Interakcje leku
Allopurinol Aurovitas 300 mg

Allopurynol, jako inhibitor oksydazy ksantynowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest zmniejszenie dawki 6-merkaptopuryny lub azatiopryny do 25% standardowej dawki ze względu na ryzyko toksyczności wynikającej z hamowania ich metabolizmu. Jednoczesne stosowanie allopurynolu z cyklosporyną, widarabiną, dydanozyną (w dawce 300 mg/dobę) oraz pochodnymi kumaryny (np. warfaryną) wymaga ścisłego monitorowania stężeń leków i efektów terapeutycznych, gdyż może dochodzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu i ryzyka działań niepożądanych. W przypadku dydanozyny obserwuje się podwojenie wartości Cmax i AUC, co wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki. Ponadto, allopurynol może wydłużać okres półtrwania widarabiny oraz hamować metabolizm teofiliny, co wymaga monitorowania stężenia tych leków.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Allopurynol, jako inhibitor oksydazy ksantynowej, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi lekarza przepisującego ten lek. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych interakcji, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne i wymagać modyfikacji dawkowania lub ścisłego monitorowania pacjenta.1

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

6-merkaptopuryna i azatiopryna wchodzą w szczególnie istotną interakcję z allopurynolem. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków konieczne jest zmniejszenie dawki 6-merkaptopuryny lub azatiopryny do 25% zwykłej dawki. Wynika to z faktu, że allopurynol hamuje metaboliczną inaktywację tych substancji, co może prowadzić do osiągnięcia toksycznych stężeń w surowicy.2

Cyklosporyna – doniesienia naukowe wskazują, że podczas jednoczesnego podawania allopurynolu może zwiększyć się stężenie cyklosporyny w osoczu. W związku z tym należy brać pod uwagę możliwość nasilenia toksyczności cyklosporyny i odpowiednio monitorować pacjenta.3

Interakcje z lekami przeciwwirusowymi

Widarabina (arabinozyd adeniny) – dostępne dane wskazują, że allopurynol wydłuża okres półtrwania widarabiny. Jednoczesne stosowanie tych produktów leczniczych wymaga uważnej obserwacji pacjenta w celu wykrycia objawów zwiększonego działania toksycznego.4

Dydanozyna – jednoczesne stosowanie allopurynolu w dawce 300 mg na dobę u zdrowych ochotników oraz u pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących dydanozynę powoduje podwojenie wartości Cmax w osoczu oraz AUC dydanozyny, pozostając bez wpływu na okres półtrwania w fazie eliminacji. Ogólnie nie zaleca się jednoczesnego podawania tych dwóch leków. Jeśli nie można tego uniknąć, może być konieczne zmniejszenie dawki dydanozyny i ścisłe monitorowanie pacjenta.5

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Pochodne kumaryny (np. warfaryna) – rzadko opisywano przypadki zwiększenia działania przeciwzakrzepowego warfaryny i innych leków z grupy pochodnych kumaryny podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem. Wszyscy pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe powinni być uważnie monitorowani.6

Interakcje z lekami przeciwdrgawkowymi

Fenytoina – allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie, jednak kliniczne znaczenie tej reakcji nie zostało jednoznacznie wykazane.7

Interakcje z lekami przeciwastmatycznymi

Teofilina – opisano hamowanie metabolizmu teofiliny przez allopurynol. Mechanizm tej interakcji można tłumaczyć udziałem oksydazy ksantynowej w metabolizmie teofiliny u człowieka. U pacjentów rozpoczynających leczenie allopurynolem lub gdy zwiększana jest jego dawka, zaleca się monitorowanie stężenia teofiliny.8

Interakcje z antybiotykami

Ampicylina lub amoksycylina – zaobserwowano zwiększoną częstość występowania wysypek skórnych u pacjentów przyjmujących jednocześnie te antybiotyki i allopurynol, w porównaniu z pacjentami nie stosującymi obu leków jednocześnie. Chociaż przyczyna tej zależności nie została ustalona, zaleca się stosowanie innych antybiotyków niż ampicylina czy amoksycylina u pacjentów leczonych allopurynolem, jeżeli jest to możliwe.9

Interakcje z lekami cytostatycznymi

Cytostatyki (np. cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) – zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy allopurynol podaje się razem z cytostatykami, niż gdy te substancje czynne są podawane osobno. Z tego względu zaleca się regularne kontrolowanie morfologii krwi.10

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Chlorpropamid – u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którym podaje się jednocześnie allopurynol i chlorpropamid, może wystąpić większe ryzyko przedłużenia działania hipoglikemizującego. Zjawisko to może wynikać z konkurowania allopurynolu i chlorpropamidu podczas wydalania w cewkach nerkowych.11

Interakcje z lekami urikolurycznymi

Salicylany i środki zwiększające wydalanie kwasu moczowego – oksypurynol, główny metabolit allopurynolu wykazujący działanie terapeutyczne, jest wydalany przez nerki w sposób podobny do moczanów. Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, takie jak probenecyd, lub salicylany w dużych dawkach mogą przyspieszyć wydalanie oksypurynolu, co potencjalnie może zmniejszyć działanie terapeutyczne allopurynolu. Kliniczne znaczenie tej interakcji należy ocenić indywidualnie w każdym przypadku.12

Interakcje z lekami moczopędnymi

Leki moczopędne – odnotowano interakcję między allopurynolem i furosemidem, które powodują zwiększenie stężenia moczanu w surowicy i osoczowego stężenia oksypurynolu. Zwiększone ryzyko nadwrażliwości zgłaszano w przypadku podawania allopurynolu z lekami moczopędnymi, zwłaszcza tiazydami, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.13

Interakcje z inhibitorami konwertazy angiotensyny

Inhibitory ACE – zgłaszano zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości związanych z podaniem allopurynolu wraz z inhibitorami ACE, głównie u pacjentów z niewydolnością nerek.14

Interakcje z innymi substancjami

Wodorotlenek glinu – jednoczesne przyjmowanie wodorotlenku glinu może osłabiać działanie allopurynolu. Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków.15

Interakcje allopurynolu z alkoholem

Mimo że w charakterystyce produktu leczniczego Allopurinol Aurovitas nie ma bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych aspektów klinicznych:

  • Zarówno alkohol jak i allopurynol są metabolizowane w wątrobie, co teoretycznie może prowadzić do konkurencji o enzymy wątrobowe.
  • Spożywanie alkoholu może nasilać produkcję kwasu moczowego, co może częściowo przeciwdziałać efektom terapeutycznym allopurynolu.
  • U pacjentów z dną moczanową, dla których wskazany jest allopurynol, spożywanie alkoholu jest generalnie odradzane ze względu na to, że alkohol może wywoływać zaostrzenia dny moczanowej.
  • Alkohol może nasilać działanie hepatotoksyczne leków, w tym potencjalnie allopurynolu.

Z powyższych względów zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu allopurynolu i spożywaniu alkoholu, a w idealnej sytuacji – całkowitą abstynencję, szczególnie u pacjentów z dną moczanową lub zaburzeniami czynności wątroby.

Tabela interakcji z allopurynolem

Produkt leczniczy Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom ważności Zalecenia
6-merkaptopuryna, azatiopryna Farmakokinetyczna – hamowanie metabolizmu Zwiększenie stężenia i toksyczności leku Wysoki Redukcja dawki do 25% zwykłej dawki
Widarabina Farmakokinetyczna Wydłużenie okresu półtrwania widarabiny Wysoki Ścisła obserwacja pacjenta
Salicylany, probenecyd Farmakokinetyczna – wydalanie nerkowe Zmniejszenie działania terapeutycznego allopurynolu Średni Indywidualna ocena kliniczna
Chlorpropamid Farmakokinetyczna – wydalanie nerkowe Przedłużenie działania hipoglikemizującego Średni Monitorowanie glikemii
Pochodne kumaryny (warfaryna) Farmakodynamiczna Zwiększenie działania przeciwzakrzepowego Wysoki Ścisłe monitorowanie INR
Fenytoina Farmakokinetyczna – metabolizm wątrobowy Potencjalne zahamowanie utleniania fenytoiny Niski Monitorowanie poziomu fenytoiny
Teofilina Farmakokinetyczna – metabolizm Hamowanie metabolizmu teofiliny Średni Monitorowanie stężenia teofiliny
Ampicylina, amoksycylina Nieznany Zwiększona częstość wysypek skórnych Średni Stosowanie alternatywnych antybiotyków
Cytostatyki Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko zaburzeń hematologicznych Wysoki Regularne kontrolowanie morfologii krwi
Cyklosporyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia cyklosporyny Wysoki Monitorowanie poziomu cyklosporyny
Dydanozyna Farmakokinetyczna Podwojenie Cmax i AUC dydanozyny Wysoki Unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcja dawki dydanozyny
Furosemid i leki tiazydowe Farmakokinetyczna i farmakodynamiczna Zwiększenie stężenia moczanu i oksypurynolu, ryzyko nadwrażliwości Średni Ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek
Inhibitory ACE Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości Średni Ostrożność, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek
Wodorotlenek glinu Farmakokinetyczna – absorpcja Osłabienie działania allopurynolu Niski Zachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem leków
Alkohol Metaboliczna i farmakodynamiczna Potencjalne zwiększenie produkcji kwasu moczowego, ryzyko hepatotoksyczności Średni Ograniczenie spożycia alkoholu, preferowana abstynencja u pacjentów z dną moczanową
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl