działanie genotoksyczne
Działanie genotoksyczne odnosi się do zdolności różnych czynników do uszkadzania materiału genetycznego (DNA lub RNA) w komórkach żywych organizmów. Czynniki genotoksyczne mogą powodować mutacje, aberracje chromosomowe, fragmentację DNA oraz inne zmiany strukturalne w materiale genetycznym, co może prowadzić do niestabilności genomu.
Genotoksyczność jest ważnym elementem oceny bezpieczeństwa leków, związków chemicznych, promieniowania i innych potencjalnie szkodliwych czynników. Długotrwała ekspozycja na substancje genotoksyczne może zwiększać ryzyko rozwoju chorób nowotworowych, ponieważ uszkodzenia DNA mogą prowadzić do aktywacji onkogenów lub inaktywacji genów supresorowych nowotworów.
W praktyce klinicznej ocena genotoksyczności jest istotnym elementem badań przedklinicznych nowych leków. Do wykrywania działania genotoksycznego stosuje się szereg testów laboratoryjnych, takich jak test Amesa, test mikrojądrowy, test kometowy czy analiza aberracji chromosomowych. Wykrycie działania genotoksycznego substancji wymaga często szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed wprowadzeniem jej do praktyki klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 1 mg
Przedkliniczne badania toksyczności rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywny wpływ na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową oraz przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych u dorosłych osobników po ekspozycji prenatalnej. U młodych zwierząt odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju fizycznego i dojrzewania płciowego, przy czym dawka 3,6-krotnie wyższa od maksymalnej ludzkiej ekspozycji (1,5 mg/dobę) nie wpływała na wzrost kości długich u psów, natomiast dawka 15-krotna wywoływała negatywne efekty rozwojowe.
antagonista dopaminy, badanie in vitro, badanie in vivo, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, elektrokardiogram, funkcja poznawcza, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, prolaktyna, przewodnictwo sercowe, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ hormonalny, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silodosin Accord 8 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne sylodosyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych klinicznie działań niepożądanych w zakresie dawek terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania nie potwierdziły potencjału rakotwórczego ani mutagennego leku, a także nie wykazały działania teratogennego na rozwój zarodka i płodu. Warto podkreślić, że obserwowane efekty toksyczne, takie jak zmiany w funkcji tarczycy u gryzoni oraz obniżona płodność u samców szczurów, występowały jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt niepożądany, funkcja rozrodcza, margines bezpieczeństwa, obniżona płodność, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, rozwój płodu, sylodosyna, test farmakologiczny, toksyczność tarczycy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liv 52 –
Preparat ziołowy Liv.52 został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa, obejmującym toksyczność ostrą, przewlekłą, toksyczność rozwojową oraz potencjał mutagenny. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 5000 mg/kg m.c. szczurom i królikom, nie obserwując dawki śmiertelnej, co wskazuje na bardzo niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wywołało działań niepożądanych ani zmian masy ciała u szczurów. Badania rozwojowe u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a analiza parametrów rozwojowych matek i płodów potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, potencjalne zagrożenia, preparat ziołowy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar mite 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały zależność działań niepożądanych od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako pierwszym narządem dotkniętym toksycznością, obserwowaną już po 14 dniach u psów i małp. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych oraz nerek. U psów dawki zbliżone do terapeutycznych wywoływały zapalenie spojówek i łzawienie, a dawki 400 mg/kg mc./dobę powodowały zmętnienie i obrzęk rogówki. Badania in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego ani mutagennego klarytromycyny. W badaniach reprodukcyjnych u królików i małp zaobserwowano zwiększoną częstość samoistnych poronień przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, związanych z toksycznością matczyną. U szczurów nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć przy dawce 150 mg/kg mc./dobę odnotowano wady sercowo-naczyniowe, a u myszy przy dawkach 70-krotnie wyższych rozszczep podniebienia (3–30%). Klarytromycyna przenika do mleka samic w okresie laktacji.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, klarytromycyna, LD50, leukopenia, łzawienie, małopłytkowość, niedobór erytrocytów, obrzęk rogówki, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, toksyczność leku, uszkodzenie tkanki wątrobowej, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbamazepina Tillomed 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, obejmujące toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, tolerancję miejscową, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów. Badania mutagenności na bakteriach i komórkach ssaków nie wykazały genotoksycznego działania, co sugeruje brak potencjału mutagennego. Jednakże, dwuletnie badanie rakotwórczości u szczurów wykazało zwiększoną częstość guzów wątrobowokomórkowych u samic oraz łagodnych guzów jądra u samców, choć brak jest przekonujących dowodów na kliniczne znaczenie tych wyników u ludzi. Należy podkreślić, że badania na zwierzętach nie wykluczyły całkowicie potencjalnego działania teratogennego karbamazepiny.
badanie mutagenności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątrobowokomórkowy, karbamazepina, komora mózgowa, łagodny guz jądra, mutacja genetyczna, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, śmiertelność zarodków, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Czynnik grasiczy X – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania czynnika grasiczego X (Thymostimulinum, Thymus Factor X) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i funkcje reprodukcyjne u samców szczurów po podaniu domięśniowym w dawkach 5, 10 i 20 mg/kg mc. Natomiast badania teratogenności przeprowadzone na myszy, szczurach i chomikach złocistych wykazały działanie teratogenne po podaniu podskórnym w dawkach 6–300 mg/kg mc. oraz domięśniowym w dawkach 5–40 mg/kg mc. Efekt teratogenny obserwowano we wszystkich badanych gatunkach, co sugeruje uniwersalny mechanizm działania negatywnego na rozwój płodu przy stosowaniu różnych dróg podania i zakresów dawek.
aberracja chromosomowa, czynnik grasiczy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórka szpiku kostnego, mutacja genowa, organogeneza, profil bezpieczeństwa, rekombinacja genetyczna, substancja biologiczna, szpik kostny, test Amesa, test genotoksyczności, tymostymulina, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA, wymiana chromatyd siostrzanych, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratadyna Galena 10 mg
Przedkliniczne badania loratadyny, składnika aktywnego preparatu Loratadyna Galena 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie loratadyny w badaniach toksykologicznych na zwierzętach nie wykazało znaczących efektów toksycznych, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawki terapeutycznej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie kancerogenne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, loratadyna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, stężenie w osoczu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TFX 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa czynnika grasiczego X (Thymostimulinum, Thymus Factor X, TFX) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność samców szczurów po wielokrotnym podaniu domięśniowym w dawkach 5, 10 oraz 20 mg/kg mc. Nie zaobserwowano zaburzeń funkcji reprodukcyjnych ani uszkodzeń układu rozrodczego. Natomiast badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i chomikach złocistych wykazały działanie teratogenne TFX przy podaniu podskórnym w dawkach od 6 do 300 mg/kg mc. oraz domięśniowym w dawkach 5, 10 i 40 mg/kg mc. w okresie organogenezy, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu podczas ekspozycji na TFX w tym krytycznym okresie.
aberracje chromosomowe, czynnik grasiczy X, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, komórki szpiku kostnego, organogeneza, płodność, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, potencjał teratogenny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, thymostimulinum, Thymus Factor X, układ rozrodczy, właściwości mutagenne, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoptin SR 120 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne werapamilu chlorowodorku, substancji czynnej leku Isoptin SR, wykazały dobrą tolerancję u zwierząt laboratoryjnych (szczury: 10-62,5 mg/kg mc., psy Beagle: 10-85 mg/kg mc.). Objawy toksyczności, takie jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, hipotensja oraz przerost dziąseł, pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych (≥60 mg/kg mc.). Badania teratogenności u królików (5-15 mg/kg mc.) i szczurów (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, choć przy dawkach przekraczających 60 mg/kg mc. zaobserwowano embriotoksyczność manifestującą się zwiększoną resorpcją płodów. W badaniach reprodukcyjnych dawki do 180 mg/m²/dobę u królików i 360 mg/m²/dobę u szczurów (dla porównania maksymalna dawka u ludzi to 300 mg/m²) nie wykazały teratogenności, jednak u szczurów dawka 360 mg/m² indukowała letalne działanie na zarodki, opóźnienie wzrostu i rozwoju płodu, powiązane z toksycznością u samic (hipotensja, zmniejszony apetyt, ograniczony przyrost masy ciała). Brak jest jednak odpowiednich badań klinicznych u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, bradykardia, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hipotensja, indukcja siostrzanych chromatyd, karcynogeneza, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, opóźnienie rozwoju płodu, opóźnienie wzrostu płodu, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodów, szpik kostny, test Amesa, transformacja komórkowa, werapamilu chlorowodorek - Leksykon substancji czynnych
Olejek miętowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek miętowy (Menthae piperitae aetheroleum) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami genotoksyczności, które nie wykazały mutagennego potencjału w testach Amesa, na komórkach chłoniaka mysiego oraz w teście mikrojądrowym in vivo. Pomimo pewnych niespójności w niektórych testach, działanie genotoksyczne olejku jest oceniane jako toksykologicznie nieistotne. Kluczowe składniki olejku, takie jak pulegon i mentofuran, mają ustaloną najwyższą zalecaną dawkę dobową przy narażeniu całożyciowym na poziomie 0,75 mg/kg mc./dobę. W praktyce klinicznej, stosowanie olejku w dawkach terapeutycznych, np. do 1,2 ml (około 1080 mg) dziennie, co odpowiada 2,3 mg/kg mc. dla osoby 60 kg, nie przekracza tych limitów i nie wiąże się z hepatotoksycznością. Badania toksyczności mentonu wskazują na NOEL poniżej 200 mg/kg mc./dobę, a w 28-dniowym badaniu na szczurach NOEL wynosił 400 mg/kg mc./dobę, co podkreśla konieczność monitorowania dawek składników olejku.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, bilirubina, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, kancerogeneza, Menthae piperitae aetheroleum, mentol, olejek miętowy, potencjał mutagenny, poziom bez obserwowanego działania, stężenie kreatyniny, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, test na komórkach chłoniaka, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny wykazały, że lek jest dobrze tolerowany przez zwierzęta laboratoryjne przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie przekraczające ludzką ekspozycję stwierdzono zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Niekorzystny wpływ na płodność i narządy rozrodcze szczurów obserwowano wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne, a zmiany te miały charakter przemijający lub były związane z procesami zwyrodnieniowymi o minimalnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania genotoksycznego pregabaliny.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalin reddy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, tolerancja leku, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin T 10 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa klindamycyny w postaci emulsji na skórę Dalacin T (10 mg/ml) wykazała brak działania mutagennego w testach mikrojądrowym u szczurów oraz rewersji mutacji Amesa. Badania reprodukcyjne na szczurach, którym podawano dawki do 300 mg/kg/dobę (około 1,1-krotność maksymalnej dawki u ludzi w przeliczeniu na mg/m²), nie wykazały negatywnego wpływu na zdolność do rozrodu ani kopulacji. Ponadto, badania teratologiczne na szczurach i królikach, z podawaniem doustnym i podskórnym, nie potwierdziły teratogenności ani innych szkodliwych efektów na rozwój zarodka i płodu, z wyjątkiem przypadków toksyczności matczynej, która mogła wtórnie wpływać na rozwój.
Dalacin T, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosforan klindamycyny, funkcja reprodukcyjna, klindamycyna, mutacja powrotna, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran Comfort 50 mg/g
Przedkliniczne badania acyklowiru zawartego w kremie Heviran Comfort (50 mg/g) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji czynnej. Długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały potencjału onkogennego. W badaniach na szczurach i psach odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy, jednak występowały one jedynie po podaniu ogólnoustrojowym w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Ponadto, badania na dwóch pokoleniach myszy nie wykazały negatywnego wpływu doustnego acyklowiru na płodność, a wielokrotne podawanie doustne u mężczyzn z prawidłową liczbą plemników nie wpływało klinicznie istotnie na liczbę, morfologię ani ruchliwość plemników.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, karcynogenność, krem Heviran Comfort, liczba plemników, modele zwierzęce, morfologia plemników, parametry nasienia, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, ruchliwość plemników, spermatogeneza, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamivudine + Zidovudine Accord 150 mg + 300 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Lamivudine + Zidovudine Accord (150 mg + 300 mg) wykazały istotne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, neutropenia i leukopenia, które należy uwzględnić podczas terapii skojarzonej. Zarówno lamiwudyna, jak i zydowudyna nie wykazują mutagenności w standardowych testach bakteryjnych, jednak zydowudyna wykazuje genotoksyczność in vivo, potwierdzoną testem mikrojądrowym u myszy oraz zwiększoną liczbą uszkodzeń chromosomów u pacjentów z AIDS. Zydowudyna jest inkorporowana do DNA leukocytów u dorosłych i noworodków, a badania przezłożyskowe u małp wskazują na wyższy poziom włączania analogów nukleozydów do DNA płodów oraz skrócenie telomerów, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieustalone.
analog nukleozydu, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność przezłożyskowa, lamiwudyna i zydowudyna, leukopenia, Narodowy Instytut Raka, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór nabłonkowy pochwy, organogeneza, rakotwórczość przezłożyskowa, replikacja DNA komórkowego, skrócenie telomeru, test mikrojądrowy, transmisja wertykalna, uszkodzenie chromosomu, wada wrodzona, zakażenie HIV-1, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 500 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna leku Salofalk 500 (500 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, badania aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowy test in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego, a ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazała ryzyka teratogennego ani zaburzeń rozwojowych przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, analiza histopatologiczna, badania farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie cewek nerkowych, uszkodzenie nefronu, wada wrodzona, zaburzenie rozwojowe, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diazidan 80 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Diazidan, opiera się na standardowych badaniach toksykologicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania powtarzanej toksyczności wskazują na niski profil toksyczności przewlekłej, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania teratogenności nie ujawniły wad rozwojowych u płodów, choć w dawkach 9,4-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów. Badania płodności i zdolności rozrodczych nie wykazały negatywnego wpływu na te parametry, co wskazuje na brak zaburzeń reprodukcyjnych.
badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, dawka powtarzana, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, gliklazyd, hipotrofia płodu, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum A + E Medana 2500 j.m. + 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum A + E Medana zawiera 2500 IU retynolu palmitynianu (witamina A) oraz 200 mg all-rac-α-tokoferylu octanu (witamina E). Brak jest dedykowanych badań przedklinicznych dla tej kombinacji, dlatego ocena bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników. Retyinol palmitynian wykazuje brak działania mutagennego, genotoksycznego i rakotwórczego w badaniach przedklinicznych, jednak wykazuje działanie teratogenne, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Witamina E charakteryzuje się niską toksycznością i nie wykazuje działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego.
all-rac-α-tokoferylu octan, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kobieta w ciąży, modyfikacja materiału genetycznego, mutacja DNA, organogeneza, potencjał karcynogenny, retynol palmitynian, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu, wiek rozrodczy, witamina A, witamina E - Leksykon substancji czynnych
Gancyklowir – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Gancyklowir wykazuje istotny wpływ na funkcje rozrodcze zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, co potwierdzają badania kliniczne i niekliniczne. U mężczyzn obserwowano zmniejszenie konsystencji spermy oraz ruchliwości plemników po leczeniu walgancyklowirem przez okres do 200 dni, z odwracalnym efektem po około 6 miesiącach od zakończenia terapii. Badania na zwierzętach wykazały, że gancyklowir hamuje spermatogenezę i powoduje atrofię jąder u myszy, szczurów i psów przy dawkach klinicznie istotnych. U kobiet w ciąży gancyklowir przenika przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem teratogenności i toksycznego wpływu na rozwój płodu, potwierdzonym w badaniach na zwierzętach. Z tego względu stosowanie gancyklowiru (Cymevene, Ganciclovir Accord) u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyść kliniczna przewyższa potencjalne ryzyko. Podobne zalecenia dotyczą produktu Virgan (żel do oczu), z uwagi na potencjalne genotoksyczne działanie i brak alternatywnego leczenia.
antykoncepcja mechaniczna, atrofia jąder, Cymevene, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, Ganciclovir Accord, konsystencja spermy, profilaktyka CMV, przenikanie przez łożysko, przeszczep nerki, ruchliwość plemników, spermatogeneza, toksyczność reprodukcyjna, Virgan, wady rozwojowe płodu, walgancyklowir, wydzielanie do mleka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiatostan Lipy 2 g/saszetkę
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwiatu lipy (Tilia cordata Miller i/lub Tilia platyphyllos Scop., flos) są ograniczone, co wynika z jego wieloletniego tradycyjnego zastosowania w lecznictwie. Nie przeprowadzono szczegółowych badań oceniających wpływ na rozrodczość, w tym potencjalne działanie teratogenne, wpływ na płodność oraz rozwój pre- i postnatalny. Ponadto, brak jest badań dotyczących potencjalnego działania kancerogennego oraz genotoksycznego, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy. Nie wykonano również długoterminowych badań na zwierzętach, które mogłyby ocenić ryzyko indukcji nowotworów przez składniki kwiatu lipy.
aberracja chromosomowa, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja nowotworów, kwiat lipy, kwiatostan lipy, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny i postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjna medycyna europejska - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, u których obserwowano odwracalne uszkodzenia po przewlekłym podaniu doustnym u szczurów i małp. Substancja nie wykazuje działania mutagennego ani karcynogennego w badaniach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności i nowotworzenia przy długotrwałym stosowaniu. Badania reprodukcyjne nie wykazały bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego peryndoprylu, jednak ze względu na mechanizm działania inhibitorów ACE, lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko opóźnienia rozwoju płodu, wad wrodzonych nerek oraz zwiększonej śmiertelności okołoporodowej. Nie stwierdzono wpływu na płodność u samców i samic szczurów, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze u ludzi.
amlodypina, choroba nowotworowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, monitorowanie funkcji nerek, nadciśnienie tętnicze, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność, toksyczność przewodu pokarmowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, zaburzenia genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zovirax Intensive 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej kremu Zovirax Intensive (50 mg/g), wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego u ludzi. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego, co eliminuje obawy dotyczące potencjału nowotworowego przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach na szczurach i psach odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy, jednak występowały one jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne oraz w formie ogólnoustrojowej, co nie odnosi się do miejscowego stosowania kremu Zovirax Intensive.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, karcynogenność, liczba plemników, morfologia plemników, płodność, ruchliwość plemników, spermatogeneza, Zovirax Intensive - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketipinor 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwetiapiny (substancji czynnej Ketipinoru) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany fizjologiczne specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, spadek hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach toksyczności rozwojowej na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, towarzyszącą zmniejszonemu przyrostowi masy ciała samic ciężarnych, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, ekspozycja leku, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, kohabitacja, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, przyrost masy ciała, regulacja hormonalna rozrodu, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Methotrexat-Ebewe 10 mg
Metotreksat (Methotrexat-Ebewe) wykazuje działanie genotoksyczne, co stwarza istotne ryzyko dla pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykonanie testu ciążowego, a także stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. U mężczyzn zaleca się stosowanie antykoncepcji podczas terapii i przez minimum 3 miesiące po jej zakończeniu oraz powstrzymanie się od dawstwa nasienia w tym czasie. Metotreksat jest przeciwwskazany w ciąży w leczeniu nieonkologicznym ze względu na wysokie ryzyko poronień (42,5% przy dawkach <30 mg/tydzień vs. 22,5% w grupie kontrolnej) oraz wad wrodzonych (6,6% vs. 4%). Dawkowanie powyżej 30 mg/tydzień wiąże się z potencjalnie wyższym ryzykiem, choć dane są ograniczone.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, brak miesiączki, ciąża, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, metotreksat, mleko kobiece, nasienie, oligospermia, oogeneza, płodność, poronienie, poronienie samoistne, spermatogeneza, test ciążowy, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu płodu, wskazanie onkologiczne, zaburzenia miesiączkowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daxanlo 110 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej leku Daxanlo w dawce 110 mg, wskazują na przewidywalny profil toksyczności związany głównie z jego działaniem farmakodynamicznym jako inhibitora trombiny. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały efekty przeciwzakrzepowe, które były przyczyną obserwowanych działań niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano wpływ na płodność samic, w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg mc., co odpowiada 5-krotnie wyższej ekspozycji w osoczu niż u pacjentów. Dawkowanie toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) u szczurów i królików skutkowało zmniejszeniem masy ciała płodów, obniżeniem żywotności zarodków oraz wzrostem wad rozwojowych, a także podwyższoną umieralnością płodów przy dawce 4-krotnie wyższej niż kliniczna.
badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna dla matki, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie karcynogenne, efekt przeciwkrzepliwy, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, mechanizm działania substancji, umieralność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, właściwość przeciwzakrzepowa, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AGARTHA 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wildagliptyny, substancji czynnej leku AGARTHA, wykazały brak działania mutagennego oraz brak istotnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów. Dawki niepowodujące działań niepożądanych (NOAEL) ustalono na poziomie 15 mg/kg mc. dla opóźnień przewodzenia impulsów u psów (7-krotna ekspozycja względem Cmax u ludzi), 25 mg/kg mc. u szczurów oraz 750 mg/kg mc. u myszy dla gromadzenia piankowatych makrofagów w płucach (odpowiednio 5- i 142-krotność ekspozycji AUC u ludzi). W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dawki NOAEL wynosiły 75 mg/kg mc. i 50 mg/kg mc., odpowiednio 10- i 9-krotność ekspozycji u ludzi. W badaniu karcynogenności na szczurach (do 900 mg/kg mc.) nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutków i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach ≥ 100 mg/kg mc., jednak uznano to za mało istotne klinicznie dla ludzi ze względu na brak genotoksyczności i specyfikę gatunkową.
badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, ekspozycja na produkt leczniczy, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofag pęcherzykowy, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, rozwój płodu, toksyczne działanie na zarodek, toksyczność płucna, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, wildagliptyna, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna, zmiana kośćca, zmiana martwicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egidon 30 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu, substancji czynnej leku Egidon, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, jednak u szczurów przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co jest związane z indukcją enzymu CYP specyficzną dla tego gatunku i nie ma prawdopodobnie znaczenia klinicznego dla ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami obserwowanymi nawet przy stężeniach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy przekroczeniu zalecanych dawek.
badanie przedkliniczne, deformacja układu kostnego płodu, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja przez mleko matki, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, stężenie terapeutyczne, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propranolol Accord 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne propranololu chlorowodorku, substancji czynnej leku Propranolol Accord, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Analizy farmakologiczne potwierdziły brak niekorzystnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych ani patologicznych zmian w narządach docelowych, co wskazuje na bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w zalecanych dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy tolerancji miejscowej nie wykazały działania drażniącego na tkanki, co jest istotne w kontekście formy podania leku jako tabletek powlekanych.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania toksyczności, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa in vitro, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, propranolol chlorowodorek, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, ryzyko onkogenne, tabletka powlekana, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mitomycin Accord 20 mg
Mitomycyna Accord to lek cytotoksyczny o udokumentowanym działaniu genotoksycznym, mutagennym, teratogennym i rakotwórczym, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania mitomycyny w ciąży oraz wyniki badań przedklinicznych wskazują na ryzyko upośledzenia rozwoju zarodka, dlatego lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży, z wyjątkiem sytuacji zagrożenia życia matki, gdy korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Mitomycyna przenika do mleka kobiecego, co wyklucza jej stosowanie podczas laktacji; pacjentki muszą zostać poinformowane o konieczności zaprzestania karmienia piersią przed rozpoczęciem terapii.
działanie cytotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karmienie piersią, kriokonserwacja nasienia, leczenie mitomycyną, metoda antykoncepcji, mitomycyna, nieodwracalna niepłodność, przenikanie do mleka, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulnozin o smaku limonki 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karbocysteiny, substancji czynnej leku Pulnozin (750 mg tabletki do ssania o smaku limonki), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały zdolności karbocysteiny do indukowania mutacji genowych czy aberracji chromosomowych. Ponadto, analiza potencjału karcynogennego nie wskazała na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane z jej stosowaniem.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie konwencjonalne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, karbocysteina, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, Pulnozin, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbicombi 16 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Karbicombi, zawierającego kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wykazały, że połączenie tych substancji nie generuje nowych jakościowych efektów toksycznych w porównaniu do ich indywidualnego stosowania. Kandesartan w dużych dawkach wpływał głównie na układ nerkowy i hematologiczny, powodując zmniejszenie liczby erytrocytów, obniżenie hemoglobiny i hematokrytu oraz zmiany nerkowe, takie jak procesy regeneracyjne i rozszerzenie kanalików nerkowych, bazofilia, a także podwyższenie stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Wpływ ten jest prawdopodobnie wtórny do działania hipotensyjnego leku. Dodanie hydrochlorotiazydu nasilało nefrotoksyczność kandesartanu, co wskazuje na potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych nerkowych przy stosowaniu kombinacji.
aparat przykłębuszkowy, bazofilia kanalików nerkowych, ciśnienie tętnicze, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kanalik nerkowy, kandesartan cyleksetylu, kreatynina w osoczu, mocznik w osoczu, nefrotoksyczność, przepływ nerkowy, przerost komórek, rozszerzenie kanalików nerkowych, rozwój płodu, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atimos 12 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej leku Atimos, wykazały, że głównym obszarem działania niepożądanego są efekty kardiowaskularne, zgodne z farmakologicznym profilem agonistów receptorów β2-adrenergicznych. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) obserwowano zmiany w układzie sercowo-naczyniowym przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (12 mcg/dawkę). Badania rozrodczości wykazały nieznaczne obniżenie zdolności rozrodczej u samców szczurów przy bardzo dużym narażeniu ogólnoustrojowym, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego formoterolu.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, formoterol fumaran dwuwodny, mięśniak gładki macicy, narażenie ogólnoustrojowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, receptor β2, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Valsacor 320 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności leku Co-Valsacor (320 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) przeprowadzone na szczurach i małpach szerokonosych wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, z nefropatią kanalikową, podwyższonym stężeniem mocznika, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmianami w objętości i składzie moczu. Zmiany te obserwowano przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu i 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9× i 3,5× MRHD) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu i 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3× i 1,2× MRHD). Wysokie dawki powodowały także obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz hiperplazję tętniczek nerkowych, przy dawkach sięgających 100 mg/kg/dobę walsartanu i 31 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (3,0× i 12× MRHD) oraz 30 mg/kg/dobę i 9 mg/kg/dobę u małp (0,9× i 3,5× MRHD). Uszkodzenia błony śluzowej żołądka odnotowano u małp przy dawkach 30 mg/kg/dobę i 9 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono działania mutagennego ani klastogennego dla obu substancji, a potencjalne działanie rakotwórcze hydrochlorotiazydu było niejednoznaczne i dotyczyło tylko pojedynczych modeli eksperymentalnych.
błona śluzowa żołądka, Co-Valsacor, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor ACE, mocznik i kreatynina, nefropatia z bazofilią kanalikowa, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, renina, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, walsartan i hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftasteril 50 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne powidonu jodowanego w stężeniu 50 mg/ml, zawartego w produkcie leczniczym Oftasteril, wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu substancji nie wykazały klinicznie istotnych efektów niepożądanych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście przewidzianego stosowania klinicznego.
badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie genotoksyczne, krople do oczu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, powidon jodowany, profil bezpieczeństwa leku, przebieg ciąży, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, zmiana genetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Polfarmex (o smaku truskawkowym) 114 mg Ca 2+/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Calcium Polfarmex, zawierającego 114 mg jonów wapnia/5 ml w postaci syropu (substancje czynne: wapnia glubonian i wapnia laktobionian), wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności narządowej ani układowej, a także nie stwierdzono zmian patologicznych w badaniach histopatologicznych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro i in vivo oraz ocenę uszkodzeń chromosomowych, potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego substancji czynnych.
badanie histopatologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, jon wapnia, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczność narządowa, toksyczność układowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomowe, wapnia glubonian, wapnia laktobionian, zmiana neoplastyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Temozolomide Fair-Med 250 mg
Temozolomid (Temozolomide FAIR-MED) dostępny w kapsułkach o dawkach 5 mg, 20 mg, 100 mg, 140 mg, 180 mg i 250 mg wykazuje działanie teratogenne i genotoksyczne, co ma istotne implikacje dla płodności, ciąży i laktacji. W badaniach przedklinicznych na szczurach i królikach przy dawce 150 mg/m² powierzchni ciała stwierdzono uszkodzenia płodu, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet ciężarnych. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania temozolomidu w ciąży, dlatego w przypadku konieczności terapii w tym okresie, pacjentki muszą być szczegółowo poinformowane o potencjalnym ryzyku dla płodu. Ponadto, ze względu na brak danych o przenikaniu leku do mleka kobiecego, karmienie piersią powinno być przerwane podczas leczenia temozolomidem.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, bezpłodność nieodwracalna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, kapsułki twarde, karmienie piersią, kriokonserwacja nasienia, płodność męska, przenikanie leku, temozolomid, uszkodzenie płodu, wiek rozrodczy, właściwości teratogenne, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax EC 250 mg/5ml
Dane przedkliniczne dotyczące klarytromycyny wskazują na toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z wczesnymi objawami uszkodzenia wątroby obserwowanymi u małp i psów już po 2 tygodniach terapii. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Toksyczność dotyczyła także żołądka (zmiany błony śluzowej), grasicy i innych tkanek limfoidalnych (wpływ na układ immunologiczny) oraz nerek (zaburzenia funkcji wydalniczej). W badaniach okulistycznych u psów dawki terapeutyczne wywoływały jedynie przekrwienie spojówek i łzawienie, natomiast dawki 400 mg/kg mc./dobę powodowały zmętnienie rogówki i obrzęk. Klarytromycyna nie wykazała działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, grasica, klarytromycyna, laktacja, leukocyt, nefrotoksyczność, nerka, przekrwienie spojówki, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, stężenie leku, toksyczność nerkowa, toksyczność względem matki, trombocyt, wątroba, zmętnienie rogówki, żołądek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trójskładnikowego leku zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd wykazały przewidywalne, odwracalne zmiany hematologiczne i biochemiczne u szczurów, takie jak zmniejszenie masy czerwonokrwinkowej (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt, retikulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększenie liczby komórek przykłębuszkowych w nerkach. Zaobserwowano również miejscowe nadżerki w żołądku gruczołowym. Nie przeprowadzono badań genotoksyczności i rakotwórczości dla kombinacji, jednak każdy składnik był indywidualnie testowany i nie wykazał takich działań. Wpływ na płodność i rozwój potomstwa był obserwowany przy dawkach amlodypiny około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg), obejmując opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg nie wpływały na płodność szczurów.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, azot mocznika, bazofilia, czerwone krwinki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, laktacja, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadżerka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, potas, retykulocyt, rozród, spermatyda, testosteron, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fitolizyna –
Produkt leczniczy Fitolizyna, pasta doustna zawierająca 3,36 g złożonego wyciągu roślinnego w 5 g produktu, nie wymagał przeprowadzenia przedklinicznych badań bezpieczeństwa zgodnie z art. 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC, o ile nie były one niezbędne do zapewnienia bezpiecznego stosowania. W dokumentacji brak jest wyników badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz rakotwórczości, co uniemożliwia ocenę ryzyka stosowania u kobiet w ciąży, karmiących oraz przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, nie przeprowadzono badań farmakologicznych i toksykologicznych na modelach zwierzęcych, co ogranicza wiedzę o mechanizmach działania i profilu bezpieczeństwa poszczególnych składników preparatu.
badania farmakologiczne i toksykologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, kłącze perzu, korzeń lubczyku, korzeń pietruszki, liść brzozy, łuska cebuli, nasiono kozieradki, parahydroksybenzoesan etylu, pasta doustna, potencjał kancerogenny, skrobia pszeniczna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wyciąg złożony, ziele nawłoci, ziele rdestu ptasiego, ziele skrzypu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitresan 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nitrendypiny, substancji czynnej leku Nitresan, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Analizy toksyczności po pojedynczym i wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. Testy reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badania na naczelnych, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, nitrendypina, Nitresan, profil bezpieczeństwa, rozwój kośćca, toksyczność pojedynczej dawki, układ kostny, wpływ na reprodukcję