Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Allopurinol Aurovitas

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące allopurynolu obejmują wyniki badań mutagenności, karcynogenności oraz teratogenności. Badania te dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Allopurinol Aurovitas (100 mg oraz 300 mg tabletki).¹

Badania mutagenności

Przeprowadzone badania cytogenetyczne wykazały, że allopurynol nie indukuje aberracji chromosomalnych w ludzkich komórkach krwi. Wyniki te uzyskano zarówno w badaniach in vitro przy zastosowaniu stężeń do 100 mikrogramów/ml, jak i w badaniach in vivo, w których allopurynol podawano w dawkach do 600 mg/dobę przez średni okres 40 miesięcy.²

W dodatkowych badaniach in vitro wykazano, że allopurynol nie powoduje powstawania związków zawierających grupę nitrozową. Substancja czynna nie wpływała również na transformację limfocytów.³

Wyniki badań biochemicznych i cytologicznych jednoznacznie wskazują, że allopurynol nie wywiera negatywnego wpływu na DNA w żadnej fazie cyklu komórkowego oraz nie wykazuje właściwości mutagennych.⁴

Badania karcynogenności

Długoterminowe badania karcynogenności przeprowadzono na modelach zwierzęcych. Myszy i szczury otrzymywały allopurynol przez okres do 2 lat. W tych badaniach nie wykazano właściwości rakotwórczych badanej substancji.⁵

Badania teratogenności

Potencjalne działanie teratogenne allopurynolu zostało zbadane w różnych modelach zwierzęcych z zastosowaniem różnych dawek i dróg podania:⁶

• W badaniu na myszach, którym podawano allopurynol dootrzewnowo w dawkach 50 lub 100 mg/kg masy ciała w 10. lub 13. dniu ciąży, zaobserwowano uszkodzenia płodu.⁷
• W podobnym badaniu na szczurach, którym podawano allopurynol w dawce 120 mg/kg masy ciała w 12. dniu ciąży, nie stwierdzono uszkodzeń płodów.⁸

Przeprowadzono również bardziej szczegółowe badania teratogenności, w których allopurynol podawano doustnie różnym gatunkom zwierząt laboratoryjnych:⁹

Dodatkowo przeprowadzono badania in vitro na ślinianakach płodów mysich w hodowli w celu określenia potencjalnego działania embriotoksycznego allopurynolu. Wyniki tych badań wykazały, że w stężeniach niższych od stężeń toksycznych dla matki, allopurynol nie wykazuje działania embriotoksycznego.¹⁰