorami w układzie żylnym, należy rozpoznać wcześniej wszystkie możliwe czynniki ryzyka, w tym unieruchomienie, oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.<sup data-drug="Zolafren-Swift" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Podczas leczenia olanzapiną, niezbyt często (≥0,1% do 21

Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego

Ze względu na to, że olanzapina działa przede wszystkim na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność stosując ją jednocześnie z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem. Ponieważ wykazano in vitro antagonizm olanzapiny z dopaminą, możliwe jest działanie antagonistyczne wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminy.22

Napady drgawek

Należy zachować ostrożność stosując olanzapinę u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub poddanych czynnikom obniżającym próg drgawkowy. Niezbyt często zgłaszano napady drgawek u pacjentów leczonych olanzapiną. W większości tych przypadków zgłaszano w wywiadzie napady drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia.23

Późne dyskinezy

W badaniach porównawczych trwających 1 rok lub krócej późne dyskinezy występowały z istotnie statystycznie mniejszą częstością w przypadku stosowania olanzapiny. Ryzyko wystąpienia późnych dyskinez rośnie wraz z czasem trwania leczenia. Dlatego jeżeli u pacjenta przyjmującego olanzapinę wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Po odstawieniu leku objawy te mogą przejściowo ulec zaostrzeniu lub dopiero wystąpić.24

Niedociśnienie ortostatyczne

U pacjentów w wieku podeszłym obserwowano w trakcie badań klinicznych niezbyt częste przypadki niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.25

Nagły zgon sercowy

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie nagłych zgonów sercowych u pacjentów stosujących olanzapinę. W retrospektywnym, obserwacyjnym, kohortowym badaniu ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwa razy większe niż u pacjentów niestosujących leków przeciwpsychotycznych. W badaniu tym wykazano porównywalne ryzyko nagłego zgonu sercowego w przypadku stosowania olanzapiny i innych atypowych leków przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej.26

Dzieci i młodzież

Olanzapina nie jest wskazana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży. W badaniach z udziałem pacjentów w wieku od 13 do 17 lat występowały różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiana parametrów metabolicznych i zwiększenie stężenia prolaktyny.27

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Fenyloalanina: Zolafren-Swift zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. W zależności od dawki, tabletki zawierają:

  • 5 mg – 2,40 mg aspartamu
  • 10 mg – 4,80 mg aspartamu
  • 15 mg – 7,20 mg aspartamu
  • 20 mg – 9,60 mg aspartamu

Aspartam może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu jej nieprawidłowego wydalania.28

Sód: Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.29

Alkohol benzylowy: Zolafren-Swift zawiera alkohol benzylowy w następujących ilościach:

  • 5 mg – 0,03 mg alkoholu benzylowego
  • 10 mg – 0,06 mg alkoholu benzylowego
  • 15 mg – 0,1 mg alkoholu benzylowego
  • 20 mg – 0,1 mg alkoholu benzylowego

Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.30

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).31

Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna).32

Dawka Zolafren-Swift Zawartość aspartamu Zawartość alkoholu benzylowego
5 mg 2,40 mg 0,03 mg
10 mg 4,80 mg 0,06 mg
15 mg 7,20 mg 0,1 mg
20 mg 9,60 mg 0,1 mg
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl