mutagenność
Mutagenność to zdolność substancji chemicznej, promieniowania lub czynnika biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym komórki. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu genów i w konsekwencji do zmian fenotypowych organizmu.
Ocena mutagenności jest kluczowym elementem badań toksykologicznych nowych związków chemicznych, leków, pestycydów oraz innych substancji. Do standardowych testów oceniających potencjał mutagenny należą: test Amesa (na bakteriach), test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy oraz testy z wykorzystaniem komórek ssaków. Badania mutagenności są obowiązkowe w procesie rejestracji nowych leków i substancji chemicznych.
Substancje mutagenne często wykazują również działanie kancerogenne, ponieważ uszkodzenia DNA mogą inicjować proces kancerogenezy. Z tego powodu identyfikacja potencjalnych mutagenów ma fundamentalne znaczenie dla zdrowia publicznego i bezpieczeństwa środowiskowego. W praktyce klinicznej znajomość mutagennego potencjału stosowanych terapii jest istotna szczególnie w przypadku pacjentów w wieku reprodukcyjnym, kobiet w ciąży oraz przy długotrwałym leczeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tramadolu chlorowodorku przeprowadzone na szczurach i psach wykazały dobrą tolerancję leku przy dawkach terapeutycznych, tj. do 20 mg/kg masy ciała doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów, bez istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych czy histologicznych. Objawy toksyczności neurologicznej, takie jak niepokój ruchowy, wzmożone ślinienie, drgawki oraz zmniejszony przyrost masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Badania reprodukcyjne wskazały na toksyczność u samic szczurów przy dawkach powyżej 50 mg/kg/dobę, manifestującą się zwiększoną śmiertelnością noworodków oraz opóźnieniami rozwojowymi (zaburzenia kostnienia, opóźnione otwarcie oczu i ujścia pochwy). U królików toksyczność reprodukcyjna i anomalie kostnienia potomstwa obserwowano przy dawkach przekraczających 125 mg/kg masy ciała. Płodność samców szczurów pozostawała niezmieniona, choć przy wysokich dawkach odnotowano zmniejszoną częstość ciąż.
anomalia kostnienia, drgawka, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuca, kostnienie szkieletu, mutagenność, niepokój ruchowy, parametry hematologiczne, podanie parenteralne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność noworodkowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tramadolu chlorowodorek, układ nerwowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Flutam 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flutamidu wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrej dawki w zależności od gatunku, z LD50 wynoszącymi 3258 mg/kg u samców szczurów, 2768 mg/kg u samic szczurów, 1653 mg/kg u samców myszy, 218 mg/kg u samców świnek morskich oraz >1000 mg/kg u psów i kotów. Objawy toksyczności obejmowały spowolnienie czynności życiowych, niezborność ruchów i łzawienie u gryzoni oraz zmniejszone łaknienie, uspokojenie i wymioty u psów i kotów. W długoterminowych badaniach 52-tygodniowych na szczurach zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie masy ciała oraz toksyczne zmiany w narządach układu rozrodczego, w tym zmniejszenie rozmiarów stercza, pęcherzyków nasiennych i nerek, a przy dawkach 18-krotnie wyższych niż u ludzi – zmiany strukturalne jąder, powiększenie wątroby i zmniejszenie laktacji u samic. Dodatkowo stwierdzono rozrost i obrzęk komórek śródmiąższowych jąder, gruczolaki tych komórek, zmniejszenie spermatogenezy, zanik prostaty i pęcherzyków nasiennych, rak sutków oraz zanikanie komórek przysadki mózgowej.
cykl estrogenowy, działanie antyandrogenne, działanie rakotwórcze, feminizacja, flutamid, komórki śródmiąższowe jąder, LD50, modyfikacja DNA, mutagenność, pęcherzyki nasienne, podanie doustne, potencjał mutagenny, powiększenie wątroby, rak sutka, test Amesa, toksyczność flutamidu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia rozwojowe, zanik prostaty, zanik przysadki mózgowej, zapłodnienie, zmiany histologiczne, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie spermatogenezy, zmniejszona spermatogeneza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sal Ems factitium –
Analiza dostępnej literatury oraz danych przedklinicznych dotyczących sztucznej soli emskiej (Sal Ems factitium) nie wykazała działania mutagennego, teratogennego ani karcinogennego. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły negatywnego wpływu na materiał genetyczny. W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano również wpływu teratogennego na rozwój zarodka i płodu, ani uszkodzeń anatomicznych. Skład preparatu obejmuje m.in. sodu wodorowęglan (318,150 mg), sodu bromek (0,045 mg), sodu fosforan bezwodny (0,225 mg), sodu chlorek (121,500 mg), sodu siarczan bezwodny (4,050 mg) oraz potasu siarczan (6,030 mg), z których żaden nie wykazuje potencjału mutagennego, teratogennego czy karcinogennego w podanych dawkach.
bezpieczeństwo przedkliniczne, bromek sodu, chlorek sodu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosforan sodu bezwodny, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój nowotworów, rozwój zarodkowo-płodowy, Sal Ems factitium, siarczan potasu, siarczan sodu bezwodny, sole mineralne, sztuczna sól emska, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z miłorzębu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nalewka z miłorzębu (Ginkgo bilobae folium tinctura), stanowiąca 37% składu produktu leczniczego Venoforton, jest otrzymywana poprzez ekstrakcję etanolem 70% (V/V) w stosunku surowca do ekstraktu (DER) 1:5. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo tej substancji czynnej, jej profil bezpieczeństwa opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu. Nie dysponujemy szczegółowymi danymi dotyczącymi toksykologii, mutagenności, kancerogenności ani wpływu na reprodukcję nalewki z miłorzębu wchodzącej w skład Venoforton, co wymaga ostrożności w interpretacji jej bezpieczeństwa w praktyce klinicznej.
badanie toksykologiczne, etanol 70%, kancerogenność, mutagenność, nalewka z arniki, nalewka z głogu, nalewka z miłorzębu, nalewka z miłorzębu japońskiego, profil fitochemiczny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, stosunek surowca do ekstraktu, tradycyjny produkt leczniczy, wpływ na reprodukcję, wyciąg z jemioły, wyciąg z kasztanowca, zawartość etanolu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enterol Forte 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa Saccharomyces boulardii CNCM I-745, przeprowadzona na szczurach, myszach, królikach oraz psach, wykazała brak toksyczności ostrej i przewlekłej nawet przy wysokich dawkach preparatu. Nie zaobserwowano zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani zaburzeń biochemicznych w badanych parametrach krwi, co potwierdza dobrą tolerancję organizmu na podawany lek. Dodatkowo, test Amesa przeprowadzony dla preparatu Enterol Forte nie wykazał działania mutagennego, wskazując na brak potencjału genotoksycznego Saccharomyces boulardii.
badania toksykologiczne, działanie mutagenne, Enterol Forte, liofilizowane drożdżaki, mutagenność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, Saccharomyces boulardii, Saccharomyces boulardii CNCM I-745, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaburzenia biochemiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Classic Gum 2 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gumy do żucia Nicorette Classic Gum opiera się głównie na znanym profilu toksyczności nikotyny, będącej składnikiem aktywnym produktu. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że ostre zatrucie nikotyną objawia się m.in. nieregularnym i słabym pulsem, trudnościami w oddychaniu oraz uogólnionymi drgawkami. Produkt zawiera kontrolowane dawki nikotyny – 2 mg lub 4 mg na jedną gumę (odpowiednio 10 mg lub 20 mg kompleksu 20% żywicy nikotynowej) – co jest istotne przy ocenie ryzyka przedawkowania. Brak jest specyficznych danych przedklinicznych dotyczących samej gumy, jednak profil toksyczności nikotyny jest dobrze udokumentowany i stanowi podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania produktu.
duszność, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, indukcja mutacji, model zwierzęcy, mutagenność, nieregularny puls, nikotyna, ostre zatrucie nikotyną, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, substancja czynna, toksyczność nikotyny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione drgawki, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Undofen Amorolfina 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne amorolfiny chlorowodorku, substancji czynnej lakieru do paznokci Undofen Amorolfina (50 mg/ml), obejmowały ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału mutagennego na różnych gatunkach zwierząt. LD50 różniły się w zależności od drogi podania i gatunku: u myszy dożylnie 130 mg/kg, dootrzewnowo 200 mg/kg, doustnie 2500 mg/kg; u szczurów dootrzewnowo 450 mg/kg, doustnie 1900 mg/kg, na skórę >2000 mg/kg. Wielokrotne podawanie amorolfiny (do 60 mg/kg/dobę przez 13 tygodni i do 40 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) wykazało objawy toksyczności przy najwyższych dawkach, takie jak zmiany skórne, błon śluzowych, zaćma oraz hepatotoksyczność (rozrost dróg żółciowych, przekrwienie, zwłóknienie wątroby u psów), jednak nie stwierdzono bezpośredniego wpływu na śmiertelność poza pojedynczym przypadkiem u psa. Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, choć dawka 35 mg/kg/dobę opóźniała rozwój płodu u szczurów, a teratogenność nie została potwierdzona u szczurów, natomiast u królików dawki 10 mg/kg doustnie i 8 mg/kg dopochwowo wykazały działanie embriotoksyczne bez teratogenności.
amorolfina chlorowodorek, dawka śmiertelna, działanie alergiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergiczne, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, LD50, mutagenność, opatrunek okluzyjny, parakeratoza, podrażnienie skóry, rozrost dróg żółciowych, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność, zaćma, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry, zmiany skórne, zmiany wątrobowe, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinie 50 50 mg
Badania przedkliniczne sumatryptanu, substancji czynnej produktu Cinie 50, wykazały brak toksyczności ostrej i przewlekłej w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach klinicznych. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano wpływ na rozrodczość: u szczurów zmniejszenie liczby pomyślnie zakończonych inseminacji przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi, a u królików przypadki śmierci zarodków bez wyraźnych zniekształceń anatomicznych. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi pozostaje nie do końca określone.
badanie in vitro, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, model zwierzęcy in vivo, mutagenność, płodność, potencjał genotoksyczny i karcynogenny, potencjał nowotworowy, rozwój zarodkowy, śmierć zarodka, sumatryptan, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość, zniekształcenie anatomiczne - Leksykon substancji czynnych
Cyneol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyneol (1,8-cyneol), będący terpenem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Doustna LD50 u szczurów wynosi 2480 mg/kg mc., a toksyczność subchroniczna przy dawce 1200 mg/kg mc./dobę przez 4 tygodnie nie wykazała kumulacji toksyczności narządowej. Badania mutagenności w modelach bakteryjnych nie potwierdziły potencjału mutagennego, a krótkoterminowe testy karcynogenności dały wynik negatywny. Ponadto, cyneol nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego w modelach zwierzęcych, co wskazuje na akceptowalny wpływ na reprodukcję i rozwój płodu.
badanie mutagenności, cyneol, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, kamica, karcynogenność, LD50, mutagenność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, Rowatinex, terpen, toksyczność ostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność subchroniczna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały, że dawki letalne doustne u gryzoni przekraczają 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. Jednakże toksyczność przewlekła ujawniła istotne różnice między gatunkami: u szczurów dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę (około 25-krotnie wyższe niż ekspozycja u ludzi). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały ciężką toksyczność hematologiczną i narządową, a dawka 1 mg/kg/dobę (odpowiadająca ekspozycji terapeutycznej u ludzi) powodowała odwracalne zmiany w szpiku, atrofię grasicy i łagodne leukopenie, wskazując na wąski margines bezpieczeństwa. Badania teratogenności u małp i królików potwierdziły wysokie ryzyko wad rozwojowych, w tym atrezji odbytu, wad kończyn i anomalii narządów wewnętrznych, przy dawkach toksycznych dla samic. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak badań karcynogenności pozostawia niepełną ocenę ryzyka nowotworowego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, Program Zapobiegania Ciąży, przemieszczenie nerki, przepona wadliwie rozwinięta, ryzyko nowotworowe, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rutoven 20 mg/g
Produkt leczniczy Rutoven w postaci żelu zawierający trokserutynę w stężeniu 20 mg/g nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo stosowania. Dostępne dane literaturowe wskazują, że toksyczność przewlekła trokserutyny była badana na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) przez okres jednego roku przy dawce dobowej 5 mg/kg masy ciała, bez obserwacji działań niepożądanych związanych z substancją czynną. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności ostrej, mutagenności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję dla samego preparatu Rutoven żel.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inventum Max 50 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Inventum Max, zawierającego 50 mg syldenafilu (cytrynian syldenafilu 70,24 mg), wykazała brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały efektów toksycznych, a badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani uszkodzeń DNA. Ponadto, analiza potencjału rakotwórczego na modelach zwierzęcych nie wskazała na zwiększone ryzyko nowotworów związane z syldenafilem.
cytrynian syldenafilu, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje rozrodcze, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, ryzyko onkogenne, syldenafil, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Niquitin 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nikotyny, substancji czynnej w pastylkach do ssania NiQuitin 2 mg, obejmują szeroki zakres analiz toksykologicznych, mutagennych, rakotwórczych oraz wpływu na rozród i rozwój. Ogólna toksyczność nikotyny jest dobrze udokumentowana i uwzględniona w schemacie dawkowania, który ma na celu minimalizację działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej. Badania mutagenności nie wykazały właściwości mutagennych nikotyny w dawkach terapeutycznych, a dane dotyczące potencjału rakotwórczego są niejednoznaczne, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carboplatin Eugia 10 mg/ml
Badania przedkliniczne karboplatyny, substancji czynnej w preparacie Carboplatin Eugia (10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne, szczególnie u szczurów, co wskazuje na wysokie ryzyko dla rozwijającego się płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. Ponadto, karboplatyna wykazuje mutagenność zarówno in vivo, jak i in vitro, co sugeruje możliwość indukcji zmian genetycznych w DNA komórek, potencjalnie prowadzących do procesów nowotworowych oraz zaburzeń funkcji reprodukcyjnych. Brak bezpośrednich danych dotyczących kancerogenności, jednak na podstawie mechanizmu działania i mutagenności, istnieje podejrzenie o potencjalne działanie rakotwórcze karboplatyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silodosin MSN 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sylodosyny, substancji czynnej leku Silodosin MSN, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Kompleksowa ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, nie ujawniając szczególnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo były negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny. Długoterminowe badania na zwierzętach nie potwierdziły działania rakotwórczego ani teratogennego sylodosyny, a obserwowane toksyczne efekty na tarczycę u gryzoni występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Wpływ sylodosyny na płodność samców szczurów zaobserwowano przy dawkach przekraczających dwukrotnie maksymalne narażenie kliniczne, jednak zaburzenia te były całkowicie odwracalne po zaprzestaniu podawania leku. Całościowa analiza danych przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa sylodosyny, wskazując na brak istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym. Wyniki te wspierają stosowanie sylodosyny w praktyce klinicznej, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek i wskazań terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin 100 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej Neoparinu, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, mutagennych oraz reprodukcyjnych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności podprzewlekłej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) podawano dawki 15 mg/kg i 10 mg/kg masy ciała/dobę odpowiednio, drogą podskórną i dożylną, nie obserwując działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności (Amesa, mutacje komórek chłoniaka) oraz klastogenności (aberracje chromosomalne w limfocytach ludzkich in vitro i szpiku kostnym szczura in vivo) nie wykazały potencjału genotoksycznego. Badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, z dawkami do 30 mg/kg/dobę, nie potwierdziły działania teratogennego ani toksycznego na płód. Ponadto, podawanie enoksaparyny w dawkach do 20 mg/kg/dobę nie wpłynęło negatywnie na płodność i zdolności rozrodcze szczurów obu płci.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja komórek chłoniaka, mutagenność, Neoparin, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test Amesa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej peryndoprylu wykazały nefrotoksyczność objawiającą się odwracalnym uszkodzeniem nerek u szczurów i małp przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Substancja nie wykazała potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. W zakresie wpływu na reprodukcję, peryndopryl nie wykazywał embriotoksyczności ani teratogenności u różnych gatunków zwierząt, jednak jako inhibitor ACE może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zmiany nerkowe u płodów i zwiększona umieralność okołoporodowa. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci.
amlodypina, amlodypiny bezylan, bezpieczeństwo genetyczne, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, in vitro, in vivo, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, nefrotoksyczność, opóźnienie porodu, peryndopryl, płodność, potencjał rakotwórczy, testosteron w osoczu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pelafen MED 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa suchego wyciągu z korzenia Pelargonium sidoides DC i Pelargonium reniforme Curt., zawartego w produkcie leczniczym Pelafen MED, wykazały brak potencjału mutagennego. Test Amesa, stosowany jako standardowa metoda oceny mutagenności, potwierdził negatywny wynik dla ekstraktu, co wskazuje na brak zdolności do indukowania mutacji genetycznych w szczepach Salmonella typhimurium. Produkt zawiera 20 mg suchego wyciągu o stosunku ekstraktu 4-7:1, pozyskanego przy użyciu 14% etanolu (V/V). Dane te stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do stosowania klinicznego.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, korzeń pelargonii, mutagenność, Pelargonii radicis extractum siccum, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 10 mg + 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva wykazały, że rozuwastatyna nie wykazuje istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co jest istotne dla oceny kardiotoksyczności. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano histopatologiczne zmiany w wątrobie u myszy, szczurów i psów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, natomiast u małp zmiany te nie wystąpiły. Dodatkowo, toksyczny wpływ na układ rozrodczy odnotowano u małp, psów i szczurów przy dawkach przekraczających kliniczne poziomy ekspozycji, manifestujący się uszkodzeniem jąder oraz zmniejszeniem liczby i przeżywalności miotów.
ekspozycja ustrojowa, embriotoksyczność, fetotoksyczność, kanał potasowy hERG, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozuwastatyna, salicylany, teratogenność, toksyczność, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada kośćca, wada serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie implantacji, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyproteron octan, stosowany w dawkach terapeutycznych (np. Androcur 50 mg, Cyprodiol 2 mg + 0,035 mg etynyloestradiolu), wykazuje stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, bez istotnej toksyczności systemowej przy zalecanym schemacie dawkowania. Wysokie dawki (do 300 mg/dobę) mogą wywoływać efekty podobne do kortykosteroidów na nadnercza u zwierząt, a w okresie różnicowania narządów płciowych istnieje ryzyko feminizacji płodów męskich, choć badania noworodków nie potwierdziły tego efektu klinicznie. Cyproteron jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko wpływu na rozwój płodu. U samców szczurów obserwowano przemijające zahamowanie płodności, bez uszkodzenia plemników i ryzyka wad wrodzonych potomstwa.
Androcur, antyandrogen, badania epidemiologiczne, Cyprodiol, cyproteron, embriotoksyczność, feminizacja, genotoksyczność, hepatocyty, kortykosteroidy, mutagenność, nadnercza, narządy płciowe, nowotwór wątroby, nowotwory hormonozależne, octan cyproteronu, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność systemowa, zahamowanie płodności, zmiany przednowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olicard 40 retard 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa monoazotanu izosorbidu, substancji czynnej leku Olicard 40 retard, wykazały brak toksyczności przewlekłej u szczurów oraz brak negatywnego wpływu na funkcje wątroby u psów, nawet przy dawce 191 mg/kg mc., gdzie odnotowano jedynie niewielki wzrost methemoglobiny o 2,6% i stężenia azotynu poniżej 0,02 mg/l. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały potencjału rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
- Leksykon substancji czynnych
Amlodypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania amlodypiny na gryzoniach wykazały toksyczny wpływ na procesy rozrodcze jedynie przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała). W tych warunkach obserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Natomiast badania płodności przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większych niż dawka terapeutyczna w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na płodność. U samców szczurów podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego, co wskazuje na możliwe zaburzenia funkcji rozrodczych przy długotrwałym stosowaniu.
amlodypina, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, komórka Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadżerka żołądka, płodność, potas, preparat złożony, proces rozrodczy, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, retykulocyt, spermatyda, testosteron, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Reltebon, wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz u królików przy dawkach do 125 mg/kg. Niemniej jednak, u królików zaobserwowano statystycznie istotne, dawko-zależne zwiększenie częstości wad rozwojowych, takich jak obecność 27 kręgów przedkrzyżowych i dodatkowych par żeber, szczególnie przy dawce 125 mg/kg, która jednocześnie wywoływała ciężką farmakotoksyczność u ciężarnych samic. W badaniach rozwoju około- i poporodowego u szczurów dawki ≥2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i zmniejszenie spożycia pokarmu u matek, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała obniżeniem masy ciała potomstwa F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, ruchowy, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. Poziom NOEL dla potomstwa F1 ustalono na 2 mg/kg/dobę, natomiast pokolenie F2 nie wykazało żadnych niekorzystnych efektów niezależnie od dawki.
W zakresie potencjalnego działania rakotwórczego oksykodonu brak jest dotychczas długoterminowych badań oceniających ten aspekt, co pozostawia tę kwestię otwartą. Natomiast badania mutagenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, wskazują na minimalne lub brak ryzyka genotoksycznego działania oksykodonu na organizm ludzki, zwłaszcza przy stężeniach osiąganych po dawkach terapeutycznych. Wyniki te są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania oksykodonu, potwierdzając niskie ryzyko mutagenności przy standardowej terapii, jednak konieczne są dalsze badania w celu pełnej oceny potencjalnej kancerogenności substancji.
badanie przedkliniczne, ciężarna samica, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakotoksyczność, mutagenność, NOEL, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, podanie dawki, poziom dawkowania, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, wada rozwojowa, wskaźniki behawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Celbic 200 mg
Badania przedkliniczne celekoksybu wykazały brak istotnej toksyczności, mutagenności i rakotwórczości przy standardowych dawkach, jednakże w modelach zwierzęcych zaobserwowano specyficzne efekty teratogenne i reprodukcyjne. U królików podawanie dawki ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 200 mg 2x/dobę, na podstawie AUC0-24) podczas organogenezy skutkowało wadami rozwojowymi, takimi jak ubytek przegrody międzykomorowej oraz anomalie układu kostnego (zrośnięte żebra, mostek lub jego brak). U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie wyższe niż u ludzi) powodowały wzrost częstości przepukliny przeponowej, a ekspozycja we wczesnym okresie zarodkowym wiązała się z poronieniami przed- i poimplantacyjnymi oraz zmniejszonym przeżyciem zarodków, co wskazuje na mechanizm działania związany z hamowaniem syntezy prostaglandyn.
badanie toksyczności, celekoksyb, hamowanie syntezy prostaglandyn, mutagenność, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, rakotwórczość, ryzyko sercowo-naczyniowe, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, ubytek przegrody międzykomorowej, zakrzepica niezwiązana z czynnością nadnerczy, zrośnięcie mostka, zrośnięcie żeber - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania lidokainy chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych, które wykazały brak działania teratogennego nawet przy dawkach 6,6-krotnie przekraczających zalecane dawki kliniczne u ludzi. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania lidokainy w kontekście teratogenności. Jednakże, brak jest kompleksowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz mutagennego substancji czynnej, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Aurovitas 250 mg
Przedkliniczne badania azytromycyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 40-krotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi indukuje przemijającą fosfolipidozę u zwierząt, jednak bez towarzyszących objawów toksyczności, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tego zjawiska przy standardowym stosowaniu. Elektrofizjologiczne testy wskazały na potencjalne wydłużenie odstępu QT, co może zwiększać ryzyko arytmii serca, podkreślając konieczność monitorowania kardiologicznego u pacjentów. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości ze względu na krótkotrwały charakter terapii azytromycyną, a testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na niski potencjał mutagenny leku.
azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, elektrofizjologia serca, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, kostnienie, mutagenność, odstęp QT, przewodnictwo elektryczne serca, rakotwórczość, rozwój fizyczny i ruchowy, teratogenność, testy mutagenności, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Matricaria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z kwiatu rumianku (Matricaria flos extractum), obecny w preparacie Iberogast w stężeniu 20,0 ml/100 ml (ekstrahent: etanol 30% v/v), został poddany szerokim badaniom toksykologicznym obejmującym toksyczność ostrą, podostrą oraz przewlekłą (3 i 6 miesięcy) na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Badania te potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa substancji, nawet przy dawkach do 1200-krotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne. Analizy obejmowały również wpływ na funkcje rozrodcze, rozwój embrionalny, przedurodzeniowy i pourodzeniowy, nie wykazując negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne ani rozwój organizmu, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie toksykologiczne, choroba nowotworowa, Iberogast, margines bezpieczeństwa, mutagenność, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozwój, wyciąg z kwiatu rumianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DHC Continus 90 mg
Dihydrokodeina winian, substancja czynna preparatu DHC Continus (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu 60 mg i 90 mg), jest opioidowym lekiem stosowanym w terapii bólu umiarkowanego do silnego. Jednakże, w dokumentacji przedklinicznej brakuje szczegółowych badań dotyczących genotoksyczności, w tym mutagenności i klastogenności, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tej substancji. Ponadto, nie przeprowadzono standardowych długoterminowych badań kancerogenności, co uniemożliwia ocenę potencjału rakotwórczego dihydrokodeiny u zwierząt laboratoryjnych.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie kliniczne, badanie rejestracyjne, DHC Continus, dihydrokodeina, dihydrokodeina winian, doświadczenie kliniczne, działanie genotoksyczne, klastogenność, mutagenność, opioid, organogeneza, potencjał rakotwórczy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia bólu, teratogenność, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Ziele bukwicy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dokumentacji produktu leczniczego zawierającego ziele bukwicy (Betonicae herba) wykazała brak danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji roślinnej. W dokumentacji nie uwzględniono wyników standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, mutagenność, kancerogenność, wpływ na reprodukcję oraz farmakologiczne oceny bezpieczeństwa. Ziele bukwicy stanowi jedyną substancję czynną w produkcie Ziele Bukwicy w formie ziół do zaparzania, jednak brak jest formalnych danych potwierdzających jego profil bezpieczeństwa na etapie przedklinicznym.
badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, dane przedkliniczne, działania niepożądane, kancerogeneza, kancerogenność, mutagenność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, ziele bukwicy, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramide 10 mg
Badania przedkliniczne torasemidu wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach, stosowanie dużych dawek torasemidu prowadziło do odwracalnych zmian, takich jak zmniejszenie masy ciała (prawdopodobnie z powodu odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych), wzrost stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmiany nerkowe, w tym rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek. W badaniach reprodukcyjnych stwierdzono brak działania teratogennego u szczurów, natomiast u królików podawanie wysokich dawek ciężarnym samicom wiązało się z wadami rozwojowymi płodów, przy braku wpływu na płodność. Wyniki te wskazują na zróżnicowany potencjał teratogenny zależny od gatunku, co należy uwzględnić w kontekście klinicznym.
diureza, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, kanaliki nerkowe, kreatynina i mocznik, lek moczopędny, mutagenność, nasilona diureza, odwodnienie, potencjał karcinogenny, potencjał teratogenny, rakotwórczość, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, torasemid, wady rozwojowe płodu, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Submena 400 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące fentanylu, substancji czynnej preparatu Submena, potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologii bezpieczeństwa oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały nowych zagrożeń dla ludzi poza tymi opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. W modelach zwierzęcych zaobserwowano wpływ na funkcje reprodukcyjne, w tym zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów, jednak bez działania teratogennego. Potencjał mutagenny oceniono na podstawie testów in vitro i in vivo; mutagenność występowała jedynie przy bardzo wysokich stężeniach, znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne, co minimalizuje ryzyko kliniczne.
analiza histologiczna, badanie in vitro, badanie in vivo, cytrynian fentanylu, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, komórki ssaków, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, struktura mózgu, test biologiczny, tkanka mózgowa, toksyczność po dawkach wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latanoprost Genoptim 50 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu wykazały korzystny profil toksykologiczny, potwierdzający jego dobrą tolerancję w warunkach eksperymentalnych. Margines bezpieczeństwa między dawką kliniczną (około 1,5 µg/oko/dobę) a dawką wywołującą toksyczność ogólnoustrojową wynosi co najmniej 1000-krotność. W badaniach toksyczności ogólnoustrojowej podawanie dożylne dawek około 100-krotnie wyższych niż kliniczne u małp skutkowało przejściowym wzrostem częstości oddechów, prawdopodobnie związanym ze skurczem oskrzeli. Latanoprost nie wykazuje potencjału uczulającego, a toksyczność oczna w modelach zwierzęcych była nieistotna przy dawkach do 100 µg/oko/dobę. Zaobserwowano jednak trwałą pigmentację tęczówki u małp, wynikającą z pobudzenia melanogenezy, oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach 6 µg/oko/dobę, efekt nieobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, latanoprost, melanina, melanocyt tęczówki, mutacja powrotna, mutagenność, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, rakotwórczość, rozwój embrionalny, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co oznacza, że nawet pojedyncze wysokie dawki substancji nie wywołują istotnych efektów toksycznych w krótkim okresie. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dużych dawkach, zaobserwowano objawy hepatopatii, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań dotyczących wpływu lewotyroksyny na reprodukcję, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego toksycznego wpływu na płodność i rozwój embrionalny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarithromycin Genoptim 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny obejmowały ocenę ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności, wpływu na rozrodczość, teratogenność oraz mutagenność na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy). Dawka śmiertelna (LD50) przekraczała 5 g/kg mc. w toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja różniła się między gatunkami: naczelne tolerowały 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc bez działań niepożądanych, szczury tolerowały do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni. Dawki toksyczne wywoływały objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok, odwodnienie i zmiany w zachowaniu. U małp podawanie 400 mg/kg mc./dobę przez 28 dni spowodowało śmierć 2/10 zwierząt oraz żółte przebarwienie kału. Głównym narządem uszkodzonym była wątroba, z podwyższeniem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa), które normalizowały się po odstawieniu leku. Inne zmiany narządowe były rzadkie, choć u psów obserwowano zaczerwienienie spojówek i łzawienie, a przy bardzo dużych dawkach zmętnienie i obrzęk rogówki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badania płodności, cykl rujowy, dawka śmiertelna LD50, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, łzawienie, mutagenność, obrzęk rogówki, potencjał teratogenny, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, uszkodzenie wątroby, wczesne poronienie, zaczerwienienie spojówek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adipine 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej preparatu Adipine, wykazały, że przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) obserwowano opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W badaniach płodności u szczurów, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większych niż dawka dla ludzi w mg/m²), nie stwierdzono wpływu na płodność. Jednakże w innym protokole, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg) podawanej samcom przez 30 dni, zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalny wpływ amlodypiny na męski układ rozrodczy w dawkach terapeutycznych.
Adipine, amlodypina, bezpieczeństwo reprodukcyjne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, mutagenność, opóźnienie porodu, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron w osoczu, wpływ na rozród, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sartesta 5 mg + 80 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Sartesta, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne zmiany histopatologiczne w przewodzie pokarmowym i nerkach zwierząt przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki kliniczne (1,9-11-krotność dawki walsartanu 160 mg i 2,6-13-krotność dawki amlodypiny 10 mg). U szczurów stwierdzono zapalenie i owrzodzenia błony śluzowej żołądka oraz zmiany nerkowe, takie jak bazofilia kanalików, rozstrzeń kanalików, wałeczki nerkowe, śródmiąższowe zapalenie limfocytarne i przerost błony tętniczek. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zwiększoną częstość rozszerzonych moczowodów, zaburzeń kostnienia mostka i nieskostniałych paliczków przy narażeniu około 10-12-krotnym dawki klinicznej. Maksymalna dawka bez efektów rozwojowych wynosiła 3-krotność dawki walsartanu i 4-krotność amlodypiny (na podstawie AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla poszczególnych składników.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, bazofilia kanalików nerkowych, dawka kliniczna, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, klastogenność, komórka Sertoliego, kostnienie mostka, krwinki czerwone, mutagenność, nadżerki błony śluzowej żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, przerost tętniczek, rakotwórczość, rozstrzeń kanalików nerkowych, rozszerzenie moczowodu, testosteron, wałeczek nerkowy, walsartan, zapalenie śródmiąższowe, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 25 mcg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Althyxin, wykazały niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu, co wskazuje na minimalne ryzyko poważnych skutków toksycznych nawet przy stosunkowo wysokich dawkach. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne efekty niepożądane przy długotrwałej ekspozycji na duże dawki, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co sugeruje wpływ leku na funkcjonowanie wątroby, nerek i metabolizm narządów. Brak jest jednak specyficznych badań dotyczących wpływu na reprodukcję, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa w tym zakresie.
białkomocz, hepatopatia, hipoalbuminemia, hormon tarczycy, karcynogenność, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zmiana masy narządów wewnętrznych