Dawkowanie i sposób podawania
Medoxa 25 mg

Medoxa, zawierający prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, stosowany jest w terapii dostosowanej do rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta. Początkowe dawki są wysokie, szczególnie w ostrych stanach, a dawka podtrzymująca zwykle wynosi 5-15 mg/dobę. W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z uwzględnieniem specyfiki zespołu nadnerczowo-płciowego. W sytuacjach stresowych, takich jak uraz czy operacja, dawkę prednizonu można zwiększyć 2-10-krotnie, a w stanach po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami do 50 mg/dobę. Standardowe schematy dawkowania obejmują dawki duże (80-100 mg/dobę u dorosłych, 2-3 mg/kg u dzieci), średnie (40-80 mg/dobę), małe (10-40 mg/dobę) oraz bardzo małe (1,5-7,5 mg/dobę), z podawaniem dawki głównej rano między 6:00 a 8:00, z możliwością podziału na kilka dawek w zależności od wskazań klinicznych.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostra przerywana trombocytopenia
  52. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  53. parałuszczyca
  54. pęcherzyca zwykła
  55. pemfigoid pęcherzowy
  56. piodermia zgorzelinowa
  57. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  58. polimialgia reumatyczna
  59. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  60. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  61. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  62. przewlekła białaczka limfatyczna
  63. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  64. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  65. przewlekłe zapalenie rzęs
  66. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  67. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  68. reakcja Jarischa-Herxheimera
  69. reakcje alergiczne
  70. reakcje anafilaktoidalne
  71. reaktywne zapalenie stawów
  72. reumatoidalne zapalenie stawów
  73. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  74. rumień guzowaty
  75. sarkoidoza
  76. śródmiąższowe choroby płuc
  77. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  78. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  79. stwardnienie rozsiane
  80. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  81. szpiczak mnogi
  82. toczeń rumieniowaty układowy
  83. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  84. twardzina układowa
  85. uogólniona ostra osutka krostkowa
  86. usunięcie nadnerczy
  87. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  88. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  89. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  90. wyprysk atopowy
  91. wyprysk bakteryjny
  92. wyprysk kontaktowy
  93. wysypki polekowe
  94. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  95. zapalenie błony naczyniowej oka
  96. zapalenie nadtwardówki
  97. zapalenie rogówki
  98. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  99. zapalenie skórno-mięśniowe
  100. zapalenie stawów kręgosłupa
  101. zapalenie stawów w sarkoidozie
  102. zapalenie tętnicy skroniowej
  103. zapalenie twardówki
  104. zapalenie wielomięśniowe
  105. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  106. zespół nadnerczowo-płciowy
  107. zespół Sézary'ego
  108. zespół Tolosa-Hunta
  109. zespół Westa
  110. ziarniniakowatość Wegenera
  111. ziarniniakowe zapalenie warg
  112. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie i sposób podawania leku Medoxa

Poniższe informacje dotyczą prawidłowego dawkowania i podawania leku Medoxa zawierającego prednizon. Dostępny w tabletkach o mocach: 1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg oraz 50 mg.1

Zasady ogólne dawkowania

Dawkowanie leku Medoxa jest zależne od specyfiki choroby, jej nasilenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Terapię zazwyczaj rozpoczyna się od względnie dużych dawek początkowych, które powinny być znacznie wyższe w ostrych i ciężkich stanach niż w przypadku chorób przewlekłych. W miarę ustępowania objawów klinicznych i w zależności od odpowiedzi terapeutycznej, dawkę podtrzymującą można redukować do najmniejszej skutecznej, zwykle w zakresie 5-15 mg prednizonu na dobę.2 W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi.3

Sposoby dawkowania w zależności od wskazań

Leczenie substytucyjne

W leczeniu substytucyjnym (po zakończeniu wzrostu) zaleca się stosowanie 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzielone na dwie dawki (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu redukcję nocnego wzrostu ACTH, przeciwdziałając przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby można dodatkowo podawać mineralokortykoid (fludrokortyzon).4

W przypadku dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji może być konieczne zwiększenie dawki 2-3 krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.5

Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami

W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami zaleca się podanie do 50 mg prednizonu na dobę, tak szybko jak to możliwe, z następczym zmniejszeniem dawki w ciągu kilku dni.6

Farmakoterapia u dorosłych i dzieci

Poniżej przedstawiono standardowe schematy dawkowania w farmakoterapii dla dorosłych i dzieci:

Rodzaj dawki Dawka u dorosłych (mg/dobę) Dawka u dorosłych (mg/kg m.c./dobę) Dawka u dzieci (mg/kg m.c./dobę)
Duża 80-100 (250) 1,0-3,0 2-3
Średnia 40-80 0,5-1,0 1-2
Mała 10-40 0,25-0,5
Bardzo mała 1,5-7,5 (10)
Dawka podtrzymująca 0,25

Zazwyczaj całą dawkę dobową podaje się wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). W zależności od choroby, duże dawki dobowe można podzielić na 2-4 dawki pojedyncze, a średnie dawki dobowe na 2-3 dawki.7

U dzieci w okresie wzrostu leczenie powinno być prowadzone naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.8

Redukcja dawki

Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego należy rozpocząć redukcję dawki, dostosowując ją do choroby podstawowej. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową. Początkowo redukcja dawki przebiega w większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg na dobę.9

O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna.10

Poniżej przedstawiono wytyczne dotyczące redukcji dawki przy jednoczesnym monitorowaniu aktywności choroby:

  • powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
  • od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
  • od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
  • od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
  • poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni

Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.11

Schemat dawkowania w chemioterapii skojarzonej

Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.12

Przykładowe schematy dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:

Powyższe przykłady pochodzą z literatury medycznej.13

Sposób podawania

Tabletki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.14

Wszystkie tabletki Medoxa posiadają linię podziału i można je dzielić na równe dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania.15

Uwagi dodatkowe

W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Medoxa należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnej terapii innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu pożądanych efektów terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, monitorując w razie potrzeby mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.16

W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie dawki.17

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl