Właściwości farmakodynamiczne
Medoxa 25 mg

Prednizon, substancja czynna leku Medoxa, jest niefluorowanym glikokortykosteroidem o kodzie ATC H02AB07, stosowanym w leczeniu układowym. W dawce 5 mg prednizonu odpowiada działaniu 20 mg hydrokortyzonu, jednak ze względu na ograniczone działanie mineralokortykosteroidowe, w przypadku niewydolności kory nadnerczy konieczne jest uzupełnienie terapii o mineralokortykosteroidy. Prednizon reguluje metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów oraz wpływa na homeostazę i aktywność układu immunologicznego. W dawkach przekraczających potrzeby substytucyjne wykazuje szybkie działanie przeciwzapalne i opóźnione immunosupresyjne, hamując chemotaksję, aktywność komórek odpornościowych oraz uwalnianie mediatorów zapalnych, takich jak enzymy lizosomalne, prostaglandyny i leukotrieny. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do zaniku układu immunologicznego i kory nadnerczy.

Pobierz ChPL PDF Medoxa – Tabletki – 25 mg
  1. Właściwości farmakodynamiczne prednizonu
    1. Działanie substytucyjne
    2. Wpływ na metabolizm
    3. Działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne
    4. Działanie w chorobach układu oddechowego
    5. Siła działania
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostra przerywana trombocytopenia
  52. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  53. parałuszczyca
  54. pęcherzyca zwykła
  55. pemfigoid pęcherzowy
  56. piodermia zgorzelinowa
  57. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  58. polimialgia reumatyczna
  59. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  60. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  61. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  62. przewlekła białaczka limfatyczna
  63. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  64. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  65. przewlekłe zapalenie rzęs
  66. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  67. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  68. reakcja Jarischa-Herxheimera
  69. reakcje alergiczne
  70. reakcje anafilaktoidalne
  71. reaktywne zapalenie stawów
  72. reumatoidalne zapalenie stawów
  73. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  74. rumień guzowaty
  75. sarkoidoza
  76. śródmiąższowe choroby płuc
  77. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  78. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  79. stwardnienie rozsiane
  80. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  81. szpiczak mnogi
  82. toczeń rumieniowaty układowy
  83. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  84. twardzina układowa
  85. uogólniona ostra osutka krostkowa
  86. usunięcie nadnerczy
  87. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  88. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  89. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  90. wyprysk atopowy
  91. wyprysk bakteryjny
  92. wyprysk kontaktowy
  93. wysypki polekowe
  94. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  95. zapalenie błony naczyniowej oka
  96. zapalenie nadtwardówki
  97. zapalenie rogówki
  98. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  99. zapalenie skórno-mięśniowe
  100. zapalenie stawów kręgosłupa
  101. zapalenie stawów w sarkoidozie
  102. zapalenie tętnicy skroniowej
  103. zapalenie twardówki
  104. zapalenie wielomięśniowe
  105. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  106. zespół nadnerczowo-płciowy
  107. zespół Sézary'ego
  108. zespół Tolosa-Hunta
  109. zespół Westa
  110. ziarniniakowatość Wegenera
  111. ziarniniakowe zapalenie warg
  112. zwłóknienie płuc
Substancja czynna
  1. prednizon
Kategoria leku
  1. glikokortykosteroidy
  2. leki immunosupresyjne
  3. leki przeciwreumatyczne
  4. leki przeciwzapalne

Właściwości farmakodynamiczne prednizonu

Prednizon, substancja czynna leku Medoxa, należy do grupy farmakoterapeutycznej glikokortykosteroidów (kod ATC: H02AB07). Jest to niefluorowany glikokortykosteroid przeznaczony do leczenia układowego, wywierający zależny od dawki wpływ na metabolizm prawie wszystkich tkanek. W zakresie fizjologicznym działania te są niezbędne do utrzymania homeostazy organizmu zarówno w spoczynku, jak i podczas obciążenia oraz do regulacji aktywności układu immunologicznego.1

Działanie substytucyjne

W przypadku braku czynności kory nadnerczy lub jej niewydolności, prednizon może zastąpić endogenny hydrokortyzon. Pod względem siły działania około 5 mg prednizonu odpowiada działaniu 20 mg hydrokortyzonu. Ze względu na ograniczone działanie mineralokortykosteroidowe prednizonu, w przypadku niewydolności kory nadnerczy konieczne jest zastosowanie dodatkowego mineralokortykosteroidu w leczeniu substytucyjnym.2

W zespole nadnerczowo-płciowym prednizon zastępuje kortyzol, którego brak wynika z wady enzymatycznej, oraz hamuje nadmierne wytwarzanie kortykotropiny w przysadce mózgowej i androgenów w korze nadnerczy. Jeżeli defekt enzymatyczny obejmuje także syntezę mineralokortykosteroidu, konieczne jest jego dodatkowe podawanie.3

Wpływ na metabolizm

Prednizon oddziałuje na równowagę metaboliczną węglowodanów, białek oraz tłuszczów. Efekt mineralotropowy, wyraźnie obecny w hydrokortyzonie i wciąż występujący w przypadku prednizonu, może wymagać monitorowania poziomu elektrolitów w surowicy.4

Działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne

W dawkach większych niż wymagane do substytucji, prednizon wykazuje szybkie działanie przeciwzapalne (przeciwwysiękowo i antyproliferacyjnie) oraz wykazuje opóźnione działanie immunosupresyjne. Mechanizmy działania obejmują:

  • Hamowanie chemotaksji i aktywności komórek układu odpornościowego5
  • Hamowanie uwalniania i działania mediatorów stanu zapalnego oraz reakcji immunologicznych, w tym:
    • Enzymów lizosomalnych
    • Prostaglandyn
    • Leukotrienów6

Długotrwałe leczenie dużymi dawkami prowadzi do zaniku układu immunologicznego i kory nadnerczy.7

Działanie w chorobach układu oddechowego

Przy zwężeniu oskrzeli prednizon zwiększa działanie beta-adrenomimetyków rozszerzających oskrzela, co określane jest jako efekt permisywny.8

Działanie prednizonu w zwężeniu dróg oddechowych polega zasadniczo na:

  1. Hamowaniu procesów zapalnych9
  2. Hamowaniu lub zapobieganiu obrzękowi błony śluzowej10
  3. Hamowaniu niedrożności oskrzeli11
  4. Hamowaniu lub ograniczaniu wytwarzania śluzu12
  5. Zmniejszaniu lepkości śluzu13

Mechanizmy odpowiedzialne za te działania obejmują:

  • Uszczelnienie naczyń i stabilizację błony14
  • Normalizację odpowiedzi mięśnia oskrzeli na leki β2-sympatykomimetyczne, która została osłabiona w wyniku długotrwałego stosowania15
  • Osłabienie reakcji alergicznej typu I od drugiego tygodnia leczenia16

Siła działania

Glikokortykosteroid Dawka równoważna Względna siła działania
Hydrokortyzon 20 mg 1
Prednizon 5 mg 4

Preparat Medoxa dostępny jest w różnych mocach (1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg, 50 mg), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb klinicznych pacjenta i pozwala na optymalne wykorzystanie właściwości farmakodynamicznych prednizonu.17

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl