działanie genotoksyczne
Działanie genotoksyczne odnosi się do zdolności różnych czynników do uszkadzania materiału genetycznego (DNA lub RNA) w komórkach żywych organizmów. Czynniki genotoksyczne mogą powodować mutacje, aberracje chromosomowe, fragmentację DNA oraz inne zmiany strukturalne w materiale genetycznym, co może prowadzić do niestabilności genomu.
Genotoksyczność jest ważnym elementem oceny bezpieczeństwa leków, związków chemicznych, promieniowania i innych potencjalnie szkodliwych czynników. Długotrwała ekspozycja na substancje genotoksyczne może zwiększać ryzyko rozwoju chorób nowotworowych, ponieważ uszkodzenia DNA mogą prowadzić do aktywacji onkogenów lub inaktywacji genów supresorowych nowotworów.
W praktyce klinicznej ocena genotoksyczności jest istotnym elementem badań przedklinicznych nowych leków. Do wykrywania działania genotoksycznego stosuje się szereg testów laboratoryjnych, takich jak test Amesa, test mikrojądrowy, test kometowy czy analiza aberracji chromosomowych. Wykrycie działania genotoksycznego substancji wymaga często szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed wprowadzeniem jej do praktyki klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) stosowane w produkcie ACTAIR w dawkach 100 IR i 300 IR w formie tabletek podjęzykowych przeszły kompleksowe badania przedkliniczne. Wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnego zagrożenia dla organizmu ludzkiego. Badania genotoksyczności potwierdziły brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, ocena tolerancji miejscowej wykazała dobrą tolerancję wyciągu na tkanki jamy ustnej i podjęzykowej, co jest istotne ze względu na drogę podania produktu. Standaryzacja w jednostkach IR (Indeks Reaktywności), gdzie 100 IR/ml odpowiada bąblowi o średnicy 7 mm w teście skórnym, zapewnia powtarzalność dawkowania i efektu terapeutycznego, jednak jednostki te nie są porównywalne z innymi producentami, co należy uwzględnić przy interpretacji danych klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, indeks reaktywności, jednostka IR, punktowy test skórny, rozwój płodu, tabletka podjęzykowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lynagex XR 165 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pregabaliny, substancji czynnej Lusama, wykazały istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy u szczurów i małp, objawiający się zmiennością aktywności oraz ataksją, zależną od dawki. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Pregabalina nie wykazywała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie większej niż u ludzi, a wpływ na płodność i parametry nasienia był przejściowy i klinicznie nieistotny, występując przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.
ataksja, bruksizm, cykl rozrodczy, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, szczur albinotyczny, toksyczność, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexmedetomidine Kabi 100 mcg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące deksmedetomidyny (Dexmedetomidine Kabi, 100 μg/ml) wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym braku działania mutagennego i kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików nie stwierdzono wpływu na płodność ani działania teratogennego. Maksymalna dawka dożylna u królików wynosząca 96 μg/kg mc./dobę mieściła się w zakresie klinicznym i nie wywołała istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w warunkach terapeutycznych.
badanie płodności, bezpieczeństwo farmakologiczne, deksmedetomidyna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, efekt mutagenny, genotoksyczność, opóźnienie kostnienia, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, śmiertelność zarodków, toksyczność jednorazowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Temozolomide Glenmark 20 mg
Produkt Temozolomide Glenmark jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na brak danych klinicznych oraz wyniki badań przedklinicznych na zwierzętach (szczury i króliki) wykazujące działanie teratogenne i uszkadzające płód przy dawce 150 mg/m² powierzchni ciała. Karmienie piersią jest również przeciwwskazane z powodu braku danych dotyczących przenikania temozolomidu do mleka kobiecego i potencjalnego ryzyka dla dziecka. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu, aby zminimalizować ryzyko genotoksycznego wpływu leku na rozwój płodu.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność leku, kapsułki twarde, kriokonserwacja nasienia, nieodwracalna bezpłodność, płodność męska, przenikanie leku, środki antykoncepcyjne, świadoma zgoda, temozolomid, Temozolomide Glenmark, uszkodzenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Kabi 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cisatrakurium obejmowały ocenę potencjału mutagennego, wpływu na reprodukcję oraz miejscowego działania drażniącego. W testach mutagenności in vitro nie wykazano działania mutagennego nawet przy stężeniach do 5000 μg/płytkę, z wyjątkiem pojedynczego badania na mysich komórkach chłoniaka, gdzie mutagenność pojawiła się przy stężeniu ≥40 μg/ml. Badania cytogenetyczne in vivo na szczurach, którym podawano dawki do 4 mg/kg s.c., nie wykazały istotnych nieprawidłowości chromosomalnych, co potwierdza brak działania genotoksycznego w warunkach in vivo. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, a badania reprodukcji na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu.
badanie cytogenetyczne in vivo, cisatrakurium, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, mysie komórki chłoniaka, nieprawidłowość chromosomalna, płodność, podanie dotętnicze, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reprodukcja, rozwój płodu, test mutagenności in vitro, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinie 50 50 mg
Badania przedkliniczne sumatryptanu, substancji czynnej produktu Cinie 50, wykazały brak toksyczności ostrej i przewlekłej w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach klinicznych. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano wpływ na rozrodczość: u szczurów zmniejszenie liczby pomyślnie zakończonych inseminacji przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi, a u królików przypadki śmierci zarodków bez wyraźnych zniekształceń anatomicznych. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi pozostaje nie do końca określone.
badanie in vitro, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, model zwierzęcy in vivo, mutagenność, płodność, potencjał genotoksyczny i karcynogenny, potencjał nowotworowy, rozwój zarodkowy, śmierć zarodka, sumatryptan, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość, zniekształcenie anatomiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Co-Prenessa, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą 2 mg oraz indapamid 0,625 mg, wykazały nieznacznie zwiększoną toksyczność skojarzenia obu substancji w porównaniu do ich monoterapii. Toksyczność ta ma charakter narządowo- i gatunkowo-specyficzny, z istotnym działaniem toksycznym na układ pokarmowy u psów oraz zwiększonym efektem toksycznym u samic szczurów, co może sugerować różnice metaboliczne lub wrażliwości zależne od płci. Nie zaobserwowano natomiast nasilenia zaburzeń czynności nerek u szczurów, pomimo odmiennych mechanizmów działania peryndoprylu (inhibitor ACE) i indapamidu (diuretyk tiazydopodobny). Wszystkie działania niepożądane występowały przy dawkach znacznie przekraczających stosowane u ludzi, co wskazuje na wyraźny margines bezpieczeństwa w terapii klinicznej.
badanie przedkliniczne, diuretyk tiazydopodobny, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodynamika wewnątrznerkowa, inhibitor ACE, margines bezpieczeństwa leku, peryndopryl z indapamidem, peryndopryl z tert-butyloaminą, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność narządowa, toksyczność skojarzenia, toksyczność układu pokarmowego, toksyczny wpływ na rozród, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Fluorouracyl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fluorouracyl, stosowany zarówno systemowo (roztwory do wstrzykiwań i infuzji) jak i miejscowo (kremy, roztwory na skórę), wykazuje działanie przeciwnowotworowe poprzez hamowanie syntezy DNA, RNA i białek. Ze względu na potencjalne działanie teratogenne i genotoksyczne, jego stosowanie w ciąży jest obarczone wysokim ryzykiem wad rozwojowych płodu oraz poronień. Preparaty systemowe (np. Fluorouracil Accord, 5-Fluorouracil-Ebewe) mogą być stosowane w ciąży wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, natomiast preparaty miejscowe (Efudix, Tolak, Actikerall, Verrucutan, Verrumal) są całkowicie przeciwwskazane. Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii i przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia miejscowymi preparatami, a mężczyznom przez 3 miesiące po terapii systemowej. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas stosowania fluorouracylu, niezależnie od drogi podania, a w przypadku konieczności leczenia należy przerwać karmienie.
działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, hamowanie syntezy DNA, karmienie piersią, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja nasienia, mechanizm działania, nieodwracalna niepłodność, poronienie, preparat do stosowania miejscowego, roztwór do wstrzykiwań, substancja przeciwnowotworowa, terapia systemowa, toksyczność dla płodu, upośledzenie płodności, wada płodu, wchłanianie substancji czynnych, zaburzenie spermatogenezy, zaburzenie syntezy DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceftriaxon AptaPharma 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftriaksonu, substancji czynnej preparatu Ceftriaxon AptaPharma, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały, że podawanie dużych dawek soli wapniowej ceftriaksonu prowadzi do powstawania odwracalnych złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym u psów i małp. Badania te podkreślają istotność monitorowania potencjalnych interakcji ceftriaksonu z solami wapnia w praktyce klinicznej. Ponadto, analiza wpływu na funkcje rozrodcze nie wykazała toksyczności ani negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny u badanych zwierząt.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo kliniczne, ceftriakson, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, interakcje lekowe, kancerogenność, mutacja genetyczna, odwracalność, pęcherzyk żółciowy, sól wapniowa ceftriaksonu, toksyczność reprodukcyjna, układ żółciowy, złogi żółciowe - Leksykon substancji czynnych
Cynku tlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynk tlenek jest głównym składnikiem aktywnym preparatu Pudrospan – Puder płynny, występując w stężeniu 200 mg/g, co przewyższa zawartość pozostałych substancji czynnych, takich jak beznokaina i mentol (po 10 mg/g). Produkt jest stosowany miejscowo, co ogranicza ryzyko ekspozycji ogólnoustrojowej. Pomimo braku kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa cynku tlenku w tym preparacie, w tym danych o genotoksyczności, wpływie na reprodukcję oraz potencjalnym działaniu kancerogennym, substancja ta ma ugruntowaną pozycję w dermatologii i jest powszechnie stosowana w lecznictwie miejscowym.
badanie przedkliniczne, benzokainy, cynk tlenek, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, mentol, praktyka kliniczna, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, Pudrospan, substancja czynna, właściwości kancerogenne, wpływ na reprodukcję, zastosowanie dermatologiczne, zawiesina na skórę - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplenocard 25 mg
Eplerenon, selektywny antagonista aldosteronu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. Testy farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy ani metaboliczny przy dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a ocena wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy nie ujawniła istotnych negatywnych efektów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania eplerenonu w populacji ludzkiej.
aberracja chromosomowa, antagonista aldosteronu, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkogenne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Auroverin MR 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Auroverin MR, wskazują na głównie ośrodkowonaczyniowe działania toksyczne po podaniu wielokrotnym, manifestujące się pobudzeniem, drżeniem i drgawkami, szczególnie u psów przy dawkach trzykrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną 400 mg/dobę (w przeliczeniu na mg/m²). Badania reprodukcyjne wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików, jednak u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna. Nie stwierdzono wpływu na płodność samic i samców szczurów przy dawce równoważnej dawce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Classic Gum 4 mg
W przedklinicznych badaniach bezpieczeństwa Nicorette Classic Gum, specyficzne dane dotyczące tego produktu są ograniczone, jednak profil toksyczności nikotyny, głównego składnika aktywnego, jest dobrze udokumentowany. Ostre zatrucie nikotyną manifestuje się zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (słaby, nieregularny puls), oddechowymi (trudności w oddychaniu) oraz neurologicznymi (uogólnione drgawki). W badaniach przedklinicznych nie wykazano działania genotoksycznego ani mutagennego nikotyny jako pojedynczego związku, co odróżnia ją od substancji rakotwórczych obecnych w dymie tytoniowym, powstających podczas spalania tytoniu.
dym tytoniowy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, indukcja mutacji, kompleks żywicy nikotynowej, nieregularny puls, nikotyna, ostre zatrucie, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, rozkład termiczny, sorbitol, substancje rakotwórcze, toksyczność ostra, trudności w oddychaniu, uogólnione drgawki, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Bulgaplin, wykazały, że w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi, lek jest dobrze tolerowany przez zwierzęta. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zarówno zmniejszeniem, jak i nadmierną aktywnością oraz ataksją. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) u starszych szczurów albinotycznych wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazywała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy dawkach >2-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Niekorzystny wpływ na płodność samców i samic szczura występował wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki lecznicze i był przemijający lub związany z procesami zwyrodnieniowymi, co uznano za minimalne znaczenie kliniczne.
ataksja, badanie toksyczności, bruksizm, Bulgaplin, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja lecznicza, in vitro, in vivo, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność, wrażliwość organizmu, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie słuchu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Artigo 20 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne połączenia cynaryzyny (20 mg) i dimenhydraminy (40 mg) wykazały brak istotnych klinicznie odchyleń w parametrach histopatologicznych, biochemicznych i hematologicznych, co sugeruje niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu wielokrotnym u ludzi. Ocena wpływu na płodność nie wykazała negatywnego oddziaływania obu składników na parametry reprodukcyjne. Badania rozwojowe wskazały na brak istotnego ryzyka teratogennego, choć w modelu szczura cynaryzyna wykazała wpływ na zmniejszenie wielkości miotów, zwiększenie liczby resorpcji płodów oraz obniżenie masy urodzeniowej noworodków, co wymaga dalszej uwagi przy interpretacji danych klinicznych.
badanie toksykologiczne, cynaryzyna i dimenhydramina, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, parametr biochemiczny, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna, zmniejszenie wielkości miotu - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania cyklosporyny wykazały brak działania mutagennego i teratogennego w standardowych testach u szczurów (dawki do 17 mg/kg mc./dobę) oraz królików (do 30 mg/kg mc./dobę), a także przy wyższych dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę. Jednakże dawki toksyczne (np. 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) indukowały embriotoksyczność i fetotoksyczność, objawiające się zwiększoną śmiertelnością przed- i pourodzeniową, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę powodowała zwiększoną śmiertelność potomstwa i zmniejszenie przyrostu masy ciała, przy czym NOEL był niższy niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) obliczana na podstawie powierzchni ciała (BSA). U szczurów poddanych dożylnemu podaniu cyklosporyny (12 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, efekt ten występował już przy dawkach 6 mg/kg mc./dobę, poniżej MRHD, jednak brak potwierdzenia u innych gatunków ogranicza interpretację kliniczną. U królików ekspozycja in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) wiązała się z nefropatią, nadciśnieniem i niewydolnością nerek, co również nie zostało potwierdzone u innych gatunków.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, leczenie immunosupresyjne, nadciśnienie układowe, niewydolność nerek, nowotwór wątrobowokomórkowy, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój kośćca, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność potomstwa, toksyczność embrionalna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Floxamic Neo 5,00 mg/mL
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa moksyfloksacyny, substancji czynnej Floxamic Neo (krople do oczu 5 mg/ml), wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję kliniczną. Badania genotoksyczności ujawniły działanie genotoksyczne in vitro, związane z interakcją z gyrazą bakteryjną i topoizomerazą II komórek ssaków, jednak próg tego działania jest znacznie wyższy niż poziomy terapeutyczne. Co istotne, badania in vivo nie potwierdziły genotoksyczności nawet przy dużych dawkach, a testy karcynogenności na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku przy długotrwałym stosowaniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Astepro 1,5 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa azelastyny chlorowodorku obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na rozrodczość. Badania na świnkach morskich nie wykazały działania alergizującego, co jest istotne w kontekście leczenia schorzeń alergicznych dróg oddechowych. Testy genotoksyczne in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano zależne od dawki zmniejszenie indeksu płodności u szczurów przy dawkach doustnych powyżej 3,0 mg/kg mc./dobę, jednak bez strukturalnych zmian patologicznych w narządach rozrodczych. Działania embriotoksyczne i teratogenne występowały jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, np. 68,6 mg/kg mc./dobę u myszy i szczurów.
azelastyna chlorowodorek, dawka toksyczna, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, indeks płodności, maksymalna dawka dobowa, opóźnienie wzrostu, podanie donosowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmierć płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myrelez 120 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa lanreotydu, substancji czynnej produktu Myrelez, wykazała, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (60 mg, 90 mg, 120 mg). Badania karcinogenności na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie wykazały istotnych zmian nowotworowych związanych z lanreotydem, mimo stosowania dawek przewyższających dawki kliniczne. Zaobserwowano jedynie zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji u zwierząt, co przypisano codziennemu schematowi dawkowania w badaniach, różniącemu się od miesięcznych odstępów stosowanych u pacjentów, co ogranicza znaczenie kliniczne tego zjawiska.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Bonogren) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co wskazuje na brak wpływu na materiał genetyczny komórek. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi, zaobserwowano zmiany w układzie tarczycowym (np. odkładanie pigmentu u szczurów, hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u makaków jawajskich), hematologicznym (obniżenie hemoglobiny, redukcja liczby leukocytów i erytrocytów u makaków) oraz narządzie wzroku (zmętnienie soczewki i zaćma u psów). Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji.
badania in vitro, badania in vivo, ciąża urojona, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna kontrola rozrodu, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, podwyższone stężenie prolaktyny, potencjał genotoksyczny, toksyczność kwetiapiny, trójjodotyronina T3, wpływ na płodność, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Methotrexat-Ebewe 10 mg/ml
Methotrexat-Ebewe (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera metotreksat, który ma istotny wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz minimum 6 miesięcy po jej zakończeniu, a także wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem leczenia. Metotreksat jest silnie teratogenny, powodując zwiększone ryzyko poronień (42,5% przy dawkach <30 mg/tydzień) oraz ciężkich wad wrodzonych (6,6% żywych urodzeń), zwłaszcza w pierwszym trymestrze. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lub do 6 miesięcy po jej zakończeniu, konieczne jest monitorowanie rozwoju płodu za pomocą badań ultrasonograficznych. Karmienie piersią jest przeciwwskazane ze względu na przenikanie metotreksatu do mleka matki.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, brak miesiączki, ciężka wada wrodzona, dawka metotreksatu, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na metotreksat, genotoksyczność, Methotrexat-Ebewe, metotreksat, oligospermia, oogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr ciąży, poradnia genetyczna, poronienie, poronienie samoistne, przechowanie nasienia, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do wstrzykiwań, spermatogeneza, test ciążowy, twarzoczaszka, układ krążenia, wady rozwojowe płodu, wady wrodzone, wiek rozrodczy, wskazanie onkologiczne, zaburzenie miesiączkowania - Leksykon substancji czynnych
Cynakalcet – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 0,4 (króliki) i 4,4-krotności (szczury) maksymalnej dawki ludzkiej stosowanej w wtórnej nadczynności przytarczyc (180 mg/dobę). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików, a u ciężarnych szczurów obserwowano spadek masy ciała i spożycia pokarmu oraz zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach wywołujących ciężką hipokalcémię. Nie wykazano działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Hipokalcemia ograniczała zakres dawek w badaniach toksykologicznych, a u gryzoni zaobserwowano specyficzne zmętnienie soczewki i zaćmę, prawdopodobnie wtórne do hipokalcemii, nieobserwowane u innych gatunków i w badaniach klinicznych.
badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, cynakalcet, dawka kliniczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hipokalcemia, kanał KATP, płodność, płytka wzrostu kości długich, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, rozrodczość, stężenie wapnia w surowicy, układ krwiotwórczy, węzeł chłonny, wpływ teratogenny, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinpocetine Espefa Forte 10 mg
Badania przedkliniczne winpocetyny wykazały stosunkowo niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 wynoszącą 503 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym u szczurów. Testy toksyczności podostrej (4 tygodnie) i przewlekłej (6 miesięcy) przy dawkach 25-100 mg/kg m.c. nie ujawniły istotnych działań toksycznych. Ponadto, badania na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani działania teratogennego, co sugeruje niskie ryzyko zaburzeń rozwojowych i reprodukcyjnych przy stosowaniu winpocetyny w zalecanych dawkach terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, korzyść terapeutyczna, model zwierzęcy, płodność, profil bezpieczeństwa, test toksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, winpocetyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Quetiapine Fair-Med) wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano specyficzne zmiany narządowe i hematologiczne: u szczurów odkładanie barwnika w tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach rozwojowych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, co wiązało się z obniżonym przyrostem masy ciała samic ciężarnych. W badaniach płodności na szczurach odnotowano marginalne zmniejszenie płodności samców, występowanie ciąż urojonych, wydłużenie faz międzyrujowych i zmniejszenie odsetka ciąż, prawdopodobnie związane z hiperprolaktynemią, jednak ze względu na różnice międzygatunkowe nie można bezpośrednio ekstrapolować tych wyników na ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, faza międzyrujowa, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, krwinki, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, płodność, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna, rozwój płodowy, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tkanka tarczycy, toksyczność, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacydyna 4 mg
Badania przedkliniczne lacydypiny wykazały, że działania toksyczne leku są odwracalne i związane z farmakologicznym mechanizmem antagonistów kanałów wapniowych typu L. W dużych dawkach obserwowano zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego u szczurów i psów, rozrost dziąseł oraz zaparcia u szczurów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 15 mg/kg mc. powodowała wewnątrzmaciczną śmierć płodu i zwiększenie masy łożyska, przy czym NOAEL wynosił 2,5 mg/kg mc. U królików dawka 18 mg/kg mc. skutkowała zmniejszeniem masy ciała płodu, a NOAEL ustalono na 9 mg/kg mc. Ponadto, u szczurów podawanie lacydypiny w dużych dawkach przed porodem i podczas karmienia skutkowało zmniejszeniem przyrostu masy ciała młodych oraz zaburzeniami rozwoju fizycznego, a także hamowaniem skurczów macicy, co jest zgodne z blokadą kanałów wapniowych w mięśniówce gładkiej.
antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, blokowanie kanału wapniowego, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, gruczolak, guz komórek śródmiąższowych, kanał wapniowy typu L, kurczliwość mięśnia sercowego, lacydypina, mięśniówka gładka macicy, NOAEL, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, skurcz macicy, toksyczność reprodukcyjna, wewnątrzmaciczna śmierć płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftaquix sine 5 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu Oftaquix sine 5 mg/ml wskazują na korzystny profil toksykologiczny przy stosowaniu okulistycznym. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne stężenia osiągane u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne uszkodzenia chrząstek stawowych przy dużych dawkach doustnych (np. 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów), co jest zgodne z działaniem innych fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg m.c./dobę doustnie u królików. Ponadto, lewofloksacyna nie ograniczała płodności u szczurów przy dawkach 360 mg/kg m.c./dobę, co odpowiada stężeniom osoczowym około 16 000 razy wyższym niż po podaniu miejscowym u ludzi.
aberracja chromosomowa, alergia na światło, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, inhibitor gyrazy, lewofloksacyna, mutacja genu, Oftaquix sine, parametr farmakokinetyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja fototoksyczna, zaburzenie widzenia, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefrenex 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej Kefrenex) wskazują na brak działania genotoksycznego w badaniach in vivo i in vitro, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku. U szczurów zaobserwowano odkładanie barwnika w tarczycy, natomiast u małp z rodziny Cynomolgus stwierdzono hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz istotne zmniejszenie stężenia trójjodotyroniny (T3), hemoglobiny, leukocytów i erytrocytów. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy. Badania na królikach wykazały zwiększoną częstość zagięcia nadgarstkowego/stępowego u płodów, związane z działaniami niepożądanymi u matek, przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, erytrocyt, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, kontrola hormonalna, krew obwodowa, krwinka biała, krwinka czerwona, kwetiapina, leukocyt, narząd wzroku, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, soczewka oka, trójjodotyronina, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Molteni 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/ml) wykazały brak istotnego ryzyka teratogennego i toksycznego przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała u szczurów oraz do 125 mg/kg u królików. Zaobserwowane zmiany rozwojowe, takie jak zwiększona częstość występowania dodatkowego kręgu przedkrzyżowego i dodatkowej pary żeber u królików, występowały jedynie przy dawce 125 mg/kg, która jednocześnie wywoływała poważne objawy toksyczności u samic, co sugeruje, że zmiany te mogą być wtórne do toksyczności matczynej, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego szczurów odnotowano zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu przy dawkach ≥ 2 mg/kg/dobę, z NOAEL ustalonym na poziomie 2 mg/kg/dobę dla pokolenia F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, odruchy, zachowanie czy wskaźniki reprodukcyjne.
aberracja chromosomalna, badanie mikrojąderkowe, badanie mutagenności, bakteryjny test mutagenności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kręg przedkrzyżowy, NOAEL, oksykodon, potencjał klastogenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, test mysiego chłoniaka, toksyczność farmakologiczna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Amlodypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania amlodypiny na gryzoniach wykazały toksyczny wpływ na procesy rozrodcze jedynie przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała). W tych warunkach obserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Natomiast badania płodności przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większych niż dawka terapeutyczna w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na płodność. U samców szczurów podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego, co wskazuje na możliwe zaburzenia funkcji rozrodczych przy długotrwałym stosowaniu.
amlodypina, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, komórka Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadżerka żołądka, płodność, potas, preparat złożony, proces rozrodczy, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, retykulocyt, spermatyda, testosteron, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Reltebon, wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz u królików przy dawkach do 125 mg/kg. Niemniej jednak, u królików zaobserwowano statystycznie istotne, dawko-zależne zwiększenie częstości wad rozwojowych, takich jak obecność 27 kręgów przedkrzyżowych i dodatkowych par żeber, szczególnie przy dawce 125 mg/kg, która jednocześnie wywoływała ciężką farmakotoksyczność u ciężarnych samic. W badaniach rozwoju około- i poporodowego u szczurów dawki ≥2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i zmniejszenie spożycia pokarmu u matek, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała obniżeniem masy ciała potomstwa F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, ruchowy, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. Poziom NOEL dla potomstwa F1 ustalono na 2 mg/kg/dobę, natomiast pokolenie F2 nie wykazało żadnych niekorzystnych efektów niezależnie od dawki.
W zakresie potencjalnego działania rakotwórczego oksykodonu brak jest dotychczas długoterminowych badań oceniających ten aspekt, co pozostawia tę kwestię otwartą. Natomiast badania mutagenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, wskazują na minimalne lub brak ryzyka genotoksycznego działania oksykodonu na organizm ludzki, zwłaszcza przy stężeniach osiąganych po dawkach terapeutycznych. Wyniki te są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania oksykodonu, potwierdzając niskie ryzyko mutagenności przy standardowej terapii, jednak konieczne są dalsze badania w celu pełnej oceny potencjalnej kancerogenności substancji.
badanie przedkliniczne, ciężarna samica, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakotoksyczność, mutagenność, NOEL, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, podanie dawki, poziom dawkowania, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, wada rozwojowa, wskaźniki behawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DHC Continus 90 mg
Dihydrokodeina winian, substancja czynna preparatu DHC Continus (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu 60 mg i 90 mg), jest opioidowym lekiem stosowanym w terapii bólu umiarkowanego do silnego. Jednakże, w dokumentacji przedklinicznej brakuje szczegółowych badań dotyczących genotoksyczności, w tym mutagenności i klastogenności, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tej substancji. Ponadto, nie przeprowadzono standardowych długoterminowych badań kancerogenności, co uniemożliwia ocenę potencjału rakotwórczego dihydrokodeiny u zwierząt laboratoryjnych.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie kliniczne, badanie rejestracyjne, DHC Continus, dihydrokodeina, dihydrokodeina winian, doświadczenie kliniczne, działanie genotoksyczne, klastogenność, mutagenność, opioid, organogeneza, potencjał rakotwórczy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia bólu, teratogenność, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arcoxia 30 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo farmakologiczne leku. Potencjał rakotwórczy był zróżnicowany w zależności od gatunku: u myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów, przy dawkach przekraczających ponad 2-krotnie dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (90 mg/dobę), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz pęcherzykowe tarczycy. Zmiany te są związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla szczurów, co nie ma bezpośredniego przełożenia na ludzi, u których nie stwierdzono indukcji CYP3A. W badaniach toksykologicznych odnotowano owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne, a u psów zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki stosowane u ludzi.
dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP w wątrobie, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, toksyczny wpływ na reprodukcję, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dymista (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Dymista, zawierającego 137 µg azelastyny chlorowodorku oraz 50 µg flutykazonu propionianu na dawkę donosową, wykazała akceptowalny profil bezpieczeństwa zarówno dla poszczególnych substancji czynnych, jak i ich kombinacji. Flutykazon propionian wykazywał efekty typowe dla glikokortykosteroidów, wynikające z nadmiernej aktywności farmakologicznej, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i karcinogenności flutykazonu nie wykazały potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. W modelach zwierzęcych obserwowano potencjalne wady rozwojowe, jednak ryzyko to jest minimalne przy stosowaniu donosowym zgodnie z zaleceniami.
aerozol donosowy, azelastyny chlorowodorek, badanie płodności, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazon propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, podanie donosowe, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wada rozwojowa układu kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 12,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlortalidonu, substancji czynnej w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, chomiki, króliki), co wskazuje na niskie ryzyko indukcji wad wrodzonych przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. W zakresie genotoksyczności, badania in vitro ujawniły indukcję aberracji chromosomowych w komórkach ssaków, natomiast badania in vivo na myszach nie potwierdziły działania genotoksycznego na szpik kostny i hepatocyty, co sugeruje ograniczony potencjał mutagenny w warunkach fizjologicznych. Różnice te mogą wynikać z metabolizmu, mechanizmów naprawy DNA oraz farmakokinetyki chlortalidonu.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo przedkliniczne, chlortalidon, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, indukcja nowotworów, naprawa DNA, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyrtec 10 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Zyrtec (10 mg/ml, krople doustne), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na ryzyko kumulacji ani nasilenia toksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutagenności in vitro i in vivo, nie potwierdziły działania genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, krople doustne, lek przeciwhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, Zyrtec - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambrisentan Accord 5 mg
Ambrisentan Accord, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla antagonistów receptora endoteliny (ERA) działanie obniżające ciśnienie tętnicze, co może prowadzić do niedociśnienia i objawów rozszerzenia naczyń. Nie stwierdzono hepatotoksyczności ani inhibicji transportu kwasów żółciowych. W badaniach na gryzoniach i psach obserwowano zmiany zapalne w obrębie nabłonka jamy nosowej oraz przerost małżowin kości sitowej przy ekspozycji przekraczającej 3-krotnie AUC kliniczne. Ambrisentan wykazywał działanie klastogenne in vitro, jednak nie mutagenne ani genotoksyczne in vivo. W długoterminowych badaniach na szczurach i myszach nie wykazano właściwości rakotwórczych, choć u samców szczurów przy 6-krotnej ekspozycji klinicznej zaobserwowano wzrost częstości gruczolakowłókniaków sutka. W układzie rozrodczym u samców szczurów i myszy stwierdzono zanik kanalików nasiennych i aspermię bez marginesu bezpieczeństwa, natomiast u psów przy 35-krotnej ekspozycji nie zaobserwowano zmian w jądrach. Ruchliwość plemników nie ulegała zmianie, a niewielkie zmniejszenie odsetka prawidłowych morfologicznie plemników wystąpiło tylko przy dawce 300 mg/kg/dobę, odpowiadającej ponad 9-krotnej ekspozycji klinicznej.
ambrisentan, antagonista receptora endoteliny, aspermia, bezdech, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, hepatotoksyczność, kostnienie trzonu kości klinowej, niedociśnienie, niedotlenienie, przerost małżowin kości sitowej, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szmer oddechowy, tętnica pępkowa, wada pnia naczyniowego, wada przegrody międzykomorowej, właściwość rakotwórcza, zanik kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Ziele nawłoci – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ziele nawłoci (Solidago virgaurea L.) jest składnikiem preparatów takich jak Fitolizyna, Nefrol i Urofort, stosowanych w schorzeniach układu moczowego. Aktualne dane naukowe nie potwierdzają bezpieczeństwa ich stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Producenci jednoznacznie nie zalecają stosowania tych preparatów w ciąży, głównie z powodu braku danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego (szczególnie Fitolizyna) oraz wysokiej zawartości alkoholu etylowego w Nefrolu (61-69% v/v) i Uroforcie (40-50% v/v), co stanowi istotne ryzyko dla płodu. Podobne przeciwwskazania dotyczą okresu laktacji, ze względu na brak danych o przenikaniu składników do mleka matki i ich wpływie na niemowlę. Wpływ ziela nawłoci na płodność pozostaje nieokreślony z powodu braku odpowiednich badań.
działanie genotoksyczne, Fitolizyna, karmienie piersią, leczenie układu moczowego, mleko matki, Nefrol, profil bezpieczeństwa, przenikanie etanolu, przenikanie składników aktywnych, rozwój płodu, schorzenia układu moczowego, Urofort, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zawartość alkoholu, ziele nawłoci - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvasterol 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych i toksykologicznych, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA stanowi jedyne potencjalne zagrożenie farmakologiczne, bez wykrycia innych istotnych efektów niepożądanych. Badania toksyczności po podaniu dawki wielokrotnej nie wykazały dodatkowych zagrożeń, a testy genotoksyczności i klastogenności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii. Ponadto, badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych ze stosowaniem symwastatyny.
badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mechanizm farmakologiczny, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój noworodka, symwastatyna, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenie płodu - Leksykon substancji czynnych
Fluorek sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania fluorku sodu, obecnego w preparatach stomatologicznych (Fluormex) oraz radiofarmaceutykach (V-NaF), wykazały brak działania mutagennego, genotoksycznego i rakotwórczego w dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono mutagenności przy dawkach 2–4 mg fluoru/kg masy ciała, a cytogenetyczne aberracje chromosomowe pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. Preparat Fluormex zawiera 22,1 mg fluorku sodu i 33,19 mg aminofluorków na gram żelu, co odpowiada 12,5 mg fluoru (12 500 ppm), mieszcząc się w bezpiecznym zakresie dawkowania. W przypadku radiofarmaceutyku V-NaF, zawierającego (¹⁸F)-fluorek sodu o aktywności 2 GBq/mL, brak jest szczegółowych badań mutagenności, jednak jednorazowy charakter podania i krótki okres półtrwania izotopu (110 minut) minimalizują ryzyko długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, aminofluorek, badanie cytogenetyczne, badanie niekliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka obrazowa, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluorek sodu, funkcja immunologiczna, funkcja rozrodcza, izotop 18F, model zwierzęcy, preparat stomatologiczny, radiofarmaceutyk, szczur Sprague-Dawley, terapia przewlekła, toksyczność ostra