Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Apo-Flutam 250 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flutamidu wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrej dawki w zależności od gatunku, z LD50 wynoszącymi 3258 mg/kg u samców szczurów, 2768 mg/kg u samic szczurów, 1653 mg/kg u samców myszy, 218 mg/kg u samców świnek morskich oraz >1000 mg/kg u psów i kotów. Objawy toksyczności obejmowały spowolnienie czynności życiowych, niezborność ruchów i łzawienie u gryzoni oraz zmniejszone łaknienie, uspokojenie i wymioty u psów i kotów. W długoterminowych badaniach 52-tygodniowych na szczurach zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie masy ciała oraz toksyczne zmiany w narządach układu rozrodczego, w tym zmniejszenie rozmiarów stercza, pęcherzyków nasiennych i nerek, a przy dawkach 18-krotnie wyższych niż u ludzi – zmiany strukturalne jąder, powiększenie wątroby i zmniejszenie laktacji u samic. Dodatkowo stwierdzono rozrost i obrzęk komórek śródmiąższowych jąder, gruczolaki tych komórek, zmniejszenie spermatogenezy, zanik prostaty i pęcherzyków nasiennych, rak sutków oraz zanikanie komórek przysadki mózgowej.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania flutamidu

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania flutamidu obejmują szereg aspektów jego działania i potencjalnych efektów ubocznych obserwowanych w modelach zwierzęcych. Dane te są istotne dla zrozumienia profilu bezpieczeństwa substancji czynnej zawartej w preparacie Apo-Flutam.1

Toksyczność ostra po podaniu doustnym

W badaniach toksyczności ostrej po podaniu doustnym określono wartości LD50 dla różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Wyniki przedstawiają się następująco:2

Gatunek Płeć LD50 (mg/kg)
Szczury 3258
Szczury 2768
Myszy 1653
Świnki morskie 218
Świnki morskie 333
Psy i koty >1000

Obserwowane objawy toksyczności flutamidu różniły się w zależności od gatunku zwierząt. U gryzoni (myszy, szczury, świnki morskie) zaobserwowano spowolnienie czynności życiowych, jeżenie się sierści, spowolnione oddychanie, niezborność ruchów oraz łzawienie. Natomiast u psów i kotów odnotowano zmniejszone łaknienie, uspokojenie i wymioty.3

Toksyczność przewlekła

W długoterminowych, 52-tygodniowych badaniach na szczurach zaobserwowano efekty zależne od dawki flutamidu. Odnotowano zmniejszenie masy ciała, które było proporcjonalne do podawanej dawki. Ponadto zaobserwowano szereg objawów toksyczności, przede wszystkim w narządach układu rozrodczego.4

U samców odnotowano zmniejszenie rozmiarów stercza, pęcherzyków nasiennych i nerek. U zwierząt otrzymujących dawkę 18 razy większą niż zwykle stosowana u ludzi, zaobserwowano dodatkowo zmniejszenie jąder lub macicy, powiększenie wątroby, zmiany struktury tkanki i zabarwienia jąder, a u samic zmniejszenie laktacji.5

U samców szczurów zaobserwowano również:

  • Rozrost i obrzęk komórek śródmiąższowych jąder
  • Gruczolaki komórek śródmiąższowych jąder
  • Zmniejszenie spermatogenezy
  • Zanik prostaty i pęcherzyków nasiennych
  • Rak sutków
  • Zanikanie komórek przysadki mózgowej

6

Rakotwórczość

Flutamid podawany szczurom przez 52 tygodnie w dawkach średnio 3, 8 lub 17 razy większych niż dawki stosowane standardowo u ludzi wykazał działanie rakotwórcze. U zwierząt odnotowano wystąpienie gruczolaków komórek śródmiąższowych jąder oraz raków sutków.7

Mutagenność

Badania mutagenności flutamidu przeprowadzono za pomocą testu Amesa na mikrosomach pałeczek Salmonella. Wyniki nie wykazały modyfikacji DNA, co wskazuje na brak potencjału mutagennego badanej substancji.8

Wpływ na ciążę i reprodukcję

W badaniach na ciężarnych szczurach, którym podawano flutamid w dawkach średnio 3, 9 i 19 razy większych niż standardowo stosowane u ludzi, zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności potomstwa o 24 godziny. U płodów samic otrzymujących najwyższe dawki obserwowano zaburzenia w rozwoju części mostkowej kręgosłupa i kręgów. U samców potomnych, których matki otrzymywały najwyższe dawki, stwierdzono feminizację.9

Podobne badania przeprowadzono na królikach, którym podawano flutamid w dawce 15 mg/kg masy ciała na dobę. W ich wyniku również stwierdzono zmniejszenie przeżywalności potomstwa.10

Wpływ na płodność

Przeprowadzone badania wykazały, że flutamid nie miał wpływu na cykl estrogenowy oraz zachowanie szczurów podczas parzenia. Jednakże samce, którym podawano flutamid w dawce 150 mg/kg masy ciała na dobę, nie były w stanie się parzyć. Co istotne, objawy te ustępowały po odstawieniu leku. Dodatkowo zaobserwowano zmniejszenie liczby zapłodnień.11

W długotrwałych badaniach na szczurach i psach zaobserwowano zmniejszoną spermatogenezę oraz zmiany histologiczne, które są charakterystyczne dla działania antyandrogennego, zgodnego z mechanizmem działania flutamidu.12

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl