mutagenność
Mutagenność to zdolność substancji chemicznej, promieniowania lub czynnika biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym komórki. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu genów i w konsekwencji do zmian fenotypowych organizmu.
Ocena mutagenności jest kluczowym elementem badań toksykologicznych nowych związków chemicznych, leków, pestycydów oraz innych substancji. Do standardowych testów oceniających potencjał mutagenny należą: test Amesa (na bakteriach), test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy oraz testy z wykorzystaniem komórek ssaków. Badania mutagenności są obowiązkowe w procesie rejestracji nowych leków i substancji chemicznych.
Substancje mutagenne często wykazują również działanie kancerogenne, ponieważ uszkodzenia DNA mogą inicjować proces kancerogenezy. Z tego powodu identyfikacja potencjalnych mutagenów ma fundamentalne znaczenie dla zdrowia publicznego i bezpieczeństwa środowiskowego. W praktyce klinicznej znajomość mutagennego potencjału stosowanych terapii jest istotna szczególnie w przypadku pacjentów w wieku reprodukcyjnym, kobiet w ciąży oraz przy długotrwałym leczeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asmag 20 mg
Produkt leczniczy Asmag, zawierający 20 mg jonów magnezu w postaci 300 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego, nie posiada specyficznych danych przedklinicznych, jednak szeroka literatura dotycząca chelatowych połączeń magnezu wskazuje na ich niską toksyczność. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały brak działań niepożądanych przy dawkach do 0,1 g magnezu/kg masy ciała, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (do 6 miesięcy), co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne. Ponadto, testy mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego przy dawkach 10-100 razy wyższych niż terapeutyczne, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania tych związków.
badanie toksykologiczne, chelatowe połączenia magnezu, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, jony magnezu, magnez wodoroasparaginian czterowodny, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, preparaty magnezu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała oraz toksyczność zarodkowo-płodowa (zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa i opóźniony rozwój fizyczny). Ramipryl wykazuje dobrą tolerancję przy dawkach dobowych: 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp, bez istotnych efektów toksycznych. Jednak u bardzo młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenia nerek. Długotrwałe podawanie ramiprylu wiązało się ze zmianami elektrolitów w osoczu, zmianami w obrazie krwi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę.
aparat przykłębuszkowy, badania przedkliniczne, bisoprolol fumaran, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, miedniczki nerkowe, mutagenność, obraz krwi, resorpcja płodu, toksyczność ogólna, toksyczność ramiprylu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilobil Intense 120 mg
Bilobil Intense zawiera standaryzowany suchy ekstrakt z liści Ginkgo biloba L., którego toksyczność przewlekła była badana na szczurach i psach przez 6 miesięcy przy dawkach od 20 do 500 mg/kg mc. W badaniach tych stwierdzono wysoki margines bezpieczeństwa – do 16,8 u szczurów i do 40,6 u psów. Nieznaczne objawy toksyczności pojawiły się jedynie u psów przy najwyższej dawce 400 mg/kg mc. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są ograniczone i niejednoznaczne: niektóre badania na szczurach, królikach i myszach nie wykazały efektów teratogennych ani embriotoksycznych, podczas gdy inne wskazywały na potencjalne zaburzenia płodności, krwawienia pochwowe oraz anomalie rozwojowe u embrionów, takie jak krwotoki podskórne, hipopigmentacja, zahamowanie wzrostu i anoftalmia. Brak jest jednoznacznych danych, co wymaga dalszych badań w tym zakresie.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, efekt teratogenny, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, mutagenność, mutagenność i kancerogenność, nowotwór tarczycy, rak wątrobowokomórkowy, rozwój płodu, test mutagenności bakteryjnej, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z miłorzębu japońskiego, zahamowanie wzrostu - Leksykon substancji czynnych
Azatiopryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azatiopryna, stosowana w preparatach takich jak Azathioprine VIS czy Imuran, wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjał mutagenny, kancerogenny oraz teratogenny. Mutagenność substancji jest zmienna w zależności od modelu badawczego – niejednoznaczne wyniki w testach bakteryjnych kontrastują z istotnymi efektami genotoksycznymi u zwierząt, w tym uszkodzeniami chromosomów X i Y u Drosophila melanogaster oraz wpływem na męskie komórki płciowe myszy. W modelach zwierzęcych azatiopryna zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów przewodów słuchowych oraz chłoniaków grasicy, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem rozwoju chorób nowotworowych podczas długotrwałej terapii immunosupresyjnej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg
Produkt Piramil Biso, zawierający bisoprolol i ramipryl, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć przy wysokich dawkach obserwowano toksyczność u samic doświadczalnych oraz toksyczny wpływ na zarodki i płody, objawiający się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszeniem masy pourodzeniowej i opóźnieniem rozwoju fizycznego. Ramipryl charakteryzuje się dobrą tolerancją po podaniu ostrym, natomiast przewlekłe podawanie w dawkach dobowych do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp nie powodowało działań niepożądanych (NOAEL). W badaniach toksyczności reprodukcyjnej ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co ma istotne implikacje kliniczne.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, mutagenność, NOAEL, obraz krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, poziom dawkowania bez obserwowanego działania szkodliwego, ramipryl, resorpcja płodu, równowaga elektrolitowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atropinum sulfuricum WZF 1% 10 mg/ml
Atropinum Sulfuricum WZF 1% w postaci kropli do oczu zawiera atropinę siarczanową w stężeniu 10 mg/ml. Dane toksykologiczne przedkliniczne są ograniczone, jednak dostępne badania na gryzoniach wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) po podaniu doustnym wynosi 75 mg/kg masy ciała u myszy oraz 500 mg/kg masy ciała u szczurów. Brakuje natomiast kompleksowych badań dotyczących toksyczności przewlekłej, mutagenności, kancerogenności, toksyczności reprodukcyjnej oraz miejscowej tolerancji po aplikacji okulistycznej. W związku z tym, pełny profil bezpieczeństwa substancji czynnej nie został w pełni określony na etapie badań przedklinicznych.
aplikacja do oka, atropina siarczan, dawka letalna, działanie niepożądane, kancerogenność, krople do oczu, LD50, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka okulistyczna, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SeHCAT 370 kBq
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu tauroselcholowego znakowanego izotopem 75Se (SeHCAT) wykazały bardzo wysoki margines bezpieczeństwa, przekraczający ponad 10 000-krotnie maksymalną dawkę doustną stosowaną u ludzi. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach, potwierdziły minimalną toksyczność jednorazowego podania substancji czynnej. Produkt zawiera 370 kBq radioaktywności (75Se) w dniu referencyjnym oraz mniej niż 0,1 mg kwasu tauroselcholowego, co stanowi bardzo niską dawkę substancji czynnej. Ze względu na jednorazowy charakter diagnostyczny SeHCAT, nie przeprowadzono badań toksyczności po wielokrotnym podaniu, mutagenności ani długoterminowej rakotwórczości, co jest zgodne z obowiązującymi standardami dla radiofarmaceutyków stosowanych jednorazowo.
dawka diagnostyczna, dawka doustna, diagnostyka medyczna, kwas tauroselcholowy, margines bezpieczeństwa, mutagenność, okres półtrwania, promieniowanie gamma, radioaktywność, radiofarmaceutyk, rakotwórczość, SeHCAT, selen-75, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon substancji czynnych
Capparis spinosa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna Capparis spinosa, obecna w preparacie Liv.52 w postaci kory (65 mg/tabletkę), wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej oraz brak działań niepożądanych w badaniach toksyczności przewlekłej. W badaniach na szczurach i królikach dawki jednorazowe sięgały 5000 mg/kg masy ciała bez osiągnięcia dawki śmiertelnej, a długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Ponadto, preparat nie wykazywał działania embriotoksycznego ani teratogennego w badaniach na szczurach, co potwierdza jego bezpieczeństwo w okresie ciąży i laktacji.
badania farmakologiczne, badanie rakotwórczości, Capparis spinosa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kapar ciernisty, kora kapara ciernistego, mutagenność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność ciążowa, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania treprostynilu sodowego (Tresuvi) obejmują badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach 13- i 26-tygodniowych u szczurów i psów obserwowano głównie reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min stwierdzono ciężkie działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność, wymioty, luźne stolce, obrzęk w miejscu wlewu oraz zgony związane z powikłaniami jelitowymi. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach przekraczających 50 ng/kg mc./min.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, klastogenność, mutagenność, obrzęk, rakotwórczość, rozwój płodowy, rumień, stężenie osoczowe, tkliwość, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 20 mg/0,2 ml (2000 j.m.)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały szeroki zakres testów toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość. W badaniach toksyczności podprzewlekłej (13 tygodni) na szczurach i psach stosowano dawkę 15 mg/kg/dobę podskórnie, natomiast w badaniach przewlekłych (26 tygodni) na szczurach i małpach dawkę 10 mg/kg/dobę podawano podskórnie i dożylnie. We wszystkich tych badaniach nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka oraz testy aberracji chromosomalnej, nie wykazały działania genotoksycznego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, mutacja komórek chłoniaka, mutagenność, płodność, teratogenność, test Amesa, toksyczność, toksyczność płodowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu i amlodypiny, substancji czynnych preparatu Aramlessa, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy toksyczności przewlekłej, bez działania mutagennego in vitro i in vivo oraz bez wpływu na płodność szczurów. Nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, choć jako inhibitor ACE może wywoływać grupowe efekty niekorzystne na rozwój płodu, takie jak śmierć płodu czy wady wrodzone. Długoterminowe badania nie wykazały potencjału rakotwórczego peryndoprylu. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Wpływ na płodność był zróżnicowany: brak zaburzeń przy dawkach do 10 mg/kg/dobę, natomiast dawki porównywalne do ludzkich indukowały obniżenie stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszenie parametrów nasienia u szczurów.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, bezylan amlodypiny, embriotoksyczność, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl z argininą, rakotwórczość, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, teratogenność, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ornispar 6 g/10 g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania L-ornityny L-asparaginianu, substancji aktywnej produktu leczniczego Ornispar (6 g/10 g, granulat do sporządzania roztworu doustnego), wykazały brak istotnych zagrożeń przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa oraz toksyczności przewlekłej nie ujawniła niepożądanych efektów ani toksyczności, co sugeruje dobrą tolerancję substancji. Ponadto, badania mutagenności nie wykazały ryzyka genotoksycznego, potwierdzając bezpieczeństwo leku w tym zakresie.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, kancerogenność, L-ornityna L-asparaginian, mutagenność, Ornispar, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Cyklopiroks – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyklopiroks, stosowany miejscowo w różnych formach farmaceutycznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla myszy wynosi 238 mg/kg (doustnie) i 1321 mg/kg (dootrzewnowo), a dla szczurów odpowiednio 2100-3200 mg/kg i 663 mg/kg. Długotrwałe podawanie doustne dawki do 10 mg/kg masy ciała na dobę u szczurów i psów nie wywoływało działań niepożądanych, natomiast dawka 30 mg/kg m.c./dobę wiązała się z patologią mięśnia sercowego i wątroby. Miejscowa aplikacja cyklopiroksu z olaminą (1% roztwór) była dobrze tolerowana u królików i świnek morskich, bez istotnych zmian histopatologicznych nawet przy długotrwałym stosowaniu do 90 dni. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości na myszach potwierdziły brak właściwości kancerogennych przy stosowaniu miejscowym przez okres do 50 tygodni.
badania farmakokinetyczne, badania teratogenności, badanie histopatologiczne, cyklopiroks z olaminą, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwgrzybicze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, pochodna chitozanu, podrażnienie, profil toksykologiczny, przenikanie przez łożysko, rakotwórczość, stężenie leku w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja dopochwowa, tolerancja miejscowa, zaburzenia płodności, zmiany patologiczne wątroby, zniekształcenia płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 1000 mg + 200 mg
Produkt leczniczy Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi, zawierający 1000 mg amoksycyliny oraz 200 mg kwasu klawulanowego, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności nie ujawniły mutagennego potencjału, a badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy w modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów zaobserwowano objawy takie jak zapalenie błony śluzowej żołądka, wymioty oraz przebarwienia języka, co jest zgodne z klinicznym profilem bezpieczeństwa i może wynikać z miejscowego działania drażniącego lub zaburzenia mikrobiologicznej równowagi przewodu pokarmowego.
aberracja chromosomowa, amoksycylina sodowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, genotoksyczność, kancerogenność, mikrobiom przewodu pokarmowego, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie żołądka, potas klawulanianu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Przedkliniczne badania toksyczności subchronicznej liścia senesu, opierające się na danych z badań na strąkach senesu, wykazały odwracalne zmiany histopatologiczne w układzie pokarmowym i nerkach szczurów po 90-dniowej ekspozycji na dawki od 100 do 1500 mg/kg (odpowiadające 16-242 mg/kg u człowieka). Zaobserwowano przerost nabłonka jelita grubego oraz rozrost nabłonka części przełykowej żołądka, a także kanalikowe nacieki bazofilowe i przerost nabłonka nerek przy dawkach ≥300 mg/kg/dzień, bez towarzyszących zaburzeń czynnościowych. Wystąpiło również gromadzenie brązowego pigmentu w kanalikach nerkowych, skutkujące przebarwieniami powierzchni nerek, które utrzymywały się częściowo po okresie zdrowienia. W badaniu nie ustalono wartości NOEL, co wskazuje na brak dawki wolnej od efektów obserwowalnych. Dodatkowo, strąki senesu i ich pochodne wykazywały mutagenność i genotoksyczność in vitro, z wyjątkiem sennozydów, reiny i sennidyn, jednak mutagenność nie została potwierdzona in vivo dla senesu i aloe-emodyny.
aloe-emodyna, badanie przedkliniczne, genotoksyczność, kanalikowy naciek bazofilowy, liść senesu, mutagenność, naciek bazofilowy, pochodna hydroksyloantracenowa, poziom niewywołujący dających się zaobserwować skutków, przerost nabłonka jelita grubego, rakotwórczość, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, strąk senesu, toksyczność subchroniczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Wigabatryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wigabatryny, substancji czynnej leku Sabril, przeprowadzone na szczurach, myszach, psach i małpach wykazały brak istotnych działań toksycznych na kluczowe narządy, takie jak wątroba, nerki, płuca, serce oraz przewód pokarmowy. Zaobserwowano jednak mikrowakuolizację substancji białej mózgu przy dawkach 30-50 mg/kg mc./dobę, manifestującą się jako obrzęk wewnątrzmielinowy, który był odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. U gryzoni odnotowano bardziej trwałe zmiany, w tym obrzęk aksonów i zmineralizowane mikrociała. Elektrofizjologiczne badania u psów potwierdziły zwiększenie okresu utajenia potencjału wywołanego somatosensorycznie, które ustępowało po odstawieniu wigabatryny. W zakresie okulistycznym toksyczność ograniczała się do szczurów albinosów, u których dawka 300 mg/kg mc./dobę indukowała ogniskową dezorganizację zewnętrznej warstwy jądrowej siatkówki, przypominającą zmiany po nadmiernej ekspozycji na światło.
działanie teratogenne, mielinizacja, mikrowakuolizacja, mutagenność, obrzęk aksonu, obrzęk wewnątrzmielinowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał wywołany somatosensorycznie, rakotwórczość, rozszczep podniebienia, Sabril, siatkówka oka, substancja biała mózgu, wigabatryna, włókno zmielinizowane, zewnętrzna warstwa jądrowa - Leksykon substancji czynnych
Cassia occidentalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Liv.52 zawierającego Cassia occidentalis (16 mg/tabletkę) wykazały brak toksyczności ostrej przy dawkach do 5000 mg/kg mc. u szczurów i królików, co uniemożliwiło określenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie (9 miesięcy) w dawkach 1000-3000 mg/kg mc. nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne u szczurów w okresie ciąży i laktacji nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania w kontekście rozrodu i rozwoju potomstwa.
cassia occidentalis, dawkowanie leku, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność w ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mitomycin Accord 10 mg
Mitomycyna, substancja czynna leku Mitomycin Accord, wykazuje wyraźną toksyczność wobec tkanek o wysokim wskaźniku proliferacji, zwłaszcza szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego, co potwierdzają badania przedkliniczne. Wykazano także jej negatywny wpływ na spermatogenezę, prowadzący do zahamowania produkcji plemników, co wskazuje na ryzyko upośledzenia płodności. Działanie mutagenne, rakotwórcze i teratogenne mitomycyny jest związane z mechanizmem tworzenia wiązań krzyżowych w DNA oraz generowaniem wolnych rodników, co potwierdzono w modelach eksperymentalnych. Szczególnie istotna jest wysoka toksyczność miejscowa leku, objawiająca się ciężką martwicą tkanek w przypadku wynaczynienia, co wymaga ścisłego przestrzegania zasad podawania w praktyce klinicznej.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie przeciwnowotworowe, genotoksyczność, lek alkilujący, martwica, martwica tkanek, mielosupresja, mitomycyna, mutagenność, rakotwórczość, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, tkanka proliferująca, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa, wiązania krzyżowe DNA, wolne rodniki, wstrzyknięcie okołożylne, wynaczynienie, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 7,5 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisocard, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Testy toksykologiczne wielokrotnego podawania substancji zwierzętom nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, a profil bezpieczeństwa bisoprololu jest porównywalny z innymi beta-adrenolitykami. Badania genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe testy karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Warto podkreślić, że bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego w modelach zwierzęcych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, lek beta-adrenolityczny, mutagenność, potencjał karcynogenny, resorpcja zarodka, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlomyl 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, antagonisty kanału wapniowego, wykazały istotne informacje dotyczące jej wpływu na układ rozrodczy oraz potencjał toksyczny. W badaniach na szczurach i myszach stosowano dawki sięgające około 50-krotności maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (MZLD 10 mg), co skutkowało opóźnieniem i wydłużeniem porodu oraz zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. W badaniu płodności u szczurów przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność MZLD w przeliczeniu na mg/m²) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność. Jednakże, podawanie amlodypiny samcom szczurów w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi przez 30 dni spowodowało obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego przy dawkach terapeutycznych.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, męski układ rozrodczy, mutagenność, profil bezpieczeństwa leku, spermatyda, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax SR 1 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu, substancji czynnej Xanax SR, wykazały brak mutagenności w teście Amesa in vitro oraz braku aberracji chromosomowych w teście mikrojądrowym u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c., co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki u ludzi (10 mg/dobę). Badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na szczurach (do 30 mg/kg m.c./dobę) i myszach (do 10 mg/kg m.c./dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Ocena wpływu na płodność szczurów przy dawce 5 mg/kg m.c./dobę (25-krotność dawki ludzkiej) nie wykazała negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne.
- Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Walproinian magnezu, substancja czynna preparatu Dipromal, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność wielonarządową, ze szczególnym wpływem na układ rozrodczy samców. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) przy dawkach 1250 mg/kg mc./dobę (szczury) oraz 150 mg/kg mc./dobę (psy) zaobserwowano zwyrodnienia i zanik jąder, zaburzenia spermatogenezy oraz zmniejszenie masy jąder. U młodych szczurów zmiany te pojawiały się jedynie przy dawkach przekraczających maksymalną tolerowaną (od 240 mg/kg mc./dobę). Przy dawkach do 90 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze, a młode zwierzęta nie wykazywały większej podatności niż dorosłe. W badaniach płodności u szczurów dawki do 350 mg/kg mc./dobę nie wpływały na płodność samców, jednak klinicznie u ludzi odnotowano niepłodność męską jako działanie niepożądane, co wskazuje na różnice międzygatunkowe. Długotrwała ekspozycja wiązała się z patologiami jąder, nasieniowodu, płuc i gruczołu krokowego, podkreślając wielonarządowy charakter toksyczności walproinianu magnezu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Zahron Combi, zawierającego rozuwastatynę i amlodypinę, wykazały brak istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Rozuwastatyna nie wykazała działania genotoksycznego ani rakotwórczego, choć nie badano jej wpływu na kanał hERG. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie, wpływ na pęcherzyk żółciowy oraz toksyczne działanie na jądra przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Wpływ na reprodukcję u szczurów objawiał się zmniejszeniem wielkości miotu, masy ciała i przeżycia nowo narodzonych przy dawkach toksycznych, kilkukrotnie przekraczających poziom terapeutyczny stosowany u ludzi.
działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, kanał hERG, komórki Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, opóźnienie porodu, pęcherzyk żółciowy, płodność, przeżywalność potomstwa, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna i amlodypina, spermatydy, testosteron, toksyczne działanie na jądra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ, wielkość miotu, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) jest składnikiem aktywnym stosowanym w produktach leczniczych, takich jak Hemorol oraz preparaty ziołowe do zaparzania. Pomimo szerokiego zastosowania, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tej substancji są ograniczone. Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego, co wynika z regulacji dopuszczających do obrotu produkty roślinne bez pełnego zakresu badań, zwłaszcza przy długiej historii stosowania. Brak jest również kompleksowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej dla kłącza pięciornika oraz preparatów je zawierających.
aberracja chromosomowa, genotoksyczność, kancerogeneza, kłącze pięciornika, mutagenność, potencjał rakotwórczy, Potentilla erecta, Potentilla tormentilla, produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mupirox 20 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa mupirocyny, substancji czynnej produktu leczniczego Mupirox 20 mg/g maść, obejmowały ocenę wpływu na rozrodczość oraz potencjał mutagenny. W badaniach na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) stosowano dawki miejscowe wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne u ludzi, aż do 100-krotności. Wyniki nie wykazały zaburzeń płodności ani efektów teratogennych, co potwierdza brak negatywnego wpływu mupirocyny na funkcje rozrodcze i rozwój płodu przy stosowaniu dawek znacznie przewyższających kliniczne zastosowanie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poltram 100 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej leków Poltram 50 i Poltram 100, obejmowały toksykologię ostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (gryzonie, psy). Wykazano hepatotoksyczność jedynie przy dawkach 10-krotnie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w zakresie uszkodzenia wątroby. Typowe objawy toksyczne przedawkowania tramadolu obejmowały niepokój, ataksję, wymioty, drżenie mięśniowe, duszność oraz drgawki, charakterystyczne dla substancji opioidowych, co potwierdza mechanizm działania leku i profil toksyczności.
ataksja, depresja ośrodka oddechowego, drgawki, drżenie mięśniowe, duszność, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, niepokój, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychomotoryczne, potencjał karcynogenny, przedawkowanie opioidów, substancje opioidowe, tramadol, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie wątroby, wymioty, zespół toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt złożony Febrisan Zatoki zawiera paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (5 mg). Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wskazują, że paracetamol charakteryzuje się LD50 u szczurów wynoszącą 1944 mg/kg (dożołądkowo) oraz 1205 mg/kg (dootrzewnowo), a u myszy 310 mg/kg (podskórnie) i 367 mg/kg (dootrzewnowo). Paracetamol nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, nie jest teratogenny przy dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową, jednak obserwowano zaburzenia spermatogenezy i zanik jąder u szczurów. Fenylefryna wykazuje LD50 na poziomie 350 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u myszy, nie wykazuje działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących jej wpływu na reprodukcję i teratogenność. Kofeina wykazuje silne działanie mutagenne in vitro oraz potencjalne działanie teratogenne przy dużych dawkach, jednak brak jest danych dotyczących jej toksyczności ostrej i wpływu na reprodukcję.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna dla 50% populacji, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fenylefryna, kofeina, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, podanie podskórne, produkt złożony, Salmonella typhimurium, spermatogeneza, test Amesa, toksyczność ostra, toksykologia, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Rumex crispus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aktualne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Rumex crispus, obecnego w preparacie homeopatycznym Stodal w rozcieńczeniu 6CH (0,0044 ml w 4 g granulek), są niewystarczające i niekompletne. Dokumentacja produktu nie zawiera wyników badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także brak jest informacji o potencjale mutagennym, karcynogennym oraz wpływie na rozrodczość i rozwój płodu. Niskie stężenie substancji czynnej w formie homeopatycznej może tłumaczyć brak szczegółowych badań przedklinicznych, jednakże brak tych danych wymaga zachowania ostrożności przy stosowaniu preparatu, zwłaszcza w kontekście indywidualnych cech pacjenta i możliwych interakcji lekowych.
badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, interakcja lekowa, karcynogenność, laktoza, mutagenność, nietolerancja składników, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, rozwój płodu, sacharoza, stężenie substancji, substancja czynna, szczaw kędzierzawy, toksyczność ostra, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nifuroksazyd Aflofarm 200 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, ciężarnymi lub karmiącymi piersią, lekarz powinien szczegółowo omówić potencjalne ryzyko stosowania Nifuroksazydu Aflofarm (200 mg, tabletki powlekane). Aktualne dane dotyczące wpływu leku na płodność są niewystarczające, a badania na modelach zwierzęcych nie pozwalają na jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa. W ciąży lek nie jest zalecany ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz potencjalne działanie mutagenne, co może stanowić ryzyko dla płodu. U kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, stosowanie nifuroksazydu również jest przeciwwskazane.
- Leksykon substancji czynnych
Cyproheptadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyproheptadyna, substancja czynna preparatu Peritol (4 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych dotyczących wpływu na płodność i rozwój płodu. Podawana doustnie lub podskórnie w dawkach przekraczających 32-krotnie maksymalną dawkę terapeutyczną dla ludzi nie wykazywała negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani toksyczności płodowej. Jednakże, podanie dootrzewnowe w dawkach czterokrotnie wyższych niż maksymalna dawka terapeutyczna wiązało się z toksycznym działaniem na płód, co sugeruje zależność toksyczności od drogi podania i stężenia substancji w organizmie. Badania genetyczne, w tym test Amesa oraz ocena aberracji chromosomalnych in vitro w ludzkich limfocytach i fibroblastach, potwierdziły brak działania mutagennego cyproheptadyny, choć w wysokich dawkach substancja wykazywała cytotoksyczność komórkową.
aberracja chromosomalna, badania przedkliniczne, cyproheptadyna, dawka terapeutyczna, działanie cytotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, mutagenność, Peritol, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, stężenie w organizmie, substancja czynna, test Amesa, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cavinton 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny wykazały, że substancja charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa przy stosowaniu zarówno krótkoterminowym, jak i przewlekłym. W badaniach toksyczności ostrej u psów nie ustalono LD50 doustnej, gdyż dawki powyżej 400 mg/kg mc. wywoływały nietolerancję i wymioty, co wskazuje na mechanizmy obronne organizmu. Toksyczność podostra i przewlekła u szczurów i psów przy dawkach do 8 mg/kg mc. dożylnie oraz do 100 mg/kg mc. doustnie nie wykazała istotnych objawów toksycznych, choć wyższe dawki (>45 mg/kg mc. doustnie u psów i >5 mg/kg mc. dożylnie) powodowały objawy niepożądane, takie jak obniżony apetyt, wymioty, drgawki, tachykardię i tachypnoe. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak wpływu na płodność, jednak teratogenność ujawniono u szczurów przy dawce 20 mg/kg/dobę doustnie, a u królików, bardziej zbliżonych metabolicznie do ludzi, śmiertelność zarodkowo-płodowa wystąpiła przy dawce 300 mg/kg/dobę. Działania toksyczne w okresie ciąży były nasilone przy podaniu dożylnym, co podkreśla znaczenie drogi podania w ocenie bezpieczeństwa.
dawka LD50, drgawki, krwawienie łożyskowe, mutagenność, obraz histologiczny, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi, przyspieszone tętno, rakotwórczość, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, winpocetyna, zaburzenia łaknienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lincocin 300 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne linkomycyny, substancji czynnej produktu Lincocin (300 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów. Ponadto, ocena potencjału rakotwórczego nie wskazała na ryzyko kancerogenności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania linkomycyny w dawkach zalecanych u ludzi.
działanie kancerogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, Lincocin, linkomycyna, maksymalna dawka zalecana, MRHD, mutagenność, organogeneza, płodność, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność rozrodcza, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclofenac Teva 10 mg/g (1%)
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Diclofenac Teva (10 mg/g, żel), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Analizy toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na brak znaczącego ryzyka toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności, w tym badania na komórkach bakteryjnych i ssaczych, nie potwierdziły działania mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania diklofenaku w kontekście potencjalnego działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, genotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla człowieka. Bisoprolol nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wpływa negatywnie na płodność, choć w wysokich dawkach obserwowano toksyczność matczyną i płodową, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową oraz opóźnionym rozwojem fizycznym, bez działania teratogennego. Ramipryl nie wykazuje toksyczności ostrej przy podaniu doustnym u gryzoni i psów, a dawki tolerowane wynoszą 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Przy bardzo wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie leku.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Stada 140 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły układu pokarmowego (jelito jako organ docelowy, czynnik ograniczający dawkę), krwiotwórczego (zmiany erytrocytów i szpiku kostnego) oraz limfatycznego (obniżenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych), a zmiany te miały charakter odwracalny po zakończeniu leczenia. U małp obserwowano śródmiąższową mineralizację nerek bez innych istotnych patologii. Dazatynib wpływał na hemostazę, hamując agregację płytek i wydłużając czas krwawienia, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków. Pomimo in vitro wykazania potencjału do wydłużenia odstępu QT poprzez wpływ na kanał potasowy hERG, badania in vivo na małpach nie potwierdziły istotnych zaburzeń elektrokardiograficznych. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w teście Amesa i negatywne wyniki testu mikrojądrowego in vivo, natomiast dazatynib wykazywał działanie klastogenne in vitro na komórkach CHO.
agregacja płytek krwi, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, brodawczak, dazatynib, działanie fototoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie klastogenne, grasica, gruczolak prostaty, hemostaza, kanał potasowy hERG, mineralizacja nerek, mutagenność, odstęp QT, organogeneza, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, rozwój embrionalno-płodowy, śledziona, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurol 0,25 0,25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne alprazolamu wykazały brak mutagenności w teście Amesa oraz braku aberracji chromosomowych in vitro u szczurów przy dawce do 100 mg/kg mc. (500-krotność dawki ludzkiej 10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy dawkach odpowiednio do 30 mg/kg mc./dobę (150× dawka ludzka) i 10 mg/kg mc./dobę (50× dawka ludzka), nie wykazały działania kancerogennego. Ocena wpływu na płodność szczurów przy dawce 5 mg/kg mc./dobę (25× dawka ludzka) również nie wykazała negatywnych efektów. Natomiast w badaniach dwuletnich na szczurach zaobserwowano dawkozależny wzrost częstości zaćmy u samic oraz wrastania naczyń w rogówkę u samców przy dawkach 3-30 mg/kg mc./dobę (15-150× dawka ludzka), pojawiający się po 11 miesiącach stosowania.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie kancerogenne, mutagenność, napad drgawkowy, narząd wzroku, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rogówka, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność przewlekła, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Doxorubicin-Ebewe 2 mg/ml
Doksorubicyna (2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje działanie mutagenne, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez co najmniej 6 miesięcy i 10 dni po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni – przez 3 miesiące i 10 dni po terapii, ze względu na ryzyko uszkodzeń genetycznych w komórkach rozrodczych. Doksorubicyna jest przeciwwskazana w ciąży z powodu działania teratogennego i toksycznego na zarodek i płód, a także przenika do mleka matki, co wymaga zaprzestania karmienia piersią na czas leczenia. Zaburzenia cyklu miesiączkowego, czasowa lub trwała niepłodność oraz ryzyko przedwczesnej menopauzy są częstymi skutkami ubocznymi u kobiet, natomiast u mężczyzn obserwuje się oligospermię lub azoospermię, które mogą być trwałe lub odwracalne.
amenorrhea, atrofia jąder, azoospermia, chlorowodorek doksorubicyny, degeneracja nasieniowodów, Doxorubicin-Ebewe, działanie teratogenne, koncentrat do sporządzania roztworu, krioprezerwacja, krioprezerwacja nasienia, krioprezerwacja oocytów, lek cytostatyczny, mutagenność, oligospermia, przedwczesna menopauza, toksyczność dla zarodka, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arnithei 24 g/100 g
Produkt leczniczy Arnithei w formie żelu (24 g nalewki z Arnica montana L. na 100 g preparatu) podlega regulacjom dyrektywy 2001/83/EC, które zwalniają z obowiązku przeprowadzania pełnego zakresu badań przedklinicznych, o ile nie jest to konieczne do potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania. W ramach oceny bezpieczeństwa wykonano test Amesa, który nie wykazał mutagenności preparatu, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego i stanowi istotny argument za bezpieczeństwem stosowania u pacjentów. Nalewka z arniki stosowana w produkcie ma DER 1:10 i jest rozpuszczona w 70% etanolu (V/V).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pemetrexed Eugia 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pemetreksedu wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne u ciężarnych samic myszy, obejmujące zmniejszoną przeżywalność płodów, obniżoną masę ciała, niepełne kostnienie struktur kostnych oraz rozszczep podniebienia. U samców myszy i psów rasy beagle stwierdzono znaczące zaburzenia płodności, takie jak zmniejszona płodność, zanik jąder oraz zwyrodnienie i martwicę nabłonka plemnikotwórczego po podawaniu pemetreksedu, co wskazuje na toksyczny wpływ na tkankę gonadalną. Należy podkreślić, że brak jest danych dotyczących wpływu leku na płodność samic, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa reprodukcyjnego.
aberracja chromosomalna, bolus dożylny, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, martwica nabłonka, mutagenność, nabłonek plemnikotwórczy, osteogeneza, pemetreksed, płodność męska, rozrodczość, rozszczep podniebienia, rozwój wewnątrzmaciczny, spermatogeneza, test Amesa, test mikrojądrowy, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fibralipid 200 mg
Przedkliniczne badania fenofibratu wykazały toksyczność mięśni szkieletowych, głównie włókien typu I, przy dawkach przekraczających 30 mg/kg u szczurów, co odpowiada około 17-krotności maksymalnej dawki zalecanej u ludzi. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na mięsień sercowy przy dawce do 3-krotności dawki maksymalnej dla ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne leku. W badaniach na szczurach odnotowano niedokrwistość i spadek masy ciała przy dawkach znacznie wyższych niż terapeutyczne. U psów obserwowano odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym, jednak przy dawce około 5-krotnie wyższej niż maksymalna dawka u ludzi nie stwierdzono uszkodzeń, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa dla układu pokarmowego. Fenofibrat nie wykazywał potencjału mutagennego, a nowotwory wątroby u gryzoni były związane z proliferacją peroksysomów, mechanizmem specyficznym dla tych gatunków i nieistotnym klinicznie dla ludzi.
degeneracja mięśnia sercowego, embriotoksyczność, fenofibrat, hypospermia, kwas fenofibrynowy, mutagenność, niedojrzałość jajników, niedokrwistość, nowotwór wątroby, owrzodzenia przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, proliferacja peroksysomów, teratogenność, toksyczność mięśni szkieletowych, wakuolizacja jąder, włókna mięśniowe typu I