Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dicloreum 25 mg/ml

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, składnika aktywnego preparatu Dicloreum (25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych. W badaniach toksyczności ostrej podanie domięśniowe diklofenaku wykazało LD50 powyżej 225 mg/kg u szczurów oraz powyżej 250 mg/kg u myszy, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność. U królików nie zaobserwowano zaburzeń hemodynamicznych po podaniu leku. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej, bez istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ponadto, badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, co eliminuje ryzyko wad rozwojowych u płodów w modelach zwierzęcych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dicloreum

Kompleksowa ocena bezpieczeństwa przedklinicznego diklofenaku sodowego, składnika aktywnego preparatu Dicloreum (25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), przeprowadzona została w szeregu badań laboratoryjnych. Badania te obejmowały wieloaspektową analizę toksyczności oraz potencjalnych zagrożeń dla organizmu przy zastosowaniu dawek terapeutycznych.1

Badania toksyczności ostrej

W przeprowadzonych badaniach toksyczności ostrej określono wartości LD50 (mediany dawki śmiertelnej) dla diklofenaku po podaniu domięśniowym, które wynoszą:2

  • u szczurów: powyżej 225 mg/kg masy ciała
  • u myszy: powyżej 250 mg/kg masy ciała

Przeprowadzone badania toksyczności ostrej u królików nie wykazały zaburzeń hemodynamicznych u badanych zwierząt po zastosowaniu diklofenaku.3

Badania toksyczności przewlekłej

Przeprowadzone badania dotyczące toksyczności przewlekłej diklofenaku potwierdziły niską toksyczność substancji czynnej. Wyniki te są spójne z danymi pochodzącymi z badań toksyczności ostrej i wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji przy długotrwałym stosowaniu.4

Potencjał teratogenny

Istotnym elementem badań przedklinicznych jest ocena potencjalnego wpływu substancji na rozwój płodu. W przeprowadzonych badaniach na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego diklofenaku.5 Oznacza to, że substancja nie wykazywała właściwości powodujących wady rozwojowe u płodów badanych zwierząt.

Badania genotoksyczności i mutagenności

Przeprowadzone badania mające na celu ocenę potencjalnego wpływu diklofenaku na materiał genetyczny nie wykazały działania genotoksycznego ani mutagennego w dawkach terapeutycznych. Badania te potwierdzają bezpieczeństwo leku w kontekście wpływu na DNA i chromosomy.6

Potencjał rakotwórczy

Badania rakotwórczości przeprowadzone dla diklofenaku w dawkach terapeutycznych nie wykazały zwiększonego ryzyka powstawania nowotworów. Uzyskane wyniki wskazują na brak szczególnego zagrożenia dla człowieka w tym zakresie przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami.7

Ocena całościowa danych przedklinicznych

Całość zebranych danych przedklinicznych dotyczących diklofenaku sodowego wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa substancji czynnej w dawkach terapeutycznych. Przeprowadzone badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału teratogennego, genotoksyczności, mutagenności oraz rakotwórczości nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu preparatu Dicloreum w zalecanych dawkach.8

Parametr badany Gatunek Wynik
LD50 (podanie domięśniowe) Szczur > 225 mg/kg masy ciała
LD50 (podanie domięśniowe) Mysz > 250 mg/kg masy ciała
Zaburzenia hemodynamiczne Królik Nie stwierdzono
Toksyczność przewlekła Różne modele zwierzęce Niska toksyczność
Działanie teratogenne Modele zwierzęce Nie stwierdzono
Genotoksyczność/Mutagenność Różne modele testowe Brak działania w dawkach terapeutycznych
Rakotwórczość Różne modele testowe Brak działania w dawkach terapeutycznych
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl