właściwości farmakokinetyczne
Właściwości farmakokinetyczne opisują procesy, jakim podlega lek w organizmie po podaniu. Obejmują one cztery główne etapy: wchłanianie (absorpcję), dystrybucję, metabolizm (biotransformację) oraz wydalanie substancji leczniczej. Parametry farmakokinetyczne pozwalają określić, jak szybko i w jakim stopniu lek dociera do miejsca działania oraz jak długo pozostaje aktywny w organizmie.
Absorpcja określa szybkość i stopień wchłaniania leku z miejsca podania do krążenia ogólnego. Dystrybucja dotyczy rozprowadzania substancji leczniczej w organizmie, w tym jej przenikania przez bariery biologiczne i wiązania z białkami osocza. Metabolizm, zachodzący głównie w wątrobie, przekształca lek w metabolity o różnej aktywności biologicznej, natomiast wydalanie eliminuje substancję leczniczą i jej metabolity z organizmu, głównie przez nerki i wątrobę.
Kluczowe parametry farmakokinetyczne to: biodostępność, objętość dystrybucji, okres półtrwania, klirens oraz pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC). Znajomość tych właściwości jest niezbędna do ustalenia optymalnego dawkowania, przewidywania potencjalnych interakcji między lekami oraz dostosowania terapii u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Korzeń arcydzięgla – Właściwości farmakokinetyczne
Korzeń arcydzięgla (Angelica archangelica L.) jest jednym z głównych składników produktu leczniczego Melisana Klosterfrau Original, występując w ilości 714 mg na 100 ml preparatu, który zawiera 65 mg olejków lotnych w 66,8% (V/V) etanolu. Pomimo istotnej ilości tego surowca roślinnego, w dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki korzenia arcydzięgla, w tym informacji o wchłanianiu, dystrybucji, metabolizmie, eliminacji, czasie półtrwania oraz potencjalnych interakcjach farmakokinetycznych z innymi składnikami preparatu. Produkt dostępny jest w formie płynu doustnego oraz płynu na skórę, jednak brak danych uniemożliwia ocenę różnic w farmakokinetyce w zależności od drogi podania.
Angelica archangelica, biodostępność, efekt terapeutyczny, etanol, farmakokinetyka, interakcja farmakokinetyczna, kłącze imbiru, kłącze omanu, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, liść melisy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, olejek lotny, owocnia pomarańczy, parametr farmakokinetyczny, płyn doustny, płyn na skórę, produkt ziołowy, przewód pokarmowy, substancja czynna, substancja roślinna, tkanki i płyny ustrojowe, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Właściwości farmakokinetyczne
Glinu wodorotlenek, będący składnikiem leku Gastal (miętowy smak), wykazuje działanie miejscowe ograniczone do przewodu pokarmowego, bez efektów ogólnoustrojowych u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Po podaniu doustnym w dawce 450 mg (w kompleksie z 300 mg magnezu węglanu na tabletkę), glinu wodorotlenek reaguje z kwasem solnym w żołądku, tworząc związki glinu, które w jelitach łączą się z fosforanami i węglanami, tworząc nierozpuszczalne sole glinu. Sole te nie ulegają wchłanianiu i są wydalane z kałem, co wyjaśnia brak działania ogólnoustrojowego. Magnez w postaci wodorotlenku magnezu, po reakcji z kwasem solnym tworzy chlorek magnezu, który działa osmotycznie przeczyszczająco w jelicie cienkim, przeciwdziałając zapierającemu efektowi glinu.
chlorek magnezu, droga wydalnicza, działanie osmotyczne, działanie przeczyszczające, działanie zapierające, funkcja nerek, jelito cienkie, kwas solny, nadkwaśność, nierozpuszczalne sole, przewód pokarmowy, sok żołądkowy, środowisko żołądka, tabletki do ssania, wchłanianie ogólnoustrojowe, węglan magnezu, właściwości farmakokinetyczne, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, związki magnezu - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z pelargonii – Właściwości farmakokinetyczne
Wyciąg z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) stanowi substancję czynną w produktach leczniczych takich jak Pelafen MED oraz PELAVO Med, które zawierają 20 mg suchego wyciągu w każdej dawce. Produkty te różnią się stosunkiem ekstrakcji (Pelafen MED: 4-7:1, PELAVO Med: 4-25:1) oraz stężeniem etanolu użytego jako rozpuszczalnika (Pelafen MED: 14% V/V, PELAVO Med: 11% m/m). Postacie farmaceutyczne obejmują tabletki powlekane, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej oraz roztwór doustny, co może wpływać na biodostępność, jednak brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnej.
ADME, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, etanol 11%, etanol 14%, parametr farmakokinetyczny, Pelargonii radicis extractum siccum, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, postać farmaceutyczna, potencjał terapeutyczny, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, roztwór doustny, stosunek ekstrakcji, substancja czynna, suchy wyciąg z korzenia pelargonii, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg z pelargonii - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Engerix B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Engerix B zawiera 10 mikrogramów antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) w dawce 0,5 ml, adsorbowanego na 0,25 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Antygen jest produkowany metodą rekombinacji DNA w komórkach drożdży Saccharomyces cerevisiae. Preparat ma postać lekko mętnej zawiesiny do wstrzykiwań, co jest typowe dla szczepionek z adsorbentem. Ze względu na mechanizm działania szczepionki, który polega na indukcji specyficznej odpowiedzi immunologicznej, klasyczne parametry farmakokinetyczne, takie jak biodostępność, okres półtrwania, klirens czy objętość dystrybucji, nie są wymagane ani stosowane w ocenie tego preparatu.
adsorbent, antygen HBs, antygen powierzchniowy HBV, biodostępność, klirens, objętość dystrybucji, odpowiedź immunologiczna, okres półtrwania, preparat szczepionkowy, przeciwciała ochronne, rekombinacja DNA, Saccharomyces cerevisiae, wirusowe zapalenie wątroby typu B, właściwości farmakokinetyczne, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Modligroszek różańcowy – Właściwości farmakokinetyczne
Modligroszek różańcowy (Abrus precatorius) w preparacie Sedatif PC występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym 6CH, co odpowiada stężeniu 0,05 mg na tabletkę. Produkt zawiera również pięć innych składników homeopatycznych, każdy w tej samej dawce 0,05 mg na tabletkę: Aconitum napellus, Belladonna, Calendula officinalis, Chelidonium majus oraz Viburnum opulus. Pomimo obecności tych substancji czynnych, nie dysponujemy szczegółowymi danymi farmakokinetycznymi dotyczącymi wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu ani wydalania modligroszku różańcowego w tym preparacie.
Abrus precatorius, aconitum napellus, Belladonna, biodostępność, calendula officinalis, charakterystyka produktu leczniczego, Chelidonium majus, farmakokinetyka, klirens, modligroszek różańcowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Sedatif PC, Viburnum opulus, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Pazopanib Pharmascience jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg i 400 mg substancji czynnej w formie chlorowodorku pazopanibu. Tabletki różnią się nie tylko dawką, ale także wyglądem i składem otoczki, co wpływa na ich rozpoznawalność i właściwości farmakokinetyczne. Tabletka 200 mg ma różowy kolor dzięki obecności tlenku żelaza (E 172) i wymiary 14,3 mm × 5,7 mm, natomiast tabletka 400 mg jest biała, większa (18,0 mm × 7,1 mm) i nie zawiera tego barwnika. Obie formy zawierają podobne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, powidon, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400 oraz polisorbat 80.
blister foliowy, blister perforowany jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pazopanib, pazopanib chlorowodorek, polisorbat, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, warunki przechowywania leku, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Olejek sosnowy – Właściwości farmakokinetyczne
Olejek sosnowy (Pini aetheroleum) jest składnikiem aktywnym w maściach do stosowania miejscowego, takich jak Aroma-Activ (0,5 g/100 g) oraz Hotlec (5 mg/g). W obu preparatach olejek występuje w połączeniu z innymi substancjami czynnymi, m.in. kamforą, mentolem, olejkiem jałowcowym i salicylanem metylu. Pomimo szerokiego zastosowania, charakterystyki produktów leczniczych nie zawierają szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki olejku sosnowego, co oznacza brak informacji o jego wchłanianiu przez skórę, dystrybucji w tkankach, metabolizmie, eliminacji oraz biodostępności po podaniu miejscowym.
aplikacja miejscowa, Aroma-Activ, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, dystrybucja w tkankach, eliminacja substancji, Hotlec, kamfora racemiczna, maść do stosowania miejscowego, mentol, olejek jałowcowy, olejek sosnowy, olejek terpentynowy, salicylan metylu, substancja czynna, wchłanianie substancji czynnej, właściwości farmakodynamiczne, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Virgan 1,5 mg/g żel do oczu 1,5 mg/g
Gancyklowir zawarty w preparacie VIRGAN 1,5 mg/g w formie żelu do oczu wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową po miejscowym podaniu. W badaniach klinicznych, przy stosowaniu 5 razy na dobę przez 11-15 dni, stężenia leku w osoczu były bardzo niskie, z średnim poziomem 0,013 μg/ml (zakres od niewykrywalnego do 0,037 μg/ml), przy granicy kwantyfikacji 0,005 μg/ml. Taka farmakokinetyka ogranicza ryzyko działań niepożądanych systemowych, co jest istotne w terapii wirusowego zapalenia rogówki.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Krwawnik Fix –
Produkt leczniczy Krwawnik Fix zawiera 1,8 g ziela krwawnika (Achillea millefolium L.) w każdej saszetce do zaparzania. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, nie jest wymagane przeprowadzanie badań farmakokinetycznych dla tego preparatu, co jest zgodne z regulacjami dotyczącymi tradycyjnych produktów roślinnych. Taka praktyka wynika z faktu, że preparaty ziołowe stosowane w formie naparów nie podlegają pełnej charakterystyce farmakokinetycznej, jak ma to miejsce w przypadku leków syntetycznych. Krwawnik Fix jest dostępny w formie ziół do zaparzania, co jest typową i akceptowaną formą podania leków roślinnych. Ziele krwawnika, będące surowcem roślinnym o długiej tradycji stosowania, opiera swoją skuteczność na wieloletnim doświadczeniu klinicznym, a brak wymogu badań farmakokinetycznych nie wpływa na ocenę jego bezpieczeństwa i efektywności terapeutycznej w ramach stosowania zgodnego z zaleceniami.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Darunavir Synoptis 300 mg
Przedawkowanie darunawiru w preparacie Synoptis, stosowanego w skojarzeniu z rytonawirem, wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego, choć dane kliniczne dotyczące ostrego przedawkowania są ograniczone. Badania na zdrowych ochotnikach wykazały, że pojedyncze dawki do 3200 mg darunawiru w postaci roztworu doustnego oraz do 1600 mg w formie tabletek w połączeniu z rytonawirem nie wywoływały objawów niepożądanych. W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie opiera się na monitorowaniu parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, temperatura), ocenie stanu neurologicznego oraz wspomaganiu funkcji życiowych do czasu ustabilizowania pacjenta lub eliminacji leku z organizmu.
antidotum, białka osocza, ciśnienie tętnicze, darunawir, dawka ponadterapeutyczna, dializoterapia, funkcja wątroby i nerek, leczenie podtrzymujące, leki antyretrowirusowe, monitorowanie czynności życiowych, objawy niepożądane, objawy toksyczności, ostre przedawkowanie, parametry neurologiczne, postępowanie objawowe, przedawkowanie darunawiru, roztwór doustny, rytonawir, tolerancja wysokich dawek, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Glin chlorek – Właściwości farmakokinetyczne
Glinu chlorek w stężeniu 100 mg/g, zawarty w preparacie Antidral, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne związane z miejscowym działaniem przeciwpotowym. Po aplikacji na suchą skórę substancja aktywna penetruje do porów przewodów potowych, gdzie po odparowaniu nośnika (zawierającego 500 mg etanolu na 1 g płynu) osadza się sól glinu. Ten mechanizm umożliwia bezpośrednie oddziaływanie na wyściółkę przewodów potowych, prowadząc do zmniejszenia lub całkowitego zahamowania wydzielania potu w miejscach aplikacji. Preparat jest przeznaczony do stosowania wyłącznie na ograniczone obszary skóry z nadmierną potliwością, co minimalizuje ryzyko wchłaniania systemowego substancji aktywnej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol, dostępny w postaci emulsji do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml (Propofol 1% MCT/LCT Fresenius), jest krótko działającym lekiem do znieczulenia ogólnego, charakteryzującym się szybkim początkiem działania (30-40 sekund) oraz krótkotrwałym efektem znieczulającym utrzymującym się od 4 do 6 minut po pojedynczym bolusie. Lek nie wykazuje klinicznie istotnej kumulacji przy stosowaniu powtarzanych dawek lub ciągłej infuzji, co umożliwia bezpieczne stosowanie w dłuższych procedurach. Po zakończeniu podawania pacjenci szybko odzyskują przytomność, co pozwala na szybszą ocenę neurologiczną i skrócenie czasu monitorowania po zabiegu. W trakcie indukcji znieczulenia mogą wystąpić przejściowe zaburzenia hemodynamiczne, takie jak bradykardia i niedociśnienie tętnicze, związane z działaniem wagotonicznym i hamowaniem aktywności współczulnej, które zazwyczaj ustępują podczas podtrzymywania znieczulenia.
aktywność współczulna, działanie wagotoniczne, emulsja do wstrzykiwań, infuzja ciągła, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, olej sojowy, parametry hemodynamiczne, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa leku, propofol, substancja czynna, szybki początek działania, właściwości farmakodynamiczne, właściwości farmakokinetyczne, wstrzyknięcie bolus, zmiany hemodynamiczne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Candepres HCT 12,5 mg + 8 mg
Przedawkowanie leku Candepres HCT, zawierającego kandesartan cyleksetyl oraz hydrochlorotiazyd, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Klinicznie obserwuje się objawowe niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, tachykardię, zaburzenia rytmu serca oraz hipokaliemię, hiponatremię i hipomagnezemię. W literaturze opisano przypadki przedawkowania kandesartanu do 672 mg bez poważnych powikłań, co wskazuje na relatywnie wysoki margines bezpieczeństwa tej substancji. Hydrochlorotiazyd natomiast może powodować szybkie odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe i związane z nimi objawy, takie jak bolesne kurcze mięśni czy nadmierne uspokojenie. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego i monitorowania parametrów życiowych oraz laboratoryjnych w warunkach szpitalnych.
hemodializa, hipotensja, kandesartan cyleksetyl i hydrochlorotiazyd, komorowe zaburzenia rytmu serca, kurcze mięśni, lek sympatykomimetyczny, nadmierne uspokojenie, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, odwodnienie, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie elektrolitów w surowicy, tachykardia, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wywoływanie wymiotów, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cepasmel (608 mg + 122 mg)/5 ml
Cepasmel to syrop zawierający wyciąg płynny z cebuli (10 g/100 g) oraz wyciąg z czosnku (2 g/100 g), przygotowane z użyciem 70% etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (stosunek 1:1 dla cebuli i 1:5 dla czosnku). Produkt wykazuje bakteriostatyczną aktywność nie mniejszą niż 20 I.U. na ml, co wskazuje na jego potencjalne działanie terapeutyczne. Syrop zawiera etanol w stężeniu 4-6% (v/v), co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście interakcji lekowych oraz ograniczeń stosowania u wybranych grup pacjentów. Postać farmaceutyczna – przezroczysty lub lekko opalizujący syrop o barwie jasnożółtej do żółtobrunatnej – może wpływać na szybkość wchłaniania składników aktywnych, jednak brak szczegółowych badań farmakokinetycznych uniemożliwia precyzyjną ocenę biodostępności.
aktywność bakteriostatyczna, biodostępność, ekstrakt cebuli, ekstrakt czosnku, etanol 70%, farmakokinetyka, interakcja lekowa, postać syropowa, produkt złożony leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, składnik aktywny, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg czosnkowy, wyciąg płynny cebulowy, związek biologicznie czynny, związek siarkowy - Leksykon substancji czynnych
Maleinian feniraminy – Właściwości farmakokinetyczne
Maleinian feniraminy, będący składnikiem aktywnym preparatów takich jak Fervex D, Fervex Junior, Fervex o smaku malinowym oraz Fluxin, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co umożliwia szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego po podaniu doustnym. Substancja wykazuje wysokie powinowactwo do tkanek, co sprzyja efektywnej dystrybucji i skuteczności działania przeciwhistaminowego. Okres półtrwania w osoczu wynosi 1-1,5 godziny, co determinuje czas utrzymywania się efektu terapeutycznego i wpływa na schemat dawkowania. Eliminacja maleinianu feniraminy odbywa się głównie przez nerki, co wymaga uwzględnienia funkcji nerek u pacjentów z ich zaburzeniami, aby zapobiec kumulacji i potencjalnym działaniom niepożądanym.
ADME, droga eliminacji, dystrybucja tkankowa, działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, eliminacja substancji, kumulacja leku, maleinian feniraminy, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, powinowactwo do tkanek, przeziębienie i grypa, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ivohart 7,5 mg
Iwabradyna, występująca jako enancjomer S, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 1 godzinie. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 40%, co jest wynikiem efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Lek wiąże się z białkami osocza w około 70%, a objętość dystrybucji w stanie równowagi u pacjentów wynosi około 100 litrów. Po długotrwałym stosowaniu dawki 5 mg dwa razy na dobę, Cmax osiąga 22 ng/ml (CV=29%), a średnie stężenie w stanie równowagi wynosi 10 ng/ml (CV=38%). Metabolizm iwabradyny odbywa się głównie przez CYP3A4, z głównym aktywnym metabolitem N-demetylową pochodną (S 18982), której ekspozycja stanowi około 40% ekspozycji na związek macierzysty. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 0,5-24 mg, a efektywny okres półtrwania wynosi 11 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę.
biokonwersja, biotransformacja, Cmax, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, enancjomer S, farmakokinetyka liniowa, faza eliminacji, inhibitor CYP3A4, izoenzym, klirens kreatyniny, klirens leku, klirens nerkowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydacja, pochodna N-demetylowa, przewlekła niewydolność serca, skala Child-Pugh, stan równowagi stacjonarnej, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakodynamiczne, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka – Właściwości farmakokinetyczne
Korzeń kozłka (Valerianae radix) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym w tradycyjnych produktach leczniczych, dostępnych w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak krople doustne (np. Krople żołądkowe Amara z DER 1:4, etanol 70% V/V), syropy (Neospasmina z ekstraktem złożonym DER 1:1, etanol 50% V/V) oraz kapsułki twarde (Nervomix Forte zawierający 210 mg sproszkowanego korzenia). Pomimo powszechnego zastosowania, charakterystyki produktów leczniczych wskazują na brak szczegółowych danych farmakokinetycznych (ADME), co jest zgodne z regulacjami dotyczącymi tradycyjnych produktów roślinnych, gdzie badania farmakokinetyczne nie są obligatoryjne. Ograniczenia te wynikają z złożoności chemicznej surowca, trudności w identyfikacji głównych składników aktywnych, wpływu składników preparatów złożonych oraz braku standaryzowanych metod analitycznych do oznaczania składników w płynach biologicznych.
ADME, badanie farmakodynamiczne, charakterystyka produktu leczniczego, DER, ekstrahent, etanol 70%, interakcja farmakokinetyczna, kapsułka twarda, korzeń kozłka, kozłek lekarski, krople doustne, liść melisy, liść mięty pieprzowej, metoda analityczna, nalewka gorzka, nalewka z kozłka, owoc głogu, parametry ADME, płyn biologiczny, preparat złożony, produkt leczniczy roślinny, surowiec roślinny, szyszka chmielu, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości farmakokinetyczne, współczynnik ekstrahowania, wyciąg płynny, ziele dziurawca, związek biologicznie czynny