mutagenność
Mutagenność to zdolność substancji chemicznej, promieniowania lub czynnika biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym komórki. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu genów i w konsekwencji do zmian fenotypowych organizmu.
Ocena mutagenności jest kluczowym elementem badań toksykologicznych nowych związków chemicznych, leków, pestycydów oraz innych substancji. Do standardowych testów oceniających potencjał mutagenny należą: test Amesa (na bakteriach), test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy oraz testy z wykorzystaniem komórek ssaków. Badania mutagenności są obowiązkowe w procesie rejestracji nowych leków i substancji chemicznych.
Substancje mutagenne często wykazują również działanie kancerogenne, ponieważ uszkodzenia DNA mogą inicjować proces kancerogenezy. Z tego powodu identyfikacja potencjalnych mutagenów ma fundamentalne znaczenie dla zdrowia publicznego i bezpieczeństwa środowiskowego. W praktyce klinicznej znajomość mutagennego potencjału stosowanych terapii jest istotna szczególnie w przypadku pacjentów w wieku reprodukcyjnym, kobiet w ciąży oraz przy długotrwałym leczeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetina 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany w funkcjonowaniu tarczycy, w tym u szczurów zmiany pigmentacji, a u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu. Dodatkowo u tych małp odnotowano zmniejszenie stężenia hemoglobiny, liczby erytrocytów i leukocytów, co może wpływać na transport tlenu i odporność. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki oraz zaćmę, co wskazuje na potencjalne ryzyko uszkodzenia narządu wzroku.
badanie przedkliniczne, ciąża urojona, erytrocyty, faza międzyrujowa, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, in vitro, in vivo, kohabitacja, kwetiapina, leukocyty, mutagenność, niedokrwistość, organizm matczyny, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotifem MAX 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania biotyny w dawce 10 mg wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące dawki znacznie przekraczające terapeutyczne, nie wykazały kumulacji substancji ani toksycznych efektów narządowych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, analiza aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego biotyny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, biotyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakodynamika, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DISTREPTAZA 1250 j.m. + 15000 j.m.
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu Distreptaza, zawierającego streptokinazę (15 000 j.m.) oraz streptodornazę (1250 j.m.) w formie czopków doodbytniczych, przeprowadzono na świnkach morskich oraz białych myszach. Wyniki wykazały brak toksyczności oraz nieobecność objawów niepożądanego działania enzymów fibrynolitycznych i proteolitycznych w badanych modelach zwierzęcych. Uzyskane dane potwierdzają bezpieczeństwo stosowania Distreptazy w dawkach odpowiadających 15 000 j.m. streptokinazy i 1250 j.m. streptodornazy, co stanowi istotną podstawę do jej zastosowania klinicznego u pacjentów. Należy jednak podkreślić, że dostępne dane przedkliniczne ograniczają się do podstawowej oceny toksyczności na dwóch gatunkach gryzoni i nie obejmują szczegółowych badań dotyczących mutagenności, karcynogenności ani wpływu na reprodukcję. W związku z tym, mimo braku wykazanej toksyczności w badaniach na zwierzętach, konieczne jest dalsze monitorowanie bezpieczeństwa produktu w warunkach klinicznych oraz uzupełnienie danych o potencjalne długoterminowe skutki stosowania Distreptazy.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czopek doodbytniczy, Distreptaza, działanie fibrynolityczne, działanie proteolityczne, działanie toksyczne, karcynogenność, mutagenność, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa leku, streptokinaza i streptodornaza, substancja czynna, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazały, że każdy ze składników oraz ich kombinacja charakteryzują się akceptowalnym profilem toksyczności. Peryndopryl wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek u zwierząt przy dawkach przewyższających terapeutyczne, bez działania mutagennego, rakotwórczego czy embriotoksycznego, choć inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu i powodować wady wrodzone przy wysokich dawkach. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne wywoływał nasilenie działania moczopędnego i objawy toksyczności związane z farmakologią leku, bez mutagenności, rakotwórczości czy wpływu na płodność. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę 10 mg/dobę, powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg m.c./dobę nie wpływały na płodność szczurów. Długoterminowe badania rakotwórczości amlodypiny nie wykazały działania kancerogennego.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl, płodność, rozkurcz naczyń obwodowych, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego oksytocyny w produkcie Oxytocin Grindeks (8,3 µg/ml oraz 16,7 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) opiera się na konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły niepokojących objawów, a testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak ryzyka uszkodzeń DNA lub mutacji. Profil bezpieczeństwa oksytocyny jest zatem dobrze scharakteryzowany w kontekście farmakologii, toksyczności i potencjalnej genotoksyczności.
badanie farmakologiczne, genotoksyczność, mutagenność, oksytocyna, onkogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, roztwór do wstrzykiwań, teratogenność, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Norgestrel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania norgestrelu, w tym jego aktywnego enancjomeru lewonorgestrelu, wykazały brak istotnego potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz teratogennego przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności wielokrotnego podawania nie ujawniły szczególnego ryzyka dla ludzi, a także nie stwierdzono wirylizacji płodów żeńskich, co jest istotne w kontekście częściowo androgennego działania lewonorgestrelu. Kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły bezpieczeństwo genetyczne substancji. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, preparaty zawierające norgestrel, takie jak Cyclo-Progynova (0,5 mg norgestrelu w jasnobrązowych tabletkach), są przeciwwskazane w okresie ciąży.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, Cyclo-Progynova, dawka terapeutyczna, działanie androgenne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, enancjomer aktywny, estradiol, hormon płciowy, lewonorgestrel, mutagenność, norgestrel, potencjał teratogenny, preparat hormonalny, toksyczność, wirylizacja płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu obejmują szeroki zakres testów toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych, które wykazały, że długotrwałe podawanie leku w wysokich dawkach u zwierząt (do 30 mg/kg/dobę u szczurów i 10 mg/kg/dobę u myszy, odpowiednio 150- i 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę ludzką 10 mg/dobę) nie powoduje działania rakotwórczego ani mutagennego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów zaobserwowano drgawki, czasem prowadzące do śmierci, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Długoterminowa ekspozycja u szczurów wiązała się z występowaniem zaćmy i rozrostem naczyń w rogówce, co wskazuje na potencjalne działania niepożądane przy bardzo wysokich dawkach.
badanie in vitro, benzodiazepin, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, rakotwórczość, rozrost naczyń rogówki, rozwój behawioralny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona, zaburzenia zachowania potomstwa, zaćma, zależność od dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wamlox 10 mg + 320 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Wamlox, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne efekty toksyczne przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane dawki u ludzi. Amlodypina podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych (w mg/kg) indukowała zaburzenia rozrodcze u szczurów i myszy, takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższych w przeliczeniu na mg/m²) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak w innych badaniach odnotowano zmniejszenie stężenia hormonów płciowych i parametrów nasienia. Dwuletnie badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (1-2-krotnie wyższych w mg/m²). Badania mutagenności nie potwierdziły działania genotoksycznego amlodypiny.
amlodypina z walsartanem, aparat przykłębuszkowy, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, małpy szerokonose, małżowina uszna, mocznik we krwi, mutagenność, nefropatia, niedociśnienie, opóźnienie porodu, parametry hematologiczne, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Wamlox - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclaid 100 mg
Profil bezpieczeństwa przedklinicznego cyklosporyny został szczegółowo oceniony w licznych badaniach in vitro i in vivo, które nie wykazały istotnego działania mutagennego ani genotoksycznego. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego przy dawkach do 17 mg/kg mc./dobę u szczurów i 30 mg/kg mc./dobę u królików podawanych doustnie. Jednakże, przy dawkach toksycznych (30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zwiększoną śmiertelnością potomstwa, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca. Dodatkowo, u królików narażonych in utero na 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35. tygodnia życia. U szczurów poddanych dawce 12 mg/kg mc./dobę dożylnie odnotowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, jednak efekt ten nie został potwierdzony u innych gatunków, a jego znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne.
badanie karcynogenności, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt onkogenny, genotoksyczność, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, mutagenność, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carzap 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kandesartanu cyleksetylu (substancji czynnej Carzap) nie wykazały toksyczności układowej ani uszkodzeń narządów docelowych przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. W wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, co wskazuje na wpływ na parametry czerwonokrwinkowe. Ponadto, kandesartan wywoływał nefrologiczne zmiany, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, rozstrzenie kanalików nerkowych, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, będące wtórnym efektem obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzeń przepływu nerkowego. Zaobserwowano także rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, jednak uznano, że zmiana ta nie ma klinicznego znaczenia u pacjentów stosujących dawki terapeutyczne. Badania mutagenności i karcynogenności nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego kandesartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, mutagenność, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał rakotwórczy, przepływ nerkowy, rozstrzeń kanalików nerkowych, rozwój nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność reprodukcyjna, układ RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczek zasadochłonny, wpływ genotoksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, wykazały brak istotnej wrażliwości u zwierząt doświadczalnych po podaniu doustnym. W długoterminowych badaniach na szczurach (80 tygodni) i psach (12 miesięcy) stosowanie wysokich dawek lorazepamu nie spowodowało istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych, hematologicznych ani funkcjonalnych narządów. Testy mutagenności oraz badania karcinogenności na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak ryzyka mutagennego i rakotwórczego związanego z lorazepamem.
badanie czynnościowe narządów, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie okulistyczne, benzodiazepiny, działanie teratogenne, lorazepam, mutagenność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie zachowania, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmix 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały charakterystyczny dla antagonistów receptora angiotensyny II profil bezpieczeństwa. W dawkach terapeutycznych u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym zaobserwowano istotne obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, w tym liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. Ponadto, telmisartan wpływał na funkcję nerek, powodując wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmiany morfologiczne, takie jak poszerzenie kanalików nerkowych i przerost aparatu przykłębuszkowego. Zmiany te są typowe dla leków z tej grupy i nie wykazują istotnego znaczenia klinicznego. W układzie pokarmowym odnotowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiec przez doustną suplementację soli kuchennej.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, działanie rakotwórcze, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, mutagenność, nadżerka, owrzodzenie, parametr hematologiczny, potas w surowicy, profil bezpieczeństwa, telmisartan, teratogenność, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uman Big 180 j.m./ml
Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (anty-HBs), będąca głównym składnikiem preparatu UMAN BIG, jest białkiem endogennym pełniącym kluczową rolę w układzie odpornościowym. Produkt zawiera białka ludzkie w stężeniu 100-180 g/l, z czego co najmniej 90% stanowi immunoglobulina ludzka, z fizjologicznym rozkładem podklas IgG (IgG1: 63,7%, IgG2: 31,8%, IgG3: 3,3%, IgG4: 1,2%). Maksymalna zawartość IgA wynosi 300 µg/ml, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa u pacjentów z niedoborem IgA i obecnością przeciwciał anty-IgA. Ze względu na endogenny charakter immunoglobulin, konwencjonalne badania mutagenności, kancerogenności i toksyczności reprodukcyjnej nie są wykonywane, a bezpieczeństwo opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz rygorystycznych procedurach kontroli jakości i inaktywacji wirusów w procesie produkcji.
badania przedkliniczne, czynniki zakaźne, immunoglobulina anty-HBs, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG1, immunoglobulina IgG2, immunoglobulina IgG3, immunoglobulina IgG4, inaktywacja wirusów, kancerogenność, mutagenność, niedobór IgA, podklasy IgG, przeciwciała anty-HBs, przeciwciała anty-IgA, reakcja immunologiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methotrexat-Ebewe 100 mg/ml
Metotreksat w stężeniu 100 mg/ml, jako substancja czynna leku Methotrexat-Ebewe, wykazuje istotne działanie toksyczne na tkanki proliferujące, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na układ rozrodczy. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały teratogenność oraz toksyczność dla płodu nawet przy dawkach nietoksycznych dla matek, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u pacjentek w wieku rozrodczym lub planujących ciążę. Ponadto, metotreksat indukuje uszkodzenia chromosomów w komórkach somatycznych i szpiku kostnym, jednak zmiany te są przemijające i odwracalne, co wskazuje na zdolność organizmu do naprawy DNA po zakończeniu terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apap Przeziębienie CAPS 500 mg + 6,1 mg
Produkt złożony Apap Przeziębienie CAPS zawiera 500 mg paracetamolu oraz 6,1 mg fenylefryny chlorowodorku. Dostępne dane przedkliniczne wskazują, że dawki toksyczne dla obu substancji są znacznie wyższe niż stosowane terapeutycznie, z LD50 wynoszącym odpowiednio 310 mg/kg dla paracetamolu i 120 mg/kg dla fenylefryny. Toksyczność ostra i przewlekła obu składników jest niska przy dawkowaniu zgodnym z zaleceniami, a ryzyko działania toksycznego produktu złożonego nie przewyższa ryzyka związanego z poszczególnymi substancjami stosowanymi oddzielnie. Badania mutagenne i karcinogenne nie wykazały istotnego klinicznie ryzyka, choć bardzo duże dawki paracetamolu mogą wykazywać potencjał rakotwórczy, a fenylefryna w dużych dawkach może powodować zmiany zapalne i rozrost prostaty bez zwiększenia częstości nowotworów.
aktywność mutagenna, chlorowodorek fenylefryny, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, fenylefryna, karcinogenność, LD50, mutagenność, nowotwór prostaty, paracetamol, prostata, rozwój zarodkowy, spermatogeneza, stan zapalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allopurinol Aurovitas 300 mg
Przedkliniczne badania allopurynolu, substancji czynnej w produkcie Allopurinol Aurovitas (100 mg i 300 mg tabletki), wykazały brak mutagenności i negatywnego wpływu na DNA. Badania cytogenetyczne in vitro (do 100 µg/ml) oraz in vivo (dawki do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy) nie wykazały indukcji aberracji chromosomalnych ani transformacji limfocytów. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach, trwające do 2 lat, nie potwierdziły właściwości rakotwórczych allopurynolu. Ponadto, badania biochemiczne i cytologiczne jednoznacznie wskazują na brak mutagennego działania substancji w różnych fazach cyklu komórkowego.
- Leksykon substancji czynnych
Amfoterycyna B – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amfoterycyna B, stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych, występuje w trzech formach: kompleks lipidowy (Abelcet), liposomalny (AmBisome) oraz niezwiązany (Fungizone). Badania przedkliniczne wykazały, że kompleks lipidowy charakteryzuje się znacząco niższą toksycznością ostrą (10-20-krotnie mniejszą) oraz nefrotoksycznością (8-10-krotnie mniejszą) w porównaniu do postaci niezwiązanej. W badaniach przewlekłych na psach, królikach i szczurach forma liposomalna wykazała nefro- i hepatotoksyczność oraz małopłytkowość przy dawkach 1-3 mg/kg/dobę, co jest zgodne z profilem toksycznym amfoterycyny B. Testy mutagenności nie wykazały działania mutagennego dla form kompleksu lipidowego i liposomalnej, natomiast dla postaci niezwiązanej brak jest danych. Nie stwierdzono karcinogenności ani teratogenności dla kompleksu lipidowego, a także nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność u zwierząt w badaniach przedklinicznych.
amfoterycyna B, działanie hepatotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfolipidy, hepatotoksyczność, karcinogenność, kompleks lipidowy, małopłytkowość, mutagenność, mutagenność substancji, nefrotoksyczność, postać liposomalna, substancja przeciwgrzybicza, test cytogenetyczny, test mikrojąderkowy, test mutacji, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allospes 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak mutagenności i rakotwórczości. W badaniach cytogenetycznych in vitro na ludzkich komórkach krwi przy stężeniach do 100 µg/ml oraz in vivo przy dawkach do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy nie stwierdzono indukcji aberracji chromosomalnych. Długoterminowe badania na myszach i szczurach, prowadzone do 2 lat, nie wykazały właściwości rakotwórczych. Ponadto, allopurynol nie wpływa na powstawanie związków nitrozowych ani na transformację limfocytów, co potwierdza brak działania mutagennego na poziomie molekularnym i komórkowym.
- Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapnia chlorek, będący naturalnym składnikiem osocza, jest stosowany w produktach leczniczych głównie jako elektrolit w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co eliminuje konieczność przeprowadzania szczegółowych badań toksykologicznych. W preparatach takich jak roztwory do dializy otrzewnowej, hemodializy, hemofiltracji oraz w produktach do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven, Kabiven, Multimel N4-550E) wapnia chlorek dwuwodny wykazuje dobrą tolerancję i brak działań toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania podostre na preparatach zawierających 40 μmol/ml wapnia chlorku (np. Artiss) nie wykazały toksyczności wobec organów docelowych, a toksyczność mutagenna, rakotwórcza czy teratogenna nie została zidentyfikowana w dostępnych danych przedklinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisoprolol, selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego ani funkcji metabolicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na gryzoniach i psach nie wykazały efektów toksycznych innych niż typowe dla beta-adrenolityków. Kompleksowe testy genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły potencjału bisoprololu do uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania karcinogenności na gryzoniach przez okres do 2 lat nie wskazały na ryzyko rakotwórczości. Ponadto, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność samic i samców, a parametry rozrodu pozostają w normie nawet przy wyższych dawkach.
aberracja chromosomowa, amlodypina, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, karcinogenność, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płodność, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie hormonów, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotne działania teratogenne w modelach małp i królików, obejmujące wady wrodzone kończyn, atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych przy dawkach od 0,5 do 20 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni dawka letalna przekraczała 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na niski potencjał toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp podawanie lenalidomidu w dawkach 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowało poważne działania niepożądane, w tym śmiertelność, znaczny spadek masy ciała, pancytopenię, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie rakotwórcze, ekspozycja leku, karcynogenność, komórka mieloidalna, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok, lenalidomid, miedniczka nerkowa, mutagenność, NOAEL, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, przemieszczenie nerki, szpik kostny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, utrata masy ciała, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Dipperam HCT, zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały odwracalne zmiany patofizjologiczne u szczurów po 13-tygodniowej ekspozycji, takie jak obniżenie parametrów hematologicznych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retikulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz przerost komórek przykłębuszkowych nerek i miejscowe nadżerki w żołądku. Zmiany te uznano za wynik nasilenia działania farmakologicznego składników i nie wskazują na szczególne ryzyko dla ludzi. Brak specyficznych badań genotoksyczności i rakotwórczości kombinacji uzasadniono brakiem interakcji między dobrze przebadanymi substancjami; indywidualne badania amlodypiny i walsartanu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, biochemia surowicy, Dipperam HCT, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, mocznik, mutagenność, nadżerki żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, płodność, rakotwórczość, retikulocyty, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Oxyduo, zawierającego oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek, nie wykazały istotnego potencjału teratogennego, rakotwórczego ani mutagennego przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon nie wpływał negatywnie na płodność i wczesny rozwój zarodkowy szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz nie indukował wad rozwojowych u szczurów i królików (do 125 mg/kg). W badaniach rozwojowych odnotowano jedynie zmniejszenie masy ciała potomstwa F1 przy dawce 6 mg/kg/dobę, z NOAEL na poziomie 2 mg/kg. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek, choć wysokie dawki powodowały zwiększoną śmiertelność noworodków szczurzych z powodu toksyczności u ciężarnych samic. Badania rakotwórczości oksykodonu (do 6 mg/kg/dobę) i naloksonu (do 200 mg/kg/dobę) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, mutagenność, naloksonu chlorowodorek, oksykodonu chlorowodorek, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, produkt złożony, rozwój zarodkowy, toksyczność ciążowa, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada rozwojowa, wpływ teratogenny - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek amonu, będący substancją czynną preparatu Apipulmol w stężeniu 90 mg/100 g syropu (12 mg/10 ml), wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej w dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne wskazują, że dawki toksyczne u zwierząt laboratoryjnych mieszczą się w zakresie 300-500 mg/kg masy ciała, a dawki śmiertelne w przedziale 500-1500 mg/kg, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. W preparacie chlorek amonu współistnieje z sulfogwajakolem (2 g/100 g), który w przewodzie pokarmowym ulega hydrolizie do gwajakolu – substancji o potencjale drażniącym błony śluzowe, lecz w formie soli potasowej jego działanie jest łagodzone. Toksyczność ostra gwajakolu wynosi 520 mg/kg (doustnie u szczurów), a badania na ochotnikach wykazały dobrą tolerancję jednorazowych dawek kreozotu zawierającego 60-90% gwajakolu w zakresie 45-225 mg.
badanie przedkliniczne, błona śluzowa, chlorek amonu, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gwajakol, hydroliza w przewodzie pokarmowym, kancerogenność, kreozot, kwas sulfonowy, margines bezpieczeństwa, mutagenność, nudności i wymioty, profil bezpieczeństwa, sulfogwajakol, toksyczność ostra, zdrowy ochotnik - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Retrovir 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zydowudyny, substancji czynnej leku Retrovir (250 mg, kapsułki twarde), wykazały zróżnicowany profil mutagenności i genotoksyczności. Test Amesa nie potwierdził działania mutagennego, natomiast badania na komórkach chłoniaka myszy wykazały słabe działanie mutagenne, a test transformacji komórek in vitro dał wyniki pozytywne. W badaniach na limfocytach ludzkich in vitro oraz w testach jąderkowych u myszy i szczurów in vivo stwierdzono uszkodzenia chromosomów, choć badania cytogenetyczne u szczurów nie potwierdziły tych uszkodzeń. U pacjentów z AIDS leczonych Retrovirem zaobserwowano zwiększoną częstość pęknięć chromosomów. Ponadto wykazano włączanie zydowudyny do DNA leukocytów u dorosłych pacjentów, kobiet ciężarnych oraz noworodków, co potwierdza ekspozycję przezłożyskową. Badania na małpach wykazały, że terapia skojarzona zydowudyny i lamiwudyny powoduje większą liczbę skróceń telomerów w narządach płodu niż sama zydowudyna, choć kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje nieznane.
badanie cytogenetyczne, chłoniak myszy, dawkowanie w ciąży, DNA leukocytów, działanie karcinogenne przezłożyskowe, genotoksyczność przezłożyskowa, karcinogen przezłożyskowy, lamiwudyna, limfocyty krwi obwodowej, limfocyty ludzkie, mutagenność, nowotwór nabłonkowy pochwy, pęknięcie chromosomu, potencjał rakotwórczy, skrócenie telomerów, test Amesa, test jąderkowy, transmisja wertykalna wirusa, układ rozrodczy żeński, zakażenie HIV u dzieci, zakażenie HIV-1, zydowudyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isotretinoin Aristo 20 mg
Przedkliniczne badania toksyczności izotretynoiny wykazały, że dawki LD50 po podaniu doustnym wynoszą około 2000 mg/kg u królików, około 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. W badaniach przewlekłych na szczurach, przy dawkach 2, 8 i 32 mg/kg/dobę, obserwowano działania niepożądane takie jak częściowe wypadanie włosów oraz wzrost stężenia trójglicerydów w osoczu. Efekty te przypominają objawy hiperwitaminozy A, jednak bez masywnych zwapnień tkanek i zmian hepatocytów typowych dla witaminy A. Wszystkie działania niepożądane ustępowały samoistnie w ciągu 1–2 tygodni po zakończeniu terapii. Badania potwierdziły również teratogenność i embriotoksyczność izotretynoiny, co ma kluczowe znaczenie dla kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, embriogeneza, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, LD50, łysienie, morfologia plemnika, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ruchliwość plemnika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, zwapnienie tkanek, zwierzę laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Świetlik fix –
Produkt leczniczy Świetlik fix, zawierający 2,0 g ziela Euphrasia officinalis L. i Euphrasia rostkoviana Hayne w każdej saszetce do zaparzania, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak systematycznych badań oceniających toksyczność, mutagenność, kancerogenność oraz wpływ na reprodukcję wynika prawdopodobnie z długotrwałej tradycyjnej historii stosowania ziela świetlika, co często stanowi podstawę do oceny bezpieczeństwa preparatów roślinnych. Niemniej jednak, brak formalnych badań nie wyklucza potencjalnych zagrożeń, co wymaga ostrożności w zalecaniu tego produktu.
Decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Świetlik fix powinny być podejmowane przez lekarzy na podstawie dostępnych danych klinicznych, doświadczenia w stosowaniu oraz wiedzy o tradycyjnym zastosowaniu ziela świetlika. Konieczne jest indywidualne rozważenie korzyści i ryzyka u pacjenta, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z braku systematycznych badań przedklinicznych. Wskazane jest monitorowanie pacjentów pod kątem ewentualnych działań niepożądanych oraz ostrożność w przypadku grup szczególnie wrażliwych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Diovan 160 mg + 25 mg
Badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania skojarzenia walsartanu z hydrochlorotiazydem (produkt Co-Diovan) wykazały, że nerki są głównym narządem docelowym toksyczności, z nefropatią i naciekami z bazofilów w kanalikach nerkowych, a także wzrostem stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększoną diurezą i stężeniem elektrolitów w moczu. Efekty te obserwowano przy dawkach odpowiadających u szczurów 0,9-krotności maksymalnej dawki walsartanu (30 mg/kg mc./dobę) i 3,5-krotności dawki hydrochlorotiazydu (9 mg/kg mc./dobę), a u marmozet 0,3-krotności i 1,2-krotności odpowiednio. Wysokie dawki (np. 100 + 31 mg/kg/dobę u szczurów) powodowały obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, a u marmozet dawki 30 + 9 mg/kg mc./dobę wywoływały uszkodzenia błony śluzowej żołądka oraz przerost tętniczek doprowadzających w nerkach. Mechanizm toksyczności wiąże się z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna, co nie powinno mieć znaczenia klinicznego przy stosowaniu terapeutycznych dawek u ludzi.
badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, działanie rakotwórcze, elektrolity w moczu, hematokryt, inhibitor ACE, klastogenność, mutagenność, nacieki z bazofilów, nefropatia, nerka, parametry czerwonokrwinkowe, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika i kreatyniny, teratogenność, tętniczki doprowadzające, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walsartan z hydrochlorotiazydem, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Megalotect CP 100 U/ml
Produkt leczniczy Megalotect CP zawiera immunoglobulinę ludzką przeciw wirusowi cytomegalii (CMVIG) w stężeniu 50 mg białka osocza na 1 ml, z czego co najmniej 96% stanowi immunoglobulina G, o zawartości przeciwciał przeciw CMV wynoszącej 100 U/ml (wg jednostek referencyjnych Instytutu Paula Ehrlicha). Rozkład podklas IgG (IgG1 65%, IgG2 30%, IgG3 3%, IgG4 2%) odpowiada fizjologicznemu profilowi osocza ludzkiego, co potwierdza naturalny charakter substancji czynnej. Ze względu na endogenny charakter immunoglobulin oraz ich naturalne występowanie w organizmie, standardowe badania toksykologiczne, w tym toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz toksyczności rozwojowej, są metodologicznie ograniczone lub niewykonalne, głównie z powodu reakcji immunologicznych u zwierząt laboratoryjnych, które wytwarzają przeciwciała przeciwko obcogatunkowym białkom.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sidarso 4 mg
Ocena bezpieczeństwa sylodosyny opiera się na szerokich badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a toksyczność narządowa ograniczała się do efektów na tarczycę gryzoni przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały ryzyka mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania teratogenności nie wskazały na wpływ sylodosyny na rozwój płodu, co potwierdza brak działania teratogennego w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obniżona płodność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, sylodosyna, toksyczność narządowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vasilip 40 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Vasilip, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakodynamikę, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny, karcynogenność oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Wyniki wskazują, że profil bezpieczeństwa symwastatyny jest ściśle powiązany z jej mechanizmem działania – hamowaniem syntezy cholesterolu – bez wykrycia dodatkowych, nieoczekiwanych efektów toksykologicznych. Badania toksyczności nie wykazały efektów wykraczających poza przewidywane zmiany farmakologiczne, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału substancji.
badania przedkliniczne, działanie teratogenne, farmakodynamika, genotoksyczność, karcynogenność, mechanizm farmakologiczny, mutagenność, potencjał rakotwórczy, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, statyna, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, Vasilip - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abmetfina XR 1000 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Abmetfina XR (1000 mg tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zawierająca 780 mg metforminy), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena farmakologiczna nie ujawniła klinicznie istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły niski potencjał toksyczny przy długotrwałym stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani zdolności do uszkodzeń chromosomów, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych.
aberracje chromosomowe, badanie farmakologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toptelmi 40 mg
Przedkliniczne badania telmisartanu, substancji czynnej leku Toptelmi, wykazały istotne zmiany hematologiczne przy dawkach odpowiadających ekspozycji terapeutycznej u ludzi, w tym zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów. Zaobserwowano również hemodynamiczne zmiany nerkowe, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy. Morfologicznie u psów stwierdzono poszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co może być związane z mechanizmem działania telmisartanu jako antagonisty receptora angiotensyny II. Dodatkowo, u szczurów i psów odnotowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec przez doustne podanie roztworu chlorku sodu. W układzie renina-angiotensyna-aldosteron obserwowano zwiększenie aktywności reninowej osocza oraz przerost i rozrost aparatu przykłębuszkowego nerek, typowe dla leków z tej grupy, jednak bez klinicznego znaczenia dla pacjentów stosujących telmisartan.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badanie in vitro, działanie rakotwórcze, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, klastogen, kreatynina, mutagenność, nadżerka, owrzodzenie, stan zapalny, telmisartan, teratogen, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Penicillinum Crystallisatum TZF 1000000 j.m.
W dostępnej dokumentacji dotyczącej benzylopenicyliny potasowej (Benzylpenicillinum kalicum), substancji czynnej produktu Penicillinum Crystallisatum TZF, brak jest szczegółowych danych z długoterminowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania, w tym potencjał mutagenny i kancerogenny. Nie przeprowadzono systematycznych badań in vitro ani in vivo na zwierzętach laboratoryjnych, które mogłyby dostarczyć informacji o wpływie długotrwałej ekspozycji na materiał genetyczny komórek lub ryzyko rozwoju nowotworów. Dokumentacja nie zawiera również wyników badań dotyczących innych aspektów bezpieczeństwa przedklinicznego w kontekście mutagenności i kancerogenności.
antybiotyk, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, benzylopenicylina potasowa, benzylpenicylina potasowa, charakterystyka produktu leczniczego, ekspozycja na substancję, kancerogenność, kancerogenność benzylopenicyliny, materiał genetyczny, mutagenność, nowotwór, penicylina krystaliczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ramiprylu obejmowały oceny ostrej i przewlekłej toksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz mutagenności na różnych gatunkach zwierząt, w tym szczurach, psach i małpach. W badaniach toksyczności ostrej nie wykazano działania toksycznego przy doustnym podaniu. Przewlekłe podawanie ramiprylu wiązało się z zaburzeniami równowagi elektrolitowej i zmianami w morfologii krwi u wszystkich badanych gatunków. Przy bardzo wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp obserwowano znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co uznano za efekt farmakodynamiczny. Dawki bezpieczne, przy których nie stwierdzono szkodliwego wpływu, wynosiły odpowiednio 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie farmakodynamiczne, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności trójskładnikowego połączenia amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu, prowadzone na szczurach przez okres do 13 tygodni, wykazały zmiany zgodne z farmakologicznym działaniem substancji, takie jak obniżenie parametrów masy czerwonokrwinkowej, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz przerost komórek przykłębuszkowych w nerkach. Zmiany te były odwracalne po 4-tygodniowym okresie zdrowienia i nie wskazywały na toksyczność. Nie przeprowadzono osobnych badań genotoksyczności i rakotwórczości dla kombinacji, jednak wcześniejsze badania amlodypiny i walsartanu nie wykazały takich efektów. W badaniach reprodukcyjnych amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka zalecana dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast wpływ na płodność był niejednoznaczny, z obserwowanym u samców zmniejszeniem stężenia FSH, testosteronu oraz parametrów nasienia przy dawkach porównywalnych do ludzkich.
amlodypina, azot mocznikowy, bazofilia, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadżerki żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, potas, przerost komórek przykłębuszkowych, rakotwórczość, retikulocyt, rozrost kanalików nerkowych, spermatydy, testosteron, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cusimolol 0,5% 5 mg/ml
Przedkliniczne badania maleinianu tymololu, substancji czynnej produktu Cusimolol 0,5%, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu miejscowym do oka u królików i psów, bez działań niepożądanych dotyczących struktur oka w okresie 1-2 lat. Toksyczność ostra po podaniu doustnym u gryzoni była niska, z LD50 wynoszącymi 1190 mg/kg u myszy i 900 mg/kg u szczurów. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano istotne zwiększenie częstości guzów chromochłonnych nadnerczy u szczurów samców przy dawce 300 mg/kg/dobę (300-krotność maksymalnej dawki ludzkiej) oraz wzrost częstości nowotworów płuc, macicy i gruczolakoraków sutka u myszy samic przy dawce 500 mg/kg/dobę (500-krotność dawki ludzkiej). Zmiany te nie występowały przy niższych dawkach, a wzrost gruczolakoraków sutka wiązał się ze zwiększonym stężeniem prolaktyny, co nie koreluje z obserwacjami klinicznymi u ludzi.
badanie cytogenetyczne, Cusimolol, dawka śmiertelna, działanie niepożądane, gruczolakorak sutka, guz chromochłonny nadnerczy, guz macicy, guz płuc, LD50, maleinian tymololu, mutagenność, płodność, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, test Amesa, test mikrojądrowy, test transformacji komórek nowotworowych, toksyczność ostra, tolerancja oczna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hederoin 15 mg
Preparat Hederoin zawierający wyciąg suchy z liścia bluszczu (Hedera helix L.) w dawce 15 mg, o współczynniku ekstraktu leczniczego DER 4-8:1, pozyskiwany przy użyciu 30% etanolu, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa farmakologicznego. Brak jest dostępnych badań oceniających genotoksyczność, w tym mutagenność i aberracje chromosomowe, kancerogenność oraz toksyczność reprodukcyjną, co oznacza brak informacji na temat potencjalnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy i pourodzeniowy. Pomimo tradycyjnego, długotrwałego stosowania preparatów z liściem bluszczu, formalne badania przedkliniczne dla Hederoin nie zostały przeprowadzone.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, Hedera helix, kancerogenność, medycyna tradycyjna, mutagenność, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z liścia bluszczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRami 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału teratogennego oraz właściwości mutagennych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano objawów zatrucia po doustnym podaniu dużych dawek. W toksyczności przewlekłej, przy dawkach dobrze tolerowanych wynoszących 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp, odnotowano zmiany fizjologiczne typowe dla inhibitorów ACE, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego, szczególnie przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę). Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i małp.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dololibre 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naproksenu, substancji czynnej produktu Dololibre (50 mg/ml, zawiesina doustna), potwierdzają typowy dla NLPZ profil toksykologiczny. Główne działania niepożądane obejmują uszkodzenia przewodu pokarmowego oraz nerek przy wysokich dawkach. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej wykazano embriotoksyczność u szczurów i królików, jednak bez dowodów na teratogenność. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 30 mg/kg, choć wyższe dawki zahamowały owulację u królików. Ze względu na mechanizm hamowania syntezy prostaglandyn, stosowanie naproksenu w trzecim trymestrze ciąży może opóźniać poród i wywoływać toksyczne efekty u płodu.
działanie karcinogenne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, mutagenność, naproksen, nerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opóźnienie porodu, owulacja, płodność, potencjał karcinogenny, profil toksykologiczny, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowo-płodowy, synteza prostaglandyn, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, układ rozrodczy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symbactin 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klindamycyny w postaci globulek dopochwowych (Symbactin 100 mg) obejmują ocenę toksyczności miejscowej, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksykologicznych na szczurach z wyciętymi jajnikami zastosowano dawkę 5 mg substancji czynnej, co wywołało jedynie łagodne, szybko ustępujące podrażnienie błony śluzowej pochwy, potwierdzając dobry profil bezpieczeństwa miejscowego. Testy genotoksyczności, w tym test mikrojądrowy u szczurów oraz test Amesa, wykazały wyniki negatywne, co eliminuje ryzyko mutagenności i genotoksyczności klindamycyny. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach podawano dawki do 300 mg/kg mc./dobę bez negatywnego wpływu na płodność, jednak brak jest specyficznych danych dotyczących podawania dopochwowego w tym zakresie.
antybiotyk, AUC, błona śluzowa pochwy, dawka toksyczna, działanie teratogenne, fosforan klindamycyny, margines bezpieczeństwa, mutagenność, NOAEL, podrażnienie pochwy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, tłuszcz utwardzony, toksyczność płodowa, toksykologia, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloreum 25 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, składnika aktywnego preparatu Dicloreum (25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych. W badaniach toksyczności ostrej podanie domięśniowe diklofenaku wykazało LD50 powyżej 225 mg/kg u szczurów oraz powyżej 250 mg/kg u myszy, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność. U królików nie zaobserwowano zaburzeń hemodynamicznych po podaniu leku. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej, bez istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ponadto, badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, co eliminuje ryzyko wad rozwojowych u płodów w modelach zwierzęcych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Original Tymianek i Podbiał 100 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Original Tymianek i Podbiał zawiera 100 mg wyciągu gęstego z ziela tymianku (Thymi herbae extractum spissum) oraz 100 mg wyciągu gęstego z liści podbiału (Tussilaginis farfarae folii extractum spissum) w jednej pastylce. Preparat nie był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym dotyczącym bezpieczeństwa, a dostępne dane opierają się na analizie składu i znanych właściwościach składników. Szczególną uwagę zwraca obecność alkaloidów pirolizydynowych, których zawartość nie przekracza 0,15 µg na pastylkę. Alkaloidy te są znane z potencjalnej hepatotoksyczności, co wymaga ostrożności w stosowaniu produktu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Accord 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cisatrakurium wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tego środka zwiotczającego mięśnie szkieletowe. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu przez trzy tygodnie na psach i małpach nie wykazały toksyczności specyficznej dla leku. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego przy stężeniach do 5000 μg/płytkę oraz dawkach do 4 mg/kg mc. W jednym teście in vitro na mysich komórkach chłoniaka wykazano mutagenność przy stężeniu ≥40 μg/ml, jednak ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie cisatrakurium, wynik ten ma ograniczone znaczenie kliniczne. Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co jest uzasadnione charakterem stosowania leku.
badanie cytogenetyczne in vivo, badanie mutagenności in vitro, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka leku, działanie mutagenne, mutagenność, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie cisatrakurium, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność