Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dicloreum 25 mg/ml

Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w trakcie ciąży, szczególnie w pierwszym i drugim trymestrze, gdzie hamowanie syntezy prostaglandyn może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronień oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia, z ryzykiem bezwzględnym wzrastającym z <1% do około 1,5%. W okresie od 20. tygodnia ciąży stosowanie diklofenaku może indukować małowodzie oraz zwężenie przewodu tętniczego, co wymaga przedporodowego monitorowania i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku ich wystąpienia. W trzecim trymestrze lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy płodu, zaburzenia czynności nerek oraz wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie czynności skurczowej macicy u matki i noworodka.

Wpływ diklofenaku na płodność, ciążę i laktację – informacje dla lekarzy

Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wywiera określone działania na organizm kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz może wpływać na płodność. Lekarz przepisujący ten lek powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach i korzyściach związanych z jego stosowaniem, mając na uwadze dobro matki i dziecka.

Wpływ diklofenaku na przebieg ciąży

Hamowanie syntezy prostaglandyn przez diklofenak może wywierać niekorzystny wpływ zarówno na przebieg ciąży, jak i na rozwój zarodka lub płodu. Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia, gdy inhibitory syntezy prostaglandyn są stosowane we wczesnym okresie ciąży. Ryzyko bezwzględne wad rozwojowych serca wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%. Należy podkreślić, że ryzyko to zwiększa się wraz ze wzrostem dawki oraz wydłużaniem czasu terapii.1

Badania na modelach zwierzęcych dostarczają dalszych dowodów na teratogenne działanie NLPZ. Wykazano, że podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn zwierzętom powodowało zwiększenie częstości poronień zarówno przed, jak i po implantacji zarodka oraz wzrost śmiertelności zarodków i płodów. Co więcej, stosowanie tych leków w okresie organogenezy skutkowało zwiększoną częstością występowania różnorodnych wad rozwojowych, w tym wad układu sercowo-naczyniowego.2

Stosowanie diklofenaku w poszczególnych trymestrach ciąży

Pierwszy i drugi trymestr ciąży

Nie należy podawać diklofenaku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne z medycznego punktu widzenia. Jeżeli zastosowanie leku jest niezbędne u kobiety starającej się o ciążę lub będącej w pierwszym bądź drugim trymestrze, należy stosować jak najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.3

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie diklofenaku wymaga szczególnej uwagi, gdyż może powodować małowodzie w wyniku zaburzeń czynności nerek płodu. Stan ten zwykle pojawia się krótko po rozpoczęciu terapii i jest zazwyczaj odwracalny po jej przerwaniu. Odnotowano również przypadki zwężenia przewodu tętniczego w następstwie leczenia w drugim trymestrze ciąży, przy czym większość z nich ustępowała po zaprzestaniu podawania leku.4

U pacjentek stosujących diklofenak po 20. tygodniu ciąży przez okres dłuższy niż kilka dni należy rozważyć przedporodowe monitorowanie w kierunku małowodzia oraz zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku stwierdzenia któregokolwiek z tych stanów, należy natychmiast przerwać leczenie diklofenakiem.5

Trzeci trymestr ciąży

W trzecim trymestrze ciąży stosowanie diklofenaku, podobnie jak innych inhibitorów syntezy prostaglandyn, jest przeciwwskazane. Leki te mogą wywierać na płód następujące działania:6

  • Toksyczne działanie na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy – w tym przedwczesne zwężenie lub zamknięcie przewodu tętniczego oraz nadciśnienie płucne7
  • Zaburzenia czynności nerek – mogące prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem8

U matki i noworodka pod koniec ciąży diklofenak może powodować:

  • Wydłużenie czasu krwawienia – w wyniku działania antyagregacyjnego, które może wystąpić nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek9
  • Hamowanie czynności skurczowej macicy – powodujące opóźnienie lub przedłużenie porodu10

Wpływ diklofenaku podczas karmienia piersią

Diklofenak, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, przenika do mleka kobiet karmiących piersią, aczkolwiek w niewielkich ilościach. Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych u dziecka, produkt Dicloreum nie powinien być podawany kobietom w okresie laktacji.11

Wpływ diklofenaku na płodność

Stosowanie produktu leczniczego Dicloreum, podobnie jak innych NLPZ, może wpływać negatywnie na płodność, dlatego nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę. U pacjentek, które mają trudności z zajściem w ciążę lub są w trakcie diagnostyki niepłodności, należy rozważyć odstawienie produktu leczniczego Dicloreum.12

Informacje, które lekarz powinien przekazać pacjentce

W ramach konsultacji z pacjentką będącą w ciąży, karmiącą piersią lub planującą ciążę, lekarz powinien przekazać następujące informacje:

  1. Wyjaśnić mechanizm działania diklofenaku i jego potencjalny wpływ na rozwijający się płód, szczególnie w kontekście ryzyka wad wrodzonych i zaburzeń funkcji narządów płodu
  2. Podkreślić przeciwwskazanie do stosowania w trzecim trymestrze ciąży oraz ograniczenia w pierwszym i drugim trymestrze
  3. W przypadku konieczności stosowania w pierwszym lub drugim trymestrze – omówić zasadę minimalnej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas
  4. Poinformować o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem w przypadku podejrzenia ciąży podczas terapii diklofenakiem
  5. Wyjaśnić potrzebę regularnego monitorowania stanu płodu po 20. tygodniu ciąży, jeśli terapia jest konieczna
  6. Poinformować o przeciwwskazaniu do stosowania podczas karmienia piersią
  7. Omówić potencjalny wpływ na płodność i zalecić odstawienie leku u kobiet planujących ciążę lub mających problemy z zajściem w ciążę

Rekomendacje dla lekarzy przepisujących diklofenak

Lekarz przepisujący diklofenak kobietom w wieku rozrodczym powinien:

  • Przed rozpoczęciem terapii wykluczyć ciążę u kobiet w wieku rozrodczym
  • Poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas leczenia
  • Rozważyć alternatywne metody leczenia u kobiet planujących ciążę
  • W przypadku bezwzględnej konieczności zastosowania diklofenaku w ciąży – ściśle monitorować stan płodu, szczególnie po 20. tygodniu ciąży
  • Natychmiast przerwać leczenie w przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego u płodu
  • Kategorycznie unikać stosowania diklofenaku w trzecim trymestrze ciąży
  • Zalecić alternatywne metody leczenia u kobiet karmiących piersią
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl