mutagenność
Mutagenność to zdolność substancji chemicznej, promieniowania lub czynnika biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym komórki. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu genów i w konsekwencji do zmian fenotypowych organizmu.
Ocena mutagenności jest kluczowym elementem badań toksykologicznych nowych związków chemicznych, leków, pestycydów oraz innych substancji. Do standardowych testów oceniających potencjał mutagenny należą: test Amesa (na bakteriach), test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy oraz testy z wykorzystaniem komórek ssaków. Badania mutagenności są obowiązkowe w procesie rejestracji nowych leków i substancji chemicznych.
Substancje mutagenne często wykazują również działanie kancerogenne, ponieważ uszkodzenia DNA mogą inicjować proces kancerogenezy. Z tego powodu identyfikacja potencjalnych mutagenów ma fundamentalne znaczenie dla zdrowia publicznego i bezpieczeństwa środowiskowego. W praktyce klinicznej znajomość mutagennego potencjału stosowanych terapii jest istotna szczególnie w przypadku pacjentów w wieku reprodukcyjnym, kobiet w ciąży oraz przy długotrwałym leczeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caramlo 16 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Caramlo, zawierającego 16 mg kandesartanu cyleksetylu oraz 5 mg amlodypiny, wykazały istotne dane dotyczące toksyczności i wpływu na układ rozrodczy. Amlodypina podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) indukowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków. W badaniach na szczurach, dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność maksymalnej dawki klinicznej 10 mg w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, jednakże w innych modelach zaobserwowano obniżenie stężenia gonadotropin i testosteronu, a także zmniejszenie parametrów nasienia. Dwuletnie badania rakotwórczości amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę nie wykazały działania kancerogennego, a testy mutagenności były negatywne.
amlodypina bezylan, aparat przykłębuszkowy, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kanalik nerkowy, kandesartan cyleksetylu, komórka Sertoliego, kreatynina, krwinka czerwona, mocznik, mutagenność, płodność, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 150 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Althyxin, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą przy jednorazowym podaniu dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na wpływ długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki leku. Brak jest jednak danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na procesy reprodukcyjne, gdyż nie przeprowadzono dedykowanych badań oceniających płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy u zwierząt laboratoryjnych.
działanie karcynogenne, filtracja kłębuszkowa, hepatopatia, hormon endogenny, hormon tarczycy, karcynogenność, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutacja genetyczna, mutagenność, narządy wewnętrzne, profil farmakologiczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Zydowudyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zydowudyna, stosowana w terapii zakażeń HIV-1, wykazuje brak mutagenności w testach bakteryjnych (test Amesa), jednak w badaniach in vitro na komórkach ssaków oraz in vivo u myszy i szczurów stwierdzono uszkodzenia chromosomów i działanie genotoksyczne, w tym w testach mikrojądrowych i jąderkowych. Substancja ta jest inkorporowana do DNA leukocytów dorosłych pacjentów oraz noworodków, co potwierdzono także w badaniach przezłożyskowych u małp, gdzie skojarzenie zydowudyny z lamiwudyną powodowało większą liczbę skróceń telomerów w DNA płodów. W badaniach rakotwórczości u gryzoni wykazano powstawanie nowotworów nabłonkowych pochwy po długotrwałej ekspozycji na wysokie stężenia niezmetabolizowanej zydowudyny, natomiast inne nowotwory nie były związane z jej działaniem. Przezłożyskowe badania u myszy wskazały na zwiększoną częstość nowotworów płuc, wątroby i żeńskiego układu rozrodczego przy dawce 420 mg/kg mc., jednak kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje nieznane.
analog nukleozydu, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, DNA leukocytów, genotoksyczność, genotoksyczność przezłożyskowa, lamiwudyna, leukopenia, limfocyt krwi obwodowej, limfocyt ludzki, mutagenność, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór nabłonkowy pochwy, organogeneza, rakotwórczość, rakotwórczość przezłożyskowa, skrócenie telomerów, test Amesa, test chłoniaka mysiego, test jąderkowy, test mikrojądrowy, wada wrodzona, zakażenie HIV-1, zydowudyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotaksym 1 g
Badania przedkliniczne cefotaksymu, antybiotyku cefalosporynowego III generacji, wykazały brak właściwości mutagennych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Testy na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie potwierdziły potencjału teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, co sugeruje bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży oraz pacjentów w wieku rozrodczym. Warto podkreślić, że preparat Biotaksym zawiera 48 mg sodu (2,09 mmol) na 1 g substancji czynnej, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej, mimo braku wykazanych zagrożeń związanych z tą zawartością w badaniach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Accord 25 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru w formie koncentratu do infuzji (25 mg/ml) wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły zagrożeń genetycznych, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów. Standardowe testy teratogenności na królikach, szczurach i myszach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego. W niestandardowych badaniach na szczurach, w dawkach toksycznych dla matek podawanych podskórnie, odnotowano wady płodów, jednak ich kliniczne znaczenie pozostaje niejasne.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, koncentrat do sporządzania roztworu, mutagenność, objawy toksyczne ogólnoustrojowe, podawanie ogólnoustrojowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, roztwór do infuzji, spermatogeneza, wpływ na płodność - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclophosphamide Sandoz 100 mg/ml
Cyklofosfamid, lek cytostatyczny z grupy alkilujących, stosowany w terapii nowotworów i chorób autoimmunologicznych, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania to mielosupresja (leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość) występująca bardzo często (≥ 1/10), co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi oraz profilaktyki infekcji. Infekcje bakteryjne, grzybicze i wirusowe również występują bardzo często, a reaktywacja zakażeń latentnych, takich jak opryszczka czy gruźlica, jest częsta (≥ 1/100 do <1/10). Istotne są także działania toksyczne na układ moczowy, w tym ryzyko krwotocznego zapalenia pęcherza, oraz potencjalna kardiotoksyczność, szczególnie przy wysokich dawkach. Cyklofosfamid wykazuje również działanie mutagenne i kancerogenne, co wiąże się z rzadkim, ale poważnym ryzykiem wtórnych nowotworów, takich jak ostra białaczka szpikowa czy rak pęcherza moczowego.
anoreksja, badanie ogólne moczu, choroba autoimmunologiczna, Cyclophosphamide Sandoz, cyklofosfamid, drgawki, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, encefalopatia, gonadotoksyczność, hiperurikemia, hiponatremia, immunosupresja, indeks terapeutyczny, infekcja, infekcja opryszczkowa, kancerogenność, kardiotoksyczność, krwotoczne zapalenie pęcherza, lek cytostatyczny, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi obwodowej, mutagenność, nawodnienie pacjenta, nefropatia moczanowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia gorączkowa, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nowotwór, nudności, ostra białaczka szpikowa, Pneumocystis jirovecii, posocznica, przedwczesna menopauza, rak pęcherza moczowego, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, splątanie, toksyczność pęcherzowa, wtórny nowotwór, wymioty, zaburzenie funkcji gonad, zakażenie latentne, zapalenie spojówek, zespół mielodysplastyczny, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Orifarm Forte 667 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności laktulozy, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt, wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) po podaniu doustnym wynoszą 48,8 ml/kg masy ciała u myszy, 43 ml/kg u dorosłych szczurów oraz powyżej 15 ml/kg u świnek morskich, natomiast u noworodków szczurów po podaniu dootrzewnowym LD50 wynosi 30 ml/kg. Szczególną oporność na toksyczność wykazywały pawiany, które przeżywały dawkę 37 ml/kg. Objawy toksyczne u szczurów obejmowały biegunkę, depresję i śpiączkę, a badania histopatologiczne ujawniły krwotoczne zapalenie żołądka i jelit. Długotrwałe podawanie laktulozy w dawkach do 40 ml/kg u szczurów oraz do 20 ml/kg u pawianów powodowało jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu, bez innych istotnych efektów toksycznych. Podawanie laktulozy w stężeniach do 5% w paszy przez 21 tygodni nie wykazało toksyczności podostrej, a u prosiąt stosowanie roztworów 5-15% nie wpływało negatywnie na przyjmowanie pokarmu ani tempo wzrostu, mimo wystąpienia przemijającej biegunki.
badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka śmiertelna, genotoksyczność i mutagenność, krwotoczne zapalenie żołądka i jelit, laktuloza, LD50, mutagenność, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra - Leksykon substancji czynnych
Gancyklowir – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Gancyklowir jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym głównie w terapii zakażeń cytomegalowirusem (CMV), jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko mielosupresji, w tym ciężkiej leukopenii, neutropenii, niedokrwistości, małopłytkowości oraz pancytopenii. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć pacjentów z bezwzględną liczbą neutrofili poniżej 500 komórek/µl, liczbą płytek krwi poniżej 25 000 komórek/µl oraz stężeniem hemoglobiny poniżej 8 g/dl. Monitorowanie hematologiczne powinno obejmować oznaczanie liczby białych krwinek co drugi dzień przez pierwsze 14 dni terapii, a u pacjentów z wysokim ryzykiem mielosupresji – codzienną kontrolę. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których konieczne jest dostosowanie dawki leku, oraz na osoby z historią nadwrażliwości na acyklowir, pencyklowir lub ich proleki ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej.
acyklowir, chlorek benzalkoniowy, cytomegalowirus, dydanozyna, famcyklowir, imipenem-cylastatyna, karcynogenność, krwiotwórczy czynnik wzrostu, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, mutagenność, nadwrażliwość krzyżowa, napad drgawkowy, neutropenia, niedobór krwinek, niedokrwistość, niewydolność szpiku, pancytopenia, radioterapia, spermatogeneza, teratogenność, wada wrodzona, walacyklowir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rogówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Sumilar, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały zróżnicowany profil toksyczności obu substancji czynnych. Ramipryl w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp nie wywoływał działań niepożądanych, choć przy wyższych dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego, będące efektem farmakodynamicznym. Badania reprodukcyjne ramiprylu nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane samicom szczurów w okresie płodowym i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Testy mutagenności ramiprylu nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 1000 mg
Przedkliniczne badania toksyczności prednizolonu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 u szczurów wynosi 240 mg/kg mc., co wskazuje na relatywnie niską toksyczność ostrą. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach 0,5-33 mg/kg mc. u różnych gatunków zwierząt ujawniło istotne działania toksyczne, takie jak zmiany diabetogenne w komórkach wysp Langerhansa u szczurów (33 mg/kg przez 7-14 dni), hepatotoksyczność u królików (2-3 mg/kg przez 2-4 tygodnie) oraz miotoksyczność u świnek morskich (0,5-5 mg/kg) i psów (4 mg/kg) po kilkutygodniowej ekspozycji. Dane dotyczące potencjału genotoksycznego i karcynogennego są niewystarczające, brak jest jednoznacznych dowodów na mutagenność i rakotwórczość prednizolonu, co wymaga dalszych badań.
dawka śmiertelna, działanie diabetogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, martwica mięśni, mutagenność, płodność męska, prednizolon, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność subchroniczna, wyspy Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Accord 40 mg
Esomeprazol Accord w dawce 40 mg, podawany dożylnie w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność oraz wpływ na różne układy organizmu. Badania nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksydynamiczne profile leku były zgodne z charakterystyką inhibitorów pompy protonowej, bez specyficznych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału, a badania reprodukcyjne nie wykazały ryzyka dla płodności, rozwoju płodu ani przebiegu ciąży. W badaniach dożylnej formy leku nie stwierdzono podrażnienia naczyń, choć podskórne podanie powodowało niewielkie reakcje zapalne, podkreślając konieczność prawidłowej techniki podawania.
działanie niepożądane, esomeprazol, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, kwas żołądkowy, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie dożylne, podrażnienie naczyń, potencjał rakotwórczy, przebieg ciąży, rakowiak, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sok żołądkowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 500 mg
Inozyna pranobeksu, substancja czynna leku Isoprinosine, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej przeprowadzone na myszy, szczurach, psach, kotach oraz małpach wykazały bardzo niski poziom toksyczności, z dawką LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotną wartość względem maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości karcinogennych, a kompleksowe badania mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące również ludzkie limfocyty, potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, Isoprinosine, karcinogenność, LD50, limfocyty krwi obwodowej, mutacja genetyczna, mutagenność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, testy in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cogiton 10 10 mg
Bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku donepezylu zostało potwierdzone w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych, które obejmowały ocenę farmakologiczną, genotoksyczność, teratogenność oraz potencjał karcynogenny. Donepezyl wykazuje przewidywalny profil farmakologiczny, z działaniami niepożądanymi ograniczonymi do efektów cholinergicznych przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczne in vitro wykazały klastogenność jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż stężenia terapeutyczne w osoczu, natomiast badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego, co potwierdza brak ryzyka nowotworowego przy stosowaniu donepezylu.
badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek donepezylu, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, mechanizm działania leku, mutagenność, okres okołoporodowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, stężenie w osoczu, test mikrojąderkowy, układ cholinergiczny, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa preparatu Gastal, zawierającego 450 mg glinu wodorotlenku z magnezem węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku, są ograniczone. Brak jest szczegółowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu doustnym tych związków, a także standardowych testów toksykologicznych dla kompleksu glinu wodorotlenku z magnezem węglanem i magnezu wodorotlenku w formie stosowanej w preparacie. Dostępne badania nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego związków glinu zawartych w produkcie, co potwierdza brak istotnych zagrożeń w tym zakresie.
badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność, rozwój embrionalny, środek zobojętniający, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, właściwość rakotwórcza, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Freshmint Gum 2 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Nicorette FreshMint Gum opierają się głównie na znanym profilu nikotyny, substancji czynnej produktu, która występuje w dawce 2 mg na gumę o wymiarach 15 x 15 x 6 mm. Produkt zawiera również 612 mg ksylitolu jako substancji pomocniczej. Toksyczność nikotyny jest dobrze udokumentowana, a ostre zatrucie charakteryzuje się zaburzeniami kardiologicznymi (słaby, nieregularny puls), oddechowymi (trudności w oddychaniu) oraz neurologicznymi (uogólnione drgawki). Warto podkreślić, że Nicorette FreshMint Gum nie zawiera szkodliwych substancji obecnych w dymie tytoniowym, co istotnie różni go od tradycyjnych produktów tytoniowych.
bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, forma farmaceutyczna, genotoksyczność, guma do żucia lecznicza, mutagenność, nieregularny puls, nikotyna z kationitem, ostre zatrucie nikotyną, substancja czynna, substancja rakotwórcza, trudności w oddychaniu, uogólnione drgawki, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe - Leksykon substancji czynnych
Benzylopenicylina prokainowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, będąca składnikiem aktywnym preparatu Penicillinum Procainicum L TZF dostępnym w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., jest stosowana w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na penicyliny. Analiza dostępnych danych przedklinicznych wskazuje na brak długoterminowych badań oceniających potencjalne właściwości mutagenne i kancerogenne tej substancji, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Pomimo wieloletniego doświadczenia klinicznego z beta-laktamami, brak formalnych badań przedklinicznych ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście wpływu lecytynowania na farmakokinetykę i potencjalne działania niepożądane.
antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, badania przedkliniczne, benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, działanie niepożądane, farmakokinetyka, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, Penicillinum Procainicum, penicylina, profil bezpieczeństwa leku, test genotoksyczności, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Xanconalon, zawierającego oksykodon chlorowodorek (5 mg) i nalokson chlorowodorek (2,5 mg), wykazały brak istotnego toksycznego wpływu na reprodukcję przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. nie wpływał negatywnie na płodność szczurów, rozwój zarodków ani indukcję wad rozwojowych, choć w badaniach na królikach przy dawce 125 mg/kg mc. zaobserwowano zwiększoną częstość występowania 27. kręgu podkrzyżowego i dodatkowej pary żeber, co wiązało się z toksycznością u matek. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a wyższe dawki (6 mg/kg mc.) powodowały zmniejszenie masy ciała potomstwa, związane z toksycznością u matek. Nalokson w bardzo wysokich dawkach (800 mg/kg mc.) nie wykazywał teratogenności ani toksyczności zarodkowej, jednak powodował zwiększoną śmiertelność noworodków szczurów, bez wpływu na rozwój i zachowanie przeżyłych osobników.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karcynogenność, klastogenność, mutagenność, nalokson chlorowodorek, NOAEL, oksykodon chlorowodorek, potencjał rakotwórczy, rozwój fizyczny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finasteridum Bluefish 5 mg
W badaniach przedklinicznych finasterydu oceniono toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. Doustna dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 500 mg/kg u myszy (samce i samice), a u szczurów 400 mg/kg u samic i 1000 mg/kg u samców. Długotrwałe podawanie dawek wielokrotnie przekraczających terapeutyczne nie wykazało istotnych objawów toksyczności. Testy mutagenności i kancerogenności nie potwierdziły ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, redukcję wydzielania dodatkowych gruczołów płciowych oraz obniżony wskaźnik płodności, co jest konsekwencją hamowania 5-alfa-reduktazy. Feminizacja płodów męskich występowała u szczurów po ekspozycji w okresie ciąży.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, feminizacja płodów, finasteryd, gruczoł krokowy, gruczoły płciowe, inhibitor 5-alfa-reduktazy, kancerogenność, mutagenność, narządy płciowe, nieprawidłowości narządów płciowych, pęcherzyki nasienne, płodność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Grenalvon 1 mg
Przedkliniczne badania toksyczności anagrelidu wykazały istotne efekty kardiotoksyczne u psów przy dawkach ≥1 mg/kg/dobę, obejmujące krwotoki podwsierdziowe i ogniskową martwicę mięśnia sercowego, z NOEL ustalonym na 0,3 mg/kg/dobę (AUC anagrelidu 0,1x wartości u ludzi przy dawce terapeutycznej 2 mg/dobę). Wpływ na płodność był zróżnicowany płciowo: u samców szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu nawet przy dawkach do 240 mg/kg/dobę (>1000-krotność dawki klinicznej), natomiast u samic dawki ≥30 mg/kg/dobę powodowały zwiększoną częstość poronień i zmniejszenie liczby żywych zarodków, z NOEL na poziomie 10 mg/kg/dobę (AUC anagrelidu 143x wyższe niż u ludzi). W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawki ≥10 mg/kg/dobę wydłużały czas trwania ciąży, a dawki ≥60 mg/kg/dobę wydłużały czas porodu i zwiększały śmiertelność płodów, z NOEL odpowiednio 3 mg/kg/dobę (AUC anagrelidu 14x) i 30 mg/kg/dobę (AUC anagrelidu 425x). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu.
anagrelid, enzymy CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, klastogenność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, NOEL, obumarcie płodu, płodność, poronienie, potencjał mutagenny, reprodukcja, resorpcja zarodka, rozwój zarodka i płodu, śmiertelność płodu, zaburzenie reprodukcyjne, zarodek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cebion 0,1 g/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu askorbinowego zawartego w produkcie leczniczym Cebion (100 mg/ml, krople doustne) wykazały brak toksyczności przewlekłej w dawkach terapeutycznych na modelach zwierzęcych (szczury). Długoterminowe testy na myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego, a badania in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne stosowania leku. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej, jednak kwestie przedawkowania omówiono w części klinicznej dokumentacji. Badania toksyczności reprodukcyjnej na dwóch gatunkach zwierząt nie wykazały negatywnego wpływu na płód nawet przy wysokich dawkach do 1000 mg/kg masy ciała. Kwas askorbinowy przenika przez łożysko oraz do mleka matki na drodze dyfuzji prostej, co wskazuje na ekspozycję płodu i noworodka, jednak z punktu widzenia danych przedklinicznych stosowanie w ciąży i laktacji jest bezpieczne. Podsumowując, wyniki badań potwierdzają bezpieczeństwo stosowania kwasu askorbinowego w dawkach terapeutycznych, zarówno pod kątem toksyczności, jak i wpływu na reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny.
ciąża, dawka terapeutyczna, dyfuzja prosta, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hodowla komórkowa, in vitro, in vivo, karcynogeneza, kwas askorbowy, laktacja, mutagenność, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aclexa 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące celekoksybu, substancji czynnej leku Aclexa, wskazują na istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych. U królików podawanie celekoksybu w dawkach ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie większych niż u ludzi przy dawce 200 mg 2×/dobę, na podstawie AUC0-24) w okresie organogenezy powodowało wady rozwojowe, takie jak ubytek przegrody międzykomorowej, zrośnięte żebra, zrośnięty lub brak mostka. U szczurów w dawkach ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie większych niż u ludzi) obserwowano zależne od dawki zwiększenie częstości przepukliny przeponowej, co wiązano z hamowaniem syntezy prostaglandyn. Ponadto, celekoksyb wywoływał poronienia przed- i poimplantacyjne oraz zmniejszał przeżywalność zarodków, a także przenikał do mleka, wykazując toksyczny wpływ na noworodki w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym.
AUC0-24, celekoksyb, czynność nadnerczy, dysfagia, hamowanie syntezy prostaglandyn, mutagenność, okres okołoporodowy, organogeneza, poronienie przedimplantacyjne, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, przeżycie zarodka, rakotwórczość, rozrodczość, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, ubytek przegrody międzykomorowej, zakrzepica, zrośnięte żebra, zrośnięty mostek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finamlox 5 mg
Badania przedkliniczne amlodypiny wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) u gryzoni powodowało istotne zaburzenia w przebiegu ciąży, takie jak opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach nad płodnością u szczurów, amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (osiem razy wyższych niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, jednak w innym badaniu podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg) skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, a także zmniejszeniem liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.
amlodypina, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, spermatyda, testosteron, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coronal 10 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Coronal, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych. Testy farmakologiczne i toksykologiczne, zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani przeciwwskazań do stosowania u ludzi. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły działania szkodliwego na materiał genetyczny, a testy rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. W kontekście reprodukcji, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność zwierząt doświadczalnych ani na ogólny wynik rozmnażania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reverantza 40 mg + 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące skojarzenia olmesartanu medoksomilu i amlodypiny (Reverantza) wskazują, że toksyczność obu substancji jest zgodna z ich odrębnymi mechanizmami działania i nie wykazują synergii toksycznej. W badaniach na szczurach po 3 miesiącach podawania doustnego zaobserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany nerkowe przypisywane olmesartanowi, natomiast amlodypina powodowała zmiany w jelitach, nadnerczach oraz przerost przewodów mlecznych. Przewlekłe badania toksyczności u szczurów i psów potwierdziły charakterystyczne dla antagonistów receptorów AT₁ i inhibitorów ACE efekty olmesartanu, takie jak wzrost stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy serca oraz uszkodzenia nerek, które można ograniczyć przez podanie chlorku sodu. W badaniach genotoksyczności olmesartan nie wykazał istotnego działania mutagennego in vivo, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału kancerogennego substancji.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, błona podstawna, błona śluzowa, dysfagia, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, jelito, kanalik nerkowy, komórka Sertoliego, komórki przykłębuszkowe, kreatynina, miedniczka nerkowa, mocznik, mutagenność, nabłonek nerki, nadnercze, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, rakotwórczość, renina, spermatyda, testosteron, uszkodzenie nerek, zmiany nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały istotny wpływ leku na procesy rozrodcze u gryzoni, zwłaszcza przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała). U szczurów i myszy zaobserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach na szczurach podawano amlodypinę do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie więcej niż dawka maksymalna dla ludzi w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) bez negatywnego wpływu na płodność, jednak inne badania wykazały, że dawki terapeutyczne mogą powodować zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu, gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego przy długotrwałym stosowaniu.
amlodypina, bezylan, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, mutagenność, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, ryzyko rakotwórcze, spermatydy, testosteron, Vilpin, wydłużenie porodu - Leksykon substancji czynnych
Owoc borówki czernicy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy OWOC BORÓWKI CZERNICY (Vaccinum myrtillus L., fructus) w postaci ziół do zaparzania, zawierający 100% owocu borówki czernicy (100 g produktu zawiera 100 g surowca), nie posiada udokumentowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na tradycyjnym, wieloletnim doświadczeniu klinicznym, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania, interakcji lekowych oraz stosowania u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak kobiety w ciąży, karmiące, dzieci czy osoby starsze.
badanie przedkliniczne, choroba współistniejąca, dane kliniczne, genotoksyczność, interakcja lekowa, kancerogenność, medycyna tradycyjna, mutagenność, owoc borówki czernicy, postać ziołowa, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, Vaccinum myrtillus, wpływ na rozrodczość, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loreblok 50 mg
Przedkliniczne badania losartanu potasowego wykazały, że lek ten nie stwarza istotnego zagrożenia dla pacjentów stosujących go w dawkach terapeutycznych. Zaobserwowano jednak zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, co sugeruje wpływ na erytropoezę. W zakresie parametrów nerkowych odnotowano wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczny wzrost kreatyniny w surowicy, co może wskazywać na wpływ na funkcję nerek poprzez modulację układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dodatkowo, zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych sugeruje działanie kardioprotekcyjne poprzez blokadę receptorów AT1. W obrębie przewodu pokarmowego stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki oraz incydenty krwawień, co może wynikać z miejscowego lub systemowego działania leku.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, erytropoeza, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwinka czerwona, losartan potasowy, malformacja rozwojowa, mutagenność, nadżerka, owrzodzenie, przewód pokarmowy, rakotwórczość, receptor angiotensyny II typu 1, teratogenność, tkanka mięśnia sercowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon substancji czynnych
Fluor – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fluor, występujący w różnych formach chemicznych, takich jak aminofluorki, sodu fluorek oraz radioaktywny izotop 18F, jest szeroko stosowany w produktach leczniczych i preparatach stomatologicznych. Dane przedkliniczne, obejmujące badania toksykologiczne, genotoksyczne oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach na zwierzętach dawki do 0,0002 mg/kg masy ciała (radioaktywny 18F) oraz do 5 mL/kg masy ciała (sodu fluorek 18F) nie powodowały śmierci. Potencjalne działanie genotoksyczne fluoru jest obserwowane jedynie przy bardzo wysokich dawkach (2-4 mg/kg mc.), znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną, a brak jest dowodów na rakotwórczość, teratogenność czy embriotoksyczność przy dawkach terapeutycznych. Produkty radiofarmaceutyczne z 18F są stosowane jednorazowo, co dodatkowo ogranicza ryzyko działań niepożądanych.
aberracja chromosomowa, aminofluorek, badanie cytogenetyczne, badanie toksykologiczne, dawka wielokrotna, dectaflur, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, fluor radioaktywny, fluorek sodu, fluoroza, genotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, olaflur, radiofarmaceutyk, teratogenność, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vastan 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Vastan, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakodynamikę, toksyczność po podaniu wielokrotnych dawek, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Badania potwierdziły, że mechanizm działania polegający na hamowaniu reduktazy HMG-CoA skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu bez ujawnienia dodatkowych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły kancerogennego działania symwastatyny. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji przed wprowadzeniem do stosowania klinicznego.
badania przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, mechanizm działania farmakologicznego, mutagenność, obniżenie poziomu cholesterolu, organogeneza, płodność, rakotwórczość, reduktaza HMG-CoA, rozwój postnatalny, symwastatyna, synteza cholesterolu, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone, wpływ na rozrodczość, wywoływanie nowotworów, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iberogast –
Produkt leczniczy Iberogast przeszedł wszechstronne badania przedkliniczne obejmujące ocenę toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej (3 i 6 miesięcy) na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Badania te uwzględniały również wpływ preparatu na procesy reprodukcyjne, rozwój embrionalny oraz przed- i pourodzeniowy, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży. Dodatkowo przeprowadzono testy mutagenności, które wykluczyły potencjalne ryzyko indukcji zmian genetycznych mogących prowadzić do nowotworzenia. W badaniach zastosowano dawki sięgające nawet 1200-krotności dawek terapeutycznych, co pozwoliło na szeroką ocenę profilu bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, Iberogast, mutagenność, potencjał mutagenny, preparat roślinny, proces nowotworowy, reprodukcja, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zwierzę laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sapoven T (20 mg + 10 mg)/g
Preparat Sapoven T w formie żelu zawiera trokserutynę w stężeniu 20 mg/g oraz wyciąg zagęszczony z nasion kasztanowca Aesculus hippocastanum L. w ilości 100 mg/g, co odpowiada 10 mg glikozydów trójterpenowych przeliczone na bezwodną escynę na 1 g żelu. W oficjalnej charakterystyce produktu brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących tych parametrów dla kombinacji tych dwóch substancji czynnych w postaci żelu. Pomimo braku specyficznych danych przedklinicznych dla Sapoven T, decyzje terapeutyczne powinny opierać się na znanym profilu bezpieczeństwa poszczególnych składników aktywnych, potwierdzonym w literaturze naukowej oraz na wieloletnim doświadczeniu klinicznym ich stosowania. Trokserutyna i wyciąg z nasion kasztanowca są powszechnie stosowane w praktyce medycznej, co pozwala na ocenę ryzyka i korzyści terapii, mimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dla tej konkretnej formy i kombinacji preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych dawkach tolerowanych przez zwierzęta. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji. W zakresie wpływu na płodność, tapentadol nie wykazał negatywnego działania na płodność szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy, co wymaga dalszej analizy mechanizmu tego efektu. Badania teratogenności wykazały brak bezpośredniego działania teratogennego u szczurów i królików, choć dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju płodu i embriotoksyczność, głównie poprzez aktywację receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, płodność, przenikanie do mleka, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, śmiertelność osesków, tapentadol, test Amesa, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zerlinda 4 mg/100 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu zoledronowego wykazały istotne różnice międzygatunkowe w tolerancji na dawki jednorazowe, z najwyższą dawką niepowodującą śmierci wynoszącą 10 mg/kg mc. u myszy oraz 0,6 mg/kg mc. u szczurów. Wielokrotne podawanie w dawkach do 0,02 mg/kg mc./dobę (szczury podskórnie) oraz 0,02 mg/kg mc./dobę (psy dożylnie) przez 4 tygodnie nie wywoływało istotnych działań toksycznych, podobnie jak długoterminowe podawanie w dawkach 0,001 mg/kg mc./dobę (szczury) i 0,005 mg/kg mc. co 2-3 dni (psy) do 52 tygodni. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co jest zgodne z mechanizmem hamowania resorpcji kostnej. Margines bezpieczeństwa względem nefrotoksyczności był wąski, jednak dawki NOAEL po jednorazowym (1,6 mg/kg mc.) i wielokrotnym podaniu (0,06-0,6 mg/kg mc./dobę) nie wskazywały na toksyczny wpływ na nerki przy dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kwas zoledronowy, mutagenność, narażenie długotrwałe, NOAEL, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, resorpcja tkanki kostnej, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta, warstwa gąbczasta przynasad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benzacne 50 mg/g
Benzoilu nadtlenek, substancja czynna preparatu Benzacne, nie wykazuje bezpośredniego działania kancerogennego ani mutagennego w badaniach przedklinicznych. Test Amesa, standardowy test przesiewowy wykrywający mutacje genetyczne, potwierdził brak mutagenności tej substancji. W badaniach na modelach mysich, szczególnie na szczepach o zwiększonej podatności na nowotwory, zaobserwowano potencjalne działanie promujące rozrost już istniejących guzów, jednak znaczenie kliniczne tych wyników dla populacji ludzkiej pozostaje nieustalone i wymaga dalszych badań.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, Escherichia coli, mutacja genetyczna, mutacja powrotna, mutagenność, nadtlenek benzoilu, preparat dermatologiczny, proces nowotworowy, rozrost guza, Salmonella typhimurium, szczep myszy, test Amesa, właściwość mutagenna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne mesalazyny, substancji czynnej leku Pentasa, wykazały potencjalną nefrotoksyczność u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak dawki i stężenia w osoczu przy braku działań niepożądanych (NOAEL) u szczurów i małp były od 2 do 7,2 razy wyższe niż stosowane dawki terapeutyczne u ludzi. Nie zaobserwowano istotnej toksyczności dla przewodu pokarmowego, wątroby ani układu krwiotwórczego. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a badania kancerogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z mesalazyną.
Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu mesalazyny na płodność, przebieg ciąży, rozwój embrionalny i płodowy, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. Ocena ryzyka środowiskowego potwierdziła brak zagrożenia dla ekosystemów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Podsumowując, mesalazyna charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zastosowaniu klinicznym, z jedynym istotnym działaniem toksycznym ograniczonym do nerek przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u pacjentów. Brak genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności dla kluczowych narządów potwierdza jej bezpieczeństwo w terapii chorób zapalnych jelit.
badanie in vitro, badanie in vivo, choroba zapalna jelita, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, klastogenność, mesalazyna, mutagenność, Pentasa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, ryzyko środowiskowe, stężenie w osoczu, toksyczność nerkowa, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MonFCH 910-3415 MBq/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa radiofarmaceutyku MonFCH (fluorocholina [F]) wykazały, że jednorazowe dożylne podanie nierozcieńczonego preparatu w dawce 5 ml/kg masy ciała u szczurów nie wywołało objawów toksyczności ostrej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście toksyczności ostrej. Jednakże, dostępne dane są ograniczone i nie obejmują wyników badań mutagenności, genotoksyczności ani długoterminowej toksyczności, w tym potencjalnego działania rakotwórczego fluorocholiny [F]. Brak jest również informacji dotyczących wpływu na płodność oraz rozwój embrionalny i płodowy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i pacjentów w wieku rozrodczym.
fluorocholina, genotoksyczność, model zwierzęcy, mutagenność, okres półtrwania, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, radiofarmaceutyk, radionuklid fluoru, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości rakotwórcze, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remodulin 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu, substancji czynnej preparatu Remodulin, obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach 13- i 26-tygodniowych u szczurów i psów, podawano ciągłe infuzje podskórne treprostynilu sodowego. Zaobserwowano miejscowe reakcje niepożądane, takie jak obrzęk, rumień, ból i wrażliwość w miejscu podania. U psów otrzymujących dawki ≥300 ng/kg/min odnotowano poważniejsze objawy, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce oraz obrzęki, a także zgony związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom obserwowanym u pacjentów leczonych dawką >50 ng/kg mc./min.
badanie in vitro, badanie in vivo, biegunka, działanie klastogenne, hipoaktywność, infuzja podskórna treprostynilu, mutagenność, obrzęk, obrzęk miejsca infuzji, opuchnięcie, potencjał rakotwórczy, przeczulica, rumień, stężenie osoczowe treprostynilu, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil, wgłobienie jelita, wymioty, wypadnięcie odbytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telam 80 mg + 5 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Telam, zawierającego telmisartan (80 mg) i amlodypinę (5 mg), wykazały brak nakładania się profili toksyczności obu substancji, co sugeruje niskie ryzyko nasilenia działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu. W 13-tygodniowym badaniu toksyczności podprzewlekłej na szczurach stosowano dawki 3,2/0,8 mg/kg, 10/2,5 mg/kg oraz 40/10 mg/kg, potwierdzając bezpieczeństwo skojarzenia. Telmisartan wywoływał zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt), zmiany hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i potasu w surowicy) oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka. Zmiany te były typowe dla antagonistów receptora angiotensyny II i możliwe do zapobiegania przez doustne uzupełnienie soli. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego telmisartanu, a badania rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną u ludzi (10 mg/dobę) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast w dawkach do 10 mg/kg nie wpływała na płodność szczurów. Badania mutagenności i rakotwórczości amlodypiny również nie wykazały działań niepożądanych.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, nadżerki i owrzodzenia, potas w surowicy, spermatydy, telmisartan i amlodypina, teratogenność, testosteron, toksyczność podprzewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diabufor XR 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Diabufor XR, obejmowała szeroki zakres badań nieklinicznych, w tym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy w testowanych dawkach. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły brak istotnego ryzyka nawet przy długotrwałej ekspozycji na metforminę w formie o przedłużonym uwalnianiu. Standardowe testy mutagenności i klastogenności, przeprowadzone in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, Diabufor XR, działanie rakotwórcze, ekspozycja w ciąży, farmakologia bezpieczeństwa, kancerogeneza, metformina chlorowodorek, mutagenność, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvastatin Bluefish 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, stosowanej w dawce 40 mg w preparacie Simvastatin Bluefish, potwierdziły, że ryzyko toksyczności jest ściśle związane z jej mechanizmem farmakologicznym – hamowaniem reduktazy HMG-CoA, co skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu i lipoprotein w surowicy. Badania farmakodynamiczne oraz toksykologiczne, w tym testy wielokrotnego podawania na modelach zwierzęcych, nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych ani istotnych zagrożeń toksycznych poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, clastogenności ani indukcji aberracji chromosomowych, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego leku.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, funkcja rozrodcza, kancerogeneza, mechanizm działania symwastatyny, mutagenność, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, reduktaza HMG-CoA, rozwój płodu, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 200 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej zawartej w preparacie Tirosint Sol wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje niskie ryzyko wystąpienia ostrych reakcji toksycznych nawet po jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano dawkozależne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz istotne zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na systemowe działanie leku przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań dotyczących wpływu lewotyroksyny na reprodukcję, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa w tych obszarach.
hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogeneza, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, narządy wewnętrzne, pierwotny zespół nerczycowy, rakotwórczość, reprodukcja, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Tirosint Sol, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Valerin, zawierającego alkoholowy wyciąg z korzenia Valeriana officinalis L., wykazały niski profil toksyczności. W badaniu toksyczności ostrej u myszy po dootrzewnowym podaniu wyciągu, LD50 wyniosła 3,3 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. W badaniach toksyczności podostrej u szczurów, podawanych dootrzewnowo w dawkach 400-600 mg/kg przez 45 dni oraz doustnie w dawkach 300 i 600 mg/kg przez 30 dni, nie zaobserwowano istotnych zmian w masie ciała, parametrach hematologicznych, biochemicznych, ciśnieniu tętniczym ani wadze narządów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w tych zakresach dawek i czasów ekspozycji.
badania toksykologiczne, ciśnienie tętnicze, dawka śmiertelna, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, ekstrakt alkoholowy, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń kozłka, LD50, mutagenność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry krwi, parametry moczu, podanie dootrzewnowe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, walepotriaty, wyciąg alkoholowy, wyciąg etanolowy, wyciąg suchy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczne efekty takie jak zmniejszenie masy ciała i przyjmowanego pokarmu oraz zwiększoną resorpcję płodu i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazuje dobrą tolerancję w dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp, choć u młodych szczurów pojedyncza dawka spowodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach toksyczności przewlekłej u zwierząt zaobserwowano zmiany elektrolitów i morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek przy dawkach 250 mg/kg/dobę u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie inhibitora ACE.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Klonidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Iporel zawiera chlorowodorek klonidyny w dawce 75 mikrogramów. Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, mutagenności, karcynogenności ani wpływu na reprodukcję. Brak tych informacji wynika z długotrwałego stosowania klonidyny w praktyce klinicznej oraz dobrze poznanego profilu bezpieczeństwa tej substancji. Wszelkie istotne dane dotyczące bezpieczeństwa Iporelu są zawarte w innych sekcjach ChPL, co podkreśla, że nie ma specyficznych przedklinicznych zagrożeń związanych z tym produktem, które wymagałyby dodatkowej uwagi.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek klonidyny, działanie niepożądane, interakcja lekowa, karcynogenność, klonidyna, mutagenność, ostrzeżenie specjalne, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskazanie do stosowania