Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyclaid 100 mg

Profil bezpieczeństwa przedklinicznego cyklosporyny został szczegółowo oceniony w licznych badaniach in vitro i in vivo, które nie wykazały istotnego działania mutagennego ani genotoksycznego. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego przy dawkach do 17 mg/kg mc./dobę u szczurów i 30 mg/kg mc./dobę u królików podawanych doustnie. Jednakże, przy dawkach toksycznych (30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zwiększoną śmiertelnością potomstwa, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca. Dodatkowo, u królików narażonych in utero na 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35. tygodnia życia. U szczurów poddanych dawce 12 mg/kg mc./dobę dożylnie odnotowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, jednak efekt ten nie został potwierdzony u innych gatunków, a jego znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Profil bezpieczeństwa przedklinicznego cyklosporyny został dobrze scharakteryzowany w licznych badaniach laboratoryjnych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące badań prowadzonych na różnych modelach zwierzęcych, obejmujące dane z zakresu mutagenności, teratogenności, toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału karcynogennego.1

Mutagenność i genotoksyczność

W kompleksowych badaniach obejmujących różnorodne modele doświadczalne in vitro oraz in vivo nie stwierdzono, aby cyklosporyna wykazywała istotne klinicznie działanie mutagenne. Przeprowadzone testy genotoksyczności nie dostarczyły dowodów na potencjalne działanie uszkadzające materiał genetyczny.2

Toksyczność reprodukcyjna

Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że cyklosporyna nie wpływa negatywnie na płodność szczurów obu płci.3

W standardowych testach teratologicznych po podaniu doustnym cyklosporyna nie wykazywała działania teratogennego u szczurów przy dawkach do 17 mg/kg masy ciała na dobę oraz u królików przy dawkach do 30 mg/kg masy ciała na dobę.4

Jednak przy zastosowaniu dawek toksycznych zaobserwowano działanie toksyczne na zarodek i płód:

  • U szczurów przy dawce 30 mg/kg masy ciała na dobę (podanie doustne) – objawiające się zwiększoną śmiertelnością potomstwa w okresie przed- i pourodzeniowym, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca5
  • U królików przy dawce 100 mg/kg masy ciała na dobę (podanie doustne) – wykazano podobne efekty toksyczne6

W opublikowanych badaniach naukowych, króliki narażone na działanie cyklosporyny in utero (10 mg/kg masy ciała na dobę, podanie podskórne) wykazywały:

  • Zmniejszoną liczbę nefronów
  • Hipertrofię nerek
  • Układowe nadciśnienie
  • Postępującą niewydolność nerek rozwijającą się do 35. tygodnia życia7

U płodów ciężarnych samic szczura, którym podawano cyklosporynę w dawce 12 mg/kg masy ciała na dobę (droga dożylna, co odpowiada dwukrotności zalecanej dawki dożylnej u ludzi), obserwowano zwiększoną częstość występowania ubytku przegrody międzykomorowej. Warto zaznaczyć, że tego typu efektów nie zaobserwowano u innych badanych gatunków, a ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone.8

Badania karcynogenności

Przeprowadzono długoterminowe badania karcynogenności na gryzoniach, które wykazały specyficzne dla gatunku i dawki efekty onkogenne:

Badania na myszach

W 78-tygodniowym badaniu na myszach, którym podawano cyklosporynę w dawkach 1, 4 i 16 mg/kg masy ciała na dobę, zaobserwowano:

  • Istotną statystycznie tendencję do występowania chłoniaków limfocytowych u samic
  • U samców otrzymujących pośrednią dawkę (4 mg/kg m.c./dobę) liczba przypadków nowotworów z komórek wątrobowych istotnie przekroczyła wartość kontrolną9

Badania na szczurach

W 24-miesięcznym badaniu na szczurach, którym podawano cyklosporynę w dawkach 0,5, 2 i 8 mg/kg masy ciała na dobę, stwierdzono:

  • Częstość występowania gruczolaków z komórek wysepek trzustkowych (Langerhansa) była istotnie większa po zastosowaniu małej dawki (0,5 mg/kg m.c./dobę) niż w grupie kontrolnej
  • Częstość występowania nowotworów z komórek wątrobowych i gruczolaków z komórek wysp trzustkowych nie wykazywała zależności od dawki10
Gatunek Czas trwania badania Dawki (mg/kg m.c./dobę) Główne obserwacje onkogenne
Mysz 78 tygodni 1, 4, 16 – Chłoniaki limfocytowe u samic
– Nowotwory z komórek wątrobowych u samców przy dawce 4 mg/kg
Szczur 24 miesiące 0,5, 2, 8 – Gruczolaki z komórek wysepek trzustkowych przy dawce 0,5 mg/kg
– Brak zależności od dawki dla nowotworów wątroby i trzustki
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl