Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doxonex 4 mg

Przeprowadzone długoterminowe badania przedkliniczne dotyczące doksazosyny, substancji czynnej leku Doxonex (2 mg i 4 mg w postaci mezylanu), wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów i myszy przy dawkach do 40 mg/kg mc./dobę oraz 120 mg/kg mc./dobę odpowiednio, co stanowi szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek klinicznych. Ponadto, badania mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego doksazosyny i jej metabolitów, eliminując ryzyko indukcji zmian genetycznych prowadzących do mutacji lub uszkodzeń DNA.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania doksazosyny

Kompleksowe badania przedkliniczne dostarczyły istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania doksazosyny w kontekście potencjalnej rakotwórczości, mutagenności oraz wpływu na płodność. Dane te stanowią podstawę oceny bezpieczeństwa stosowania leku Doxonex zawierającego 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu.1

Badania potencjału rakotwórczego

Przeprowadzone zostały długoterminowe badania rakotwórczości, w których oceniano wpływ doksazosyny stosowanej przez okres dłuższy niż 24 miesiące. Wyniki tych badań jednoznacznie wykazały, że przewlekłe podawanie doksazosyny nie wykazuje działania rakotwórczego zarówno u szczurów, jak i u myszy laboratoryjnych.2

W trakcie badań określono maksymalną tolerowaną dawkę doksazosyny, która wynosiła:3

  • Dla szczurów: 40 mg/kg masy ciała na dobę
  • Dla myszy: 120 mg/kg masy ciała na dobę

Te wysokie wartości maksymalnych tolerowanych dawek, wielokrotnie przekraczające dawki stosowane klinicznie u ludzi, wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa doksazosyny w aspekcie potencjalnego działania rakotwórczego.4

Badania potencjału mutagennego

W kompleksowych badaniach mutagenności przeprowadzonych na modelach in vitro oraz in vivo ustalono, że ani doksazosyna, ani jej metabolity nie wykazują potencjału mutagennego. Oznacza to, że substancja aktywna leku Doxonex nie powoduje istotnych zmian genetycznych, które mogłyby prowadzić do mutacji lub uszkodzeń materiału genetycznego.5

Wpływ na płodność

Przeprowadzono również badania przedkliniczne oceniające wpływ doksazosyny na funkcje rozrodcze. Szczególnie istotne okazały się wyniki badań na szczurach, w których zaobserwowano zależny od dawki wpływ na płodność.6

Odnotowano następujące zależności między dawką doksazosyny a płodnością samców szczurów:7

  • Dawka 20 mg/kg masy ciała na dobę – obserwowano zmniejszoną płodność samców
  • Dawki 5 mg/kg masy ciała i 10 mg/kg masy ciała na dobę – nie obserwowano negatywnego wpływu na płodność

Co istotne, opisany efekt zmniejszenia płodności u samców szczurów utrzymywał się przez okres około 2 tygodni od momentu zakończenia podawania doksazosyny, co sugeruje jego odwracalny charakter.8

Parametr przedkliniczny Gatunek Dawka Obserwowany efekt
Rakotwórczość Szczury ≤ 40 mg/kg mc./dobę Brak działania rakotwórczego
Rakotwórczość Myszy ≤ 120 mg/kg mc./dobę Brak działania rakotwórczego
Mutagenność Modele in vitro/in vivo Różne stężenia Brak działania mutagennego
Płodność Samce szczurów 5 mg/kg mc./dobę Brak wpływu na płodność
Płodność Samce szczurów 10 mg/kg mc./dobę Brak wpływu na płodność
Płodność Samce szczurów 20 mg/kg mc./dobę Zmniejszona płodność (efekt odwracalny)
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl