Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Medoxa 25 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Medoxa

Wszechstronne badania przedkliniczne przeprowadzone dla prednizonu obejmują ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na rozrodczość, potencjału genotoksycznego oraz działania rakotwórczego. Dane uzyskane z tych badań wskazują, że prednizon nie stwarza szczególnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.¹

Toksyczność ostra

W badaniach oceniających toksyczność ostrą przeprowadzonych na modelu szczurzym, określono parametr LD₅₀ (śmiertelność w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu prednizolonu w dawce 240 mg/kg masy ciała. Wyniki te wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą substancji czynnej.²

Toksyczność podostra i przewlekła

Długotrwałe podawanie prednizolonu w różnych modelach zwierzęcych wykazało szereg zmian histopatologicznych i funkcjonalnych w różnych narządach:

• Trzustka: Zmiany w mikroskopie świetlnym i elektronowym w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa obserwowano u szczurów po codziennym dootrzewnowym podawaniu prednizolonu w dawce 33 mg/kg masy ciała przez okres od 7 do 14 dni.³
• Wątroba: Eksperymentalne uszkodzenie wątroby zaobserwowano u królików przy podawaniu dawek od 2 do 3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres od 2 do 4 tygodni.⁴
• Mięśnie: Działanie histotoksyczne objawiające się martwicą mięśni zaobserwowano po kilku tygodniach podawania dawek od 0,5 do 5 mg/kg masy ciała u świnek morskich oraz 4 mg/kg masy ciała u psów.⁵

Potencjał mutagenny i karcynogenny

Badania genotoksyczności przeprowadzone dla glikokortykosteroidów, w tym dla prednizonu, nie wykazały klinicznie istotnych właściwości genotoksycznych. Dostępne dane nie wskazują na istotne ryzyko mutagenne ani karcynogenne związane ze stosowaniem tego leku.⁶

Wpływ na rozród i rozwój płodu

Badania teratogenności prednizolonu na różnych gatunkach zwierząt wykazały:

• Wady rozwojowe twarzoczaszki: W badaniach przeprowadzonych na myszach, chomikach i królikach prednizolon powodował rozszczep wargi i/lub podniebienia.⁷
• Wady czaszki i struktur pokrewnych: Podawanie pozajelitowe prednizolonu szczurom prowadziło do niewielkich anomalii czaszki, szczęki i języka.⁸
• Opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego: Zaobserwowano zahamowanie wzrostu płodów w badaniach prowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych.⁹

Wpływ na układ rozrodczy

Długotrwałe podawanie prednizolonu w dużych dawkach (30 mg/dobę przez co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy u zwierząt doświadczalnych. Istotne jest, że zaburzenia te utrzymywały się przez okres kilku miesięcy po zaprzestaniu podawania leku, co wskazuje na przedłużony efekt działania na proces produkcji plemników.¹⁰