metadon
Metadon to syntetyczny opioid stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów, szczególnie heroiny, w ramach tzw. terapii substytucyjnej. Działa poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi μ w mózgu, zapobiegając objawom odstawienia bez wywoływania euforii charakterystycznej dla narkotyków ulicznych.
W przeciwieństwie do heroiny i morfiny, metadon ma długi okres półtrwania (24-36 godzin), co pozwala na dawkowanie raz dziennie. Ta właściwość sprawia, że jest skutecznym narzędziem w programach redukcji szkód i leczeniu uzależnień, umożliwiając pacjentom normalne funkcjonowanie społeczne i zawodowe.
Poza leczeniem uzależnień, metadon jest również stosowany jako lek przeciwbólowy w przypadku silnego bólu przewlekłego, szczególnie u pacjentów onkologicznych. Wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko depresji oddechowej, zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odstępu QT) oraz potencjał uzależniający.
Leczenie metadonem powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską, z regularną oceną stanu pacjenta i dostosowywaniem dawki. W Polsce metadon jest dostępny w ramach programów leczenia substytucyjnego prowadzonych przez wyspecjalizowane ośrodki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Kefrenex 200 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, zwiększają AUC kwetiapiny 5-8-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (do 13% i o około 450% odpowiednio), co może wymagać korekty dawki. Jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami przeciwcholinergicznymi – nasila działania niepożądane antycholinergiczne. Tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co również może wymagać dostosowania dawki.
badanie chromatograficzne, bezdech senny, cymetydyna, cytochrom P450, działanie hipotensyjne, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitory MAO, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwas walproinowy, lek przeciwpsychotyczny, leki serotoninergiczne, leukopenia, metadon, morfologia krwi, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sedacja, SNRI, sok grejpfrutowy, sole litu, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Kventiax SR 50 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazane. Z kolei induktory enzymatyczne, np. karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny, obniżając jej stężenie w osoczu nawet do 13% wartości monoterapii, co może skutkować nieskutecznością leczenia. W przypadku konieczności stosowania induktorów enzymatycznych zaleca się stopniową modyfikację terapii oraz rozważenie zamiany na leki niewpływające na enzymy wątrobowe, np. walproinian sodu. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina, fluoksetyna), przeciwpsychotycznymi (rysperydon, haloperydol) oraz cymetydyną, jednak tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co wymaga dostosowania dawki.
blokada receptora muskarynowego, cymetydyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia i neutropenia, metadon, napad drgawkowy, obniżenie progu drgawkowego, ośrodkowy układ nerwowy, ryfampicyna, rysperydon, sok grejpfrutowy, sole litu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie pozapiramidowe, zespół maniakalny - Leksykon chorób i schorzeń
Schyłkowa niewydolność nerek – Leczenie
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) definiowana jest jako filtracja kłębuszkowa (GFR) <15 ml/min/1,73 m² lub konieczność długoterminowej dializoterapii. W tym stadium funkcja nerek spada poniżej 15% normy, co bez leczenia prowadzi do śmierci. Główne metody leczenia to dializa (hemodializa lub dializa otrzewnowa), przeszczepienie nerki oraz leczenie zachowawcze. Hemodializa wymaga dostępu naczyniowego (przetoka tętniczo-żylna) i odbywa się zwykle 2-3 razy w tygodniu przez 3-5 godzin, natomiast dializa otrzewnowa wykorzystuje błonę otrzewnową i może być prowadzona w domu pacjenta, oferując większą niezależność. Przeszczepienie nerki, preferowane u odpowiednich kandydatów, zapewnia lepszą jakość życia i dłuższe przeżycie (przeszczepy od żywych dawców funkcjonują średnio 15-20 lat, od zmarłych 10-15 lat), jednak wymaga dożywotniej immunosupresji. Wskazania do rozpoczęcia leczenia nerkozastępczego obejmują m.in. ciężką kwasicę metaboliczną, hiperkaliemię, encefalopatię oraz GFR 5-9 ml/min/1,73 m².
bloker receptora angiotensyny, błona otrzewnowa, buprenorfina, bupropion, cukrzyca typu 2, czynnik stymulujący erytropoezę, dializa otrzewnowa, dializoterapia, encefalopatia, fentanyl, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwasica metaboliczna, leczenie zachowawcze, metadon, muzykoterapia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, opieka paliatywna, progresywna relaksacja mięśniowa, przeszczepienie nerki, przetoka tętniczo-żylna, przewlekła choroba nerek, przewodnienie, schyłkowa niewydolność nerek, sertralina, statyna, świąd, terapia poznawczo-behawioralna, transfuzja krwi, witamina D, zapalenie osierdzia, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Interakcje leku – Metamizol Dr. Max 500 mg
Metamizol Dr. Max (500 mg, tabletki) wykazuje indukcję enzymów cytochromu P450, głównie CYP2B6 i CYP3A4, co prowadzi do przyspieszonego metabolizmu leków będących substratami tych izoenzymów. W efekcie dochodzi do obniżenia ich stężenia w osoczu i potencjalnego zmniejszenia skuteczności terapeutycznej. Dotyczy to m.in. bupropionu, efawirenzu, metadonu, walproinianu, cyklosporyny, takrolimusu oraz sertraliny. Szczególnie istotne są interakcje z lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus), gdzie zmniejszenie stężenia może skutkować ryzykiem odrzutu przeszczepu. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się monitorowanie stężeń leków i odpowiedzi klinicznej oraz ewentualną modyfikację dawkowania.
agregacja płytek, agregacja płytek krwi, bupropion, choroba wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, działanie sedatywne, efawirenz, efekt przeciwpłytkowy, hematotoksyczność, HIV, indukcja enzymatyczna, izoenzymy CYP, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, metabolizm wątrobowy, metadon, metotreksat, morfologia krwi, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, sedacja, sertralina, SSRI, takrolimus, terapia substytucyjna, udar mózgu, układ pokarmowy, walproinian, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół abstynencyjny - Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Interakcje
Darunawir, stosowany w terapii HIV wyłącznie w połączeniu z wzmacniaczem farmakokinetycznym – rytonawirem lub kobicystatem – wykazuje złożone interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję i indukcję izoenzymów CYP3A, CYP2D6 oraz transportera P-gp. Rytonawir i darunawir hamują CYP3A, CYP2D6 i P-gp, co może prowadzić do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki, np. flekainidu, propafenonu, metoprololu, a także do zmniejszenia stężeń aktywnych metabolitów leków metabolizowanych przez CYP3A. Kobicystat, w przeciwieństwie do rytonawiru, nie indukuje CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 ani UGT1A1, ale darunawir wzmocniony kobicystatem jest bardziej podatny na indukcję CYP3A. Silne induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna i dziurawiec zwyczajny, są przeciwwskazane z darunawirem wzmocnionym rytonawirem lub kobicystatem. W terapii należy uwzględnić ryzyko zmiany ekspozycji leków o wąskim indeksie terapeutycznym, w tym leków przeciwarytmicznych, przeciwzakrzepowych, statyn, leków przeciwpsychotycznych i przeciwpadaczkowych, z licznymi przeciwwskazaniami i koniecznością monitorowania klinicznego oraz dostosowania dawek.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, apiksaban, atorwastatyna, awanafil, beklometazon, beta-adrenolityk, białko transportowe, bozentan, buspiron, chinidyna, cyklosporyna, CYP2C9, CYP2D6, cytochrom P450, dabigatran, darunawir, dasatynib, diazepam, digoksyna, diltiazem, dolutegrawir, dronedaron, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, edoksaban, efawirenz, elbaswir, eteksylat dabigatranu, etrawiryna, etynyloestradiol, ewerolimus, felodypina, fenobarbital, fenytoina, flekainid, glekaprewir, glikoproteina p, grazoprewir, induktor CYP3A, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor integrazy, inhibitor izoenzymu CYP3A, inhibitor proteazy HIV, irynotekan, itrakonazol, karbamazepina, karwedilol, klorazepat, kobicystat, kortykosteroid, kwetiapina, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek sedatywny, lidokaina, lowastatyna, lurazydon, meksyletyna, metadon, metoprolol, midazolam, miopatia, nadciśnienie płucne, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nifedypina, nikardypina, nilotynib, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP1B1, paklitaksel, paroksetyna, perfenazyna, pibrentaswir, pimozyd, prawastatyna, propafenon, raltegrawir, ranolazyna, rozuwastatyna, ryfabutyna, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, rywaroksaban, sertindol, sertralina, statyna, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, tadalafil, takrolimus, tenofowir, tikagrelor, tiorydazyna, triazolam, tymolol, wardenafil, warfaryna, werapamil, winblastyna, winkrystyna, worykonazol, wzmacniacz farmakokinetyczny, zespół Cushinga - Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzine Orion 10 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna Hydroxyzine Orion, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, haloperydol, citalopram, erytromycyna, metadon), co zwiększa ryzyko torsade de pointes i jest przeciwwskazane. Hydroksyzyna działa antagonistycznie wobec betahistyny i inhibitorów cholinoesterazy, a także nie powinna być łączona z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. Zaleca się przerwanie terapii hydroksyzyną co najmniej 5 dni przed testami alergicznymi lub prowokacją oskrzelową z metacholiną. Ponadto, hydroksyzyna może nasilać działanie leków depresyjnych na OUN, przeciwcholinergicznych oraz osłabiać działanie adrenaliny i fenytoiny, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta.
adrenalina, amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, arypiprazol, atropina, barbituran, benzodiazepin, beta-adrenolityk, betahistyna, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, CYP3A4/5, cytalopram, dehydrogenaza alkoholowa, delawirdyna, depresant OUN, depresja oddechowa, disulfiram, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie sedatywne, efekt depresyjny na OUN, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, hydroksyzyna, inhibicja CYP2D6, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, ketokonazol, kodeina, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, meflochina, metadon, metoprolol, opioidowy lek przeciwbólowy, pentamidyna, retencja moczu, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, SSRI, styrypentol, telitromycyna, test alergiczny, test prowokacji oskrzelowej, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Glenmark 800 mg
Profil interakcji darunawiru jest ściśle zależny od zastosowanego wzmacniacza farmakokinetycznego – rytonawiru lub kobicystatu. Oba wzmacniacze wpływają na metabolizm darunawiru głównie przez izoenzym CYP3A, jednak darunawir wzmocniony kobicystatem wykazuje większą wrażliwość na indukcję CYP3A, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu induktorów (np. ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina). Rytonawir i darunawir są inhibitorami CYP3A, CYP2D6 oraz glikoproteiny P (P-gp), co może prowadzić do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki, np. flekainidu, metoprololu, czy warfaryny. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A (lowastatyna, symwastatyna, triazolam, midazolam doustny, pimozyd, kwetiapina) jednoczesne stosowanie z darunawirem wzmocnionym rytonawirem jest przeciwwskazane. Ponadto, rytonawir hamuje transportery OATP1B1 i OATP1B3, co może zwiększać stężenia substratów takich jak digoksyna czy bozentan. Zaleca się monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawek leków współstosowanych, zwłaszcza przy zmianie wzmacniacza farmakokinetycznego.
amlodypina, atorwastatyna, awanafil, beklometazon, benzodiazepina, betametazon, białko transportowe, bozentan, budezonid, buprenorfina, buspiron, cyklosporyna, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A, deksametazon, diazepam, digoksyna, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, estazolam, eteksylat dabigatranu, ewerolimus, felodypina, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flukonazol, flutikazon, glekaprewir, glikoproteina p, grazoprewir, hepatotoksyczność, indukcja CYP3A, induktor CYP3A, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor integrazy, inhibitor proteazy, itrakonazol, izawukonazol, karbamazepina, karwedilol, klorazepat, klotrymazol, kobicystat, kolchicyna, kwetiapina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lowastatyna, lurazydon, metadon, metformina, metoprolol, midazolam, nalokson, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nifedypina, nikardypina, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP1B1, OATP1B3, perfenazyna, pibrentaswir, pimozyd, pozakonazol, prawastatyna, propafenon, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, sertindol, statyna, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, tadalafil, takrolimus, tętnicze nadciśnienie płucne, tiorydazyna, triazolam, tymolol, UGT1A1, wardenafil, warfaryna, werapamil, worykonazol, wskaźnik terapeutyczny, wzmacniacz farmakokinetyczny, zespół Cushinga, zolpidem - Leksykon leków
Interakcje leku – Naltex 50 mg
Naltrekson w dawce 50 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami opioidowymi, których jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na antagonistyczne działanie naltreksonu na receptory opioidowe, co może prowadzić do zahamowania efektu terapeutycznego opioidów lub wywołania zespołu odstawiennego. Naltrekson nie jest metabolizowany przez enzymy CYP450, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami hamującymi ten układ, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas terapii skojarzonej. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza alfa-metyldopą, które mogą powodować zaburzenia kontroli ciśnienia tętniczego oraz nasilone działania niepożądane. Ponadto, naltrekson może nasilać działanie sedatywne i uspokajające leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak barbiturany, benzodiazepiny, anksjolityki, leki nasenne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe leki H1 oraz neuroleptyki, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej korekty dawkowania.
6-beta-naltreksol, akamprozat, alfa-metyldopa, alprazolam, amitryptylina, anksjolityk, barbiturat, benzodiazepina, chlorowodorek naltreksonu, dekstrometorfan, diazepam, difenhydramina, disulfiram, doksepina, droperidol, enzym CYP450, fenobarbital, fentanyl, hydroksyzyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kodeina, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lorazepam, meprobamat, metadon, mianseryna, naltrekson, neuroleptyk, oksykodon, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna opioidowa, reakcja disulfiramowa, receptor opioidowy, tramadol, trimipramina, właściwość farmakokinetyczna, zaleplon, zespół odstawienny, zolpidem, zopiklon - Leksykon substancji czynnych
Lipa – Interakcje
Kwiat lipy (Tilia spp.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, które w czystej formie nie wykazują istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Jednakże śluz zawarty w kwiatach może obniżać wchłanianie jednocześnie podawanych leków, co może skutkować zmniejszeniem ich biodostępności; zaleca się zachowanie odstępu czasowego 1-2 godzin przy podawaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym. W preparatach złożonych, takich jak DEXApico, zawierających wyciąg z kwiatu lipy oraz dekstrometorfanu bromowodorek, obserwuje się liczne interakcje farmakologiczne, głównie związane z dekstrometorfanem. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami MAO (przeciwwskazane stosowanie ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i ciężkich działań niepożądanych), lekami przeciwbakteryjnymi (np. linezolid), silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, amiodaron i inne), a także z buprenorfiną i lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Chinidyna może zwiększać stężenie dekstrometorfanu nawet 20-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko toksyczności i zespołu serotoninowego.
amiodaron, biodostępność, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cynakalcet, dekstrometorfan, depresja oddechowa, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, korzeń lukrecji, korzeń prawoślazu, kwiat lipy, kwiat rumianku, kwiatostan głogu, lek antyarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, linezolid, liść babki lancetowatej, liść mięty, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, nadczynność przytarczyc, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perfenazyna, propafenon, sertralina, SSRI, terbinafina, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, tiorydazyna, uzależnienie opioidowe, zespół serotoninowy, ziele melisy, ziele tymianku - Leksykon leków
Interakcje leku – Solian 100 mg
Amisulpryd, substancja czynna preparatu Solian, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dizopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi lekami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje między amisulprydem a lekami dopaminergicznymi (lewodopa, bromokryptyna, ropinirol), co może obniżać skuteczność terapii parkinsonowskiej. Niewskazane jest także łączenie amisulprydu z lekami powodującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil), lekami wywołującymi hipokaliemię (diuretyki, glikokortykosteroidy) oraz innymi neuroleptykami i pochodnymi imipraminy ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, benzodiazepina, bloker kanału wapniowego, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, haloperidol, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, klozapina, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, metadon, neuroleptyk, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna imipraminy, receptor beta-adrenergiczny, ropinirol, sedacja, sotalol, spowolnienie psychoruchowe, substancja czynna, torsade de pointes, układ dopaminergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Bosutinib Stada 400 mg
Bosutynib jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami modulującymi aktywność tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A, takie jak ketokonazol, zwiększają Cmax bosutynibu 5,2-krotnie oraz AUC 8,6-krotnie, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania z bosutynibem. Inhibitory o średniej sile działania, np. aprepitant, podnoszą Cmax bosutynibu 1,5-krotnie i AUC 2-krotnie, również wskazując na konieczność unikania kojarzenia lub dostosowania dawki. Silne induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna, obniżają ekspozycję na bosutynib do 6-14% wartości wyjściowej, co znacząco zmniejsza skuteczność terapii i również jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Ponadto, inhibitory pompy protonowej (np. lanzoprazol) redukują Cmax i AUC bosutynibu odpowiednio do 54% i 74%, co wymaga rozważenia stosowania alternatywnych środków zobojętniających lub rozdzielenia czasowego podania leków.
amiodaron, aprepitant, białko oporności raka piersi, bosutynib, bozentan, chinidyna, chlorochina, cyprofloksacyna, diltiazem, domperidon, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, erytromycyna, etrawiryna, fenytoina, flukonazol, halofantryna, haloperydol, hepatotoksyczność, imatynib, induktor CYP3A, induktor CYP3A o średniej sile działania, inhibitor CYP3A, inhibitor CYP3A o średniej sile działania, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kryzotynib, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, metadon, modafinil, moksyfloksacyna, nefazodon, nośnik anionów organicznych, nośnik kationów organicznych, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pozakonazol, prokainamid, ryfampicyna, silny induktor CYP3A, silny inhibitor CYP3A, sotalol, telitromycyna, uszkodzenie wątroby, werapamil, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Glenmark 600 mg
Darunavir w połączeniu z rytonawirem wykazuje silne działanie inhibitoryjne na enzymy CYP3A, CYP2D6 oraz glikoproteinę P, co prowadzi do znaczących zmian farmakokinetycznych leków metabolizowanych tymi szlakami. Ekspozycja na darunavir wzrasta około 14-krotnie po podaniu dawki 600 mg darunawiru z 100 mg rytonawiru dwa razy dziennie. Interakcje te mogą skutkować zarówno zwiększeniem stężeń leków o wąskim indeksie terapeutycznym (np. digoksyna, leki przeciwarytmiczne, statyny, doustne antykoagulanty), jak i zmniejszeniem stężeń aktywnych metabolitów leków metabolizowanych przez CYP3A, co może osłabiać ich efekt terapeutyczny. Ponadto, darunavir/rytonawir indukuje CYP2C9 i CYP2C19 oraz hamuje CYP2D6, co wymaga szczególnej uwagi przy stosowaniu leków takich jak warfaryna, metadon, flekainid czy metoprolol. Rytonawir dodatkowo hamuje transportery OATP1B1, OATP1B3 i glikoproteinę P, co może prowadzić do wzrostu stężeń substratów tych transporterów, np. dabigatranu, digoksyny czy statyn.
antykoagulant doustny, białko transportowe, bozentan, CYP2E1, cytochrom P450, cytostatyk, dabigatran, darunawir z rytonawirem, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, glikoproteina p, hepatotoksyczność, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A, inhibitor integrazy, inhibitor PDE-5, inhibitor proteazy, klirens, klotrymazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, leki metabolizowane przez CYP2D6, metabolit aktywny, metadon, NNRTI, NRTI, ryfampicyna, statyna, transportery OATP, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Zoladex 3,6 mg
Produkt leczniczy Zoladex (goserelina, 3,6 mg), będący agonistą GnRH, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami wpływającymi na wydłużenie odstępu QT w EKG. Szczególnie wysokie ryzyko wystąpienia torsade de pointes obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu Zoladexu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) i klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), opioidowym analgetykiem metadonem, fluorochinolonami (np. moksyfloksacyna) oraz lekami przeciwpsychotycznymi (haloperydol, kwetiapina, risperidon, olanzapina). W takich przypadkach zalecane jest monitorowanie EKG oraz kontrola elektrolitów, zwłaszcza potasu i magnezu, aby minimalizować ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
agonista gonadoliberyny, amiodaron, antybiotyk fluorochinolonowy, chinidyna, częstoskurcz komorowy, dofetylid, dyzopiramid, fluorochinolon, goserelina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, ibutylid, kołatanie serca, kwetiapina, leczenie antyandrogenowe, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, metadon, moksyfloksacyna, odstęp QT, olanzapina, omdlenie, risperidon, sotalol, torsade de pointes, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Kwetaplex 300 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o około 450% wartości wyjściowej), co może obniżać skuteczność terapii. Inne leki, takie jak tiorydazyna, zwiększają klirens o około 70%. Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna) oraz przeciwpsychotyczne (rysperydon, haloperydol) nie wpływają istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny. Współstosowanie z litem zwiększa ryzyko objawów pozapiramidowych i sedacji, a z walproinianem sodu – leukopenii i neutropenii, szczególnie u dzieci i młodzieży.
alkohol etylowy, badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja ortostatyczna, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klirens, lek trójpierścieniowy, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sedacja, tiorydazyna, torsade de pointes, walproinian sodu, wydłużenie QT, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Adoben 200 mg
Tapentadol, substancja czynna produktu leczniczego Adoben (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak benzodiazepiny, inne opioidy, leki przeciwkaszlowe zawierające kodeinę lub dekstrometorfan, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne oraz przeciwhistaminowe H1 pierwszej generacji. Kombinacja z gabapentynoidami (gabapentyna, pregabalina) zwiększa ryzyko depresji oddechowej i zgonu. Tapentadol może również nasilać ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne), objawiającego się m.in. klonusem, drżeniem, hiperrefleksją, nadciśnieniem i gorączką >38°C. W przypadku wystąpienia zespołu serotoninowego konieczne jest natychmiastowe odstawienie leków serotoninergicznych i wdrożenie leczenia objawowego.
barbiturany, benzodiazepiny, buprenorfina, częściowy agonista, depresja oddechowa, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fentanyl, flukonazol, gabapentyna, gabapentynoid, hepatotoksyczność, hiperrefleksja, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, ketokonazol, kwas meklofenamowy, leczenie substytucyjne, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpsychotyczny, MAO, metadon, mieszane właściwości agonistyczno-antagonistyczne, moklobemid, nalbufina, oczny klonus, oksykodon, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pregabalina, przełom nadciśnieniowy, rasagilina, receptor opioidowy, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, spontaniczny klonus, SSRI, tramadol, transferaza urydynodifosforanowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, UGT, układ serotoninergiczny, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Leuprostin 5 mg
Produkt leczniczy Leuprostin (5 mg, implant) zawierający leuprorelinę nie był przedmiotem specyficznych badań klinicznych dotyczących interakcji lekowych. Ze względu na farmakodynamiczne działanie leuproreliny na układ hormonalny, szczególnie istotne jest monitorowanie potencjalnych interakcji u pacjentów stosujących terapię przeciwandrogenową. Leczenie leuprostiną może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna oraz leki przeciwpsychotyczne (np. haloperydol, rysperydon). Zaleca się unikanie kojarzenia tych leków lub ścisłe monitorowanie EKG, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (zaburzenia elektrolitowe, choroby sercowo-naczyniowe, bradykardia).
amiodaron, antybiotyk fluorochinolonowy, bradykardia, chinidyna, choroba układu sercowo-naczyniowego, cisapryd, dofetylid, domperidon, dyzopiramid, haloperydol, ibutylid, kwetiapina, leczenie przeciwandrogenowe, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, leuprorelina, metabolizm wątrobowy, metadon, moksyfloksacyna, octan leuproreliny, olanzapina, ondansetron, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry elektrokardiograficzne, rysperydon, sotalol, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Faxigen XL 150 mg 150 mg
Faxigen XL 150 mg (wenlafaksyna) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, nieselektywnymi, gdzie jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane, wymagając co najmniej 14-dniowej przerwy przed rozpoczęciem leczenia wenlafaksyną oraz 7-dniowej po jego zakończeniu. Odwracalne, selektywne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalne, nieselektywne IMAO (np. linezolid) również stanowią wysokie ryzyko zespołu serotoninowego i są przeciwwskazane w skojarzeniu z wenlafaksyną. Ponadto, wenlafaksyna może indukować zespół serotoninowy w połączeniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, tramadol, ziele dziurawca, fentanyl i analogi), co wymaga uważnej obserwacji pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i po zwiększeniu dawki. Spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz ryzyko nasilenia zaburzeń psychicznych i działań niepożądanych.
antybiotyk chinolon, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, badanie farmakokinetyczne, błękit metylenowy, cytochrom P450, dekstrometorfan, diazepam, drgawki, dziurawiec zwyczajny, fentanyl, haloperydol, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metabolit aktywny, metadon, metoprolol, moklobemid, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, skurcz miokloniczny, tapentadol, telitromycyna, torsade de pointes, tramadol, tryptofan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Eferox 137 mcg
Lewotyroksyna, substancja czynna Eferox, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność terapeutyczną. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), sole wapnia, glinu, magnezu i żelaza, a także inhibitory pompy protonowej, znacząco obniżają wchłanianie lewotyroksyny, co wymaga zachowania odstępu czasowego minimum 4-5 godzin między podaniem leków. Produkty lecznicze stosowane w leczeniu otyłości (np. orlistat) oraz diety bogate w soję i błonnik również mogą zmniejszać biodostępność lewotyroksyny, co wymaga monitorowania stężeń T4 i TSH oraz ewentualnej korekty dawki. Leki takie jak propylotiouracyl, glikokortykosteroidy, beta-adrenolityki (propranolol), lit, amiodaron oraz środki kontrastowe zawierające jod wpływają na metabolizm i konwersję T4 do aktywnej formy T3, co może wymagać dostosowania terapii. Ponadto, leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina) i induktory enzymów cytochromu P-450 (barbiturany, ryfampicyna, dziurawiec) przyspieszają metabolizm lewotyroksyny, zmniejszając jej skuteczność.
5-fluorouracyl, adrenalina, amiodaron, amitryptylina, barbituran, biotyna, chlorochina, cholestyramina, czynność tarczycy, digoksyna, dozulepina, estrogen, fenylobutazon, glikokortykosteroid, globulina wiążąca tyroksynę, hormon tarczycy, imatynib, induktor enzymu cytochromu P-450, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, kolestypol, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek sympatykomimetyczny, lewotyroksyna, metadon, nadczynność tarczycy, naparstnica, niedoczynność tarczycy, pochodna kumaryny, propranolol, propylotiouracyl, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, sewelamer, statyna, sukralfat, sulfonian polistyrenu, symwastatyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wole guzkowe, wrodzona niedoczynność tarczycy, ziele dziurawca, związek mineralny, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ketrel 200 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny (25 mg) z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazane. Spożywanie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, jest niewskazane. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, powodują znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny (karbamazepina zmniejsza AUC do 13%, fenytoina zwiększa klirens o około 450%), co może obniżać skuteczność terapeutyczną. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność i stopniowe zmiany terapii, a w razie potrzeby zastąpienie ich lekami nie wpływającymi na enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu).
azol przeciwgrzybiczny, badanie chromatograficzne, barbituran, cymetydyna, działanie depresyjne na OUN, EKG, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, izoenzym CYP 3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, koordynacja psychoruchowa, kwas walproinowy, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia i neutropenia, metadon, morfologia krwi, nefazodon, ośrodkowy układ nerwowy, rifampicyna, rysperydon, sedacja, sok grejpfrutowy, sole litu, test immunoenzymatyczny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunawir w skojarzeniu z rytonawirem wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję izoenzymów CYP3A i CYP2D6 oraz transportera P-glikoproteiny (P-gp). Połączenie to powoduje około 14-krotne zwiększenie ekspozycji na darunawir przy dawce 600 mg z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę, co wymaga stosowania rytonawiru jako inhibitora farmakokinetycznego. Jednoczesne podawanie z lekami metabolizowanymi przez CYP3A, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Ponadto, darunawir/rytonawir indukuje CYP2C9 i CYP2C19, a hamuje CYP2D6, co wpływa na stężenia leków takich jak warfaryna (zmniejszenie ekspozycji) czy metoprolol (zwiększenie ekspozycji), wymagając monitorowania i dostosowania dawek. Inhibicja P-gp i transporterów OATP1B1/OATP1B3 przez rytonawir może zwiększać stężenia substratów tych białek, np. digoksyny, statyn i bozentanu, co wiąże się z koniecznością ścisłego monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania.
amlodypina, atorwastatyna, biodostępność, bozentan, CYP2C19, CYP2C9, cytochrom P450, dabigatran, darunawir, digoksyna, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, fenobarbital, fenytoina, flekainid, glikoproteina p, hamowanie CYP2D6, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A, inhibicja CYP2D6, inhibicja CYP3A, inhibitor CYP3A, interakcja farmakologiczna, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwretrowirusowy, metadon, metoprolol, P-glikoproteina, paklitaksel, propafenon, repaglinid, rosuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, rytonawir, statyna, substrat CYP2C19, substrat CYP2C9, substrat CYP2D6, syldenafil, transporter OATP1B1, transporter OATP1B3, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Pyralgin 500 mg/ml
Metamizol sodowy wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Nasilenie działania przeciwzakrzepowego pochodnych kumaryny (np. warfaryny, acenokumarolu) zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania INR i dostosowania dawki. Metamizol osłabia działanie kardiologicznych dawek kwasu acetylosalicylowego, potencjalnie zmniejszając jego efekt przeciwpłytkowy i kardioprotekcyjny. Współstosowanie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pochodne sulfonylomocznika, insulina) może prowadzić do hipoglikemii, wskazując na konieczność monitorowania glikemii. Nasilenie działania fenytoiny zwiększa ryzyko neurotoksyczności, natomiast barbiturany osłabiają skuteczność metamizolu. Inhibitory MAO zwiększają ryzyko działań niepożądanych, w tym reakcji hipertensyjnych. Metamizol nasila toksyczność sulfonamidów oraz hemotoksyczność metotreksatu, co u pacjentów w podeszłym wieku może skutkować supresją szpiku i pancytopenią, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania metotreksatu i metamizolu.
acenokumarol, agregacja trombocytów, alkohol etylowy, barbiturany, bupropion, chloropromazyna, cyklosporyna, doustne leki przeciwcukrzycowe, działanie hipoglikemizujące, efawirenz, enzymy CYP, farmakokinetyka, fenytoina, hemotoksyczność metotreksatu, hipoglikemia, hipotermia, indukcja enzymów, inhibitory monoaminooksydazy, kaptopryl, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwzakrzepowe, metadon, metamizol sodowy, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, pochodna pirazolonu, pochodne kumaryny, pochodne sulfonylomocznika, powikłania hematologiczne, reakcja hipertensyjna, sertralina, sulfonamidy przeciwbakteryjne, supresja szpiku kostnego, takrolimus, triamteren, walproinian, warfaryna, węglan litu, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir w skojarzeniu z rytonawirem wykazuje złożone interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez silną inhibicję enzymu CYP3A, co prowadzi do około 14-krotnego wzrostu ekspozycji na darunawir po podaniu doustnym. Ponadto, kombinacja ta hamuje CYP2D6 oraz P-glikoproteinę (P-gp), a także wpływa na aktywność CYP2C9 i CYP2C19, co skutkuje zmiennym wpływem na metabolizm leków metabolizowanych przez te szlaki. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny) znacząco obniżają stężenia darunawiru i rytonawiru, natomiast inhibitory CYP3A (np. ketokonazol) je podwyższają. Z tego względu darunawir powinien być stosowany wyłącznie w skojarzeniu z niską dawką rytonawiru, a jednoczesne podawanie leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
antagonista receptora endotelinowego, antykoagulant, atorwastatyna, beta-adrenolityk, bozentan, darunawir z rytonawirem, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, eteksylat dabigatranu, fenobarbital, fenytoina, flekainid, glikozyd nasercowy, hamowanie glikoproteiny P, hamowanie OATP1B1, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, inhibicja CYP2D6, inhibicja CYP3A, inhibicja P-glikoproteiny, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klotrymazol, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, metadon, metoprolol, miopatia, paklitaksel, propafenon, rabdomioliza, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, statyna, substrat OATP1B1, terapia antyretrowirusowa, warfaryna, wąski wskaźnik terapeutyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – ApoTiapina 100 mg
ApoTiapina (kwetiapina) jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny odpowiednio o około 13% i 450%, co może wymagać korekty dawki. Sok grejpfrutowy, również hamujący CYP3A4, jest niewskazany. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2D6 (imipramina) oraz leków przeciwpsychotycznych (rysyperydon, haloperydol), jednak tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o 70%, co może obniżać jej skuteczność. Należy zachować ostrożność przy łączeniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
cymetydyna, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450, działanie antycholinergiczne, działanie depresyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane antycholinergiczne, działanie sedatywne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, lek trójpierścieniowy, leukopenia, lit, metabolizm kwetiapiny, metadon, morfologia krwi, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, stężenie elektrolitów, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symfaxin ER
Podczas terapii Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia oraz u osób z historią zachowań samobójczych. Lek nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu zwiększonego ryzyka zachowań agresywnych i samobójczych. Istotne jest monitorowanie pacjentów na początku leczenia i przy zmianie dawki. Wenlafaksyna może wywołać zespół serotoninowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (np. SSRI, SNRI, tryptany, lit, tramadol), objawiający się pobudzeniem, tachykardią, hipertermią, zaburzeniami neuromięśniowymi i objawami żołądkowo-jelitowymi. Zaleca się unikanie łączenia wenlafaksyny z prekursorami serotoniny, takimi jak suplementy tryptofanu.
akatyzja, chromatografia gazowa, dekstrometorfan, duża depresja, dziurawiec zwyczajny, fentanyl, hiperrefleksja, hipertermia, hipomania, hiponatremia, inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, jaskra z wąskim kątem przesączania, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, mania, metadon, parestezja, pentazocyna, petydyna, spektrometria mas, tachykardia, tachykardia komorowa, tapentadol, torsade de pointes, tramadol, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie neuromięśniowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Metamizole Kabi 500 mg/ml
Metamizol sodowy (500 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Nasilenie działania przeciwzakrzepowego pochodnych kumaryny (np. warfaryny, acenokumarolu) wymaga ścisłego monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki ze względu na ryzyko krwawień. Metamizol potęguje efekt hipoglikemizujący doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wskazuje na konieczność częstszej kontroli glikemii i dostosowania dawek. Indukcja enzymów wątrobowych przez glutetymid i inne induktory może obniżać skuteczność metamizolu, co może wymagać zwiększenia dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkiej hipotermii przy jednoczesnym stosowaniu chlorpromazyny oraz na zmniejszenie skuteczności oleandomycyny, co może wpływać na przebieg terapii przeciwbakteryjnej. Interakcje z kaptoprylem i metotreksatem są nie do końca poznane, dlatego zaleca się ostrożność.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, bupropion, chlorpromazyna, choroba wątroby, ciężka hipotermia, cyklosporyna, cytochrom CYP2B6, cytochrom CYP3A4, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzakrzepowe, efawirenz, efekt przeciwbólowy, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, induktor enzymu, kaptopryl, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwbólowe, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, metabolizm leku, metadon, metamizol sodowy, metotreksat, objawy abstynencyjne, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry krzepnięcia, pochodna kumaryny, poziom glukozy we krwi, profilaktyka zawału mięśnia sercowego, sertralina, SSRI, takrolimus, terapia HIV, uszkodzenie wątroby, walproinian, wartość INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Rivastigmin Orion 1,5 mg
Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na nasilenie działania środków zwiotczających mięśnie (np. sukcynylocholiny) stosowanych w znieczuleniu ogólnym, co wymaga rozważenia modyfikacji dawkowania lub czasowego przerwania terapii. Jednoczesne stosowanie z innymi substancjami cholinomimetycznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko efektów addycyjnych. Rywastygmina może osłabiać skuteczność leków antycholinergicznych (np. oksybutyniny, tolterodyny). Ponadto, istotne jest monitorowanie pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki, zwłaszcza atenolol, ze względu na ryzyko bradykardii i omdleń. Podobne ryzyko dotyczy leków antyarytmicznych klasy III, antagonistów kanału wapniowego, glikozydów naparstnicy oraz pilokarpiny, które mogą potęgować efekt bradykardyczny rywastygminy.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, beta-adrenolityk, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, choroba Alzheimera, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, difemanil, digoksyna, droperydol, dysfagia, erytromycyna dożylna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, lek antyarytmiczny klasy III, lek antycholinergiczny, lek antypsychotyczny, lewomepromazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, odstęp QT, oksybutynina, otępienie w chorobie Parkinsona, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, Rivastigmin Orion, rywastygmina, środek zwiotczający mięśnie, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, tolterodyna, torsade de pointes, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Pyreoxing 500 mg/ml
Metamizol sodowy, substancja czynna leku Pyreoxing, wykazuje indukcję izoenzymów cytochromu P450 (CYP2B6, CYP3A4), co prowadzi do istotnych farmakokinetycznych interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy. Szczególnie istotne jest obniżenie stężeń w osoczu leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), psychotropowych (bupropion, sertralina), przeciwdrgawkowych (walproinian) oraz efawirenzu stosowanego w terapii HIV, co może skutkować zmniejszeniem ich skuteczności klinicznej. W przypadku metadonu istnieje ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych. Jednoczesne stosowanie metamizolu z metotreksatem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia hematologicznych działań toksycznych, zwłaszcza u osób starszych. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń leków i odpowiedzi klinicznej oraz dostosowanie dawkowania w terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, badanie laboratoryjne, bupropion, cholesterol HDL, choroba wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie przeciwdepresyjne, efawirenz, efekt kardioprotekcyjny, hepatotoksyczność, indukcja CYP2B6, indukcja CYP3A4, indukcja enzymatyczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, izoenzymy CYP, kreatynina, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwirusowy, lek psychotropowy, metadon, metamizol sodowy, metotreksat, napad padaczkowy, odrzucenie przeszczepu, profilaktyka sercowo-naczyniowa, reakcja Trindera, sertralina, takrolimus, terapia HIV, toksyczność hematologiczna, trójglicerydy, walproinian, zespół odstawienny - Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Hasco 200 mg
Sulpiryd Hasco, lek przeciwpsychotyczny z grupy benzamidów, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania na układ dopaminergiczny. Ponadto, sulpiryd zwiększa ryzyko torsade de pointes przy kojarzeniu z lekami wywołującymi bradykardię (np. beta-blokery, blokery kanału wapniowego) oraz zaburzającymi równowagę elektrolitową (np. diuretyki, glikokortykoidy), co wymaga unikania takich połączeń i monitorowania elektrolitów. Interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, neuroleptykami, metadonem oraz innymi substancjami mogą prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Sulpiryd może także osłabiać skuteczność ropinirolu w chorobie Parkinsona oraz nasilać objawy pozapiramidowe przy jednoczesnym stosowaniu litu, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej pacjenta.
amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbituran, benzodiazepina, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, diltiazem, diuretyk, dizopiramid, doksepina, drżenie, dyskineza, erytromycyna, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, haloperidol, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, imipramina, klonidyna, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, lewodopa, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, objaw pozapiramidowy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, receptor dopaminowy, receptor H1, sok żołądkowy, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sztywność mięśniowa, talidomid, torsade de pointes, trimipramina, układ dopaminergiczny, werapamil, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie termoregulacji, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Symquel XR 200 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu ekspozycji na lek (AUC), co jest przeciwwskazane. Spożycie soku grejpfrutowego, również hamującego CYP3A4, jest niezalecane ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia kwetiapiny. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, mogą obniżyć stężenie kwetiapiny w osoczu nawet do 13% wartości monoterapii, co wymaga dostosowania dawki lub rozważenia alternatywnej terapii. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, stanowiącego zagrożenie życia, dlatego konieczne jest ostrożne monitorowanie pacjentów. Ponadto, stosowanie kwetiapiny z lekami cholinolitycznymi może nasilać efekty antycholinergiczne, a z tiorydazyną zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może wymagać korekty dawki.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie cholinolityczne, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kwas walproinowy, kwetiapina, leukopenia, lit, metadon, morfologia krwi, neutropenia, objawy pozapiramidowe, przeciwwskazanie, przyrost masy ciała, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, upośledzenie funkcji poznawczych, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Ristidic 3 mg
Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi lekami cholinomimetycznymi ze względu na ryzyko nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego oraz nasilenia działań niepożądanych. Rywastygmina może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie, zwłaszcza sukcynylocholiny, co wymaga rozważenia dostosowania dawki lub czasowego przerwania terapii przed zabiegami chirurgicznymi. Ponadto, istotne są interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza beta-adrenolitykami (np. atenolol), lekami antyarytmicznymi klasy III, antagonistami kanału wapniowego, glikozydami naparstnicy oraz pilokarpiną, które mogą prowadzić do bradykardii i zwiększonego ryzyka omdleń. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie czynności serca i ostrożność w doborze terapii.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, choroba Alzheimera, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, droperydol, erytromycyna dożylna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny klasy III, lek antypsychotyczny, lek beta-adrenolityczny, lek cholinomimetyczny, lewomepromazyna, metadon, moksyfloksacyna, oksybutynina, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, rywastygmina, środek zwiotczający mięśnie, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, tolterodyna, torsade de pointes, układ cholinergiczny, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, właściwość antycholinergiczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Lafactin 75 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna Lafactinu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (okres przerwy ≥14 dni) oraz odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Podobnie należy unikać łączenia z linezolidem, tryptanami, SSRI, SNRI, litem oraz innymi lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny. Współistniejące stosowanie leków wydłużających odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna, erytromycyna) zwiększa ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas terapii skojarzonej, szczególnie na początku leczenia i przy zmianie dawek.
amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, cytochrom P450, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcje lekowe, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, nelfinawir, nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, SNRI, sotalol, SSRI, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Abakawir – Interakcje
Abakawir jest metabolizowany głównie przez UDP-glukuronylotransferazy (UGT) oraz dehydrogenazę alkoholową, z ograniczonym wpływem na układ cytochromu P450, w tym hamowaniem CYP1A1, ale bez istotnego wpływu na CYP3A4, CYP2C9 i CYP2D6. W badaniach klinicznych nie wykazano indukcji metabolizmu wątrobowego, co przekłada się na niskie ryzyko interakcji z lekami przeciwretrowirusowymi i innymi metabolizowanymi przez CYP450. Interakcje mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu induktorów lub inhibitorów UGT oraz związków metabolizowanych przez dehydrogenazę alkoholową. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy (NRTI) takimi jak zydowudyna, lamiwudyna czy dydanozyna, jednak należy unikać łączenia abakawiru z innymi analogami cytydyny (np. emtrycytabiną) ze względu na ryzyko interakcji farmakologicznych. Ryfampicyna, fenobarbital i fenytoina mogą nieznacznie obniżać stężenia abakawiru, jednak brak jest jednoznacznych zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania; w przypadku fenytoiny zaleca się monitorowanie jej stężenia.
abakawir, alkohol etylowy, antagonista receptora histaminowego H2, cytochrom P450, cytochrom P450 1A1, cytochrom P450 3A4, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dehydrogenaza alkoholowa, dolutegrawir, dydanozyna, emtrycytabina, fenobarbital, fenytoina, inhibitor proteazy, izotretynoina, klirens leku, ko-trimoksazol, lamiwudyna, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, metadon, nośnik kationów organicznych, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, pole pod krzywą stężenia, ranitydyna, retinoid, riocyguat, ryfampicyna, stężenie maksymalne leku, toksoplazmoza, UDP-glukuronylotransferaza, zapalenie płuc Pneumocystis jirovecii, zespół odstawienny, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Fenpiweryna – Interakcje
Fenpiweryny bromek, składnik leku Spasmalgon, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez indukcję enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4. Szczególnie istotne jest zmniejszenie aktywności leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i ewentualnej korekty dawki. Fenpiweryna zwiększa maksymalne stężenie chlorochiny w osoczu, co może nasilać jej efekty terapeutyczne i toksyczne. Jednoczesne stosowanie z chlorpromazyną i pochodnymi fenotiazyny może prowadzić do ciężkiej hipotermii, a z chloramfenikolem i innymi lekami mielotoksycznymi do zahamowania czynności szpiku kostnego, co wymaga ścisłego monitorowania. Induktory enzymów (barbiturany, glutetimid, fenylobutazon) mogą obniżać skuteczność fenpiweryny, natomiast leki działające depresyjnie na OUN nasilają jej działanie sedatywne.
agregacja płytek krwi, alopurynol, barbituran, bupropion, chloramfenikol, chlorochina, chlorpromazyna, cyklosporyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, efawirenz, efekt sedatywny, enzym metabolizujący, fenpiweryny bromek, fenylobutazon, glutetimid, hipotermia, induktor enzymów, kaptopryl, kwas acetylosalicylowy, lek antykoncepcyjny, lek mielotoksyczny, leki przeciwzakrzepowe, metadon, metotreksat, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna fenotiazyny, preparat litu, reakcja nadwrażliwości, sertralina, takrolimus, triamteren, trójpierścieniowy lek antydepresyjny, walproinian, zahamowanie szpiku kostnego - Leksykon leków
Interakcje leku – Venlafaxine Aurovitas 150 mg
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (przerwa 14 dni przed i 7 dni po terapii), odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Współistnienie wenlafaksyny z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy takie jak fentanyl, tramadol) zwiększa ryzyko tego zespołu, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianie dawki. Alkohol etylowy nasila depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN), pogarsza objawy psychiczne i zwiększa ryzyko przedawkowania, dlatego jego spożycie jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas terapii. Ponadto, wenlafaksyna może wydłużać odstęp QT, co w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, niektórymi przeciwpsychotycznymi i antybiotykami makrolidowymi zwiększa ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
2-hydroksydezypramina, 9-hydroksyrysperydon, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, dekstrometorfan, depresja OUN, diazepam, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, pochodna amfetaminy, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, torsade de pointes, tryptan, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol - Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Aurovitas 200 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać AUC kwetiapiny 5-8-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory enzymów wątrobowych (karbamazepina, fenytoina) mogą obniżać stężenie kwetiapiny w osoczu nawet do 13-450%, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Sok grejpfrutowy, jako naturalny inhibitor CYP3A4, również zwiększa stężenie leku i jest niewskazany. Farmakokinetyka kwetiapiny pozostaje stabilna przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2D6 (fluoksetyna, imipramina) oraz leków przeciwpsychotycznych (rysyperydon, haloperydol), natomiast tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może wymagać dostosowania dawki.
barbituran, cymetydyna, cytochrom P450 CYP3A4, działanie depresyjne na OUN, efekt cholinolityczny, efekt sedatywny, erytromycyna, fałszywie dodatni wynik, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwcholinergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, lit, metadon, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, rifampicyna, rysperydon, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie pozapiramidowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Biosotal 40 40 mg
Sotalol, będący beta-adrenolitykiem z właściwościami antyarytmicznymi klasy III, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie łączenia sotalolu z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak amiodaron, dyzopiramid, chinidyna czy citalopram, ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Współstosowanie z innymi beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, inhibitorami cholinoesterazy, digoksyną czy pilokarpiną wymaga ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego pacjenta, zwłaszcza w kontekście ryzyka bradykardii i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Dodatkowo, hipokaliemia i bradykardia stanowią czynniki predysponujące do torsade de pointes, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać poziom potasu i prowadzić regularną kontrolę elektrolitów oraz zapisu EKG.
acebutolol, ambenonium, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, anagrelid, antagonista wapnia, arszenik, atenolol, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, celiprolol, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, citalopram, cyjamemazyna, cyprofloksacyna, difemanil, digoksyna, diltiazem, dolasetron, domperidon, donepezil, dronedaron, droperydol, dyzopiramid, działanie antyarytmiczne klasy III, erytromycyna, escitalopram, esmolol, fingolimod, flufenazyna, fluorochinolon, flupentyksol, galantamina, glikokortykosteroid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, hydroksychlorochina, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, iwabradyna, karteolol, karwedylol, klarytromycyna, klonidyna, kryzotynib, labetalol, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewobunolol, lewofloksacyna, lewomepromazyna, meflochina, mekwitazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norfloksacyna, ondansetron, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, propafenon, prukalopryd, roksytromycyna, spiramycyna, sulpiryd, sultopryd, tetrakozaktyd, tiapryd, toremifen, torsade de pointes, wandetanib, werapamil, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zuklopentyksol - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Tramadol Krka w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tramadol lub substancje pomocnicze, a także w ostrym zatruciu substancjami depresyjnymi na OUN, takimi jak alkohol etylowy, benzodiazepiny, barbiturany, opioidy i inne psychotropowe leki. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z inhibitorami MAO – stosowanie tramadolu jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO lub w okresie 14 dni po ich odstawieniu ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Tramadol obniża próg drgawkowy, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z niekontrolowaną padaczką. Preparat zawiera 1,402 mg sodu w ampułce 100 mg/2 ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
barbiturany, benzodiazepina, buprenorfina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfagia, działanie agonistyczne, enzym wątrobowy, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, leczenie przeciwpadaczkowe, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek psychotropowy, marskość wątroby, metadon, nadwrażliwość na tramadol, napad drgawkowy, neuroleptyk, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, opioid, padaczka, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, receptor opioidowy μ, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sztywność mięśniowa, terapia substytucyjna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, upośledzenie funkcji nerek, upośledzenie funkcji wątroby, uzależnienie od opioidów, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zatrucie ostre, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Teva 200 mg
Sulpiryd Teva wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania, co prowadzi do zmniejszenia skuteczności obu leków i nasilenia objawów pozapiramidowych. Ponadto, sulpiryd nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak klasy Ia (chinidyna, dizopiramid) i III (amiodaron, sotalol) lekami wywołującymi bradykardię (beta-blokery, diltiazem, werapamil, klonidyna, guanfacyna) oraz lekami wywołującymi hipokaliemię (diuretyki, glikokortykoidy, amfoterycyna B), ze względu na wysokie ryzyko torsade de pointes. W przypadku konieczności stosowania tych leków, należy wyrównać hipokaliemię i monitorować parametry elektrokardiograficzne. Interakcje z alkoholem prowadzą do nasilenia działania uspokajającego sulpirydu, zwiększając ryzyko sedacji, niedociśnienia ortostatycznego oraz zaburzeń koordynacji i funkcji poznawczych, dlatego spożycie alkoholu jest zdecydowanie niezalecane.
amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbiturany, benzodiazepiny, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, diuretyk, erytromycyna, glikokortykoidy, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, imipramina, interakcja z alkoholem, klonidyna, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeczyszczający, lewodopa, lit pierwiastek, metadon, mirtazapina, naparstnica, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, ropinirol, sedacja, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 400 mg
Amisulpryd w postaci tabletek powlekanych Solian 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z nowotworami zależnymi od stężenia prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko przyspieszenia wzrostu guza. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) oraz u dzieci przed okresem pokwitania, gdzie bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych.
amiodaron, amisulpryd, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dizopyramid, dławica piersiowa, dopamina, erytromycyna, fenotiazyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwmalaryczny, lewodopa, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, nowotwór zależny od prolaktyny, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, opioid, pentamidyna, pheochromocytoma, prokinetyk, prolactinoma, prolaktyna, rak piersi, receptor dopaminowy, Solian, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tachyarytmia, tiorydazyna, torsade de pointes, układ dopaminergiczny, winkamina - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadomon 150 mg
Tapentadol, substancja czynna leku Tadomon, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak sedacja, depresja oddechowa, a nawet śpiączka czy zgon. Szczególnie istotne są interakcje z benzodiazepinami, innymi opioidami (np. morfina, oksykodon), lekami przeciwkaszlowymi zawierającymi kodeinę, lekami stosowanymi w terapii substytucyjnej uzależnień opioidowych (metadon, buprenorfina), barbituranami, lekami przeciwpsychotycznymi oraz przeciwhistaminowymi H1 starszej generacji. W przypadku gabapentanoidów (gabapentyna, pregabalina) ryzyko przedawkowania, ciężkiej depresji oddechowej i zgonu jest szczególnie wysokie. Zaleca się redukcję dawek, ograniczenie czasu jednoczesnego stosowania oraz ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem objawów depresji oddechowej i sedacji.
alprazolam, barbiturany, benzodiazepiny, bradykardia, buprenorfina, dekstrometorfan, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, diazepam, difenhydramina, doksylamina, fenobarbital, fentanyl, gabapentyna, gabapentynoid, hipotensja, hydroksyzyna, klonazepam, kodeina, kwetiapina, leczenie substytucyjne, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpsychotyczny, lorazepam, metadon, morfina, niewydolność oddechowa, oksykodon, olanzapina, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, pentobarbital, pregabalina, przedawkowanie opioidów, receptor GABA, receptor opioidowy, risperidon, sedacja, śpiączka, splątanie, tapentadol, tramadol, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu krążenia, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Decapeptyl 0,1 mg 0,1 mg/ml
Produkt Decapeptyl 0,1 mg (octan tryptoreliny) nie był formalnie badany pod kątem interakcji lekowych, jednak istnieje potencjalne ryzyko interakcji, zwłaszcza z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin oraz tymi wydłużającymi odstęp QT w EKG. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków antyarytmicznych z grup IA (np. chinidyna, dizopiramid) i III (np. amiodaron, sotalol), metadonu, fluorochinolonów (np. moksyfloksacyna) oraz leków przeciwpsychotycznych (np. haloperidol, risperidon), ze względu na wysokie ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub ścisłe monitorowanie EKG. Ponadto, tryptorelina może powodować blokadę androgenową, co dodatkowo zwiększa ryzyko kardiologicznych działań niepożądanych.
amiodaron, analog GnRH, blokada androgenowa, chinidyna, dizopiramid, dofetylid, EKG, estrogen, fluorochinolon, gonadotropina, haloperidol, ibutylid, klozapina, lek antyarytmiczny grupy IA, lek antyarytmiczny grupy III, lek przeciwpsychotyczny, lek uwalniający histaminę, metadon, moksyfloksacyna, olanzapina, progestagen, przewodnictwo elektryczne serca, repolaryzacja mięśnia sercowego, risperidon, sotalol, torsade de pointes, tryptorelina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Atomoksetyna Medice 25 mg
Atomoksetyna, metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Silne inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina, mogą zwiększać ekspozycję na atomoksetynę 6-8-krotnie, a stężenie maksymalne (Css max) nawet 3-4-krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i monitorowania tolerancji. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Atomoksetyna może nasilać działanie leków wydłużających odstęp QT (np. neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne grup IA i III, moksyfloksacyna), co wymaga monitorowania EKG, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków tiazydowych zaburzających równowagę elektrolitową. Ponadto, atomoksetyna zwiększa ryzyko napadów drgawkowych, szczególnie w połączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, SSRI, neuroleptyki czy bupropion, co wymaga ostrożności i monitorowania objawów neurologicznych.
ADHD, agonista receptora beta2, albumina ludzka, atomoksetyna, benzodiazepina, białko osocza, buproprion, butyrofenon, chinidyna, chlorochina, cyzapryd, diazepam, diuretyk tiazydowy, enzym CYP2D6, erytromycyna, fenotiazyna, fenylefryna, fenytoina, fluoksetyna, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu cytochromu P450, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zwiększający ciśnienie krwi, lit, meflochina, metadon, mirtazapina, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, omeprazol, paroksetyna, pH żołądka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, salbutamol, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terbinafina, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wenlafaksyna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Sandoz 250 mg
Octan abirateronu wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie leku na czczo jest zalecane ze względu na znaczne zwiększenie wchłaniania przy jednoczesnym spożyciu pokarmu. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni zmniejsza AUC∞ abirateronu o 55%), fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz ziele dziurawca, znacząco obniżają stężenie abirateronu i są przeciwwskazane w terapii, chyba że brak jest alternatyw. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Lek wykazuje również działanie inhibitoryjne na CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez te enzymy, np. beta-blokerów (metoprolol, propranolol), leków przeciwdepresyjnych (dezypramina, wenlafaksyna), przeciwpsychotycznych (haloperydol, rysperydon), antyarytmicznych (propafenon, flekainid) oraz opioidów (kodeina, oksykodon, tramadol). W badaniu klinicznym octan abirateronu zwiększył AUC dekstrometorfanu (substratu CYP2D6) około 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu (substratu CYP2C8) o 46%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
amiodaron, antagonista aldosteronu, antygen gruczołu krokowego, beta-bloker, chinidyna, dekstrometorfan, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, fluorochinolon, haloperydol, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, octan abirateronu, opioid, pioglitazon, propafenon, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, spironolakton, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, terapia supresji androgenowej, torsades de pointes, transporter OATP1B1, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Depremin 612 mg 612 mg
Produkt Depremin 612 mg zawiera wyciąg z ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.), który jest silnym induktorem enzymów cytochromu P450 (CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19) oraz glikoproteiny P. Ta indukcja prowadzi do przyspieszonego metabolizmu wielu leków, co skutkuje obniżeniem ich stężenia w osoczu i potencjalnym zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie Depreminu z cyklosporyną, takrolimusem, inhibitorami proteazy HIV (np. amprenawir, indynawir), irinotekanem oraz warfaryną ze względu na bardzo wysokie ryzyko poważnych interakcji i obniżenia skuteczności tych leków. Ponadto, wyciąg z dziurawca może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji niehormonalnej. Indukcja enzymów utrzymuje się około 1 tygodnia po odstawieniu preparatu.
amitryptylina, benzodiazepina, buspiron, cyklosporyna, cytochrom P450, Depremin, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, enzymy CYP, feksofenadyna, finasteryd, glikoproteina p, immunosupresant, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, irinotekan, krwawienie międzymiesiączkowe, łagodny przerost prostaty, lek immunosupresyjny, lek nasenny, lek nasercowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwzakrzepowy, łysienie androgenowe, metadon, nefazodon, SSRI, statyna, symwastatyna, takrolimus, terapia uzależnień, tryptan, warfaryna, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Quetiapine Fair-Med 300 mg
Kwetiapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazane. Spożywanie soku grejpfrutowego również jest niezalecane ze względu na podobny mechanizm inhibicji CYP3A4. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny odpowiednio do 13% i o około 450%, co może prowadzić do znacznego obniżenia stężenia leku w osoczu i zmniejszenia jego skuteczności terapeutycznej. W przypadku stosowania tych induktorów konieczne jest ostrożne monitorowanie i ewentualna modyfikacja terapii, a zmiany dawkowania powinny być wprowadzane stopniowo.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktory enzymów wątrobowych, inhibitory CYP3A4, interakcja lekowa, karbamazepina, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leki trójpierścieniowe, leukopenia, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sodu walproinian, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Sandoz 500 mg
Octan abirateronu wykazuje liczne interakcje lekowe, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście metabolizmu przez enzym CYP3A4 oraz wpływu na inne enzymy wątrobowe, takie jak CYP2D6 i CYP2C8. Silne induktory CYP3A4, np. ryfampicyna w dawce 600 mg/dobę, mogą obniżyć AUC abirateronu o 55%, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania, jeśli to możliwe. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron hamuje CYP2D6, co prowadzi do niemal trzykrotnego wzrostu ekspozycji na substraty tego enzymu (np. dekstrometorfan), a także zwiększa AUC pioglitazonu (substratu CYP2C8) o 46%, co wymaga monitorowania leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te enzymy. Ponadto metabolity abirateronu mogą hamować nośnik OATP1B1, potencjalnie zwiększając stężenia leków eliminowanych tą drogą, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających znaczenie tej interakcji.
CYP3A4, częstoskurcz komorowy, dekstrometorfan, farmakokinetyka abirateronu, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibicja CYP2C8, inhibicja CYP2D6, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, metadon, moksyfloksacyna, nośnik OATP1B1, octan abirateronu, pioglitazon, ryfampicyna, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, spironolakton, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Tiaprid PMCS 100 mg
Tiaprid PMCS, neuroleptyk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z agonistami dopaminergicznymi (np. kabergolina, chinagolid) poza chorobą Parkinsona, ze względu na antagonizm receptorowy. Ponadto, łączenie tiaprydu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, niektóre neuroleptyki, erytromycyna dożylna) zwiększa ryzyko torsades de pointes i nagłej śmierci sercowej, co wymaga ścisłego monitorowania EKG. W przypadku pacjentów z chorobą Parkinsona konieczne jest stosowanie minimalnych skutecznych dawek tiaprydu i leków dopaminergicznych, aby uniknąć pogorszenia objawów i ryzyka zespołu neuroleptycznego. Metadon również zwiększa ryzyko arytmii komorowych i jest niewskazany w terapii skojarzonej.
agonista dopaminergiczny, amfoterycyna B, amitryptylina, antagonista wapnia, azotan, baklofen, barbiturany, benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, chinagolid, choroba Parkinsona, diltiazem, doksepina, EKG, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, inhibitor cholinoesterazy, interakcje lekowe, kabergolina, karwedilol, lek anksjolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, leki hamujące OUN, lewodopa, metadon, metoprolol, mianseryna, mirtazapina, nagła śmierć sercowa, nebiwolol, neuroleptyki, niedociśnienie ortostatyczne, receptor dopaminergiczny, sedacja, tiaprid, torsades de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koncentracji, zaburzenia rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Banavin 10 mg
Wortioksetyna, metabolizowana głównie przez CYP2D6 oraz w mniejszym stopniu przez CYP3A4/5 i CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP2D6 (np. bupropion, fluoksetyna) mogą zwiększać ekspozycję na lek nawet 2,3-krotnie, co może wymagać redukcji dawki. Inhibitory CYP3A4 i CYP2C9 (ketokonazol, flukonazol) powodują umiarkowany wzrost AUC wortioksetyny (1,3-1,5 razy), zwykle bez konieczności zmiany dawkowania. Induktory enzymów P450 (ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać stężenie leku o 72%, co może wymagać zwiększenia dawki. Wortioksetyna nie wpływa istotnie na izoenzymy CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji polekowych z metabolizmem innych leków. Alkohol nie zmienia farmakokinetyki wortioksetyny, jednak ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych na OUN, jego spożycie jest niewskazane.
bupropion, chinidyna, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4/5, dziurawiec zwyczajny, elektrowstrząsy, fałszywie dodatnie wyniki testów, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, halucynacje, hiperrefleksja, hipertermia, induktory cytochromu P450, inhibitory CYP2D6, inhibitory CYP3A4, inhibitory MAO nieselektywne, inhibitory MAO-A, inhibitory MAO-B, interakcje z alkoholem, karbamazepina, ketokonazol, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki przeciwkrzepliwe, leki przeciwpłytkowe, leki serotoninergiczne, linezolid, lit, metadon, moklobemid, niesteroidowe leki przeciwzapalne, opioidy, paroksetyna, próg drgawkowy, razagilina, ryfampicyna, selegilina, substraty cytochromu P450, sumatryptan, tramadol, tryptany, tryptofan, warfaryna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – KETREL XR 200 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny (25 mg) z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol lub sok grejpfrutowy, prowadzi do 5-8-krotnego wzrostu AUC kwetiapiny, co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny nawet do 450%, redukując jej dostępność do około 13% wartości monoterapii, co może obniżać skuteczność terapii. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność, stopniowe wprowadzanie zmian oraz rozważenie zamiany na leki bez właściwości indukujących, np. walproinian sodu. Interakcje z innymi lekami, takimi jak tiorydazyna, zwiększają klirens kwetiapiny o około 70%, co również wymaga monitorowania skuteczności leczenia.
alkohol etylowy, biodostępność, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja ortostatyczna, imipramina, induktor enzymów mikrosomalnych, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek normotymiczny, leukopenia, metadon, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Velaxin ER, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może prowadzić do zespołu serotoninowego – stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Zalecane są odpowiednie okresy karencji: minimum 14 dni po zakończeniu nieodwracalnych, nieselektywnych IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO. Odwracalne, selektywne IMAO (np. moklobemid) wymagają podobnej ostrożności, choć przerwa może być krótsza. Linezolid, będący słabym odwracalnym IMAO, również jest przeciwwskazany w terapii skojarzonej. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego i wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Spożywanie alkoholu podczas terapii nasila depresję OUN i ryzyko działań niepożądanych, a jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, erytromycyna) zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
2-hydroksydezypramina, alfa-hydroksymetoprolol, amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, dekstrometorfan, dofetylid, doustna antykoncepcja, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hormonalna antykoncepcja, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, O-demetylowenlafaksyna, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, układ serotoninergiczny, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny