mutagenność
Mutagenność to zdolność substancji chemicznej, promieniowania lub czynnika biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym komórki. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu genów i w konsekwencji do zmian fenotypowych organizmu.
Ocena mutagenności jest kluczowym elementem badań toksykologicznych nowych związków chemicznych, leków, pestycydów oraz innych substancji. Do standardowych testów oceniających potencjał mutagenny należą: test Amesa (na bakteriach), test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy oraz testy z wykorzystaniem komórek ssaków. Badania mutagenności są obowiązkowe w procesie rejestracji nowych leków i substancji chemicznych.
Substancje mutagenne często wykazują również działanie kancerogenne, ponieważ uszkodzenia DNA mogą inicjować proces kancerogenezy. Z tego powodu identyfikacja potencjalnych mutagenów ma fundamentalne znaczenie dla zdrowia publicznego i bezpieczeństwa środowiskowego. W praktyce klinicznej znajomość mutagennego potencjału stosowanych terapii jest istotna szczególnie w przypadku pacjentów w wieku reprodukcyjnym, kobiet w ciąży oraz przy długotrwałym leczeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estazolam TZF 2 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne estazolamu obejmowały długoterminową ocenę karcynogenności na myszach i szczurach, gdzie podawano dawki odpowiednio 0,8; 3; 10 mg/kg/dobę dla myszy oraz 0,5; 2; 10 mg/kg/dobę dla szczurów przez 24 miesiące. Wyniki jednoznacznie wykazały brak działania rakotwórczego substancji u obu gatunków. U samic myszy zaobserwowano wzrost częstości hiperplastycznych guzów wątrobowych przy średnich i wysokich dawkach, jednak zmiany te zostały zinterpretowane jako adaptacyjna odpowiedź hepatocytów, a nie efekt karcynogenny. Dodatkowo, kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania estazolamu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Itulazax 12 SQ-Bet
Produkt leczniczy ITULAZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (Betula verrucosa) w dawce 12 SQ-Bet, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne na modelu mysim, które potwierdziły jego bezpieczeństwo. Badania toksyczności ogólnej nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy przewlekłym stosowaniu, a testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału do uszkodzeń DNA ani aberracji chromosomowych. Ponadto, brak było dowodów na działanie rakotwórcze oraz negatywny wpływ na funkcje rozrodcze, rozwój zarodkowo-płodowy, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, brzoza biała, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, immunoterapia alergenowa, model mysi, mutagenność, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, SQ-Bet, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg alergenowy pyłku brzozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoxon 1 1 mg
Przedkliniczne badania doksazosyny, substancji czynnej preparatu Zoxon, obejmowały ocenę potencjału karcynogennego, mutagennego oraz wpływu na płodność. W badaniach karcynogenności, trwających do 24 miesięcy, podawano zwierzętom (szczury do 40 mg/kg mc./dobę, myszy do 120 mg/kg mc./dobę) dawki zapewniające ekspozycję ogólnoustrojową (AUC) odpowiednio 8- i 4-krotnie wyższą niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę. Nie wykazano działania rakotwórczego. Testy mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego na poziomie chromosomalnym ani subchromosomalnym. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo genotoksyczne doksazosyny w warunkach przedklinicznych.
AUC, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, dawkowanie leku, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, karcynogeneza, mutagenność, płodność męska, potencjał rakotwórczy, poziom chromosomalny, poziom subchromosomalny, substancja czynna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, wykazały, że peryndopryl indukuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, bez wykazania potencjału mutagennego in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję nie wskazuje na bezpośrednią embriotoksyczność ani teratogenność, jednak jako inhibitor konwertazy angiotensyny może powodować nefrotoksyczne efekty u płodu oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową u gryzoni i królików. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów, a długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.
amlodypiny bezylan, badanie mutagenności in vitro, badanie mutagenności in vivo, badanie rozrodczości, badanie toksyczności, efekt nefrotoksyczny, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl tozylan, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levact 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bendamustyny chlorowodorku (substancji czynnej Levact) na modelach zwierzęcych wykazały istotne działania niepożądane, które nie zawsze były obserwowane w badaniach klinicznych u ludzi. Makroskopowo stwierdzono przekrwienie błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz krwotoki u psów, co wskazuje na potencjalne ryzyko uszkodzeń tego układu. Mikroskopowo zaobserwowano rozległe zmiany w tkance limfatycznej, potwierdzające silne działanie immunosupresyjne bendamustyny, co może zwiększać ryzyko infekcji u pacjentów. Ponadto, stwierdzono zmiany cewkowe w nerkach oraz patologiczne zmiany w jądrach i nabłonku gruczołu krokowego, sugerujące toksyczność dla układu moczowo-płciowego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, bendamustyna chlorowodorek, działanie niepożądane, embriotoksyczność, gruczoł krokowy, immunosupresja, in vitro, in vivo, karcynogenność, krwotok przewodu pokarmowego, lek alkilujący, Levact, martwica, mutagenność, nowotwór wtórny, przekrwienie błony śluzowej, teratogenność, toksyczność, układ limfatyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na modelach przedklinicznych, w tym u małp (dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę) oraz królików (3–20 mg/kg mc./dobę), gdzie obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, brak płata środkowego płuc oraz zmiany w narządach wewnętrznych. W badaniach toksyczności ostrej minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W toksyczności przewlekłej u małp dawki 4–6 mg/kg mc./dobę indukowały ciężkie objawy, w tym śmiertelność i krwotoki wielonarządowe, natomiast dawki 1–2 mg/kg mc./dobę powodowały łagodne, odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie układu chłonnego, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki mieloidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, przepona, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hematopoetyczny, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny - Leksykon substancji czynnych
Amantadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amantadyna wykazuje istotne działanie na elektrofizjologię serca, powodując wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego poprzez hamowanie napływu repolaryzujących jonów potasu, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do arytmii typu torsade de pointes. Badania przewlekłej toksyczności wskazują na stymulujący wpływ na ośrodkowy układ nerwowy oraz specyficzne efekty kardiologiczne u zwierząt, takie jak skurcze dodatkowe serca i niewielkie stłuszczenie mięśnia sercowego u psów. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały genotoksyczności, jednak brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego amantadyny, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
amantadyna, arytmia, chlorowodorek amantadyny, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, embriotoksyczność, genotoksyczność, letalny wpływ na płód, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, skurcz dodatkowy serca, stłuszczenie mięśnia sercowego, test in vitro, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, torsade de pointes, wada rozwojowa, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lincocin 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku linkomycyny, substancji czynnej produktu Lincocin 500 mg, kapsułki, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Ocena parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych nie ujawniła toksycznych efektów, a badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału. Długoterminowe testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wykazały onkogennego działania linkomycyny, co wskazuje na brak ryzyka kancerogennego u ludzi.
Badania reprodukcyjne i teratologiczne wykazały, że linkomycyna nie wywiera negatywnego wpływu na płodność ani rozwój potomstwa. Podawanie linkomycyny w dawkach przekraczających 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (MRHD) nie spowodowało toksyczności rozwojowej u płodów szczurów, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa w kontekście teratogenności. Ponadto, dawka 1,2-krotności MRHD nie wpłynęła negatywnie na parametry płodności u zwierząt. Całościowa ocena danych przedklinicznych potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa linkomycyny zgodny z międzynarodowymi standardami oceny bezpieczeństwa farmakologicznego.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, chlorowodorek linkomycyny, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, linkomycyna, maksymalna dawka zalecana, mutagenność, onkogenność, organogeneza, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, substancja czynna, teratogenność, toksyczność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poltram 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku (Poltram, 50 mg) obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, karcynogenności oraz mutagenności na modelach zwierzęcych (gryzonie i psy). W toksykologii ostrej i przewlekłej wykazano hepatotoksyczność przy dawkach 10-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Typowe objawy zatrucia tramadolem, charakterystyczne dla opioidów, obejmowały niepokój, ataksję, wymioty, drżenie, duszność oraz drgawki. Długoterminowe badania karcynogenności prowadzone na gryzoniach przez cały okres życia, przy dawkach odpowiadających lub wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały działania nowotworowego.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, drgawki, duszność, dyspnea, działanie karcynogenne, hepatotoksyczność, karcynogenność, lek opioidowy, mutagenność, napad padaczkopodobny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra i przewlekła, tramadol chlorowodorek, uszkodzenie wątroby, zaburzenia koordynacji ruchowej, zatrucie tramadolem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Glenmark 5 mg
Lenalidomid wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z dawką letalną doustną u gryzoni przekraczającą 2 000 mg/kg mc./dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (dawki 75, 150, 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zmiany w nerkach, w tym zwiększoną mineralizację miedniczek nerkowych, bardziej wyrażoną u samic, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp podawanie wysokich dawek (4 i 6 mg/kg mc./dobę) przez 20 tygodni powodowało poważne objawy toksyczności, takie jak utrata masy ciała, pancytopenia, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofia układu chłonnego i szpiku. Dawki niższe (1 i 2 mg/kg mc./dobę) przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku, atrofię grasicy i łagodne zmniejszenie liczby leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyty ludzkie, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, płytki krwi, polidaktylia, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada przepony, wady wrodzone kończyn, wartość AUC, zapobieganie ciąży, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Monoazotan izosorbidu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne monoazotanu izosorbidu (ISMN) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji stosowanej w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. W badaniach przewlekłej toksyczności na szczurach i psach nie stwierdzono istotnych działań toksycznych. Po podaniu doustnym dawki 191 mg/kg mc. u psów odnotowano jedynie niewielki wzrost stężenia methemoglobiny o 2,6%, co wskazuje na niski potencjał oksydacyjny ISMN. Stężenie azotynów w osoczu pozostawało na granicy wykrywalności (<0,02 mg/l), a parametry funkcji wątroby, takie jak fosfataza zasadowa i transaminaza glutaminowo-pirogronowa (GPT), nie uległy zmianie, co potwierdza brak hepatotoksyczności. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały potencjału rakotwórczego substancji, a testy mutagenności in vitro i in vivo były jednoznacznie negatywne, eliminując ryzyko genotoksyczności.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardura 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej produktu Cardura, wykazały brak działania karcynogennego oraz mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności przeprowadzono na szczurach i myszach, stosując maksymalne tolerowane dawki odpowiednio 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę przez okres do 24 miesięcy, co odpowiada ekspozycji AUC odpowiednio 8- i 4-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę. Badania mutagenności, obejmujące analizy na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, nie wykazały potencjału genotoksycznego doksazosyny ani jej metabolitów.
AUC, badanie karcynogenności, Cardura, dawka leku, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, karcynogeneza, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, płodność, płodność męska, potencjał genotoksyczny, poziom chromosomalny, poziom subchromosomalny, praktyka kliniczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Siofor 500 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Siofor 500, obejmowały szeroki zakres ocen farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na brak długoterminowych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i klastogenności, a długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, klastogenność, metformina chlorowodorek, mutagenność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, praktyka kliniczna, proces reprodukcyjny, rozwój postnatalny, rozwój wewnątrzmaciczny, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agen 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej leku Agen 10, wykazały istotne informacje dotyczące jej wpływu na rozród i płodność. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) działania niepożądane, takie jak opóźnienie porodu, wydłużenie czasu porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa, obserwowano jedynie przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną dla ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała). W zakresie płodności wyniki były zróżnicowane: pierwsze badanie nie wykazało wpływu amlodypiny przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większych w przeliczeniu na mg/m² niż dawka dla ludzi), natomiast drugie badanie, stosujące dawkę porównywalną do ludzkiej, ujawniło obniżenie stężenia hormonów (FSH, testosteron), zmniejszenie gęstości nasienia, redukcję liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego.
amlodypina, bezylan, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, opóźnienie porodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azycyna 500 mg
Profil bezpieczeństwa azytromycyny został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność ogólnoustrojową, mutagenność, teratogenność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W modelach zwierzęcych stosowano dawki do 40-krotnie wyższe niż terapeutyczne, co skutkowało jedynie przemijającą fosfolipidozą bez trwałych zmian patologicznych i objawów toksyczności. Badania mutagenne in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego, a badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały teratogenności. Wysokie dawki (100-200 mg/kg mc./dobę) u szczurów powodowały niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz zwiększenie masy ciała u samic ciężarnych, natomiast dawka 50 mg/kg mc./dobę wiązała się z opóźnieniem kostnienia w okresie okołoporodowym i postnatalnym.
Brak długoterminowych badań karcynogenności jest uzasadniony krótkotrwałym zastosowaniem azytromycyny w terapii klinicznej, co znacząco redukuje ryzyko potencjalnego działania rakotwórczego. Obserwowane efekty toksyczne pojawiały się wyłącznie przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa leku. Dane kliniczne potwierdzają, że azytromycyna stosowana zgodnie z zaleceniami nie wywołuje objawów toksyczności charakterystycznych dla fosfolipidozy. W sumie, profil bezpieczeństwa azytromycyny jest korzystny, a ryzyko działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, karcynogenność, leczenie krótkotrwałe, model zwierzęcy, mutacja genowa i chromosomowa, mutagenność, potencjał mutagenny, proces kostnienia, rozwój postnatalny, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arthryl 1500 mg
Przeprowadzone badania toksykologiczne siarczanu glukozaminy, substancji czynnej leku Arthryl, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach ostrej toksyczności u myszy i szczurów, podanie doustne dawek do 5000 mg/kg mc. (około 200-krotność dawki terapeutycznej 20-25 mg/kg mc.) nie wywołało istotnych objawów toksyczności. Podostre badania u królików (dożylnie, 80 mg/kg mc.), szczurów (doustnie, 240 mg/kg mc.) oraz psów (dożylnie, 300 mg/kg mc.) również nie wykazały znaczących efektów toksycznych. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności u szczurów (52 tygodnie, doustnie, do 2700 mg/kg mc.) i psów (26 tygodni, doustnie, do 2149 mg/kg mc.) potwierdziły brak toksyczności przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną.
badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, mutagenność, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, siarczan glukozaminy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trexan Neo 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne metotreksatu, substancji czynnej Trexan Neo, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, króliki, koty, małpy rezus) wykazały istotne działania toksyczne, obejmujące przewód pokarmowy, szpik kostny oraz wątrobę. Zaobserwowano zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz hepatotoksyczność, co koreluje z klinicznym profilem działań niepożądanych. Metotreksat wykazuje również działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, obniżając płodność i potwierdzając potencjał teratogenny u większości badanych gatunków, z wyjątkiem małp rezus, u których nie stwierdzono wad wrodzonych. Działanie mutagenne potwierdzono zarówno in vivo, jak i in vitro, wykazując aberracje chromosomowe w komórkach zwierzęcych i ludzkich komórkach szpiku kostnego, choć kliniczne znaczenie tych zaburzeń pozostaje niejasne.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, fetotoksyczność, hepatotoksyczność, małpa rezus, metotreksat, model zwierzęcy, mutagenność, płodność, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, przewód pokarmowy, szpik kostny, teratogenność, toksyczność przewlekła, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 20 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Oxyduo, zawierającego oksykodon i nalokson, nie wykazały istotnego wpływu na rozrodczość przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon nie powodował niekorzystnych efektów na płodność i rozwój zarodkowy u szczurów do 8 mg/kg masy ciała oraz u królików do 125 mg/kg, choć przy najwyższej dawce odnotowano zwiększoną częstość występowania 27-go kręgu podkrzyżowego. W badaniach przed- i pourodzeniowych u szczurów dawka NOAEL wynosiła 2 mg/kg masy ciała, a wyższe dawki (6 mg/kg) wiązały się z obniżeniem masy ciała potomstwa, bez wpływu na rozwój neurologiczny i zachowanie. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek, choć przy bardzo wysokich dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków, powiązaną z toksycznością u matek.
badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kręg podkrzyżowy, mutagenność, oksykodon i nalokson, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, śmiertelność noworodkowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa, właściwości farmakodynamiczne, wpływ teratogenny - Leksykon substancji czynnych
Azytromycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące azytromycyny, antybiotyku makrolidowego, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach na zwierzętach toksyczność obserwowano przy dawkach około 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne, gdzie występowała przemijająca fosfolipidoza w tkankach takich jak oczy, zwoje korzeni grzbietowych, wątroba, woreczek żółciowy, nerki, śledziona i trzustka, ustępująca po zaprzestaniu leczenia. Nie wykazano działania mutagennego ani karcinogennego, a badania embriotoksyczności u myszy i szczurów nie potwierdziły teratogenności azytromycyny. Efekty na rozwój płodów, takie jak opóźnienie kostnienia i rozwój fizyczny, obserwowano jedynie przy dawkach 50-200 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi. W przypadku preparatów okulistycznych toksyczność miejscowa i ogólnoustrojowa nie została wykazana nawet przy dawkach 1000-krotnie wyższych niż maksymalne narażenie kliniczne.
akumulacja fosfolipidów, antybiotyk makrolidowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, fagocyt, fagocytoza, fosfolipidoza, karcinogeneza, limfocyt, margines bezpieczeństwa, mutagenność, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, test chłoniaka, toksyczność oczna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakażenie bakteryjne, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Selgres 5 mg
Selegilina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Selgres, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały potencjału rakotwórczego ani mutagennego. Testy mutagenności potwierdziły brak wpływu na materiał genetyczny, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych, w tym szczurach i królikach, nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w kontekście rozwoju płodu.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, karcynogenność, laktoza jednowodna, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutagenność, nietolerancja laktozy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, selegilina chlorowodorek, Selgres, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol-ratiopharm 6,25 mg
Przedkliniczne badania karwedylolu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało klinicznie istotnej toksyczności narządowej ani zaburzeń biochemicznych i hematologicznych. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka kancerogenezy. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano zaburzenia płodności u samic szczurów przy dawkach ≥200 mg/kg, co stanowi ≥100-krotność maksymalnej rekomendowanej dawki dla człowieka (MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach embriotoksyczności na szczurach i królikach, choć u królików odnotowano toksyczność embrionalną przy dawkach niższych niż toksyczne dla samicy.
ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogeneza, karwedylol, model zwierzęcy, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność dla płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valimar 1000 mg
Ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Valimar 1000 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), została przeprowadzona na podstawie szerokiego zakresu badań przedklinicznych. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu, co jest kluczowe w terapii cukrzycy typu 2. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania rakotwórczości nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów związanych z metforminą.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cukrzyca typu 2, działanie teratogenne, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, Valimar - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zentel 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa albendazolu wykazały jego działanie teratogenne i embriotoksyczne u zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurów i królików, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla płodu podczas ekspozycji na lek. W badaniach mutagenności i genotoksyczności, przeprowadzonych zarówno in vitro, jak i in vivo, nie zaobserwowano szkodliwego wpływu albendazolu na materiał genetyczny, co wyklucza jego potencjał mutagenny. Długoterminowe badania kancerogenności na szczurach i myszach, którym podawano dawki albendazolu do 60-krotnie przekraczające dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, nie wykazały indukcji rozrostów nowotworowych.
albendazol, badania przedkliniczne, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, materiał genetyczny, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, profil bezpieczeństwa leku, rozrost nowotworowy, substancja czynna, teratogenność, test in vitro, test in vivo - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luivac –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Luivac, zawierającego lizat bakteryjny, wykazały brak toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu doustnym w dawce do 1500 mg/kg m.c. u myszy i szczurów, co znacznie przekracza dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. W badaniach podostrych i przewlekłych, prowadzonych na szczurach i małpach przez odpowiednio 28 dni i ponad 6 miesięcy, podawano dawki do 972- i 900-krotnie wyższe niż terapeutyczne, nie obserwując żadnych nieprawidłowości klinicznych, hematologicznych, morfologicznych ani histopatologicznych. Kompleksowa ocena wpływu na rozrodczość u szczurów i królików nie wykazała toksyczności embrionalnej, teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, z wyjątkiem niewielkiego spadku liczebności miotu przy dawce 600-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania w warunkach klinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 25 mg
Przedkliniczne badania prednizonu obejmowały szeroką ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na rozrodczość, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach określono LD50 dla prednizolonu na poziomie 240 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Długotrwałe podawanie prednizolonu w dawkach od 0,5 do 33 mg/kg m.c. w różnych modelach zwierzęcych wywoływało zmiany histopatologiczne, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa (33 mg/kg m.c. dootrzewnowo u szczurów przez 7-14 dni), uszkodzenia wątroby (2-3 mg/kg m.c. u królików przez 2-4 tygodnie) oraz martwicę mięśni (0,5-5 mg/kg m.c. u świnek morskich i 4 mg/kg m.c. u psów przez kilka tygodni). Badania genotoksyczności nie wykazały istotnych właściwości mutagennych ani karcynogennych prednizonu.
dysfagia, genotoksyczność, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, mutagenność, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał karcynogenny, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, wada twarzoczaszki, wyspy Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 88 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, przeprowadzone na zwierzętach laboratoryjnych, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz adaptacyjne zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak występowały one przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa leku Levothyroxine Accord. Brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na płodność, rozwój embrionalny oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy, gdyż odpowiednie badania nie zostały przeprowadzone.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, terapia zastępcza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Fair-Med 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że toksyczny wpływ na rozród u zwierząt pojawia się przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała), manifestując się opóźnieniem porodu, przedłużeniem ciąży oraz obniżoną przeżywalnością noworodków. W dwóch niezależnych badaniach płodności na szczurach, podawanie amlodypiny w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 10 mg wg mg/m²) nie wykazało negatywnego wpływu na płodność, natomiast w badaniu drugim, przy dawkach porównywalnych do ludzkich, zaobserwowano istotne obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu oraz zmniejszenie parametrów spermatogenezy u samców.
amlodypina, amlodypina bezylanu, badanie długoterminowe, dawka porównywalna, dawka terapeutyczna, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, opóźnienie porodu, przedłużony okres ciąży, przeżywalność noworodków, testosteron w surowicy, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenia płodności, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Megalia 40 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu megestrolu, substancji czynnej leku Megalia (40 mg/ml zawiesiny doustnej), wykazały specyficzne ryzyko kancerogenne u samic psów do 7 lat, manifestujące się istotnym statystycznie wzrostem częstości łagodnych i złośliwych nowotworów gruczołu sutkowego. W przeciwieństwie do tego, badania na szczurach i małpach nie potwierdziły takiego efektu, co wskazuje na gatunkową specyfikę działania rakotwórczego. Brak jednoznacznej możliwości ekstrapolacji tych wyników na populację ludzką wymaga ostrożnej analizy stosunku korzyści do ryzyka przy zalecaniu Megalii. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach ujawniły odwracalne feminizujące działanie octanu megestrolu na płody męskie, co podkreśla konieczność szczególnej ostrożności w stosowaniu leku u kobiet w ciąży.
- Leksykon substancji czynnych
Wapń glubionian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapń glubionian, obecny w preparatach Calcium Polfarmex oraz Calcium Polfarmex o smaku truskawkowym, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach, obejmujące parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologię narządów, nie wykazały istotnych nieprawidłowości. Ponadto, testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracje chromosomowe, test mikrojądrowy) oraz badania karcinogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego wapnia glubionianu.
aberracja chromosomowa, aktywność genotoksyczna, badanie histopatologiczne, badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, mutagenność, niedobór wapnia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, wapń glubionian, wapń laktobionian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Albumina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno danymi przedklinicznymi, jak i wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Badania toksyczności po jednokrotnym podaniu u zwierząt nie wykazały dawek toksycznych ani letalnych, a objawy ostrej toksyczności nie zostały zaobserwowane. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej u zwierząt, standardowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu są metodologicznie niewykonalne. Ponadto, brak jest dowodów na toksyczne działanie na zarodek i płód oraz na mutagenność i onkogenność preparatu Human Albumin Grifols 20%, który zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka.
albumina fizjologiczna, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kancerogeneza, kancerogenność, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, osocze ludzkie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Klotrymazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klotrymazol, szeroko stosowany lek przeciwgrzybiczy dostępny w formach miejscowych i dopochwowych, może być stosowany u kobiet w ciąży z zachowaniem ostrożności i pod kontrolą lekarza. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję, a dane kliniczne u ciężarnych w II i III trymestrze nie potwierdziły szkodliwości dla płodu. W pierwszym trymestrze stosowanie klotrymazolu jest możliwe, ale niektóre preparaty (np. Clotrimazolum Aflofarm, Clotrimazolum Medana, Clotidal) zawierają przeciwwskazania lub ostrzeżenia. W II i III trymestrze lek można stosować, jednak z zachowaniem konsultacji lekarskiej, szczególnie w ostatnich 4-6 tygodniach ciąży, kiedy należy dbać o higienę dróg rodnych. W trakcie ciąży zaleca się stosowanie tabletek dopochwowych bez aplikatora, a kapsułki dopochwowe należy podawać bez aplikatora, aby ograniczyć ryzyko infekcji.
aplikator dopochwowy, brodawka sutkowa, ciąża, heksamidyna, infekcja grzybicza, kapsułki dopochwowe, karmienie piersią, klotrymazol, kortykosteroidy, laktacja, lek przeciwgrzybiczny, leki złożone, mutagenność, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leków do mleka, tabletki dopochwowe, toksyczność leku, trzeci trymestr ciąży, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Teva 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na istotne ryzyko teratogenności, potwierdzone w badaniach na małpach (dawki 0,5–4 mg/kg/dobę) oraz królikach (3, 10, 20 mg/kg/dobę). U potomstwa małp zaobserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc przy dawkach ≥10 mg/kg/dobę oraz przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów (75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi. U małp dawki 4–6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1–2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę jest zbliżona do ekspozycji klinicznej u ludzi (AUC). Testy mutagenności wykazały brak działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących karcynogenności lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórki mieloidalne, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, nefrotoksyczność, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, szpik kostny, toksyczność rozwojowa, upośledzona funkcja nerek, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 1 g
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa cefadroksylu w postaci leku Duracef (tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej 1 g) są ograniczone i niekompletne. W dokumentacji brakuje standardowych badań przedklinicznych, takich jak długoterminowe testy oceniające potencjał rakotwórczy oraz badania toksyczności genetycznej, w tym mutagenności, genotoksyczności i aberracji chromosomowych. Brak tych danych utrudnia pełną ocenę ryzyka związanego z długotrwałą ekspozycją na cefadroksyl, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxytocin Grindeks 16,7 mcg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa oksytocyny obejmuje standardowe badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz testy genotoksyczności i mutagenności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Profil farmakodynamiczny potwierdza znane działanie oksytocyny na macicę i gruczoły sutkowe bez ujawnienia dodatkowych efektów niepożądanych. Wyniki badań toksyczności wielokrotnego podania oraz brak mutagennego i genotoksycznego potencjału potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu Oxytocin Grindeks przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie farmakodynamiczne, działanie kancerogenne, działanie na macicę, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, mutacja genowa, mutagenność, oksytocyna, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 2% Wodny roztwór fioletu gencjanowego gemi 20 mg/g
Fiolet gencjanowy (metylorozanilinowy chlorek) stosowany jest w postaci 2% wodnego roztworu (20 mg/g) jako preparat do stosowania na skórę. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tego leku są ograniczone, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, potencjału kancerogennego oraz badań farmakodynamicznych i interakcji farmakodynamicznych. Najistotniejszym znanym zagrożeniem jest mutagenność fioletu gencjanowego, potwierdzona w badaniach in vitro na komórkach bakteryjnych i eukariotycznych, gdzie wykazano zdolność do indukowania punktowych mutacji w DNA.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, fiolet gencjanowy, interakcja farmakodynamiczna, komórka bakteryjna, komórka eukariotyczna, metylorozanilinowy chlorek, mutagenność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, punktowa zmiana DNA, rozwój nowotworu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolatae L. folium) stanowi substancję aktywną w preparacie Lancetan w dawce 648 mg/5 ml syropu, zawierającym 10 g wyciągu na 100 g produktu, ekstraktowanym w stosunku 1:1-2 z użyciem 30% etanolu. Pomimo szerokiego zastosowania klinicznego, brak jest standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność, mutagenność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój, które są wymagane dla nowoczesnych substancji leczniczych. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na długotrwałej praktyce klinicznej, co stanowi podstawę do stosowania tego preparatu, jednakże brak formalnych danych przedklinicznych wymaga ostrożności w interpretacji ryzyka.
babka lancetowata, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, genotoksyczność, mutagenność, potencjał rakotwórczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, syrop leczniczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, wyciąg z babki lancetowatej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) i wykazały, że dawka letalna (LD50) jest większa niż 5 g/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach podostrych i przewlekłych nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych, 75 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz 50 mg/kg mc./dobę u psów. Psy były bardziej wrażliwe, tolerując dawki do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni bez objawów niepożądanych. Toksyczne dawki wywoływały objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie oraz uszkodzenia wątroby, manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa). Wysokie dawki (400 mg/kg mc./dobę) u małp prowadziły do śmiertelności (2/10 osobników) oraz żółtego zabarwienia kału.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cykl rujowy, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, LD50, mutagenność, obrzęk rogówki, odwodnienie, płodność, poronienie, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wrodzona wada układu krążenia, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levocetirizine Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewocetyryzyny, substancji czynnej produktu Levocetirizine Genoptim (5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku w tabletkach powlekanych), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku w modelach zwierzęcych nie ujawniło toksycznych efektów długoterminowych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku przez dłuższy czas.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, przewlekła pokrzywka, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy