Właściwości farmakokinetyczne
Okitask 25 mg

Ketoprofen z lizyną, substancja czynna preparatu Okitask w postaci granulatu powlekanego, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym średnio 2,77 μg/ml (SD 0,82 μg/ml) osiąganym w 15-30 minut (Tmax). Pomimo że przyjmowanie leku podczas posiłku nie wpływa na całkowitą biodostępność (AUC), spowalnia absorpcję, co jest istotne przy konieczności szybkiego działania. Ketoprofen wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (95-100%, głównie albuminy) oraz ograniczoną dystrybucję do tkanek pozanaczyniowych (pozorna objętość dystrybucji 0,1-0,4 l/kg). Nie obserwuje się kumulacji leku przy wielokrotnym podawaniu.

Właściwości farmakokinetyczne ketoprofenu z lizyną

Ketoprofen z lizyną, substancja czynna preparatu Okitask w postaci granulatu powlekanego, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego profil działania klinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów farmakokinetycznych, którym podlega ten związek w organizmie człowieka.

Wchłanianie

Ketoprofen z lizyną charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Badania farmakokinetyczne przeprowadzone z udziałem 69 pacjentów wykazały, że maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) wynosi średnio 2,77 μg/ml (SD 0,82 μg/ml) i jest osiągane już po 15-30 minutach od momentu podania, co wskazuje na wysoką szybkość absorpcji substancji czynnej.1

Warto zaznaczyć, że przyjmowanie ketoprofenu podczas posiłku nie wpływa na jego całkowitą biodostępność (AUC), jednak spowalnia proces wchłaniania substancji czynnej. Jest to istotna informacja z punktu widzenia praktyki klinicznej, szczególnie gdy zależy nam na szybkim początku działania leku. W przypadku wielokrotnego podawania preparatu nie obserwuje się kumulacji ketoprofenu w organizmie.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu ketoprofen wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący 95-100%. Głównym białkiem transportującym tę substancję są albuminy osoczowe. Pozorna objętość dystrybucji ketoprofenu zawiera się w przedziale 0,1-0,4 l/kg, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję leku do tkanek pozanaczyniowych.3

Metabolizm

Ketoprofen podlega intensywnym procesom biotransformacji w wątrobie, głównie przy udziale enzymów mikrosomalnych. Dominującym szlakiem metabolicznym jest proces sprzęgania, natomiast hydroksylacja zachodzi jedynie w minimalnym stopniu. Powstające w wyniku tych przemian metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej, co oznacza, że działanie terapeutyczne jest związane wyłącznie z cząsteczką macierzystą.4

Eliminacja

Ketoprofen charakteryzuje się szybką eliminacją z organizmu, która zachodzi głównie drogą nerkową. Wartości klirensu osoczowego mieszczą się w zakresie 0,06-0,08 l/kg m.c./h. Okres półtrwania leku w osoczu jest relatywnie krótki i wynosi około 1,5 godziny, co tłumaczy krótkotrwałe działanie terapeutyczne preparatu.5

W ciągu 24 godzin od podania, 60-80% dawki ketoprofenu z lizyną (40 mg, granulat) jest wydalane z moczem w postaci metabolitu glukuronidowego, co potwierdza dominującą rolę sprzęgania z kwasem glukuronowym w procesie biotransformacji tego związku.6

Charakterystyka postaci farmaceutycznej

Preparat Okitask zawiera 25 mg ketoprofenu w każdej saszetce, co odpowiada 40 mg ketoprofenu z lizyną. Jest dostępny w postaci granulatu powlekanego o barwie od białej do koloru kości słoniowej. Warto zwrócić uwagę, że preparat zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam (E951) w ilości 350 mikrogramów, glukozę (63 mikrogramy) oraz sacharozę (6,13 miligrama), co może mieć znaczenie u pacjentów z określonymi schorzeniami metabolicznymi.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Stężenie maksymalne w osoczu (Cmax) 2,77 μg/ml (SD 0,82 μg/ml)
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 15-30 minut
Wiązanie z białkami osocza 95-100% (głównie z albuminami)
Pozorna objętość dystrybucji 0,1-0,4 l/kg
Klirens osoczowy 0,06-0,08 l/kg m.c./h
Okres półtrwania w osoczu około 1,5 godziny
Eliminacja z moczem (24h) 60-80% dawki (jako metabolit glukuronidowy)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl